اين صرفا فقط يک داستان نيست
اين واقعا اتفاق افتاده
اون منو پيش ِ جسد برد
ميدونم که ديدمش ميدونم که ديدمش
...و با اين حال :تو اين سالها دائما از خودم مي پرسيدم
چرا تمام قسمت ها رو به یاد ندارم؟
چرا هيچ کاري نکردم؟
با اينکه ميدونستم جسدش يک جايي رها شده
...بعد از مرگ ِ کتي سسنيک
اون(مسکل) کاملا بر من مسلط شد
و بدتر از هميشه بهم تجاوز مي کرد
...براي نجات پيدا کردن شما تنها يک چاره داريد
و اونم اينه که همونجا رهاش کنيد
نميتونيد بهش فکر کنيد ...نميتونيد بهش نگاه کنيد ، نميتونيد
...هيچ کاري باهاش نميتونيد بکنيد چونکه
جز اينکه رهاش کنيد ، دفنش کنيد
...من از کلمه "رهايي" استفاده ميکنم
چونکه انگاري اون اتفاق رو از خودم جدا کردم
...حس ِ گناه
ترس
...انگاري هر وقت صداي تِقه ي در رو مي شنيدم
همه چيز متوقف مي شد
من قسمتي از وجودم که در مدرسه باقي ماند رو از خودم جدا کردم
و همونجور که ازم خواسته شده بود ...خارج شدم ، با احساسي سراسر تحقير و حقارت
.و دفنش کردم
...و ديگه به ذهنم خطور نکرد تا 20 سال بعد از ماجرا
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
من همه رو درست انجام دادم
اين مابين يکم تا هفتم اکتبر سال 1971 هست
باشه
آه...بله
من عاشق دوران دبيرستانم بودم
عاشق معلم ها ، دوستانم
اصلا روحمم خبر نداشت اين مسائل در اون ساختمان رخ ميده
اصلا نميدونستم
تا سال 1994 هيچ اطلاعات ِ عمومي اي ...منتشر نشد
تا اينکه يکي از دانش آموزان "کئوگ" در مورد ...تجاوز جنسي ِ پدر مَسکِل
و دخالت اون در قتل "کتي" ، پيش قدم شد
...بايد اعتراف کنم
:من يکي از همون آدمايي بودم که ميگفت
من...من که باورم نميشه
من اونجا بودم
هرگز نه چيزي ديدم و نه چيزي شنيدم
خيلي بي توجه بوديم
وقتي اون دانش آموز پيش قدم شد سر و صداي زيادي شد
شايعات زيادي مطرح شد
همه ميخواستن بدونن "جِين دو"(نام مستعار) کيه
نميدونم اونا عجله نمي کنند
ميشه يه سري به پنجره بزنيم؟
به نظرم پشتِ پنجره خبريه
در رو ببند
زود باش زود باش
سورپرايز سالگرد ازدواجتون مبارک
مايکل کجاست؟ مايکل کجاست؟
نصف ِ ديگه ات کجاست؟- داره ماشينو پارک ميکنه-
عجب مرد با شخصيتي
مامان ، برو بيرون با پدر برگرد داخل
زود باش
سالگردتون مبارک !سورپرايز
عاليه خب حالا آواز بخون
اوه عزيزم عزيزم ؛ دنياي وحشييه اوه عزيزم عزيزم ، بدنياي بَديه
در دهه 90 ...ميتونم بگم که بطور خوشايندي
...هميشه اين حس رو داشتم که
پدر و مادرم واقعا منو دوس داشتن و بهم افتخار مي کردن
مي دونيد ، بچه ي اونا بودن دوس داشتنيه
من هر چيزي که نياز داشتم رو در اختيار داشتم و تقريبا هر چيزي رو که ميخواستم
خوشبخت بوديم
کار پدرم نجاري بود ...بعنوان يه پيمانکار
...و مادرم مسئول ِ مراسم عشاء رباني بود پس ميشه گفت ما خيلي درگير کليسا بوديم
از لحاظ اجتماعي ، اين موضوع نقطه اتکاء زندگي ما محسوب مي شد
ما يا به مدرسه مي رفتيم يا تو کليسا مشغول بوديم
دوستان کليسايي ، گروه هاي عبادت و بچه هايي که بازي مي کردن
...فهم ِ ما به اين شکل بود که قدرت از خدا نشات ميگيره
و ارتباط ما با يکديگر از طريق خدا و کليسا
...آم
...مي دونيد ، اين موضوع
ديگه براي ما جا افتاده بود
واقعا روزهاي ويژه اي...بود
...ما در زندگي معمولي و ساده خودمون
تنها مي خنديديم و عبادت مي کرديم
ما روزها رو ميگذرونيم ، مواظب بچه ها و دخل و خرجمون بوديم
...اما ژرفاي ِ حس ِ معنوي اي که رشد مي کرد
حقيقتا يک موهبت بود
خودشه...خودشه آرره
براي نوازنده ي ساکسوفون
من درست در پايان سال آخرم با "مايک" آشنا شدم
اون مانند "ناجي" اي بود که سمت من پرتاب شده
...اما در 9 سال ِ اول زندگي مشترکمون
...هميشه بهش ميگفتم با اينکه ازش خوشم مياد
ولي گمون مي کردم بايد بره و آدم ِ ديگه اي ...براي خودش پيدا کنه
شخصي که واقعا قدر ِ عشقي که به من مي ورزيد رو بدونه
و اون گفت : عيب نداره...من تا اونجايي که بتونم استفاده مي برم
...حالا
اين براي ابتداي سال 1992 هست
تقريبا 38 سالم بود
و من تازه يک برنامه ي هدايت معنوي رو تموم کرده بودم
...من و "مايک" به دنبال خريد ِ يک خونه جديد بوديم
و بر حسب اتفاق ، مشاور ِ املاک ، هم کلاسي من از آب در اومد
ما در اتاق ِ نهارخوري بوديم
و اون ازم خواست که به گردهمايي همکلاسي ها برم
...عاشقش ميشي
همه دور هم جمع ميشيم. اين دفعه ميخوايم متفاوت عمل کنيم
و منم ميگفتم : نه ، دوست ندارم من معمولا به اين جور مراسما نميرم
و احساس کردم براي عوض کردن موضوع دارم به هر دري ميزنم
اصلا درکش نمي کردم
فقط ميدونستم که حس خوبي بهش ندارم ...ميدونستم که من "کئوگ" رو دوس نداشتم
...ميدونستم هرگز به هيچ گردهمايي اي نرفتم
و اون(مشاور املاک) وادارم کرد به اين موضوع فکر کنم
چرا آخه؟
و تا چند روز حس مي کردم يه چيزي سر جاي خودش نيست
يادمه...من شخص دينداري بودم
من هر روز يک ساعت ، يک ساعت و نيم ...دعا مي کنم
و تصميم گرفتم 4 روز روزه بگيريم ...من کاري که توش مهارت داشتم رو انجام مي دادم
