‫آنچه گذشت...
‫- آگوست ریپلی. ‫- روشل دکر.
‫من این موجودات رو درک می‌کنم.
‫دیگه صداشون رو نمی‌شنوم ‫و نمی‌تونم ببینمشون.
‫ولی می‌شناسمشون.
‫همیشه ازت خوشم می‌اومد، زویی.
‫اون یکی از ماست.
‫یکی از ما. یکی از ما.
‫راجع‌به روزی که از کلیسا رفتی شنیدم.
‫سازمان احتیاجاتم رو برآورده نمی‌کرد.
‫لوک عزیز، لطفاً اینو...
‫استعفای من از بنگاه رومن در نظر بگیر.
‫فوری و بی‌درنگ.
‫سوزان آیرلند.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫حسن!
‫[شمشادهای کوفتی‌تون رو هرس کنید]
‫مینا، تاریک،
‫من نمی‌تونم تاریخ فروش ‫یا قیمت تضمینی‌ای بهتون بدم.
‫هیچکس نمی‌تونه. ‫بازار ملک هیچوقت ثبات نداره.
‫پس اون رقمی که پنج دقیقه پیش ‫بهمون دادی چی بود؟
‫اون یه قیمت پایه‌ست که به نظرم...
‫ما رو تو موقعیت خیلی مثبتی قرار میده.
‫گمونم چندتا پیشنهاد بالاتر می‌گیریم.
‫ولی خب، باید صبر کنیم و ببینیم.
‫خب،
‫چیز دیگه‌ای هست که باید بدونم؟
‫- نه. ‫- نه. هیچی. نه.
‫- نه. ‫- عالیه.
‫فکر نکنم. نه.
‫این‌ خونه‌های قدیمی‌ معمولاً...
‫ویژگی‌ها و خصوصیاتی دارن که ممکنه...
‫روی قیمت‌ بالقوه و روزهایی که ‫طول می‌کشه تا فروش برن تأثیر بذارن.
‫حالا اگه موضوع اینه،
‫ما تو مدیریت این چیزها تبحر زیادی داریم.
‫ولی الان وقتشه بهمون بگید.
‫قضیه‌ی دجال همسایه رو بهش گفتین؟
‫- داریا. ‫- اون باید بدونه.
‫خانواده‌ی ماسی.
‫همسایگان جهنمی ما.
‫همسایه‌های نامعقول. این...
‫غیرعادی نیست؟
‫نامعقول؟
‫از وقتی اومدیم اینجا باهاشون مشکل داشتیم.
‫سعی کردیم همسایه‌های خوبی باشیم.
‫از هرکی می‌خوای تو این محل بپرس.
‫- مشکل خانواده‌ی ماسی چیه؟ ‫- اگه بفهمن داریم می‌فروشیم،
‫سعی می‌کنن تو کارمون سنگ بندازن.
‫پشت سرمون بدگویی کنن. ‫خریدارها رو بترسونن و فراری بدن.
‫کی دلش می‌خواد همسایه‌ی ‫یه مشت روانی قاتل باشه؟
‫معمولاً سعی می‌کنیم این نکات رو...
‫وارد تبلیغات بازاریابی نکنیم.
‫چی‌کار میشه کرد؟
‫خب، من معمولاً مایلم مشکل رو...
‫با پیشقدم شدن حل کنم. ‫حسن‌نیت ایجاد کنم.
‫حسن‌نیت؟ موفق باشی.
‫باورتون نمیشه یه سبد کلوچه‌ی خوب...
‫می‌تونه چه معجزه‌ای بکنه. ‫حالا، دیگه با این‌ کاری ندارید؟
‫چه فضای سبز قشنگی.
‫حداقل ملک رو سرپا نگه می‌دارن.
‫همیشه راجع‌به قاتلین تبربدست همینو میگن.
‫«وای، چه سورپرایزی».
‫«خیلی خوب به محوطه‌شون می‌رسن».
‫سلام.
‫چه گلدون‌های قشنگی.
‫آره واقعاً.
‫پس باید مورد راحتی باشه. ‫یه خونه‌ی عادی.
‫همونطور که سوزان گفته بود.
‫ما همیشه از تک‌تک مشتری‌ها استقبال کردیم.
‫صرف نظر از درجه‌ی درگیری‌شون ‫با مسائل ماوراء الطبیعی.
‫پس مورد حسن‌ها باید خیلی ساده باشه.
‫آگهی کردن، نشون دادن، بستن قرارداد.
‫اما همسایه‌هاشون اون‌ها رو ترسوندن.
‫شاید فقط باهم کنار نمیان.
‫شاید. ولی فیل، وقتی داری آمار ‫خونه‌ی حسن رو در میاری،
‫خونه‌ی ماسی رو هم بررسی می‌کنم.
‫شاید فقط زیادی شبیه همن.
‫آخه حومه‌نشینی دیر یا زود ‫مخ همه رو تعطیل می‌کنه.
‫خانواده‌ی حسن هشت ساله ساکن اونجان.
‫هیچوقت با کس دیگه‌ای مشکل نداشتن، ‫یا خودشون اینطور میگن.
‫آگوست، می‌خوام هرچی زودتر بری اونجا.
‫به خانواده‌ی حسن نمی‌خوره ‫اینو از خودشون در آورده باشن.
‫یه مطالعه‌ی جالبی روی موش‌های نروژی...
‫که نزدیک هم زندگی می‌کردن انجام شد...
‫تاریک؟ الان ذکر خیرتون بود.
‫چی؟
‫خیلی‌خب.
