...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫دیدمش. داریم به نیروگاه هسته‌ای ‫نزدیک میشیم.
‫فیلم نیروگاه فوکوشیما
‫ساعت هفت صبح توسط شرکت نیروی برق ‫ژاپن منتشر شد.
‫به خاطر تشعشعات رادیویی،
‫افراد هلیکوپتر ما نتونستن برن بالای سر نیروگاه.
‫این فیلم توسط شرکت نیروی برق ژاپن ‫منتشر شده.
‫اوه، اوناهاش! ‫ساختمون نیروگاه.
‫به علاوه واحد یک و سه، ‫واحد چهار رو هم می‌بینیم.
‫ساختمون منفجر شده، و یک حفره در ‫ساختار گذاشته.
‫دیوارهای بیرونی خراب شدن، ‫و فقط چارچوب مونده.
‫می‌بینین؟ صحنه ویران گریه.
‫و هنوز چند کارگر اونجا هستن، نه؟
‫و بدتر از اون...
‫تعداد کمی ازشون مونده.
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[نزدیک واحد دو]
‫لعنتی!
‫یامانیشی، می‌تونی اینا رو ببری؟
‫باشه!
‫[برگرفته از اتفاقات واقعی]
‫ببخشید اینقدر طول کشید.
‫همه جا پر خرابه‌ست. ‫ماشین آتشنشانی هنوز کار می‌کنه؟
‫نزدیک بود داغون بشه.
‫ده دقیقه بیشتر طول می‌کشید، بنزینم تموم میشد.
‫باید عجله کنیم. ‫نمیشه زیاد اینجا موند.
‫- سطح تشعشعات رادیویی خیلی بالاست. ‫- باشه.
‫خیلی خب. تموم شد.
‫ها؟
‫اوه، وایسا.
‫ها؟
‫بد به نظر میاد.
‫- چی شده؟ ‫- این...
‫چه خبره؟ سوختش پر شد.
‫باید ازش آب بیاد بیرون.
‫به نظرت پمپ ترکیده؟
‫نمی‌دونم. بذار دوباره امتحانش کنم.
‫- زود باش! ‫- باشه.
‫چطوره؟
‫داری میگی هیچکس نمی‌دونه چطوری؟
‫[ساختمان عایق ارتعاشی]
‫متاسفم.
‫کاری نیست که بچه‌ها بهش عادت داشته باشن.
‫تازه، اون ماشین آتشنشانی رو قرض گرفتیم، ‫بهش عادت ندارن.
‫راست میگی.
‫بهرحال، باید سعی کنیم تا برسیم به تهش.
‫- چشم، قربان. ‫- خب؟ سعیم رو می‌کنم.
‫بله، قربان.
‫- خیلی ممنون. ‫- باز آب بریزید داخل.
‫یه کاری بکنید.
‫نباید انتظار داشتیم بچه‌هامون
‫بتونن موتور ماشینه رو راه بندازن.
‫آره.
‫[شهر موتسو، استان آئوموری] ‫[منزل خانوادگی گرداننده واحد چهار، کریهارا]
‫[شرکت نیروی برق شهر موتسو، دفتر آئوموری]
‫کریهارا هستم.
‫بله.
‫خب، کجا...
‫باشه.
‫ممنون که تماس گرفتین.
‫جنازه کوکی رو پیدا کردن.
‫داستان بعدی.
‫در پس آیند زلزله،
‫آشوب همچنان در فرودگاه بین المللی ناریتا ادامه داره.
‫بسیاری از خارجی‌ها به سمت سالن پرواز فرار کردن
‫به امید اینکه بتونن کشور رو به مقصد کشور ‫خودشون، ترک کنن.
‫از زمان زلزله...
‫قربان...
‫آمریکایی‌های زیادی دارن میرن، قربان.
‫ظاهراً دولت آمریکا یه بیانیه منتشر کرده ‫و گفته برگردن خونه.
‫بقیه کشورها هم دارن همچین یادداشتی منتشر می‌کنن.
‫توی ناریتا و هاندا مشکل پیش اومده.
‫برو به رئیس جمهور زنگ بزن.
‫چشم، قربان.
‫نخست وزیر! قربان ایشون تشریف آوردن.
‫اوه.
‫هی.
‫خیلی ممنون اومدی کمک.
‫قربونت.
‫ببخشید اگه وسایل پذیرایی مهیا نیست. ‫وقت نداریم صحبت کنیم.
‫خب، خوبه.
‫چون نیومدم با سیاستمدارها دوست بشم.
‫پس بریم سر اصل مطلب.
‫اگه...
‫یه جوری بتونیم ببندیمش،
‫خوب میشه.
‫ولی مشکل...
‫مشکل اینه که
‫اگه نتونیم جلوی راکتورها رو بگیریم چی؟
‫خب، با توجه به وضعیت الان، منطقیه.
‫بعد اینکه ژاپن آلوده به تشعشعات شد،
‫چطوری می‌تونیم ساختمون‌های مهم دولت ‫رو سرپا نگه داریم،
‫و چطوری می‌تونیم بازسازی کنیم؟
‫دقیقاً.
‫خب، مطمئنم همین الانش هم می‌دونین،
‫یه راکتور که از کنترل خارج بشه،
‫شش‌تای بقیه هم میشن.
