..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ببخشید. ‫مطمئنی که اینا اصلن؟
‫چون من واسه کفش غیر اصل پول نمیدم.
‫بذار نگاه کنم.
‫چند ساله که این کفش رو ندیده بودم.
‫اوه، آره. ‫کاملا اصلن.
- ‫هفته پیش، 40 دلار بودن، - ‫الان 65 دلار شدن.
‫چرا یهو تمام قیمت‌هاتون رو بالا بردین؟
- ‫آم... - ‫شرکت فوت لاکر رو مقصر بدون!
‫از وقتی که پایین خیابون مغازه زدن،
‫اونقدر کاسبی از دست دادیم که ‫باید قیمت‌هامون رو بالا ببریم.
‫پسرم اینو می‌دونه.
‫اوه! ‫بله، پدر.
‫- ببخشید. ‫- آره.
‫اوضاع واسه همه سخته.
‫واسه همینم امشب قراره دو شیفت ‫تو سنت جو کار کنم...
‫و واقعا هم این کفش‌ها رو لازم دارم.
‫به گمونم باید بین دو شیفتم ‫یه سر تا خودپرداز برم.
‫- ساعت چند تعطیل می‌کنین؟ ‫- هر روز ساعت هفت.
‫یه لحظه هم زودتر تعطیل نمی‌کنیم.
‫کفش‌ها رو برات کنار می‌ذارم، باشه؟
‫اسمت چیه؟
‫- لوئیسا روهاس. ‫روهاس با "هـ دو چشم".
‫روهاس با هـ دو چشم. ‫باشه.
‫اوه، هی.
‫وقتی این کفش وارد بازار شد رو یادمه.
‫همیشه یه جفت از اینا می‌خواستم ‫ولی مامانم پولش رو نداشت.
‫آره.
‫اینقدر خیال‌بافی نکن، هوم؟
‫عامل دردسر برگشته.
‫حواست بهش باشه.
‫مواظب باش چیزی ندزده.
‫- میشه کمکت کنم؟ ‫- اوه، چه خبر دنیل؟
‫اومدم کفش‌های جردن 7 رو نگاه کنم.
‫- سانی گفت که برام نگهش داشته. ‫- سانی؟
‫داداشت دیگه، خنگ.
‫اوه، درسته. داداشم.
‫آره، الان برمی‌گردم.
‫هی... داداش؟
‫یه بچه اومده میگه...
‫که یه جفت جردن 7 براش نگه داشتی؟
‫دنبالم بیا.
‫هی، نذار بابا اینو ببینه.
‫می‌دونی که چه حسی نسبت به دوین داره.
‫آره، به نظر نمیاد که خیلی بهش اعتماد داشته باشه.
‫اون به هرکسی که کره‌ای نباشه ‫اعتماد نداره.
‫تازه به زور هم به کره‌ای‌ها اعتماد داره.
‫خب، ولی اگه تونستی پارک جین ‫رو قانع کن...
‫که ممکنه درمورد چیزی یا کسی اشتباه کنه.
‫یه جورایی سبکه.
‫مطمئنی که چیزی توش هست؟
- ‫خیلی‌خب. - ‫این...
‫اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫بهم اعتماد کن، داداش کوچیکه.
‫اینا چی‌ان؟
‫یه صبحونه‌ی ویژه، واسه یه خانوم ویژه...
‫تو یه روز ویژه.
‫اولین سالگرد آشنایی‌مون مبارک.
‫چه خوشگلن.
‫و امشب، قراره جشن بگیریم.
‫حدس بزن کجا برامون میز گرفتم؟
‫رستوران امیلیو؟
‫رستوران موردعلاقه‌ام.
‫اوه، مجیک. ‫کسی رو دستت نیست.
‫خب، امیدوارم از نظرت اشکالی نداشته باشه...
‫مجبور شدم واسه آخر شب میز رزرو کنم...
‫چون شاید تو جهش کوانتومی معطل شدم.
‫فکر کردم که گفتی موقت اونجایی...
‫تا دوباره پروژه راه بیفته.
‫می‌دونم، ولی خب...
‫الان که دیگه ادیسون هولوگرام بن نیست،
‫یکی باید تو جهش‌های بن همراهیش کنه.
‫مگه ایان یا جن نمی‌تونن این کارو کنن؟
‫اون یارو جدیده چی؟ ‫اسمش چی بود؟
‫تام.
‫اون رابط وزارت دفاعه.
‫ولی هنوزم مسئولیت تیم با منه.
‫مجیک.
‫می‌دونم که بن مثل پسرت می‌مونه،
‫ولی بعد از سختی‌ای که پارسال بهت گذشت،
‫مطمئنی که این عاقلانه‌ست؟
‫من طوریم نمیشه.
‫حالا بیا تا صبحونه سرد نشده بخوریم.
‫بیا.
‫هی، پسر. ‫چرا الکی عصبانی‌ای، آقای پی؟
‫برو، وگرنه به پلیس زنگ می‌زنم.
‫چه خبره؟ چی شده؟
‫من داشتم کفش‌های خفن آدیداس ‫رو نگاه می‌کردم...
‫که بابات بهم تهمت دزدی زد.
‫تو هر روز میای اینجا و فقط نگاه می‌کنی.
- ‫هیچی نمی‌خری! - ‫گفتم که پول دادم.
‫پس رسیدت کجاست؟
‫نه، تا چیزی که اومدم دنبالش رو نگیرم ‫از اینجا نمیرم.
‫اشتباه از من بود، پدر. ‫بیا.
‫دفعه بعدی که تو این مغازه ببینمت،
‫به پلیس زنگ می‌زنم.
‫شوخی ندارم.
‫مطمئنی که واسه این آماده‌ای؟
‫همین که زیگی رو بن قفل کنه،
‫دیگه شروع میشه و باید بری.
‫- خودم طرز کار رو بلدم. ‫- هندلینک چی؟
‫کار باهاش سخت‌تر از گوشی هوشمنده.
‫خب، پس خوبه که بارها دیدم...
‫چطور ادیسون باهاش کار کرده.
‫آخه نمی‌خوام یه وقت بترسی.
‫جن، من قبلا تکاور نیروی دریایی بودم.
- ‫ترس از من می‌ترسه. - ‫مطمئنی که نمی‌خوای برگردی اونجا،
‫و شاید سعی کنی که یه بار دیگه ‫با بن حرف بزنی؟
‫ایان...
