..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫باید این بچه رو بدی بیرون. ‫یک، دو، سه.
‫دینا.
‫خیلی سخته.
‫راهنمایی می‌خوای؟
‫- خب چرا خودت واسم نمی‌خونی؟ ‫- می‌تونم.
‫اما باید یاد بگیری که بدون کمک کسی بخونی.
‫چرا؟
‫چون مهمه.
‫شاید داریم خیلی سریع پیش میریم.
‫آره؟
‫خب...
‫سلام.
‫می‌خوای بیای نزدیک‌تر تا بتونی ببینی؟
‫ببینین، اگه جفت‌تون یاد بگیرین،
‫می‌تونین واسه همدیگه نامه بنویسین.
‫بدو. ‫به کری نشون بدی چه چیزایی بلدی.
‫این حرف «میم» هست.
‫چه صداییه که «میم» رو می‌سازه؟
‫- ممم. ‫- آفرین.
‫آفرین، خیلی خوبه. ‫و بعدی؟
‫- عه... ‫- کری. کری.
‫عقلت رو از دست دادی.
‫لوک ازم خواست به نایجل خوندن یاد بدم.
‫- گفتم شاید کری هم دلش بخواد یاد بگیره... ‫- کری، بیا اینجا.
‫کری.
‫تو تنها کسی هستی که واقعاً درکش می‌کنی.
‫- وقتی بری چه اتفاقی می‌افته؟ ‫- از وقتی که اومدی اینجا
‫با این که نیت‌هات خوب بودن ‫اما اتفاقات بدی افتادن.
.تام به‌خاطر وینی بهمون گرسنگی داد .سلست مُرده
‫- تقصیر من نبود. ‫- مطمئنی؟
‫اگه لوک گفته این کار رو بکنی ‫که عمراً اینطور باشه
‫اما اگه بوده، ‫پس حتماً زده به سرش.
‫بعدشم، می دونستین اگه موقع این کار ‫یکی شما رو ببینه، چی میشه؟
‫اون حق نداره همه ما رو مثل خودش نابود کنه.
‫اما حداقل لوک داره یه کاری می‌کنه ‫تا نایجل زندگی بهتری داشته باشه.
‫لوک اصلاً نمی‌دونه زندگی بهتر چه شکلیه.
‫کری، دفعه آخرت باشه ‫که با خانم دینا خلوت می‌کنی، فهمیدی؟
‫حالا هم برو.
‫تو هم اگه عقل تو کَلَته ‫راه بیفت.
‫چون شانست گفت که من بودم ‫و نه اون ارباب تام یا اون جیک حرومی.
‫این کار و پدرت تو رو به کشتن میدن.
‫یا حتی بدتر.
‫اشکالی نداره نایجل، ‫هیچ اتفاق بدی نمی‌افته.
‫فردا بیشتر تمرین می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫«هم‌خون: قسمت هفتم»
به تام گفتم که وقت بیشتری رو با روفوس بگذرونه ...و حالا هم اصرار می‌کنه که باهاش باشم چون
‫فکر می‌کنه دوست همدیگه‌ایم.
‫البته خودم هم بدم نمیاد ‫ پام رو از این مزرعه بذارم بیرون.
‫بیشتر با این دنیا آشنا شم.
اگه اینجا گیر بیفتی هیچ‌خبری نیست، .اما گشت و گذار هم می‌تونه باحال باشه
‫حتماً، ‫اگه سفید باشی که خیلی حال میده.
‫خب... ‫می‌تونیم هم بریم خونه.
‫گفته بودم که. ‫من به لوک گفتم که به نایجل خوندن یاد میدم.
‫آره، ‫اما این کار چقدر طول می‌کشه؟
‫نمی‌دونم.
‫اما... حس می‌کنم تموم کارهایی که ‫به‌خاطرش اومدم اینجا رو انجام ندادم.
‫اومدی اینجا تا جون روفوس رو نجات بدی. ‫همین.
‫بعد از این که بریم ‫چه بلایی سر این بچه‌ها میاد؟
‫و چه بلایی سر کری میاد؟
‫دوباره قراره مثل قضیه تام و سلست شه؟
‫فقط که روفوس نیست، ‫باید همه‌شون رو نجات بدیم.