‫نمیشه وسط راه جلوشون رو گرفت،
‫چون اصلاً نمیشه بهشون نزدیک شد.
‫پس...
‫چی میشه؟
‫این بخش قرمز،
‫یه شعاع صد و هفتاد کیلومتری تا نیروگاه ‫هسته‌ای فوکوشیما دایچیه.
‫هر کسی که نزدیکش بمونه می‌میره.
‫باید جابجاشون کنین.
‫به علاوه، نواحی تا شعاع دویست و پنجاه کیلومتری
‫باید تخلیه بشن.
‫کسی نباید واردشون بشه.
‫چون آلوده به مواد رادیواکتیوی می‌مونه،
‫احتمالاً به مدت چند دهه.
‫نمیشه توش زندگی کرد.
‫جدی؟
‫توکیو، چیبا، کاناگاوا؟
‫میگی همه مردم قراره بی‌خانمان بشن؟
‫بله.
‫تقریباً پنجاه میلیون نفر خونه و زندگیشون ‫رو از دست میدن.
‫تازه نگم
‫که چند نفر مجبور میشن کسب و کارشون ‫رو جابجا کنن.
‫اقتصاد ژاپن
‫تا چند سالی از کار میفته.
‫تقریباً یک سوم از سرزمین ژاپن
‫برای چند دهه غیرقابل استفاده‌ست؟
‫کشور ما
‫تقسیم میشه به هوکایدو و ژاپن غربی، نه؟
‫درسته.
‫ژاپن نابود میشه.
‫[قسمت آخر: سناریوی سقوط ژاپن]
‫سطح تشعشعات رادیویی در هوای بالای نیروگاه
‫دیروز توسط هواپیمای شناسایی ما جمع آوری شد
‫و دویست و چهل و هفت میلی‌سیورت در ساعت ‫اندازه گیری شد.
‫نتیجه گرفتیم که عملیات غیرممکنه.
‫نگو غیرممکنه.
‫فقط یه خطر جدی جلوی رومونه.
‫ولی اگه نتونیم آب رو از زیر زمین استخراج کنیم،
‫باید از بالای سر آب رو بریزیم.
‫مطبوعات حواسش به ماست،
‫گزارشگرها به ژاپن میگن جهنم،
‫باید به دنیا نشون بدیم که دولت ما ‫دست به عمل زده.
‫یه راهی پیدا کنین که آب رو بریزید داخلش.
‫ولی اگه از هلیکوپتر استفاده کنیم،
‫اونم با یه انفجار هیدروژنی دیگه، ‫هلیکوپترها سقوط می‌کنن و افرادمون رو از دست میدیم،
‫اوضاع الان شما بدتر هم میشه.
‫اومدی نشونمون بدی چقدر به درد نخوری؟
‫شرایط فوریه!
‫خواهش می‌کنم. الان وقتشه به دنیا نشون بدیم ‫که می‌تونیم واکنش نشون بدیم.
‫نیروی خودپدافندی تنها امید ماست.
‫فردا صبح، اول وقت باید یه هواپیما بفرستیم بالا
‫و تشعشعات رو ارزیابی کنیم،
‫بعدش تصمیم بگیریم چه کاری میشه کرد.
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[نزدیک واحد دو]
‫عجیبه.
‫- یه کم نور بنداز اینجا! ‫- باشه.
‫خیلی تاریکه.
‫هی! یه کم نور می‌خوام!
‫اوه. چشم، قربان!
‫فیوز پمپ رو عوض کردم. ‫کار می‌کنه؟
‫خوب نیست. کار نمی‌کنه.
‫ببرش عقب. خیلی تاریکه. هیچی نمی‌بینم!
‫سطح آب چطوره؟
‫هنوز بده.
‫[اتاق کنترل واحد یک و دو]
‫نشونی از بالا رفتنش نمی‌بینیم.
‫و فشار؟
‫فشار مخزن اصلی
‫هفتصد و سی کیلوپاسکاله.
‫اوه، لعنتی.
‫حالا که ماشین آتشنشانی کار نمی‌کنه، ‫نمیشه آب واردش کرد.
‫آقای آراکی کجا رفت؟
‫چی؟
‫از سرویس امنیتی هسته‌ای. ‫سیجی آراکی.
‫الان میرم پیداش کنم.
‫[نیروگاه هسته‌ای فوکوشیما داینی] ‫[مرکز تخلیه]
‫آقای آراکی، مدیر ایستگاه آقای یوشیدا هستن.
‫الو؟ آراکی هستم.
‫آقای آراکی،
‫خدا رو شکر تونستیم باهاتون تماس بگیریم.
‫مخصوصاً که اینجا خوب آنتن نمیده.
‫شانس آوردیم خط‌های تلفن کار می‌کنن.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونیم آب وارد راکتورها کنیم.
‫چطوری مخزن آب موتور آتشنشانی رو پر می‌کنین؟
‫قدم به قدم بهم بگید.
‫این وقت ساعت بیرونی؟
‫اصلاً چیزی می‌بینن؟
‫بله. با چراغ قوه دارن کار می‌کنن.
‫- چند نفرن؟ ‫- چهار.
