‫به زندگی توی اینجا عادت کردی؟
‫بله.
‫روزا چیکار می‌کنی؟
‫اگه فقط کارای خونه رو انجام می‌دی، ‫بازم وقت آزاد زیادی برات نمی‌مونه؟
‫خب...
‫راستش، تو این فکرم که این آخر هفته برم شهر.
‫مجله‌هایی که یوریه-سان بهم قرض دادن رو می‌خونم...
‫و یه‌چیزی می‌دوزم.
‫فهمیدم.
‫اگر قراره نباشید،
‫هنوزم می‌خواین من براتون ناهار و شام آماده کنم؟
‫تو هم میای، با هم می‌ریم.
‫عه؟
‫از وقتی اومدی اینجا بیرون نرفتی نه؟
‫بله.
‫دلت نمی‌خواد بیای؟
‫خب...
‫چیه؟
‫من... نمی‌تونم بیام.
‫دلیلی برای اومدن ندارم.
‫اینطوری فقط مزاحمتون می‌شم.
‫مزاحم نیستی و دلیل هم نیاز نداری.
‫و-ولی توی دست و پا‌تون نیستم؟
‫اصلاً هم نیستی.
‫می‌تونی همون کیمونویی که موقع ‫اومدن به‌این‌جا پوشیده بودی رو بپوشی.
بازم چیزی هست که نگرانش باشی؟
‫نه.
‫خب پس، قرارش گذاشته شد.
‫ممنون بابت غذا.
‫دانا-ساما...
‫اون‌موقع من...
‫هیچ نمی‌دونستم چی تو فکر دانا-ساماست.
‫ولی خیلی ناگهانی، برنامه‌ی اولین قرارمون گذاشته شد.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه.
‫میو-ساما، می‌تونم بیام داخل؟
‫بفرمایید.
‫آماده‌شدنتون چطور پیش می‌ره، میو-ساما؟
‫بله.
‫این آینه رو...
‫برای استفاده‌ی شما گذاشتیم.
‫چقدر به من نمیاد.
‫میو-ساما؟
‫می‌خواین آرایش کنین؟
‫چیزه من...
‫زیاد اهل آرایش کردن نیستم.
‫واقعاً؟
‫پس می‌ذارید یوریه براتون انجام بده؟
‫اما من هیچ...
‫من هیچ لوازم آرایشی‌ای...
‫ندارم.
‫اشکالی نداره، بفرمایید.
‫اوه..
‫این‌جا همه‌ی وسایلی که لازممون می‌شه رو داریم.
‫چقدر عالی.
‫هیچ کدومشون چیز شیک و جدیدی نیستن،
‫ولی مطمئنم...
‫وقتی آرایشتون کنیم، خیلی بهتون میاد میو-ساما.
‫خب با کرم پودر صورت شروع می‌کنم،
‫پس اگه می‌شه یکمی چشم‌هاتون رو ببندین.
‫خب. تموم شد.
‫اوه.
‫انقدر خوشگل شدین میو-ساما که...
‫نمی‌دونم وقتی ارباب جوان ببیننتون چه واکنشی نشون می‌دن.
‫دیگه کم‌کم راه نیفتیم؟
‫ها.
‫الان میام.
‫متأسفم که منتظرتون گذاشتم.
‫دانا-ساما؟
‫اوه نه... منتظرم نذاشتی.
‫شرمنده مجبور شدی عجله کنی.
‫اشکالی نداره.
‫بریم؟
‫بله.
‫ببخشید، می‌شه بپرسم امروز کجا داریم می‌ریم؟
‫آه، آره. بهت نگفتم؟
‫اول می‌ریم محل کار من.
‫ها؟
‫چیزی نیست که بابتش نگران بشی.
‫پارک کردن سخته، برای همین ماشین رو اون‌جا پارک می‌کنم.
‫کـ-که اینطور.
‫این‌جا... محل کار دانا-ساماست.
‫خب دیگه بریم.
‫بله.
اوه؟
‫گودو؟
‫فرمانده تویی که.
‫مگه امروز روز تعطیلت نیست؟
‫آره. فقط اومدم ماشین رو پارک کنم.
‫عجبا.
‫اوه.. اوممم؟
‫خب! ایشون کی باشن؟
‫همراه من، فضولی نکن.
‫اوه! چه عجیب که فرمانده همراه داشته باشن!
‫اون هم چنین همراه زیبایی.
‫اوی!
‫ها؟
‫نشنیدی گفتم فضولی نکن؟
‫اوه اوه! شرمنده شرمنده.
‫دم ورودی واینسا وراجی کن.
‫زود باش برگرد سر پستت.
‫بله! خسته نباشید.
‫واقعاً که.
‫اون یکی از دستیارهای نزدیکم، گودوـه.
