..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
- من که چيزي نمي‌بينم. - بهت ميگم يکي اونجاست.
حالا نگاه کن!
چيزي نمي‌بيني؟
کي اونجاست؟
حرف بزن!
کي هستي؟
حرف بزن!
کي هستي؟
«رمولوس»
هوسته...
تويي؟
همه‌ي درختا رو علامت زدم.
همونطور که خودت گفته بودي...
منو صدا زدي؟
بيا، ميخوام يه چيزي بهت نشون بدم.
يه غول!
روميا زيرِ زمين با دست و پاي بسته...
نگهشون ميداره تا بهش خدمت کنن.
خواهش ميکنم بيا برگرديم به اردوگاه.
اگه الان بريم قبل از تاريکي ميرسيم اونجا.
بهش دست نزن! نمي‌دونيم که مقدسه يا نه.
چي شده؟
اين طنابِ پيکوس ـه.
- هوسته... - بذار توضيح بدم.
تو يه ترسوي حرومزاده اي! گذاشتي اون بميره!
ولم کن.
من پيکوس رو نکُشتم.
خوش اومدي، گوسفند کوچولو!
ويرو، چي شده؟
هوسته کجاست؟ چه بلايي سرت اومده؟
- چه بلايي سرت اومده؟ حرف بزن! - گاينوس رو خبر کن.
نميتوني بهمون بگي چي شده؟
- گاينوس! - هوسته کجاست؟
گاينوس!
چه خبره؟
گاينوس!
لطفاً منو ببخش.
پيشِ هوسته بودم ولي بعدش...
فقط نگاه کردم و هيچ کاري نکردم...
چي برا خودت ميگي؟
توي جنگل يه اتفاقي افتاده.
رفته بوديم يه جاي ديگه ولي بعدش...
جفتمون ديديمش.
کيو ديديد؟
حتماً بايد اسمش رو به زبون بيارم؟
به بلنديِ سه نفر آدم بود،
و پنجه‌هايي آهني داشت.
هوسته رو گرفت، به دو نيم تقسيمش کرد...
و بعدش قلبش رو خورد.
چرا فقط اونو گرفت؟
نميدونم.
من...من...من قايم شدم.
وقتي آدم با روميا رو در رو ميشه، چيکار ميتونه بکنه؟
ميگي هوسته مُرده،
ولي الان خودت اينجايي و داري حرف ميزني!
کثافتِ بزدل!
کافيه، پاکويوس، ساکت باش!
ويرو...
واقعاً «بانوي گرگ ها» رو ديدي؟
آره.
اون قلبش رو خورد.
از امروز به بعد، سه تا آتش بيشتر روشن ميکنيم.
بايد اون رو از خودمون دور نگه داريم.
حالا بريد سراغ کارهاتون.
ميخوايم هوسته رو همونجوري اونجا ول کنيم؟
- نميخوايم بريم جنازه‌ش رو بياريم؟ - تو ميخواي بري پاکويوس؟
بريد سراغ کارهاتون.
«پدر ژوپيتر»... (خداي خدايان زئوس)
مارس، ارباب جنگ... (خداي جنگ آرس)
و تو اِي وستاي پُر ثمر... (وستا: الهه‌ي خانه داري)
به اين دخترتون نگاه کنيد...
که از مرداب‌هاي مردگان برگشته...
تا ما را غرق در وحشت کند.
به ما بگوييد...
که با پذيرفتن او به خانه هاي خود...
کار درستي کرده ايم يا اينکه...
او دوباره بايد مجازات شده...
و به تاريکي بازگردانده شود؟
نترسيد!
خب، حالا بايد چيکار کنيم؟
اون بهتون ميگه بايد چيکار کنيد.
حقِ اعتراض نداريد،
خدايي هست که به قلبش الهام ميکنه.
همينجوري پيداش کرديم.
حداقل پنج تا مرد لازمه تا اين سنگ‌ها رو تکون بدن.
تو نميخوري پاکويوس؟
يعني ترس اشتهات رو از بين بُرده؟
اين ترس نيست.
خب پس چيه؟
دوست ندارم اينطوري بهم نگاه کني.
- ما قراره که... - امروز به هوسته فکر کرديم!
کل روز رو!
قبلاً هم بهتون گفتم، اگه ميخوايد بريد پيداش کنيد...
جلوتون رو نميگيرم.