...اينکه نماز و دعا بخونم
...آرام و خاموش بشم
و از طريق دعا و نيايش رو اين موضوع کار کنم
...پس...من...من آروم گرفتم
و اجازه دادم "خود ِ واقعيم" باشم
و با مطرح شدن دوباره اون خاطرات
.ميتونم بگم ، مثل استفراغ کردن بود
...انگاري که در مقابل يک فضاي ِ بزرگ ايستادي
...يک حفره ي سياه در حاليکه اين خاطرات رو بالا مياري
...و در پايان
...خاطره اي بود که من هميشه سهمي در اون قسمت
و نه کل ماجرا ، داشتم
که اون ، حضور ِ "مگنز" در اعترافم بود
اون اسمم رو پرسيد و اينکه ميتونه به چهره ام نگاه کنه يا نه
هميشه اينو يادمه
هميشه ميدونستم که اون شخص "مگنز" بود
...حالا اين چيزيه که من به ياد دارم
...اون بهم نگاه ميکنه
و يه سري سوال درباره عموم از من ميپرسه
...و در حين سوال کردن
اون در حال خودارضاييه
و راستش احساس آرامش کردم
"ميتونم با اين موضوع کنار بيام"
...تصميم گرفتم که ميخوام برم
و کتاب ِ سالنامه ام رو در اتاق زيرشيرواني ِ مادرم ...پيدا کنم
و ميخوام باهاش مواجه بشم
و بعدش ميتونستم اين داستان رو فراموش کنم
پس من سالنامه رو بيرون کشيدم
و زمانيکه بازش کردم چهره ي "مگنز" رو ديدم
...و زمانيکه "مَسکل" رو در کنارش ديدم
:تمام چيزيکه بهش فکر کنم اين بود لعنتي ، لعنتي ، لعنتي
من ميخواستم به تمام اتفافات بدي که سرم اومده پايان بدم
در عوض احساس کردم تازه شروع شده
....بنابراين در طي چندين ماه
...در سال 1992
اين خاطرات رو داشتم
خاطراتي که خيلي وحشتناک بود
...انگاري يک دختر 14 ساله اومده کنارم نشسته
و داره هر بلايي سرش اومده رو برام تعريف ميکنه
و من ترسيده بودم
فکر کردم قطعا ديوونه شدم
...اما در عين حال
بخاطر اتفافاتي که از درون برام رخ ميداد ، نابود شدم
...نه تنها اميدوار بودم که ديوونه شدم
چون ترجيح مي دادم تو اين شرايط باشم تا اينکه ...واسم اتفاق افتاده باشه
بلکه من زن ِ بالغي بودم که کاملا از ماهيت ِ واقعي خودم آگاهي داشتم
...و من فهم ِ خودم از درست و غلط رو داشتم
و من متوجه چرايي ماجرا شدم مي دونيد ، شما اجازه نميديد همچين اتفاقي بيوفته
و من احساس مادري مي کردم و به :بچه هام ياد دادم
"اگر اتفاقي واست افتاد ، با يه نفر صحبت کن"
و درحاليکه من بعنوان يک زن ِ بالغ ...خودم رو محکوم مي کردم
چونکه وقتي منم به اين دختر نگاه ميکنم
.. همون حرفي رو تکرار ميکنم که مطمئنم
خيلي از آدمايي که اين داستان رو ميشنون ، تکرار ميکنن
"چرا اون دختر به کسي چيزي نگفت؟"
"چرا گذاشت اينقدر طول بکشه؟"
"چرا اون...؟"
حتما خوشش اومده"
حتما دلش مي خواسته
"حتما حقش بوده
در اين دوره زماني من خيلي کاتوليک هستم اما ديگه به کليسا نمي رفتم
پس پيش ِ "کشيشم" رفتم
پدر "آرت" ، اون فوق العاده بود
...اون واقعا خوش برخورد و جوون بود
و کشيش ِ خيلي واقع بيني بود
دوست داشتني بود
ما دوست بوديم
...پس
...به گمونم ، به روش خودم ميخواستم
چونکه بعنوان يک "پيشوا" ، بعنوان يک "کشيش" بهش ...اعتماد داشتم
بعنوان کسي که مارو ميشناخت تا بهش بگم ياد چه چيزايي افتادم
...در خلال يکي از جلساتي که با هم داشتيم
...به من گفت که "مگنز" فوت شده
...اما پدر "مسکل" يک پيشواي فعال
در کالج ِ "هولي کراس" است
آرت ازم خواست که با "ريک ووي" صحبت کنم
که نماينده اسقف اعظم در منطقه بود
و در همون ملاقات اول ، "ريک ووي" يک پاکت با خودش داشت
و به نظر نمي رسيد داخل پاکت چيزي باشه
شايد دو تا دونه کاغذ توش بود ...و اون گفت من اولين نفري ام که
...به اين شکل از پدر "جوزف مسکل" شکايت ميکنم
اما حرفم رو باور کرد
خيلي با شخصيت بود
...و بهم گفت که "مسکل" آدم ِ خيلي باهوشيه
...و اگر فکر همه جا رو نمي کردند
اون از دستشون فرار مي کرد
در سال 1967 ، مَسکل از "سنت کلمنت" به "کئوگ" منتقل شد
تا سال 1975 در "کئوگ" باقي ماند
به ما گفتن با ورود ِ مدير ِ جديد ، والدين بچه ها هم شکايات خودشون رو بازگو کردند
اون مدير به عنوان راهبه اي "بي منطق" شناخته مي شد
مدير ِ جديد به "مسکل" گفت فقط 15 دقيقه وقت داره تا وسايلشو جمع کنه و از مدرسه بره
...سپس "مسکل" به کار در
مدارس ِ بخش ِ قلمرو اسقف اعظم منصوب شد
سوابق کليسا يه مقدار مبهمه ما اسم اون سال ها رو گذاشتیم ؛ سالهای مرموز
بین سال های 1975 تا 1980 "مَسکل" چیکار می کرده؟
در 1980 ....ماموریتش در مدارس ِ بخش
.به پایان رسید
سپس به کلیسایی بنام "بشارت" منتقل شد
...در 1982 ، دو سال بعد
اون به کلیسای "هولی کراس" در بالتیمور ...فرستاده شد
و زمانیکه اسم "جِین دو" مطرح شد اون در همین کلیسا بود
من دوباره با "ریک ووی" ملاقات کردم
...این دفعه یه وکیل هم همراهش بود
کَتی هاسکینز ...اون پیشنهاد کرد برای شکایتی که
جوزف مسکل از من بخاطر حرفام کرده ، یک وکیل استخدام کنم
پس یه وکیل بنام "استیو تولی" پیدا کردیم
کلیسا دستمزدش رو می پرداخت ...پس یه جوریایی دو طرفه بود
...اونا(کلیسا) مدام میگفتن ما هم نظرت با تو یکیه
فقط واسه اینکه مطمئن بشم همه چیز سرجای خودشه
هی ، مامان- سلام-
