درجه‌ سنی: TV-14 (مناسب سن ۱۴ سال به بالا) [استفاده از الکل و دخانیات/ محتوای جنسی خفیف]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم هیوود.
‫سرهنگ لنکس.
‫منو ببخشید.
‫اون روز با بی‌ملاحظگی حرف زدم.
‫تو صادق بودی.
‫این برام تازگی داشت.
‫کاش همه‌ی زنای جوون این‌جوری رک بودن.
‫ممنون، سرهنگ.
‫اما باید منو ببخشی.
‫- تو با کسی قرار داری؟ ‫- من یه شغل دارم،
‫به عنوان یه معلم سرخونه.
‫امروز اولین روز کاری منه.
‫پس من برای تو آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫البته به نظر من تو در هر چیزی که...
‫روش تمرکز کنی موفق میشی، خانم هیوود.
‫اوه!
‫و تو می‌تونی منتظر یه دعوت باشی.
‫تنها چیزی که اون مامور تونست ‫به ما بگه این بود که سیدنی بخاطر تو...
‫توی آنتیگوا بود.
‫و با این حال اون به فکرش نرسید...
‫که به من بگه داره میره؟
‫یا این‌که برای چی میره؟
‫خب، اون به هیچ کدوم از ما نگفت.
‫ما برای کارکنان پدرت نامه نوشتیم.
‫اما متاسفانه دریافت ‫جواب هفته‌ها طول می‌کشه.
‫من خودم در این زمینه تحقیق می‌کنم.
‫این چه معنایی می‌تونه داشته باشه، آرتور؟
‫مطمئنم که نیازی به نگرانی نیست.
‫سیدنی خیر و صلاح تو رو می‌خواسته.
‫درست مثل من.
‫نه، نه، نه!
‫تا حالا ندیدم کسی ‫این‌قدر بی‌دست و پا باشه.
‫می‌تونی خودت این‌کارو بکنی، عمه.
‫پس بودن تو این‌جا چه فایده‌ای داره؟
‫اوه، ولشون کن.
‫اینو به بانو بابینگتون بده.
‫خب؟
‫سرهنگ لنکس ما رو به یه ضیافت ‫شام دست جمعی دعوت کرده.
‫اوه.
‫اوه، من توی یه چادر شام نمی‌خورم!
‫اون سالن‌های اجتماعات جدید رو گرفته.
‫و تو فکر می‌کنی که ادوارد میاد اون‌جا.
‫واقعا نمی‌تونم حس کنم که...
‫خدا با دوباره نشون دادن اون به من و ‫پیش‌بینی دکتر فوکس در مورد بیماریم...
‫چه مشکلی با من داره.
‫خانم هیوود. تو دیر کردی.
‫ما ساعت ۹ منتظرت بودیم.
‫آقای کلبورن از من خواسته که بهت بگم...
‫که در آخر ماه دستمزدت رو دریافت می‌کنی.
‫البته معلم‌ سرخونه‌های ‫کمی این‌قدر دووم آوردن.
‫خدمه‌ی خونه روی این شرط بستن...
‫که تو یه هفته دووم میاری یا نه.
‫و من یه شیلینگ شرط بستم که ‫دووم میاری، پس به خاطر من...
‫خیالتون راحت باشه، خانم ویتلی، ‫مشکلی برای پولتون به وجود نمیاد.
‫وقتی در یه موردی تصمیم رو بگیرم ‫کمتر چیزی می‌تونه ته دلمو خالی کنه.
‫- معلم سرخونه‌ی قبلی کی... ‫- اه!
‫خانم هیوود، اونا هنوز با ‫ترسوندنشون فراریت ندادن؟
‫خانم هیوود تازه اومده، آقای کلبورن.
‫پس من تو رو با وظایفت آشنا می‌کنم.
‫مراقب خودت باش.
‫لئونورا؟
‫دخترا،‌ شما با خانم هیوود ملاقات کردید.
‫اون معلم سرخونه‌ی جدید شما میشه.
‫اجازه بده که دوباره ‫تو رو با اونا آشنا کنم.
‫دخترم لئونورا...
‫و دختر خواهرزنم، آگوستا.
‫دوباره از دیدن شما خیلی خوشحال شدم.
‫امیدوارم که شما به خانم هیوود...
‫بیشتر از اونایی که قبلش ‫اومدن احترام نشون بدید.
‫آگوستا، آخرین درست چی بود؟
‫قلاب‌دوزی.
‫- راستش فکر کردم ما بهتره... ‫- کتاب‌هات باید صبر کنن،
‫خانم هیوود. تا وقتی که به اونا یاد بدی.
‫مثل بانوهای جوان رفتار کنند.
‫درست خوندن هم کاریه که یه بانو می‌کنه.
‫همون‌طور که می‌تونی ببینی، لئونورا ‫شدیدا نیاز به یادگیری زنانگی داره،
‫در حالی که آگوستا...
‫ادب، نزاکت...
‫و یا هر خصوصیتی...
‫که اونو تا حدی برای ‫ازدواج آماده بکنه نداره.
‫موفق باشی.
‫خانم هیوود، اگه می‌خوای ‫توی این خونه دووم بیاری...
‫باید جاخالی دادن رو یاد بگیری.
‫اون یه لکه‌ی ننگه!
‫تو باید سعی کنی بیشتر جلوی ‫خودت رو بگیری، عزیزم.
‫تعمیر کالسکه‌ی لرد ‫کینگزلی هزینه‌ی کمی نداشت.
‫و حالا آقای هارتس‌وود...
‫چرا این‌قدر دلت می‌خواد من ازدواج کنم؟
‫جامعه اون‌قدری که یه نفر انتظار داره...
‫مهربون یا خوشایند نیست، جورجیانا.
‫خودت اینو به خوبی می‌دونی.
‫و ثروتت تو رو آسیب‌پذیر می‌کنه.
‫یه ازدواج خوب باعث امنیت تو میشه.
‫باعث مقبولیتت میشه.
‫خانم‌ها.
‫آقای لاکهارت.
‫چرا توی روزی به این‌ خوبی این‌قدر ‫جدی و اخم آلود به نظر میرسی، خانم لمب؟
‫من حال خیلی خوبی داشتم، آقای لاکهارت،
‫تا وقتی که تو رو دیدم.
