‫حالتون خوبه؟
‫سایموری میو-سان؟
‫مـ ــ متأسفم.
‫لطفاً سرتونو بلند کنید.
‫ببخشید، واقعاً متأسفم که این‌طوری اذییتون کردم.
‫لطفاً عذرخواهی نکنید.
‫جدای اون، خدا رو شکر که آسیبی ندیدین.
‫واقعاً باید بیشتر مراقب می بودم.
‫بابت اینکه کمکش کردین، واقعاً ازتون ممنونم.
‫خب میو-چان، زود بریم یه‌جایی استراحت کنی.
‫بله...
‫لطفاً مراقب خودتون باشید.
‫خب دیگه با اجازه‌تون.
‫میو-ساما، حالتون خوبه؟
‫بله، ببخشید که نگرانتون کردم.
‫باید مراقب باشی میو-چان.
‫بله.
‫واقعاً باید مراقب خودت باشی.
‫تو...
‫آدم خیلی مهمی هستی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫قسمــــــــت
‫‫قسمــــــــت
‫‫9
‫رویاها در غرق شدن
‫‫رویاها در غرق شدن
‫میو!
‫چرا انقدر به خودش فشار آورد که از حال بره؟
‫گفتی وقتی میو-چان کابوس می‌دیده موهبت ماوراء‌طبیعه احساس کردی.
‫موهبت ماوراء ‌طبیعه از جایی روش استفاده می‌شد؟
‫احتمال این کار از کسی از افراد خانواده‌ی اوسوبا هست.
‫ولی هیچ نفوذی توی حصار خونه نبود.
‫احتمال ورود از بیرون کمه.
‫این فقط یه حدسه ولی حس می‌کنم...
‫یه ربطی به اینکه میو از خاندان اوسوباست داره.
‫میو-چان؟ مطمئنی؟
‫مدارکی هست که نشون می‌ده فامیلی مادر میو در اصل اوسوباست.
‫اون با خانواده‌ی سایموری که موهبت داشتن ازدواج کرده.
‫هیچ فکرش رو نمی‌کردم میو-چان از اون خاندان اوسوبا باشه.
‫ولی... میو موهبت ماوراء‌ طبیعه نداره.
‫شاید خون اوسوبایی که توی بدن میوـه...
‫یه‌طورایی برای بدنش مضره.
‫خون خاندان اوسوبا... اما چرا الان؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی الان این تنها احتماله.
‫میو-چان چیزی در مورد خاندان اوسوبا می‌دونه؟
‫وقتی میو بچه بوده مادرش فوت شده.
‫احتمالاً هیچ چیزی از اوسوبا نمی‌دونه.
‫به‌علاوه...
‫به‌علاوه؟
‫شک دارم حتی اگه ازش بپرسیم هم چیزی بگه.
‫به‌نظر میاد این‌روزا احساساتش رو بیشتر از همیشه مخفی می‌کنه.
‫احتمالاً نمی‌خواد نگران باشیم...
‫ولی ای کاش می‌ذاشت حداقل ماها نگرانش بشیم.
‫چی شده؟ خرسی چیزی دیدی؟
‫یه عجیب‌الخلقه از گورستان به یه غیرنظامی حمله کرد.
‫میزان آسیب چقدره؟
‫توی جنگل‌های نزدیک منطقه‌ی ممنوعه ‫یه مرد بیهوش افتاده بوده.
‫در حال حاضر توی کماست و بی‌هوشه.
‫و وضعیت موجود نشون می‌ده که...
‫هیچ شکی نیست که عجیب‌الخلقه‌ها بهش حمله کردن.
‫پس به‌این زودی به محل زندگی آدما رسیدن...
‫خیلی سریع‌تر از محاسباتمونه.
‫بیشتر از این نمی‌تونیم روی وزارتخانه‌ی امپراتوری حساب کنیم.
‫دیر یا زود وارد پایتخت می‌شن...
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم...
‫چرا همه‌ش و همه‌ش...
‫خوابای وحشتناک می‌بینم؟
‫چطوری می‌تونم درس بخونم تا یه خانم خوب مثل هازوکی-سان بشم؟
‫اونم وقتی این‌طوری به خودِ قبلیم برمی‌گردم؟
‫از وقتی غش کردم، درسامو کمتر کرده.