‫حالا دیگه باید حرفمون رو باور کنی.
‫باورم نمیشه یه آدم سالم...
‫آزی آزبورن‌بازی در بیاره ‫و اینو بندازه جلوی درمون؟
‫گفتم که، این‌ آدم‌ها مریضن.
‫دیگه نمی‌تونم اینو تحمل کنم.
‫لازم نیست تحمل کنی.
‫تاریک، الان واقعاً وقت مناسبی...
‫واسه مجادله با این آدم‌ها نیست.
‫ماسی!
‫ماسی، ای بزدل بی‌شرف.
‫بیا بیرون و باهام روبرو شو. ماسی.
‫و پشت زن درازت قایم نشو...
‫که به جات دعوا کنه. ‫می‌خوام با خودت طرف بشم.
‫پسر، یه کم صداتو بیار پایین.
‫راجع‌به زنم چی گفتی؟
‫فکر نکنم منظوری داشت.
‫اون درازه. خیلی درازه.
‫به طرز عجیبی درازه.
‫- حرفتو پس بگیر. ‫- وگرنه چی؟
‫«اسلندروومن» رو می‌فرستی سراغم؟ ‫[اشاره به اسلندرمن، یک شخصیت لاغر ترسناک]
‫الان یه چیزی رو می‌فرستم سراغت.
‫کدوم آدم مریضی...
‫سر یه پرنده رو می‌بُره ‫و می‌ذاره تو ایوون بقیه؟
‫همون مریضی که از آفتاب گرفتن...
‫تو نصف‌شب خسته شده.
‫لامپ ایوون من، قوانین من.
‫سگ من، پاچه‌ی تو. این چطوره؟
‫آقای ماسی، سگ رو آروم کنید.
‫و هنگام حمله‌ی زن 15 متری، ‫سایه‌ای بر زمین افکنده می‌شود!
‫برو به درک، حسن.
‫پرنده‌کُش!
‫- تو روانی‌ای. ‫- تو یه جامعه‌ستیزی.
‫- شما همسایه‌ هستین. ‫- بیا پرنده‌ات رو بگیر، ماسی.
‫باشه. برو بگیرشون، باترکاپ!
‫- برو. ‫- نه.
‫امیدوارم یه رون برام کنار گذاشته باشه.
‫جالب اینجاست که قد من فقط 180 سانته.
‫اونم با پاشنه‌بلند.
‫همیشه اینجور...
‫تنش بین شما بوده؟
‫تنش؟ از وقتی اومدیم اینجا...
‫زندگی‌مون رو جهنم کردن.
‫فکر کردم شما اول اینجا بودین.
‫ببین. ببین چه کارهایی می‌کنن.
‫تشخیصش یه کم سخته.
‫آره، به خاطر اون لامپ ایوون کوفتی‌شونه.
‫نورش کورکننده‌ست.
‫کل شب اتاق‌خواب ما رو هم روشن می‌کنه.
‫خب، درموردش باهاشون حرف زدین؟
‫آره. یه جایی رو توصیه کردن...
‫که خورشید توش نمی‌درخشه. ‫خیلی آزاردهنده بود.
‫آره، تازه بدتر از اونم هست.
‫بیا، اینو ببین.
‫- اون نوشته...؟ ‫- آره!
‫- همون فحشی که خوب نیست. ‫- بی‌شرف...
‫شب یواشکی اومد تو ملکمون ‫و اینو با حروف خیلی بزرگ...
‫با یه کودپخش‌کن روی چمن ‫جلوی خونه‌مون نوشت.
‫باید هر چند روز چمن‌ها رو بزنیم ‫که نذاریم از اون بلندتر بشه...
‫و بچه‌های محل اونو ببینن ‫و حرف زشت یاد بگیرن.
‫خب، شما یه یادداشت رو ‫با چاقو به درشون وصل کردین.
‫شمشادهاشون رو دیدی؟
‫شبیه خواننده‌ی اصلی...
‫- اسم اون گروه چی بود؟ ‫- ملوینز.
‫ملوینز. هرسشونم نمی‌کنن.
‫می‌دونی که همچین چیزی چقدر ‫می‌تونه روی ارزش ملک تأثیر بذاره!
‫خیلی‌خب.
‫ببین، به نظر املاکی خوبی میای.
‫و اگه خونه رو بفروشی، ‫خوشحال می‌شیم رفتنشون رو ببینیم.
‫ولی اصلاً راه نداره...
‫که تو هیچ کاری کمکشون کنیم.
‫این حرفمو یادت باشه:
‫اگه یه وقت جسد بی‌سر و خونینمون...
‫مثل اون پرنده‌ی بیچاره که ‫باترکاپ گرفت تو ایوون پیدا شد،
‫بدون کار خانواده‌ی حسن بوده.
‫خب،
‫تا اون‌موقع، از کلوچه‌ها لذت ببرید.
‫استعفا؟ به این زودی؟
‫خب، تو تازه چند روزه...
‫که مأمور مشاوراملاک شدی.
‫تو قرارداد خانواده‌ی دان‌-هربرت رو بستی ‫وقتی هیچ کس دیگه‌ای نتونسته بود.
‫آره. و بعدش رفتم خونه ‫و یه دوش 45 دقیقه‌ای گرفتم...
‫تا پسمونده‌های غبارگرفته‌ی ‫سرمایه‌گرایی رو بشورم بره.
‫اسمش بزرگ شدنه.
‫نه، اسم این انداختن بود.
‫و فکر نمی‌کنم برام مناسب باشه.
‫ولی نمی‌خوام لوک رو هم ناامید کنم.