‫من نمی‌دونم چه اتفاقی می‌افته دینا.
‫اما می‌دونم که ‫ اگه سعی کنیم دنیا رو نجات بدیم،
‫عقل‌مون رو از دست میدیم.
‫وای مگی، ‫خواهر عزیزم.
‫رفوس، بیا با خاله می عزیزت آشنا شو.
‫بیا ببینم.
‫عجب مردی شدی.
‫هرسال داره بیشتر شبیه پدر میشه.
‫ایشون هم آقای فرانکلین هستن.
‫آقای فرانکلین؟ ‫که موسیقی‌دان نیستن؟
‫می.
‫حال‌تون چطوره؟
‫یادمه که خواهرم تو یه نامه ‫خیلی تعریف‌تون رو کرده بود.
‫چیشده که بعد از این همه سال برگشتین؟
‫البته انگار هنوز معلوم نیست.
‫- خیلی اینجا می‌مونین؟ ‫- نه.
‫فردا برمی‌گردم بالتیمور.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد که روفوس ‫شب‌های زیادی رو از تختش دور بمونه،
‫با توجه به این که اتاق مهمان پر شده.
‫کوین، روفوس.
‫می، عجب غافلگیری دلپذیری.
‫کجاش غافلگیریه؟ ‫چندماهه که برنامه‌ریزی کرده بودیم.
‫خب، حتماً فراموش کردم.
‫هرموقع که برگشتیم ‫با روفوس میایم پیش‌تون.
‫لازمه اون هم باهات بیاد؟ ‫می کلی راه اومده تا روفوس رو ببینه.
‫یعنی میگی بذارم پسرم به حرفای خاله‌زنکی گوش کنه؟
‫بیا فرانکلین. ‫لوک برات اسب آماده کرده.
‫مگی، مگی.
‫اسب واسه سوار شدن؟
‫می‌دونستی خواهرم داره میاد و اینطوری می‌کنی.
‫متوجه نیستی که این کارت چقدر زشته؟
‫می‌خوایم به چندتا زمین دیگه تو ایستون سر بزنیم.
‫روفوس هم اونقدری بزرگ شده ‫که بتونه یه چیزایی یاد بگیره.
‫- بجز مشروب خوردن، چه کاری مونده که امروز بکنی؟ ‫- ساکت باش زن.
‫خیلی حیف شد. ‫امیدوارم حداقل یکم از این زمان رو پیش خواهرزادم باشم.
‫فقط نصف روز رو نیستیم.
‫اسب‌تون آماده‌س، آقای فرانکلین.
‫مشکلی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫بهتر نیست دینا هم باهام بیاد؟
‫نه بابا. ‫این یه گردش مردونس.
‫بریم.
‫فقط یه چندساعته، باشه؟ ‫نزدیک روفوس بمون.
‫آقای فرانکلین.
‫با خواهرم هوس کردیم .وی اتاق پذیرایی چایی بخوریم
‫سریع آماده کن. ‫بدو.
‫ام... راستش به آقای فرانکلین گفتم که...
‫جفت‌مون خوب می‌دونیم که حقیقت نداره.
‫چایی. ‫همین حالا.
‫خانم مارگارت و خواهرشون چایی می‌خوان.
‫خودت که می‌دونی کتری کجاس.
‫لعنتی.
‫اینجا کجاس؟
‫جاییه که پدرت بزرگ شده.
‫بار اولی که بابام بهم یاد داد زمین رو شخم بزنم.
‫به جفت‌مون یاد داد. ‫مگه نه، لوک؟
‫- ارباب ویلیام زارع نمونه‌ای بودن. ‫- اوهوم.
‫اون موقعی که نتونست از جنگ برگرده ‫من نصف تو بودم پسرم.
‫شما دوتا اینجا با هم بزرگ شدین؟
‫آره.
‫من درست بعد از لوک به دنیا اومدم.
‫ما تنها پسرهای اینجا بودیم.
‫قبل از من دوتا دختر به دنیا اومده بودن، ‫یکی هم بعد من.
‫اما لوک نزدیک‌ترین کسی بود ‫که می‌تونستم مثل برادر داشته باشم.