‫باعث خجالته که شانسم برای درس‌خوندن داره به‌هدر می‌ره.
‫شرمنده، بازم باید تا آخر شب کار کنم.
‫پس براتون غذا می‌پزم و میارم.
‫نه، نیازی نیست. میو تو باید استراحت کنی.
‫میو.
‫بله.
‫حالت چطوره؟ چیزی اذیتت می‌کنه؟
‫نه. من خوبم.
‫لطفاً نگران من نباشید.
‫که‌ این‌طور...
‫شرمنده، گودو داره صدام می‌کنه. ‫باید برگردم سر کار.
‫بله. توی کارتون موفق باشین.
‫خب باتوجه به چیزایی که می‌دونیم، ‫می‌تونیم بفهمیم عجیب‌الخلقه‌ها...
‫دارن به مرکز پایتخت پیشروی می‌کنن.
‫از وزارتخانه‌ی امپراتوری تماسی نداشتیم؟
‫سعی داریم باهاشون تماس بگیریم.
‫واقعاً که انقدر کندن که اعصابم به‌هم می‌ریزه.
‫افرادمون رو برای محاصره‌ی پایتخت اعزام می‌کنیم.
‫فوراً می‌خوام مجوزش گرفته بشه.
‫یه عملیات شکار و انهدام توی مقیاس بزرگ، درسته؟
‫من با وزارتخونه تماس می‌گیرم.
‫کودو تو مأموریت رو جلو ببر.
‫بله.
‫ما هرطور شده از پایتخت محافظت می‌کنیم.
‫وای خوشمزه‌ست.
‫امروز من می‌خواستم آشپزی کنم،
‫ولی وقتی رفتم توی آشپرخونه، ‫میو-ساما زودتر شروع کرده بودن.
‫تو هنوز خوبِ خوب نشدی.
‫نه نه، دیگه خوبم.
‫بفرمایید نوش جان کنید.
‫ممنون بابت غذا.
‫عالیه.
‫میو-ساما به‌خاطر این دستپخت ‫بی‌نظیرشون باعث افتخار یوریه‌ان.
‫واقعاً که همین‌طوره.
‫من هیچ نمی‌تونم همچین چیز رویایی‌ای بپزم.
‫نه واقعاً.
‫می‌دونی، آشپزی من خیلی بده.
‫ها؟
‫توی مدرسه‌ی دختران نمراتم برای آشپزی افتضاح بودن.
‫هرچیزی که می‌پختم یا می‌سوخت،
‫یا شور بود یا تند بود...
‫هردفعه یه چاقو دستم می‌گرفتم انگشتمو می‌بریدم.
‫چه عجیب...
‫وقتی ازدواج کردین خیلی بهتون سخت گذشت، نه؟
‫ای بابا، کاش اونو پیش نمی‌کشیدی.
‫واقعاً بابتش حسرت می‌خورم.
‫حسرت؟
‫درسته.
‫تنها حسرت من توی زندگیم.
‫ازدواجمو می‌گم.
‫من وقتی 17 ساله بودم ازدواج کردم.
‫به عنوان دختر خانواده‌ی کودو،
‫آماده شده بودم تا برای دلایل سیاسی ازدواج کنم.
‫شوهرم مرد مهربون و خوبی بود.
‫خوشبخت بودم.
‫اما... با خانواده‌ش کنار نمیومدم.
‫شاید اینکه چیزی از کار خونه بلد نبودم و ‫شخصیت نابالغم...
‫ثابت می‌کرد هیچ‌جایی نزدیک به صفات ایده‌آل ‫اونا برای یه همسر ندارم.
‫اغلب شوهرم دلداریم می‌داد.
‫اما یه‌روز، وقتی در موردش حرف می‌زدیم احساستمون بهمون غلبه کرد...
‫دعوای بزرگی داشتیم که باعث جداییمون شد.
‫ولی می‌دونی، وقتی به خونه‌ی پدریم ‫برگشتم و آروم شدم،
‫عمیقاً حسرتش رو خودم.