‫پس دیگه مزاحمت نمیشم،
‫که دیگه حالت رو بیشتر از این خراب نکنم.
‫اون داره با لباس نظامیش...
‫به خونه نزدیک میشه!
‫کی؟
‫اون سربازی که منو از مرگ حتمی نجات داد!
‫حتی اسمش رو هم نمی‌دونم.
‫اوه، تویی؟
‫منم از دیدنت خوشحال شدم، خانم هیوود.
‫این‌جا چه کاری داری، آقا؟
‫از طرف سرهنگ لنکس، افتخار دارم که...
‫افراد ساکن در عمارت پارکر رو...
‫به یه ضیافت شام دعوت کنم.
‫و سرهنگ...
‫صریحا درخواست کرده...
‫که خانم شارلوت هیوود به این ضیافت بیاد.
‫مطمئنم اون با کمال میل قبول می‌کنه.
‫و...
‫کاپیتان کارتر سلام رسوند...
‫و از این‌که نتونست شخصا ‫بیاد اظهار پشیمونی کرد.
‫کاپیتان کارتر؟
‫همون سربازی که توی ساحل بود رو میگی؟
‫همون که جوون و خوشتیپ بود؟
‫اون جوونه.
‫و من در جایگاهی نیستم ‫که بگم اون خوش‌تیپه یا نه.
‫پس از طرف من هم خیلی بهش سلام برسون.
‫کارتر!
‫اسمش کاپیتان کارتره!
‫و این اولین ضیافت شام منه.
‫من لباس خوب شارلوت رو قبلا پوشیده بودم.
‫من با کمال میل یکی از ‫لباسای خودمو بهت قرض میدم.
‫تو یه دوست واقعی هستی!
‫کاش کاپیتان کارتر میومد این‌جا.
‫چطور می‌تونم...
‫یه روز کامل رو بدون ‫دیدن چهره‌ی اون سپری کنم؟
‫من امروز صبح یه کلاه خوشگل دیدم.
‫دوست داری با من بیای اونو ببینی؟
‫آره!
‫اگه خیلی آروم سوزن رو ‫بدی بالا و از پارچه رد کنی...
‫خانم هیوود.
‫بله، دوشیزه مارکام؟
‫تو دوشیزه هیوود هستی، درسته؟
‫بله.
‫پس تو ازدواج نکردی؟
‫نه.
‫هیچ وقت هم ازدواج نکرده بودی؟
‫نه.
‫پس چطور می‌تونی منو ‫برای یه زندگی آماده کنی...
‫که خودت توش شکست خوردی؟
‫مثل این میمونه که...
‫یه نفری که تا حالا روی ‫زین ننشسته سواری یاد بده.
‫یا یه دزد دریایی...
‫که هیچ وقت دل و روده‌ی ‫کسی رو نریخته بیرون.
‫هوم.
‫من تا حالا فرانسه نرفتم،
‫با این حال خیلی خوب فرانسوی حرف میزنم.
‫آی!
‫لعنت به این سوزن‌ها!
‫- خانم کلبورن. ‫- تسلیم نشو.
‫ببین من چی برای خانم هیوود درست کردم.
‫امیدوارم کلمه‌ی "ترشیده" ‫رو درست نوشته باشم.
‫چون کلمه‌ای نیست که باهاش...
‫آشنایی زیادی داشته باشم.
‫احتمالی هم نداره که در آینده ترشیده بشم.
‫فکر می‌کنم وقت ناهاره.
‫بیا، لئو.
‫البته معلم سرخونه ناهارش ‫رو توی آشپزخونه می‌خوره.
‫تنها. اما خب...
‫فکر کنم تو به تنهایی عادت ‫داری، خانم هیوود عزیز بیچاره.
‫استر.
‫عذر می‌خوام، انتظار نداشتم ‫که تو رو این‌جا پیدا کنم.
‫در حال تفریح یا توی سندیتون؟
‫راستش هر دو.
‫و آیا به نظر نمی‌رسه ‫که سرنوشت می‌خواسته...
‫هر دوی ما در یک زمان این‌جا باشیم؟
‫سرنوشت توی این ‫قضیه هیچ نقشی نداشته.
‫همش برنامه‌ریزی شده بوده.
‫تو هیچ کسی رو نمی‌تونی ‫گول بزنی، حداقل منو نه.
‫چی تو رو متقاعد می‌کنه ‫که باور کنی من واقعا پشیمونم؟
‫سعی کن خودتو غرق کنی.
‫فکر کنم کار خانم مارکام باشه، درسته؟
‫اون خیلی ماهره.
‫کاملا برعکس.
‫چند تا کوک رو جا انداخته.
‫تو که نمیذاری اون بدون ‫تنبیه از زیر این در بره؟
‫من نمی‌خوام اونو مجازات کنم، خانم ویتلی.
‫می‌خوام اونو درک کنم.
‫درک این خیلی سخته؟
‫اون یه دختر ۱۸ ساله ‫هست که به تازگی یتیم شده.
‫و لئونورا هم مادرش رو از دست داده؟
‫خیلی سال پیش این اتفاق افتاد.
‫ما در موردش حرف نمیزنیم.
‫یادت باشه، دختر. من یه ‫شیلینگ روی تو شرط بستم.
‫بانو بابینگتون!
‫ظاهرا تو...
‫تنها شرکت‌کننده‌ی مراسم صبحگاهی ما هستی!
‫تو خواهر عزیز من...
‫خانم بیاتریس هنکینز رو یادته؟
‫از دیدنت خوشوقتم، بانو بابینگتون.
‫با این‌که مراسم صبحگاهی...
‫خیلی هیجان انگیز به ‫نظر میاد نمی‌تونم بمونم.
‫و... زندگی متاهلی چطور پیش میره؟
‫لرد بابینگتون در...
‫ماه‌های تابستونی به ما ملحق میشن؟
‫امیدوارم این‌طور باشه.
‫درست نیست که زن و ‫شوهر خیلی از هم جدا باشن.
‫البته اگه بخوان خونه‌ی ‫خودشون رو با بچه‌ها متبرک کنند.
‫و همون‌طور که کتاب ‫زبور به ما میگه، "بچه‌ها...
‫میراث خداوند هستند."
‫"و میوه‌ی رحم پاداش اونه."
‫این مسائل به شما ربطی نداره!