‫توی خونه‌مون دوتا برادر داشتم.
‫میشه با نایجل برم بازی؟
‫آره، برو پسرم.
‫صاحب این مزرعه بالاخره مرد ‫و این زمین رو دوباره برای فروش گذاشتن.
‫نظر تو چیه لوک؟ ‫بگیرمش؟
‫می‌تونیم کارمون رو گسترش بدیم.
‫و تو رئیس این زمین میشی.
‫بدو دیگه. ‫یه مشت از خاکش رو بردار.
‫بگو ببینم چقدر میشه بهش امیدوار بود.
‫برای این که بفهمم این زمین‌ها بی‌ارزشن، ‫لازم نیست بهشون دست بزنم.
‫اما چرا جلوت رو بگیرم؟ ‫دفعه اولت نیست که یه چیزی رو برای خودت برمیداری
‫فقط برای این که تصاحبش کنی.
‫دیگه آماده‌ام که بریم. ‫بچه‌ها رو صدا بزن.
‫لوک رو ببخش...
‫اخیراً‌ یکی از دوستانش که بَرده بود، ‫مُرده...
‫گفتم اگه با همدیگه به این گردش بریم ‫شاید یکم سرحال بیاد.
‫- داره سوگواری می‌کنه. ‫- آره، خودم می‌دونم.
‫اما هیچی از یه برده‌ی ماتم‌زده
‫ملال‌آورتر نیست.
‫تــرجمه از « محـمـدعلی sm » ‫:::. mmli_sm .:::
‫وای، ممنون.
خواهرم بالاس . داره تو سکوت به خودش می‌رسه
‫صاحب شما آقای فرانکلین هستن، ‫درسته؟
‫- بله، خانم. ‫- داره به مارگارت پیانو یاد میده؟
‫- بله. ‫- جالبه.
‫فکر نمی‌کردم مگی تا این حد به موسیقی علاقه‌مند باشه،
‫اما اگه باعث میشه که روحیه مثبتی بهش بده...
‫سلام. ‫عجب رو زیباییه.
‫نظرت چیه که زمین‌ها رو بهم نشون بدی، مگی؟
‫به گمونم باید یه سری هم به پسرعمومون جیک بزنم.
‫شوهرم تموم خرج سفرش رو داده.
‫- یخه. ‫- ببخشید، براتون...
‫وایسا.
تو وآقای فرانکلین تو یه اتاق می‌خوابین،
‫خوب می‌دونی که برخلاف قوانینمه.
‫کدوم‌تونین که اراده‌ای رو خودتون ندارین؟
‫جواب بده.
‫- مارگارت. ‫- جواب بده.
‫یه فنجون چایی خوب برام بیار.
‫هی، ویلی.
‫بیا پسرم.
‫چه پسر خوبی.
.رو و چیزایی که گفتم رو چاپ کن
‫بله، قربان.
‫هی.
‫درمورد سلست خبر دارم.
‫می‌خواستم ببینم حالت خوبه یا نه.
‫نه، ‫اصلاً خوب نیستم.
‫این که تو نگرانم باشی ‫به نفع هیشکی نیست.
‫آقای فرانکلین.
‫اینجا کجاس، بابا؟
‫به لحظه‌ی خیلی مهمی رسیدیم.
.رار برای اولین بار، صورت پسرم اصلاح شه
‫شما هم همینطور، .همراهم هم باید ظاهر آبرومندی داشته باشه
‫آرایشگر ترتیبش رو میده.
‫ام... پول آرایشگر چقدره؟
‫خیلی پول همراهم نیست.
‫نگران نباشین آقای فرانکلین، ‫کاملاً اطلاع دارم که پشه هم تو جیب‌تون پر نمی‌زنه.
‫ارباب ویلین.
‫من که ریش و سیبیل ندارم.
‫- چی رو می‌خوان بزنن؟ ‫- نترس.
‫فکر کنم زدن ریش باعث میشه ‫ریش‌هات بیشتر در بیان.
‫مطمئن نیستم. ‫خودم یه جایی خوندم.
‫- اینا رو با پدرت بزن به دیوار. ‫- بله، قربان.
‫کارت که تموم شد ‫بیا آرایشگاه.
