....
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر؟
‫متاسفم. پنج ثانیه خیلی خوبی
‫اینجا بوده‌ام.
‫در واقع کاملا به من نگاه می‌کردی.
‫من لویی هستم. ‫روزنامه رسونِ والت.
‫می‌دونی که اون فوت کرده، نه؟
‫می‌دونم.
‫هرچند اگر هم نمی‌دونستم
‫این دقیقا همون‌طوری بود که می‌خواستم ‫این خبر ناراحت‌کننده رو بشنوم.
‫پس، ممنونم.
‫اوم، در واقع اومدم ‫یه سری بهت بزنم.
‫خب، من خوبم.
‫خوبه.
‫واقعا خوشحالم که اینو می‌شنوم.
‫می‌دونی از دست دادن عزیزان خیلی سخته.
‫به‌نظر من با چیزهای ساده تسلی ‫خاطر پیدا کنی، کمکت می‌کنه.
‫آفتاب.
‫رقص.
‫یا مثلا یه روزنامه.
‫به‌نظر من یکی از آخرین ‫عادات خوب انسان‌هاست.
‫باعث تمرکز حواس می‌شه. ‫آرامش بخشه...
‫واقعا الان از مرگ پدربزرگم
‫داری واسه فروش ‫روزنامه‌هات سواستفاده می‌کنی؟
‫این برداشت شماست اما من نه.
‫هر چند بد نیست بدونی که والت ‫هر دو هفته ۱۰ دلار پرداخت می‌کرد
‫و به‌نظر من مبلغ خیلی معقولیه.
‫خیلی‌خب.
‫در حال حاضر خیلی سرم شلوغه.
‫مطمئنم همین‌طوره.
‫خب برنامه‌ات چیه؟
‫فقط اینجا بشینی
‫و جلوی هر کسی که به ‫سمت صخره می‌ره رو بگیری؟
‫تقریبا.
‫اصلا می‌خوابی؟
‫نچ.
‫دستشویی چی می‌ری؟
‫تا حالا نیازی نبوده.
‫خب از آشنایی باهات ‫خوشحال شدم، ویویان.
‫اوه، موفق باشی تو همه این کارها.
‫و فردا بازم می‌بینمت، خوشگله.
‫فردا؟
‫فردا چرا؟
‫نه!
‫نه! بیا اینجا ببینم!
‫اوه، جیمز دین سخت‌‌کوش لعنتی.
‫اوه، بد شد.
‫اوه! ایناهاش!
‫روز مهمیه! صبحونه آماده کرده‌ام!
‫حالا، از طرفی تو لبو می‌خوای...
‫اوه، و شاید دن یه چیزی ‫مثل هویج کوچیک بخواد؟
‫اون با من مثل کسی برخورد ‫می‌کنه که از چیزهای کوچیک
‫- لذت می‌بره. ‫- ببین. می‌تونی...
‫اوه، آره.
‫اگر دیدی کسی اومد خبرم کن.
‫اون‌جا اوضاع چطوره؟
‫چی؟
‫گفتم...
‫اوه، هیچی ولش کن! ‫فقط رو کارت تمرکز کن!
‫ببخشید.
‫- امی؟ ‫- اوهوم.
‫ما راجع به این موضوع صحبت کردیم.
‫تو. تنهام بذار.
‫می‌دونم. ببخشید. فقط...
‫وقتی هیجان‌زده می‌شم ‫تمایل دارم آدم‌ها رو دنبال کنم.
‫نه.
‫منظورم اینه که
‫از خونه‌ام گمشو بیرون، امی.
‫منظورم اینه که با یکی تماس بگیر.
‫حتما کسانی هستن که ‫دارن دنبالت می‌گردن؟
‫من فقط...
‫نمی‌دونم کسی دنبالم هست یا نه؟
‫و از کجا می‌دونی که ‫به من نیاز پیدا نمی‌کنی؟
‫تو هنوز جون آدم‌های ‫زیادی رو نجات ندادی!
‫هر قهرمان بزرگی
‫به یه دستیار نیاز داره، ویویان.
‫بتمن، رابین رو داشت.
‫ثور، پتک کوچیکش رو داشت!
‫نشنیدی چند لحظه پیش ‫چه صداهایی از دراومد؟ٔ
‫اگه اجازه بدی بهت کمک کنم
‫می‌تونم کارهات رو نصف کنم.
‫ببخشید.
‫در زدم.
‫مشکلی نیست، دن.