‫اشکالی نداره تو جوونی سرگردون باشی.
‫حتی شایسته هم هست.
‫اما آدم باید نهایتاً یه مسیر رو انتخاب کنه...
‫و تا آخر دنبالش کنه.
‫چون سرگردانان پیر جهت و هدف ندارن.
‫و معمولاً تو خیابون جیش می‌کنن.
‫ایش.
‫سلام، می‌تونم کمکتون کنم؟
‫من دنبال فیل اورلی می‌گردم.
‫بگم کی اینجاست؟
‫امکان نداره فیلی...
‫اونقدر مهم باشه که بخوای ‫اینطوری باهاش هماهنگ کنی.
‫اوه، فیلی.
‫سلام، فیلی. چطوری؟
‫ابی.
‫اینجا‌ چی‌کار می‌کنی؟ ‫همه‌چی مرتبه؟
‫همه‌چی خوبه. دیگه داشتم...
‫یه نمونه‌ی خون به این منشی‌تون می‌دادم.
‫هنوز دیر نشده.
‫این زوئیه، جدید‌ترین مأمورمون.
‫زویی، خواهر بزرگترم ابی.
‫خوشوقتم.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫خب ابز، نه که از دیدنت ‫خوشحال نشده باشم، ولی چی شده؟
‫تو شهر بودم و خواستم ببینم...
‫تو و آنتونی واسه شام وقتتون خالیه یا نه.
‫تو شهر چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم تو و آنتونی رو شام ببرم بیرون.
‫داشتم یکسری کارهای اداری...
‫اموال مامان و بابا رو انجام می‌دادم، ‫دستم درد نکنه،
‫و گفتم چه بهونه‌ی عالی‌ای...
‫برای سر زدن به سومین برادر کوچیکتر محبوبم.
‫پسر خوبی باشی اصلاً شاید...
‫جای دومین برادر محبوب باز بشه.
‫باشه، خب باید از آنتونی بپرسم. ‫این‌روزها سرش خیلی شلوغه.
‫رستورانی که کریسمس قبلی رفتیم چطوره؟
‫- فریمونت؟ ‫- فریمونت. فرداشب؟ ساعت 7:00؟
‫ابی، الان کلی کار ریخته سرم. من...
‫می‌دونم خیلی سرت شلوغه و مهمی.
‫پس می‌ذاریم واسه ساعت 7:30.
‫یه نگاه سریع به این بنداز. ‫سر شام صحبت می‌کنیم.
‫خدافظ.
‫خانوم‌ها و آقایون، خواهر بزرگترم.
‫- آره، مطمئن نیستم ازش خوشم بیاد. ‫- اوه، منم همینطور.
‫راستی لوک می‌خواست بهش زنگ بزنی.
‫باشه.
‫فیلی.
‫متأسفانه باید بگم سوابقش پاک به نظر میاد.
‫مرز زمین ملک از زمانی که ‫یه مزرعه بوده ثابت مونده.
‫خب، چند وقته اونجان؟
‫واسه اون باید بیشتر تحقیق کنم.
‫بایگانی‌های اداره‌ی کشاورزی، ‫فرهنگ عامه و روایات غیررسمی.
‫خب، خیلی وقته این خونه‌ها اینجان.
‫ببین می‌تونی بفهمی کی قبلاً ‫اینجا زندگی می‌کرده یا نه.
‫- عاشق چالشم. ‫- هوم.
‫خبر خوب اینه که اینجا یه خونه‌ی عالی ‫با یه قیمت فروش معقوله.
‫خریدارها باید صف بکشن.
‫فکر کنم از الان خبر بد رو می‌دونیم.
‫یعنی همسایه‌هامون.
‫راستش باید بهتون بگم،
‫با اون‌ها صحبت کردم و...
‫- نگو. ‫- معقول بودن. حتی خوش‌برخورد.
‫تو اینجا بودی.
‫پرنده‌ی بی‌سر رو ندیدی؟
‫گفتن کار سگشون بوده.
‫تو هم باور کردی؟
‫راستش نمی‌دونم حرف کی رو باور کنم.
‫شما هم کارهای ناجوری با اون‌ها کردین.
‫چمن رو نشونت داد.
‫شما این وسط بی‌گناه نیستین.
‫پس شاید بهتره یه بنگاه دیگه پیدا کنیم.
‫- اوهوم. ‫- ما رو اخراج می‌کنید؟
‫وای، این شدیداً بی‌سابقه‌ست...
‫و قطعاً حق شماست، ولی راه‌حل من...
‫فروش خونه‌تون در سریع‌ترین زمان ممکن...
‫و به بیشترین مبلغ ممکنه.
‫و این که بین شما و ماسی‌ها ‫یه مقدار فاصله بندازیم...
‫قبل از این که به هم حمله‌ی هسته‌ای کنید.
‫چند روز دیگه یه مهمونی محلی داریم.
‫خیلی‌ها توش شرکت می‌کنن.
‫عالیه. همه عاشق مهمونی محلی‌ هستن.
‫به مردم یه فرصت عالی میده ‫که این محله رو بشناسن.
‫ببینن همه چقدر خوب باهم کنار میان.
‫اگه باعث میشه سریع‌تر از اینجا بریم،
‫اداشو در میاریم.
‫فقط همینو می‌خوام بشنوم.
‫ببینید، لازم نیست دوستشون داشته باشید.
‫فقط یه مدت بهشون حمله‌ نکنید.
‫سعی می‌کنیم.
‫و میشه اون لامپ ایوون...