‫چایی خیلی یخ بود، هان؟
‫بنجامین.
‫تامی، پسرم.
‫بن، حالت چطوره؟
‫خوبم، اما خیلی خوب شد ‫که بالاخره از اون مزرعه دل کندی.
‫آقای فرانکلین رو بهت معرفی نکردم.
‫ایشون یه موسیقی‌دان هستن ‫و درحال حاضر مهمان‌مونن.
‫- ملاقات باهاتون باعث افتخاره. ‫- موسیقی‌دان؟
‫کی فکرش رو می‌کرد ‫ که تو دوست‌دار هنر باشی؟
‫و این مرد جوان خوشتیپ کی‌ باشن؟
‫بلند شو پسرم.
‫بنده روفوس ویلین هستم قربان.
‫روفوس ویلین؟
‫با این همه خمیر روش روی صورتت نشناختمت.
‫- امروز مدرسه تعطیل بود؟ ‫- برای من دیگه همیشه تعطیله.
‫دارم کسب‌وکار کشاورزی رو یاد می‌گیرم.
‫- مگه نه بابایی؟ ‫- البته پسرم.
‫قرار داشتی که اومدی اینجا؟
‫من؟ ‫نه بابا.
‫یه پسر برای تمیزکاری بردم خونه‌م.
‫اینطوری راحت‌تره. ‫توی سفر به کارولینای جنوبی انتخابش کردم.
‫داشتم می‌رفتم یه چیزی بخورم
‫که چشمم به گاری‌چی برده‌ت، لوک خورد.
‫که کفشاش رو برده بود واکس بزنه.
‫واقعاً ارباب مهربونی هستی ‫که اجازه همچین کاری رو میدی، تام.
‫البته به گمونم اگه کسی لیاقت همچین چیزی رو داشته باشه، ‫اون شخص لوکه.
‫شخم‌زن خیلی خوبیه.
‫به نانسی گفتم چایی رو آماده کنه.
‫دیگه می‌تونی بری بگیریش،
‫چون دلیلی نداره که اینجا باشی.
‫شاید بهتر باشه روفوس مشروب نخوره.
‫- واسه چی؟ ‫- چون دوازده سالته.
‫من هم سن اون که بودم، مشروب زیادی می‌خوردم. ‫جزو کار و کاسبیه.
‫آره، جزو کار و کاسبیه، کوین.
‫جدی؟ ‫کجاش دقیقاً؟
‫بس کنین آقای فرانکلین. .شما هم بخورین. به خودتون استراحت بدین
‫راستش رو بخواین، ‫به‌نظر من
‫این میانه‌روی شما به‌خاظر ذات زنونه‌ایه که دارین.
تعجبی هم نداره .که باعث سقوط بروودس شدین
‫شوخی کردم بابا. .چرا ناراحت شدین؟ داریم جشن می‌گیریم
‫- چه جشنی؟ ‫- همین حالا یه معامله عالی با بنجامین کردم.
‫- چیکار کردی؟ ‫- خب، یه چیزی داشتم که دیگه بهش نیازی نداشتم.
‫- نه... ‫- مرسی.
‫مرسی.
‫چطوره روفوس؟ ‫خوشگله، مگه نه؟
‫- نمیدونم. ‫- تو که نگاه نمی‌کنی، پسرم.
‫بدک نیست.
‫به همچین زنایی نگاه می‌کنی، ‫اما باهاشون ازدواج نمی‌کنی.
‫- واسه چی؟ ‫- چون سطحش به تو نمی‌خوره.
‫من... اصلاً نمی‌خوام ازدواج کنم.
‫همه‌ی مردا باید یه همسر پیدا کنن.
‫کوین نکرد.
‫نباید مثل کوین بشی.
‫چرا، می‌خوام بشم. ‫کوین دینا رو داره.
‫- منظور بابات این نبود، روفوس. ‫- دینا یه برده‌س، روفوس.
‫نه، نیست. ‫اون خاصه.
‫روف، فکر کنم زیادی خوردی.
‫نخیر.
‫چرا، ‫من هم مواققم.
‫نایجل می‌برتت خونه.
‫راه بیفت. ‫بیرون وایساده.
