‫گلبرگ‌های گیلاس... مثل باران می‌باریدن و گونه‌هام رو مرطوب می‌کردن.
‫تنها میان باران گلبرگ‌ها... اشک می‌ریختم.
‫آفتاب گرم بهاری...
‫نور تابستانی بینِ درخت‌ها...
‫پرتوهای خورشید بین ابرهای پاییز،
‫و بازتاب نور صبح روی برف‌...
‫هیچ‌یک به من نمی‌تابیدن.
‫هیچ تصوری از خوشبختی نداشتم.
‫در نهایت، هر کورسوی امیدی، درست جلوی چشم‌هام ناپدید می‌شد.
‫تمام عمرم به این فکر می‌کردم،
‫که توی این دنیا، دلیلی برای وجودداشتن من نیست.
‫تا روزی که... اون مرد رو دیدم.
‫قسمت اول
‫آشــنــایی
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫این دیگه چیه؟
‫این چایی انقدر تلخه که نمی‌شه خوردش.
‫خیلی متأسفم.
‫همین الان برو و دوباره دم کن.
‫میو، تا کی می‌خوای همینطوری اون‌جا تعظیم کنی؟ زود باش برو دیگه.
‫اطاعت می‌شه.
‫با اجازه.
‫وای... باورم نمی‌شه حتی نمی‌تونه درست یه‌ چایی دم کنه.
‫باید به عنوان دختر خاندان سایموری از خودش خجالت بکشه.
‫برعکس کایا الحق که دختر به‌دردنخوریه، درست عین اون مادرش.
‫کانوکو، الان می‌خوای بگی تقصیر منه؟
‫آخه دختر خودته شین‌ایچی-سان.
‫دست از سر من یکی بردار، می‌دونی که مربوط به خیلی وقت پیشه.
‫صبحتون بخیر، تاتسوایشی-ساما، امروز از چه بابت تشریف آوردین؟
‫با شین‌ایچی یه‌ صحبت کوچیک دارم.
‫این برای شما خدمتکارهاست، نوش‌جان.
‫آه، مثل همیشه ممنونم.
‫قابلی نداره، خب من فعلاً برم.
‫تاتسو‌ایشی-ساما یکم‌پیش این‌جا بود، یعنی می‌خواد در مورد خواستگاری حرف بزنه؟
‫هم میو-ساما و هم کایا-ساما کم‌کم وقت ازدواجشونه.
‫میو-ساما همین الانش 19 سالشه.
‫ولی با توجه به رفتار شی‌ایچی-ساما، احتمالاً ‫موضوع میو-ساما نیست، قطعاً کایا-ساماست.
‫شماها دارین در مورد چی وراجی می‌کنین؟ هر‫کی لباس‌ها رو نشوره بهش غذا نمی‌رسه.
‫خیلی شرمنده‌ایم.
‫می‌شه یه‌نفر بیاد توی اتاق پذیرایی؟
‫زود باشید، خانوم داره صداتون می‌کنه.
‫الساعه می‌ریم خدمتشون.
‫خواستگا... ری؟
‫امروزم داری حیاط رو جارو می‌کنی؟ چقدر زحمت می‌کشی.
‫کوجی-سان.
‫بابام اومده تا با پدرت یه ملاقات بین بزرگای خاندان داشته باشه.
‫منم همراهش اومدم.
‫خیلی لطف کردین.
‫راستش بهونه‌م این بود. بیشتر می‌خواستم با تو حرف بزنم، میو.
‫میو، دستتو بیار.
‫شیر...؟
‫شیر کاراملی. یه‌ نوع آب‌نباته که شیرین و خوشمزه‌ست.
‫اولین‌باری که خوردمش، حسابی کیف کردم.
‫خوشحالم که دوستش داشتی.
‫برادرم عاشق چیزای جدید و محبوبه، اون اینا رو خریده.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫اگه بخوای، هروقت بخوای برات میارم.
‫اگه بتونم باعث لبخندت بشم، پس ارزشش رو داره.
‫مثل همیشه ازتون ممنونم.
‫امیدوارم این‌طور وقت‌گذروندنمون... تا همیشه ادامه داشته باشه.
‫من،
‫می‌خوام کمکت کنم میو.
‫کوجی-سان، شما همیشه به من کمک می‌کنید.
‫من صرفاً یه پسر ساده‌م، ولی دوست دارم به تو قدرت بدم.
‫برای تو، برای اینکه تو همیشه لبخند به‌لب داشته باشی.
‫خب دیگه.
‫می‌گم پدر، می‌شه برای مدرسه‌ی دخترونه یه کیمونوی جدید بگیرم.
‫آه، ترم جدید داره شروع می‌شه، نه؟
‫خب پس، نظرت چیه بری چندتایی بخری؟
عه؟ می‌شه؟
‫ممنونم پدر!
‫امان از تو شین‌ایچی-سان، واقعاً که همیشه کایا رو لوس می‌کنی.
