..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫باهاش چیکار کردی؟
‫نگرانشی؟
‫فقط گذاشتم نوئه خونم رو بخوره.
‫آخه، نوئه هیچی راجع‌به ما نمی‌دونست.
فکر کردم بهتره قبل از اینکه بخواد .خون تو رو بخوره یه چیزایی رو بفهمه
‫خون من؟
‫که‌ اینطور.
‫میخائیل.
‫بهم بگو میشا.
‫هیچی یادت نیست.
‫یادت نیست اون روز چه بلایی سرمون اومد؟
‫یا اینکه چرا من، خون‌آشامِ ماه آبی یعنی لونا رو کشتم؟
‫هیچی؟
«انقدر خودپسند نباش»
‫یا شایدم، «انقدر مضطرب نباش»
آینده‌ی این جهان درگیرِ کشمکش تضاد‌هاست
در میان باد‌های مخالف است که همه‌چیز شکوفا می‌شوند
اون چشم‌ها، اون صدا، به لرزه افتادن، دچار تردید شدن
عیبی نداره؟
روزهایی که در خاموشی از اعماق وجودشون فریاد سرمی‌دهند
با این وجود، این احساسات انباشته‌شده، به ذهنم تراوش می‌کنند
با دقت به این نشانه‌های امید گوش فرابده
باید چیزی بیشتر از یه میل و خواسته باشه
چیزی فراتر از یه عهد
برام سواله که معنای حقیقیِ عشق و همینطور عاشق بودن چی می‌تونه باشه؟
مطمئنم که اگه یه‌بارم، بتونم در قالب یه‌سری کلمه بیان‌شون کنم،
ممکنه که همین براش کافی باشه و همه‌چیز به این صورت حل بشه
سرگذشتِ من
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آها.
‫درسته.
آره. پس طبیعی نیست که بخوام در موردش بدونم؟
‫ولی، این تنها دلیلی نیست که اومدم اینجا.
‫اومدم تو رو ببرم، داداشی!
‫فکر کردی مُردم، نه؟
‫منم همین فکرو در موردت می‌کردم!
خاطراتم تیره‌وتاره و نمی‌تونم .چیز زیادی رو به‌خاطر بیارم
‫ولی درد کشیدن، تلخی و سرما رو یادمه.
‫ولی بعدش یه فرد مهربون، نجاتم داد.
و بهم گفت راهی هست که می‌شه !پدر رو دوباره به زندگی برگردوند
عالی نیست؟ سه‌تایی‌مون دوباره !می‌تونیم باهمدیگه زندگی کنیم
انتقام احمقانه‌ت رو فراموش کن !و باهام بیا، داداشی
‫عجیبه.
‫معمولاً از تفنگ استفاده نمی‌کنی.
‫اون خون‌آشام رو برگردونی؟
‫دیوونه شدی؟!
می‌دونی چقدر تلاش کردم ...تا آثار وجودِ اون خون‌آشام رو
‫... از بین ببرم؟!
‫لـ-لطفاً بس کن!
‫اگه اتفاقی برای میخائیل بیفته، دومی...!
‫دومی از اونجا می‌پره پائین!
.از سر راهم برو کنار .خودم کارشو تموم می‌کنم
‫نه، نمی‌تونم!
‫وانیتاس. اون دومی رو گروگان گرفته!
‫حتماً با اون کتابه یه کاری باهاش کرده.
‫خب که چی؟
‫به من مربوط نیست.
‫ولی...
‫شاید بهت مربوط نباشه.
‫ولی التماست می‌کنم، وانیتاس!
‫لطفاً بهم بگو اون‌روز چه اتفاقی افتاد!
‫می‌دونم دلایل خودت رو داری!
‫ولی نمی‌خوام کاری که میخائیل گفته رو انجام بدم.
‫اگه خودت بهم بگی چیـ...
‫بس کن.
‫تو همه چیو اشتباه برداشت کردی.
من و تو فقط داریم با هم کار .می‌کنیم چون علایق‌مون شبیه بودن
‫وانیتاس.
‫تو برای من فقط یه غریبه‌ای.
‫اگه به‌دردم نخوری، ولت می‌کنم.
‫وانیتاس.
‫اگه سر راهم قرار بگیری می‌کشمت.
‫وانیـ...
‫ما در همین حد با هم ارتباط داریم!
‫وانیتاس!