‫می‌تونم با یکم نون تست و هویج کوچولو
‫ازت پذیرایی کنم؟
‫فکر کنم الان باید ‫کارمون رو شروع کنیم؟
‫اوه، البته.
‫این یکی حالش خوب نیست.
‫بیرون می‌بینم‌تون.
‫خیلی‌خب.
‫من حدود ۱۲ ساله
‫که تو کرویس زندگی می‌کنم.
‫و اولین شبی که اینجا بودم
‫۱۲ سال پیش...
‫خونه تنها بودم و یه پیتزا سفارش دادم.
‫پیتزا هاوایی.
‫زمانی که تو کوچه ‫منتظر بودم پیتزا برسه
‫یه آقای خیلی مست ‫از ماشینش پیاده شد
‫و تلو تلو به جایی اومد که ما الان هستیم.
‫حالا، نمی‌دونستم چی‌کار کنم.
‫خب من، اوم...
‫دستمو دور گردنش ‫انداختم و نگهش داشتم
‫تا وقتی که پلیس برسه.
‫از اون لحظه به بعد
‫می‌خواستم بفهمم چه خبره.
‫می‌خواستم بفهمم کی و چرا.
‫و در حالی که این ‫یه سوال پیچیده‌ست
‫اما چیزی که پیچیده نیست اینه که
‫خودکشی، قابل پیش‌گیریه.
‫واقعا هست.
‫افرادی که به اینجا میان ‫ازتون می‌خوان که دخالت کنید.
‫می‌خوان حرف بزنن و هر چی بیشتر حرف بزنن
‫انگیزه‌شون واسه این کار هم کم می‌شه.
‫و بله، این می‌تونه ترسناک باشه
‫اما من این کار رو مثل ‫عملیات احیا می‌دونم.
‫هیچ‌کدوم از شما تا حالا ‫عملیات احیا انجام داده؟
‫خاله نانسی‌ام
‫یه بار میگو تو گلوش گیر کرد.
‫به این کشش شکمی می‌گن.
‫شما اولین گام این فرآیند هستید.
‫شما باید فورا کمک کنید
‫و بعدش آروم آروم به ‫یه متخصص آموزش دیده
‫بسپاریش.
‫خیلی‌خب، یالا.
‫اینجا لبه صخره شماست.
‫وقت نجات جون افراد فرا رسیده.
‫به‌آرومی نزدیک بشید.
‫زبان بدن رو به‌کار ببرید
‫دست‌ها رو بالا بگیرید.
‫و اگر امروز جمله‌ای ‫رو به یاد داشته باشید
‫این باشه که "آیا به ‫خودکشی فکر می‌کنی؟"
‫- به خودکشی فکر می‌کنی؟ ‫- به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫بجنبید! یالا!
‫سریع‌تر، سریع‌تر!
‫بجنبید، یکی اون پایینه.
‫باید سریع باشید. یالا.
‫- نمی‌تونم. ‫- بجنب!
‫سازمان حمایت از سلامت روان!
‫- ۱۳۰۰ ۲۲۴ ۶۳۶! ‫- ۱۳۰۰ ۲۲۴ ۶۳۶!
‫بجنبید. خودشه، بچه‌ها!
‫یالا! یالا، امی، یالا!
‫یالا ویویان!
‫یالا، بجنب!
‫سریع‌تر!
‫- خوبه. یالا... خوبه. ‫- اوه، خدایا!
‫تحقیقات به‌طور قاطعی ‫به ما نشون می‌دن
‫اگر ازشون سوال ‫بپرسید، بهتون جواب می‌دن.
‫پس گوش کنید.
‫آره.
‫دارم به خودکشی فکر می‌کنم.
‫خیلی‌خب. و چرا اون‌وقت؟
‫چون شغلم رو از دست دادم.
‫و یه کاروان سگمو زیر گرفت.
‫همچنین، من یه مشکلی دارم
‫که بدنم داره جهش پیدا می‌کنه.
‫و در نهایت کارم مثل یه مثلث تموم می‌شه.
‫عالی.
‫حالا، تو گوش دادی، ویویان.
‫ماجرا رو وارونه کن.
‫با امی در مورد چیزهایی که ‫اونو زنده نگه می‌داره، صحبت کن.
‫در حال حاضر، تعدادش زیاد نیست؟
‫به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫- به خودکشی فکر می‌کنی؟ ‫- به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫- به خودکشی فکر می‌کنی؟ ‫- به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫به خودکشی فکر می‌کنم!