‫فقط میشد چهار نفر رو فرستاد.
‫آقای یوشیدا،
‫خیلی کار پیچیده‌ایه.
‫تازه چهار نفر کافی نیست.
‫توی ظلمات شب
‫و بدون تمرین،
‫یه کار غیرممکن می‌خواید انجام بدید.
‫خواهش می‌کنم این حرف رو نزنین.
‫تاریک باشه یا نه، باید این کار رو بکنن!
‫ببخشید.
‫متاسفم.
‫خواهش می‌کنم، آقای آراکی،
‫برام توضیحش بدید.
‫خیلی خب، آقای یوشیدا...
‫از روی بدجنسی نمیگم.
‫به نظرم غیرممکنه.
‫یه کاریه که وقتی ارشدهام چم و خمش رو
‫قدم به قدم توی محیط مناسبش
‫با ابزارهای لازم یادم دادن، یاد گرفتم.
‫اگه واسه بار اوله دارن بهش دست میزنن، ‫فکر نکنم بتونن.
‫متاسفم، جناب یوشیدا.
‫چرا من رو نمی‌فرستین؟
‫به شرکت نیروی برق بگید به رئیسمون ‫درخواست بده.
‫ازش خبر که شنیدید،
‫من
‫زود میام اونجا.
‫نمی‌تونم.
‫- چرا؟ ‫- چون...
‫شما مقاطعه کارید،
‫با وضعیت
‫فعلی
‫نمی‌تونیم همچین چیزی ازتون بخوایم.
‫شرکت نیروی برق ژاپن
‫نمی‌تونه درخواستی بده
‫که واسه کمک به ما، جونتون توی خطر بیفته.
‫هوم.
‫گزینه‌های دیگه رو امتحان می‌کنیم.
‫آقای آراکی،
‫ممنونم ازتون.
‫که روراست بودید.
‫واقعاً لطف کردید.
‫می‌بینمتون.
‫دود سفید می‌بینیم. ‫از واحد چهار داره میاد؟
‫بلند شدن دود سفید می‌بینیم.
‫نمیشه تایید کرد
‫از سوخت مصرف شده هسته‌ای داره میاد یا نه.
‫ولی میشه دود سفید رو دید. تکرار می‌کنم...
‫- خبر درباره مخزن‌ها؟ ‫- بله.
‫مطمئنم آب توی مخزن داره تبخیر میشه.
‫کارمندهایی که داشتن آب رو واردش می‌کردن کجان؟
‫میگن نمی‌خوان اونجا رو تخلیه کنن.
‫می‌خوان ادامه بدن.
‫- بهشون این پیغام رو بده. ‫- چشم.
‫«می‌تونین
‫کارتون رو ادامه بدین.»
‫چشم، قربان.
‫چطوره؟
‫هنوز خبری نیست. ‫آب دریا وارد نمیشه.
‫بیاید دوباره امتحان کنیم.
‫- خیلی خب. یه بار دیگه! ‫- خب.
‫هی، یه بار دیگه روشنش کن.
‫- آماده؟ ‫- آره.
‫کار نمی‌کنه؟
‫- یه بار دیگه. ‫- باشه.
‫آقای رئیس جمهور، خواهش می‌کنم، ‫هر چی بود بهتون گفتم.
‫تا همین صبح برق نداشتیم،
‫نتونستیم مراقب وضعیت راکتور باشیم.
‫بردن همه آمریکایی‌ها
‫می‌تونه پیغام بدی رو برای دنیا بفرسته.
‫میشه تجدید نظر کنید؟
‫داریم هر کاری که میشه رو برای ‫بهبود وضعیت می‌کنیم،
‫از جمله اطمینان از امنیت تمام آمریکایی‌ها.
‫به نیروی خودپدافندی دستور دادم
‫یه واحد ویژه صد هزار نفره بچینه،
‫با دویست هلیکوپتر،
‫سیصد هواپیما، و پنجاه کشتی جنگی.
‫نیروهای زیادی دارن میرن فوکوشیما.
‫میگه هر چی اطلاعات درباره نیروگاه داریم ‫رو بهش بگیم.
‫می‌خواد متخصصین هسته‌ای رو
‫بفرسته کمک که تصمیم بگیریم چیکار کنیم.
‫خب، همه چی سخت‌تر میشه...
‫پس چی!
‫هلیکوپترها کجان؟
‫هر جور که شده،
‫می‌خوام آمریکا دستوری که به آمریکایی‌ها برای ‫تخلیه ژاپن داده رو پس بگیره.
‫دود سفید داره کم میشه.
‫- کم میشه؟ ‫- بله.
‫- پس نشون بدیه. ‫- بله.
‫یعنی آب مخزن خالی شده.
‫پس واسه همینه.
‫وقتی دما میره پایین، میزان تبخیر هم کمتر میشه،
‫ولی با توجه به شرایط فعلی، ‫احتمالاً اینطور نیست.
‫- بچه‌های توی محل هستن؟ ‫- بله.
‫یوشیدا هستم. دریافت می‌کنین؟
‫کاواکامی هستم.
‫اوه، کاواکامی.
‫- تجهیزات آب رو چک کن! ‫- باشه.
‫ببخشید.
‫خیلی داره طول می‌کشه.