‫یادم رفت در مورد حلقه‌ی ‫خیریه‌ی تعمیر لباس بهش بگم.
‫اوه...
‫بانو بابینگتون؟
‫بانو بابینگتون.
‫ما با هم خیلی آشنا نیستیم،
‫- و نمی‌خوام فرض بگیرم که... ‫- تو همین الانش هم فرض کردی،
‫- خانم هنکینز. ‫- منو ببخشید.
‫اما من یه زن مسیحی با احساسات مسیحی هستم،
‫و وقتی همجنس خودم کمک بخواد متوجه‌ش میشم.
‫ممنون.
‫ممنون، نیازی به کمک تو ندارم.
‫من نمی‌خوام خودم کمکی بکنم.
‫من در مورد یه قابله توی ملمید شنیدم.
‫یه نفر به اسم خانم پاتر.
‫اون به زنانی که دچار مشکل هستن...
‫کمک می‌کنه، همون مشکلی که فکر کنم...
‫تو داشته باشی.
‫خب...
‫من وظیفه‌ی خودم رو انجام دادم.
‫بقیه‌اش به دست خداست.
‫البته این فقط یه نقشه‌ی خام هست،
‫اما کلیتش دستت میاد.
‫و درست همین‌جا میشینه.
‫تئاتر رویال سندیتون!
‫این ایده‌ی فوق‌العاده‌ای هست، برادر.
‫اوه...
‫اما لازمه‌ی این...
‫سرمایه‌ی زیادی هست ‫و ما نمی‌تونیم ریسک کنیم.
‫آدمای اهل ریسک، ریسک می‌کنن!
‫این چیزیه که همیشه می‌گفتی.
‫آره، به من می‌خوره چنین چیزی گفته باشم.
‫ما در اسرع وقت بیشتر در موردش حرف میزنیم.
‫اما حالا من به سرهنگ لنکس قول دادم...
‫که سندیتون رو نشونش بدم.
‫بیا، آرتور!
‫ما از دعوت شما مفتخر شدیم، سرهنگ.
‫این باعث ایجاد شوق و هیجان زیادی...
‫بین زنای ساکن خونه‌ی ما شده.
‫شهر به خوبی به ما خوش‌آمدگویی کرده.
‫امیدوارم این شام نشونه‌ی کوچیکی...
‫از ابراز قدردانی ما باشه.
‫بله.
‫سرهنگ، اگه اون بالا ‫رو نگاه کنی، می‌بینی که...
‫ما داریم کار ساختمون‌های ‫مشرف به دریا رو تموم می‌کنیم،
‫و حالا داریم...
‫پروژه‌ی بعدی‌مون رو در نظر می‌گیریم.
‫ما در مورد یه تئاتر صحبت کردیم.
‫من نقشه‌های بزرگی رو کشیدم:
‫یه صحنه‌ی نمایش طلاکاری شده، یه بالکن...
‫خب، بله...
‫شاید در یه آینده‌ای این کار رو بکنیم.
‫اما در حال حاضر ما نمی‌تونیم ریسک کنیم...
‫اگه بخوایم سرمایه‌گذاری ‫سیدنی رو بازپرداخت کنیم.
‫سیدنی؟
‫برادر متوفی عزیزمون.
‫اون بود که آینده‌ی سندیتون رو تضمین کرد.
‫چه میراث خوبی دارید، آقای پارکر.
‫ممنون، قربان.
‫اگه سیدنی این‌جا بود، ‫مطمئنم که تو و اون...
‫مشترکات زیادی با هم داشتید.
‫توی بعضی چیزها.
‫شاید.
‫و اون هم مثل من شما رو...
‫تشویق می‌کرد...
‫که اقامت خودتون رو بیشتر کنید.
‫من در مورد ایده‌ی...
‫یه پادگان دائمی فکر کردم.
‫که فکر می‌کنم منفعت‌های متقابل زیادی داره.
‫سرهنگ، اگه اجازه بدید....
‫من یه زمینی رو دارم ‫که می‌خوام نشونتون بدم.
‫مشکلی نیست، تام.
‫تئاتر رویال سندیتون.
‫مطمئنی این کار عاقلانه هست، خانم لمب؟
‫یا اصلا شایسته هست؟
‫دیگه بسمه که هر چقدر بهم گفتن...
‫چی شایسته هست یا نیست.
‫چپ، راست...
‫این‌قدر راحت به احساساتت خیانت نکن.
‫سعی کن سرد و گوشه‌گیر به نظر بیای.
‫ما به اردوگاه اونا یورش بردیم.
‫چنین کاری اصلا گوشه‌گیری به حساب نمیاد.
‫بیا.
‫آماده‌ای؟
‫راست!
‫چپ!
‫سر! راست! چپ!
‫سر!
‫راست! بالا!
‫راست! چپ!
‫چپ! راست!
‫خانم هیوود؟
‫خانم‌ها، این‌جا جای یه زن جوون نیست.
‫اونا می‌تونن یکم بمونن، فریزر.
‫صدمه‌ای به من وارد نشده.
‫من اومدم که ازتون تشکر کنم، آقا.
‫برای این‌که با شجاعت دیروز منو نجات دادین.
‫همه‌اش کار من نبود، خانم.
‫من تا ابد ممنونت هستم.
‫خانم هیوود، شما به ضیافت شام میاید؟
‫عمرا اونو از دست بدم.
‫پس شاید اون‌قدر گستاخ باشم که ‫از شما بخوام اولین رقص شب رو...
‫با من انجام بدید.
‫باعث افتخارمه.
‫باید اصرار کنم که شما خانم‌ها...
‫اردوگاه رو ترک کنید.
‫من شما رو تا پل همراهی می‌کنم.
‫آقا مگه تو دل نداری؟
‫اصلا.
‫جای قلب یه سنگ سخت و سرد دارم.
‫ببین! یکی دیگه!
‫آفرین، خانم کلبورن.
‫و ما با نمونه‌هامون چه ‫کار می‌کنیم، خانم هیوود؟
‫ما اونا رو مثل ‫مولکول‌شناس‌ها بررسی می‌کنیم.
‫از دست این لباس دخترونه‌ی مسخره!
‫کاش می‌تونستم شلوار کوتاهم رو بپوشم.
‫با اونا راحت‌تر می‌تونستی حرکت کنی.