‫که اندازه‌ی هزارتا خورشید ‫نور میده رو خاموش کنید؟
‫ببینیم چی میشه.
‫اینم از این. صلح و آرامش.
‫بهترین مزیتتون اینه که...
‫تو یه محله‌ی بسیار مطلوب زندگی می‌کنین...
‫و ملک دیگه‌ای اینجا در دسترس نیست.
‫می‌تونید قیمت بازار رو تعیین کنید و...
‫این یعنی جنگ.
‫خیلی ممنونم که تشریف آوردین، آقای فلین.
‫اوه، دفتر من همین نبش خیابونه.
‫عالیه. خب، شما قبلاً ساکن پلاک 4 ‫سوترفیلد لین بودین، درسته؟
‫در همسایگی روون و رناتا ماسی؟
‫اوه. اون‌ها بدترین بودن.
‫- چطور؟ ‫- جر و بحث.
‫پر سر و صدا. کثیف.
‫همیشه. تمومی نداشت.
‫درمورد چی؟
‫می‌دونی، مسائل همسایگی.
‫اتفاق خاصی نیوفتاد؟
‫اون‌ها گربه‌ی منو کُشتن.
‫ببخشید؟
‫یه کاسه ضدیخ گذاشتن بیرون ‫و گربه‌ی منو مسموم کردن!
‫- بی‌رحمانه‌ست. ‫- عجیبه.
‫تا الان فراموشش کرده بودم.
‫- هی. ‫- بله؟
‫تو برای ریتا کار می‌کنی.
‫من دستیارشم.
‫سلام. نگفته بودین تو فکر فروش هستین.
‫اوه، چند وقته تو فکرش هستیم.
‫می‌دونی، خونه‌ی ما قشنگ‌تره...
‫و تجربه‌ نشون داده آدم‌های بهتری هستیم.
‫پس چرا بذاریم اون‌ها ‫قیمت بازار رو تعیین کنن؟
‫لوک. خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫متأسفانه این خونه...
‫یه کم از تمکن مالی‌ات خارجه،
‫ولی شاید بتونیم کمکت کنیم ‫یه شهربازی روح‌زده‌ی شیک...
‫یا همچین چیزی پیدا کنی.
‫- میشه باهات حرف بزنم؟ ‫- هوم.
‫ببین کی اونجاست.
‫گوش کن ریتا، بین این همسایه‌ها...
‫یه خبری هست.
‫یه اختلاف کوچیک بین همسایه‌ها؟
‫همیشه پیش میاد.
‫آشغال عوضی.
‫باید تو کار ما دخالت می‌کردین.
‫ما هم حق داریم خونه‌مون رو ‫تو بازار برای فروش بذاریم.
‫- درست مثل شما. ‫- به خدا قسم، بهتره...
‫اون گاو همه‌چیزمون بود ‫و شما اونو ازمون گرفتین.
‫گاوتون سرخود وارد زمین ما شده بود.
‫می‌خواستین اونو صاحاب بشین!
‫یه عالمه از ذرت‌هامون رو خورد.
‫تا آخر فصل هیچی نداریم.
‫- به من امر و نهی نکن. ‫- عمراً بذارم سود کنی.
‫- تاریک. ‫- دیگه از دستت خسته شدم، رفیق!
‫تاریک!
‫یادته راجع‌به چی حرف زدیم؟
‫برگردین تو خونه.
‫- این تموم نشده. به خدا قسم. ‫- نه، تموم نشده.
‫چون شما تو یه استخر خون نخوابیدین!
‫- هی. ‫- هنوز نه. هنوز نه.
‫نه، بیا.
‫پس گفتی یه اختلاف کوچیک؟
‫شنیدی راجع‌به چی داد و بی‌داد می‌کردن؟
‫نمی‌دونم. راجع‌به یه گاو بود؟
‫سلام. پیامت برام اومد. ‫من امشب کار دارم پس...
‫بشنوی باورت نمیشه.
‫ابیگیله دیگه. شاید باورم بشه.
‫این یه سوگندنامه‌ی تحول پس از مرگه،
‫که پیش‌درآمد تخصیص پس از وصیتنامه‌ست،
‫- که یعنی... ‫- هی، هی، هی.
‫از اول شروع کن.
‫والدینم به شدت درگیر کلیسای ناحیه بودن.
‫کل عمرم. اینو می‌دونی.
‫واسه همین همیشه بهمون می‌گفتن: ‫«وقتی ما مُردیم،»
‫«همه‌چی بین شما بچه‌ها تقسیم میشه به جز...»
‫«این یه تیکه زمین که برای کلیساست».
‫یعنی برای ساختن کلیسا یا...؟
‫کی اهمیت میده؟ ‫اونجا یکی دو هکتار خاک و علفه...
‫که فکر کنم مسیح هم نتونه...
‫بدون مختصات جی‌پی‌اس پیداش کنه.
‫- ولی؟ ‫- ولی،
‫وقتی مامانم فوت کرد ‫هیچوقت بحثش مطرح نشد.
‫فکر کردم تو وصیتنامه مشخص شده...
‫و بعد واگذار شده.
‫ظاهراً اینطور نیست.
‫با بقیه‌ی امول به ما بچه‌ها رسیده.
‫پس الان مال ماست؟
‫استراحتگاه تابستونی‌مون که ‫اسب‌های پونی رو بچرونیم...
‫و بذاریم سگ‌های پاکوتاه ‫آزادانه توش بدوبدو کنن؟
‫ابیگیل میگه که ما الان ‫باید به کلیسا اهداش کنیم.