خب ، حالا داریم به سمت آشپزخانه میریم
اوه ، ببین کی اینجاست
سلام عمه جِین
سلام ، حالت چطوره؟- خوبم. خودت چطوری؟-
من ردیفم- خیلی خوبه-
...وقتی خاطرات برام زنده شد
سلام
هیچکسی از این موضوعات خبر نداشت
چطوری؟- خوبم. تو چطوری؟-
عالی ام- خیلی خوبه-
آدمای اندکی اجازه نزدیک شدن به من رو دارند
...مایک
من می ترسیدم وقتی اون ...از تمام این موضوعات با خبر بشه
بهم بگه تو چه "فاحشه" ای هستی و ترکم کنه
بنابراین همیشه برای اتفاقات احتمالی از خودم محافظت می کردم
این خیلی شرم آوره
از خودم متنفر بودم
:و من بهش می گفتم مایک ، تو باید منو ترک کنی
:اون میگه اونا این بلا رو سرت اوردن
نه تو با اونا
من هنوزم معتقدم من اولین نفری ام که باهات بوده
و هر کاری که میخواستیم بکنیم ، باهام انجامش میدیم
:بعدش کلیسای منطقه میگه
"ما ازت میخوایم یک بیانیه رسمی منتشر کنی"
و این بیانیه کمک میکنه تا پدر "مسکل" از کلیسا عزل بشه
...در این مطقع من تنها کشیش هایی که
اطراف آپریل اون سال بودند رو به یاد دارم
حالا به سپتامبر میرسیم
...و پدر مسکل
من اصلا نمیدونستم اون دیگه کدوم خریه
نمیشناختمش...نمیشناسمش !و با این حال میشناسمش
...بنابراین هر وقت میرفتم باهاشون صحبت کنم
...باید وحشت زیادی رو هم تحمل می کردم
چونکه "مَسکل" هم در اتاق حضور داشت
وحشت ِ خالص بود
و زمانیکه این وحشت رو حس میکنی متوجه میشی که حقیقت داره
می دونی که مهم نیست چی پیش میاد ...مهم نیست افکارت چیه
مهم نیست چه خاطره ای داری متوجه میشی که همش حقیقت داره
...خب...من اینجا سعی دارم کار درست رو بکنم
و احساس میکنم...قبول میکنم
من قبول میکنم و یک بیانیه بهشون میدم
پس من و "مایک" به مرکز شهر رفتیم
...و 7 تا از خاطراتم رو با خودم برداشتم
...با این تصور که این همون چیزیه که اونا میخواستن
در مورد این اتفاقات بدونند
من نمیخواستم با هیچکسی درباره ...این چیزا صحبت کنم
مخصوصا اینکه پشت میز یک کشیش و دو تا وکیل نشسته باشند
...اما ، آم
...این یکی از خاطراتیه که من برای
نمایندگان کلیسا خواندم
یک روز در حین تعطیلی یکی از کلاس ها ، پدر مسکل ازم خواست به دفترش برم
میترسیدم داخل اتاقش بشم ، اما وارد شدم
خیلی عصبانی بود
:اون گفت پس اومدی. می دونستم میای
تمام شما فاحشه ها عین هم هستید
اون به من گفت که آدم بدی بودم ...و بخاطر وجود آدم هایی مثل من
اون مجبوره جلوی ما رو بگیره
...آلتش را در آورد
...خداوند از من خواسته تا روح القدس را دریافت کنم
و مایعات(منی) از بدن او جاریست
من میخواستم بالا بیارم. میخواستم فرار کنم از خودم بدم میاد
اما از "نه" گفتم می ترسیدم
:وقتی کارش با من تموم شد گفت می بینی؟ برای همین خدا نمیتونه بهت کمک کنه
تو بَدی کردن رو دوست داری
من باید خیلی واست دعا کنم
تا دم ِ در مشایعتم کرد
...خیلی نرم و آروم گفت
"میدونم از اینکار بدت اومد.خوشحالم"
واسم دعا کرد و من رفتم
و اونا به حرفام گوش دادند
و از خاطراتم کپی گرفتند
و ازم خواست در سالنامه به یک نفر اشاره کنم
ما جدا به کسی نیاز داریم که بتونه" ...حرفاشو ثابت کنه
تو باید یک شخص دیگه که همین تجارب رو داشته ... به ما معرفی کنی
"اونوقت میتونیم بکشیمش بیرون
و من گفتم : زندگی من جهنمه
من نمیذارم زندگی یکی دیگه هم خراب شه
اگر کسی بخواد بیاد ، خودش میاد و حرف میزنه
حتی اگر من کسی رو هم میشناختم اسمشو به شما نمی دادم
مسکل تا سال 1992 در کلیسای "هولی کراس" بود
...در اکتبر 1992 ، بعد از آگاهی از اتهامات جین دو
...کلیسا به "مسکل" گفت که باید به بیمارستانی
بنام "موسسه زندگی" در "کنتیکت" بره
...موسسه زندگی
...آم...مرد روحانی
تجاوز جنسی
...ببینیم میشه
خیلی خب دین درمانی خردسالانی که مورد تجاوز قرار گرفته اند
آزمایشی 16 ساله در موسسه زندگی
توسط ال.ام لاستاین
...زمانیکه من در موسسه زندگی بودم
من مدیر ِ قسمت روانشناسی بودم
...اونا ازم خواستن ببینم میتونم یک
...برنامه ی درون بیمارستانی رو
برای درمان ِ آسیب های ناشی از کار براشون راه اندازی کنم یا نه
که شامل کشیش های کاتولیک هم باشه
و به این شکل شروع شد
...به عنوان مثال ، اونا یک کشیش می فرستن
...و میگن این شخص افسرده ست
...این شخص در روابط ِ خودش با دیگران در کلیسا
دچار مشکله این شخص دچار مشکلات صلاحیتیه
...و یکبار
...یک کشیشی جلوی من نشسته بود
:من گفتم خب ، ما متوجهیم که بخاطر افسردگی اینجا هستید
چه خبرا؟
:و اون گفت من بخاطر افسردگی اینجا نیستم من با یک شخص 14 ساله رابطه جنسی داشتم
و من این موضوع رو به اُسقف گفتم و اونم منو اینجا فرستاد
:اون گفت اسقف میترسه که من دستگیر بشم
و من نمیخواستم خبر به بیرون درز کنه پس اسقف منو اینجاد فرستاد
:من با اسقف تماس گرفتم و گفتم
من درک نمیکنم چرا تو باید همچین کاری کنی
دلیل حضور ما اینجا این نیست که جلوی حقارت ِ اسقف از دستگیری رو بگیریم
این اتفاق بارها و بارها رخ داد
تا حدودای سال 94 ، 95 با این مشکل مواجه بودیم