‫نه، نه. دمتون گرم.
‫چطور پیش میره؟
‫پمپ راه نمیفته؟
‫آب دریا رو نمی‌کشه داخل؟
‫کل شب روش کار کردیم، ولی درست نمیشه.
‫متاسفم.
‫کاواکامی، اینقدر عذرخواهی نکن.
‫کاواکامی؟
‫خسته شدم.
‫از مُردن نمی‌ترسم.
‫بیست و پنج سال...
‫من بیست و پنج سال توی این نیروگاه کار کردم.
‫ولی از پس همچین کار ساده‌ای برنمیام.
‫حس بدبختی می‌کنم.
‫باید برگردم سر کارم.
‫- صبح همگی بخیر! ‫- صبح بخیر!
‫این اینجا چیکار داره؟
‫آقای یوشیدا، شما که درخواست نمی‌کردید،
‫واسه همین ما خودمون اومدیم.
‫به همین سادگی تصمیم گرفتی؟
‫اومدیم به هر نحوی که میشه، ‫وظیفه‌مون رو انجام بدیم.
‫سرخود اومدیم.
‫احساس مسئولیت نکنید.
‫ریسکش رو قبول کردیم،
‫حتی اگه بمیریم، باشه؟
‫فقط می‌خوایم از خانواده‌هامون مراقبت کنیم.
‫و نمی‌تونیم کار رو
‫بسپریم دست تازه کارهای پیر.
‫خیلی خب. وضعیت فعلی رو بگید چطوره.
‫- چند نفر؟ ‫- سه نفر.
‫واسه شروع بد نیست.
‫اینجا عالیه. بذارش اینجا.
‫واو، از اونی که فکر می‌کردم نازک‌ترن. ‫می‌تونن جلوی تشعشعات رو بگیرن؟
‫احتمالاً.
‫طبق اطلاعاتی که واحد شیمیایی داده، ‫تاثیرش از گلوله بیشتره.
‫- خوب چسب بزنیش‌ها. ‫- چشم، قربان.
‫نذار هوا واردش بشه.
‫واسه سوخت کارهایی که گفتم رو کردین؟
‫فرمانده!
‫قربان، هواپیمای شناسایی برگشته.
‫سطح ارتشاع در ارتفاع نود و یک متری
‫هشتاد و هفت میلی‌سیورت بر ساعت بوده.
‫هر هلیکوپتر می‌تونه تا چهل دقیقه کار کنه.
‫اولین تیپ هلیکوپتر
‫آماده ماموریته.
‫سطح آب منفی ۱,۴۵۰.
‫تغییر کوچیکیه، ولی بالاخره یه کم رفت بالا.
‫فکر نمی‌کنین باید یه سر به مخزن بزنیم؟
‫آره.
‫هنوز نمی‌دونم
‫چطوری قراره آب رو تا پنج طبقه پمپ کنیم.
‫مدیر ایستگاه یوشیدا، دریافت می‌کنین؟
‫بله.
‫توی دفتر اصلی یه پیغام گرفتیم.
‫از شرکت‌های ساخت و سازه.
‫اه، الان وقتش نیست.
‫موقع ساخت ساختمون‌ها،
‫با ماشین‌های آتشنشانی بتن رو می‌ریزن واسه ‫طبقات بالاتر.
‫میگن می‌تونین اینجوری آب بریزین یا نه.
‫به نظرتون جواب میده؟
‫- ارتفاعش چقدره؟ ‫- پنجاه متره.
‫ظاهراً به پونزده طبقه میرسه.
‫بگید چندتا برامون بفرستن.
‫اول باید یه کم تغییرشون بدیم.
‫دارم با سازنده هماهنگ می‌کنیم.
‫برای آوردنش، از سازمان حمل و نقل ‫و پلیس کمک می‌گیریم
‫که بتونه از وسط ماشین‌های رها شده و ‫خرابه‌ها رد بشه.
‫از جفتتون ممنونم.
‫موفق باشید.
‫چیزی نیست که نشون بده اوضاع بدتر میشه
‫و احتمالاً تاثیر کمی روی پرواز داره.
‫هرچند، نزدیک هدف که شدیم، ‫انتظار داریم بادهای غربی بیشتر بشن.
‫باید مراقب باشید.
‫همونطور که گزارش شده،
‫از جلسه دیروز تا الان هیچی عوض نشده.
‫همونطور که گفتم، وقتی رفتیم اونجا، با توجه
‫به مسیر باد تصمیم می‌گیریم از کدوم ناحیه استفاده کنیم.
‫سلام. ایگوچی هستم.
‫اطاعت میشه.
‫- چراغ سبز. با ماموریت موافقت شد. ‫- دریافت شد.
‫گروه صد و چهارم، تیپ هلیکوپتر اول،
‫ماموریت رو شروع کنید!
‫در حال شروع ماموریت.
‫- در حال شروع ماموریت! ‫- دریافت شد.
‫در حال شروع ماموریت.
‫[پتاسیم یدید]
‫بیا!
‫وایسا!
‫- من زمین رو چک می‌کنم. ‫- فهمیدم!
‫یه دفتر ارتباطی توی دفتر نخست وزیر راه می‌اندازیم.