‫برعکس رفتارش، توانایی ویژه‌ فوق‌العاده‌ای داره...
‫هرچند نمی‌خوام تأییدش کنم.
‫خب، جایی هست که بخوای بری؟
‫ها؟
‫چیزی نیست که نیاز داشته باشی یا بخوای بخری؟
‫اوه، نه...
‫چیزی نیست.
‫چیکار کنم؟
‫حتی یه‌چیز هم که بخوام به‌ذهنم نمی‌رسه...
‫هومم... که‌اینطور.
‫پس منو توی خرید همراهی می‌کنی؟
‫بله.
‫خوش می‌گذره بهت؟
‫مـ-متأسفم.
‫نباید اینطوری حواسم پرت می‌شد.
‫نیازی به نگرانی نیست.
‫هرچقدر دلت می‌خواد تماشا کن و لذت ببر.
‫نه من نه هیچ‌کس دیگه‌ای مخالف این کار نیستن.
‫اما...
‫نمی‌خواد به این فکر کنی که مزاحمتی درست می‌کنی.
‫کسی که ازت خواست بیای،
‫کس دیگه‌ای نیست، خود منم.
‫فهمیدی؟
‫بله.
‫حواستو جمع کن گم نشی.
‫مراقبم.
‫پس خوبه.
‫چطوری شایعه شده بود این آدم بی‌رحمه؟
‫وقتی انقدر مهربونه؟
‫زدی زیر قرارمون.
‫کدوم قرار؟
‫خودتو نزن به اون راه.
‫چرا میو رو به خانواده‌ی کودو دادی؟
‫ازت خواستم بذاری با پسر بزرگ من ازدواج کنه.
‫آها، اون قرار.
‫اون‌موقع یه درخواست ازدواج از خانواده‌ی کودو داشتیم...
‫نمی‌تونستیم که ردشون کنیم.
‫تو خیلی خوب می‌دونی که مادر میو...
‫از اون خاندان اوسوباست.
‫ولی میو هیچ موهبتی نداره.
‫اینطورم باشه،
‫احتمالش بود که بچه‌ی میو موهبت اوسوبا رو به ارث ببره.
‫انقدر دلت می‌خواد موهبت اوسوبا رو به دست بیاری؟
‫همه می‌گن موهبت خاندان اوسوبا استثنائـیه.
‫اگه خانواده‌ کودو از اینی که هست قدرتمندتر بشه...
‫موقعیت ما به‌خاطر می‌افته.
‫وقتی کودو بفهمه میو هیچ موهبتی نداره،
‫فوراً زحمتشو از سرش کم می‌کنه.
‫در اون‌صورت، میلت کشید می‌تونی بری و به خونواده‌ی خودت ببریش.
‫لعنتی.
‫میو از خداشم می‌خواد...
‫که از کنار خیابون جمعش کنی.
‫هرچقدر هم که دختر کوچکترش رو دوست داشته باشه،
‫بازم حماقت محضه که دست از میو بکشه.
‫میو می‌تونه مرغی باشه که تخم طلا می‌کنه.
‫پس یعنی، اینطور برداشت می‌کنم که خانواده‌ی سایموری،
‫توی آینده‌ی میو هیچ دخالتی نمی‌کنه؟
‫آره. ما که اساساً دیگه دختره رو بیرون کردیم.
‫کجا چیکار می‌کنه،
‫زنده‌ست یا مرده، هیچ‌کدوم واسه‌م اهمیتی نداره.
‫باشه پس، فهمیدم.
‫ما، خانواده‌ی تاتسوایشی، هرطور شده سایموری میو رو به چنگ میاریم.
‫هیچ اجازه نمی‌دم خانواده‌ی کودو اون دختر رو ازمون بگیره.
‫هی.
‫بله.
‫پدرم اینا دارن در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫از جزئیات خبر ندارم.
‫اما مثل اینکه در مورد میو-ساماست.
‫ها؟
‫چرا باید هنوزم حرف خواهرم باشه؟
‫واقعاً متأسفم.
‫کایا، واقعاً نیازی نیست اینطوری صدات رو بلند کنی.
‫کوجی-سان، الان می‌خوای نصیحتم کنی؟
‫اوه...
‫الان پدرم و عمو تاتسوایشی...
‫برای چی دارن در مورد خواهرم حرف می‌زنین؟
‫خب، نذار انقدر اذیتت کنه.
‫راستی کایا،
‫امروز هوا خیلی خوبه.
‫نظرت چیه بریم بیرون خرید؟
‫اون فروشگاهی که تازگی باز شده،
‫دلت می‌خواست بری یه سری بهش بزنی، نه؟
‫باشه، بریم.
‫کار دیگه‌ای که برای انجام دادن ندارم.