:ما مشخصا گفتیم ...دیگه هیچ کشیش دیگه ای رو
از کلیسای کاتولیک پذیرش نمی کنیم ...مگر اینکه تمام پرونده های بیمار
...رو برای ما ارسال کنید
و به ما بگید دلیل واقعی اومدنش به اینجا چیه
دیگه هرگز هیچ مراجعه ای به ما نشد
...اگر کلیسا این همه گزارش شکایت از سوء رفتار "مسکل" داشت
...اخلاقا موظف بودند تاریخچه "مسکل" از موارد
مشهود ِ تجاوز رو ارسال می کردند
و به همین خاطر ما نمیدونیم
شما مجبورید حدس بزنید چه خبر بوده
سپس در ادامه ، شاید یک ماه و نیم بعد ...یا اینطورا
...نه تنها تجاوزی که
...اون دو کشیش به من کردن رو به یاد میارم
بلکه بزرگسالان دیگه ای به مانند ...اون پلیس
و این برادر "باب" ئی که بهم تجاوز می کرد رو هم به خاطر میارم
زمانیکه من به آرامشم پناه می بردم این خاطرات سرازیر می شدند
نمیتونستم کسی رو کنار خودم داشته باشم چونکه حس ِ ضعف و ناامنی می کردم
زمانیکه پیش روانشناس بودم هرگز چیزی به خاطر نمی اوردم
...و مواظب بودم چیزی که مطرح میشه
باعث سرایت به دیگران نشه
حالا به دسامبر 1992 میرسیم
...هر تعاملی که من
...با نمایندگان کلیسا داشتم به این شکل بود که
بهم میگفتن این اولین باریه که همچین ...شکایتی دریافت می کنند
...و اگر میتونستم برای صحت ِ حرفام یه شاهد جور کنم
.اونوقت میتونستن شدیدتر با "مسکل" برخورد کنند
تمام زحمتشو انداختن گردن من
...من هنوزم میخواستم دختر کوچولوی خوبی باشم
و چیزیکه اونا میخوان رو بهشون بدم
...پس احساس میکنم واقعا چیزی رو بهشون میدم که
در خاطر دارم
...هشتم دسامبر ِ 1992
ما ملاقاتی داشتیم که من اسامی قربانی های دیگر رو در اون پیش کشیدم
از این موضوع خیلی ناراحت شدند
ببینید ، اونا اسم دختری رو میخوان که :ازش بپرسن
"تا به حال این اتفاق برات رخ داده؟"
:اما من اسم آدم بزرگا رو بهشون دادم و بهم گفتن
:ما نمیتونیم بریم پیش طرف و بگیم
"خب ، یکی مدعی شده که تو ازشون سوء استفاده می کردی"
روز بعد ما با دفتر ِ وکیلم "استیو تولی" تماس گرفتیم
:اون گفت می دونی چیکار کردی؟ اون روز چیکار می کردی؟
الکی دو ساعت وقت خودتو هدر دادی اونا هیچ کاری با اون اسامی نمی کنند
مایک...خیلی عصبانی بود
...اون با "استیو تولی" تماس گرفت
و اخراجش کرد
:گفت دیگه به خدمات شما نیازی نداریم
...اون شب من با "ریک ووی" تماس گرفتم
...و بهش گفتم که "مایک" ، استیو تولی رو اخراج کرده
...و من ازش پرسیدم میتونه برای دعا کردن
...به کلیسا بیاد
چونکه همیشه متوجه شدم من با دعا و نیایش ...بصیرت میگیرم و هدایت میشم
و شاید از این طریق بتونیم یه راه حلی پیدا کنیم
ریک ووی گفت که فکر نمیکنه اخراج وکیل ...فکر خوبی بوده باشه
و اینکه پیشنهاد میکنه یه وکیل جدید بگیرم
و این ویران کننده بود
...اون هرگونه امید مبنی بر اینکه
...ما هنوز هم در این موضوع با تو هم عقیده هستیم
رو از بین برد
...بنابراین من و "مایک" تصمیم گرفتیم مجموعه ی
فیل دانتِس ، جیم مَجیو و بورلی والس رو استخدام کنیم
من در شهر خیلی کوچکی از "کنتاکی" بزرگ شدم
...و زمانیکه کوچیک بودم
:دو تا از بهترین دوستانم به خونه اومدن و گفتند ...خواهر "مِری" یا یه همچین چیزی
میگه که ما دیگه نمیتونیم با تو بازی کنیم چون تو کافر هستی. تو کاتولیک نیستی
من اصلا نمیدونستم معنای "کافر" چیه
...پس دیدگاه ِ من از کلیسای کاتولیک این بود که
...اونا هم یه کلیسا عین بقیه کلیساها هستند
من کلیسا رو بعنوان یک نهادِ بزرگ و تاریخی نمی دیدم
...بنظرم "جین" خیلی صادقانه پیش اومد
...تا اونا(کلیسا) رو از اتفاقاتی که رخ می داد آگاه کنه
و اینکه مطمئن بشه که این بلا سر شخص دیگه ای نمیاد
...اون در مرحله یادآوری خاطرات بود
...و برخی روزها میتونست بشینه ، حرف بزنه و نقشه بچینه
:و برخی روزها فقط میگفت "من...روز خوبی نیست"
...اما اون میخواست همه چیز رو راست و ریس کنه
...تا از این دوره ی زمانی ِ سخت در زندگیش عبور کنه
روان درمان ها ، مایک ، فرزندانش
تا اونجایی که در توانشون هست از او (جین) حمایت کنند
سپس وارد اوایل ِ سال 1993 میشیم
:جین عزیز
...ما باید دوباره بر اهمیت ِ اثبات ِ مدارک
درباره ی فعالیت جنسی نامناسب تاکید کنیم
...ما از شُبهات شما در مورد انجام اینکار مطلع هستیم
اما همچنین میدونیم تا زمانیکه مدرک مستدلی ...در دست نداشته باشیم
برخورد ِ چندانی با کشیش نمی توانیم بکنیم
ریک ووی
...الان خیلی احساس ِ فشار میکنم
چونکه میگن این کشیش سر کارش باز خواهد گشت
بنابراین از یکی از دوستان ِ مدرسه ام بنام ماریا ...خواستم که
همدیگه رو ببینیم
ما همدیگه رو دیدیم اون کتاب ِ سالنامه رو با خودش آورد
در مورد اتفاقات بهش گفتم
...ماریا کتاب ِ سالنامه رو باز کرد
...و اون به عکسی از
کَتی اشاره کرد
"اون موقع رو یادته که کَتی گم شد و آخر سر جسدش پیدا شد"
...و در تمام این مدت ...انگاری من در مِه(سردرگمی) هستم. من داخل مِه میرم
و داخل یک فضای محصور میشم و میگم : آه میدونید چی میگم
...و به سمت خونه رانندگی میکنم
...و این احساس بهم دست میده