‫خب آخه این کیمونو هم دیگه داره پاره می‌شه.
‫میو.
‫بله؟
‫در طول روز عموماً چیکار می‌کنی؟
‫توی خونه تمیزکاری می‌کنم.
‫که‌اینطور.
‫حواست باشه پس‌فردا، در طول روز این‌جا باشی.
‫فهمیدی؟
‫اطاعت می‌شه.
‫با اینکه باهام مثل یه خدمتکار رفتار می‌شه، ‫ولی بهم گفتن اینجا باشم.
‫نیازی به نگرانی نبود،
‫من هیچ‌وقت پام رو از در این خونه بیرون نمی‌ذارم.
‫مادر؟
‫می‌‌گم هیچ‌کدومتون مادرمو ندیدین؟
‫فکر کنم خانوم توی ساختمون فرعی باشن.
‫دارین می‌رین بیرون؟
‫بله. می‌خوام برای ترم جدید کیمونو بخرم.
‫جدای اون،
‫اونه-ساما، بهتر نیست صورتتو بشوری؟
‫صورتت خیلی زشت شده.
‫عه؟
‫میو-ساما، روی صورتتون دوده‌ست.
‫با این قیافه‌ت نیای جلوی مهمون‌هامون ‌ها، باشه؟
‫همین الانش هم مایه‌ی شرمساری خانواده‌ی سایموری هستی.
‫متأسفم.
‫میو...
‫کوجی-سان.
‫صبح‌بخیر. عجیبه امروز لباس غربی پوشیدین.
‫خیلی بهتون میاد.
‫چیزه، امروز چرا اومدین این‌جا؟
‫خب، یه‌موضوع مهمی هست که باید در موردش با پدرت حرف بزنم.
‫با پدرم؟
‫بیا.
‫یکمی شیرینی خریدم، اگه دوست‌ داشتی با بقیه بخور.
‫ممنونم.
‫خب دیگه، بعداً می‌بینمت.
‫کوجی-سان...
‫چرا باید اینطور بشه؟
‫میو-ساما.
‫ارباب صداتون می‌کنن، میو-ساما.
‫عه؟
‫خواستن فوراً بیاید.
‫متوجه شدم.
‫حواست باشه پس‌فردا، در طول روز این‌جا باشی.
‫فهمیدی؟
‫نباید امیدوار بشم.
‫حتماً یه چیز بده.
‫یه درخواست ازدواج از طرف کوجی-سان...
‫می‌دونم که نباید...
‫امید همچین چیزی رو داشته باشم،...
‫خدمت رسیدم، میو هستم.
‫بیا داخل.
‫با اجازه.
‫چرا انقدر توی هپروتی؟
‫زود باش بیا توی اتاق دیگه.
‫این جلسه صرفاً در مورد آینده‌ی خاندان ماست.
‫موضوع اول، ازدواج تعیین شده با خاندان تاتسو‌ایشی.
‫تصمیم گرفتم اجازه بدم کوجی-کون با خاندان سایموری وصلت کنه و جانشین من بشه.
‫کسی که عروس اون می‌شه و از خاندان سایموری محافظت می‌کنه...
‫کایاست.
‫براش آماده‌ شده بودم.
‫اون‌طوری که مثل یه خدمتکار باهام رفتار می‌شد. ‫می‌دونستم تحت هیچ شرایطی قرار نیست ازدواج کنم.
‫می‌دونستم که هیچ‌وقت برای من به‌ این آسونی پیش نمی‌ره.
‫که اینجا حضورم مورد تحمل باشه و بتونم روزهای آرومی رو زندگی کنم.
‫میو، تو هم ازدواج می‌کنی و از این‌جا می‌ری.
‫تو با خاندان کودو وصلت می‌کنی.
‫کودو کیوکا-دونو شوهر تو خواهد شد.
‫کـ-کودو؟
چقدر عالی نه؟
‫داری با اون کودو کیوکو-سانِ معروف ازدواج می‌کنی.
‫واسه آدم بی‌ارزشی مثل تو که زیادی خوبه.
‫اونه-‌ساما مشتاقم ببینم چند روز به‌عنوان عروس خاندان کودو دووم میاری.
‫زود همه‌ی وسایلت رو جمع کن. ‫فردا به خونه‌ی کودو-دونو می‌ری.
‫اوه، پدر‌ــ
‫صحبتم تموم شد.
‫اگه فهمیدی زودتر وسایلت رو جمع کن. ‫حواست باشه خوب جانب ادب رو رعایت کنی.
‫با اجازه‌ی شما.
‫خب، کوجی-کون، در مورد تاریخ مراسم نامزدی...
‫مثل اینکه بارون قصد نداره بند بیاد.
‫اون همه زحمت به خودم دادم لباسا رو آویزون کردم...
‫میو...
‫یه لحظه صبر کنید!