نميتونيم تنهايي بريم، خودتم خوب ميدوني!
من و پاکويوس حاضريم ولي تو...
تو پادشاهي!
ميتوني تصميم بگيري که يه نفر رو باهامون بفرستي.
لوسيوس، تو حاضري بري؟
ازت سؤال پرسيدم!
افراد ديگه‌اي هستن که از من خيلي شجاع‌ترن.
مثلاً تائوروس...
شنيدي چي گفت تائوروس؟
ميگه تو از همه شجاع‌تري.
اوني که از همه شجاع‌تره، تويي گاينوس!
چرا خودت نميري؟
چون هوسته هيچ ارزشي برام نداره.
تو هم که بزدلي!
مثل بقيه!
افراد رو جمع کن!
من رهبريشون ميکنم.
اونموقع ميفهمي که بزدلم يا نه.
تائوروس ميخواد رهبريِ يه گروه اعزامي رو به عهده بگيره.
آپيوس و پاکويوس هم همراهش ميرن.
اگه کس ديگه‌اي هست که بخواد دنبالشون بره، من بهشون اجازه ميدم.
همرزمان...
اگه اتفاقي که امروز براي هوسته افتاد...
براي شما مي‌افتاد...
دلتون نميخواست يه نفر بياد و جنازه‌تون رو خاک کنه؟
يا اينکه ترجيح ميداديد جنازه‌تون رو ول ميکرديم...
تا خوراکِ پرندگان بشه؟
بهش فکر کنيد.
اگه قول بدي...
- من باهات ميام. - براي تو قسم ميخوريم، ويبيوس!
قسم به همه‌ي خدايان!
کس ديگه‌اي همراهمون نمياد؟
ديگه بسه، تائوروس.
فردا دمِ طلوع بايد از اينجا بريد.
ويرو!
بيا نزديکتر.
تو بايد دقيقاً...
ببريشون همونجايي که هوسته مُرد.
- صبر کن، گاينوس! - ساکت باش.
همون کاري که گفتم رو بکن.
ببرشون همونجا که ميدوني.
دوباره اون بود؟
برادرت؟
چرا نميخوابي؟
توي الئا وقتي يه برده از دستور سرپيچي ميکنه،
دست‌هاش رو به دوتا اسب ميبندن...
و اونا رو وادار به حرکت ميکنن، تا اون برده به دو نيم تقسيم بشه.
با منم همين کار رو ميکنن.
چون دروغ گفتم!
پس تو هوسته رو کُشتي.
بهم حمله کرد و بايد از خودم دفاع ميکردم.
دارم راستش رو ميگم، بايد حرفم رو باور کني.
حالا وقتي جنازه‌ش رو ببينن،
ميفهمن که چه اتفاقي افتاده.
هيچ اميدي ندارم.
فردا باهامون بيا.
- چرا ازم ميخواي بيام؟ - چون تو شهامتش رو داري.
اگه با تو باشم، کمتر ميترسم.
خواهش ميکنم!
من هيچ شهامتي ندارم.
دقيقاً مثل خودتم.
وقتي اونا برادرم رو کُشتن، من پيشش بودم.
نتونستم نجاتش بدم.
دوست دارم برگردم به اون روز و باهاش بميرم.
ولي خدايان اجازه‌‌ش رو ندادن.
ايليا؟
برو بگير بخواب، ايليا!
خدايان در خواب بهت نشون ميدن که بايد چه راهي رو در پيش بگيري.
هيچوقت به اندازه‌ي کافي نخوابيدم.
ترسيده بودم که يه موقع از دستت نداده باشم،
ولي بجاش ديدم اينجايي! يه جور نعمت توي خونه‌ـمي.
نميذارم دوباره کسي تو رو از من بگيره.
من يه نعمت نيستم.
انتقامم!
مارس، خداييه که زندگيم رو بهم برگردوند.
الان مال اونم.
تو دخترِ مني.
مال آلبايي!
مال مني!
حالا بيا بريم خونه.
هنوز ضعف داري.
بايد ببريم پيش کِشيشِ مارس.
فقط به اون ميگم که چي ديدم و خدا بهم چي گفته.
چيزي نديدي.
چرا ديدم.
حالا فقط کِشيشِ مارس ميتونه مشخص کنه...
که الهاماتِ توخالي بودن يا نبودن!
