‫II ‫Mushoku Tensei ‫Jobless Reincarnation
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫رودی!
‫چی شده؟
‫اینقدر دلش برا زنش تنگ شده؟
‫چرا؟
‫چرا زودتر نفهمیدم؟
‫لعنتی!
‫اگه به بگاریت بری، پشیمون میشی.
‫درسته که پائول مرد،
‫ولی حسش غم بود نه پشیمونی!
‫باید بری بگاریت و برگردی.
‫می‌خوای این همه وقت زنت رو تنها ول کنی بری؟
‫سیلفی.
‫سیلفی!
‫سیلفی! آیشا! نورن!
‫کسی خونه هست؟!
‫نه. غیرممکنه.
‫ها؟ اونی چان؟
‫آیشا.
‫چیزیت که نشده؟
‫ها؟ چرا باید چیزیم...
‫دستت چی شده؟!
‫نورن چی؟ سیلفی؟!
‫خ...خب، فکر کنم نورن دانشگاه باشه،
‫ولی سیلفی‌نه... ‫رودی؟
‫رودی، چی... چی شده؟
‫سیلفی. حالت خوبه؟
‫چیزی نشده؟
‫ها؟ نه. همه بهم کمک کردن،
‫آیشا‌ چانم هم خیلی زحمت کشده.
‫بقیه چی؟ نورن چی؟
‫لینیا؟ زانوبا؟ کلیف؟ در امانند؟
‫امان؟ مشکلی که پیش نیومده.
‫کسی مریض یا زخمی‌ نشده؟
‫نه والا.
‫که اینطور.
‫رودی؟ ‫اونی چان؟
‫خدا رو شکر.
‫رودی، به خونه خوش اومدی.
خوشحالم که برگشتم.
‫اونی چان، نورن رو آوردم!
‫اونی سان!
‫باید از سفر طولانیت خسته باشی.
‫آره. بالاخره برگشتم، نورن.
‫حالا که همه جمع شدن، باید حرف بزنیم.
‫ام،نی سان،
‫بابا چی؟
‫پدرمون، پائول گریرات،
‫فوت کرده.
‫فقط همینا ازش باقی مونده.
‫و این.
‫آخه چطوری؟! تو باهاش بودی!
‫پس چطوری ممکنه بابا مرده باشه؟!
‫متاسفم. از توانم خارج بود.
‫ولی نی‌سان تو...
‫می‌دونم که تو می‌تونستی...
‫همه چی رو توضیح می‌دم.
‫خیلی خب.
‫از این قرار بود.
‫پس بابا زنده نموند و حافظه مادرم...
‫درسته.
‫همه تلاشت رو کردی مگه نه، نی سان؟
‫فکر می‌کنم همه سعیم رو کردم.
‫پس اگه نهایت تلاش تو کافی نبود، کس دیگه ایم نمی‌تونسته کاری بکنه.
‫ما هم نمی‌تونستیم...
‫بابا رو نجات بدیم.
‫نی‌سان.
‫میشه... اون شمشیر رو بردارم؟
‫البته نورن. باید پیش تو باشه.
‫ولی بی دلیل ازش استفاده نکن.
‫وقتی با خودت شمشیر حمل می‌کنی، باید یه شمشیرم توی قلبت داشته باشی.
‫بدون انضباط روحی نمی‌تونی از چیزایی که برات عزیزن محافظت کنی.
‫می‌تونی اون شمشیر رو داشته باشی، ولی فکر نکن اون چیزیه که بهت قدرت می‌ده.
‫متوجهم.
‫مادر؟
‫خانم!
‫ممکنه درمان بشه؟
‫نمی‌دونیم.
‫می‌خوام اینجا پیش ما زندگی کنه.
‫مراقبت ازش رو می‌سپرم به لیلیا سان.
‫ولی فکر می‌کنم همه باید یه کم زحمت رو به جون بخریم.
‫خیلی خب. هر کاری از دستم بیاد انجام می‌دم.
‫ام، پس یعنی، مادر منم پیش ما زندگی می‌کنه؟
‫بله. قصد دارم به رودیوس ساما خدمت کنم.
‫پس کارا رو با هم تقسیم می‌کنیم؟
‫بعدا در موردش حرف می‌زنیم.
‫چشم.