‫این فرم‌ها برای همین هستن.
‫ببین، می‌دونی،
‫این کار ابیگیل رو مخمه.
‫شعورش رو نداره که اسم منو جعل کنه...
‫و این معامله‌ رو بی‌صدا انجام بده. نه!
‫باید برام کمین کنه.
‫با این که خیلی خوب می‌دونه ‫که بعد از گذشت اینهمه مدت...
‫نه تنها میگم نه، بلکه میگم اصلاً.
‫رابطه‌ات با خواهرت پیچیده‌ست.
‫اون همیشه بچه‌ی محبوب بوده، بچه‌ی خوب.
‫پدرم در اومد تا کشیش بشم ‫و یه جوری ازش جلو بزنم.
‫باید گفت آفرین به این اراده‌.
‫می‌خوای زمین رو نگه داری؟
‫نه. یعنی...
‫به چه دردمون می‌خوره؟
‫نکته این نیست.
‫نکته اینه که اون داره از من می‌خواد.
‫من.
‫که چیزی که ارزش دلاری...
‫نسبتاً خوبی داره رو به کلیسا ببخشم.
‫همون کلیسایی که تصمیم گرفت...
‫با بیرون انداختن من از ایوان غربی ‫خدمت مسیح رو الگوبرداری کنه!
‫من به درد نمی‌خورم ولی ارثم چرا؟ ‫نه. نه.
‫باشه، عالیه، ساده‌ست.
‫- ساده‌ست؟ ‫- فقط چیزی که به من گفتی رو...
‫به ابی هم بگو.
‫آره.
‫نه.
‫اصلاً.
‫به این میگن بازاریابی.
‫آره. بچه‌‌دبستانی‌های خوش‌گذرون...
‫به وفاداری به برند معروفن.
‫میرم با مهمون‌ها حرف بزنم.
‫سلام.
‫من آلوینم.
‫برای ریتا ویس کار می‌کنم.
‫اوه. تسلیت میگم، آلوین.
‫تو برای رومن کار می‌کنی، درسته؟
‫- اوهوم. ‫- چطوریه؟
‫خوبه. اکثر مواقع.
‫می‌پرسم چون یه چیزهایی شنیدم.
‫چه‌ جور چیزهایی؟
‫مثلاً...
‫این که با اهریمن پیمان بستین...
‫تا بتونین مردم رو...
‫به خونه‌های مختلف ببرید ‫تا اون بتونه روحشون رو بخوره.
‫اوه.
‫آره، آره. می‌تونم اینو تأیید کنم.
‫اوه.
‫- نزدیک بود باور کنم. ‫- واقعاً؟
‫خب، بهتره برگردم. باید مطمئن بشم...
‫کسی با اشیاء تیز نره تو قصر بادی.
‫- اونوقت بیعانه‌مون می‌سوزه. ‫- آره، آره.
‫ممنون بابت خدماتت.
‫میگی کاش به فکر خودت رسیده بود، نه؟
‫آره. خردسال‌های واجدشرایط بعدی ‫که برای بازدید خونه بیان مال توئن.
‫گوش کن، با چندتا از افرادی که...
‫قبل از حسن‌ها و ماسی‌ها تو این خونه‌ها ‫زندگی می‌کردن صحبت کردیم.
‫- خب؟ ‫- میشه گفت...
‫اینجا سابقه‌ی خشونت داره.
‫باید تا همدیگه رو نکُشتن ‫در این خونه‌ها رو ببندیم.
‫ایده‌ی خیلی خوبیه.
‫بفرما.
‫سلام.
‫بیا بشین.
‫[حسن افتضاحه]
‫اوپس.
‫تاریک. روون.
‫نه.
‫همونجا بمون.
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫ولی این وضع داره از کنترل خارج میشه.
‫خب، این یه آشفته‌بازاره.
‫اون دستیار به درد نخور من کجاست؟
‫اوه، نه، نه، نه.
‫آلوین سپر بلا شده.
‫خب، حدس بزن کی تا آخر هفته ‫باید لباس‌های خودش رو...
‫از خشکشویی بگیره.
‫اون چاقو خورده، ریتا.
‫و اصلاً برات مهم نیست.
‫دیگه شورش در اومده.
‫آروم باش. کسی شکایتی نکرده.
‫با یه بخیه و آمپول کزاز حل میشه.
‫نه، باید این مسئله رو حل کنیم.
‫می‌خوام یه تحقیق مفصل ‫درمورد خونه‌ی حسن بکنم...
‫و می‌خوام اجازه بدی همین کارو ‫تو خونه‌ی ماسی هم انجام بدم.
‫آدم‌های تو توی خونه‌ی مشتری من؟
‫تا این مسئله رو حل نکنیم...
‫محاله بتونیم این خونه‌ها رو بفروشیم.
‫تویی که اینقدر طمع‌کاری، ‫دلیلی نداره اینو رد کنی.
‫خب، اینطوری که میگی منطقیه.
‫هیچ قسمت از خونه به طور خاص فعال نیست؟
‫خب، بیشتر اون‌طرفه.
‫نزدیک‌ترین نقطه به اون‌ها.
‫شب‌ها هیچ صدای عجیبی نمیاد؟
‫نه. خب، صدای موش میاد.
‫- موش؟ ‫- ماسی‌ها تقریباً هرشب...
‫آشغال شامشون رو می‌ریزن ‫تو محوطه‌ی خونه‌ی ما.
‫همون باعث شد راکون‌ها بیان. ‫بعدشم موش‌ها اومدن.
‫کار زشتیه.