‫داریم با آمریکایی‌ها چونه میزنیم
‫که توافق ما رو قبول کنن.
‫نزدیک دفتر میشن، ‫که بتونن زود به زود در جریان کارها قرار بگیرن.
‫- ماتسوموتو این رو داده بهت؟ ‫- بله، قربان.
‫با دستیار وزیر امور خارجه آمریکا
‫و سفیرها هم تماس می‌گیرم.
‫یه دید از هدف دارم.
‫شبیه گنبد بمب اتمی هیروشیما شده.
‫از جنوب غربی باد شدید می‌وزه.
‫در حال نزدیک شدن به هدف. تمام.
‫آماده باز کردن آب باشید.
‫هدف تایید شد.
‫آب رو باز کنید!
‫در حال باز کردن آب.
‫در حال باز کردن آب. در حال باز کردن آب.
‫تخلیه آب تکمیل شد.
‫در حال دور شدن از هدف.
‫- همونطور که می‌بینین. ‫- ما اخبار...
‫خب؟ نظرت چیه؟
‫پمپ زرافه چطوره؟
‫الان میرم.
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[ساختمان راکتور واحد چهار]
‫اینم از این.
‫شروع تزریق آب. ‫شروع تزریق آب!
‫[فوکوشیما دایچی] ‫[ساختمان راکتور واحد یک]
‫عالیه.
‫آقای آراکی! ‫ماشین‌های آتشنشانی دارن کار می‌کنن.
‫- خوبه. ‫- بیاید اول بریم سراغ اون یکی.
‫مراقب باش.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- بله قربان!
‫خوبه.
‫تجهیزات آب کار می‌کنه؟
‫- بله، خوب پیش میره. ‫- خوبه. خوشم اومد.
‫خیلی خب.
‫یه عالمه آب داره وارد میشه. ‫سطح آب داره میره بالا.
‫خبر رسید بالاخره داره خنک میشه؟
‫بله. بالاخره داریم نشونه‌های تثبیت راکتور رو می‌بینیم.
‫من به
‫تموم مردها و زن‌های نیروی خودپدافندی
‫که شجاعانه روی زمین جنگیدن، و کارمندهای ‫شرکت نیروی برق در محل احترام می‌ذارم.
‫ایالات متحده آماده هر گونه کمک به ژاپنه.
‫اگه کاری از دستمون برمیاد، بهمون بگید.
‫کشورِ ما قدردان محبت
‫قدرتمندترین متحدمونه.
‫میشه دستور تخلیه رو کنسل کنید؟
‫متاسفم، جناب نخست وزیر.
‫با اینکه درک می‌کنم
‫کشورتون چقدر تلاش کرده تا اوضاع رو مدیریت کنه،
‫نمی‌تونیم دستور تخلیه رو لغو کنیم
‫و من همچنان می‌خوام تموم آمریکایی‌ها ‫تا شعاع هشتاد کیلومتری
‫فوکوشیما دایچی رو تخلیه کنن.
‫الان یک ساعت از تزریق آب دریا گذشته،
‫و ما حدود صد تن آب تزریق کردیم.
‫به این زودی؟
‫- بله. ‫- خسته نباشید.
‫به به.
‫- هی. ‫- آخ.
‫دفتر اصلی! دفتر اصلی! ‫یکی دیگه. یه زلزله دیگه!
‫پمپ‌‌های زرافه سالمن؟
‫اوضاع محل چطوره؟
‫به خاطر پس لرزه زرافه افتاد؟
‫میگم یکی چک کنه.
‫این کار رو باهامون نکن.
‫آمریکا یه بیانیه مشورتی برای تخلیه داده،
‫ولی سفارت تایید کرد که برای احتیاطه.
‫ایالات متحده گفته تا هشتاد کیلومتر.
‫ولی ژاپن همین تازگی گفته تا شعاع سی کیلومتری.
‫سوال پیش میاد که...
‫نمیشه ناحیه تخلیه رو به این راحتی گسترش داد.
‫پنجاه کیلومتره... ‫شهروندان سن بالا چطوره باید برن؟
‫ولی این چارچوب قدرتمند همکاری
‫به ژاپن و آمریکا کمک می‌کنه اطلاعاتشون رو ‫با هم درمیون بذارن
‫و برای بُردن این نبرد، با هم بجنگن.
‫خب... راستش،
‫ظاهراً کمکی از طرف آمریکا صورت نگرفته،
‫چون دولت ژاپن
‫بهشون اطلاعاتی نداده.
‫از مقامات رسمی کشور گزارش رسیده
‫که ژاپن پیشنهاد تجهیزات خنک کننده ‫آمریکا رو رد کرده.
‫می‌دونین، الان مهم نیست که
‫در همچین وضعیتی با آمریکایی‌ها همکاری کنیم...
‫وقتی داریم همه چی رو درست می‌کنیم، ‫فضولیشون گل کرده.
‫درباره تجهیزات خنک کننده جدید صحبت کرد.
‫به نظرتون حقیقت داره؟
‫از کجا معلوم می‌خوان به چی برسن؟
‫خودمون با دولت آمریکا تماس گرفتیم.
‫ولی تایید کردن که همچین پیشنهادی ندادن.
‫احتمالاً گزارش‌هاشون براساس شک و گمانه.