‫می‌گم، آیشا،
‫لازم نیست به خاطر ما جلوی خودت رو بگیری.
‫مامان!
‫خدا رو شکر که سالم برگشتی!
‫منم خوشحالم آیشا.
‫خب دیگه ما بریم یه مسافرخونه پیدا کنیم.
‫حداقل امشب رو پیش ما بمونین.
‫این حرفا چیه سنپای.
‫باید واقعا آدمای عوضی‌ای باشیم که مزاحم تجدید دیدارت با خانواده‌ بشیم.
‫از همتون ممنونم که تو همچین سفر طولانی‌ای به پدرم کمک کردین.
‫نه، فقط متاسفیم که نتونستیم ‫بیشتر کمک کنیم.
‫فعلا توی شهر هستیم، وقتی رئیس رو دفن کردین بهمون جاش رو بگو.
‫ورا سان...، شرا سان...
‫اینقدر خودخوری نکن سنپای!
‫اوهوم. ما کاری نکردیم که لیاقت تشکر تو رو داشته باشیم.
‫اگه قرار به تشکر کردن از ما باشه، اون گردن خود پائوله.
‫گیس سان، تالهاند سان.
‫ای بابا! این کارا بهت نمیاد.
‫مثل قدیما همون تازه وارد صدام کن!
‫چرا اینقدر دوست داری "تازه وارد" بمونی؟
‫شانس میاره.
‫واقعا که. شما مردا همه دوست دارین ادای پوست کلفتا رو در بیارین.
‫خب، من دیگه می‌رم کلیف رو ببینم.
‫به گردنم خیلی حق دارین الینالیزه سان.
‫بابت پائول متاسفم.
‫نه، تقصیر خودم...
‫وظیفه من توی گروه جلوگیری از همچین اتفاقی بود.
‫مرگ پائول تقصیر منم هست.
‫شما یا کس دیگه‌ای رو سرزنش نمی‌کنم.
‫پس خودت رو هم نباید سرزنش کنی.
‫درسته.
‫سیلفی،
‫رودیوس عاشقته.
‫می‌دونم.
‫خب، تا بعد سنپای.
‫سیلفی،
‫یه چیز مهم هست که باید بهت بگم.
‫خیلی خب. سراپا گوشم.
‫می‌خوام روکسی رو به عنوان همسرم ‫دومم به خونه‌مون دعوت کنم.
‫ها؟
‫یعنی چی؟
‫وقتی پدر مرد، اینقدر ناراحت بودم که فکر می‌کردم زندگی ارزش ادامه دادن نداره.
‫روکسی بود که نجاتم داد.
‫متاسفم سیلفی.
‫بهت قول داده بودم که وفادار بمونم،
‫ولی نتونستم سر قولم بمونم.
‫اونی چان.
‫سیلفی، خواهش می‌کنم من رو ببخش.
‫برای چی باید ببخشه؟
‫اصلا می‌دونی وقتی سیلفی‌نه منتظرت بود چی کشید؟
‫هر روز می‌گفت، " به نظرتون حال رودی خوبه؟"
‫" دلم برای رودی تنگ شده."
‫" یعنی رودی الان داره غذا می‌خوره؟"
‫اصلا فکرشم می‌تونی بکنی چه قدر تنها بود؟
‫قبول کردم که نمی‌تونستی بابا رو نجات بدی!
‫دست چپت رو از دست دادی، برای همین به خودم گفتم کاری نمی‌شد کرد.
‫فکر می‌کردم نمی‌تونم تو رو به خاطرش سرزنش کنم.
‫ولی اینقدر کارت راحت بوده که وقت داشتی با یه زن جدید بخوابی؟
‫نه، اشتباه می‌کنی.
‫وقتی تو قعر بدبختی بودم روکسی احساسات خودش رو قربانی کرد تا من رو نجات بده.
‫اگه سیلفی‌نه اونجا بود نجاتت می‌داد!
‫تو که می‌دونی چطوریه.
‫وقنی دیگه امیدت رو از دست دادی و خودت رو تو اتاقت حبس می‌کنی.
‫تو می‌تونی کسی که از اون شرایط نجاتت داد رو رها کنی؟
‫می‌دونم! به خاطرش قدر دانتم هستم!