‫اولین کار خادمی کلیساش بود.
‫و رداش...
‫یه کم زیادی بلند بود.
‫پای ایتان گیر کرد.
‫نون‌های تو دستش همه‌جا پخش شدن.
‫خیلی خجالت کشید.
‫نگران بود مسیح از دستش عصبانی بشه.
‫اون احساس رو می‌شناسم.
‫خیلی منو یاد اون‌ سن تو می‌اندازه.
‫خیلی معصوم.
‫عین دایی‌اش شدیداً خوش‌قیافه‌ست.
‫آره.
‫- پسر خوبیه. ‫- آره.
‫به حرف مامان و باباش گوش میده.
‫و بدون مکث رفتیم سر اصل مطلب.
‫می‌دونستی که مامان می‌خواست ‫اون زمین رو به کلیسا بده.
‫چطور ممکنه ندونم؟
‫تک‌تک مهمونی‌های شام ‫چهار سال آخر عمر مامان...
‫شامل اجرای تمرینی لیست ‫خواسته‌های پس از مرگش بودن.
‫اونوقت تعجب می‌کرد چرا کسی دسر نمی‌خوره.
‫ولی موضوع اینه، ابز...
‫اون‌زمان...
‫دور از نظر بود.
‫و اون‌زمان تو یه کشیش بودی.
‫آره.
‫باشه، البته، ولی...
‫حالا واقعیه.
‫و حالا تو یه مرد گی شدی که ملک می‌فروشه.
‫آره. و اگه مهمه، از جفتش راضی‌ام.
‫آره، مهمه. البته که خیلی مهمه.
‫ولی درحالی که دنیای تو هزار بار...
‫دگرگون شده، دنیای مامان نشده.
‫مرگ این کارو با آدم می‌کنه.
‫این دو هکتار زمین بی‌ارزشه.
‫اصلاً چرا اهمیت میدی؟
‫اهمیت میدم چون تو شخصی‌اش کردی.
‫قبلاً یه اتفاقی بود که افتاده بود. مثل...
‫فوریه، یا نرمی استخون، ‫یا مسابقات جام حذفی.
‫و من فقط می‌تونستم بگم: ‫«خب، اتفاقیه که افتاده».
‫ولی الان داری مجبورم می‌کنی امضاش کنم.
‫تأییدش کنم و این عصبانی‌ام می‌کنه.
‫اصلاً می‌دونی وقتی از کلیسا رفتی...
‫چقدر مامان رو ناراحت کردی؟
‫هر بار که یکی از دوست‌هاش درمورد...
‫پسرِ کشیشش می‌پرسید، ‫مجبور بود اصلاحش کنه.
‫- آره. مجبور نبود. ‫- چرا، مجبور بود. فیل...
‫بی‌خیال. تو مامان رو می‌شناختی.
‫اون مجبور بود...
‫و دلش شکست.
‫آره.
‫منم اون احساس رو می‌شناسم.
‫اوهوم، اوهوم، اوهوم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫بیا دوباره بذاریمش اون پشت کنار طاقچه.
‫می‌دونی، من به آلوین...
‫و صبر و تحملش غبطه می‌خورم.
‫اوه، دختر باهوشی هستی.
‫آره، من یه نابغه‌ام.
‫نه، نه، نه، نه.
‫تو عبثی نهایی همش رو تشخیص دادی.
‫شگرد کار اینه که بفهمیم ‫چی رو می‌تونیم عوض کنیم...
‫و چی رو نمی‌تونیم. ‫می‌تونیم یه میز پیشدستی رو جابجا کنیم.
‫نمی‌تونیم یه وام‌دهنده رو مجبور کنیم...
‫صلاحیت قبلی خریداری که ‫درآمد ناکافی داره رو تأیید کنه.
‫به هر حال نه به صورت قانونی.
‫باشه، کم‌کم داری منو می‌ترسونی.
‫مشاور املاکی همینه، عزیزم.
‫اوه، رناتا. سلام.
‫سلام. تو جایگزین آلوینی؟
‫- خدایا، امیدوارم نباشم. ‫- زویی...
‫یه مشاور ویژه‌ست که اومده ‫ارزش ملک رو تخمین بزنه.
‫آره، چمن مبتذلتون رو بیرون دیدم.
‫وای، خانواده‌ی حسن خیلی سختش می‌کنن.
‫اینجا رو ببین.
‫پنجره‌های دوجداره.
‫خانواده‌ی حسن از ساعت 12 شب ‫تا 6 صبح موزیک پخش می‌کنن.
‫حتی ساب‌ووفر می‌ذارن روی زمین ‫که دیوارهامون رو بلرزونن.
‫- آدم‌های پلیدی هستن. ‫- چه‌جور موزیکی؟
‫برنامه‌های موزیکال، ‫موسیقی‌های متن تلویزیونی دهه‌ی 80،
‫گروه هال اند اوتز.
‫هیولاها.
‫ساعت 2 صبح باید یکی از آهنگ‌های...
‫هال اند اوتز رو بشنوم؟
‫اصلاً چرا زندان داریم؟
‫- امضاش کن دیگه. ‫- نه.
‫نه. اصلاً و ابداً.
‫قضیه‌ی زمین انتخاب اون‌ها بود.
‫نه تو.
‫تو می‌تونی ملکت رو برای ‫هرکی که خواستی بذاری!
‫انجمن مهربانی، پزشکان بدون مرز،
‫بنیاد لیگ برادوِی.
‫لطفاً آنتونی رو قاطی این ماجرا نکن.