‫چرا من؟
‫همین که گفتم، بهت گفتم که تو شوهر سایموری کایا می‌شی.
‫این دیگه از کجا اومد؟
مگه نگفتی می‌خوای میو رو نجات بدی؟
‫نگران نباش. از سایموری خواستم میو همسر کازوشی بشه.
‫اینطوری می‌تونه اون خونه رو ترک کنه.
‫فکر نمی‌کنی اینطوری شرایط رو برای خوشبختی حتمیش فراهم می‌کنی؟
‫احساسات میو چی؟ بعد از بین این‌همه آدم، من و کایا؟
‫دیگه قرارش گذاشته شده.
‫برای سعادت این خاندان هم که شده باید از این تصمیم پیروی کنی.
‫فهمیدی؟
‫درخت گیلاس مادرم.
‫هروقت که دلم می‌گرفت، با اومدن به اینجا آروم می‌گرفتم.
‫فکر کنم دیگه نمی‌تونم به اینجا بیام.
‫برای تا امروز ممنون، خدانگهدار مادر.
‫میو.
‫کوجی-سان.
‫متأسفم.
‫از بزدلی خودم شرمگینم.
‫آخرشم کاری ازم برنیومد.
‫نیازی نیست شما عذرخواهی کنین، کوجی-سان.
‫این فقط اقبال بده.
‫نه، این بداقبالی نیست...
‫اشکالی نداره. شاید کنار کسی که باهاش ازدواج می‌کنم، خوشبخت بشم.
‫من کسی رو سرزنش نمی‌کنم.
‫تو...
از من کینه نداری؟
‫کینه؟ من خیلی وقته این حس رو فراموش کردم.
‫من می‌خواستم بهت کمک کنم.
‫می‌خواستم باهات بخندم، همونطوری عادی مثل قدیم‌ها.
من تو رو‌ــ
‫کوجی-سان؟
‫کایا.
در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫هـ-هیچی.
‫اوه، باشه.
‫کوجی-سان.
‫بابت همه‌ی لطفی که تا الان بهم داشتین ممنونم.
‫میو-ساما، می‌شه یکمی بیام پیشتون.
‫بله. بفرمایید.
‫یه پیام از پدرتون دارم. فرمودن فردا که راهی می‌شید،
‫این کیمونو رو بپوشید.
‫پدرم گفتن؟
‫خوب گوش کنید، میو-ساما.
‫همه می‌گن کودو کیوکا-ساما مرد سرد و بی‌رحمی‌ان.
‫همه‌ی نامزد‌هایی که تا به الان داشتن از خونه‌شون فرار کردن.
‫خواهش می‌کنم مراقب خودتون باشید.
‫ممنونم بابت نگرانیتون.
‫وسایلتون...
‫همه‌ش همینه؟
‫بیشتر یادگاری‌های مادرم دور‌انداخته شدن.
‫جز اینا چیزی ندارم.
‫حتماً براتون سخت بوده.
‫بفرمایید، اینو توی راه بخورید.
‫خیلی کمک‌حاله.
‫میو-ساما، مراقب خودتون باشین.
‫هیچ فکر نمی‌کنم همچین کیمونوی شیکی به من بیاد.
‫فکر کنم بالأخره خاطرات عزیزم رو هم در ‫کنار جایی که اسمش رو خونه بذارم، از دست دادم.
‫رهبر خاندان کودو واقعاً توی همچین جایی زندگی می‌کنه؟
‫این خونه‌ست؟
‫ساده‌تر از تصورمه.
کو
دو
‫می‌بخشین؟
‫بله بله!
‫شما کی هستین؟
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم. اسم بنده سایموری میو هست.
‫بابت قرار ازدواج با کودو کیوکا-ساما خدمت رسیدم.
‫وای، سایموری-ساما. منتظرتون بودیم.
‫من خدمتکار خاندان کودو، یوریه هستم.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم.
‫تعریفتون رو خیلی شنیدم. خب بفرمایید داخل.
‫با اجازه.
‫ارباب جواب توی اتاق مطالعه هستن.
‫اگه دنبالم بیاید، راهنمایی‌تون می‌کنم.
‫از آشنایی‌تون خیلی خوشوقتم.
‫سایموری میو هستم.
‫امیدوارم محبتتون شامل حالم بشه.
‫تا کی می‌خوای اون‌طوری تعظیم کنی؟
‫عذرخواهی می‌کنم.
‫عذرخواهیت رو نخواستم.
‫خب، لطفاً دیگه سرتون رو بلند کنید.
‫بـ-بله.
‫امروز... و دیدن این مرد،
‫مثل گلی بود که از بین برف‌ها سر بیرون آورده باشه.
‫زندگی من که تا به حال در انزوا سپری شده بود،
‫دوباره شروع به حرکت کرد.
‫من رهبر خاندان کودو، کودو کیوکا هستم.
‫چه مرد زیبایی.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.