‫مشاوره برای افرادی ‫که قصد خودکشی دارن!
‫۱۳ ۱۱ ۱۴.
‫و همچنین شماره واسه پیامش!
‫اوه، صفر...
‫و حالا مهم‌ترین گام
‫شما دو نفر صحبت کردید ‫حالا وقتشه که یه تماس بگیری
‫و آروم آروم امی رو به یه ‫متخصص حرفه‌ای بسپاری.
‫حالا می‌خوام تو رو به ‫متخصص حرفه‌ای بسپارم.
‫نه. نمی‌خوام برم.
‫خیلی‌خب، ویویان؟
‫حالا اینو چیکار کنیم؟
‫اوه، آره، آره.
‫خیلی‌خب. کافیه. کافیه دیگه!
‫باید این موضوع رو جدی بگیری.
‫می‌گیرم.
‫فقط واسه اولین بار از ۱۲ سالگی بود
‫- که دویدم. ‫- واقعا؟
‫چون چیزی که من دیدم این بود که
‫تو ۴۰ دقیقه همه ‫چیزو به سخره گرفتی
‫و بعدش امی رو از ‫رو فواره هل دادی.
‫اوه، به بدترین شکل ممکن هلم داد.
‫چته؟
‫منظورت چیه؟
‫ازم خواستی بیام اینجا
‫اما شک عجیب غریبی راجع بهش داری
‫- راجع به کاری که می‌کنم. ‫- این...
‫فقط یکم جدی گرفتیش.
‫باید جدی گرفته بشه، ویویان!
‫دن.
‫می‌دونی چقدر
‫بین اینکه یکی تصمیم ‫به خودکشی بگیره
‫و واقعا بخواد عملیش کنه
‫فاصله زمانی هست؟
‫به‌طور متوسط ​​پنج دقیقه.
‫پنج دقیقه.
‫و زمانی که بخواد واقعا عملیش کنه
‫اون شخص عملکرد شناختی
‫یه کودک هشت ساله رو داره.
‫نمی‌خوام شما رو بترسونم
‫اما نمی‌دونم اینجا ‫می‌خواد چه اتفاقی بیفته.
‫شما یه برنامه نیاز دارید
‫به جز اینکه راجع به دود کردن ‫سیگار الکتریکی تو صورت کسی
‫مسخره بازی دربیارید.
‫من می‌تونم یه پیشنهاد بدم؟
‫آره، بفرما.
‫شاید ویویان همیشه ‫اینجا به من نیاز داره
‫تا با بعضی از حرف‌‌های ‫وحشتناکی که می‌زنه
‫مقابله کنم؟
‫ای خدا.
‫نه.
‫این دقیقا برعکس چیزیه که
‫اون در حال حاضر بهش نیاز داره.
‫ببین...
‫شاید لازم باشه این واقعیت رو بپذیریم
‫که تو مثل والت نیستی.
‫یعنی چی؟
‫خب...
‫اون با آدم‌ها صحبت می‌کرد.
‫اون‌ها رو میاورد داخل خونه.
‫اما خیلی از ما واسه این کار ساخته نشدیم.
‫به‌نظرم می‌تونی وقتی کسی ‫اومد اینجا باهام تماس بگیری
‫تنها کاری که باید انجام بدی ‫اینه که تا وقتی که من برسم
‫از لبه صخره دور نگهشون داری.
‫می‌دونی چیه؟
‫به‌نظر این بهترین حرفی ‫بود که تو کل روز گفتی.
‫خوشحالم.
‫لازمه دوباره روشش رو مرور کنیم
‫- که فقط تو باید... ‫- نه. نه، به‌نظرم متوجه شدم.
‫به‌طرز شگفت‌انگیزی ‫عالی بوده، دن.
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫سلام.
‫خیلی وقت بود خبری ازت نبود
‫خب اومدم یه سری بهت بزنم.
‫اومدی به من سر بزنی
‫یا اینکه اومدی اینجا ‫که من بهت یه سر بزنم؟
‫اوه، داداش.
‫چی شده؟
‫خیلی متاسفم، این فقط...
‫اونا خاکستر پدربزرگ رو ‫امروز صبح تحویل دادن.
‫رژیم آبمیوه درمانی گرفتم.
‫خب انگار بلوغ
‫و یائسگی و مرگ
‫با همدیگه واسه‌ام اتفاق افتاده.
‫باید پیش تو باشه.
‫نه، متاسفم، فقط...