‫با حمله به فقدان صلاحیت دولت،
‫ممکنه مطبوعات خوشحال شده باشن؟
‫در هر صورت،
‫مطبوعات تا چند روز آینده به تخریب ‫دولت ادامه داد.
‫ولی علی رغم گزارشات مطبوعات،
‫ترکیب همکاری بین ژاپن و آمریکا از روز ‫بعدش شروع شد.
‫هفت کشتی از ساحل استان میاگی رسیدن،
‫من جمله کشتی ایالات متحده رونالد ریگان ‫حامل هواپیما
‫و دسته هلیکوپتری که کمک دستش بود.
‫همچنین،
‫به اضافه بیشتر از دویست متخصص نیروهای هسته‌ای،
‫ده هزار لباس مواد خطرناک، ‫سی هزار تابش سنج،
‫و تعداد زیادی تجهیزات دیگه
‫به ژاپن تحویل داده شدن.
‫زرافه‌ها سالمن!
‫تو پس لرزه هیچیشون نشده.
‫تزریق آب ادامه داره.
‫باشه!
‫چقدر تزریق کردن؟
‫صد و پنجاه تن. سطح آب رسیده به مثبتِ ‫سه و هفت دهم متر.
‫ثابت قدم به تزریق آب ادامه دادیم.
‫گزارش کمک خیلی از مردم به دستمون رسیده بود.
‫چهار تیم پروژه‌ای در ستاد تلفیقی شروع به کار کردن.
‫به اضافه شرکت نیروی برق ژاپن،
‫وزارت اقتصاد، امور خارجه، ‫و امنیت و ایمنی هسته‌ای
‫با هم به همراه نیروهای پلیس، ‫آتشنشانی و نیروی خودپدافندی
‫همکاری کردن تا این بحران به پایان برسه.
‫سرجمع دویست عضو بودند.
‫زمینه‌ی یک واکنش اصولی
‫بالاخره داشت جواب می‌داد.
‫واگوری! واگوری! ‫این خوب نیست. از اول بنویس!
‫عذر می‌خوام. درستش می‌کنم، قربان.
‫کلید قطع کُن رو خاموش کن.
‫بله، قربان.
‫خب، چرا این نابودگر ثابت بالاخره ‫فروکش کرد؟
‫حتی الان هم از دلایلش مطمئن نیستم.
‫نمیشه براش بهونه‌ای آورد.
‫ما سازنده‌های این دستگاهیم.
‫با این حال، نتونستیم وقتی علیه ما شد،
‫جلوش واکنشی نشون بدیم.
‫فقط تونستیم آب تزریق کنیم.
‫از لوله‌ها به داخل راکتورها آب تزریق کردیم،
‫انگار از آسمون داشت بارون می‌بارید.
‫از بیرون ساختمون‌ها آب پاشیدیم،
‫و تا آخر، بی‌وقفه
‫ادامه دادیم.
‫جفت دستتون لطفاً.
‫- سلام. ‫- خوش برگشتی.
‫- ممنون.
‫- خوش برگشتی. ‫- سلام.
‫آقای ماجیما، از این طرف لطفاً.
‫- مشکل نگران کننده‌ای دارید؟ ‫- نه.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره.
‫- انگار مشکلی ندارید. ‫- هوم.
‫خیلی خب.
‫خوش برگشتی. ‫مولد برق می‌خواد ببیندت.
‫میشه یه سر بزنی؟
‫در نهایت، جون سالم به در بردم.
‫یه عکس داریم. ‫می‌خواید ببینیدش؟
‫بله.
‫خودشه.
‫کوکی!
‫هی، خانواده‌ت اومدن.
‫اومدیم ببریمت خونه.
‫بیا بریم خونه.
‫حتماً خیلی وقته
‫سردته.
‫باید یه کم استراحت کنی.
‫کوکی.
‫خسته نباشی. کارت عالی بود.
‫کارت عالی بود، پسرم.
‫دوتا از کارمندهای نیروگاه
‫جونشون رو در اون حادثه از دست دادن.
‫در ششم آوریل،
‫مراسم تشییع کوکی کریهارا، ‫که در زیرزمین واحد چهارم فوت شد برگزار شد.
‫خیلی از ماها
‫نتونستیم توی مراسم شرکت کنیم.
‫چون کارمون
‫روی واحدهای بسته شده تا آوریل ‫ادامه داشت.
‫کسایی که از یازدهم مارس جونشون در معرض خطر بود،
‫تا مدت طولانی استراحت نکردن.
‫از نظر ذهنی و جسمی واقعاً خسته شده بودیم.
‫دیگه ادرار خونی هم کسی رو غافلگیر نمی‌کرد.
‫ولی چی باعث این اتفاق شد؟
‫در دهه پنجاه،
‫که ژاپن تونست به شکستی که در جنگ جهانی ‫دو خوردیم غلبه کنه،
‫داشت از شکوفایی اقتصادی با سرعت زیاد ‫لذت می‌برد.
‫به انرژی زیادی نیاز بود.
‫سوخت اورانیوم هسته‌ای دویست و سی و پنج،
‫یک گرمش می‌تونه انرژی برابر با ‫سه تُن زغال سنگ تولید کنه.
