‫تو عاشق هری نیستی.
‫این ربطی به عشق نداره.
‫به نظر می‌رسه که...
‫آقای کلبورن خیلی مجذوب شده.
‫می‌تونستیم سال‌ها کنار هم...
‫شاد زندگی کنیم.
‫قبول می‌کنم.
‫اگه یهو فکر کردین که باید برگردی،
‫هرچی لازم باشه برات فراهم می‌کنم.
‫رالف، من نمی‌تونم باهات ازدواج کنم.
‫تو عاشق آقای کلبورنی.
‫بیشتر از این کاری از دست من برنمیاد.
‫خودتون رو برای بدترین چیزا آماده کنین.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫نگران مری‌ام.
‫ببخشید که صبح به این زودی سرزده اومدیم.
‫ما اومدیم برای روح ابدی خانم پارکر...
‫دعا بخونیم.
‫متاسفانه اومدن شما...
‫نمی‌تونست انقدر به موقع باشه...
‫آقای هنکینز.
‫متاسفم که اینو میگم، الان، چیزی که ‫خانم پارکر بهش نیاز داره...
‫فقط یه معجزه‌ست.
‫همیشه این موقع از روز رو خیلی دوست داشتم.
‫قبل از اینکه دنیا بیدار بشه.
‫وقتی که همه چیز توی آرامشه ‫و انگار زمان متوقف شده.
‫معلومه که خیلی برای این تمرین کرده بودی.
‫هیچ‌وقت کسی رو ندیده بودم که ‫بخوام اینو باهاش درمیون بذارم.
‫تا الان.
‫من انقدر درگیر...
‫پول درآوردن برای...
‫برای این هتل بی‌ارزش بودم،
‫که از مری غافل شدم و نادیده گرفتمش.
‫من حتی برای خوندن پیشنهادش وقت نذاشتم،
‫برای شنیدن ایده‌هاش ‫درمورد اولدتاون وقت نذاشتم.
‫کاش الان بود که بهم می‌گفت چکار کنم.
‫من می‌تونم شما رو تا اولدتاون همراهی کنم.
‫ایده‌هاشو براتون توضیح بدم؟
‫این‌کارو می‌کنی، شارلوت؟
‫مری درمورد یه بچه‌ی بیمار هم صحبت کرد...
‫دورا.
‫آره، بیا الان بریم اونجا.
‫خیلی طولش نمیدم.
‫من اینجا خیلی احساس درموندگی می‌کنم.
‫مری عزیزم، حداقل...
‫ممکنه این یه قدم کوچیک ‫برای جبران کارم باشه.
‫ما مراقبش هستیم.
‫لطف کردین اومدین، خانم هیوود، آقای پارکر.
‫توی چنین شرایطی لازم نبود به فکر ما باشین.
‫مری خیلی خوشحال میشه ‫اگه بدونه دورا حالش خوب شده.
‫امیدوارم خانم پارکر هم به ‫همین اندازه خوشحال باشه.
‫ایشون همیشه به ما لطف داشتن.
‫من گاهی به بچه‌ها میگم،
‫نمی‌دونم بدون ایشون چکار کنم.
‫اوم...
‫خانم فیلکینز،
‫اگر چیزی هست که برای بچه‌ها...
‫لازم دارین یا...
‫یا دارو و یا غذا...
‫براتون فراهم میشه، خانم فیلکینز.
‫روی حرفم حساب کنین.
‫لطف کنید اینو به خانم پارکر برسونید،‌ آقا.
‫بهش بگین ما براش دعا می‌کنیم.
‫و بعد، قبل از بیان سوگندهای ازدواجتون،
‫یکی از تحسین‌ شده‌ترین ‫خطابه‌هامو بهتون میگم...
‫که در اون تحلیل می‌کنم ‫که چطور واژه‌ی "نکاح"...
‫از واژه‌ی لاتین "به یوغ ‫بستن هم" نشات گرفته.
‫تو قطعا این کارو نمی‌کنی!
‫چقدر گستاخ!
‫محض رضای خدا، چرا ما انقدر با این...
‫مزخرفات داریم خودمونو اذیت می‌کنیم؟
‫این کارا برای سن ما مناسب نیست.
‫واقعا ما به سرود مذهبی و یه کلیسا پر ‫از آدمایی که بهمون خیره شدن نیاز داریم؟
‫شاید بهتره با هم فرار کنیم.
‫گرچه این کار برای تو خیلی خوب نبود،
‫مگه نه، پسر جون؟
‫ممنونم، آقای پرایس.
‫خیلی نیازی ندارم آبروریزی ‫اخیرمو یادآوری کنید.
‫من کاملا آگاهم که وقتی شما ازدواج کردی،
‫من نه یه قرون پول دارم، و نه حتی...
‫جایی برای زندگی دارم.
‫هرچی بکاری همونو درو می‌کنی، سر ادوارد.
‫اون هیچی نمی‌خوره.
‫نمی‌خوابه.
‫انگار یه روح توی خونه هست.
‫من هیچ‌وقت عاشق نمیشم... ‫کار خیلی بدی به نظر میاد.
‫همین‌طوره، لئو.
‫تا می‌تونی ازش دوری کن.
