‫این بچه قرار نیست تا یه‌مدتی از جاش پاشه.
‫خب...
‫گمونم منم باید برم سروقت کار.
‫چی شد، به‌خاطر من اومدی اینجا؟
‫یا اینکه...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
- ‫بین بد و بدتر، گزینه‌ی کم‌زیان‌تر را برگزین. - ‫بین بد و بدتر، گزینه‌ی کم‌زیان‌تر را برگزین.
‫واقعاً می‌خوای بهم کمک کنی؟
‫اوهوم.
‫واقعاً؟
‫اوهوم.
‫حالش خوبه.
‫آلکیونه...
‫فیلوملا-ساما...
‫فیلوملا-ساما.
‫چرا...
‫چرا وقتی هیچی نمی‌دونید توی کارم دخالت می‌کنید؟!
‫اون هم مثل فیلوملاست.
‫احتمالاً به‌خاطر تأثیرات جادوی کتابه.
‫نه. اون داره توسط چیزی که سعی داره خارج بشه به داخل کشیده می‌شه.
‫چطوری؟ ما که حلقه رو شکستیم.
‫حلقه صرفاً به‌عنوان یه چاشنی عمل می‌کنه.
‫اون یه نیروی کمکی ساده‌ست. اون‌قدرها مهم نیست.
‫جادو و جادوگری در نهایت به اراده‌ی زندگان بستگی دارن.
‫این قضیه ربطی به شماها نداره!
‫چرا خودتون رو درگیر می‌کنید؟
‫به شماها چه ربطی داره که چه بلایی سر اون، من، یا این خونه بیاد؟!
‫فیلوملا آدم خوبیه.
‫وقتی توی کارش فضولی کردم ازم تشکر کرد.
‫حتی بهم کمک کرد.
‫آدم‌های زیادی مثل اون هستن.
‫مخفی شدن، زجر می‌کشن، درحال مرگن...
‫ولی وقتی جاییه که دستم بهش می‌رسه، ‫نمی‌خوام خودم رو بزنم به ندیدن.
‫کاری که سعی داری بکنی از نظر خودت منطقیه.
‫ولی برای من نیست.
‫و اگه فیلوملا قراره به‌خاطر تو قربانی بشه...
‫من جلوت رو می‌گیرم!
‫تو حتی چیزی نداری که بخوای بابتش بهایی بپردازی!
‫برگرد عقب!
‫اون همه کسِ من بود...
‫اون تنها عزیز دوست‌داشتنی، ترسناک و دوردونه‌ام بود...
‫که ازم گرفتنش!
‫گرفتنش!
‫چیزی که ازم گرفتن باید بهم برگرده!
‫گرگینه!
‫عقلت برگشت سرجاش؟!
‫ساحره‌ی پتیاره!
‫خدای من از قُل و زنجیرت آزادم کرد!
‫تو کسی هستی که با محاکمه‌ی رعد و یخ روبه‌رو می‌شه!
‫بچه‌هات اینجا نیستن.
‫تنها بچه‌ای که قراره اینجا باشه بچه‌ی منه.
‫بچه‌های تو هیچ‌جای این دنیا نیستن.
‫دروغگو!
‫کی حرف‌هایی که یه ساحره می‌زنه رو باور می‌کنه؟!
‫مخفی‌شون کردی...
‫تو بچه‌هام رو مخفی کردی!
‫ای بانوی ترحم‌انگیز...
‫من رو ببخش.
‫به تو هم نمی‌تونم اجازه‌ی شکستنش رو بدم.
‫آلکیونه، ازت می‌خوام که سپر محافظ فیلوملا باشی.
‫وقتی از روی بدخواهی نابود شدی، همون می‌شه عامل محرکت.
‫پس لطفاً؛ برای محافظت‌کردن ازش تمام تلاشت رو بکن.
‫پس اون همون چیز دیگه‌ایه که به هسته‌ش چسبیده بود.
‫تو!
‫«بیا مطمئن شیم که دیگه هیچ‌وقت شماها رو نمی‌بینم.»
‫یا حداقل این چیزی بود که می‌خواست، ولی روزگارو باش.
‫وظیفه‌ت رو به خوبی انجام دادی، آلکیونه.