‫دلیلی داره که بن اون حرف رو زد.
‫منم خواسته‌اش رو نادیده نمی‌گیرم.
‫اینجا هم بیکار نمی‌شینم...
‫که به نگرانی‌های شما اضافه بشم.
‫پس اگه کارم داشتین، بهم زنگ بزنین.
‫مجیک؟
‫برو کمکش کن.
‫زیگی بن رو پیدا کرد.
خیلی خب مجیک
‫آماده‌ای که کوانتوم‌انگیز بری جلو؟
‫دیگه بیشتر از این آماده نمی‌شم.
‫احیاناً...
‫یه جفت کفش آکسفورد چرم سیاه سایز 14 نداری؟
‫مجیک.
‫وای. ‫انتظار این یکی رو نداشتم.
‫ها؟
‫دوباره داری خیال‌بافی می‌کنی؟
‫برو پشت دخل.
‫امیدوارم که انتظار کس دیگه‌ای نداشتی.
‫اوه می‌دونی، آخه عادت کرده بودم.
‫ولی شروعی تازه‌ست، ‫شروعی جدیده،
‫پس قراره خوب بشه.
‫حتی بهتر از خوب.
‫دوباره لس آنجلس، ها؟
‫دیگه دفعه خیلی از هالیوود دوره.
‫آره.
‫به کلبه‌ی کفشِ پارک ‫در مرکز محله‌ی کره‌ای‌ها خوش اومدی.
‫تا جایی که فهمیدم، اسم من دنیل پارکه...
‫و این جهش یه ربطی به مغازه‌ خواندگی داره.
‫ولی هنوزم چیزهای نامفهومی هست...
‫که امیدوارم بودم هولوگرامم بتونه برام جواب بده.
‫به خاطر اینکه حکم "بی‌گناهی"...
‫بارها و بارها در دادگاه اعلام شد...
‫همه به مدافع تبریک می‌گویند.
‫چهار افسر اداره‌ی پلیس لس آنجلس ‫در پرونده‌ی ضرب و شتم رادنی کینگ...
‫بی‌گناه اعلام شدند...
‫بن...
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫29ام آوریل سال 1992.
‫یه روز قبل از شروع شورش‌های لس‌آنجلس.
‫ حکم بی‌گناهی به جرم ضرب و شتم...
‫یادمه که تو تلویزیون شورش‌ها ‫رو تماشا می‌کردم،
‫که چقدر اون رأی دادگاه برای مردم سیاه‌پوست ‫ناعادلانه بود،
‫و چقدر مردم به خاطرش عصبانی بودن.
‫یادمه کره‌های روی پشت‌بوم...
‫سعی داشتن از کسب و کارشون محافظت کنن.
‫انگار کل این شهر منفجر شد.
‫امکان نداره که دلیل اینجا بودنم ‫واسه جلوگیری از اون همه اتفاقات باشه.
‫- درسته، مجیک؟ ‫- نه.
‫بر اساس گذشته‌ی اصلی،
‫کلبه‌ی کفش پارک غارت شد.
‫جین سعی کرد از مغازه‌اش محافظت کنه ‫و کشته شد.
‫به نظر میاد که دلیل اینجا بودنت ‫نجات دادن اون باشه.
‫چطوری؟
‫باید قبل از اینکه دیر بشه ‫اون و سانی رو از اینجا ببری.
‫خبر خوب اینه که تا هرج و مرج...
‫به محله‌ی کره‌ای‌ها برسه ‫هنوز وقت هست.
‫تا اون موقع، به ایان و جن میگم...
‫تا جزئیات بیشتری از مرگ جین پیدا کنن...
- ‫تا کمکت کنه ازش جلوگیری کنی. - ‫باشه.
‫باورم نمیشه که حتی بدون یه مجازات کوچیک...
‫اون پلیس‌ها رو تبرئه کردن.
‫رادنی کینگ یه مجرم بود.
‫که 56 بار مورد ضرب و شتم قرار گرفت. ‫جلوی دوربین.
‫پلیس از اجتماع‌مون محافظت می‌کنن، می‌دونی؟
‫اون افسرها صرفا داشتن وظیفه‌شون ‫رو انجام می‌دادن.
‫عدالت اجرا شد.
‫آره، ولی مردم قضیه رو اینطوری نمی‌بینن.
‫برای اونا، این یه مثال دیگه از نظامیه...
‫که قانون رو برای همه یکسان اجرا نمی‌کنه.
‫و بدجور عصبانی‌شون می‌کنه.
‫مشکلی نیست.
‫می‌دونی، امروز کاسبی خوابیده.
‫احتمالا بهتره زودتر تعطیل کنیم ‫و بریم خونه.
‫خودت که می‌دونی ما هیچوقت زود تعطیل نمی‌کنیم.
‫آره می‌دونم، سر ساعت هفت تعطیل می‌کنیم ‫و یه لحظه هم زودتر نمی‌بندیم.
‫می‌دونم، ولی اگه اوضاع ناجور بشه،
‫اصلا دلمون نمی‌خواد اینجا باشیم.
‫پلیس حلش می‌کنه، باشه؟
- ‫این دفعه نمی‌تونن. - ‫تو از کجا می‌دونی؟
‫فقط بهم اعتماد کنین، باشه؟
‫لطفا.
‫نه. تا وقتی که خانوم روها برمی‌گرده ‫تعطیل نمی‌کنیم.
‫باشه؟
‫آره، انبار خیلی بهم ریخته‌ست.
‫برین تمیزش کنین!
‫آره!
‫باشه.
‫ای بابا!
‫رادیوی کره‌ای گفت که مردم ‫دارن علیه رأی دادن...
- ‫تو شهر تظاهرات می‌کنن. - ‫به نظر که صلح آمیز میاد.
‫آره.
‫فعلا آره.
‫ببین، تو پسر بزرگه‌ای.
‫شاید تو بتونی بابا رو قانع کنی ‫که بریم.
‫موفق باشی.
‫خودت که می‌دونی اون چه حسی نسبت به مغازه داره.
‫انگار...
‫بچه‌ی سوم اونه.
‫حالا که فروشگاه‌های زنجیره‌ای کفش بزرگ‌تر...