‫به آگوستا چی بگم؟
‫چطور بهش اطمینان بدم؟
‫من حرفی برای گفتن ندارم.
‫متاسفانه توی اون سن، من بیشتر...
‫علت چنین رنجی بودم تا اینکه قربانی باشم.
‫ولی الان البته اون روزا رو دیگه گذروندی.
‫ممکنه هنوزم باشه.
‫هرقدرم عجیب به نظر بیاد،
‫تازگیا متوجه شدم که فکرم ‫نسبت به ازدواج عوض شده.
‫باید زن فوق‌العاده‌ای باشه که...
‫قلب سرکش تو رو رام کرده.
‫اون حیرت‌انگیزه.
‫برات خوشحالم، سم.
‫واقعا.
‫من بیشتر از قبل به این باور رسیدم که...
‫مقدر نشده ما این زندگی رو تنهایی طی کنیم.
‫و اگه اتفاقات اخیر چیزی رو ثابت کرده باشن،
‫اینه که لئو و آگوستا به یه مادر نیاز دارن.
‫فکر کردم بیخیال خانم هیوود شدی.
‫من به اون فکر نمی‌کنم.
‫به نظرت شام دیشب خیلی عجیب نبود؟
‫آره.
‫احتمالا خانم پارکر فقط از لج شما مریض شده.
‫اوم، نه قبل از اونو میگم.
‫متاسفانه من متوجه شدم ‫این مثلا مادرزنت...
‫خیلی نگران کننده‌ست، هری.
‫متوجه رفتار مشکوکی از طرف اون نشدی؟
‫خودتو خوش‌شانس بدون، لیدیا،
‫که پدر و مادر آقای کلبورن از دنیا رفتن.
‫و از قضاوت شدن در امانن.
‫ساکت شو!
‫بیاین به این چیزای ‫ناراحت کننده فکر نکنیم...
‫وقتی کلی چیز برای جشن گرفتن داریم.
‫مهم‌ترین عروسی فصله، هری!
‫داری مدام بهم یادآوری می‌کنی.
‫و لیدیا،
‫درست سر وقت از ننگ ترشیدگی...
‫نجات پیدا کرد.
‫اگه اجازه بدین.
‫امروز قرار گذاشتم برم سوارکاری.
‫خوبه...
‫خیلی لازم نیست بپرسیم با کی.
‫کاملا حق با توئه،‌ عزیزم.
‫همیشه حق با تو بوده.
‫من از همون اول باید به حرفت گوش می‌دادم...
‫و با آقای پرایس مخالفت می‌کردم.
‫حالا چشمم به روی حقیقت باز شده.
‫همه چیو ول می‌کنم، همه چی رو.
‫اگه خدا تو رو زنده نگه داره.
‫تام...
‫مری...
‫مادرم از اینکه بشنوه تب مری...
‫پایین اومده ذوق‌زده میشه.
‫چه سعادتی بود که شاهد...
‫عشق بین اونا بودیم.
‫تام بدون اون کاملا داغون میشد.
‫به نظرت ازدواج نباید این‌طوری باشه؟
‫فقط چون تو عروسیتو بهم زدی...
‫به این معنی نیست که منم باید بهم بزنم.
‫می‌دونم که دارم برای ‫آینده‌ام تصمیم درستی می‌گیرم.
‫پس عشق چی میشه؟
‫من عشق مادرم رو دارم.
‫این برام کافیه.
‫ممنونم.
‫مادر!
‫خبر خوب آوردم!
‫حتما خیلی شجاعت به خرج دادی.
‫حتی طاقت ندارم به دردی که به ‫رالف تحمیل کردم فکر کنم.
‫نمی‌تونستم با دروغ زندگی کنم، مری.
‫نمی‌تونستم پیش خدا عهد ببندم وقتی من...
‫وقتی عاشق یکی دیگه هستم.
‫ممکنه آقای کلبورن باشه؟
‫من نحوه‌ی نگاه کردنت به اونو دیدم.
‫اون می‌دونه؟
‫می‌دونه قرار نیست ازدواج کنی؟
‫نه هنوز.
‫پس چرا اینجا پیش من نشستی؟
‫دکتر فوکس!
‫من شنیدم مراقبت‌های شما...
‫خانم پارکر رو از مرگ حتمی نجات داده.
‫بله خوشبختانه، دوشیزه.
‫دلایل زیادی هست که باور کنیم ایشون...
‫کاملا بهبود پیدا می‌کنن.
‫بیا، خواهر.
‫حتی دکتر فوکس هم این جسارت رو نداره...
‫که اعتبار یه معجزه رو بگیره!
‫روز بخیر، آقا.
‫واقعا که، بئاتریس.
‫فراموش کردی کی هستی.
‫منو ببخش.
‫خیلی پیش نمیاد که برای پیدا کردن...
‫کلمات درست تقلا کنم.
‫ولی به نظرت عجیب نیست...
‫که اتفاقا چطور دست به دست هم داد...
‫که ما رو کنار هم بذاره،
‫یه مرد و یه زن که هر دو عهد کرده بودن...
‫علاقه‌ای به عشق یا ازدواج نشون ندن؟
‫و با این‌حال، باید بگم،
‫زمانی که با تو گذروندم...
