‫عزیزم، موضوع اینه که اگه زندگی‌ت جالب باشه،
‫مردم همیشه میان دنبالت.
‫فقط جوش نیار، مامان.
‫هوی! مؤدب باش.
‫قیافه‌م شبیه کسیه که می‌خواد جوش بیاره؟
‫.آره دیگه
‫می‌شه لطفاً در رو باز کنی؟
‫فکر کردن دارن گنگستری چیزی می‌گیرن؟
‫کاستلو جونز، می‌دونیم داخلی.
‫کاستلو جونز، تو به صاحب‌خونه
‫۲٬۹۹۷ پوند و ۹۸ پنس بدهکاری!
‫بیا دیگه، کاستلو. ‫نذار دست به دریل شم.
‫یه خرده زود نیست لامصب؟
‫خراب‌کردن زندگی مردم قبل نه صبح ‫باید غیرقانونی بشه، نامردها!
‫مامان، جوش آوردی که.
‫خب دیگه فرصتش تموم شد، داداش. ‫بیا شروع کنیم.
‫زنگ بزن «سِلبی».
‫مواظب مامان مریضشه.
‫- خاله جی چی؟ ‫- قرار بود بیاد اینجا. لپ‌تاپ، لپ‌تاپ.
‫حواسم به نوشته‌هات هست. ‫منو نمی‌گیرن.
‫مرسی، عزیزم.
‫خب، «باریمور» رو بده.
‫به چی گوش می‌دی؟
‫چه انتخاب خوبی.
‫آروم باشین، بچه‌ها. ‫حالاحالاها با این صحنه جق می‌زنین.
‫مرسی.
‫سوءاستفاده از فقرا در بدترین حالت ممکنش!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫« سگ‌های بارانی »
‫« نمی‌شه در شهر پاک بود »
‫بگیرش، مِیسون. کتابه.
‫سواد درست‌حسابی که نداری.
‫ادای کله‌خرها رو در میاری، نه؟
‫واقعیت اینه که جفتمون خوب می‌دونیم ‫هر شب می‌زدی زیر گریه، سِلبی.
‫درسته که منو انداختن تو قفس ‫و بهم گفتن وحشی،
‫ولی دلیل نمی‌شه که همیشه وحشی باشم.
‫یادت نره اگه من نبودم،
‫هیچ کونی برات نمی‌موند.
‫پول رو جمعه‌ها بزن به حساب خانمم.
‫وقتی آزاد شدم، ‫تسویه می‌کنیم.
‫نذار بیام دنبالت.
‫خدافظ، میسون.
‫مثلاً باید بگم باعث افتخار بود؛
‫ولی از جهنم هم برام بدتر بود.
‫- بهترین بچه‌کونی دنیا خودتی، سلبی! ‫- خدافظ، خوشگله!
‫حبس خوش بگذره، بچه‌ها.
‫- فعلاً خدافظ، عزیزم. ‫- دارم می‌رم سراغ چیزای بهتر.
‫آره. جای تو توی همون دانشگاه بچه‌مایه‌داراست.
‫سرویس می‌خوام، داداش. ‫فردا میام دنبالش.
‫هوی! دفعۀ قبل هم بهت گفتم.
‫اینجا که انبار شخصی نیست.
‫بی‌خیال، شِیدی. ‫وسایلم رو نگه دار.
‫- تو رو خدا. تو رو خدا. ‫- تو رو خدا.
‫تا فرداصبح…
‫- وگرنه میندازمشون سطل آشغال. ‫- مرسی. مرسی.
‫بیا بریم. مدرسه دیر می‌شه.
‫بجنب.
‫مرسی.
‫- مگه بی‌پول نبودیم؟ ‫- فقط دنبالم بیا.
‫لطفاً «چِینی واک»، آقای راننده.
‫« شما ۹۹ روز از الکل دور بوده‌اید »
‫آلِگرا!
‫من برگشتم!
‫« انتظار نداشتم به این زودی ببینمت ‫نشد برنامه‌هام رو لغو کنم مامان »
‫اون خونه رو می‌بینی؟
‫مطمئنم استخر داره.
‫با سه تا بولداگ فرانسوی.
‫هوم. با یه مربی خصوصی سگ.
‫آره.