‫قطعاً بهت سخت گذشته.
‫نه...
‫نه، ارباب.
‫این وظیفه‌ی من بود.
‫پس وقتشه که منم به وظیفه‌م عمل کنم.
‫آلکیونه...
‫فیلوملا-ساما...
‫دیگه باید تنهاتون بذارم.
‫چرا تو آخه...
‫تو که قبلاً اینطوری نبودی.
‫ولی، چرا الان...
‫الان یادم اومد... که خلق شدن من به‌خاطر شما بود.
‫قرار بود که شما دلیل وجودیت من باشید.
‫و بازم، نتونستم ازتون محافظت کنم.
‫به‌خاطر ناتوان بودنم معذرت می‌خوام.
‫نه!
‫نـــه-
‫لطفاً برای جبرانش خاطرات من رو بپذیرید.
‫ایریس-ساما ازم خواستن که روزهامون رو ضبط کنم.
‫هرچند که من فرق بین چیزی که ضبط شده و یه خاطره رو نمی‌دونم،
‫ولی امیدوارم که این به کار شما بیاد.
‫آلـکـیـونـه-
‫حالا دیگه بدون من هم، مشکلی براتون پیش نمیاد.
‫ولی با اینکه این‌ها خاطرات تو هستن...
‫خودت داخلشون نیستی...
‫پدر؟
‫خودتی، آدام؟
‫پدر فیلوملا؟
‫فکر کردم که مردید.
‫من خودمم، و آدام هم نیستم.
‫آدام واقعاً امید داشت که تو این کار رو نکنی؛
‫تا تو کسی نباشی که محافظ نوه‌ت؛ آلکیونه رو از بین می‌بری.
‫ولی همه‌چی همون‌طور شد که اون پیش‌بینی کرده بود.
‫اگه تو اون نیستی پس بهت نیازی ندارم!
‫من تصویری از خاطرات و شمایل آدام هستم؛ یه نفرین.
‫من سایه‌ی آغشته به خاطرات کسی‌ام که مرده.
‫می‌تونی بگی من یه‌جور برنامه‌م.
‫اون‌ها نمی‌تونن من رو لمس کنن.
‫ولی من می‌تونم لمست کنم.
‫تو رو؛ لیزبث سارجنت.
‫این... دیگه چیه؟
‫آخرین عمل کینه‌توزانه‌ی آدام.
‫آدام نفرینی رو داخل آلکیونه به‌جا گذاشت ‫که می‌تونست هرکسی که فیلوملا رو تهدید کرد...
‫یا آلکیونه رو نابود کرد مورد انتقام قرار بده.
‫برای همین...
‫وظیفه‌ی من اینه که تو رو نابود کنم.
- ‫وایسا. - ‫لوسی!
‫هنوز کلی چیز هست که می‌خوام از زبونش بشنوم.
‫مگه این کار نیازت برای انتقام گرفتن رو هم برطرف نمی‌کنه؟
‫اگه می‌خواستم بمیره که خودم می‌کشتمش.
‫اما هنوز حتی فرصت شنیدن توضیحاتش رو هم نداشتم.
‫دست رو دست نمی‌ذارم که با مردنش بتونه قسر در بره.
‫حق نداری ازم بگیریش.
‫برای دوره‌زمونه‌ی خودت دختر روراستی هستی.
‫فیلوملا، دوست‌های خوبی پیدا کردی.
‫د ـ دوست؟!
‫پدر...
‫ولی منم قرار نیست بدمش دست تو.
‫نفرت تو هیچ دخلی به آدام نداره.
‫من از نفرت آدام ساخته شدم.
‫تو هم حقی نداری که بخوای بگیریش.
‫اون فریاد...
‫بهش دست نزن!
‫اون چیزی بیشتر از قدرت جادوییت رو ازت می‌گیره.
- ‫پسش- - ‫پسش بده!
‫اون زنیکه طعمه‌ی منه!
‫طبیعت والدین عشق ورزیدن و محبت کردنه، ‫و همین‌طور زجر دادن بچه‌هاشون.
‫پس آیا وظیفه‌ی یه فرزند هم پاییدن کشیدن والدینشه؟
‫فاحشه‌ی زمین‌های بایر. مادری قهرمان و شرور.