‫با من کاری کرد که باید ‫از عهدم چشم‌پوشی کنم.
‫ساموئل عزیزم، قبل از اینکه ‫بیشتر پیش بری، باید مانعت بشم.
‫به نظرت این امکان داره که ما...
‫هردومون تو یه لحظه احساساتی شده باشیم؟
‫بدون شک، ‌لحظه ی دوست‌داشتنی بوده،
‫ولی با این وجود، یه لحظه بوده.
‫وقتی که زمان برای مدت ‫کوتاهی برامون متوقف شد.
‫یه لحظه؟
‫ازم خواستن که به لندن برگردم.
‫مشکلی نیست.
‫من اونجا باهات در تماسم.
‫به نظرم بهتره بپذیریم این موضوع تموم شده.
‫و برگردیم به زندگی خودمون.
‫من همیشه با علاقه‌ی زیاد به یادت میارم.
‫منم همین‌طور، بانوی من.
‫منو ببخش، آقای پارکر،
‫ذهنم داره منو فریب میده.
‫حتما منظورتو اشتباه فهمیدم.
‫نمی‌تونم شفاف‌تر از این بیانش کنم، قربان.
‫من بلافاصله خودم رو از ‫این معامله می‌کشم بیرون.
‫من توی این نقشه‌ی ظالمانه...
‫نقشی نمی‌خوام داشته باشم.
‫اولدتاون باید پابرجا بمونه.
‫تو الان نمی‌تونی بزنی زیر قولت!
‫ما قبلا سرمایه‌مونو تامین کردیم!
‫- اهل تجارت هستی یا نه؟ ‫- بله.
‫ولی خیلی مهم‌تر از اون،
‫من یه شوهر عاشقم که باید...
‫خیلی زودتر از اینا به ‫حرف همسرم گوش می‌دادم.
‫دمت گرم.
‫پشیمون میشی!
‫خانم پارکر حالشون چطوره، دوشیزه هیوود؟
‫خوشحالم که بگم حالشون داره بهتر میشه،
‫ممنونم خانم ویتلی.
‫خدا رو شکر.
‫احتمالا الان دوباره برمی‌گردین به خونه.
‫در واقع،
‫این همون چیزی هست که می‌خواستم ‫درموردش با آقای کلبورن صحبت کنم.
‫متاسفانه آقای کلبورن ‫امروز صبح رفتن سوارکاری.
‫خانم هیوود!
‫برای احوالپرسی از آگوستا اومدین؟
‫حالش چطوره؟
‫خیلی غمگینه.
‫به نظرم بانو دی‌کلمنت بهتون گفته باشه...
‫که قراره از سندیتون بره.
‫نه.
‫چرا؟
‫تنها چیزی که ایشون گفت اینه که...
‫توی لندن منتظرش هستن.
‫و افسوس، هیچ کاری نمی‌تونم بکنم...
‫که نظرش عوض بشه.
‫من می‌تونم پیامتون رو به آقای ‫کلبورن برسونم، خانم هیوود؟
‫ممنون خانم ویتلی.
‫ولی خودم شخصا بهشون میگم.
‫اینطور نمیشه!
‫نمیذارم کوته‌فکری اون...
‫به پیشرفت ما آسیب بزنه.
‫اگه اون دلشو نداره، ‫ما بدون اون ادامه میدیم.
‫لعنت بهت پارکر!
‫انتظار نداری که یه مرد ‫رو فقط به‌خاطر اینکه...
‫جسارت گوش دادن به حرف ‫همسرش رو داشته مجازات کنیم.
‫کار جالبی نیست.
‫بانوی عزیزم،
‫حق با توئه، مثل همیشه.
‫چه اهمیتی داره، هر کدوم از اینا،
‫هتل، سرمایه‌گذارا،
‫وقتی من مالک چیزی هستم که ‫ارزشش قابل مقایسه با اینا نیست،
‫چیزی که نیم قرن برای تصاحبش صبر کردم،
‫لوئیزا برتون؟
‫تصاحب من؟
‫من املاکت نیستم که بخری و بفروشیم.
‫معلومه که نیستی.
‫و حتی اگه بودی،
‫من هیچ‌وقت وسعم نمی‌رسید تو رو داشته باشم.
‫البته، اگه تجارت من توی اینجا تموم بشه،
‫دلیلی نداره ما توی سندیتون بمونیم.
‫پیشنهاد می‌کنم شروع کنی به جمع کردن خونه.
‫خدمتکارایی که دوست داری...
‫با خودت بیاری رو مدنظر داشته باش.
‫در موردش فکر می‌کنم.
‫فکر کن، لوئیزا.
‫فردا همین موقع،
‫تو خانم رولی پرایس هستی.
‫کارای زیادی هست که باید انجام بشه!
‫خانم رولی پرایس.
‫بدون اینکه به ما بگه کجا میره، رفته؟
‫اون باید وقتی خدمتکارا ‫خواب بودن رفته باشه.
‫مطمئنم دلیل خوبی داره برای کارش.
‫نباید انقدر زود در ‫موردش قضاوت کنی.
‫چرا؟
‫تو اونو نمی‌شناسی.