‫یه فروشگاه جدید هم توی ناکامیچی باز شده.
‫شنیدم داخلش...
‫مطمئنم که کوجی-سان...
‫هنوز داره به‌خواهرم فکر می‌کنه.
‫با اون چیزایی که فهمیدیم، احتمالاً تا الان توی خونه‌ی کودو مرده.
‫اه، واقعاً چقدر بی‌خوده.
‫این‌جا فروشگاه سوزوشیمایاست.
‫خاندان کودو سال‌هاست که از مشتری‌‌های وفادار اینجان.
‫شنیدم لباس‌های امپراتور رو هم آماده می‌کنن.
‫چه فروشگاه فوق‌العاده‌ای.
‫خیلی خوش اومدین، کودو-ساما.
‫ممنون بابت امروز.
‫آه.
‫بنابر فرمایش‌هایی که از قبل داشتین...
‫چند قلم براتون جدا کردم.
‫امیدوارم که مطابق سلیقه‌‌تون باشه.
‫لطفاً بفرمایید اتاق پشتی.
‫باشه...
‫کودو-ساما، پس بالأخره نوبت شما شده.
‫نه، اینطور نیست.
‫نیازی به خجالت کشیدن نیست.
‫اگه اشتباه نکنم این اولین باریه که...
‫یه دختر همراهتون میارین، کودو-ساما.
‫خب، زیادم بیراه نمی‌گه...
‫ارباب، متوجه شدین؟
‫مثل اینکه میو-ساما لباس‌های قدیمی خودشون رو وصله می‌کنن.
‫می‌خواستم بهشون چیزی بگم،
‫ولی فکر نکنم بخوان ما چیزی در این مورد بدونیم.
‫شبیه کشاورزهای روستایی لباس‌های ژنده می‌پوشه.
‫از اون گذشته، احتمالاً تنها کیمونوی مناسبی ‫که برای پوشیدن داره، همین یه دونه‌ست.
‫برای دختری به سن اون، اونم از یه خانواده‌ی سرشناس،
‫رسماً چیزی از خودش نداره.
‫کودو-ساما.
‫اوه، عذر می‌خوام.
‫به‌نظرت چی بهش میاد؟
‫به‌نظر من رنگای لطیف مثل این بهشون میاد.
‫و این، با این ترکیب‌ها.
‫اون چی؟
‫اوه...
‫اونم پارچه‌ی خیلی خوبه.
‫ولی ممکنه دوختش یکمی زمان ببره...
‫و تا آماده بشه، فصلش بگذره.
‫که اینطور...
‫بهش... خیلی میاد.
‫خودتون چی ترجیح می‌دین؟
‫آه...
‫از این هم یکی بدوزین لطفاً.
‫و چندتا هم از اونایی که خودتون انتخاب کردین.
‫اطاعت می‌شه.
‫این چطور؟
‫می‌خواین امروز با خودتون ببرینش؟
‫بله، می‌برمش.
‫می‌گم، کودو-ساما...
‫چیه؟
‫تحت هیچ شرایطی دست از اون دختر نکشین.
‫ایشون مثل یه الماس نتراشیدن،
‫که هزاران فرصت برای درخشیدن دارن.
‫چیز‌هایی که امروز خریدین تازه اول کاره.
‫با عشق و ثروت زیادتون، بهشون بها بدین.
‫و هیچ‌وقت رهاشون نکنین.
‫و بعدش...
‫و بعدش؟
‫لذت آراستن یه دختر زیبا رو تجربه می‌کنین.
‫آه... خدایا.
‫مادر...
‫چطوره؟
‫خب، خوشمزه‌ست.
‫قیافه‌ت که اینطور نمی‌گه.
‫ایـ-اینطور نیست.
‫من تا حالا لبخندت رو ندیدم.
‫متأسفم.
‫نه! سرزنشت نمی‌کنم.
‫فقط...
‫یکمی دلم می‌خواد لبخند زدنت رو ببینم.
‫ها؟
‫دانا-ساما،...
‫نمی‌دونم...
‫چه جوابی باید بدم.
‫اوه! متأسفم!
‫ناراحتتون کردم.
‫من عصبانی نیستم.
‫نیازی نیست اینطوری سر خم کنی.
‫ولی.
‫من و تو...
‫اگه همه‌چیز خوب پیش بره، با هم ازدواج می‌کنیم.
‫به‌نظرم خوبه که هرچیزی که نیاز داری رو بگی.
‫منم اگه به‌جای مدام عذرخواهی کردن،
‫نظر صادقانه‌ت رو بهم بگی خوشحال‌ترم.
‫با هم ازدواج می‌کنیم...
‫دانا-سانا حتماً خبر ندارن...
‫که من هیچ موهبتی ندارم.
‫آخرش یه روزی باید بهشون بگم، ولی...