‫سختی‌های زیادی بود،
‫ولی زندگی با خانواده‌م، مهم‌ترین چیزم بود که از دستش دادم.
‫می‌تونستم بیشتر تلاش کنم.
‫این حسرتتون هازوکی-سان...
‫میو-چان.
‫بله.
‫تو داری همه‌ی تلاشت رو می‌کنی تا ‫بدون فرار کردن به ضعف‌هات غلبه کنی.
‫به‌خاطر همین برات احترام قائلم.
عه؟
‫من فکر نمی‌کنم این...
‫واسه همین از الان به بعد می‌خوام ‫ در مورد احساساتت صادق‌تر باشی.
‫تا مثل من حسرت چیزی رو نخوری.
میو-چان می‌خوای از الان به بعد چیکار کنی؟
‫می‌خوای چطوری زندگی کنی؟
‫اوه، خب...
‫من می‌خوام...
‫همسر مناسبی برای دانا-ساما بشم...
‫می‌خوام یه خانم خوب مثل هازوکی-سان بشم
‫آرزوی من...
‫میو-چان؟
‫حالت خوبه؟
‫بله، چیزه... من...
‫تا حالا به‌ این‌که می‌خوام چطوری زندگی کنم فکر نکرده بودم.
‫اما... یه‌چیزی هست که تصمیمم رو درموردش گرفتم.
‫چی؟
‫من می‌خوام این‌جا بمونم.
‫کنار دانا-ساما.
‫اون خیلی خوشبخته که کسی مثل تو ‫رو داره که انقدر بهش اهمیت بده.
‫والا، پدرم دراومد تا تک‌تک کسایی که...
‫توی این شهر اسمشون سومی بود رو پیدا کنیم.
‫امید من اینه که اوسوبا سومی این‌جا باشه.
‫خوبه که به یه زن به اسم سومی محدودش کردیم،
‫ولی همه‌شون انگار خودشن و خودش نیستن.
‫اوسوبا سومی تنها سرنخیه که ما در مورد خاندان اوسوبا داریم.
‫بازم دنبال هر اطلاعاتی که گیرت میاد، بگرد، ‫اهمیتی نداره چقدر بی‌ارزش به‌نظر بیان.
‫می‌شه منم بیام پیشتون؟
‫آره.
‫میو.
‫این‌روزا خیلی سرم شلوغ بود نشد باهات حرف بزنم.
‫متأسفم.
‫نه... من خوبم، مشکلی نیست.
‫میو،
‫چیزی اذیتت می‌کنه؟
‫نه. چیز خاصی نیست.
‫که‌ این‌طور.
‫می‌گم... دانا-ساما می‌شه واسه‌م در مورد روزایی که با هازوکی-سان بودین بگین؟
‫حالا که گفتی، می‌بینم زیاد واسه‌ت در مورد گذشته نگفتم.
‫می‌شه الان ازتون بخوام بگین؟
‫رابطه‌ی من و خواهرم از همون اولش بد نبود.
‫خب، می‌دونی که سروصداش زیاده ‫گاهی‌اوقات می‌ره روی مخم.
‫خواهر برادر بودن گمونم ربطی به ‫دوست‌داشتن یا نداشتن نداره.
‫به‌دنیا اومدن و بزرگ ‌شدن توی یه محیط مشترک،
‫باعث می‌شه همدیگه رو درک کنی.
‫کم‌حرف ‌‌بودن و حساس ‌بودن نداریم.
‫شخصیت‌هامون زیاد باهم جور در نمیاد.
‫ولی فکر می‌کنم اون به نوبه‌ی خودش آدم خوبیه.
‫این سوالت رو جواب می‌ده؟
‫بله.
‫واقعاً به دل می‌شینه... و واقعاً حسودیم می‌شه.
‫من هیچوقت همچین چیزی رو نداشتم.
‫میو،
‫بیا نزدیک‌تر.
‫بـ ــ بله.
‫اگه احساس تنهایی می‌کنی، بگو تنهام.
‫اگه عذاب می‌کشی، بهم بگو عذاب می‌کشم.
‫اگه بهم نگی که نمی‌فهمم.
‫من... تنها نیستم.
‫واقعاً؟ ولی من تنهام.