‫منم خیلی نمی‌شناسمش.
‫سوال من اینه که اون اصلا مادرمه...
‫یا یه شکارچی ثروت.
‫فقط کافیه شما دو نفر رو با هم ‫ببینی تا بفهمی مادر و دخترین.
‫به محض اینکه فهمید من قراره...
‫ازدواج کنم گذاشت رفت.
‫وقتی متوجه شد که ثروت ‫من به زودی دست‌نیافتنی میشه.
‫من به اون نیازی ندارم، هر کسی که هست.
‫من به زودی دوشس باکینگ‌هام‌شایر میشم.
‫به هیچ کسی نیاز ندارم.
‫ساموئل گفت قراره برید.
‫گفت برمی‌گردین لندن.
‫بالاخره، یه دوست خاص متوجه ‫شده به هم‌نشینی من نیاز داره.
‫آدم به دوست خاص نه نمیگه.
‫ولی...
‫قبل از رفتنم، باید بگم حداقل...
‫می‌بینم تو داری به خوشبختی ‫که لایقش هستی میرسی.
‫می‌خوام توی عروسی بانو دنهام...
‫با آقای کلبورن صحبت کنم.
‫فقط امیدوارم احساسش ‫نسبت به من تغییر نکرده باشه.
‫با اطمینان میگم که تغییر نکرده.
‫می‌دونم که تو و هری نمی‌خواین ‫از روی عشق باهم ازدواج کنین،
‫ولی تو با اون با مهربونی رفتار می‌کنی؟
‫معلومه.
‫و اینکه عاقلانه‌ست که فاصله‌تو با...
‫مادرمون حفظ کنی.
‫یا اینکه به زودی متوجه میشی ‫زندگیت مال خودت نیست.
‫شما هم همین‌طوری؟
‫من یه راه‌هایی برای حفظ استقلالم دارم.
‫جورجیانا، می‌تونم یه رازی ‫رو باهات درمیون بذارم؟
‫من تازگیا نامزد کردم.
‫جورجیانا.
‫چی شده؟
‫بانو لیدیا نامزد کرده.
‫اون ازم قول گرفت به کسی نگم.
‫پس من شانسمو از دست دادم.
‫خیلی متاسفم.
‫عه، آقای کلبورن،
‫خودشون اینجان.
‫و دوشیزه مارکام.
‫عالی‌جناب و علیاحضرت، بانو لیدیا.
‫خیلی خوشحالم که می‌بینم ‫حالتون بهتره، خانم پارکر.
‫ممنونم.
‫من تقریبا مثل سابق شدم.
‫احتمالش هست که بتونیم ‫در مورد طرحامون برای...
‫اولدتاون با هم صحبت کنیم، آقای کلبورن؟
‫اگه منظور ایشون، طرح‌های ‫شماست، خانم پارکر،
‫خوشحال میشم.
‫بله خداروشکر منظورشون طرحای منه، آقا.
‫داشتم می‌گفتم...
‫این کلیسای کوچولو چقدر جذابه.
‫برای هری و دوشیزه لمب...
‫خیلی مناسب نیست،
‫ولی اندازه‌اش برای عروس پیرتر مناسبه.
‫برام سواله که همچین کلیسایی ‫توی ملکتون دارین یا نه،
‫آقای کلبورن؟
‫متاسفانه نه، علیاحضرت.
‫شاید بهتره یه دونه بسازین.
‫اگه موقعیتش پیش بیاد...
‫حتما بهش فکر می‌کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫آقای کلبورن.
‫ پس ما هم بریم؟
‫مهموناتون منتظرن، عمه.
‫شما نمی‌تونین بذارین اون بره.
‫من یه وکیلم، خانم هیوود.
‫وقتی پرونده ناامید کننده‌ست می‌فهمم.
‫برای من مهم نیست که اون پادشاه باشه.
‫بانو لیاقتش خیلی بیشتره.
‫لیاقتش کسیه که براش بجنگه.
‫پادشاه؟
‫کنار من می‌شینی؟
‫حتما.
‫خوشحالم که خانم پارکر در حال بهبودین.
‫بله.
‫منم همین‌طور.
‫خانم ویتلی گفتن یه چیزی ‫هست که می‌خواین به من بگین.
‫چیزی که فقط خودتون باید بگین؟
‫فقط اومدم برای آخرین بار خداحافظی کنم.
‫همین.
‫این کار توئه.
‫فهمیدی با ازدواج اونا بی‌خانمان و...
‫بی‌‌پول میشی، خرابش کردی.
‫برعکس، من تشویقش کردم که بیاد.
‫من برای چنین موقعیتی حرفی ندارم.
‫سروران، خانم‌ها و آقایون.
‫متاسفانه وظیفه‌ی من ‫اینه که به شما اطلاع بدم...
‫که بانو دنهام نمی‌تونن به حضورتون برسن.
‫معذرت می‌خوام.
‫دوست ندارم که باعث ناراحتی ‫و نگرانی شما بشم، ولی...
‫ظاهرا عروسی درکار نیست.
‫نمی‌فهمم، برادر.
‫بانو دنهام سنش از خیلی ‫از خانمای اینجا بیشتره
‫چرا باید این فرصت ازدواج رو از دست بده.