‫ولی دست خودم نیست و دلم می‌خواد...
‫که یه‌ذره دیگه کنارشون باشم، تا وقتی که بتونم.
‫بعداً هر تنبیهی که در انتظارم باشه رو قبول می‌کنم.
‫پس... خواهش می‌کنم...
‫فقط یکم دیگه...
‫ تا روزی که خودم مسئولیت همه‌چی رو به گردن بگیرم،
‫تا اون‌ روز.
‫عه ارباب.
‫میو-ساما هنوز دارن حمام می‌کنن؟
‫یوریه، تو هنوز نرفتی خونه؟
‫هنوز؟ خیلی بی‌ادبین ها.
‫اوه؟
‫اون چیه؟
‫اوه!
‫د-دانا-ساما...
‫این...
‫آروم باش و فقط قبولش کن.
‫من نمی‌تونم همچین چیز گرون‌قیمتی رو قبول کنم.
‫چیزی نیست که نگرانش باشی.
‫اما آخه...
‫نگران نباش.
‫چیزه...
‫شما خودتون گذاشتینش اون‌جا، درسته؟
‫هدیه دادن یه شونه، به معنی خواستگاریه.
‫معنی خاصی نداره.
‫پس ازشون خواستگاری می‌کنین؟
‫فقط یه شونه‌ست.
‫دارم می‌گم معنای خاصی پشتش نیست.
‫درسته، درسته.
‫میو-ساما تمام مدت از یه شونه‌ی شکسته استفاده می‌کردن.
‫اینکه ارباب این موقع دارن بهشون یه شونه‌ی جدید...
‫هدیه می‌دن، هیچ معنای خاصی پشتش نداره.
‫میو-ساما...
‫با تمام دخترهایی که تا الان به این خونه اومدن فرق دارن.
‫یوریه هم باهاتون کاملاً موافقه، ارباب جوان.
‫من که گفتم، معنای خاصی...
‫میو-ساما هم حتماً خیلی خوشحال می‌شن.
‫در هر صورت، فقط ازش استفاده کن.
‫ازتون خیلی ممنونم دانا-ساما.
‫ازش خیلی خوب مراقبت می‌کنم.
‫خب... گمونم یه دعوای رایج...
‫توی خانواده‌هاییه که موهبت دارن
‫ولی بازم زیاده‌رویه.
‫حداقل،
‫رفتاری نیست که مناسب خانواده‌های سرشناس باشه.
‫نامادریش سایموری کانوکو...
‫ازش کینه‌ی بزرگی به دل داره.
‫اون و سایموری شین‌ایچی عاشق و معشوق بودن،
‫ولی خانواده‌ش مجبورش کردن با یه زن دیگه ازدواج کنه.
‫به عنوان والد مایه‌ی تأسف‌ان.
‫خب؟ موضوع اصلی چی؟
‫خب، همونطور که شما حدس زده بودین...
‫سایموری میو هیچ موهبتی نداره.
‫از طرفی، ناخواهری کوچکترش کایا...
‫وقتی سه‌ساله بود موهبت خودش رو نشون داد.
‫احتمالاً از اون‌موقع بوده که شروع به بدرفتاری با میو، دختر بزرگتر کردن.
‫نامادری و خواهر کوچکتری که بهش ظلم کردن،
پدر خودش هم که هیچ‌ محبتی بهش نداشته‫.
‫توی اون خانواده‌ تنهایِ تنها بزرگ شده.
‫خریدن چندتا کیمونوی جدید...
‫برای درمان کردن زخم‌های عمیقی که این دختر روی قلبش داره،
‫کافی نیست.
‫راستی قربان،
‫یه چیزی هست که ذهنمو درگیر کرده.
‫در مورد همسر اول سایموری شین‌ایچی...
‫مادر واقعی سایموری میو،
‫مثل اینکه از خانواده‌ی اوسوباست.
‫چی؟
‫خودمم حسابی شوکه شدم.
‫من فکر می‌کردم،
‫خانواده‌ی اوسوبا اصلاً دیگه وجود ندارن.
‫خانواده‌ی اوسوبا...
‫صاحب موهبتی هستن که می‌تونه ذهن آدمیزاد رو دستکاری کنه.
‫این اطلاعات حقیقت داره؟
‫آره.
‫اسم مادر سایموری میو، اوسوبا سومی هست.
‫نتونستم بفهمم کجا و چطور...
‫وارد خانواده‌ی سایموری شده.
‫خدای من.
‫از وقتی این دختر اومده، واقعاً حس می‌کنم خودم نیستم.
‫مسخره‌ست! کدوم احمقی همچین کاری می‌کنه؟
‫اینا صرفاً چندتا شیکیگامی‌ان.
ولی کی و از کجا فرستاده‌شون؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.