!اینا الان اصلاً مهم نیستن !دومی کسیه که نمی‌تونم از دستش بدم
‫نمی‌تونم... چون نتونستم از لویی محافظت کنم!
‫لویی؟
‫لویی، داداش بزرگه‌ی آبجی دومی‌ـه.
چون حامل نفرین بود، سرشو .جلوی نوئه اینا قطع کردن
‫آبجی همه‌ش گریه می‌کرد.
‫و گفت «کاشکی من حامل نفرین می‌بودم.»
،و «اگه لویی به‌جای من زنده می‌موند «.نوئه هم خوشحال‌تر می‌بود
‫دومی. می‌خوای موهاتو کوتاه بذاری؟
،اینجوری نیست که دوستش نداشته باشم ...یعنی بهت میادا، ولی خب
‫تو رو با موهای بلند هم دوست دارم!
‫من دومی رو اون‌مدلی می‌شناسم و دوستش دارم.
‫واقعاً دوستش دارم!
‫جدی؟
‫مشکلی نداری اگه دوباره موهامو بلند کنم؟
‫کافیه!
برید یه‌جای دیگه بشینید !و به‌حال همدیگه گریه کنید
‫منو درگیرش نکنید!
‫و بهت گفتم که!
اگه سعی کنی خون منو !بخوری، می‌کشمت
‫حالا از جلوی چشمام گمشو اون‌طرف!
ولی اگه جُم نخوری، اول !کار اونو (دومی) تموم می‌کنم
‫حداقلش اینجوری آزاد می‌شی.
‫دیگه اون زنیکه‌ی غُرغُرو هی نمیفته دنبالت!
‫التماست می‌کنم.
هیچ‌وقت اجازه نده کسی .خاطراتت رو ازت بدزده
‫دمتون گرم! خودشه! همینطوری ادامه بدین!
جوی مبارزه کنید که انگار دارید یه !کابوس رو از یه رؤیا بیرون می‌کنید
‫و توی خشم کُشنده‌ی خودتون غرق بشید!
‫بکُشش. بکُشش...
برام مهم نیست طرف کیه، هر کسی .که بخواد خاطراتم رو ازم بدزده، می‌کشم
‫بکُشش. بکُشش.
‫قطعاً...
‫،... نوئه رو
‫اون خون‌آشام رو... می‌کشم!
‫فایده‌ش چیه؟
‫دانته؟!
‫وایِ من! چت شده؟!
‫نکنه مست شدی و باز دعوا کردی؟
‫نه! اون دکتر قلابی این کارو کرد!
‫وانیتاس جونم؟
‫اون، تفنگمو دزدید.
میگم، انگاری یه اتفاق خیلی .بدی برای مادمازل دومینیک افتاده
وقتی موسیو نوئه خبرو فهمید، چشم‌هاش .عین کاسه‌ی خون شد، و سریع رفت
واسه همین گفتم بهتره .به موسیو وانیتاس بگم
امیدوارم دکتر قلابی آخرش .بلایی سر اون حاجیش نیاره
چرا آخه؟ مگه موسیو وانیتاس !نرفته که موسیو نوئه رو نجات بده؟
‫احتمالاً نه. قیافه‌ش یه‌جوری بود.
ولی باوجود اینکه موسیو نوئه مجبوره از یه .دستش استفاده کنه، بازم از موسیو وانیتاس قوی‌تره
‫پس اوضاع خیلی هم خراب نمی‌شه، نه؟
‫چمی‌دونم.
نوئه جونم هیچ‌وقت کسی رو نکشته، مگه نه؟
خودش خوب می‌دونه چقدر قویه، پس فکر .می‌کنه می‌تونه دست‌هاش رو آلوده نکنه
از خشونت دوری می‌کنه، ولی می‌دونه که .می‌تونه ازش استفاده کنه تا دهن بقیه رو ببنده
‫رو مخه.
.گلوله از کنار چشمم عبور کرد ...مشکلی نیست، ولی چرا
‫قوی‌تر و سریع‌تر از وانیتاس‌ام، ‫ولی بازم بهش نمی‌رسم.
‫انگاری که داره تک‌تک حرکت‌هام رو پیش‌بینی می‌کنه.
‫اگه عجله نکنم، دومی...
‫درست داره به سمتم میاد.
‫این بده.
‫اگه مستقیم بهش ضربه بزنم، می‌میره.
‫دست نگه‌دار!