‫با یه پیانوی بزرگ و… ‫مثلاً… گنده و سفید و معرکه و…
‫گِی‌طور.
‫مثل پیانوهای التون جان.
‫- قطعاً. ‫- می‌شه بعداً من رو بفرستی کلاس پیانو؟
‫قول می‌دم وقت روبه‌راه شدیم،
‫بفرستمت کلاس پیانو.
‫« سلبی - جواب نده »
‫احیاناً حالت بد نیست؟
‫حس می‌کنم الانه که بالا بیاری.
‫عزیزم، حالت خوبه؟
‫عذر می‌خوام، آقای راننده. ‫،ببخشید
‫می‌شه بزنین بغل؟ ‫انگار دخترم داره بالا میاره.
‫باشه. حتماً. ‫همین جا می‌زنم بغل.
‫واقعاً شرمنده‌م.
‫بالا میاری؟
‫- خب، آمادۀ فرار باش. ‫- باشه. باشه.
‫واقعاً کار زشتیه.
‫- فرار کن! من معمولاً عوضی‌بازی در نمیارم. ‫- هی! هوی!
‫چه گهی خوردین؟ ‫برگردین اینجا ببینم!
‫- جدی می‌گم. ولی بعضی وقتا عوضی‌ام دیگه. ‫- ای گاو لاشی!
‫ای خدا.
‫- خب، دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- یه وقت نمیری. من لازمت دارم. ‫- واقعاً فکر کردی می‌میرم
‫و توی دنیا تنهای تنها می‌ذارمت؟
‫عمراً. عمراً. عمراً.
‫خیلی‌خب.
‫- درست می‌شه. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫خب، همون طور که می‌دونی،
‫من با ارواح در ارتباطم
‫و یه شبح پیر هم بهم گفته که
‫تا پنج عصر، ‫یه جای نرم و گرم داریم.
‫- خب. ‫- خب.
‫ولی جدی گفتم. دوستت دارم.
‫« من برگشتم » ‫« از دست من عصبانی‌ای؟ »
‫« معلومه واقعاً از دستم عصبانی‌ای »
‫« می‌شه تو و آیریس رو ببینم؟ بوس »
‫گلوریا!
‫گلوریا هستم.
‫من پیام صوتی گوش نمی‌دم. ‫پیام بده، اسکل.
‫« کاستلو جونز » ‫« تماس بی‌پاسخ »
‫زنیکۀ مسخره.
‫دخترم.
‫دخترم! ‫اسمت چیه؟
‫- اصلاً اسمت رو یادته؟ ‫- گلوریا.
‫- اسمم گلوریائه. ‫- گلوریا؟
‫شناختمت، لنیِ پیر سگ.
‫تو دوست کاستلویی.
‫هوم. لامصب.
‫وای موبایلم! اینجا کجاست؟
‫اینجا وست اندِ لندنه.
‫- تئاترلند، دابلیو۱. ‫- چه دردسری شد.
‫- می‌شه ژاکتت رو قرض بدی؟ ‫- آره.
‫بیا بریم تا حالت خراب نشده،
‫یه نوشیدنی بزنیم.
‫دلم برات تنگ شده بود. تو چی؟
‫آره.
‫خب حال مامانت بهتر شد؟
‫خیلی. خیلی بهتر شد.
‫اوه! فکر کنم… از دستت افتاد.
‫نگو منو دیدی.
‫- مرسی. ‫- باشه.
‫تا منو با پدوفیل‌ها اشتباه نگرفتن، باید برم.
‫اوه، چیپس باکلاس.
‫نکنه فکر کردی ملکه‌ای؟
‫لطفاً ده پوند هم نقد بده.
‫خیلی‌خب.
‫شنیدم امروز از خونه انداختنتون بیرون.
‫خب مثل بقیه اجاره‌ت رو بده.
‫واقعاً هیچ شرم و حیایی نداری.
‫خفه شو بابا، نیکی.
‫خب، کارت رد شد.
‫چرا نمی‌ری خونۀ سازمانی؟
‫حتماً مفتی می‌دن، نه؟
‫- اگه خارجی باشی، آره. ‫- درسته.
‫اون می‌فهمه چی می‌گم.
‫این خانم و بچه‌ش رو ‫امروز از خونه بیرون کردن.