‫دارن ورشکستگیش رو تهدید می‌کنن،
‫بیشتر واسه محافظت از مغازه می‌جنگه،
‫با اینکه این نبرد تهش شکسته.
‫مخصوصا امروز.
‫واسه همینم دارم یه کار دیگه می‌کنم...
‫که تا وقتی تو اردوگاه آموزشی هستی ‫تامین بمونیم.
‫راستی، کِی می‌خوای به بابا بگی که...
‫می‌خوای به نیروی دریایی ملحق بشی؟
‫من...
‫آخه وقت مناسبی پیدا نکردم که...
‫بهتره بریم داخل.
‫- چه خبر شده؟ ‫- هیس!
‫بذار گوش بدم.
‫دارن می‌گن پناه بگیرین.
‫- واقعا به نظرم بهتره بریم. ‫- بهتره زود برین.
‫پلیس به طور کامل کنترل...
- ‫خیابون‌های فلورنس و نرماندی رو از دست داده. - ‫مردم دارن شیشه‌‌ی مغازها رو خرد می‌کنن...
‫و ماشین‌ها رو می‌سوزونن ‫و من می‌خوام با این چیزها رو به رو نشم.
‫پس این باید برای افزایش قیمت کافی باشه.
- ‫اگه اینقدری که میگی اوضاع خرابه، - ‫شاید بهتره تا تموم میشه ‫اینجا بمونی.
‫نمی‌تونم.
‫باید تا قبل از شروع شیف بعدیم ‫به سه‌تا بچه‌هام غذا بدم.
- ‫با ماشین اومدی اینجا؟ - ‫اینجا لس آنجلسه. ‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫- کجا پارک کردی؟ ‫- بالای خیابون. - ‫اگه می‌خواین می‌تونم برسونم‌تون.
‫- بله! ‫- نه، نه، نه، نه.
‫دارن می‌گن پناه بگیرین. ‫ما هم همین کارو می‌کنم.
‫از طرف خودت حرف بزن.
‫تو نباید تنها بری.
- ‫منم باهات میام. - ‫اون بیرون مراقب خودت باشه، داداش کوچیکه.
‫سریع برگرد!
‫اینا چی‌ان؟
‫مطالبات خسارت از بیمه، ‫گزارشات حوادث پلیس لس آنجلس.
‫یه جایی تو این اسناد رسمی،
‫دلیل مرگ جین رو پیدا می‌کنیم.
‫متاسفانه مثل پیدا کردن سوزن تو انبار کاه می‌مونه.
‫که وقت نداریم توشون رو بگردیم.
‫بن فوراً به این اطلاعات نیاز داره.
‫خب، شورش‌های لس آنجلس یکی از پیچیده‌ترین حوادث...
- ‫سال‌های اخیره. - ‫یعنی، کلی دیدگاه متفاوت وجود داشت.
‫اطلاعات درست و اطلاعات غلط زیادی...
‫بین پلیس و رسانه‌ها...
‫و مردم معترض رد و بدل می‌شد.
‫واقعیت وضعیت هر لحظه تغییر می‌کرد،
‫بنابراین هیچ حقیقت بی‌طرفانه‌ای وجود نداشت.
‫کلا ترس و خشم و خشونت زیادی بود.
‫خب...
‫به کارتون ادامه بدین.
‫فقط من اینطوری‌ام ‫یا کس دیگه‌ای هم هنوز...
‫به خاطر وضعیت بن و ادیسون ‫تو شوکه؟
- ‫وای، خدای من. ‫ممنون. - ‫حس می‌کنم ما یه مشت بچه...
‫وسط طلاق مامان و باباییم...
‫و همه‌چی عین فیلم "کریمر علیه کریمر" شد.
‫به نظر من که بیشتر...
‫- وضعیت مثل "جنگ رزها" بود. ‫- آه.
‫البته به جزء اقدام به قتل.
‫بله، همه‌چی الان خیلی معذب کننده‌ست،
‫ولی میشه لطفا تمرکزتون رو حفظ کنین؟
‫اوه. ضربه‌ی مستقیم به سر.
‫دلیل باعث کشته شدن جین شده.
‫دقیقا بیرون مغازه‌اش.
‫خیلی بده.
‫و وقتی اون اتفاق افتاد ‫سانی یا دنیل اونجا نبودن.
‫از رو احساس گناه، سعی کردن به یاد پدرشون...
‫مغازه رو زنده نگه دارن،
‫بنابراین هر دوشون از رویاها ‫و آرزوهاشون گذشتن.
‫وای، نه.
‫من یه پرستارم. ‫به آدم‌ها کمک می‌کنم.
‫مگه من چیکار کردم که یکی اونقدر عصبانی بشه...
‫که همچین کاری باهام بکنه؟
‫اونا از دست تو عصبانی نیستن. ‫مشکل از نظامه.
‫آره؟ ‫خب، منم عصبانی‌ام!
‫من یه مادر تنهام که داره جون می‌کنه ‫تا خرجش رو در بیاره،
‫و الان تنها راه سر کار رفتنم رو از دست دادم.
‫و هزینه‌ی تعمیر یا عوض کردنش رو ندارم...
‫چون توان پرداخت بیمه رو ندارم!
‫چطور باید برگردم پیش بچه‌هام؟
‫باید یکی باشه که بتونی بهش زنگ بزنی ‫تا مراقبشون باشه.
‫فامیل یا همسایه‌ای؟
‫می‌دونی، می‌تونی با تلفن تو مغازه زنگ بزنی!
‫- بن. ‫- بله؟
‫تو باید فوراً برگردی مغازه.
‫تازه می‌خواستیم برگردیم. ‫چرا؟ چی؟ چرا؟
‫تو فقط واسه نجات جین اینجا نیستی.
- ‫لوئیسا. - ‫لوئیسا. بجنب. باید بریم.
- ‫بیا. - ‫زود باش.
‫خیلی متاسفم.
- ‫چیکار می‌کنی؟ - ‫به مادرم زنگ می‌زنم تا مواظب بچه‌هام باشه.
- ‫وسایلت رو جمع کن، بابا. ‫از اینجا می‌ریم. - ‫دنی، نمی‌تونیم بریم.
- ‫به درک که هنوز ساعت هفت نشده. - ‫ما مغازه رو تعطیل می‌کنیم...
‫و همین الان گورمون رو از اینجا گم می‌کنیم!