‫بابا میگه اونا مناسب یه خانم نیستن.
‫مامان من میگه یه زن ‫باید مناسب هر فعالیتی...
‫که می‌خواد انجام بده لباس بپوشه.
‫مطمئن نیستم که پدرم با ‫چنین چیزی موافقت کنه.
‫مادرت هنوز زنده هست؟
‫آره، اون زنده هست.
‫قبل این‌که بپرسی، من ‫دلم برای مادرم تنگ نشده.
‫البته پدر اصلا دوست نداره ‫اسم اون رو به زبون بیاره.
‫- از اون چی یادته؟ ‫- هیچی.
‫اون وقتی من نوزاد بودم مرد.
‫حتما یکمی دلت براش تنگ شده.
‫نمیشه دلت برای چیزی که ‫هیچ وقت نداشتی تنگ بشه.
‫البته که میشه.
‫مثلا، خانم هیوود دلش برای ‫شوهری که نداره تنگ شده.
‫مگه نه؟
‫حرکت نکن!
‫خواهش می‌کنم!
‫من فقط یه دستمال ابریشمی دارم.
‫نترس آقای پارکر.
‫من نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و ‫چنین موضوع آرامش بخشی رو رد کنم.
‫پس من مفتخر شدم، آقا.
‫مفتخر شدم.
‫اجازه دارم که...
‫تو استعداد نادری داری.
‫خواهش می‌کنم.
‫من خیلی علاقه دارم که ‫دوستت خانم لمب رو نقاشی کنم.
‫اما متاسفانه اون با من بد افتاده.
‫اوه، اون اخلاقش این‌جوریه.
‫معلومه که برای تو ارزش زیادی قائله.
‫شاید بتونی اونو قانع کنی...
‫که من کاملا بی‌ارزش نیستم.
‫در این صورت برای همیشه مدیونت میشم.
‫اصلا نگران نباش.
‫من اینو هدف خودم می‌کنم.
‫در همین حال، تو باید...
‫به یه مدلی که جذابیت ‫خیلی کمتری داره قانع بشی.
‫اصلا این‌طور نیست.
‫تو یه زیبایی مردانه‌ی ‫نادری داری، آقای پارکر.
‫- واقعا؟ ‫- بدون شک همین‌طوره.
‫در پاریس توی بارها به‌خاطر جذابیتت...
‫و در عمارت تولری به‌خاطر ‫خوش‌پوشیت ستایش میشی.
‫اوه، من عاشق اینم که در ‫عمارت تولری ستایش بشم!
‫و مطمئنم یه روزی این اتفاق میفته.
‫ما واقعا می‌تونیم برای ‫حلزون‌های آبی یه خونه بسازیم؟
‫البته.
‫اگه بتونیم یه ذره‌بین پیدا کنیم...
‫فکر می‌کنم توی اتاق ‫مطالعه‌ی پدرت یکی هست.
‫خانم کلبورن!
‫لئونورا، ادب حکم می‌کنه که در بزنی.
‫چه کاری داری که این‌قدر ضروریه؟
‫ببین!
‫حلزون؟
‫حلزون‌های آبی، قربان.
‫ما اونا رو از توی برکه جمع کردیم ‫تا با دقت بیشتری بررسی‌شون کنیم.
‫ما به یه ذره‌بین نیاز داریم.
‫خیلی خب، یه حلزون...
‫یه ذره‌بین.
‫که باید اونو بهم پس بدی.
‫ممنون.
‫ما مولکول‌شناس هستیم.
‫می‌خوای نمونه‌های دیگه‌ی ما رو ببینی؟
‫با این‌که پیشنهاد جذابیه،
‫باید این پیشنهاد رو رد کنم.
‫بیا، خانم کلبورن، سر پدرت شلوغه.
‫خانم هیوود.
‫منو ببخش، ظاهرا واضح حرفم رو نگفتم.
‫فکر کردم تو رو استخدام کردم تا ‫از لئونورا یه بانوی جوان بسازی.
‫این دقیقا همون کاری هست که دارم می‌کنم.
‫با صید نرم‌تنان از برکه؟
‫من دارم اطلاعاتش رو بیشتر می‌کنم.
‫اون علاقه‌ای به قلاب‌دوزی نداره، قربان.
‫و دیدید که اون چه‌قدر مشتاقه.
‫اگه بتونید لحظه‌ای رو در ‫اختیارش بذارید تا نشون‌تون بده...
‫ممنون، خانم هیوود.
‫اما تو این‌جایی که به ‫دخترها آموزش بدی، نه به من.
‫پس من میذارم به کارتون برسید، آقا.
‫پلنوربیس کاریناتوس.
‫شاخ کیلد رمز.
‫اگه می‌خوای مولکول‌شناس باشی،
‫بهتره از اصطلاح درست استفاده کنی.
‫ممنون.
‫به اندازه‌ی خواهرت هیجان‌زده به نظر نمیای.
‫اما خب کیه که اندازه‌ی ‫اون هیجان داشته باشه؟
‫باید اعتراف کنم که به ‫طرز عجیبی بی‌قرار و نگرانم.
‫آخرین باری که من توی سندیتون رقصیدم...
‫با سیدنی بود.
‫باید اینو از ذهنت بیرون کنی.
‫ما قراره امشب خوش بگذرونیم.
‫ما باید بخوریم و بنوشیم و برقصیم و ‫همه‌ی نگرانی‌هامون رو فراموش کنیم!
‫من ولت نمی‌کنم.
‫خانم‌ها، باعث افتخار منه ‫که به شما خوش‌آمد بگم.
‫خانم هیوود،
‫از دیدن دوباره‌ی ‫شما بسیار خشنود شدم.
‫بعد از شام می‌تونم اولین ‫رقص رو باهات داشته باشم؟
‫ممنون، قربان.
‫ببخشید، سرهنگ. من باید با ‫خانواده‌ی پارکر سلام علیک کنم.
‫خب، خانم هیوود،
‫کار جدیدت چطور بود؟
‫تا این‌جا که خیلی خوب بوده.
‫تو به حرفم شک داری، آقا.
‫تو قبلا با صراحت زیادی صحبت می‌کردی.
‫عجیبه که می‌شنوم به چیزی تظاهر می‌کنی.
‫من ۲ مسئولیت دارم،.