‫می‌شه لطفاً دوباره کارت رو بزنی؟
‫- باشه. ‫- درکت می‌کنم، دختر.
‫مادر منم من رو مجرد بزرگ کرد.
‫زندگی سخته.
‫رد شد.
‫می‌شه دو پوند، عزیزم.
‫عزیزم، می‌شه اون شیرها رو چک کنی؟
‫ببین، دختر. من می‌تونم کمکت کنم.
‫توی «میلبَنک اِستِیت» یه خونۀ کوچیک دارم.
‫البته جای معرکه‌ای هم نیستش.
‫از کِی می‌شه واردش شد؟
‫همین الان. فوریِ فوری.
‫کاربریج گاردنز، پلاک ۱۱. ‫پول پیش نمی‌خواد.
‫اجاره‌ش چقدره؟
‫بیا ببینش. ‫بعداً درمورد شرایطش حرف می‌زنیم.
‫شرایطش…
‫اجاره و این چیزا. ‫سر این چیزا داستان نمی‌کنم.
‫مهمون من. نوش جان.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫تو کست رو برمی‌داری ‫و سه‌شنبه‌ها و پنجشنبه‌ها می‌رقصی، همین.
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫تو رو خدا، کنستانتین. ‫به پولش واقعاً نیاز دارم.
‫هفتۀ پیش که پیچوندی.
‫یه دختر کم داشتم. یادته که؟
‫لالی، می‌شه امروز شیفتت رو بدی به من؟
‫نه. شرمنده. نمی‌شه پشت وبکم رمالی کنی؟
‫تو رو خدا، کنستانتین. ‫می‌دونی که چقدر زحمت می‌کشم.
‫ببین. وقتی به آدم می‌رینی، ‫بعدش نیا خایه‌مالی.
‫می‌بینم پسرخوشگله برگشته.
‫کجایی؟
‫دیگه واسه پیرمردها رو هم می‌خوری؟
‫لابد بد دوره‌زمونه‌ای شده.
‫وای چقدر شبیه استاد ادبیاتمون بود.
‫خودش که گفت ‫یه باریستای ۱۹۰ سانتیه از فیزروویا.
‫چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫زندگی بدون من خیلی تخمیه، مگه نه؟
‫البته اتفاقاتی می‌افته، ‫ولی دیگه هیجان‌انگیز نیست.
‫زندان چطور بود؟
‫یه جور می‌گی انگار برات مهمه.
‫مرسی.
‫ولی، حالا که پرسیدی، خسته‌کننده.
‫کی فکرش رو می‌کرد روزی سه وعده غذا
‫و اندازۀ موهای سرت کیر واسه خوردن ‫کسل‌کننده بشه.
‫- نویسندگی چطور پیش می‌ره؟ ‫- عالی. البته خوب.
‫خوبه. فقط حیف شد یه نامه هم ‫نتونستی برام بنویسی.
‫فقط یه سال اونجا بودم.
‫اینم از مجازاتم بابت کیرزدنت به زندگی‌م.
‫تازه یهو کس‌خل شدی.
‫نزدیک بود طرف رو بکشی.
‫یعنی دیگه دوست صمیمیِ هم نیستیم؟
‫گمونم پول لازم داری.
‫- می‌شه بهم قرض بدی؟ ‫- مگه پس هم می‌دی؟
‫وقتی اون تو بودم، ‫آلگرا مستمری‌م رو قطع کرد؛
‫پس تا وقتی که اون درست نشده، ‫چیزی تو دست و بالم…
‫اوه، آلگرا.
‫پس برگشتی پیش مامانت، نه؟
‫مگه پنج سالته؟
‫حداقل مامان من دوستم داره. ‫بفرما.
‫بی‌خیال. به‌زور تحملت می‌کنه. ‫مرسی.
‫چه کند! ‫حالا بگیرش.
‫- مرسی. ‫- !شرمنده
‫نه. نه. نه. بگیرش. ‫جدی می‌گم. جدی می‌گم.
‫ببخشید! بگیرش دیگه.
‫- بگیرش لامصب. ‫- بی‌خیال! لاشی‌بازی در نیار!
‫وای خدا. بعد می‌گن من خشن‌ترم.
‫راستی از خونواده‌ت چه خبر؟
‫هنوز مُردن.