من واقعا عاشقش بودم
...و انگاری که
میتونستم حسش کنم
روز بعدش ما یک نشست ِ خانوادگی داشتیم
...همه جمع شدند تا درباره ی اثرات ِ تجاوز ِ عموی من
بر روی کُل خانواده صحبت کنند
به یک نشست فراخوانده شدیم
و برای من که کاملا مشخص بود اوضاع از چه قراره
به گمونم من فقط همینو یادمه که ...وقتی داخل نشست شدم
...هدفم بیشتر این بود که حمایتم از جین رو ابراز کنم
تا بتونه بلایی که سرش اومده رو برامون بازگو کنه
...ما رفتیم تا آخر هفته رو
با عمو و زن عموم سپری کنیم
...بعدا مشخص شد که در مواقعی که ما اونجا بودیم
...عموی ِ من "جین" رو به یک جایی می برده
و بهش تجاوز می کرده
اون (جین) خیلی در مورد "مسکل" با این و اون صحبت نمی کرد
ما واقعا در جریان نبودیم
می دونید ، ما از برخی خاطرات درباره ی ...عمو تام
مطلع شده بودیم
اصلا اون نشست خانوادگی برای همین بود- درسته-
ما در خانواده همچین صحبت هایی نکردیم
...آه ، سکس
...نمیتونم بگم تابو(ممنوع) تلقی می شد
...اما سطح ِ صحبتی که ما در اون نشست داشتیم
در کل به گونه ی دیگه ای رقم خورد
میتونستم حسش کنم ...یه جورایی وقتی سر ِ شب می شد
یه چیزی نزدیکم می شد یه چیزی نزدیکم می شد
:در تمام مدت می گفتم سرکوبش کن ، سرکوبش کن ، سرکوبش کن
من عاشقش(کتی) بودم و کشتمش
عاشقش بودم و کشتمش کشتمش. کشتمش
اون(جین) مجبور شد از نشست خارج بشه
صداشو میتونستم از بیرون بشنوم
خواهرم گفت: چی شده؟ :و من گفتم
من کشتم...من کَتی سسنیک رو کشتم
پس حالا خانواده ام متوجه میشن که من ...شش ماهه
...درگیر شکایت هستم
و اینکه چهره ی اون دو کشیش برام تداعی میشه
:پس برمیگردیم تو اتاق و خواهرم میگه
خیلی خب ، جهت ِ این نشست عوض میشه
من میخوام بهتون بگم چه اتفاقی برای جینی می افتاده
اون به این نشست ها می رفته چهره ی این دو کشیش براش تداعی میشه
...و آم
و حالا چیزی برای تداعی میشه که به خواهر "کتی سسنیک" ارتباط داره
و با این صحبتا من تو بغل برادرم "اد" افتادم
نمیدونستم درباره ی چی صحبت می کرد "من کشتمش"
:و راستشو بخواید ، یک لحظه با خودم فکر کنم
"تو نمیتونستی کسی رو بکشی"
...اما با وجود اینکه اون میگفت من کشتمش
به تو چیزی رو میگن که درکش برات خیلی سخته
...اما با این وجود
منظورم اینه که...حرفاشو باور کردم
این یک نشست ِ سه ردیفه برای من بود
لایه اول ، شوک اولیه بود ...بعدش...این مسائل جنسی مطرح شد
...که تا حالا درباره ش صحبت نکرده بودیم
و در آخر موضوع قتل مطرح میشه
:و انگاری میگی خب...خب ، منظورت از قتل چیه؟
من و تو انگاری کارآگاه شده بودیم
...ما همش
...بین میکروفیلم ها و روزنامه ها جستجو می کردیم
تا متوجه شیم چه اتفاقی افتاده
...همینطور که بیشتر و بیشتر به روزنامه ها نگاه می کردی
...تا از حرفهای "جین" سر در بیاری
...با چیزایی که ما تو روزنامه می خوندیم
:با خودمون گفتیم خب ، خیلی با عقل جور در میاد
اینجاست ، رسوایی در مدرسه کئوگ
جین به خواهر روحانی اعتماد میکنه و اون خواهر روحانی سرانجام مُرده پیدا میشه
و من حرفای "جینی" رو باور کردم پس گفتم بریم تو کارش
بیاید کار رو شروع کنیم
ما همگی تاریکی و روشنی رو با خودمون داریم
سایه ای که با ماست
قسمتی که وارد ِ اقرار به گناه میشه :و میگه
...خداوندا ، باورم نمیشه من همچین کاری کردم
و خواهش میکنم به من بگو چیکار کنم تا مجبور نباشم با این افکار کلنجار برم
...مسکل
از این موضوع سودجویی می کرد
و اون قسمت از وجودم که ایمان داشت ...میتونم بخشیده بشم رو
سرکوب می کرد چونکه من واقعا آدم ِ خوبی بودم
...در یادآوری خودم از خاطرات
یک چیزی تحمل کردنش خیلی سخته
...احساس میکنی انگار این نقاب ها را از روی چهره ت برمیداری
...در حالیکه در آیینه به خودت نگاه میکنی
و این خیلی دردناکه
چون دیگه مطمئن نیستی
تو کی هستی؟
خانه ی ما خیلی پر تنش بود
زندگی ما به دو بخش مجزا شده بود
یک زندگی بیرونی وجود داشت که در اون ...همه چیز روبراه بود
...و انگاری در طرف دیگر
...یک بمب ِ فعال در خانه وجود داشت
که همه میخواستن از اون بمب جون ِ سالم به در ببرند
یک زمان هایی ما خونه می اومدیم و بابا در حال تقلا کردن بود
:بابا می گفت نباید مزاحم مامان بشیم
این فرق داشت
بهترین توجیه برای اینکار احتمالا این بوده که ...مامان احساس می کرده
مجروح شده
و با اینکه میخواستیم کنارش باشیم و باهاش وقت بگذرونیم این دردناک بود
...پس در نهایت از خواهرم "کَس" و مایک
خواستم که کنارم بنشینند
چونکه باید یادم بیاد چه بلایی سر اون(کتی) آوردم
پس ما کنار هم نشستیم ...و به خودم اجازه دادم تا آرامش پیدا کنم
با پاره ای از وجودم که یادآوری می کرد من "کتی سسنیک" رو کشتم
...منو کنار جسدش بردن
حشرات ِ روی صورتش رو کنار میزنم
:و مَسکل میگه
"می بینی وقتی درباره مردم بدگویی میکنی چه اتفاقی میوفته؟"
...وقتی تموم شد
:کَسی گفت ...تو میخواستی کمکش کنی
نه اینکه اذیتش کنی
...و این سرکوب ِ دیگه ای در درون ِ من بود
چونکه احساس می کردم تقصیر من بوده