‫اگه اینقدر اینو می‌خواستن،
‫چرا یادشون رفت تو وصیتنامه بنویسن؟
‫این چیزی بود که می‌خواستن. ‫برات هیچ ارزشی نداره؟
‫معلومه واسه تو بیشتر ارزش داره.
‫ابی بی‌نقص.
‫همیشه کاری رو انجام میده ‫که مامان رو خوشحال می‌کنه.
‫هیچوقت تنش ایجاد نمی‌کنه.
‫تو دلشون رو شکستی.
کشیشی رو ول کردی، رفتی با یه
یه مرد خارق العاده که شخصا دوستش دارم ازدواج کردی
‫و اشعار تک‌تک آهنگ‌هایی که ‫استیون ساندهایم نوشته رو بلده.
‫ولی بازم تو عزیز دردونه‌شون بودی.
‫اوهوم.
‫تو بُردی.
‫سومین برادر محبوبم.
‫تو خلاف تمام چیزهایی که ‫یادمون دادن عمل کردی،
‫تمام چیزهایی که رویاش رو داشتن.
‫و آخرش بازم تو رو بیشتر دوست داشتن.
‫ایول بهت، فیلی.
‫تو بُردی.
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌خوای مدارک رو امضاء کن، ‫می‌خوای هم امضاء نکن.
‫می‌تونی با ایمیل بهم خبر بدی.
‫مثل همیشه تو رئیسی، لوک.
‫اما هیچ نشونی از چیزهای ماورائی نیست.
‫فقط پلیدی.
‫پس ابزارت بهت میگن...
‫حس نجابت مشترکم بهم میگه ماسی‌ها...
‫باید تو یه جام ناقوسی زندانی بشن ‫و روشون تحقیق به عمل بیاد.
‫هی زویی، تو چی...
‫اون‌ آدم‌ها حیوونن.
‫پس اتفاق‌نظر داریم.
‫فکر نکنم برای حسن‌ها کافی باشه...
‫که بندازنشون تو چاه جهنم.
‫حسن‌ها؟
‫باید اول اون‌ها رو آتیش بزنیم.
‫حسن‌ها؟ قربانی‌های بی‌گناه...
‫انحرافات راکونی بیمارگونه‌ی ماسی‌ها؟
‫ساعت 2 صبح نباید واسه کسی...
‫آهنگ‌های هال اند اوتز پخش بشه. ‫اونم بدون رضایت!
‫تو دیوونه‌ای.
‫تو طاسی.
‫تو فلز اضافی به بینی‌ات آویزون کردی.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب، قبل از این که...
‫- پسرک کشاورز. ‫- دخترک نیازمند.
‫نیازمند؟ داری وا میدی، آگوست!
‫چرا فقط دوتا هجاء استفاده کنی ‫وقتی شش‌تا کفایت می‌کنه؟
‫تو یه آدم زود جازنی. ‫همش چند روزه مأمور...
‫مشاور املاکی و از الان می‌خوای استعفا بدی.
‫پدرت باید بهتر آموزشت می‌داد.
‫اوه، صبر کن. تو هیچوقت پدر ندا...
‫آگوست، خیلی متأسفم.
‫زویی.
‫تو برام یه دنیا می‌ارزی و باورم نمیشه...
‫خیلی‌ متأسفم.
‫حالتون خوبه؟
‫چه مدت داخل اون خونه‌ها بودین؟
‫- کمتر از سه ساعت. ‫- چهار ساعت.
‫ولی فقط بودن داخل خونه کافی نیست.
‫باید با یکی روبرو بشی...
‫که اخیراً داخل اون‌یکی خونه بوده.
‫اونوقته که آتیش‌بازی شروع میشه.
‫خب چی؟ هیچوقت تموم نمیشه؟
‫مردم راجع‌به عشق جاودانه ‫ترانه و غزل می‌نویسن.
‫اما در قدرت موندگاری واقعی...
‫نفرت برنده‌ست.
‫یه گاو.
‫گاو کوفتی.
‫امیدوارم حق با تو باشه.
‫فیل. عجله کن.
‫چند دقیقه مونده برسم.
‫شروع شد.
‫بیاین جلو. بیاین جلو.
‫این کارو نکنین. این کارو نکنین.
‫امبروس. پارکر.
‫تقصیر اون‌ها نیست. ‫یه نفرینه. یه دشمنی خونی.
‫گوش کنید. گوش کنید.
‫صد سال پیش، اینجا همش مزرعه بوده.
‫مرز ملک دقیقاً همینجا بوده.
‫پارکر چندتا گاو داشته.
‫امبروس هم ذرت پرورش می‌داده. ‫همه باهم کنار می‌اومدن.
‫یه روز یکی از گاوهای پارکر ‫رفته سراغ محصولات امبروس.
‫امبروس اونو بسته...
‫و قصد داشته تا شب برش گردونه.
‫ولی سرش شلوغ میشه و یادش میره.
‫خب، پارکر دید یکی از گاوهاش پیش امبروسه...
‫و بدجور عصبانی شد.
‫این دوتا مرد دعواشون شد ‫ولی خانواده‌ها جداشون کردن...
‫و فرداش پسرهاشون رو فرستادن ‫که یه حصار درست کنن.
‫پسرهای کشاورز زودجوشی بودن...
‫و دعواشون شد.
‫اول دعوای لفظی، بعد با چاقو.
‫بیل و تبر.
‫تبدیل به یه کشتار فجیع شد.
‫میگن خون به داخل تیرچال‌ها جاری شده.
‫از اون روز به بعد...