‫انگار هنوز که هنوزه پرسه می‌زنن، نه؟
‫می‌دونی که دفن مرده‌ها رسمه، نه؟
‫سمت من و آیریس نیا.
‫اون‌طوری که زندگی ‫خیلی کسل‌کننده می‌شه، عزیزم.
‫سلبی؟
‫دست‌شویی هم اونجاست.
‫دوش و توالت و روشویی و اینا.
‫متأسفانه وان ندارم.
‫آره.
‫خب همین امروز می‌تونیم بیایم؟
‫آره. معلومه. ‫معلومه. آره.
‫آره، ولی… من اینجا می‌خوابم.
‫تو و کوچولو هم اینجا زندگی می‌کنین.
‫انباریه که.
‫آره. اگه یه ذره چراغونی کنیش،
‫خیلی قشنگ می‌شه.
‫آخرین مامانی که کمکش کردم ‫دو سال اینجا موند.
‫- چی به تو می‌رسه؟ ‫- هیچی.
‫ببین، دختر. من مجبورت نمی‌کنم ‫قرارداد امضا کنی.
‫اجاره نداره. ‫اگه می‌خوای، اتاقه مال خودت.
‫فقط باید برام یه خرده تمیزکاری کنی.
‫باشه.
‫بهت خبر می‌دم.
‫- مرسی. ‫- خیلی‌خب.
‫- خدافظ. ‫- خیلی‌خب.
‫به پشتیبانی بی‌خانمی ‫در جنوب شرقی و لندن خوش آمدید.
‫در حال حاضر تمام مشاورین ما مشغول هستند.
‫اگر بی‌خانمان هستید ‫یا ممکن است شوید،
‫…لطفاً در سایت ما در
‫گلوریا؟
‫کدوم گوری رفته؟
‫مگه قرار نبود ارواح تا ساعت پنج ‫یه جا واسه‌مون پیدا کنن؟
‫آره خب، مشکل ارواح همینه.
‫مثل بقیه غیرقابل‌اعتمادن.
‫قبلاً هم بهت گفته بودم. ‫هیچ‌وقت بین یه مرد و ماژونگ قرار نگیر.
‫نمی‌تونین اینجا بمونین.
‫منتظرم لباس‌هام شسته شه.
‫از نه تا شیش کسی اینجا نیست. ‫خطرناکه.
‫با چهل پوند می‌تونی یه پانسیون گیر بیاری.
‫کاش به فکر خودم می‌رسید. ‫بیا بریم، عزیزم.
‫نکن. مال خاله جیه. ‫مامان!
‫خیلی‌خب. خاله جی چیزی نمی‌گه.
‫برو کنار.
‫خیلی‌خب.
‫- سوار شدی؟ ‫- آره.
‫خب.
‫جای بدی هم نیست.
‫خاله جی زود برمی‌گرده.
‫مشق نداری؟
‫- چرا. ‫- دست‌به‌کار شو پس.
‫ماژونگ!
‫بدترین نوع ازآن‌خودسازی فرهنگی تو هستی!
‫من که نه. بانک بابا شانگهای بود.
‫شرط رو ببریم بالا؟
‫بدون تو اینجا یه جوری بود.
‫خب معلومه لامصب.
‫هم خسته‌م هم می‌ترسم. ‫می‌شه زنگ بزنی سلبی؟
‫گفتم که سلبی پیش مامان مریضشه.
‫نه. الان حالش بهتره. ‫اومد مدرسه پیشم.
‫گفتش که بهت نگم.
‫یه شماره دو، دو تا چهار، چهار تا پنج،
‫- یه دونه هفت. نه چقدره؟ ‫- پنج پوند.
‫یه شماره هفت دیگه.
‫مگه بی‌پول نبودی؟
‫البته وقتی همه‌ش رو هم با کارت شانس ‫آتیش می‌زنی، تعجبی هم نداره.
‫خب واسه پانسیون چهل پوند لازم دارم.
‫مگه کار دیگه‌ای هم می‌تونم بکنم؟
‫مرسی، نیکی. ‫واقعاً لطف کردی. مرسی.
‫نه. نه. شلوغش نکن. ‫بخورینش. خیلی بدمزه‌ست.
‫بردیم. ده پوند!
‫- ده پوند! ‫- عجب.
‫یعنی بیست پوند داریم. ‫بازم می‌خریم.