...این من بودم که به "کتی" گفتم اتفاقاتی داره میوفته
و همین موضوع منو آزار می داد
...اون گفت به این موضوع رسیدگی می کنه
اما اون رو زمین دراز کشیده و مُرده
...بعد از اینکه یاد ِ مرگش افتادم
..رفتم پیش پلیس
تا بهشون بگم چی یادم میاد و از جزئیات ماجرا مطلعشون کنم
من درباره ی حشرات ِ روی صورتش گفتم
اونا میگفتن : بله ، درسته
چون در اون موقع سال هیچ حشره ای پیدا نمی شد
...و حس نمی کردم حرفام رو باور کرده باشن
و حتی حالا هم شک دارم کسی حرفام رو باور کنه
خیلی خب
...این یکی
...این شمشیریه که توسط
یکی از حامیان "بانی پرنس چارلی" در قیام یعقوبی حمل می شده است
در یک طرفش ، سال 1712 حک شده
"کامیابی و حق از آن ِ اسکاتلند"
این برای قبل از قیام یعقوبی 1745 هست
پس خیلی قدمت داره
خیلی دوست دارم بدونم توسط چه کسی حمل می شده
من تا سال 1993 هیچ اطلاعی درباره این پرونده نداشتم
...بذار ببینم
"با سرِ نخ جدید ، پلیس پرونده قتل قدیمی رو بازگشایی می کند"
بله
این اولین مقاله ی ما در خصوص ِ این پرونده بود
پلیس ، بهار ِامسال تحقیقات را به جریان میندازه
...بعد ازاینکه یک دانش آموز ِ سابق ِ مدرسه کئوگ
با یک داستان ِ تکان دهنده به آنها مراجعه کرد
این همون زنی بود که بعدا بنام "جین دو" شناخته شد
و او اولین نفری بود که روشن کرد شاید ...ارتباطی احتمالی بین
پدر جوزف مسکل و مرگ ِ خواهر کَتی سسنیک وجود داشته باشه
...مقاله ی خیلی مبهمی بود
چونکه خیلی با ما همکاری صورت نگرفت
پلیس خوشحال نبود
...می دونید ، اونا مجبور شدن
...تحقیقات ِ گسترده برای پرونده ای بکنند
که بیش از 20 سال قدمت داشت
کلیسا هم خیلی کمک حال نبود
اونا به هر شکلی جلوی پای ما سنگ مینداختن
و به این شکل ، این داستان تا یکسال و نیم بعد ...ما رو مشغول به خودش کرد
!آنهم بصورت اختصاصی
...پدر مَسکل
...او در موسسه زندگی در "کنتیکت" حضور داشت
جایی که تقریبا 6 ماه مورد ارزیابی قرارش دادند
...در حدودای آپریل سال 1993
...او با گواهی سلامت از اونجا مرخص شد
و در کلیسای "سنت آگوستین" به او ماموریت دادند
ما در کلیسای "سنت آگوستین" در "الکری" با پدر مَسکل مصاحبه کردیم
...او یک ژاکت ِ سبز ِ پشی
پوشیده بود
...و البته که خیلی مودب و دلربا بود
و تمام شایعات رو انکار کرد
او گفت که این شایعات تمام یک مشت مهملات مسخره ست
...وقتی دوباره به کلیسا برگشت
فکر کنم این کار حامل ِ یک پیام خیلی واضح بود که ...اونا(کلیسا) پدر مسکل رو بعنوان یک تهدید نمی بینند
که مطمئنا این 180 درجه با اون چیزی که جِین از اون دیده بود تفاوت داشت
...در این مقطع
من خیلی چیزا درباره "جوزف مسکل" گفته بودم
من گفتم که یادمه اون منو کنار یک جسد برد
و حالا اون راست راست داره واسه خودش می گرده
من نگران ِ خانواده ام شدم
حس کردم یکی پشت پنجره خونه ام خواهد اومد
موضع ِ اسقف اعظم این بود که هیچ مدرک مستدلی وجود نداره
اساسا هیچ کاری نکردند
اما او(جین) شبکه ی حمایتی فوق العاده ای داشت
یعنی که ، تمام خانواده ی کاتولیکش پشتش در اومدن
...پس ما تحقیق کردیم تا ببینیم
قربانی های دیگری هم وجود داشتند یا خیر
بحثمون سر این بود که چطور به اسامی فارغ التحصیلان دسترسی پیدا کنیم
...و از اونجایی که من به مدرسه "سیتن" رفته بودم
...و سیتن و کئوگ با هم ادغام شدند
من با "اد" به مدرسه رفتم
...پس یه روز ما به مدرسه رفتیم عاشق این قسمت میشید
رفتیم دم ِ در. زنگ زنگ
یک خواهر روحانی جلوی در اومد
:همسرم بهش میگه ...خب ، من فارغ التحصیل سیتن هستم
...و میخوام با آدمای زیادی تماس بگیرم
تا بتونیم عین قدیما دور هم جمع بشیم
...میخواستم ببینم شما کتابی دارید که
اسم و آدرس همگی رو توش داشته باشه
:و اون راهبه میگه اوه بله ، اما 10 دلار براتون خرج بر میداره
"عیبی نداره. ما 10 دلار رو پرداخت می کنیم"
پس ما 10 دلار بهشون دادیم و اونا کل فارغ التحصیلان رو به ما دادند
...و این به یک پروژه ی خانوادگی برای ما تبدیل شد
چون باعث شد ما یک کارت پستال کوچیک درست کنیم
...اگر شما فارغ التحصیل ِ فلان و فلان و فلان سال بودید
و اگر تجربه به خصوصی دارید که اونو ...غیرمناسب تلقی می کنید
با وکیل تماس بگیرید
و کل برادران و خواهرانم تو اتاق نهارخوری بودند
...ما اونجا دور هم نشستیم
...اسامی و آدرس ها رو دست نویس کردیم
روشون مهر میزدیم و میذاشتیمشون کنار
...احتمالا حدود
هزارتا کارت پستال فرستادیم؟
...قبل از اینکه کارت پستال ها رو به اداره پست ببریم
فرزندانم دعای خودشون رو همراه کارت ها می کردند
...پس صبر کردیم
تا ببینیم چه جواب هایی میگیریم
خیلی خب. من خمیر رو آماده میکنم ...تو هم لیمو ترش رو
باشه. اینا رو شُستی؟
برقشون انداختم
و خشکشون کردم
من دوست دارم هفته ای سه بار پخت و پز کنم
و احساس میکنم باعث آرامشم میشه
یه زمان روزی یه کیک می پخت
از روانپزشک ارزون تر در میاد ، نه؟
سال 1993 من یک نامه ی ناشناس در صندوق پستیم دریافت کردم
"آیا از هرگونه تجاوز ِ جنسی در کئوگ مطلع هستید؟"