‫چرا آخرین فرصت خوشبختیشو داره از دست میده؟
‫شاید اون فهمیده که...
‫اون و آقای پرایس برای هم مناسب نیستن.
‫شاید اون مرد دیدگاه خاصی داشته که باعث ‫شده از نظر بانو شایسته ازدواج نباشه.
‫کی شایسته‌ی ازدواجه،‌ جان؟
‫اگه خود حضرت عیسی هم ‫از من تعریف و تمجید کنه،
‫تو یه عیبی توش پیدا می‌کردی!
‫بئاتریس...
‫واقعا انقدر از تنهایی خودت می‌ترسی؟
‫چرا حقیقت رو به من نگفتی؟
‫که اون احضارت کرده؟
‫این کلمه‌ای نیست که من به کار ببرم.
‫تو ادعا کنی این فقط یه لحظه بوده.
‫ولی نه خودت باورش داری نه من.
‫خواهش می‌کنم این کارو بیشتر از...
‫اینی که هست سخت نکن.
‫اون لیاقت تو رو نداره!
‫وقتی اون داره اینطور باهات رفتار می‌کنه،
‫مثل یکی از دارایی‌هاش،
‫که از روی هوس بخوادت یا نخوادت...
‫حالا من...
‫می‌دونم که نمی‌تونم چیز ‫خیلی زیادی برات فراهم کنم،
‫ولی قول میدم دوستت داشته باشم.
‫بهت متعهد و وفادار بمونم...
‫و خودم رو وقف خوشبخت کردنت بکنم.
‫موضوع خوشبختی من نیست.
‫نه.
‫خوشبختی تو مهم‌ترین موضوعه.
‫بیشتر از مال و ثروت یا موقعیت...
‫یا هرچیزی که طبق شرایط ‫برات ترتیب داده شده.
‫منو ببخش.
‫خب لوئیزا؟
‫فکر نمی‌کنی یه توضیح به من بدهکاری؟
‫تو منو تنها گذاشتی...
‫جلوی کل آدمای توی کلیسا... ‫هیچ‌وقت اینجوری تحقیر نشده بودم.
‫شاید باورت نشه ولی من شده بودم.
‫پس به‌خاطر همین بود؟
‫- انتقام گرفتی؟ ‫- نه.
‫چرت و پرت نگو.
‫اگه بخوام از همه‌ی کسانی ‫که بهم ظلم کردن انتقام بگیرم،
‫باید اصلا نخوابم.
‫پس دلیل کارت چی بود؟
‫متوجه شدم دارم تمام ‫چیزایی که مال من بود رو...
‫جمع می‌کنم!
‫فهمیدم نمی‌تونم همه چی رو ول کنم.
‫این خونه، سندیتون.
‫زندگیم.
‫عنوانم.
‫استقلالم.
‫به دست آوردنشون خیلی سخت‌تر از ‫اون بود که الان راحت از دستشون بدم.
‫پس چرا اصلا قبول ‫کردی با من ازدواج کنی؟
‫من فقط یکم جوگیر شدم.
‫ولی الان متوجه شدم ما تلاش ‫کردیم گذشته رو دوباره زنده کنیم،
‫وقتی شاید درست همون ‫جاییه که باید رهاش کنیم.
‫با کمال احترام باهات مخالفم،
‫ولی می‌دونم بهتره برای ‫عوض کردن نظرت تلاشی نکنم.
‫پدرم نامه رو با مهربونی زیاد نوشته،
‫گرچه اون خیلی ناامید شده.
‫درحالی که آلیسون خیالش راحت شده که...
‫قرار نیست من با رالف ازدواج کنم.
‫به نظرم برم پیش اون و دکلن بمونم،
‫تا وقتی برای آینده‌ام برنامه‌ریزی کنم.
‫به این موضوع خوب فکر کردی؟
‫من همیشه رویای باز کردن یه ‫مدرسه برای دخترای جوون داشتم.
‫پس، تو مرحله‌ی اول،
‫من باید دنبال این باشم که به ‫عنوان معلم مشغول به کار بشم.
‫می‌دونی شارلوت،
‫تا زمانی که دوست داشته ‫باشی اینجا قدمت روی چشمه.
‫امیدوار بودم برای طرح‌هام در مورد...
‫اولدتاون بهم کمک کنی.
‫تا قبل از اینکه برم هر کاری ‫از دستم بربیاد انجام میدم.
‫ولی وقتشه از نو شروع کنم.
‫البته، لیدیا، وقتی نوبت تو بشه...
‫به یه چیز موقرتر نیاز داری.
‫تا وقتی اون روز بیاد این یادم می‌مونه.
‫نظر شما چیه، علیاحضرت؟
‫به نظرم شبیه یه دوشس شدی.
‫می‌تونم با دخترم صحبت کنم؟
‫تنها، لطفا.
‫داشتم فکر می‌کردم که اگه بشه...
‫از دکتر فوکس بخوایم برای ‫چای عصرونه بهمون سر بزنه.
‫پیشنهاد خوبیه، جان.
‫ممنونم.
‫فکر کردی من ناپدید شدم؟
‫نمی‌دونستم چه فکری بکنم.