‫تو بدون من تنها نیستی؟
‫تنهام...
‫خب از اول همینو بگو.
‫بله...
‫می‌تونی بهم تکیه کنی. بیشتر از احساساتت واسه‌م بگو.
‫یکم خودخواه باش. من همه‌ش رو قبول می‌کنم.
‫بله.
‫می‌تونی احساساتت رو بهم نشون بدی و ‫به خودت این حق رو بدی که بهم تکیه کنی.
‫این‌طوری از همدیگه حمایت می‌کنیم. ‫خانواده‌ایم دیگه.
‫دانا-ساما خیلی مهربونن.
‫اما...
‫اگه الان خودمو لوس کنم...
‫می‌دونم که نمی‌تونم همسر مناسبی برای خاندان کودو بشم.
‫خودم باید مشکلات خودم رو حل کنم.
‫وگرنه صلاحیت حمایت از این خونواده رو ندارم...
ببخشید؟
‫بله.
‫شرمنده که منتظرتون گذاشتم. با کی کار داشتین؟
‫شما...
‫اوه. خب خب خیلی وقته ندیدمتون.
‫از اون روز که دیدمتون، احوالتون خوبه؟
‫بله، به‌ لطف شما.
‫بابت کمک اون‌روزتون ازتون خیلی ممنونم.
‫نه نه، قابلی نداشت.
‫راستی، کودو-سان خونه هستن؟
‫نه، سرکارن.
‫واقعاً؟ عجیبه.
‫شنیدم امروز روز تعطیلشون بوده.
‫سرشون خیلی شلوغه.
‫ازشون خواستن فوراً برن.
‫اوه که‌ این‌طور.
‫ببخشید که سرزده اومدم.
‫من تسوروکی آراتا هستم. خوش‌وقتم.
‫منم سایموری میو هستم.
‫بـــله، معرف حضور هستم.
‫نُقل همه‌ی مجالس دورهمی‌ این بود که...
‫کودو-سان بالأخره یه نامزد پیدا کردن.
‫هرچند... می‌بینیم که به همون اندازه‌ای ‫که شایعات می‌گن سنگ‌دل هستن.
چطور؟
‫میو-سان... شما متوجه هستین الان چقدر رنگتون پریده؟
‫ اون‌روزی که همدیگه رو دیدیم و همچنین امروز... ازتون غافل شده.
‫نگاه کن.
‫نامزدش داره آب می‌شه و حتی متوجه نیست.
‫دانا-ساما تقصیری ندارن.
‫به‌نظر من که دیوونگیه که تا حد بی‌هوش شدنتون ازتون کار می‌کشن.
‫اون هیچ درکی از ارزش واقعی شما نداره.
‫مزخرفه. حتی یه مکالمه‌ی درست با هم ندارین،
‫و بعد روز و شب دارین درسای مربوط ‫ژست مناسب و مراسم چای یاد می‌گیرین.
‫شما از کجا می‌دونین...
‫هیچ ارزشی توی همه‌ی کارایی که ‫مجبورتون می‌کنه انجام بدین نیست.
‫لطفاً تمومش کنید.
‫کارایی که انجام بدم به انتخاب خودم هستن.
‫من فقط از ایشون خواستم ازم حمایت کنن.
‫ازشون بد نگین!
‫حالتون خوبه؟
‫من خوبم.
‫عذر می‌خوام... پام رو از گلیمم درازتر کردم.
‫دیگه می‌رم.
‫منم عذر می‌خوام.
‫بی‌ادبی از بنده بود، خودتونو اذیت نکنید.
‫ولی،
‫من می‌تونم جایگاهی رو بهتون بدم که فقط درخور شماست.
‫هروقت خواستین باهام تماس بگیرین.
‫اگر علاقه‌ای داشتین.
‫خب... می‌بینمتون.
‫جایگاهی که فقط در خور منه؟
‫دیر کرده.
‫بی‌احترامی به شماست فرمانده، ‫حتی اگه از طرف وزارت باشه.
‫اشکالی نداره. مأموریت رو بدون تسوروکی پیش می‌بریم.
‫به‌نظر خسته میاین.
‫نیازی به نگرانی نیست.
‫به‌محض اینکه کارم تموم بشه می‌رم خونه.