‫ذره‌ایه که سه میلیون بیشتر از وزنش ‫ارزش داره.
‫شهروندهای ژاپن باور داشتن که این شکوفایی ‫تا ابد ادامه دار خواهد بود.
‫در این انرژی آینده، امید می‌دیدن.
‫[انرژی جدید برای آینده‌ای درخشان‌تر]
‫پس دامنه‌های کوه‌ها رو تخریب کردیم،
‫در اقیانوس دیوار دریایی ساختیم،
‫و زمین شاداب چوجاهارا در ناحیه‌ی هامادوریِ ‫استان فوکوشیما رو تخلیه کردیم
‫که یه نیروگاه هسته‌ای بسازیم.
‫نیروگاهی که قرار بود انرژی آینده رو تامین کنه.
‫و چهل سال بعد،
‫داریم روزانه اون نیروگاه رو تخریب می‌کنیم.
‫وقتی ساخته شد،
‫کی فکر همچین روزی رو می‌کرد؟
‫که روزی از راه میرسه
‫که باید نیروگاه امیدی که
‫انرژی آینده رو تامین می‌کرد، نابود کنیم.
‫بدتر از اون،
‫بعضی‌ها میگن این کار سی سال طول می‌کشه،
‫یا حتی چهل سال.
‫خرابه‌هایی که با انفجار هیدروژنی پخش شدن
‫دارن دوزهای بالایی از تشعشعات رادیویی ‫از خودشون منتشر می‌کنن،
‫و مانع جدی برای کارگرها ایجاد می‌کنن.
‫هنوز سوخت هسته‌ای بلااستفاده
‫داخل راکتورها مونده.
‫[ژانویه سال ۲۰۱۷]
‫سیستم خنک کننده که خراب شد...
‫[ساختمان عایق ارتعاشی]
‫سوخت هسته‌ای ذوب شده نه تنها ‫خودش رو آب کرد،
‫بلکه راکتور هسته‌ای رو هم ذوب کرد.
‫مواد با هم ترکیب شدن و تهِ راکتور، ته نشین شدن.
‫این ماده رادیواکتیوی به اسم ‫خرابه هسته‌ای شناخته میشه
‫و مقدارش به صدها تُن میرسه.
‫البته انسان‌ها نمی‌تونن بهش نزدیک بشن.
‫نه تنها اون، بلکه میزان تموم نشدنی ‫تشعشعات رادیویی
‫نمی‌ذاره حتی از دور بهش نگاهی بندازیم.
‫سطح تشعشعات تخمین زده میشه
‫که هفتاد سیورت در ساعت باشه.
‫نه میلی‌سیورت،
‫بلکه هفتاد سیورت.
‫طبق یکی از مطالعات، بعد از برخورد ‫بمب هسته‌ای به هیروشیما،
‫سطح تشعشعات رادیویی یک و نیم کیلومتر ‫دورتر از
‫محل اصلی، یک سیورت بود.
‫اگه کسی به مدت یک ساعت ‫در مخزن اصلی
‫واحد دو می‌موند،
‫هفتاد برابر بیشتر در معرض تشعشعات قرار می‌گرفت.
‫[فوریه سال ۲۰۱۹]
‫تازگی، فهمیدن که خرابه‌ها رو
‫میشه جابجا کرد.
‫ولی همین.
‫نمی‌دونن چطوری استخراجش کنن،
‫یا چطوری انبارش کنن.
‫چند سال طول می‌کشه تا تصمیم بگیرن
‫یه روش دائمی برای نابود کردنش انتخاب کنن.
‫کسی نمی‌دونه کار انحلال کِی تموم میشه.
‫مردم ساکن ناحیه هامادوری استانِ فوکوشیما
‫خونه‌های عزیزشون رو رها کردن
‫و مجبور شدن محله‌هاشون رو ترک کنن.
‫۱۱۷,۰۰۰ نفری که خونه‌هاشون رو ترک کردن،
‫باعث شد هزاران خونه متروکه باقی بمونه.
‫حیوون‌های مزرعه صاحبینشون رو از دست دادن
‫و در مدت کوتاهی، همه‌شون مُردن.
‫در این حین، حیوانات وحشی
‫از همیشه سر حال‌تر به نظر میان.
‫قلمرویی که با ساخته شدن
‫نیروگاه هسته‌ای در سال شصت و شش توسط ‫انسان‌ها ازشون گرفته شده بود
‫رو پس گرفتن.
‫کمی بیشتر از چهل سال پیش،
‫کوه‌ها رو مسطح کردیم،
‫دیوار بتنی در اقیانوس ساختیم،
‫و محل سکونت حیوانات وحشی رو ازشون گرفتیم.
‫حالا، انسان‌ها کسانی هستن که در معرض ‫از دست دادن محل زندگیشون هستن.
‫شاید چون هوا به خاطر کمتر شدن وسایل ‫حمل و نقل پاک‌تر شده بود،
‫آسمون شب صاف‌تره
‫و ستاره‌ها زیباتر از همیشه می‌درخشن.
‫[بیست کیلومتر تا فوکوشیما دایچی] ‫[نیروگاه هسته‌ای]
‫حتی به ذهنم رسید
‫که شاید فوکوشیما مثل روز اولش شده.