‫ولی این چه ربطی داشت؟!
‫میلیس هیچ وقت اجازه دو تا زن داشتن رو نمی‌ده!
‫بعدم چرا یه دختر بچه؟!
‫عمرا اونقدرا از من بزرگتر باشه!
‫شاید کوچیک باشم، ولی یه زن بالغم.
‫پس فکر نمی‌کنی کارت بی شرمانه بوده؟!
‫خجالت نکشیدی اومدی اینجا؟!
‫نورن، دیگه داری زیاده روی می‌کنی!
‫ازدواج با روکسی فکر من بود!
‫باید من رو سرزنش کنی، نه اون!
‫اون می‌خواست بکشه کنار!
‫ساکت باش نی‌سان.
‫اگه واقعا می‌خواستی بکشی کنار ‫پس اینجا چی کار می‌کنی؟
‫آخرش فقط می‌خواستی از پیشنهاد اون سواستفاده بکنی مگه نه؟
‫حق با توئه. کارم بی شرمانه بود.
‫لطفا من رو ببخشین.
‫می‌دونستم باهاش مخالفت می‌کنند،
‫ولی نمی‌تونم بذارم روکسی با همچین ظاهر فلک زده‌ای از اینجا بره.
‫تصمیم رو گرفتم که خوشبختش کنم.
‫حالا چی؟ چی کار باید بکنم؟
‫صبر... ‫صبر کن!
‫روکسی سان، لطفا صبر کن.
‫چرا داری جلوش رو می‌گیری سیلفی‌نه؟!
‫بذار بره!
‫عذر می‌خوان نورن چان. می‌دونم به فکر منی.
‫ولی همه چی مرتبه.
‫ممنونم.
‫یه کم شوکه شدم، ولی به رودی کمک کردی، درسته؟
‫بله، ولی براش بهونه نمیارم. ‫با سوءنیت انجامش دادم.
‫اگه بهم خلافش رو می‌گفتی باور نمی‌کردم.
‫فکر کنم منم اگه جای تو بودم همین کار رو می‌کردم.
‫حقیقتش فکر می‌کردم فقط بجث زمانه،
‫رودی بالاخره یه زن دیگه میاورد خونه.
‫ها؟
‫آخه می‌دونی که چه قدر منحرفه.
‫فکرش رو می‌کردم اگه این مدت نتونه با من باشه میره سراغ یکی دیگه.
‫به محض این که دیدم چطور نگاهش می‌کنی، خبردار شدم.
‫به خودم گفتم، " ها، مطمئنم منم همچین نگاهی داشتم."
‫متاسفم که مجبور شدی همچین اتفاق ناخوشایندی رو تحمل کنی.
‫اصلا ناخوشایند نبود.
‫ها؟
‫چطور بگم؟
‫می‌دونی، رودی مدام از تو حرف می‌زنه.
‫چی می‌گه؟
‫"اون تنها جادوگریه که الگوی منه."
‫یه جورایی... باعث افتخارمه.
‫برای همین یه کم حسودیم می‌شد.
‫فکر می‌کردم باید یه آدم خیلی خاصی باشی.
‫ولی الان که دیدمت و فهمیدم فقط یه دختر عادی هستی که عاشق رودیه،
‫همه حسودیم پر کشید.
‫آخه تو هم مثل خودمی.
‫می‌دونم نورن چان چی بهت گفت، ولی من بهت خوش آمد می‌گم.
‫بیا با هم دیگه پشت رودی باشیم.
‫خیلی ممنونم.
‫عمرا!
‫بتونم!
‫قبول کنم!
‫نورن!
‫داریم تمرین می‌کنیم! اینقدر محکم نتابونش!
‫تقصیر توئه!
‫نورن چان، رودی پیرو دین میلیس نیست. بهش سخت نگیر.
‫ولی...
‫پائول سانم دوتا زن داشت، یادته؟
‫خب، آره، ولی...
‫نورن چان، همین حرفا رو هم به لیلیا سان می‌زنی؟
‫ببخشید آیشا.
‫دلخور نیستم. نورن‌نه همیشه بدون فکر کردن حرف می‌زنه.
‫یعنی چی؟!
‫نورن باز قاطی کرد!
‫وایسا ببینم!
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم!