‫خوبه.
‫برای میو-سان هم که شده امروز باید برید خونه.
‫آره.
‫بهتون مجوز داده شد.
‫از الان به بعد، دستورات به کودو-سان منتقل می‌شن ‫و شما هم می‌تونین به میل خودتون رهبریش کنین.
‫پس، مأموریت در مقیاس بزرگ رو شروع می‌کنیم.
‫باید اوضاع رو قبل از اینکه...
‫آسیبی به پایتخت وارد بشه کنترل کنیم.
‫همه‌ی تلاشتون رو بکنین.
‫خب، بابت اینکه امروز دیر کردم عذر می‌خوام.
‫فکر می‌کردم روز تعطیلتونه، ‫برای همین اشتباهی رفتم منزلتون.
‫نامزدتون میو-سان رو دیدم.
‫در کمال ادب باهام احوال‌پرسی کردن.
‫الحق که نامزد کودو-سان هستن.
‫ولی این رفتار درست با یک چنین نامزد بی‌نظیری نیست.
‫ها؟
‫میو-سان شدیداً رنگ‌پریده بودن.
‫حالشون بدتر نشده؟
‫اون‌روزی توی شهر بهشون برخوردم.
‫وقتی که تقریباً از هوش رفتن من بهشون کمک کردم.
چی؟
‫تو از هیچی خبر نداری.
‫تو میو-سانِ واقعی رو نمی‌بینی.
‫یا بهتره بگیم اصلاً تمایلی هم نداری.
‫همین که توی همچون موقعیت حیاتی‌ای ‫کنارش نبودی خودش گویای همه‌چیزه.
‫خب... به‌ من ربطی نداره.
‫لطفاً اگه مشکلی پیش اومد بدون معطلی باهام تماس بگیرین.
‫خدا رو چه دیدی شاید کمکی ازم بر اومد.
‫می‌دونین چیه؟ عجیبه.
‫بین لیست نامزدها،
‫یه‌نفر هست که هیچ تولد و ثبت خانواده‌ی رسمی‌ای نداره.
‫اسمش «تسوروکی سومی‌»ـه.
مشاور ویژه تسوروکی آراتا
‫تسوروکی...
‫میو!
‫میو...؟
‫دوباره داره انقدر به خودش فشار میاره.
‫میو.
‫د-دانا-ساما؟
‫خوش اومدین.
‫نیومدم به استقبالتون.
‫ببخشید، باید...
‫دانا-ساما...؟
‫میو، چرا؟
‫بله؟
‫چرا این‌طوری داری آب می‌شی؟
‫چرا بهم نگفتی از هوش رفتی؟
‫خب، من...
‫فکر می‌کنی نمی‌دونم هرشب کابوس می‌بینی؟
‫بهت گفتم می‌تونی هرچیزی که هست رو بهم بگی.
‫بهت گفتم بهم تکیه کن، یادته؟
‫ولی با وجود همه‌ی اینا، تو... هنوز هیچی بهم نمی‌گی.
‫من انقدر غیرقابل اعتمادم؟
‫این‌طور نیست.
‫نمی‌خواستم اذیتتون کنم.
‫شما همین الانش هم سرتون خیلی شلوغه.
‫گفتم شاید بابت کارتون خسته‌این،
‫برای همین نمی‌خواستم بار اضافه باشم.
‫از کار خسته‌ام؟
‫تویی که خسته‌ای!
‫اگه قرار بود این‌طور باشه،
‫نباید می‌ذاشتم بری سراغ درس‌خوندن.
‫دانا-ساما...
‫خیلی بی‌انصافین...
‫نه... این‌طوری...
‫من نمی‌خواستم حرفامون به این‌جا برسه.
‫من...
‫من فقط می‌خواستم...
‫میو!
‫بدترین حرف ممکن رو بهش زدم.
‫پس من چه فرقی با اون سایموری‌ها دارم؟
‫آخرش هم حق با اون مرد بود.
‫تسوروکی رو وادار می‌کنم همه‌چیز رو بهم بگه.
‫قسم می‌خورم... قسم می‌خورم خودم...
‫به این عذاب میو خاتمه می‌دم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.