‫در مورد یکی به پیروزی نسبی رسیدم،
‫اما دختر بزرگتر... لجبازه.
‫پیروز شدن تخصص منه، خانم هیوود.
‫ما باید قبل از تموم شدن ‫شب یه نقشه‌ی جنگی بکشیم.
‫گیاه درمانی؟!
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم ‫این‌قدر زودباور باشی!
‫نه فوکس نه هر دکتر دیگه‌ای که باهاش ‫مشورت کردم نتونسته به من کمک کنه.
‫فوکس در کنار این حقه‌باز ‫یه آدم منطقی به نظر میاد.
‫و تو به خونه‌ی اون رفتی؟
‫اون زن حقه‌باز نیست.
‫خانم پاتر به...
‫زن‌های زیادی کمک کرده.
‫حداقل اون به من امید داده.
‫و من چیو برای از دست دادن دارم؟
‫می‌دونستم که نباید میومدیم.
‫به اون توجهی نکن.
‫اون برای هیچ کدوم از ما...
‫تهدیدی به حساب نمیاد.
‫خانم هیوود، خانم لمب.
‫بانو دنهم.
‫بانو بابینگتون.
‫این‌طور فهمیدم که تو پشت این ‫قضیه‌ی تحریم شکر هستی، خانم لمب.
‫از حرفتون اینو برداشت ‫می‌کنم که به ما ملحق نمیشید.
‫زندگی همین‌جوریش هم ‫دلخوشی‌های کمی به ما میده.
‫عذر می‌خوام، بانو.
‫فراموش کرده بودم که توی ‫فقر و محرومیت زندگی می‌کنی.
‫آلیسون، من کاپیتان کارتر رو دیدم.
‫خانم لمب، خانم هیوود.
‫فکر کنم تو دوست عزیزم ‫آقای لاکهارت رو ملاقات کردی.
‫نمی‌دونستم که این‌قدر با اون صمیمی هستی.
‫بله!
‫هر چی از خوبی ‫این آقا بگم کم گفتم.
‫اون آدم خوبیه و باید اضافه کنم که...
‫پرتره نگار فوق‌العاده‌ای هم هست.
‫من حرفت رو قبول می‌کنم.
‫تمایل نداری که...
‫خودت در این مورد نظر بدی، خانم لمب؟
‫من نظرم رو دادم.
‫ما رو ببخشید.
‫قطعا داره با تو گرم میگیره.
‫من خو‌ش‌بینی تو رو تحسین می‌کنم.
‫یک لحظه منو ببخشید، آقای لاکهارت.
‫ببخشید.
‫اه.
‫
‫[خانم جورجیانا لمب]
‫[آقای چارلز لاکهارت]
‫یادت باشه، خیلی مشتاق به نظر نرس.
‫خانم هیوود.
‫کاپیتان کارتر.
‫چه‌قدر زیبا شدی.
‫ممنون.
‫چه ضیافت زیبایی.
‫من به یاد این بیت از کوپر افتادم.
‫"من به فضاهای عاشقانه پرواز می‌کنم."
‫حس می‌کنم که خودم به این‌جا پرواز کردم.
‫دقیقا همین‌طوره.
‫کوپر، بله.
‫اون یه نابغه هست.
‫من عاشق اشعار اونم.
‫منم همین‌طور!
‫شعر مورد علاقه‌ات کدومه؟
‫من...
‫به سختی می‌تونم انتخاب کنم!
‫شام، خانم لمب!
‫چه میز خوبی، سرهنگ.
‫ممنونم، بانوی من.
‫خوشحالم که راضی هستید.
‫تو کجایی، شارلوت؟
‫خانم هیوود!
‫تو این‌جا با ما هستی.
‫اوه...
‫اینم نتیجه‌ی معلم سرخونه بودن.
‫مجبوری با ترشیده‌ها بشینی.
‫- از جامعه مطرود شدی. ‫- اصلا این‌طور نیست.
‫فقط اون سر میزه.
‫خانم هیوود.
‫انگار ما قراره با هم بشینیم.
‫امیدوارم بتونی حضور منو تحمل کنی...
‫چون بیشتر اوقات می‌خوای از شر من خلاص شی.
‫باید تا حدی که می‌تونم ‫صبورانه حضور تو رو تحمل کنم.
‫وای خدای بزرگ!
‫عجب شانسی!
‫این غذا...
‫خیلی خوشمزه‌ هست، مگه نه آقای لاکهارت؟
‫فکر می‌کنم لمب یکمی سفت بود. ‫[لمب: گوشت بره]
‫و تا حدودی سرد.
‫اگه این‌قدر ناخوشاینده چرا ولش نمی‌کنی؟
‫مطمئنم که دلش برای تو تنگ نمیشه.
‫منتظرم که منو غافلگیر کنه.
‫چرا باید تو رو غافلگیر کنه؟
‫خب، من فکر می‌کنم این خیلی لذیذه.
‫از کاپیتان کارتر...
‫درخواست جا به جایی بکنم؟
‫ببخشید، من نمی‌خواستم بی‌ادبی کنم.
‫من اصلا بهم برنخورد.
‫نمی‌تونم سرزنشت کنم که همراهی ‫با اون رو به من ترجیح میدی.
‫بالاخره اون به طرز خیره کننده‌ای خوش‌تیپه.
‫داری منو مسخره می‌کنی؟
‫ابدا.
‫بله، من...
‫خودم می‌خواستم به ارتش ملحق بشم.
‫اما در نهایت، حس کردم...
‫استعداد فصاحت من برای کلیسا مناسب‌تر بود.
‫به علاوه، یکی از پاهام یک اینچ...
‫از اون یکی کوتاه‌تره، که ممکنه...
‫توی نبرد زیان‌آور باشه.
‫اما حالا داری به پادشاه همه‌ی ‫پادشاه‌ها خدمت می‌کنی، برادر!
‫بله.
‫متوجه شدم که سایر خانم‌ها توسط...
‫سربازایی که کنار ما هستن هیجان زده ‫شدن، اما تو نسبت به این قضیه بی‌تفاوتی.
‫به چیزای خیلی بیشتری از یه کت قرمز...
‫و دکمه‌ی برنجی برای تحت ‫تاثیر قرار دادن من نیازه.
‫منم همین‌طور.