‫چهار تا نه.
‫آخر یکی از همینا ما رو اون بالاها.
‫خواب‌های خوب ببینی، عزیزم.
‫- ببخشید که… دیروقت زنگ زدم. ‫- عیب نداره. خوش‌حال می‌شم کمک کنم.
‫ولی فقط واسه همین یه شب. ‫دستت درد نکنه، برت.
‫خواهش می‌کنم.
‫مطمئنی چیز قوی‌تری نمی‌خوای؟
‫نه.
‫بیا اینو تنت کن.
‫شرایطش همینه.
‫فقط همین؟ کار دیگه‌ای لازم نیست؟
‫معلومه. من که منحرف نیستم.
‫ولی به قیافه‌ت که خیلی می‌خوره لعنتی.
‫آخرین مامانی که اینجا بود
‫اختلال خوردن داشت،
‫واسه همین شاید لباس‌خوابه یه خرده تنگ باشه.
‫عجله کن.
‫بیا بیرون دیگه. ‫باید ببینمت.
‫چقدر قشنگه.
‫عین اون کشتی‌گیرهای دهۀ نود. ‫خیلی خوشم اومد.
‫حالا نگران نباش. ‫اصلاً چاق و اینا نیستی.
‫فقط بدنت مثل بانک غذا می‌مونه، همین.
‫یعنی چی؟
‫یعنی…
‫کربوهیدرات خیلی داری.
‫من لب‌گرفتن رو به دخول ترجیح می‌دم.
‫مشـ… مشکلش چیه؟ ‫مشکلش چیه؟
‫هیچی مفت نیست، عزیزم.
‫سلام، سلبی.
‫توی انباری یه منحرف یه جوری گیر افتادم.
‫می‌شه بیای دنبالمون؟ ‫میلبنک استیته؛
‫کاربریج گاردنز، پلاک ۱۱. تو رو خدا عجله کن.
‫حالا… ‫به این می‌گن موژانک، دیوث‌ها.
‫بالاخره که باید بیای بیرون.
‫سلام، عزیزم.
‫لب‌گرفتن رو به دخول ترجیح می‌ده.
‫واقعاً؟
‫منم همین طور.
‫- حق‌به‌جانب مسخره. ‫- برو دنبال آیریس.
‫سلام.
‫سلام. سلام. سلام.
‫یالا.
‫این چه‌کاری بود؟
‫جایی نداشتیم بریم!
‫نه.
‫وگرنه برمی‌گردی زندان پیش سیبیل‌کلفت‌ها.
‫این مسخره‌بازی دیگه بسه.
‫سلام، قشنگم.
‫داریم می‌ریم. یالا.
‫تا وقتی که هوای تازه به صورتت نخورده،
‫چشم‌هات رو ببند، باشه؟
‫آره.
‫آخه حق‌به‌جانب؟
‫چقدر به صاحب‌خونه بدهکاری؟
‫سه هزار پوند.
‫خالیه، مامان.
‫فردا حلش کن.
‫موبایلت رو بده. ‫روش ردیاب نصب می‌کنم.
‫آیریس، بیا از سلبی خدافظی کن. ‫داره می‌ره.
‫دوستت دارم، کاستلو
‫منم دوستت دارم، سلبی. ‫حالا برو بمیر دیگه.
‫از توان من خارجه، نه؟ ‫خدافظ دیگه.
‫ما مثل خونواده می‌مونیم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫مطمئنم اون خونه‌ای که امروز دیدیم
‫- یه تخت‌خواب کینگ‌سایز هم داره. ‫- با لحاف کرک غاز.
‫- با دویست تا هم ماهی‌تابۀ «له کروسه». ‫- آره.
‫« شما ۱۰۰ روز از الکل دور بوده‌اید »
‫وای.
‫صد روز.
‫- صد روز. ‫- حس می‌کنی صد روز شده؟
‫آره.
‫منم هر دفعه بهت یادآوری می‌کنم.
‫- که شراب… ‫- که شراب نخوری.
‫من واقعاً بهت افتخار می‌کنم، مامان.
‫می‌شه لطفاً در رو باز کنی؟
‫کاستلو! کاستلو جونز.
‫ببین. ما می‌دونیم داخلی.
‫به چی زل زدی تو؟
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.