‫تو هیچی بهم نگفتی.
‫یه یادداشت همونجا روی میز برات گذاشتم.
‫احتمالا خدمتکار اینجا رو ‫مرتب کرده برش داشته،
‫فکر کرده یه ادعای دیگه‌ست.
‫این چیه؟
‫همه چیز توی این نامه‌ست.
‫این پولیه که مادرشوهر ‫آینده‌ات بهم پیشنهاد داد.
‫تا ولت کنم.
‫اولویت ما اینه که اطمینان پیدا کنیم...
‫همه‌ی خونه‌های توی ‫اولدتاون گرم و امن باشن.
‫هر سقفی که لازم باشه ‫رو تعویض می‌کنیم...
‫و هر خونه‌ای که ساختار درستی ‫نداشته باشه رو بازسازی می‌کنیم.
‫اینطور نیست مری؟
‫درسته.
‫و همچنین، هر خانواده‌ای مستقیما خودش...
‫مالک زمین زراعیش میشه.
‫اینطور نیست که ما قدر این ‫موقعیت رو ندونیم، خانم پارکر.
‫ولی چطور هزینه‌اش رو بدیم؟
‫خانم فیلکینز...
‫ما چطور می‌تونیم به شهرمون افتخار کنیم...
‫اگه مراقب کارگرامون نباشیم؟
‫و البته بعد ازینا ساخت مدرسه‌س.
‫مدرسه؟
‫بله،یکی از شرایط سفت و سخت آقای کلبورن...
‫برای سرمایه‌گذاری همین بود که...
‫ما یه مدرسه‌ای بسازیم که هر کسی ‫بتونه توش درس بخونه... هم پسرا...
‫و دخترا.
‫ایشون گفتن ضروریه که هر خانم جوونی...
‫تمام و کمال آموزش ببینن.
‫این...
‫فوق‌العاده‌ست!
‫نه، نه، نه.
‫واضحه که مادر عزیزت ‫منظور من رو اشتباه متوجه شده.
‫من...
‫فکر کردم شاید برای مخارج عروسی...
‫ایشون یه کمک کوچیک لازم داشته باشه...
‫من سعی کردم محرمانه باشه،
‫- برای اینکه خجالت نکشه... ‫- بس کن مادر.
‫بس کن.
‫بهش پول پیشنهاد دادی تا دخترش رو ول کنه؟
‫هری!
‫واقعا به نظرت من انقدر آدم پستیم؟
‫بفرمائید.
‫مادر من به پول شما نیازی نداره.
‫و شما هم انقدر پول ندارین ‫که بذل و بخشش کنین.
‫جورجیانا.
‫صبر کن!
‫تو لازم نکرده از مادرت دفاع کنی.
‫نه.
‫اون حتی خودشم نتونست از خودش دفاع کنه.
‫عروسی ما.
‫متاسفانه اشتباه وحشتناکیه.
‫آره.
‫بدبخت میشیم.
‫خیلی.
‫تو لیاقتت اینه که دوست داشته بشی.
‫توام همین‌طور، هری.
‫حالا این برامون چقدر سود داره؟
‫یه قرونم سود نداره، بانو.
‫درواقع برامون هزینه هم داره.
‫هزینه‌ی اولیه‌ش ۸۰ پونده.
‫من فکر می‌کردم قراره یه ‫استراحتگاه شیک راه بندازیم،
‫نه یه خیریه.
‫آقای کولبورن قبلاً نصف پولی که...
‫که لازم داریم رو بهمون دادن.
‫چرا؟
‫اون از این کار چه سودی میبره؟
‫در کوتاه مدت هیچی.
‫این سرمایه‌گذاری آینده‌ی سندیتونه.
‫چرا باید برای من مهم باشه؟
‫من که نیستم تا ببینمش.
‫بانوی من، نام نیکتون چی؟
‫اینکه چطور شما رو به یاد میارن؟
‫چرا تو هنوز اینجایی؟
‫مگه قرار نبود با کشاورزه ازدواج کنی؟
‫قرار بود.
‫ولی نظرم عوض شد.
‫آها، خب، هوم.
‫فکر نکنم بتونم به خاطرش بهت خرده بگیرم.
‫تو همیشه خانم جوون تودار ...
‫و صریحی بودی.
‫کنجکاوم بدونم عاقبتت چی میشه؟
‫من یه راهی پیدا می‌کنم...
‫طبق شرایط خودم زندگی کنم، بانو دنهام.
‫همون‌طور که شما پیدا کردین.
‫خیلی خب.
‫هرچی آقای کلبورن ‫پیشنهاد داده، منم می‌پردازم.
‫نمی خوام اون کاری کنه ‫من خسیس به نظر بیام.
‫من هیچ وقت نباید بهت شک می‌کردم.
‫تو بارها توسط افراد زیادی ناامید شدی.
‫وقتی تو اومدی من داغون بودم.
‫از زنی که تبدیل شده بودم شرم داشتم.
‫از ثروتم برای اهداف ‫خودخواهانه استفاده می‌کردم.
‫من می‌خوام در اختیار تو بذارمش..
‫نمی‌تونم گذشته رو جبران کنم، ولی...