‫برو تا منو تا ابد خجالت‌زده نکردی.
‫این هم از وقتی که با بچه‌م گذاشتم.
‫البته حس خوبی نداشتم.
‫کل عمرش تو بغل زن‌ها بوده.
‫باید زودتر می‌بردمش زیر بال و پر خودم.
‫بیخیال، آقای فرانکلین.
‫نمی‌خواین که یه لیوان مشروب حروم کنین؟
‫خیلی باهاتون فروتن بودم.
‫با لیوان خالی که نمیشه به سلامتی کسی بخوری.
‫بدون مشروب، ‫واسه جفت‌مون بدشانسی میارین.
‫و به‌نظرم تو زندگی‌تون به اندازه کافی بدشانسی آوردین.
‫قبول ندارین؟
‫حالا هم بخورین، ‫آقای فرانکلین.
‫وای، دینا.
‫دنبالت بودم.
‫به‌خاطر خواهرم معذرت می‌خوام.
‫اصلاً رفتار منصفانه‌ای باهات نداشت.
‫امیدوارم که مثل مگی نترسونمت.
قبل از این که توی بالتیمور مستقر شیم
با شوهرم که دکتره
‫توی بوستون بین...
‫خیلی از متفکران لیبرال بودیم.
‫من و خواهرم تو این زمینه اصلاً شبیه هم نیستیم.
‫حالش چطوره؟ ‫خواهرم رو میگم.
‫تو هم مثل من متوجه ناراحتیش شدی؟
‫ایشون خیلی با من چیزی رو درمیون نمی‌ذارن.
‫اما چشم که داری حتماً.
‫می‌تونی به من بگی. ‫تام دلیل ناراحتیشه؟
‫حداقل این رو بگو.
‫حقیقت داره که ‫بعد از از این که معشوقه تام فرار کرده
‫نذاشته برده‌هاش غذا بخورن؟
‫واقعاً که. ‫مگی شرمنده میشه که اینجور چیزا رو به من بگه.
‫می‌دونه که هیچوقت از تام خوشم نمی‌اومد.
‫این مرد به‌قدری بی‌سواد و دائم‌الخمره
‫که اسم خودش هم به‌زور می‌تونه بنویسه.
‫دینا، ‫میشه کمک کنی ارباب روفوس رو ببرم خونه؟
‫روفوس، ‫چیشده؟
‫ارباب روفوس توی خوردن ویسکی زیاده‌روی کردن، ‫همین.
‫روفوس، روفوس. ‫چی‌شده؟
‫- مست کرده. ‫- مست؟
‫- حالم بده. ‫- کی این کار رو کرده؟
‫- کار بابات بوده؟ ‫- خب معلومه که کار باباش بوده.
‫مرتیکه فقط بلده مست کنه ‫و پسرت هم اونقدری بزرگ شده که بتونه مثل اون بشه.
‫تو همچین چیزی می‌خوای، مگی؟ ‫این که بچه‌ات بزرگ شه
‫- تا یه کافری مثل باباش بشه؟ ‫- این حرف رو نزن.
‫باید تو همچین مسیری قرار بگیره، مگی.
.روحش تو خطره
‫بس کن می، بس کن! ‫فکر کردی نمی‌دونم؟
‫این زیاده‌رویه.
‫به‌ اندازه کافی تحمل کردم.
‫به‌عنوان خواهرت، ‫وقتی شما دونفر رو اینطوری می‌بینم، گریه‌م می‌گیره.
‫مصیبت بزرگیه. ‫من به‌عنوان خاله این بچه یه مسئولیت‌هایی دارم.
‫لطفاً یکم تنهامون بذار.
‫- مامان. ‫- وای، عزیزم.
‫نه.
‫امروز صبح داشتم به این فکر می‌کردم
‫که کلی چیز هست ‫که درمورد تو نمی‌دونم.
‫مردمت اهل کجان؟
‫گفتم که، .نیویورکی‌ام
‫پدر مادرت چی؟
‫نیوجرزی.
‫اون‌ها هم موسیقی‌دان بودن؟
‫پدرم کتاب‌دار... دفتر‌دار ‫کتاب‌دار بود.