‫چرا همینطوری اونجا وایسادین؟
‫- زود باشین دیگه! بیاین بریم! ‫- کجا بریم؟
‫دارن تمام جاده‌های ورودی و خروجی ‫محله‌ی کره‌ای‌ها رو می‌بندن.
‫حق با اونه، بن. ‫الان دیگه راه خروجی وجود نداره.
‫پلیس کجاست؟
‫احتمالا تو بورلی هیلز هستن...
‫و دارن از پولدارها محافظت می‌کنن.
‫اونا نمیان اینجا!
‫باید خوب اینجا رو چفت و بست کنیم.
‫من در پشتی رو قفل می‌کنم.
‫که به عنوان رجینالد دنی شناسایی شده...
‫سر نبش خیابن‌های فلورنس و نرماندی...
‫از خودروش بیرون کشیده شده،
‫و به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته.
‫- خدای من. ‫- یه مشت حیوون.
‫و اوضاع قراره بدتر هم بشه.
‫چه گزینه‌هایی داریم؟
‫متاسفانه گزینه‌های‌ خیلی کمی دارین.
‫گارد ملی که تا صبح نمیرسه.
‫باید پناه بگیرین و صبر کنین تا شورش‌ها تموم بشن.
‫شورش‌ها شیش روز طول کشید.
‫آخه چطور اون همه مدت از جین محافظت کنم؟
‫اونم یه راهشه.
‫چرا اون اسلحه رو داری؟
‫من سرقت‌های زیادی تو این ناحیه می‌بینم.
‫اینو برای محافظت خریدم.
‫باید بهشون نشون بدیم که می‌تونیم ‫از خودمون دفاع کنیم.
‫نرو روی پشت‌بوم.
‫ممکنه صدمه ببینی. ‫یا حتی بدتر.
‫یکی باید از مغازه‌مون محافظت کنه.
‫من انجامش میدم.
‫یه اسلحه جلوی یه جمعیت رو نمی‌گیره.
‫حق با اونه.
‫تا وقتی که بتونیم یه استراتژی خروج پیدا کنیم،
‫باید محل‌تون رو مستحکم کنین،
‫و از آسیب‌پذیرترین نقاط شروع کنین.
‫من یه فکری دارم.
‫بهتره اون کالاها رو هم برداری.
‫وقتی مغازه چیزهای کمتری واسه غارت داشته باشه ‫کمتر چشم مردم رو می‌گیره.
‫آره. ‫گمون کنم اولین بارت نیست.
‫میشه اینطوری گفت.
‫واقعا خوشحالم که اینجایی، مجیک.
‫مخصوصا تو همچین زمانی.
‫مشکلی هست؟
‫مطمئن نیستم. ‫تو مرکز کارم دارن.
‫تا موقعی که نیستم مشکلی نداری؟
‫آره. فعلا مشکلی نداریم.
‫جریان چیه؟
‫بث، انتظار نداشتم تا موقع شام ببینمت.
‫می‌دونم، ولی یادت رفت ناهارت رو بیاری.
‫یادم نمیاد ناهار کنار گذاشته باشم.
‫بذار یادت بیارم.
‫توی دفترت.
‫به زیگی بگو که چندین استراتژی خروج...
‫واسه بن پیدا کنه تا خانواده‌ی پارک ‫رو از محله‌ی کره‌ای‌ها خارج کنه.
‫از کِی تا حالا "لطفا" گفتن زشت شده؟
‫همین الان، ایان.
‫بله، قربان.
‫خیلی‌خب، اصلا قضیه به ناهار مربوط نمیشه.
‫اینو گل گفتی.
‫تو که گفته بودی دیگه پات رو اینجا نمی‌ذاری.
‫هرچی که داره اذیتت می‌کنه ‫باید خیلی جدی باشه.
‫همینطوره.
‫بعد از صبحونه‌ قشنگی که درست کرده بودی، ‫رفتم خونه رو تمیز کنم.
‫آشغال‌ها رو بردم بیرون.
‫و بعد اینو پیدا کردم.
ا‍رائ‍ه‌‌‌ای از ب‍ام‍اب‍ی‍ن
‫اون مال من نیست.
‫پس چطور از سطل بازیافت ما سر در آورده؟
‫تهِ انباری دیدمش...
‫و فوراً خالیش کردم.
- ‫اوه، مجیک. - ‫قسم می‌خورم.
‫ببین، من دوباره نوشیدنی خوردن رو شروع نکردم، بث.
‫باید حرفم رو باور کنی.
‫می‌خوام باور کنم، ولی وقتی فکر کردی که...
‫که بن مُرده و اینجا بسته شد ‫دیدم چه فشار روحی‌ای بهت وارد کرد،
‫دقیقا همونطوری که وقتی آل، سم رو از دست داد ‫ضربه روحی خورد.
‫خدا شاهده مجیک،
‫من نمی‌تونم، اصلا حاضر نیستم ‫که ببینم دوباره اون اتفاق...
‫واسه کسی که دوستش دارم، بیفته.
‫بن که سم نیست.
‫تاریخ که تکرار نمیشه.
‫من نمی‌ذارم تکرار بشه.
‫به خاطر هر دوی ما.
‫بهت قول میدم.
‫بهتره برگردی پیش بن.
‫موقع شام می‌بینمت.
‫کجا میری؟
‫جاکفشی‌ها باید یه خرده مرتب بشن.
‫تو مرکز همه‌چی روبراهه؟
‫همه‌چی خوبه، ولی استراتژی خروجی وجود نداره...
‫که آخرش جین نمیره.
‫در رو باز کنین!
‫هی، در رو باز کین! ‫اون دوین‌ـه!
‫در کوفتی رو باز کنین!
‫نه! در رو باز نکن!
- ‫نمیشه که همینطوری بیرون ولش کنیم! - ‫نمی‌خوام اون بیاد اینجا!
- ‫رفت. - ‫بن، باید بری دنبالش.
‫زیگی داره اینو میگه؟
‫نیازی نیست یه هوش مصنوعی بهم بگه ‫که اگه پلیس‌ها دوین رو بگیرن...
‫به احتمال صد در صد زنده نمی‌مونه.
‫بن، باید عجله کنی.
‫یه دقیقه داری بهم میگی که پناه بگیرم،
‫حالا داری میگی باید برم بیرون؟
‫جین چی میشه؟
‫زیگی میگه 84 درصد احتمال داره که جین...