آخرش گاينوس به اون چيزي که ميخواست رسيد.
ساکت باش.
تو اونو به چالش کِشيدي،
و اون از فرصت استفاده کرد تا از شر رقباش خلاص بشه
وقتي با جنازه‌ي هوسته برگرديم،
همه ميفهمن که من هم...
توانايي فرماندهي رو دارم.
مطمئني ميتونيم برگرديم؟
گاينوس ميدونه که چي توي جنگله،
و نذاشت برده‌ت رو با خودمون ببريم.
ميتوني ملتفتش کني که اوضاع تغيير کرده.
تو هم يه سري‌ها رو طرف خودت داري.
ما حاضريم.
مسير طولاني ـه.
هر چي زودتر برسيم اونجا...
زودتر ميتونيم برگرديم به اردوگاه.
صبر کنيد.
عمراً اگه بذاره اونم بياد.
حالا ميتونيم بريم.
راه رو نشون بده.
تو بودي که اين فکر رو انداختي تو سرش؟
اگه تو هم اونجا باشي، ميدونم که تنها نيستم.
منو ببخش.
از اينجا به بعد بايد خودت تنهايي بري.
سرنوشتش اينجا نميتونه رقم بخوره.
بيا ببريمش.
وقتي آتوس رو ببينه،
خودش دلش ميخواد برگرده.
تو همون راهبه‌اي هستي که از آغوش مرگ بازگشت؟
آره خودمم.
وقتي غرق در تاريکي شده بودم،
خدا بر من ظاهر شد.
ازش خواستم تا بذاره زنده بمونم...
تا انتقام خون انيتوس رو بگيرم.
مارس بر زنان ظاهر نميشه.
بر من ظاهر شد.
برگرد پيش مادر وستا...
و التماسش کن تا بپذيرتت.
زنان براي حمل سلاح به دنيا نيومدن.
هوا داره تاريک ميشه.
اگه وايسيم بهتره.
نبايد خيلي دور باشه. داري ما رو کجا ميبري؟
مطمئنم که از همين طرفه.
ولي اينجا همه چي مثل هم مي‌مونه.
ديگه نميتونم بفهمم دقيقاً کجا هستم.
پس نميدوني کجاييم!
تقريباً مطمئنم که با هوسته از اينجا رد شديم.
بيا برگرديم، تائوروس.
حتماً ديگه تا الان جنازه‌ي هوسته رو حيوانات خوردن.
کي به تو اجازه داد حرف بزني؟
بدونِ جنازه‌ي هوسته، هيچ جا نميريم.
بيايد همينجا اتراق کنيم.
امروز رو همينجا مي‌مونيم.
حالا تو و برده‌ام...
آتش رو روشن کنيد.
جايي که توش خاک شده بودي رو ديدم.
خون روي دست‌هات رو روي سنگ ديدم...
که زندانيت کرده بود.
تو رنج کِشيدي، ايليا.
ولي اگه الهه ببخشتت...
کار درست اينه که برگردي به خونه‌ش.
الهه هر چي که داشتم رو ازم گرفت.
تو به خاطر اسلحه‌ها برنگشتي، ايليا!
برگشتي تا از آتشي محافظت کني...
که منبع زندگي ـه.
همينجا مي‌موني.
فردا، پدرت به راهبه‌ها التماس ميکنه...
تا تو رو توي معبد بپذيرن.
همه چيز برميگرده به روال سابقش.
چي ميخواي؟
اگه بخوام زنده بمونم بايد همين الان برم.
فرار کن.
باهام بيا!
نه.
اينجوري تا طلوع ميميرم.
تا الان حرفت رو باور کردن،
فردا ديگه ميفهمن...
و به خاطر کاري که کردي ميکُشنت.
از جنگل بيشتر ميترسي يا از اونا؟
باهام بيا.
نميتونم.
از موندن چي عايدت ميشه؟
تو که از الئا نيومدي!
مجبور نيستي توي جنگل بموني.
تو هيچي از من نميدوني.
لطفاً باهام بيا.
آزادم کن.
نميتونم، بانوي من!
دستور مادرتون رو شنيديد ديگه.
سرباز...
ميدوني من کي‌ام؟
کسي نيست که ندونه، بانوي من!
نه، تو نميدوني.
فقط يه زن ميبيني،
دختر پادشاهت! يه راهبه!