‫خانواده‌های هر طرف اون حصار...
‫از همدیگه متنفر شدن.
‫آماده‌این؟
‫هی. فیلی.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫رادیوی ساعت‌دار اتاق هتلم...
‫امروز صبح بیدارم کرد...
‫و داشت یکی از آهنگ‌های گروه ‫جوداس پریست رو پخش می‌کرد.
‫و یاد تو افتادم.
‫می‌دونی، مطمئن نیستم...
‫باید چه حسی در این مورد داشته باشم، ابز.
‫من متوجه شدم...
‫که درمورد کلیسا چه حسی داشتی.
‫هر تصمیمی برای قضیه‌ی زمین گرفتی،
‫مدارک رو برام بفرست و حلش می‌کنم.
‫یا نفرست.
‫خیلی‌خب. همین.
‫به ایتان بگو که...
‫مسیح با ریختن نون مشکلی نداره.
‫ولی اگه خونش از دستش ریخت،
‫هیدروژن پروکسید و مایع‌ظرفشویی رو...
‫با نسبت سه به یک ترکیب کنه. ‫لکه رو بلافاصله پاک می‌کنه.
‫تو دایی خوبی هستی.
‫شدی دومین برادر محبوبم.
‫هی.
‫لوک. عالیه.
‫تاریک داشت می‌گفت حالا که حصار رو برداشتیم،
‫می‌‌تونیم از بالا تا پایین چای ترش بکاریم.
‫خیلی خوشحالم که با یه نفر ‫راجع‌به گل و گیاه حرف می‌زنم.
‫به مینا که امیدی نیست.
‫به روون هم همینطور.
‫چه اتلاف وقت فاجعه‌باری.
‫ماسی‌ها الان بهم گفتن که ‫دیگه قصد فروش ندارن.
‫آره، نظر حسن‌ها هم همینه.
‫آلوین بیچاره. سپر بلا شد...
‫و مرگش بیهوده بود.
‫از روی کنجکاوی می‌پرسم.
‫به نظرت وقتی می‌میریم چی میشه؟
‫اصلاً نمی‌دونم.
‫ولی احتمالاً روی امتیازات ‫کارت اعتباری‌ات تأثیر می‌ذاره.
‫نه؟ اصلاً؟
‫نه.
‫آره.
‫مدارک کوفتی رو امضاء کردم رفت.
‫زمین اجدادی‌مون قراره یه مدرسه‌ی ‫علوم دینی تو ترم تابستونی بشه.
‫یا پارکینگ ماشین‌ پاپ.
‫یا محل آموزش راهبین یسوعی ‫برای مبارزه تو رینگ هنرهای رزمی.
‫بهتره یه سبد میوه‌ی خوب از واتیکان بگیرم.
‫اوه، رفیق.
‫می‌دونی، به جنگیدنش نمی‌ارزید.
‫تو آدم خوبی هستی.
‫نه واقعاً.
‫ولی ممنون.
خبری از فرزندخوندگی نشد؟
باید بدونی
با اینکه خیلی این بچه رو می‌خوای البته منم می‌خوام ها اشتباه نشه
لطفا حس نکن حتما واسه خانواده بودن بچه لازم داریم
آره می‌دونم
آخه - ببین -
من و تو، چنان خانواده خوبی هستیم که خیلی ها تا آخر عمر بهش نمی رسن
بیا بغلم
همیشه می تونیم سگ بیاریم
‫- شب‌بخیر، زویی. ‫- شب‌بخیر، آگی.
‫هی.
‫حرفی که آگی یه کم پیش زد حقیقت داره؟
‫آره.
‫فلز تو بینی‌ام اضافیه.
‫اونیکی قضیه.
‫درمورد جا زدن؟
‫مأمور نبودن؟
‫من...
‫از شغلتون متنفرم.
‫همه‌اش.
‫جر و بحث با آدم‌های احمقی ‫که فکر می‌کنن باهوش هستن.
‫این که ریتا ویس بهترین دوستم باشه.
‫همش.
‫ولی کارت خوبه.
‫آره، تو کارائوکه هم خوبم.
‫دلیل نمیشه بخوام شغلم باشه.
‫ببین، من...
‫من نمی‌دونم شغل مناسبم چیه.
‫شاید هیچوقت شغل مناسبمو پیدا نکنم.
‫ولی کاملاً مطمئنم که این شغل...
‫مناسب من نیست.
‫واقعاً متأسفم.
‫از سوزان خبری نداری؟
‫نه.
‫سلام. شما با سوزان آیرلند تماس گرفتین.
‫در حال حاضر قادر به پاسخگویی نیستم،
‫پس اگه کمک فوری لازم دارید،
‫یک رو فشار بدید. ‫در غیر این صورت یه پیغام برام بذارید...
‫و تاس بریزید و نوشیدنی بخورید!
‫چون زندگی یه رازه...
‫و خورشید فقط یه ستاره‌ی صبحگاهیه!
‫لعنت، سوزان. می‌خوای چی بگم؟
‫متأسفم.
‫متأسفم که خندیدن...
‫به پروسه‌ات و گیره‌های کاغذ ‫رنگ‌بندی‌شده‌ات رو راحت کردی.
‫متأسفم که به قدری سرسری انجامش دادی...
‫که یادم رفت واقعاً چقدر کارت خوبه.
‫متأسفم که انگار اینجا بدون تو...
‫به خوبی قبل اداره نمیشه.
‫و بیشتر از همه، متأسفم که...
‫به جای این که اینو تو روت بگم، ‫دارم به این جاکتابی میگم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.