- ‫تا دو ساعت دیگه در امان باشه. - ‫ولی دوین همچین شانسی نداره...
‫اگه پلیس‌ها اونو اشتباهی ‫به جای یکی از معترض‌ها بگیرن.
‫باید می‌ذاشتی بیاد داخل.
‫اون پسر یه خلافکار به درد نخوره.
‫چرا؟ چون سیاه‌پوسته؟
‫اون خلافکار نیست، بابا.
‫اون شریک کاری منه.
‫پس پول تو جعبه کفش واسه همین بود؟
‫کدوم پول؟ کدوم کاسبی؟
‫من و دوین داریم رو یه برند کفش اختصاصی کار می‌کنیم.
‫- یه چی؟ ‫- برند کفش.
‫اون قراره طراحی‌شون کنه ‫و من می‌فروشم‌شون.
‫ما قراره نایکی بعدی باشیم.
‫هی.
‫تو این کفش‌ها رو می‌فروشی.
‫تا مدت زیادی این کارو نمی‌کنم.
‫مغازه‌های خانوادگی‌ای مثل مغازه‌ی ما ‫دیگه دوره‌شون تموم شده.
‫پس چرا باید به خودم زحمت بدم؟
‫من و مادرت،
‫بدون هیچی به این کشور اومدیم.
‫ما 20 سال سخت کار کردیم...
‫تا اینجا رو واسه تو و برادرت بسازیم.
‫و حالا می‌خوای بهمون پشت کنی؟
‫من بهتون پشت نمی‌کنم.
‫من نگاهم به آینده‌ست، ‫دارم سعی می‌کنم یه چیزِ جدید بسازم.
‫واسه همه‌مون.
‫یه چیزی که آینده داشته باشه.
‫آینده‌ی تو اینجا کنار خانوادته!
‫نه پیش یه خلافکار!
‫لعنت، بابا. ‫اون...
‫می‌دونی چیه؟
‫بیخیال.
‫تو که هیچوقت به حرفم گوش نمیدی، ‫پس دیگه سعی نمی‌کنم بهت توضیح بدم.
‫تو خیلی نمک نشناسی.
‫نمی‌‌خوای نقشی تو این مغازه داشته باشی، هوم؟
‫باشه!
‫دنیل اینجا می‌مونه.
- ‫اون می‌تونه بعد از من مغازه رو بچرخونه. - ‫آره؟
‫چرا از دنیل نمی‌پرسی...
‫که سه ماه دیگه قراره کجا باشه؟
‫اون چی داره میگه؟
‫خب، من تو نیروی دریایی نام‌نویسی کردم.
- ‫بن، ما باید بریم. - ‫آم...
‫بعداً می‌تونیم راجع‌بهش حرف بزنیم.
‫بعد از اینکه دوین رو پیدا کردیم. ‫بیا بریم.
‫هی. ببخشید که چغلیت رو کردم.
‫عصبانی بودم و از دهنم پرید.
‫بالاخره از حقیقت خبردار می‌شد.
‫می‌فهمم که چرا نمی‌خواستی چیزی بهش بگی.
‫می‌دونستی که دلش می‌شکنه.
‫کدوم پسری می‌خواد این کارو با پدرش بکنه؟
‫می‌دونم که اون فکر می‌کنه دیوونه شدم، ‫ولی نظر تو چیه؟
‫اوه، قطعا داری راهت رو درست میری.
‫ده سال دیگه،
‫فرهنگ کفش‌‌های کتونی خیلی بزرگ میشه.
‫دوین هم دقیقا همینو گفت.
‫اون پسر یه آینده‌نگر واقعیه.
‫ولی ضد حاله که بابا حاضر نیست ‫این چیزها رو قبول کنه.
‫آره، آره، می‌دونم.
‫و مسخره‌ست،
‫ولی فکر کنم به خاطر اینه که می‌ترسه.
‫مغازه میراث خانوادشه.
‫ولی الان یه پسرش...
‫قصد داره راه خودش رو در پیش بگیره...
‫و اون یکی پسرش هم داره به ارتش ملحق میشه...
‫و همینطورم جمعیتی که دارن ‫نابودی میراثش رو تهدید می‌کنن.
‫انگار قراره همه‌چیزش رو از دست بده.
- ‫پیداش کردم. - ‫سر نبشه، یه خیابون جلوتر.
‫خیلی‎‌خب. از این طرف. ‫بجنب.
‫لعنتی!
‫دوین.
‫بیا اینجا!
‫زود باش!
‫اون همینجاهاست.
‫همینطوری دنبالش بگردین.
‫تمامی واحدها، عقب‌نشینی کنید.
‫تکرار می‌کنم، تمامی واحدها، عقب‌نشینی کنید.
‫دریافت شد.
- ‫هی، شما برگردین مغازه. - ‫- اونجا می‌بینمتون. ‫- تو کجا میری؟
‫ممکنه چند روز اینجا گیر کنیم.
‫آب و غذا نداریم،
‫پس یه سر تا هایپر مارکت پایین خیابون میرم،
‫تازه اگه خالیش نکرده باشن.
‫چی، یعنی می‌خوای بری دزدی کنی؟
‫چه طعنه‌آمیز.
‫هی، خیلی بیرون نمون.
‫- می‌تونیم بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫مجیک؟
‫من از پس این کار برنمیام.
‫آخرین باری که اینطوری دیدیمش ‫رو یادته؟
‫اعتیاد پیدا کرده بود.
‫هرچی داره اذیتت می‌کنه، ‫نیاز نیست راجع‌بهش حرف بزنیم.
‫اگه بهت کمک می‌کنه ‫می‌تونیم همینجا وایسیم و هیچی نگیم.
‫تا حالا اسم تابستان گرم و طولانی به گوشت خورده؟
‫آره، تابستان سال 1967.
‫تو شهرهای سراسر کشور ‫شورش‌های نژادی رخ داد.
‫من تو مدرسه‌ای درس خوندم که ‫از تدریس تاریخچه‌ی سیاه‌پوست‌ها نمی‌ترسیدن.
‫برای ما، صرفا...
‫یه نبرد کلافه کننده‌ی دیگه با ناعدالتی...
‫در تاریخ طولانی‌ای از نبردهای کلافه کننده بود.