‫ولی می‌تونی پول پدر رو بگیری...
‫و ازش خوب استفاده کنی.
‫تو خودت بیشتر توانایی ‫داری که ازش استفاده کنی.
‫یکی دیگه از آشنایان من هست که...
‫موقعیت خوبی برای کمک بهت داره.
‫کی؟
‫کسی که واضحه عاشقته و به تو...
‫به‌خاطر زنی که هستی احترام میذاره.
‫اوتیس مولینیو.
‫من متوجه طرز نگاهت شدم وقتی اولین بار...
‫اسمشو آوردم.
‫با نگاهی که به هری داشتی خیلی فرق داشت.
‫می‌ترسیدم که یه ‫اشتباه وحشتناک کنی،
‫ولی چون فکر کردم شاید ‫اشتباه کنم چیزی نگفتم.
‫برای همین، رفتم به لندن.
‫با اوتیس حرف زدم.
‫اولش بی‌میل بود،
‫به اینکه داری ازدواج می‌کنی احترام میذاشت.
‫ولی بعد از گذشته‌تون بهم گفت،
‫و من دیگه شکی برام باقی نموند.
‫منو ببخش، کارم خودسرانه بود.
‫ولی توی این دنیا برای من هیچ چیزی...
‫مهم‌تر از خوشبختی بچه‌ام نیست.
‫من هماهنگ کردم که هدایای ‫عروسی پس فرستاده بشه.
‫شامپاین‌ها به شراب فروشی برگشتن.
‫ممنون ادوارد.
‫متاسفم عمه.
‫دلائلتون هرچی که بود، من می‌دونم ‫که خیلی به آقای پرایس علاقه داشتین.
‫ولی می‌تونم بگم،
‫بدون قصد و غرض،
‫تا هر وقتی که شما لازم ‫داشته باشین پیشتون می‌مونم.
‫اگه لازم باشه، تا ابد.
‫خدای من، چه فکر زشتی!
‫نه، نه، نه.
‫من یه چیز خیلی متفاوت برات در نظر گرفتم.
‫من به همه‌ی شما یه عذرخواهی بدهکارم.
‫متاسفانه من برای یه مدت ‫نمی‌تونستم خودم رو ببینم.
‫مادرم بهم کمک کرد که ‫ببینم آینده واقعی من کجاست.
‫با اوتیس مولینیو.
‫امشب به سمت لندن حرکت می‌کنیم.
‫و تو چی، شارلوت؟
‫چکار می‌خوای بکنی؟
‫فردا میرم ایرلند.
‫پس شب خداحافظیه.
‫بدون شک برای خداحافظی اومدی.
‫شروع کردم به جمع و جور کردن.
‫و بعد متوجه شدم...
‫من چه پیرمرد احمق بدقلقی بودم.
‫به‌خاطر همین رفتم پیش آقای پارکر...
‫و بهش پیشنهاد دادم که ‫به تنهایی سرمایه‌گذار...
‫طرح اولیه‌اش برای یه هتل کوچیک باشم.
‫چرا؟
‫چون لازمه یه جایی داشته باشم...
‫که توش بمونم وقتی میام تو رو ببینم!
‫حتی اگه نتونم راضیت ‫کنم که باهام ازدواج کنی،
‫اجازه نمیدم این پایان ماجرا باشه.
‫قصدم اینه هر سه ماه یکبار بیام اینجا.
‫اگه با این ایده موافق باشی؟
‫خب، چکار کنم دیگه.
‫آقای کلبورن.
‫یه مهمون دارین.
‫فکر می‌کردم تو راه لندنی.
‫وسطای راه بودم.
‫فهمیدم یه چیزی جا گذاشتم.
‫چیزی که ترجیح میدم بدون اون زندگی نکنم.
‫اعلی‌حضرت ناراحت نمیشن؟
‫برام مهم نبود.
‫نمی‌فهمم، عمه.
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫نباید وانمود کنم که قضاوتم ‫در مورد دوشیزه مارکام...
‫اشتباه ناگواری بود.
‫ولی باز...
‫تو این فرصت رو داشتی ‫که بی عفتش کنی ولی نکردی.
‫تو برخلاف منافعت به من اصرار ‫کردی با آقای پرایس ازدواج کنم.
‫و نسبت به من یه چیزی ‫شبیه مهربونی نشون دادی.
‫ممنون عمه.
‫من همیشه گفتم اگه یک بار...
‫شواهدی مبنی بر اصلاحت ببینم،
‫بهت وسیله امرار معاش پیشنهاد میدم.
‫امرار معاش؟
‫به عنوان یه کشیش؟
‫به نظرت چرا آقای هنکینز رو استخدام کردم؟
‫عمه جان عقلت رو از دست دادی؟
‫کی فکرشو می‌کرد که تلاش‌های ما برای...
‫به هم رسوندن زاندر و دوشیزه ‫هیوود، به جاش ما رو بهم برسونه؟
‫راستش، من هنوز به‌خاطر...
‫شکستمون توی این قضیه خیلی ناراحتم.
‫می‌دونم خدا رو خوش نمیاد،
‫ولی کاش برادرت با بانو لیدیا ازدواج نکنه.