‫ولی برام عجیبه که نورن خواست شمشیر زنی یاد بگیره.
‫مگه من گفتم معذرت خواهی کن!
‫منم تعجب کردم، ولی یه جورایی درکش می‌کنم.
‫ها؟
‫سخته که وقتی عزیزانت رفتن بجنگن بشینی و صبر کنی.
‫سیلفی،
‫انتظار داری کی وضع حمل کنی؟
‫یه کم بیشتر از یه ماه دیگه.
‫ولی واقعا مطمئنی روکسی؟
‫لازم نیست برای ازدواج تا اون موقع صبر کنی.
‫نه، حقیقتش، به خاطر شرایطت خیلی احساس گناه می‌کنم،
‫پس لطفا اجازه بده موکول بشه به بعد از وضع حملت.
‫بعد از اون رسما ازدواج می‌کنم.
‫خب، اگه این چیزیه که خودت می‌خوای، متوجهم.
‫خیلی منتظرم ببینمش.
‫آره. منم همینطور.
‫اومد!
‫کامل اومد بیرون!
‫سیلفی، تموم شد!
‫تبریک می‌گم سیلفیته ساما.
‫خدا رو شکر موهاش سبز نیست.
‫تو هم بغلش کن رودی.
‫ها؟
‫باشه.
‫بفرمایین ارباب.
‫بچه توئه رودی.
‫بچه من؟
‫این بچه منه. سیلفی به دنیاش آورده.
‫پائول، بابا، خیلی وقته که ندیدمت.
‫بابا شدم.
‫دختره.
‫دختر سیلفیه، برای همین مطمئنم دختر زیبایی میشه.
‫ای کاش می‌تونستی ببینیش.
‫تو مردی بابا، ولی بچه من به دنیا اومد.
‫چون اون روز من رو نجات دادی، حالا می‌تونم دخترم رو بغل کنم.
‫اگه تو نبودی، من...
‫تصمیم گرفتیم اسمش رو بذاریم لوسی. لوسی گریرات.
‫از روی حروف اول اسم خودم و سیلفی اسمش رو انتخاب کردیم.
‫اوه، با استاد روکسی هم ازدواج کردم.
‫الان دیگه مثل خودت دوتا زن دارم.
‫ای کاش بهم یاد داده بودی چطوری از پسش بر بیام.
‫شده بود به ازدواج با الینالیزه سان یا گیلن فکر کنی؟
‫اوه، ولی تویی که من می‌شناسم، شک دارم خیلی بهش فکر کرده باشی.
‫شاید منم نباید زیاد بهش فکر کنم.
‫بابا، من پسر به درد نخوری بودم.
‫زندگی قبلیم رو هنوز به یاد میارم، ‫برای همین نتونستم مثل یه پسر واقعی باهات رو به رو بشم.
‫ولی حالا خودم رو به عنوان پسر پائول گریرات می‌بینم.
‫بالاخره فهمیدم.
‫فهمیدم که هنوز یه بچه بودم،
‫بچه‌ای که از خاطرات قدیمیش استفاده می‌کرد تا ادای آدمای بالغ رو در بیاره.
‫حالا که پدر شدم، فکر کردم دیگه باید هر چه سریعتر بزرگ بشم،
‫ولی مطمئنم که بازم قراره کلی گند بزنم.
‫باید آروم آروم، با کلی حرص و جوش عوض بشم.
‫راه دیگه‌ای برای بزرگ شدن نیست.
‫مگه تو هم همینطور انجامش ندادی؟
‫سخت تلاش می‌کنم.
‫همونطور که تو ازم محافظت کردی، از میراثت محافظت می‌کنم.
‫خب، تا دیدار بعد بدرود.
‫دفعه بعد، کل خانواده رو میارم.
‫خیلی چیزا به بن بست خورد.
‫لحظات تلخ و شیرین
‫رو تجربه کردم.
‫بدجور گند زدم و همیشه از اشتباهاتم درس نگرفتم.
‫ولی این آخرش نیست.
‫به زندگی تو این دنیا ادامه می‌دم.
‫تا بتونم هر موقع که وقتش رسید،
‫واقعا بدون حسرت بمیرم.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت 24: ‫وراثت
‫تناسخ یک بیکار ‫ممنون که تماشا کردید