‫و با این‌حال تو هیچ حساب و دفتری نداری.
‫راستش... داشتم به این فکر می‌کردم ‫که شاید یکم زود باشه که روفوس
‫آموزش کشاورزیش رو شروع کنه.
‫شاید بهتر باشه یکم بیشتر مدرسه بمونه، نظر شما چیه؟
‫من همسن اون که بودم درس رو ول کردم. ‫یه مرد فقط کافیه تا جمع و تفریق بلد باشه.
‫آره، اما شاید خوب باشه که یکم وقت بیشتری رو
‫کنار پسر‌های هم‌سن و سالش باشه.
‫می‌گفت دیگه هیچ دوستی نداره.
‫واقعاً ناراحت‌کننده بود.
‫خب تو مگه واسه همین اینجا نیستی؟
‫یا می‌خوای به‌زودی ترک‌مون کنی؟
‫- وای نه بابا. ‫- جدی؟
‫نمایش داره شروع میشه.
‫- نمایش؟ ‫- آره.
‫داشتم با خودم کلنجار می‌رفتم که ببینم
‫این نمایش برای روفوس مناسب هست یا نه، ‫اما...
‫حس می‌کنم تو لذت می‌بری.
‫لیوانت رو بیار.
‫آقایون، ‫شرط‌بندی‌ کنین.
‫شرط‌بندی کنین، ‫امشب سه راند داریم
‫و با جین عزیز شروع می‌کنیم.
‫فرانکلین.
‫اولی نوبت جینه.
‫قبل از این که دختره مغلوب بشه ‫کاکاسیاه‌ها تا چقدر دوام میارن؟
‫خواهش می‌کنم.
‫یالا، بگیرش.
‫تو رو خدا بس کنین. ‫تو رو خدا.
‫کوین.
‫میشه بریم؟
‫لوک کجاس؟
‫باهامون برنمی‌گرده.
‫دیگه مال من نیست.
‫میشه دینا باهامون بیاد؟
‫- نه، روفوس. ‫- چیشده؟
‫بیا دیگه. ‫تو برگرد.
‫لعنتی.
‫جیک! ‫جیک!
‫دارن فرار می‌کنن. ‫روفوس رو هم دارن می‌برن.
‫باید... باید جلوشون رو بگیری. ‫دارن میرن.
‫جیک، بدو. ‫مگه تام تو رو مسئول نکرده بود؟
‫یکی باید به تو یاد بده ‫که سرت تو کار خودت باشه.
‫تو پسرعموشونی.
‫- آره. ‫- بهتره دیگه راه بیفتم.
‫روفوس، ‫سوار شو.
‫نه، نه، نه. ‫وایسین، وایسین.
‫از سر راه برو کنار. ‫این کار به تو هیچ ربطی نداره.
‫- نباید ببریش. ‫- خواهرم هرکاری که دلش بخواد می‌تونه بکنه.
‫- مارگارت. ‫- فکر نکن اگه اصرار کنی
‫نجاتت میدم که ‫زیر دست و پای اون له نشی.
‫- مارگارت، باید اینجا بمونه. ‫- از سر راه برو کنار.
‫نمی‌تونی اون رو ببری. ‫باید بمونه اینجا.
‫و تو کی باشی که همچین حرفی رو بزنی؟
‫- همم؟ ‫- یادته اون روز که روفوس بچه بود
‫یکی وقتی داشت غرق می‌شد ‫نجاتش داد؟
‫و بعد از اون که آتیش‌سوزی شد
هیچ بلایی سرش نیومد؟
‫اون من بودم مارگارت، ‫و الان نمی‌تونم بهت توضیح بدم،
‫اما می‌تونم بهت قول بدم ‫که من برای محافظت از اون اینجام.
‫داره پرت و پلا میگه.
‫من... یادمه.
‫اومدم اینجا تا زنده نگهش دارم.
‫و اون باید اینجا بمونه.
‫یه روز شیطان اومد به خونه‌م
‫و هیچکس باور نکرد.
‫و بعد دوباره توی رودخونه اومد پیشم.
‫چطوری ندیدم که شیطان تو بودی؟
‫- نه، نه، مارگارت. ‫- تو شیطانی.