‫نمایشی باشکوه از شجاعتی بی‌پروا.
‫سپاس‌گزارم، خدای زوزه‌کشان در گرگ‌ومیش.
‫الهه... موریگان.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جنگ که هنوز تموم نشده، نه؟
‫جایی‌‌که روح مادر و فرزند در آتش کینه‌های گذشته غوطه‌ور شده،
‫بایستی متعلق به من و تحت فرمانروایی من باشه.
‫می‌بینم بالأخره از لونه‌ت بیرون زدی.
‫چه گستاخ.
‫تو، خدای بیگانه‌ای که میون زمان و مکان ‫سرگردونی، به زمین‌های من تعدی کردی...
‫اینجا قلمروی من،
‫ساحل منه.
‫سرنوشت شومت رو برات پیشگویی می‌کنم.
‫تصمیم گرفته پیداش بشه.
‫الیاس، اون دیگه چیه؟
‫می‌شه گفت یه خداست.
- ‫این؟ - ‫خدا؟
‫البته هنوز به کمال نرسیده.
‫برخلاف موریگان، اسمی برای اون انتخاب نشده.
‫حتماً از بلع اون زن پدید اومده.
‫عجب احمقی.
‫تو، نفرینی که تنها محض خاطر یه‌نفر وجود داره...
‫حواست باشه، هنوز به وظیفه‌ات عمل نکردی.
‫بله، درسته.
‫حق با شماست.
‫پس پنجه‌ی من شو.
‫تبدیل شو به نیزه‌ی نفرین‌شده‌ای که اون جونور رو سلاخی می‌کنه.
‫پدر-
‫نباید من رو به این عنوان خطاب کنی.
‫چه برکتی بالاتر از داشتن دو فرصت برای ‫چرخوندن نیزه توی فقط یه جنگ...
‫عجب روز مبارکی!
‫دوشیزه‌ی من...
‫اگرچه بهم اسمی داده شده، اما الان چیزی جز یه سایه‌ی ازیادرفته نیستم.
‫من خودم نمی‌تونم پایان‌شون رو رقم بزنم.
‫به‌خاطر وجود انشعابات زیاد، احضار سربازانم کار عاقلانه‌ای نیست.
‫قابل‌مقایسه با اون پسره نیست، مگه نه؟
‫هی!
‫کمک می‌خواید، مگه نه؟
‫چیسه، واسه چی داری می‌خندی؟
‫حتماً تحت‌تأثیر الهه‌ست.
‫یه سگ شکاری لازم داشتم که شکار رو دنبال کنه.
‫سگ باهوش، هرچقدر دلت می‌خواد بپر و پارس کن.
‫فقط همین؟
‫حواسشو پرت کن و کمی وقت بخر.
‫می‌خواد خودش حسابش رو برسه؟
- ‫نمی‌دونم. - ‫ولی...
‫به‌نظر نمی‌خواد به غائله خاتمه بده.
‫اونم بعد اون‌همه شاخ‌وشونه کشیدن؟
‫داره قدرت جادویی جذب می‌کنه.
‫حتی برای یه الهه هم ممکنه خطرناک باشه.
‫متوجه‌مون شد!
‫آیزاک!
‫فیلوملا!
‫فیلوملا، حالت خوبه؟
‫لوسی!
‫بیاید داخل من!
‫هی، ولم کن!
‫نه.
‫اگه لمست کنه، این بلا سرت میاد.
‫همین‌جا بمون.
‫خیال کردی داری اوضاع رو راست‌وریس می‌کنی؟
‫تو فقط یه بچه‌ای.
‫بچه‌ها باید به زندگی ادامه بدن.
‫به‌نظر تمرکز کافی برای جواب دادن به سؤالات داری.
- ‫حرف نزن! - ‫زبونتو گاز می‌گیری!
‫چرا به خونه‌م حمله کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫اما مطمئناً ارتباطی با اون کتاب داره.
‫اون زن قبل از اینکه بهش دستور قتل داده شه،
‫کتاب رو دست مردی سپرد که بوی عنکبوت‌ها رو می‌داد.
‫یعنی اون مشتری ما بود؟!
‫دوباره نه!
‫سفت بهم بچسبید!