‫صدها نفر کشته شدن، ‫هزاران نفر دستگیر شدن،
‫و خیلی‌های دیگه هم زخمی شدن.
‫منم یکی از اونا بودم.
- ‫اصلا نمی‌دونستم. - ‫از اون اتفاقاتی نیست که...
‫تو گفتگوهای معمولی بحثش باز بشه.
‫من تو مرخصی بودم ‫و رفته بودم دیترویت...
‫به خانواده‌ام سر بزنم، که شب قبلش...
‫پلیس‌ها همینطوری 80 نفر ‫رو بیرون یه کافه...
‫فقط به خاطر اینکه سیاه‌پوست بودن ‫دستگیر کرده بودن.
‫مردم شهر از روی حقانیت عصبانی بودن،
‫عدالت می‌خواستن.
‫اون موقع بود که اوضاع از کنترل خارج شد؟
‫مردم ترسیده بودن، دنبال کمک بودن، ‫بنابراین...
‫من و پسرعموم فیل، ‫سعی داشتیم به نوبه‌ی خودمون کمک کنیم...
‫تا اینکه چهارتا پلیس پشت یه چراغ قرمز ‫جلومون رو گرفتن.
‫اونا فقط دو سیاه‌پوست رو ‫سوار ماشینی دیدن....
‫که فرض کردن دزدیه.
‫سعی کردم بهشون توضیح بدم ‫که من اومدم مرخصی،
‫ولی تصمیم گرفتن که ما هم بخشی از مشکل هستیم.
‫چیکار کردن؟
‫دوتاشون ما رو از ماشین کشیدن بیرون،
‫انداختن‌مون روی زمین، ‫پوتین‌هاشون رو...
‫گذاشتن روی گردن‌مون...
‫و به سمت‌مون اسلحه گرفتن،
‫بقیه‌شون هم داشتن با باتون‌شون ‫ما رو می‌زدن...
‫و طوری توی خیابون ولمون کردن ‫انگار هیچ فرقی با آشغال نداشتیم.
‫یه معجزه‌ست که هر دومون زنده موندیم.
‫کاری از دستتون برنمیومد که ‫باهاشون مقابله کنین؟
‫به هیچ وجه.
‫والدین بچه‌های سیاه‌پوست قبل از اینکه بذارن...
‫بچه‌هاشون تنهایی از خونه برن بیرون ‫درمورد این قضیه باهاشون حرف می‌زنن.
‫وقتی اون ترس رو توی چهره‌ی دوین دیدم...
‫یاد اون شب افتادم،
‫و بهم یادآوری کرد که مهم نیست...
‫سال 1967 باشه یا 1992، ‫یا حتی امروزه...
‫یعنی ممکنه که جرقه‌های بی‌عدالتی فرق کنن،
‫اما ظلم نظام همیشه فتیله رو روشن می‌کنه.
‫و هرچقدر هم که پیشرفت کنیم،
‫به نظر میاد که این هرگز عوض نمیشه.
‫اگه نیاز داری از جهش کناره‌گیری کنی،
‫من و ایان می‌تونیم به جات بریم.
‫ازت ممنونم.
‫ولی من به بن قول دادم.
‫و قصد دارم سر قولم بمونم.
‫زل زدنت به اون دوربین...
- ‫باعث نمیشه که سریع‌تر برگردن. - ‫اصلا نباید می‌ذاشتم بره.
‫اون پسری که سعی دارن کمکش کنن ‫بچه‌ی یه مادره.
‫اگه وضعیت برعکس بود،
‫دلت نمی‌خواست یکی به بچه‌های خودت کمک کنه؟
‫- برادرت چی شد؟ ‫- رفته آذوقه بیاره.
‫اون چرا اینجاست؟
‫هی، من فقط می‌خوام از این جریان...
- ‫زنده در بیام، باشه؟ - ‫دقیقا مثل تو.
‫تو هیچیت مثل من نیست.
‫آخه چند بار باید بگم؟
‫این خلافکار حق نداره تو مغازه‌ی من باشه!
‫شهر داره می‌سوزه...
‫اونوقت تو فقط به این مغازه‌ کوفتی اهمیت میدی!
‫که تازه الان توش گیر کردیم...
‫چون تو لجباز بودی و به حرفم گوش ندادی!
‫اگه همینطوری همه کسایی که دوستتشون داری ‫رو از خودت زده کنی،
‫این خانواده رو نابود می‌کنی...
‫و بعد که مُردی چی برامون می‌مونه؟
‫تو کِی کره‌ای حرف زدن یاد گرفتی؟
‫اومدن اینجا!
‫خودت رو به کشتن میدی.
- ‫حالا چیکار کنیم؟ - ‫بریم تو انبار!
‫همگی! زود باشین!
‫تعدادشون خیلی زیاده!
- ‫تموم شد؟ - ‫رفتن.
‫مغازه‌ام.
‫حداقل کسی چیزیش نشد.
‫باید شروع به تمیزکاری کنیم.
‫ببخشید که اون موقع تنهات گذاشتم.
‫وضعیت دوین منو یاد گذشته‌ام انداخت.
‫فقط خوشحالم که الان اینجایی.
‫لعنت، واقعا خسارت زیادی به اینجا زدن.
‫حداقل جین هنوز حالش خوبه.
‫آره.
‫هنوزم از اینکه سرش داد زدم ‫عذاب وجدان دارم.
‫تقصیر اون نیست که من به خاطر پدر خودم...
‫مشکلات عصبی حل نشده دارم، ‫که هروقت بهش نیاز داشتم کنارم نبود.
‫و حالا، جریانات ادیسون هم هست،
‫- دیگه اصلا... ‫- من اینجام.
‫هروقت خواستی ‫می‌تونی راجع‌بهش حرف بزنی.
‫تو هم همینطور، مجیک.
‫اگه کسی رو خواستی که باهاش حرف بزنی، ‫من هستم.
‫- بن. ‫- اوهوم؟
‫من مشکل اعتیاد دارم.
‫تیم می‌دونه؟
‫اوه، آره.
‫متاسفانه کل شرایطم رو از نزدیک دیدن.
‫کِی؟
‫وقتی فکر کردیم که تو گم شدی.
‫پروژه بسته شد، منم سردرگم شدم.