‫- شیطان. ‫- نه... نیستم!
‫- مارگارت، من شیطان نیستم. ‫- گمشو!
‫- شیطان. ‫- مارگارت. خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم!
‫- نمی‌تونی اون رو از من بگیری! ‫- روفوس! روفوس! روفوس!
‫روفوس! روفوس!
‫نه، نه، نه، نه.
‫روفوس!
اگه جای شما بودم ‫به‌خاطر لوک اینقدر احساساتی نمی‌شدم.
‫بنجامین فقط اون سمت ایستون زندگی می‌کنه.
‫- آقای فرانکلین. ‫- بله؟
‫به‌نظر می‌رسه بد خو شدین.
‫به‌خاطر مشروبه؟
‫به‌خاطر همینه که از من دوری می‌کنی؟
‫یا اون سرگرمی روتون تاثیر گذاشته؟
‫فکر می‌کردم که مردم شما
‫از اون نمایش لذت می‌برن، ‫با توجه به سلیقه‌تون گفتم.
‫دینا رو میگین؟
‫پس همونطوریه که روفوس گفت.
‫نمی‌دونم چی دارین میگین.
‫حس می‌کنم که شما واقعاً
‫عاشق برده‌تون شدین.
‫و اگه اینطور باشه، ‫باید بگم
‫که این احساسات‌تون ‫غیرطبیعی هستن.
‫- انگار خودتون اینطوری نیستین. ‫- من رو با خودتون مقایسه نکنین.
‫من هیچوقت عاشق همچین موجوداتی نمیشم.
‫این ظلم به اوناس.
‫- خودتون اینطوری نمی‌خواین؟ ‫- چی نمی‌خوام؟
‫بنظر می‌رسه احساسات‌تون بیشتر از چیزیه که ‫ قبولش دارین.
‫حداقل درمورد وینی.
‫بنظر می‌رسه زمان تموم شدن قرارمون رسیده.
‫خیلی‌خب.
‫پس بریم سراغ تسویه‌حساب، ‫باشه؟
‫ده دلار بهم بدهکارین.
‫- چی؟ ‫- به‌خاطر اصلاح،
‫مشروب‌ها، ‫سرگرمی.
‫- به‌خاطر همه لباس‌هاتون ‫- من هیچ پولی ندارم، تام.
‫خودتون می‌دونین که ندارم.
‫خیلی‌خب. ‫پیاده شو.
‫تام.
‫گفتم پیاده شو.
‫افسار رو بده.
‫به همین ترتیب ‫قرارمون به پایان می‌رسه.
‫تام، من باید برم پیش دینا، ‫خواهش می‌کنم.
‫اگه یه بار دیگه پات رو بذاری تو زمین من ‫بهت شلیک می‌کنم.
‫بهتره حرفم رو باور کنی ‫چون من مردی‌ام که سر قولم وایمیسم.
‫کوین کجاس؟
‫مارگارت؟ ‫کجایی؟
‫مارگارت؟
‫- رفته. ‫- کجا رفته؟
‫با می رفت بالتیمور.
‫روفوس رو بردن.
‫چیکار کردن؟
‫خدایا.
‫کوین کجاس؟
‫هی، هی، هی. وایسا.
‫منم. ‫کوین.
‫تو رو خدا بگو که دینا اینجاس.
‫چرا باید اینجا باشه؟ ‫چه‌خبر شده؟
‫دینا تو خطره.
‫توی مزرعه گیر تام افتاده
‫و دیگه نمی‌تونم برگردم اونجا ‫چون من رو می‌کشه.
‫- چیکار کردی؟ ‫- تقصیر من... نیست.
‫من...
‫من و تام بحث‌مون شد ‫اون هم روم تفنگ کشید.
‫خواهش می‌کنم، ‫یکی باید اون رو بیاره بیرون.
‫لوک رو پیدا می‌کنم. ‫اون کمک می‌کنه.
‫نمی‌تونه، ‫تام فروختش.
‫- چی؟ ‫- امروز تو ایستون فروختش.
‫من نمی‌تونم دینا رو بیارم.
‫تام می‌فهمه که بیاد اینجا سراغش.
‫ما رو با هم دیده.