‫این‌طور که پیداست، حالا حالاها باید شاهد این آشفتگی باشیم.
‫الهه داره چیکار می‌کنه، خوش می‌گذرونه؟
‫اگرچه بهم اسمی داده شده، اما الان چیزی جز یه سایه‌ی ازیادرفته نیستم.
‫من خودم نمی‌تونم پایان‌شون رو رقم بزنم.
‫شاید ما باید به غائله خاتمه بدیم.
‫ما؟
‫که این‌طور.
‫چون‌که یه انسان اون خدا رو احضار کرد، ‫کسی هم که تبعیدش می‌کنه باید یه انسان باشه.
‫ولی آخه چطوری؟
‫به‌وسیله‌ی کتاب جادویی احضار شد.
‫پس احتمالاً باید از کتاب جادویی استفاده کنیم.
‫باید همین‌طور باشه.
‫خب، کتاب الان کجاست؟
‫داخل اون.
‫همراه مادربزرگم بلعیده شده.
‫چیسه، من رو که لمس کرد هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫حتماً هنوزم من رو به‌عنوان کاربر کتاب می‌شناسه.
‫پس شاید من بتونم کتاب رو برگردونم.
‫این-
‫اصلاً و ابداً!
‫لو ـ لوسی. آیزاک.
‫داشتید به حرف‌هامون گوش می‌دادید؟
‫الان داره حواسشو پرت می‌کنه.
‫دست‌وپاهای شل‌وولت رو نگاه.
‫شاید قدرت جادوییت رو جذب نکنه، اما در بهترین حالت،
‫لت‌وپارت می‌کنه یا بدنت رو می‌شکافه.
‫عقلتو از دست دادی.
‫ولی...
‫ما فقط باید اون کتاب جادویی رو پس بگیریم، درسته؟
‫ببین، تو اینجا تنها کسی هستی که می‌تونه از پس اون کتاب بربیاد.
‫اولویت اصلی‌مون اینه که اون کتاب رو ‫بدون از دست دادن تو پس بگیریم.
‫منم با حرفش موافقم.
‫فیلوملا، چیز دیگه‌ای هم لازم داری؟
‫برای مهار کردنش به قدرت جادویی نیاز دارم.
‫پس، از من استفاده کن.
‫چی؟
‫چیسه، تو...
‫این بهترین راهکاره.
‫تصمیمش با خودمه.
‫پس، می‌تونی از مال منم استفاده کنی.
‫فقط درصورتی که بدون اجازه خودم بهش دست نبری.
‫ولی چطوری گیرش بیاریم؟
‫گمونم بتونیم حواسشو پرت کنیم.
‫البته نه با استفاده از پاهامون.
‫وگرنه طولی نمی‌شه که مومیایی شیم.
‫چی؟
‫الهه، این تمومی نداره!
‫دیگه دارم از رقصیدن خسته می‌شم.
‫خیال می‌کردم بچه ‌آدم‌ها بالأخره وارد عمل می‌شن...
‫ولی دیگه وقت نداریم.
‫چیسه، می‌بینم دیگه اصلاً باهام رودربایستی نداری.
‫یه ضرب‌المثل ژاپنی هست که می‌گه،
‫«شرایط سخت مستلزم اقدامات ناگزیره.»
‫از دست تو.
‫از این‌ور!
‫فیلوملا، می‌دونی اون کتاب کجاست؟
‫داخل اون مردمک چشم بزرگه!
‫پادشاه مشرق‌ که بر تندبادها حکم می‌راند...
‫با دست تکان دادن، صدای حاکمان ستمگر را در نطفه خفه کن.
‫با درخشش تاجت، چشمان معصیت‌آمیز را کور کن.
‫و با نفس گرمت، فرزند دست‌پرورده‌ات را آن‌سوی مه روانه کن.
‫اینجا!
‫موریگان، به این نقطه با نیزه‌ات ضربه بزن!
‫دلم نمیاد خواهش ملتمسانه‌ی یه بچه‌ی معصوم رو رد کنم.
‫توئی که از میان لاشه‌های دورانداخته‌ی زمان عبور می‌کنی...
‫وقتشه طعم نفرین رو بچشی!
‫قدرت جادویی...
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.