‫برای من هم تجلیل جزیره‌ی ما از ارتش...
‫تا حدودی زننده بود.
‫با این حال تو دعوت سرهنگ رو قبول کردی.
‫این منافقانه نیست؟
‫من از روی کنجکاوی و بیکاری قبول کردم.
‫بهونه‌ی تو چیه؟
‫من چاره‌ای نداشتم.
‫اگه این درخواست رو رد می‌کردم...
‫یه بی‌ادبی از طرف من تلقی میشد.
‫به نظر من تو کسی نیستی که نگران...
‫بدست آوردن تایید بقیه باشه.
‫باید اعتراف کنم...
‫خیلی ناامید شدم.
‫پس خوبه که نظرت برای من هیچ اهمیتی نداره.
‫آقایون.
‫به سلامتی پادشاه.
‫به سلامتی پادشاه!
‫منم می‌خوام...
‫یه صحبتی بکنم.
‫در سال ۱۸۱۴،
‫امپراطور ناپلئون برده‌داری رو از بین برد.
‫اون فقط یه سرباز نبود،
‫بلکه بصیرت هم داشت.
‫مردی که درک کرد...
‫ایده‌ها...
‫دنیا رو اداره می‌کنن.
‫و قدرت به تنهایی این‌کارو نمی‌کنه.
‫به سلامتی ناپلئون بناپارت.
‫برو بیرون! برو بیرون! برو بیرون!
‫ممنون.
‫ولش کن.
‫اون فقط یه هنرمنده.
‫متاسفم که نتونستیم کنار هم بشینیم.
‫می‌تونستی منو از دست همراه ‫اعصاب خورد کنم نجات بدی.
‫اون افتضاح بزرگی به بار آورد.
‫متوجه شدم که لبخند زدی، آره؟
‫قطعا نه!
‫اون فقط یه دهن کجی بود.
‫البته یه حسی دارم که تو به زودی...
‫- خودت لبخند میزنی. ‫- خانم هیوود.
‫سرهنگ لنکس.
‫خانم لمب،
‫تو باید برقصی.
‫من اصرار می‌کنم.
‫من منتظرت بودم.
‫خانم هیوود، افتخار میدید که با من برقصید؟
‫با کمال میل، آقا.
‫علیرغم اظهار بیزاری تو از اون مرد،
‫انگار توجه‌ت رو جلب کرده.
‫انگار توجه تو رو هم جلب کرده.
‫من باید بابت ترتیب نشستن ‫موقع شام عذرخواهی کنم.
‫اگه پای رسومات وسط نبود، من...
‫عیبی نداره.
‫من جایگاه خودم رو به عنوان ‫یه معلم سرخونه‌ی حقیر میدونم.
‫تو اصلا حقیر نیستی، خانم هیوود.
‫تو اولین باری که ما با ‫هم رقصیدیم رو یادته؟
‫روزی که پدرم با مادرت ازدواج کرد.
‫یک ساعت طول کشید تا ‫شجاعت پیدا کنم و اینو ازت بخوام.
‫من اون زمان خیلی تحسینت می‌کردم.
‫هنوزم می‌کنم.
‫این یکی چه سریع وارد عمل شد.
‫توی نبرد، ما شلیک نمی‌کنیم...
‫تا دشمن خیلی نزدیک شه...
‫و بعد با حمله‌ توسط سرنیزه و ‫یک شلیک دست جمعی پیروز میشیم.
‫این نقشه‌ی عجیبی برای آموزش ‫دادن به یه دختر ۱۸ ساله هست،
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫منظورم اینه که صبر کن تا دشمنت نزدیک شه...
‫و بعد اون موقع شاید بهترین ‫فرصتت رو بدست بیاری.
‫بذار تو رو ببینه، این‌جوری ‫تو هم بهتر می‌تونی اونو ببینی.
‫شاید این حقیقت داشته باشه.
‫باید با اون راحت‌تر باشم.
‫و امیدوارم نیازی نباشه ‫که از سرنیزه کمک بگیرم.
‫سرهنگ.
‫ببخشید.
‫آرتور.
‫بله، برادر، من این‌جا هستم.
‫موقع شام، سرهنگ لنکس تعریف زیادی...
‫در مورد برادر ناتنیت می‌کرد.
‫مردی که اون توصیف کرد رو اصلا نشناختم.
‫بابت جنجال لاکهارت عذر می‌خوام.
‫باور کنید، اون نماینده‌ی سندیتون نیست.
‫شوخ طبعی اون این‌طوره.
‫آقایون، نیازی نیست.
‫خب... به سلامتی دوستی.
‫به سلامتی دوستی.
‫بیاید مشکلاتمون رو با یک بازی فراموش کنیم.
‫الان وقت قمار نیست.
‫حق با برادرمه.
‫من نمی‌خوام پولم رو از دست بدم.
‫پس من بهت پول میدم.
‫کاپیتان کارتر، تاس رو بده.
‫من ۵ پوند برای آقای پارکر شرطم می‌بندم.
‫تام؟
‫خب، تام؟
‫هستی یا نه؟
‫بزن به تخته.
‫حالا برای امتیاز اصلی تاس میندازی.
‫یعنی تو ۵، ۶، ۷، ۸ یا ۹ رو می‌خوای.
‫البته... امتیاز اصلی.
‫هفت!
‫هی!
‫خیلی خوبه.
‫فکر کنم اون صحبتت برای من بود.
‫خودتو تحویل نگیر.
‫این برای سرگرمی خودم بود.
‫و ارزشش رو داشت؟
‫با توجه به این که باعث ‫شد تقریبا همه افراد حاضر...
‫ تحقیرت کنن؟
‫تقریبا همه؟
‫کی استثنا هست؟
‫من اخیرا تصمیمی گرفتم...
‫که به این‌که بقیه چه فکری ‫راجع به من می‌کنن اهمیت ندم.
‫این تصمیم به مقدار زیادی رهایی بخش بود.
‫من ترجیح میدم که با قوانین خودم،
‫و بیرون مرزهای تنگ و ‫باریک جامعه‌ی متمدن زندگی کنم.
‫من شدیدا اینو توصیه می‌کنم.
‫با این‌حال، یه بره باید خیلی شجاع باشه...
‫که از گله جدا بشه.
‫برای برنده شدن باید چهار بیاری.