‫منظورت چیه؟
‫آرتور.
‫امید داشتم اینجا بتونم پیدات کنم.
‫آرتور،‌ من خیلی بهت بد کردم.
‫می ترسیدم از چشمت افتاده باشم.
‫نه.
‫نه عزیز!
‫من هیچ‌وقت آدم کینه‌ای نبودم.
‫پس امیدی هست؟
‫ممکنه هنوز بتونیم دوست باشیم ؟
‫تو نمی‌تونی چیزی رو که اصلا از ‫دست ندادی دوباره به دست بیاری.
‫ولی مبارزه ادامه داره دوستان.
‫همه‌مون از بی‌عدالتی‌های هر روزه باخبریم،
‫مبارزاتی که خواهرا و ‫برادرامون باهاش مواجه هستن.
‫این به اصطلاح لغو ...
‫کافی نیست.
‫کار ما تموم نمیشه...
‫تا وقتی که یک بار برای ‫همیشه بردگی رو به پایان برسونیم.
‫خانم هارمن.
‫جورجیانا.
‫مادرت بهم گفت قراره ازدواج کنی.
‫قرار بود.
‫ولی دیگه قرار نیست.
‫حداقل با اون شخص.
‫جرات امیدوار بودن نداشتم.
‫تو مادرم رو بهم برگردوندی.
‫و در عوض، اون منو به تو رسوند.
‫زاندر؟
‫زاندر!
‫چه اتفاقی افتاده آقا؟
‫خانم ویتلی، برادرم کجاست؟
‫تقریبا یه ساعت پیش به اصطبل رفت.
‫لئو.
‫با چه سرعتی می‌تونی بدوئی؟
‫خداحافظ ،شارلوت.
‫وقتی به سلامت رسیدی بهمون خبر بده.
‫چند روز طول می‌کشه تا به ایرلند برسم.
‫به محض اینکه برسم بهتون خبر میدم.
‫این کیک زیره رو ...
‫برای توی راهت گذاشتم.
‫و یه دونه پای گوشت هم هست.
‫این واقعا از لطف توئه، آرتور.
‫سلام گرم ما رو به...
‫خواهرت و کاپیتان فریزر برسون.
‫حتما.
‫دلمون برات تنگ میشه عزیزم.
‫دل منم برای شما تنگ میشه.
‫بیشتر از اینکه بتونم بگم.
‫ممنونم.
‫بابا! بابا!
‫چی شده، لئو؟
‫آقای کلبورن!
‫تو بهم نگفتی عروسیتو بهم زدی.
‫فکر نمی‌کردم برات مهم باشه.
‫هیچی نمی‌تونه مهم‌تر از این باشه.
‫حتی اگه با بانو لیدیا نامزد کرده باشی؟
‫خب،‌ تو اشتباه می‌کنی.
‫ظاهرا مدتیه، بانو لیدیا توی ‫یه رابطه‌ی مخفیانه‌ست...
‫در اعتراض به رفتارای مادرش.
‫اون قراره با اون مرد ازدواج کنه نه من.
‫پس تو...
‫من آزادم که با هر کسی ‫که انتخاب کنم ازدواج کنم.
‫همون‌طور که ظاهرا تو هم آزادی برای انتخاب.
‫تو از همون لحظه‌ی اول که ‫همو دیدیم منو مسحور کردی.
‫و از اون موقع، از علاقه‌ام بهت کم نشده.
‫درواقع، با هر ثانیه‌ای که با تو گذروندم...
‫علاقه‌ام عمیق‌تر شده.
‫نمی‌تونم تصور کنم وقتی ‫که با هم زندگی کنیم...
‫چقدر عشقم عمیق بشه.
‫من، جورجیانا لمب،
‫تو، اوتیس مولینیو را،
‫به عنوان همسرم برمی‌گزینم.
‫تا از این روز به بعد...
‫در خوشی و ناخوشی...
‫در فقر و ثروت با تو باشم.
‫آيا این مرد رو به عنوان همسر برمی‌گزینی...
‫تا طبق حکم خدا با هم در...
‫تحت پیمان مقدس ازدواج زندگی کنید؟
‫آیا مطیع او خواهی بود، ‫به او خدمت خواهی کرد،
‫دوستش داری، به او احترام میگذاری، و ...
‫در بیماری و سلامتی کنار او می‌مانی؛
‫و با ترک دیگران، خود را وقف او...
‫خواهی کرد،
‫تا زمانی هر دو زنده هستید؟
‫بله.
‫[یک سال بعد]
‫[مدرسه سندیتون] ‫[ آموزش خواندن, نوشتن, ریاضیات و... توسط خانم کلبورن]
‫بازم داری ذهن دخترای جوونو ‫پر از ایده‌هات می‌کنی،
‫خانم کلبورن؟
‫امیدوارم.
‫واقعا فکر می‌کنی یه دختر بتونه وکیل بشه؟
‫- یا یه دکتر؟ ‫- یا یه نویسنده؟
‫به نظر من یه دختر هر ‫چیزی که بخواد می‌تونه باشه.
[پایان سریال]
از همراهی متشکریم. کاستی‌ها رو به بزرگی خودتون ببخشید
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.