...وقتی نامه رو خوندم
خیلی هیجان زده شدم
من...دور حیاط چرخیدم...خیلی خوشحال بودم
...از تلفن عمومی
...با شماره ی اون نامه ی ناشناس تماس گرفتم
چون میترسیدم از منزل خودم تماس بگیرم
تِرِسا با هیجان تماس گرفت
:میگفت چرا میخوای دراین باره صحبت کنی و اصلا تو کی هستی؟
و اصلا چرا باید باهات حرف بزنم؟
"من نمیدونم کی هستی اما مطمئنم خیلی درباره ی کئوگ می دونی"
و بهم میگید دنبال کی می گردید؟
:و من گفتم چطوره خودت بهم بگی من دنبال کی می گردم؟
و اسم ِ"مسکل" رو برد
:من گفتم من میتونم چیزایی بگم که باورت نمیشه این مرد انجام داده باشه
...وقتی من به دبیرستان رفتم یه دانش آموز ممتاز تلقی می شدم
همیشه فکر می کردم میخوام یا دکتر بشم یا وکیل
من در کلاس نهم خیلی اجتماعی نبودم
...اما در اواخر کلاس دهم
من به یک کافی شاپ در "گیبنز" می رفتم
...کاردینال گیبنز یک مدرسه ی پسرانه ی کاتولیک در
نزدیکی کئوگ بود ،که ما در اونجا به موسیقی گوش می دادیم
من سعی می کردم عین "هیپی ها" باشم (جنبشی‌ اجتماعی در دهه ۱۹۶۰ که ایالات متحده آمریکا آغاز و به سایر نقاط دنیا گسترش یافت)
...و دیگه نمیخواستم عین آدمای منزوی باشم
...یه روز مادرم کیفم رو گشته بود
و یه سری لوازم پیدا کرده بود
یه پایپ ِ ماریجوانا
والدینم خیلی عصبانی شدند
اصلا نمیشد قانعشون کرد
...پس فردای روزیکه والدینم اون پایپ رو تو کیفم پیدا کرده بودند
به دفتر ِ پدر "مسکل" رفتم
فکر کردم کشیش میتونه کمکم کنه دیگه متوجهید؟
:من گفتم والدینم خیلی خیلی ناراحتند
میشه لطفا باهاشون حرف بزنید
و بهشون بگید که من تو لجن فرو نمیرم
و اینکه همه چی درست میشه؟
گریه می کردم
و اون از صندلی ِ پشت میزش بلند شد
:اون گفت من نباید اینکارو کنم
...من مجاز نیستم به دانش آموزان...دست بزنم
اما گاهی اوقات اینکار لازمه
و بعد از پدر "مسکل" ، اوضاع از بد هم بدتر شد
من بچه ی خیلی شادی بودم
خیلی از چیزایی که بهشون نیاز داشتم از طرف والدینم تامین بود
اما این قسمت ِ تاریک ِ جهان بود
انگار فهمیدم دنیایی که من توش زندگی می کردم واقعی نبوده
اون(مسکل) با والدینم صحبت کرد
با زبون خودش اونا رو نرم کرد
پدرم کاتولیک خیلی سرسختی بود
پدرم کاملا قانع شد که پدر "مسکل" منو نجات می داد
...مَسکل با پدرم تماس گرفت
و بهش گفت من باید پیش یه متخصص زنان برم
و اینکه دکتر "کریستین ریچر" رو خودش میشناسه
...دکتر "ریچر" ، هفته ای سه بار دوشِ واژینال (روشی جهت شستن واژن)
برای من تجویز کرد
من حتی اصلا نمیدونستم دوش واژینال چی هست
:مَسکل گفت عیبی نداره. میتونی اینکارو تو دفتر من انجام بدی
خودم کمکت می کنم
اون خودش واسم دوش خرید و روی من اجرا کرد
...یکبار دیگه ، مسکل به والدینم گفت
...فکر می کرده من دچار ِاسکیزوفرنی هستم
بنابراین منو پیش یه دکتر فرستاده
اون برام "تروزین" تجویز کرد که داروی خیلی خیلی قویه
و برای موارد ِ ِاسکیزوفرنی کاربرد داره
"این کمکت میکنه شیاطین را از ذهن خودت بیرون کنی"
پدر "مسکل" یک افسر ِ امور دینی بود
...و یک موقعی در سال 1970 ، در شب هالووین
من با دوستم تو خونه بودم
...مَسکل با والدینم تماس گرفت
...و گفت میخواد دخترها رو برای هالووین بیرون ببره
دور ِ پلیسی بزنیم
ما با ماشین از یک منطقه جنگلی که یه جورایی واسه شیطونی دختر و پسرا مکان بود ، گذشتیم
اونجا هم آدم های دیگه بودند و هم ...چراغ های ِ شفاف ِ ماشین پلیسی
که اونا رو از هم جدا می کردند
...و در حالیکه اونا پی ِ کار ِ خودشون رفتند
مسکل به دوستم گفت از ماشین پیاده شه
مَسکل بیرون ماشینش ایستاد و اون دو تا افسر ِ پلیس به من تجاوز کردند
این موضوع از سال سوم تا پایان ِ دوران تحصیلم ادامه یافت
و من میخواستم یه چیزی بشم
میخواستم واسه خودم کَسی بشم
می میخواستم به دانشکده حقوق برم
...اما آخرش ازدواج کردم
و در سن 18،19 سالگی بچه دار شدم
و تمام زندگی ِ من متوقف شد
...شما باید یادتون باشه این موضوع برای سالها قبل از
افشاگری "اسپاتلایت" در بوستونه افشاگری روزنامه بوستون گلاب) ( در خصوص کودک آزاری در یک کلیسای کاتولیک در ماساچوست
...پس زمانیکه شروع به جستجو کردیم
...و به محض اینکه در روزنامه آگهی منتشر کردیم
فکر کنم ما انتظار واکنش ِ معتدل تری رو داشتیم
در عوض ما با یک واکنش شدید مواجه شدیم
صندوق پستی پُر شد
"نامه تون به دستم رسید"
"آگهی تون رو تو روزنامه دیدم"
"فکر کنم کمی اطلاعات داشته باشم"
سیزدهم آگوست پانزدهم آگوست
بیست و پنجم آگوست ...1993
...برای اطلاع افرادی که نامه را می خوانند
...نامه تون رو دریافت کردم ...در مورد
...در جواب به آگهی ِ شما ...روزنامه ی "سان" امروز آگهی تون رو چاپ کرد
...من از سوء استفاده جنسی در دبیرستان ِ کئوگ اطلاع دارم
بین ِ سالهای 68...تا 1975
من میتونم کمکتون کنم
شاید بین 40 تا 50 نفر با ما تماس برقرار کردند
...-بنابراین بیش از یک سال رو صرف ِ مصاحبه از این شاهدین
و شنیدن ِ داستانشون کردیم