ولي اگه کور نبودي، در پشت سر من...
ارباب جنگ رو ميديدي،
که نيزه و سپرش در دستشه،
و صداش رو از صداي رعد و برق، بلندتر ميشنيدي...
و به زانوهات مي‌افتادي و براي جونت به خودت ميلرزيدي.
تو ميشناسيش.
ميدونم که ميتوني الان ببينيش.
از فرمانش سرپيچي نکن،
وگرنه خشم اون بر خودت و فرزندانت نازل ميشه...
و همه‌ي شر و بلاهاي شناخته شده و ناشناخته بر سر تو ميباره.
گفتي ديگه نزديکيم.
بسه تائوروس، اون ما رو دست انداخته.
اينجا يه سري علامت هست.
شما گذاشتيدشون؟
راه بيوفت.
چرا وايستادي؟
اين ديگه چيه؟
نميدونم، وقتي اون زن ظاهر شد، ما اينجا بوديم.
من اونجا قايم شدم و بعدش فرار کردم.
بيايد بريم.
پيداش نميکنيم.
چي بهتون گفتم؟
حرفم رو باور نکرديد!
بانوي گرگ‌ها، قلبش رو خورد.
هر کسي که هستي...
خدا يا الهه...
تو هستي که او را بين زندگان برگرداندي.
تو هستي که وقتي از خانه‌اش به دور بود مسير را برايش مشخص کردي.
بگذار تا قلبش دوباره صلح و صفا را پيدا کند.
و اين همه خشم و نفرت را از ذهنش...
پاک کن.
قبل از طلوع خورشيد، کاخ رو ترک کرده.
سربازي که اونجا پُست ميداده، از ترسِ توهماتش آزادش کرده.
تو اسمش رو ميذاري توهمات...
ولي اون از انتقام و خشم...
حرف ميزنه!
ايليا نميفهمه داره چي ميگه.
گرسنگي و تشنگي، ذهنش رو به هم ريخته.
به ياد بيار که فالگير چي گفت. يه روز اون آلبا رو نجات ميده!
ما بايد...
بايد براي خدايان، قرباني‌هايي پيشکش کنيم.
يه بَرّه، يه خوک و يه گاو نرِ آزاد!
تا بلکه به خاطر کاري که کرديم ما رو ببخشن.
انجامش ميديم.
اون هم همين علامت رو داره.
ميبينيد؟ همون علامت ـه.
به خاطر همين بوده که ارواح نکُشتنت.
اون هوسته رو آورده اينجا تا به روميا تقديم کنه.
نميدونم اين علامتِ چيه.
باور کن!
تو هم بهش بگو.
من اين کار رو نکردم.
حرفمو باور کن.
- باور کن! - بيايد بکُشيمش.
- جنازه‌ش رو براي گاينوس ميبريم. - نه! نه!
نه!
خواهش ميکنم، تائوروس.
يالا!
- خواهش ميکنم! - يالا!
تائوروس! تائوروس!
يالا!
لعنتي!
مهم نيست من زنم يا مَردم.
مارس بر من ظاهر شد،
و تو بهم ياد ميدي که چطور بکُشم.
ميدونستم برميگردي.
اگه منو نکُشي...
- ...دوباره هم برميگردم. - ميدونم.
وقتي ارباب جنگ با قلب انسان‌هاي فاني صحبت ميکنه...
کارهايي ميکنن که به نظر ديوانگي مياد.
نميدونم کي اين علامت رو بهم داده.
هميشه داشتمش.
جون منو نجات دادي...
ولي هنوز اسمت رو نميدونم.
اسم من «يموس» ـه.
من پسر سيلويا و دختر نوميتور هستم.
متوجه نميشم.
چرا يه شاهزاده اومده توي جنگل قايم شده؟
الان ديگه آموليوس پادشاه آلبا ـه.
اون برادرم رو کُشت،
و سربازهاش دارن توي همه‌ي روستاها و همه‌ي جاده‌ها دنبالم ميگردن.
حالا ميخواي چيکار کني؟
نميدونم.
يه جايي به اسم «گابي» هستش که دو روز با الئا فاصله داره.
شايد اونجا يه نفر باشه که بتونم بهش اعتماد کنم.
ميخواي از راه جنگل بري گابي؟
تنها شانسي که دارم همينه.
ولي اگه خواستي ميتوني دنبال جاده بگردي.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.