‫نمی‌تونم کاری نکنم، ولی نمی‌خوام هم بکشمش.
‫دست نگه‌دار!
‫این کار رو نکن.
‫بعضی‌ها به‌خاطر قوی‌بودن‌شون، ‫نمی‌خوان کسی رو بکشن.
‫بعضی‌ها هم به‌خاطر ضعف‌شون، ‫هر کاری لازم باشه، برای زنده‌موندن‌شون انجام میدن.
‫اما وقتی اوضاع به اندازه کافی خطرناک بشه، ‫تفاوت اصلی بین‌شون رو می‌تونیم، ببینیم.
‫اگه جلوی خودم رو نگرفته بودم، ‫همین الان کشته بودمش.
‫نه، اینطور نیست.
‫اون درست به‌سمت من اومد، ‫چون مطمئن بود، نمی‌خوام بکشمش.
‫احتمال زیاد از الگوی حمله‌ی من که ‫خودم متوجه‌ش نشده بودم، خبر داره.
‫به‌خاطر همینم...
‫لعنتی.
‫اون(میخائیل) گفت که: «من هیچی رو در موردت نمی‌دونم».
‫بعدش هم بهم خندید!
‫تو هم دقیقاً همینطوری‌ای!
‫تو هم دقیقاً با اون نگاهت که انگاری میگه ‫من خودم همه‌چیزو می‌دونم.
‫و بازم، هیچی رو بهم نمیگی!
‫این رو اعصابمه!
‫اون‌جوری که با رفتار‌های تحقیر‌آمیزت با ‫ کسایی که برای من عزیز‌بودن برخورد کردی.
‫اون‌جوری که یه بارم به حرفام گوش ندادی!
‫اون‌جوری که همیشه، همه‌چیزو، همه‌چیزو ‫بی‌خیال شدی، انگاری که اصلاً هیچ‌وقت چنین اتفاقی نیفتاده!
‫یه حرفی نداری که بخوای از خودت بزنی، وانیتاس؟
‫حداقل یه چیزی بگو!
‫بی‌فایده‌س.
‫داداشم از یه‌نوعی از هیپنوتیزم‌ روی خودش استفاده کرده.
‫پس الان، هر کی تلاش کنه، ‫خاطراتش رو بگیره،
‫اون تمام تلاشش رو می‌کنه که بکششون.
‫مهم نیست کی باشن، اونا رو می‌کشه.
‫نگران نباش، داداشی، ‫حتی اگه نوئه رو کشتی،
‫حتی اگه آسیبی رو روت به جا بذاره یا به‌خاطر ‫دلتنگی براش، باعث بشه از درون داغون بشی،
‫من، همیشه‌ی همیشه‌ی همیشه، کنارت خواهم بود.
‫تنها کسی میشم که همیشه کنارت می‌مونه، داداشی.
‫نوئه.
‫نوئه صدمه دیده. باید کمکش کن.
‫نکن.
‫هشدار ساعتِ میشا هر لحظه ‫ممکنه که به‌صدا در بیاد.
‫و وقتی شنیدمش، باید از روی چرخ‌وفلک بپرم.
‫درسته. باید همین کار رو بکنم.
‫ا-اما...
‫نمی‌تونم اینجا بشینم و صدمه‌دیدن نوئه رو ‫ببینم، تحملش رو ندارم.
‫اگه نوئه رو هم از دست بدم، ‫دیگه نمی‌تونم به زندگی‌کردنم ادامه بدم.
‫پس، این چطوره؟
‫می‌تونی کاری که میشا بهت گفت رو بکنی و ‫جلوی مبارزه‌ی نوئه رو بگیری.
‫اینطوری می‌تونی هردو کار رو انجام بدی، نه؟
‫باشه.
‫همین خوبه.
‫اگه نوئه دیگه به‌خاطر من صدمه نبینه...
‫اگه بتونم جلوی گریه‌کردنش رو ‫درست مثل اون دفعه بگیرم...
‫خنده‌داره.
‫یعنی واقعاً این کارا رو برای نوئه می‌کنی؟
‫دومی!
‫اون کیه؟
‫مادمازل دومینیک! شما خوبین؟!
‫مادمازل دومینیک! صدمه ندیدین؟
‫جان!
‫نوئه، اینجا چه‌خبره؟! ‫چرا تو و وانیتاس دارین، می‌جنگین؟
‫مادمازل دومینیک!
‫جان. نمی‌خوام اینجا باشی.