:و نطقه ی مشترک تمام تماس ها این بود ما درباره ی پدر "مسکل" صحبت می کنیم
طبق گفته ی خود ِ پدر مَسکل ...اون رواشناسی خونده
...پدر مسکل از من خواست
وارد دفترش بشم و روی پاش بشینم
اون منو به عقب و جلو پرتاب کرد
برای خارج شدن از اتاقش لحظه شماری می کردم
حالمو بهم میزد گریه ام مینداخت
کاری می کرد حس کنم واقعا این مشکلات رو دارم از اینکه به دیگران نگفتم پشیمونم
وقتی بهش فکر میکنم حالمو بهم میزنه
گیجم می کرد
من درباره ی پدر "مسکل" اطلاعات دارم
بنظرم چیزی که در مورد این واکنش ها ..خیلی متعجبم می کرد
زنجیره ای از موضوعات بود که دائما مشخص می شد
از یک مکالمه ی نامناسب بگیر تا تجاوزها
اون(مسکل) خیلی به معاینه علاقه داشته
اون معاینات لگن خاصِره رو در اتاق خودش ...بر روی دخترها اجرا می کرده
اسمشم گذاشته بوده ؛ بازرسی ِ حاملگی
...و اون یه جورایی
نقش ِ پزشک ِ زنان رو برای دانش آموزان ایفا می کرده
...همچنین ، بیشتر از یک نفر به ما گفتند که
...اشخاص دیگری هم وارد اتاق می شدند که
...مرتکب ِ تجاوز و عمل جنسی بر روی این دخترا می شدند
...اونم به درخواست ِ مسکل
یا قطعا با اجازه و در حضور ِخود ِ مسکل
...روحانیون و افسران ِ پلیس دیگری هم بودند
صاحب کارهای ِ محلی هم بودند
سیاستمدارانی که همگی بخشی از این شبکه بودند
موضوع ترسناک اینجاست که این موضوع ...خانواده و بچه ها و همگی رو درگیر خودش کرده
و کجاست..؟
:اون کلیسایی که میاد بیرون و سربازها رو موعظه میکنه
"هی ، اونجا اتفاقی افتاد؟"
اگر ما اینکارو نکردیم پس کی می دونه؟
شاید اونقدرام صداش درنیومده باشه
...مردم میان جلو و یک احساسی بهت دست میده که
باید مراقب حرفایی که میزنی باشی
اما این بیشتر منو ترسوند چون باعث میشد کل ماجرا برام واقعی تر بشه
...می دونی ، اینکه فکر کنی دیوونه هستی یه چیزه
و تو تنها آدمی هستی که اینو یادشه
اینکه فکر کنی دیوونه هستی راحت تره
اما اگر آدمای دیگه ای هم تجربه ش کردن پس دیگه دیوونگی نیست
و اگر دیوونگی نیست ، پس این بلای وحشتناک سر ِ من اومده
و اگر این این بلای وحشتناک سرم اومده ، پناه بر خدا
چند تا دختر دیگه درگیر این ماجرا بودند؟
چند نفر ِ ما مُردند؟
...چند نفر ِ ما بخاطر ِ مواد مخدر و الکل از بین رفتند
یا در یک بیمارستان روانی بستری شدند؟
چه بلایی سرمون اومد؟
چی شده رفیق؟
!فکر کرد چه خوشگل دختری پشت فرمون نشسته
قبرستان ِ هولی کراس خیلی خب
...به نظر می رسه اگر میخواستی از شر ِ یه چیزی خلاص شی
اینجا جای مناسبی واسه اینکار میتونست باشه
شاید اینجا بوده
...ما شنیدیم یک روز در سال 1990
زمانیکه "مسکل" در هولی کراس بوده حادثه ی عجیبی رخ داده
...سرایدار ِ گورستان آقای "ویلیام استوری" بوده
...و...ناگهان پدر "مسکل" بهش میگه که لودر تهیه کنه
...و یک چاله ی شش در سه
در پشت محوطه ی متروکه ی قبرستان حفر کنه
سپس "مسکل" یک وانت پر از جعبه هایی که با پلاستیک پوشیده شدند میاره
...تمام این جعبه ها رو داخل زمین قرار دادند
و "مسکل" به آقای "استوری" گفته که چاله رو با خاک پُر کنه و روش چمن بکاره
هیچکسی از این چاله خبر نداشت
خب آقای "استوری" ظاهرا خیلی بچه زرنگ بوده
...و حالیکه "مسکل" مدارک بیشتری جور می کرد
...آقای "استوری" وارد چاله شده
و یکی از جعبه ها رو باز کرده و یه مدارک نگاه انداخته
چند ماه بعد پدر "مسکل" اخراجش کرد
صحیح
...و در آگوست ِ1994
...وقتی "جین دو" پیش قدم شد
آقای "استوری" نزد ِ کارآگاهی میره که هویتش معلوم نیست
...ما اسمشو بخاطر رسوایی واتر گیت گذاشتیم
"حنجره عمیق" (نام مستعار ِ جاسوس ِ رسوایی واترگیت)
:حنجره عمیق میگه که آقای "استوری" قضیه رو واسش گفته
من نمیدونم تو اون چاله چی هست"
"اما میدونم کجا دفن شده
حنجره عمیق به ما گفت بخاطر امنیت خودمونم که شده باید مواظب باشیم
...چونکه این موضوع بزرگتر و عمیق تر میشه
:فکر کنم جمله دقیقش این بود بیشتر از چیزی که تصورشو بکنید
و اینکه اون نمیخواد خودش یا از همه مهم تر خانواده ش رو به خطر بندازه
...با گفتن اسمش
یا با دادن اطلاعاتی که ممکنه ما رو تو دردسر بندازه
در اون چاله چه چیزی بوده؟
حنجره عمیق ، اون می دونه چه اتفاقی افتاده
...من 6 باری باهاش مصاحبه کردم
...باهاش نشست داشتم
...و هرگز ندیدم چیزی بگه که نتونه
صِحَتش رو صد در صد اثبات کنه
چرا فکر می کنید حنجره عمیق بصورت رسمی و شفاف با کسی مصاحبه نمی کنه؟
به گمونم وحشت ِ زیادی حول ِ این موضوع است
معتقدم آدم ها مورد تهدید واقع شدند
...معتقدم به روی افراد اسلحه کشیده شده و گفته شده که
اگر خیلی رو این موضوع ریز بشید ممکنه اتفاق بدی براتون بیوفته
بلکه ممکنه خانواده تون هم بهاش رو بپردازه
...من نمیتونم
...از "حنجره عمیق" بخوام که با نگرانیش در خصوص ِ
تهدیداتی که نسبت به خانواده ش شده ، مواجه بشه
...اما فکر میکنم
...فکر میکنم خیلیا میخوان که اون پیش قدم بشه
.جلوی دوربین وایسه و به جهان بگه
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.