‫چاره‌ای جز رفتن نداریم.
‫بریم؟ ‫کجا بریم؟
‫شمال. ‫فیلادلفیا.
‫زودتر از چیزی شد که برنامه‌ریزی کرده بودم.
‫الیس، ‫وسایلت رو جمع کن.
‫باید فرار کنیم.
‫باشه؟
‫تو همینجا بمون، ‫نمی‌خوام بیشتر از این دردسر درست کنی.
‫برام مهم نیست چقدر دیره.
‫پس برو بیرون ‫و پیداش کن و برش گردون اینجا
‫همین‌ حالا!
‫- مارگارت چی؟ ‫- ولش کن.
‫جنده‌ی فضول.
‫واسه چی اونجا وایسادی؟
‫اشکالی نداره جیک.
‫بذار بیاد تو.
‫آقای فرانکلین کجاس؟
‫عجب موجود عجیبی هستی.
‫- چندسالته؟ ‫- بیست و شیش.
‫قبلاً با یه بچه بودی، درسته؟
‫نظرت درمورد آقای فرانکلین ‫به‌عنوان یه ارباب چیه؟
‫- عذر می‌خوام؟ ‫- حتماً بابت بی‌ثباتیش از دستش خسته شدی.
‫یه ارباب بدون خونه، ‫خنده‌داره، مگه نه؟
‫دوست داری واسه همیشه اینجا بمونی؟
‫انگار روفوس ازت خوشش اومده.
‫و تو هم کارت رو به‌عنوان همدمش ادامه میدی.
‫و اینجا زندگی می‌کنی
‫به‌جای این که با یه مطرب دوره‌گرد ‫تو کشور کشونده بشی.
‫نظرت چیه؟
‫دوست داری؟
‫نه، قربان.
‫من مال آقای فرانکلینم.
‫کجاس؟
‫نمی‌دونم. ‫اینقدر نپرس.
‫منظورتون چیه که نمی‌دونین؟
‫یعنی نمی‌دونم.
‫کاریش کردین؟
‫هروقت بخواد برمی‌گرده.
‫شاید هم برنگرده. ‫چقدر احمقی که چیزی جز این از اون مرتیکه انتظار داری.
‫واقعاً سگ وفاداری هستی.
‫اصلاً می‌دونی چی به نفعته؟
‫از جلو چشمام گمشو.
‫سلام.
‫باز نکن.
‫- آقای فرانکلین. ‫- خدایا.
‫- وینی، هنوز اینجایی؟ ‫- نذار بیاد بیرون.
‫می‌خواستم
‫یکم پاهام رو دراز کنم.
‫باشه.
‫حالت... خوبه؟
‫میشه یه لیوان آب بهم بدین؟
‫آره، آره، حتماً.
‫حالت خوبه؟
‫گندش بزنن.
‫- باید بری بگیرییش. ‫- لعنتی، لعنتی.
‫وینی!
‫کوین.
‫سارا.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- ارباب تام خواست برات یکم غذا بیارم.
‫- گشنم نیست. ‫- واقعاً باید یه چیزی بخوری.
‫واسه چی اومدی اینجا؟ ‫فکر می‌کردم تاحالا پات رو تو خونه نذاشتی.
‫دلیل این که تاحالا پام رو تو این خونه نذاشتم
‫انگار دیگه مشکلی نیست.
‫به‌خاطر مارگارت بود؟
‫- لوک کجاس؟ ‫- اون هم برنگشت.
‫پیش کوینه؟
‫نه بچه‌جون، ‫رفته.
‫پس...
‫برقراری صلح هیچوقت برای لوک مهم نبود.
‫بهت که گفتم ‫اون همیشه داشت دقیقاً کاری رو می‌کرد
‫که دلش می‌خواست.
‫به حقش رسید.
‫نمی‌دونم ارباب تو کجاس...
‫اما انگار ارباب تام رو عصبانی کرده.
‫حالا هم به گمونم قراره جونش رو به خطر بندازه
‫تا به‌خاطر تو برگرده اینجا.
‫منظورت چیه؟
‫نه، نه، نه، وینی!
‫وینی!
‫منظورم اینه... .که ارباب تام صاحب جدیدته
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.