‫نه.
‫اینطور نیست.
‫میراث بدشگون بزرگی اینجاست.
‫ساختمون بزرگی که
‫دورانی بهش می‌گفتیم آینده درخشان
‫تبدیل به میراث بدی شده
‫که باید تا دهه‌های بعدی باهاش روبرو بشیم.
‫دست انسان‌ها جلوی طبیعت کوتاهه.
‫قبل از آسمون‌های زیبا و اقیانوس فوکوشیما،
‫تا امروز مشغول جمع کردن گند کاری
‫هستیم که با غرور و تکبرمون
‫ایجاد کردیم.
‫بیا!
‫برو، برو، برو! ‫برو، برو، برو!
‫نه، وایسا!
‫قبلاً بیشتر از هزاران درخت شکوفه گیلاس
‫در زمین نیروگاه بود
‫اما تصمیم گرفته شد که منابع آلودگی هستن
‫و بیشترشون قطع شدن.
‫تعداد درخت‌ها به حدود چهارصدتا رسیده.
‫از اینجا دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫با عمر باقی مونده‌م؟
‫عمر باقی مونده‌م...
‫درسته.
‫عمر باقی مونده‌م.
‫بعد اون حادثه، مشخص شد سرطان دارم.
‫مرحله سوم. ‫گفتن درمانش سخته.
‫مطبوعات ادعا کرد
‫که سرطانم به خاطر اینه که حین حادثه
‫در معرض تشعشعات بودم و در گزارششون، ‫ربطش دادن به حادثه هسته‌ای.
‫ولی خودم
‫فکر می‌کنم به خاطر استرس واکنشِ ما ‫به حادثه
‫و سیگار زیاده.
‫یکی از راه‌های درست کردنش اینه که ‫ساختمون عایق ارتعاشی رو
‫سیگار ممنوع بکنیم.
‫ولی اینش مهم نیست.
‫[کمیته بررسی حوادث]
‫با عمر باقی مونده‌م،
‫فکر کنم وظیفه‌م اینه که
‫داستان اون حادثه وحشتناک رو برای نسل‌های آینده ‫تعریف کنم.
‫حرف‌های من ارزش خاصی ندارن.
‫ولی کاری که می‌تونم بکنم،
‫گذاشتن صدای ضبط شده تجربیاتم در نیروگاه هسته‌ای ‫فوکوشیما دایچیه.
‫من در اون روز سرنوشت ساز اونجا بودم.
‫دیدم چی شد.
‫صداها رو شنیدم،
‫هوا رو بو کردم،
‫و وحشت رو حس کردم.
‫تنها کسایی که می‌تونن درباره‌ش حرف بزنن،
‫کسایی هستن که اونجا بودن.
‫پس این وظیفه من به
‫عنوان کسیه که اون حادثه رو تجربه کرده.
‫واسه همین باید درباره‌ش صحبت کنم.
‫واسه همین
‫نمی‌تونم فعلاً بمیرم.
‫می‌خوام یه کم دیگه...
‫زنده بمونم.
‫آقای یوشیدا، با توجه به شرایط احتمالی،
‫ممکنه
‫پاسخ‌های امروزتون بدون کم و کسر
‫برای عموم مردم پخش بشه.
‫میشه ادامه بدیم؟
‫من مشکلی ندارم.
‫در نهم ژوئیه سال ۲۰۱۳، دو سال بعد از ‫آن حادثه،
‫مدیر ایستگاه نیروگاه هسته‌ای فوکوشیدا دایچی، ‫ماسائو یوشیدا
‫در سن پنجاه و هشت سالگی درگذشت.
‫شهادت بعد از حادثه‌ی وی به عنوان ‫«شهادت یوشیدا» منتشر شد.
‫در کنار گزارش آنالیز حادثه هسته‌ای فوکوشیدا ‫از شرکت نیروی برق ژاپن،
‫ثابت شده که صدای ضبط شده‌ی بی‌سابقه ‫و ارزشمندی
‫در ارتباط با افشاسازی حادثه نیروگاه هسته‌ای است.
‫روزنامه نگار ریوشو کادوتا
‫با نود نفر دیگر که در این حادثه کمک کردند، ‫مصاحبه کرد.
‫یافته‌های او
‫در کتابش به اسم، «در لبه: داستان واقعیِ ‫فوکوشیما دایچی» منتشر شدند.
‫این سریال بر اساس شهادت یوشیدا،
‫گزارش آنالیز حادثه هسته‌ای فوکوشیما،
‫و کتاب در لبه: داستان واقعیِ فوکوشیما دایچی ‫ساخته شد.
‫به احترام کسانی که آن روز
‫در آن محل حضور داشتند، سعی کردیم ‫به درستی تلاششان،
‫ترسشان، و مسئولیت سنگینشان
‫را در کنار خلاصه کردن و هیجانی کردن
‫یک سری از حوادث و شخصیت‌ها به شکل ‫شرح داستانی، به نمایش بکشیم.
‫در تاریخ فعلی سال ۲۰۲۳،
‫حادثه نیروگاه هسته‌ای فوکوشیما دایچی ‫حل نشده باقی مانده،
‫و انحلال نیروگاه همچنان ادامه دارد.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.