‫تنها آرامشی که می‌تونستم پیدا کنم ‫تهِ شیشه‌ی نوشیدنی بود.
‫بث کالاویچی.
‫منو از اون وضعیت نجات داد.
‫بهم کمک رسوند، ترکم داد.
‫از اون موقع...
‫353 روز می‌گذره.
‫و هر روز خدا...
‫دارم می‌جنگم...
‫که لغزش نکنم.
‫هوم.
‫تو منو از دست ندادی، مجیک.
‫من خودم خواستم که جهش کنم،
‫و عواقب کارم فقط بر دوش خودمه،
‫نه تو.
‫و در خصوص مشکلی که ‫داری باهاش دست و پنجه نرم می‌کنی،
‫آخه...
‫تو یه دریاسالار و یه تکاوری مدال‌آوری.
‫اگه نبردی برای جنگیدن باشه،
‫مطمئنم که تو می‌تونی توش پیروز بشی.
‫فکر می‌کردم من اینجا...
‫باید کمک کنم، نه تو.
‫ما خانواده‌ایم.
محض اطلاعات بگم هیولایی هستی واسه خودت
ول هم که نمیکنی
جهش کوانتومی در چه حاله؟
راستش رو بخوای، این یکی یه کم چغر و بدبدنه
حال بن خوبه؟
شورشی‌های لس آنجلس مقاومت نکردن حالش... حالش خوبه
فقط
نگران مجیکم
خب؟ مشخص شد که تکاورهای نیروی دریایی هم گاهی سوتی میدن
و متأسفانه تقصیر منه.
ایان، نه
ادیسون، ببین
هر اتفاقی که برای بن، برای مجیک افتاده...
به خاطر اینه که منِ آینده
یه بمب اتمی رو ول میده
که باعث میشه این تیم توی برهوت عاطفی قرار بگیره
این بارش رادیواکتیو داره یواش‌یواش ما رو مسموم میکنه
خیلی خب، این استعاره‌ت رو نگرفتم
- میدونم، میدونم - استعاره‌ی خوبی نبود - آره.
ولی معنیش این نیست که غلطه
و اینطور نیست که به خاطرش احساس گناه کنم
آره، منم یه چیزهایی از احساس گناه حالیمه
اینکه بعد از آسیب رسوندن عمدی به یکی این حس رو داشته باشی یه چیزه
ولی وقتی تمام تلاشت رو کردی که نکنی حسابش فرق میکنه
این موقع دیگه احساس گناه فقط میشه مثل خندق بلا که گیرت میندازه
و اینکه تو چنین حسی داشته باشی به بن کمکی نمیکنه که
یا به ماها
الان دیگه اوضاع فرق کرده
و همه‌مو نباید تلاشمون رو بکنیم که گذشته ها رو دور بریزیم
و روی گام بعدی تمرکز کنیم
که چیه؟
بفهمیم چطور بن رو برگردونیم خونه
و ایان، اگه یه نفر باشه که از پس این کار بربیاد
خب؟
اون تویی.
حالا که حالمون خوب شد، یکی مزاحم شد
- بله، جن؟ - هم بکش بیا اینجا
زیگی داره پس میفته
- چیکار کردی؟ - ‫من فقط داشتم درمورد مرگ جین...
‫دنبال جزئیات بیشتر می‌گشتم ‫که یهو...
‫لطفا بگو که زیگی رو خراب نکردم.
‫زیگی به این راحتی‌ها خراب نمیشه، ‫باور کن.
‫باشه. ‫پس چرا قاطی کرده؟
‫خب...
‫بر اساس این، ضربه‌ مستقیمی...
‫که جین رو کشته از اسلحه‌ی خودش بوده.
‫با اسلحه‌ی خودش تا سر حد مرگ زدنش؟
‫اینطوری بوده، ولی دیگه این اتفاق نمی‌افته.
‫باشه، صبر کن. ‫مگه این خبر خوبی نیست؟
‫خب، اگه بن تاریخ رو عوض نمی‌کرد...
‫و دوین رو به مغازه برنمی‌گردوند ‫خبر خوبی بود.
‫اون متغییر جدید باعث شده که ‫ریگی از اول محاسبه انجام بده.
‫خب الان چی داره میگه؟
‫که یکی دیگه قراره بمیره.
‫اون می‌خواد همینطوری اونجا بشینه؟
‫مغازه زندگی اون بود.
‫هی، آقای پی.
‫ببین، می‌دونم که این وضعیت افتضاحه،
‫ولی نیمه‌ی پر لیوان رو ببین، می‌دونی؟
‫همه‌ چیزهایی که بردن صرفا کالا بودن.
‫کالا؟
‫اون کالاها آینده‎ ی خانوادم بود.
‫و اون پست فطرت‌ها همه‌چیز رو ازم گرفتن...
‫و هیچی برام نذاشتن!
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫هیچی!
‫تو هنوزم پسرهات رو داری. ‫این خودش یه چیزی به حساب میاد.
‫تو آخه چی می‌دونی، ها؟
‫تو فقط یه بچه‌ی ولگردی.
‫چیزی که من می‌دونم...
‫اینه که هر روز خدا...
‫آدمایی مثل تو سرم خراب می‌شن.
‫همیشه یه جوری بهم نگاه می‌کنین،
‫و فکر می‌کنین که من دزد و خلافکارم.
‫من قراره جزء پنج دانش‌آموز برتر کلاسم فارغ‌التحصیل بشم.
‫سه دانشگاه آیوی لیگ بهم پیشنهاد بورسیه‌ تحصیلی دادن.
‫ولی تو اینو نمی‌بینی، مگه نه؟
‫نه.
‫چون تو فقط...
‫یه بچه فقیره عصبانی سیاه‌پوست دیگه می‌بینی...
‫که هیچ موقعیت و آینده‌ای پیش روش نداره،
‫و بیرون مغازه‌ کهنه‌ات...
‫که بوی گند کیمچی میده می‌پلکه ‫تا مشکل درست کنه.
‫درست نمیگم؟
- ‫چی؟ - ‫هی! دست نگه دار!
‫- برو عقب. ‫- دست نگه دار! باشه؟
‫اگه بس کنین و به حرف همدیگه گوش بدین،
‫می‌فهمین که از اون چیزی که فکر می‌کنین ‫وجه اشتراک بیشتری دارین.