‫صبر کن، چی شد؟
‫تو چهار آوردی.
‫اونا باختن، تو بردی.
‫اگه ۴ نیاورده بودم چی میشد؟
‫تو باید ۲ برابر شرط رو پس میدادی.
‫من باید بشینم.
‫تو به طرز تحسین‌آمیزی بازی کردی، تام.
‫تو واقعا حریف قدری هستی.
‫به این مرد یک بطری شراب بدید!
‫من سعی می‌کنم به توصیه‌ی ‫جورجیانا عمل کنم...
‫و کم‌حرف‌تر باشم،
‫اما وقتی پیش اونم این خیلی سخته.
‫سعی کن خیلی سریع عاشق نشی، آلیسون.
‫نمی‌تونی از ضربان قلبم تشخیص بدی...
‫که برای چنین توصیه‌ای خیلی دیر شده؟
‫ادوارد.
‫من می‌خوام از سرهنگت درخواست کنم که ‫فردا برای چای خوردن به من ملحق بشه.
‫من می‌خوام بهش مدال‌های ‫برادرم رو نشون بدم.
‫مطمئنم که اون خوشحال میشه، عمه.
‫هوم...
‫این براش یه فرصتی ایجاد می‌کنه...
‫که برداشت بی‌پرده‌ی خودش ‫رو در مورد تو به من بگه.
‫ادوارد...
‫می‌تونم تو رو راضی به رقص کنم؟
‫- خواهر، من با کمال میل... ‫- با من نه.
‫ترجیح میدم با پای برهنه روی شیشه ‫خورده برقصم تا این‌که با تو این کارو بکنم.
‫خانم هنکینز.
‫می‌خواستی کدوم یکیشون رو تحقیر کنی؟
‫هیچ کدوم رو.
‫می‌خواستم مهربونی ‫خانم هنکینز رو جبران کنم.
‫و ببینم ادوارد تا کجا حاضره پیش بره...
‫تا ثابت کنه یه انسانه.
‫می‌تونم تو رو به میگساری پیش ‫از خواب دعوت کنم، آقای پارکر؟
‫من توی استدیوی خودم یه ‫شراب پورت خیلی خوب دارم.
‫خب، من خیلی شراب پورت رو دوست دارم.
‫آلیسون؟
‫ممنون، کاپیتان.
‫من یه شب خیلی فوق‌العاده داشتم.
‫منم همین‌طور.
‫این شب لایق تمجید کوپر بود.
‫ممنون.
‫فریزر، باید به من کمک کنی.
‫خانم هیوود یه زن فرهیخته ‫هست، به شعر علاقه داره.
‫تو توی این چیزا واردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا؟
‫به عنوان یه دوست و همرزم، دکلان.
‫ممنونم.
‫من برای همیشه مدیونت می‌مونم.
‫خانم هیوود.
‫ممنون بابت توصیه‌ات در مورد نقشه‌ی جنگی.
‫امیدوارم کارآمد باشه.
‫اگه خواستی یه توپ جنگی قرض بگیری خبرم کن.
‫مطمئن نیستم که آقای کلبورن ‫اجازه‌ی چنین چیزی رو بده.
‫گفتی کلبورن؟
‫بله.
‫چرا؟ اونو می‌شناسی؟
‫فقط در موردش چیزایی شنیدم.
‫من برات شب خوبی رو آرزو می‌کنم.
‫شب خوش.
‫می‌خوام بدونم که توی شام دیشب کسی بوده...
‫که چشم تو رو گرفته یا نه.
‫برعکس آلیسون، من با دیدن ‫یه سرباز غش و ضعف نمی‌کنم.
‫اون کسی که کنارش نشسته بودی سرباز نبود.
‫من برداشت اولیه‌ی خودم ‫رو از آقای لاکهارت حفظ کردم:
‫اون از خود راضی و متظاهره.
‫امیدوارم یه روزی پیش یه نفری بشینی...
‫که خوش تیپ و مطلوب باشه...
‫دیگه در مورد ازدواج حرف نزنیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫من دیگه هر چه قدر خواستگار داشتم بسمه.
‫اگه هر مردی خواست با من حرف بزنه، ردش کن.
‫اگه من ازدواج کنم تحت ‫شرایط خودم این کارو می‌کنم.
‫فقط خودم و خودم.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشی...
‫که از کاپیتان دنهم خواستم ‫که به ما ملحق شه، بانو.
‫اون هم به اندازه‌ی من مشتاق بود ‫که در مورد عموی مرحومش بشنوه.
‫بله، خب، ادوارد همیشه علاقه‌ی زیادی...
‫به مسائل خانوادگی داشته.
‫من غافلگیر نشدم که برادرزاده‌ات...
‫از یه دودمان برجسته‌ای اومده.
‫در چند ماه گذشته، اون ثابت کرده...
‫که یه افسر نمونه هست.
‫اون شریف، شجاع و منظم بوده.
‫بله، موقع شام هم همینا رو گفتی.
‫اگه اجازه‌ی صحبت داشته باشم...
‫می‌دونم که رابطه‌ی ‫خانوادگی بین شما در گذشته...
‫دچار مشکل شده.
‫اما وقتی کاپیتان دنهم به ما ‫ملحق شد، از خواست خودش...
‫برای جبران کاراش صحبت کرد.
‫و از اون موقع هیچ چیزی ‫ازش ندیدم که باعث بشه...
‫به صداقتش شک کنم.
‫سرهنگ لنکس بذار من به تو...
‫تصویر ماکسیمیلیان رو نشون بدم.
‫امیدوارم شما ۲ نفر وقتی تنهاتون میذارم...
‫با هم متمدنانه رفتار کنید.
‫این تصویر وقتی که اون ‫۱۷ ساله بود کشیده شد.
‫خانم کلبورن و من ‫می‌خوایم امروز عصر بریم...
‫و برای حلزون‌هاش دنبال غذا بگردیم.
‫تو به ما ملحق میشی؟
‫جذابیت‌های یه دختر روستایی ساده ‫شاید روی یه بچه تاثیر داشته باشه،
‫اما نمی‌تونه منو مسحور کنه.
‫فکر کنم جذابیتت روی هیچ ‫خواستگار بالقوه‌ای هم جوابگو نیست.
‫شاید برای همینه که محکوم ‫شدی یه زندگی بدون عشق...