‫نزدیکم نیا.دور شو.
‫ازت متنفرم، جان!
‫اینطور نیست.
‫من نباید...
‫آبجی.
‫هر کی سر راه‌مون قرار بگیره، آدم بدیه.
‫میای با هم بکشیم‌شون؟
‫پس اونی که پشت همه‌ی این قضایاست، توئی؟!
‫جان، این کار رو نکن! اون...
‫نوئه!
‫من به دستور ارباب لوکاست که اینجام!
‫مادمازل دومینیک رو نجات میدم! ‫قول میدم!
‫وانیتاس رو به خودت می‌سپارم.
‫حواست بهش باشه.
‫حواست بهش باشه... به وانیتاس؟
‫لازم نبود اینو بهم بگی.
‫حالا دیگه نمی‌تونی برای مدتی، ‫از اون سلاح‌های ترسناکت استفاده کنی.
‫آسترمایت رو دست‌کاری کرد؟!
‫من... همیشه اینجوری به‌نظر می‌رسیدم؟
‫وانیتاس چی؟
‫اون چطوری بود؟
برید یه‌جای دیگه بشینید !و به‌حال همدیگه گریه کنید
‫منو درگیرش نکنید!
‫من چه‌چیزی رو می‌دیدم؟
‫حالا از جلوی چشمام گمشو اون‌طرف!
ولی اگه جُم نخوری، اول !کار اونو (دومی) تموم می‌کنم
‫همینطوریه که میخائیل گفت. ‫من هیچی در مورد گذشته‌ی وانیتاس نمی‌دونم.
‫بازم...
‫تمام مدت داشتم نگاهش می‌کردم.
‫دیدم که چه فرد مهربونی می‌تونه باشه.
‫بیا تمومش کنیم، وانیتاس.
‫می‌خوام، اوضاع‌مون مثل گذشته بشه.
‫سرکشه، همیشه هر کاری دلش بخواد، انجام میده.
‫وانیتاس!
‫براش مهم نیست، اگه صدمه ببینه، اما...
‫نمی‌تونه بذاره بقیه به‌خاطرش صدمه ببینن.
‫وانیتاس!
‫برای منزوی‌کردن خودش، ‫همه رو از خودش می‌رونه.
‫حداقلش اینه که، این آزادت می‌کنه.
‫حالا فهمیدم.
‫اون چیزی که بهش میگه «آزادی» ‫در واقع همون «تنهایی»‌ـه؟
‫بکشش. بکشش.
‫اون خون‌آشام رو بکش!
‫اسمم نوئه‌ست، نه «خون‌آشام»!
‫مسخره‌س. واقعاً مسخره‌س.
‫گوش بده، وانیتاس!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اون چیزی رو که آرزوت‌ـه، رو هیچ‌وقت انجام نمیدم.
‫هیچ‌وقت آزادت نمی‌کنم!
‫خاطره‌ی بیست‌وسوم
بارش - اشک‌هایی چون باران
‫قبل از دونستنش، متوجه شدم
‫فکر می‌کردم اراده‌ی خودمه، ولی این اراده چیزی جز یه چیز پیش‌ساخته‌‌شده نبود
‫مثل یه رژه که مقصد به خودش بی‌توجه‌‌ـه
‫در امتداد جاده‌ای که توسط ناخودآگاهم هموار شده بود، قدم زدم
‫با بینش من در یه افول کامل
‫دروغ گفتن درست مثل بقیه، حس خوبی داشت
‫استدلال‌های غلطی که به یک‌دیگر می‌رسند
‫چه موقع بود که قلبم به این صورت تکه‌تکه شد؟
‫با همین اشتباه‌های بی‌جامون، راهی به هم پیدا می‌کنیم
‫پشت این مسیرِ عاری از اشتیاق و رغبت ولی سرراست چه چیزی وجود داره؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
احساسات‌مون مشابه‌ان
‫این پیوند دقیقاً کجا می‌خواد ما رو به هم برسونه، در حالی که مدت‌هاست که از بین رفته؟
‫ارسال امواجی در این هوای آلوده
‫برای اولین بار نفس می‌کشیم، بدون دانستن قوانین، دوباره و دوباره به انجام یک کار می‌پردازیم
‫به روز رستگاری ایمان داشته باش
‫خاطره‌ی بیست‌وچهارم
‫آرزویِ او - پس از باران
آرزویِ او - پس از باران