‫دیدی؟ بهت چی گفته بودم؟
‫دارن برمی‌گردن!
‫- وای، نه. ‫- وای، نه! اوه!
‫سانی!
‫من چیکار کردم؟
‫اوه، من چیکار کردم؟
‫من چیکار کردم؟ ‫وای، خدای من!
‫ای لعنت، سانی!
‫داره خون زیادی از دست میده. ‫ولی تو می‌تونی کمکش کنی، درسته؟
‫آره، من قبلا با زخم گلوله سر و کار داشتم.
‫نمی‌دونستم اون بود!
‫بابا، تو یه اشتباه کردی.
‫ولی هنوز واسه درست کردنش دیر نشده.
- ‫اینجا هیچ کاری از دستم برنمیاد. - ‫اون به بیمارستان نیاز داره.
‫زیگی میگه که اگه سانی تا یه ساعت دیگه...
‫تحت درمان مناسب قرار نگیره، ‫93 درصد احتمال داره بمیره.
‫اوه.
‫یه آمبولانس بالای خیابون هست!
‫اگه شانس بیاریم، هنوزم لوازمی که...
- ‫واسه باثبات کردن وضعیت سانی نیاز داریم ‫رو داره. - ‫واقعا فکر می‌کنی که می‌تونیم نجاتش بدیم؟
‫مطمئنم که اگه دست به دست هم بدیم ‫می‌تونیم نجاتش بدیم.
‫طاقت بیار، سانی.
‫تحمل کن.
‫مراقب زیر پاتون باشین.
‫یک، دو.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫بذارینش زمین، زمین، زمین، زمین.
‫سانی. سانی!
‫سانی...
‫هرکاری که تو و دوین می‌خواین انجام بدین...
‫ازش حمایت می‌کنم،
‫فقط خواهش می‌کنم پیشم بمون.
‫شمال اینجا یه بیمارستان هست.
‫میگم زیگی ایمن‌ترین مسیر به اونجا ‫رو مشخص کنه.
‫- باشه. ‫- طاقت بیار.
‫انگار وسایل آمبولانس رو دست نزدن.
‫خیلی‌خب، این چیزیه که نیاز دارم.
‫از کجا می‌دونستی که می‌خواستم اونو بگم؟
‫اوه، من قبلا یه مدت تو بیمارستان بودم.
‫خیلی‌خب، ما سانی رو سوار آمبولانس می‌کنیم.
‫دوین، ببین می‌تونی کلیدها رو پیدا کنی.
‫باشه.
‫اوه ایول، پسر!
- ‫بی‌حرکت! - ‫فوراً از آمبولانس پیاده شو!
‫دوستم تیر خورده.
‫باید ببریمش بیمارستان.
‫از خودرو فاصله بگیر.
‫دست‌هات رو بذار روی سرت ‫و بخواب روی زمین، همین الان!
‫بخواب روی زمین ‫وگرنه بهت شلیک می‌کنیم!
‫می‌شنوی؟
‫اگه به اون شلیک کنین، ‫اونوقت باید به منم شلیک کنین!
‫شما می‌گین که شما کارتون محافظت و خدمت کردنه.
‫ولی در برابر کی دارین ‫از این بچه محافظت می‌کنین، هوم؟
‫اون هیچ کار اشتباهی نکرده، ‫پس دست از سرش بردارین!
‫برین! لطفا!
‫وظیفه‌تون رو انجام بدین ‫و بذارین پسرم رو نجات بدم!
‫خواهش می‌کنم!
‫تمامی واحدها...
‫در بلوار ویلشر و خیابان سوم جمع بشید.
‫تکرار می‌کنم، تمامی واحدها ‫در بلوار ویلشر و خیابان سوم جمع بشید.
‫- برین عقب. ‫- بریم.
‫ممنون، آقای پارک.
‫می‌تونی با سریع رانندگی کردن ‫ازم تشکر کنی، دوین.
‫- حالش چطوره؟ ‫- فعلا وضعیتش ثابته. - ‫ولی واقعا باید عجله کنیم.
‫سانی...
‫متاسفم.
‫خیلی متاسفم.
‫لطفا بهم بگو که زنده می‌مونه.
‫نه تنها سانی زنده می‌مونه،
‫بلکه اون و دوین قراره ‫یه امپراتوری کفش سفارشی بسازن...
‫به لطف جین،
‫که با پول بیمه اولین سرمایه‌گذارشون میشه.
‫دنیل هم بعد از نیروی دریایی،
‫میره دانشکده‌ی حقوق...
‫و اولین مدیر ارشد مالی شرکت میشه.
‫پس آره، در نهایت اوضاع خانواده‌ی پارک خوب میشه.
‫حالش خوب میشه.
‫همه‌مون خوب می‌شیم.
‫مأموریت با موفقیت به پایان رسید، دریاسالار.
‫احسنت.
‫مخصوصا تحت اون شرایط.
‫یعنی، همه‌مون می‌دونیم که این جهش برات راحت نبود.
‫نه، نبود.
‫شب بخیر.
‫مطمئنی که حالت خوبه؟
‫خوب می‌شم.
- ‫هی. - ‫گوش کن.
‫می‌دونم که امشب به رستوران امیلیو دل بسته بودی،
‫ولی میشه قرار شام‌مون رو ‫به یه وقت دیگه موکول کنیم؟
‫آره...
‫امیدوار بودم که باهام به یه جلسه‌ی معتادان گمنام بیای.
‫من نیاز به کمک دارم، بث.
‫و واقعا حمایتت بهم کمک می‌کنه.
‫هنری!
‫منم، لارنس.
‫خدا رو شکر. ‫خدا رو شکر که اینجایی.
‫تو داری خون‌ریزی می‌کنی! ‫چی شده؟
‫یکی دنبالم کرد.
‫فکر کردن من فرمول رو دارم.
‫حالت خوب میشه.
‫- فقط نفس بکش. ‫- اون چشم‌های آبی بی‌رحمی داشت.
‫کمک! ما نیاز به کمک داریم!
‫هنری، این واقعیه. ‫تو باید پیداش کنی.
‫تا اونا پیداش نکردن!
‫باهم پیداش می‌کنیم.
‫باشه؟ پس طاقت بیار. ‫طاقت بیار، لارنس!
‫راه‌یاب.
‫لارنس.
‫لارنس! لارنس!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.