‫و تنهایی رو سپری کنی، خانم هیوود.
‫خب، یکی از دلایلش اینه.
‫من عشق رو شناختم، خانم مارکام.
‫هوم.
‫بذار حدس بزنم. اون مرد هر تلاش ‫تو رو برای جلب توجهش پس زد.
‫نه.
‫جواب عشق من داده شد.
‫اما شرایط بر علیه ما بود.
‫و بعد اون مرد.
‫خانم مارکام، زندگی‌های ما شاید ‫اندازه‌‌ی یه دنیا با هم فاصله داشته باشه،
‫اما من می‌دونم غم و سوگواری چطوریه.
‫ما اصلا شبیه هم نیستیم، خانم هیوود.
‫یه چیزی رو به من بگو.
‫در مورد والدینت.
‫شاید یه خاطره‌ی خوش.
‫من...
‫من قبلا با اونا بازی می‌کردم.
‫صداهایی رو یادمه که همه رو شاد می‌کرد.
‫اونا آواز می‌خوندن.
‫من می‌تونم برات بنوازم.
‫اگه دوست داشته باشی.
‫پیانوی خاله لوسی ‫من توی اتاق مهمانانه.
‫ما می‌تونیم بازش کنیم.
‫من خیلی اینو دوست دارم.
‫استر، اگه عمه‌ی ما بتونه ما رو ببخشه...
‫خب، این هنوز معلوم نیست.
‫من متاسفم،
‫شدیدا به‌خاطر اشتباهی ‫که در مورد تو کردم متاسفم.
‫اما از زمان برگشتم به سندیتون...
‫بهترین تلاشم رو کردم تا ‫بهت ثابت کنم که اصلاح شدم.
‫حرفای سرهنگ هیچ ارزشی نداره؟
‫من شناخت زیادی از اون ندارم.
‫اما تو رو خوب می‌شناسم.
‫اما تو همون زنی نیستی که قبلا بودی.
‫ازدواج تو رو تغییر داده.
‫تو رفتارت عوض شده.
‫تو یه اعتماد به نفسی داری که قبلا نداشتی.
‫به‌خاطر اینه که از نفوذ تو فرار کردم.
‫در این شکی ندارم.
‫اما منظورم اینه که، اگه تو بتونی...
‫این‌قدر عوض بشی،
‫چرا امکانش نیست که منم عوض شده باشم؟
‫چرا در اون‌جا قفله؟
‫تو لئونورا رو می‌شناسی.
‫اون در یه چشم بهم زدن خرابش می‌کنه.
‫انگار خیلی وقته ازش استفاده نشده.
‫کوک نیست.
‫گوش من اون‌قدر تیز نیست ‫که بتونم فرقش رو تشخیص بدم.
‫شاید بتونی یه آهنگی رو بزنی.
‫من چند وقته تمرین نکردم.
‫بلندتر.
‫بس کن.
‫ببخشید، آقا، من...
‫این به یه دلیلی قفل شده بود.
‫کی بهت گفت که می‌تونی ازش استفاده کنی؟
‫آگوستا، معلومه که این کار تو بوده.
‫نه، آقا... کار خودم بود.
‫من از یکی از خدمتکارا ‫خواستم که کلیدش رو بده.
‫اگه از این پیانو استفاده نشه...
‫چه فایده‌ای داره؟
‫لئونورا، اون چیه که پوشیدی؟!
‫خانم هیوود گفت که یه ‫زن می‌تونه هر لباسی که...
‫مناسب کارش باشه بپوشه.
‫اون میگه یه دختر می‌تونه ‫هر کسی که بخواد باشه.
‫من سعیم رو کردم، آقای کلبورن.
‫و درست مثل افرادی که ‫قبل تو بودن شکست خوردی.
‫نه، قربان.
‫من تمام مسئولیت این ‫شکست رو برعهده نمیگیرم.
‫تو به من گفتی که من این‌جا ‫نیستم که به تو آموزش بدم،
‫با این حال باید چیزای زیادی رو یاد بگیری.
‫خانم کلبورن نه مادر و نه حتی پدری داره.
‫قبر مادرش رو ازش گرفت...
‫و کار هم پدرش رو ازش گرفت.
‫و خانم مارکام،
‫اگه اون با کسی صمیمی بشه، ممکنه یه زن...
‫باهوش و سرزنده بشه،
‫و همون‌طور که انتظار داری ‫آماده‌ی ورود به جامعه میشه.
‫اما کی به حرف اون گوش میده؟
‫اصلا کی توی این خونه‌ی سوت و کور...
‫توی این آرامگاه بزرگ می‌تونه حرف بزنه؟
‫پس شاید این آخرین درسی ‫باشه که من توی این خونه یاد میدم،
‫اما قطعا مناسب‌ترین درسه!
‫تو می‌خوای از این‌جا بری؟
‫نه، اما فرض کردم...
‫پس فردا برگرد.
‫همون زمان.
‫به نظر میاد تو به من یه ‫شیلینگ بدهکاری، آقا.
‫چرا به‌خاطر من دروغ گفتی؟
‫چرا تو به من دروغ گفتی؟
‫من می‌خواستم که تو بری.
‫که توسط یه معلم سرخونه‌ی دیگه جایگزین بشم؟
‫بعدش یکی دیگه؟
‫والدین من جایگزین شدن.
‫خونه‌ی من جایگزین شده.
‫کل زندگیم جایگزین شده.
‫پس یه زندگی جدید بساز.
‫یه مسیر جدید.
‫این کاریه که من سعی می‌کنم انجام بدم.
‫من به تو دروغ نگفتم.
‫من برای والدینم آهنگ میزدم.
‫ما می‌خندیدیم.
‫و باز هم قراره بخندی.
‫چیه؟
‫کلارا؟
‫فکر کردم کاملا واضح بهت گفتم که...
‫تو دوباره نباید توی خونه‌ی من پیدات بشه!
‫- اونو بندازش بیرون! ‫- نه!
‫خاله...
‫من جای دیگه‌ای رو ندارم که برم.
‫از من سواستفاده شد و بعد رها شدم.
‫این به ما ربطی نداره.
‫خواهش می‌کنم!
‫من یه بچه دارم.
‫اوه!
‫اون بچه‌ی ادوارده!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.