‫وقتی کنار هم باشیم
‫احساس می‌کنم باید با هم صحبت کنیم.
‫و دخترها مدام بهم ‫راه‌حل‌های بی‌فایده می‌دن
‫چون فکر می‌کنن من سوتی می‌دم.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫الان برو خونه.
‫یکم مواد غذایی ‫کربوهیدرات‌دار بخور.
‫باشه؟
‫اوه، کاری باهات ندارم.
‫صدای گریه شنیدم.
‫بذار حدس بزنم.
‫آبمیوه درمانی؟
‫و همچنین...
‫تحویل ظرف خاکستر یکی از عزیزان؟
‫خوب این چیزا رو می‌دونم.
‫مگر موقعی که به جای گریه کردن
‫کارمو انجام دادم
‫و بدنم بارها و بارها
‫به‌خاطر شوک به ارگاسم رسید.
‫من امی هستم.
‫من با ویویان زندگی می‌کنم.
‫نه. با من زندگی نمی‌کنه.
‫فکر کردم که داری از اینجا می‌ری؟
‫می‌رم. فقط من
‫اول باید آلاچیق رو تموم کنم.
‫اون واقعا آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫اون کاملا همه فن حریفه.
‫و جون آدم‌ها رو نجات می‌ده.
‫هفته پیش جون منو نجات داد!
‫- ویو. ‫- نه.
‫- لطفا... ‫- اوه، نه.
‫این... این فقط...
‫این... این...
‫جان باید از این موضوع خبردار بشه!
‫- نه نمی‌خواد. ‫- چرا.
‫- چرا. خیلی تحت تاثیر قرار می‌گیره! ‫- نه.
‫- اوه، اوه! ‫- اوه، اوه!
‫باید مراسم خاکستر ‫رو همین‌جا انجام بدیم!
‫مراسم خاکستر!
‫هندریکس، من دوستت دارم.
‫اما باید قبول کنی
‫بعد از اون اتفاقات مراسم تشییع
‫من و جان احتمالا دیگه ‫هیچ‌وقت نتونیم کنار هم باشیم.
‫واقعا؟
‫پس...
‫چرا اون این ایده رو مطرح کرد؟
‫جان می‌خواد مراسم ‫خاکستر رو انجام بده؟
‫آره.
‫- با من؟ ‫- دقیقا.
‫- واقعا؟ ‫- اوهوم.
‫چون یه جورایی به‌نظر
‫همین الان به ذهنت رسید.
‫وای نه. نه، نه.
‫این فقط به‌خاطر اینه که...
‫سعی می‌کنم طبیعی رفتار کنم.
‫آره، اوه، جان رو که می‌شناسی.
‫اون‌قدر مغروره که خودش ازت نخواد.
‫جانِ سنتی.
‫- امی؟ ‫- هوم؟
‫این ژاکت پشمی مال کیه؟
‫اوه. خب، فکر کردم کار ‫آلاچیق رو شروع می‌کنیم
‫و فکر نکردم واسه‌ات مهم باشه...
‫ازت نپرسیدم
‫چی‌ فکر کردی
‫پرسیدم ژاکت پشمی مال کیه؟
‫باید گورتو از اینجا گم کنی.
‫آهای، ویویان!
‫نه!
‫هندریکس، این زن.
‫هفت پشت غریبه‌ست.
‫غریبه‌ای که لباس پدربزرگ
‫از دنیا رفته ما رو می‌پوشه.
‫و فکر می‌کنه یه پرنده بومی
‫با مغز کوچیکش
‫اونو اینجا پیش من آورده.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫باید با کی تماس بگیرم؟ ‫وقتشه.
‫نامزدت؟
‫والدینت؟
‫در واقع دیگه لازم نیست.
‫عه، جدی؟
‫اون‌وقت چرا؟
‫چون فکر کنم اونا اومدن اینجا.
‫من، اوه... من تنهات می‌ذارم تا ‫این مسئله رو حل و فصل کنی.
‫اما، اوم، این کار رو انجام می‌دی؟
‫چی؟
‫مراسم خاکستر؟
‫هنوز داریم راجع به این ‫موضوع بحث می‌کنیم؟
‫آره! خدایا.
‫باشه!
‫دوستت دارم.
‫بهت ضمانت ندادم، هندریکس.
‫چی؟
‫امروز وقت ندارم باهات
‫در مورد تنقلات صحبت کنم.
‫کار دارم.
‫درسته. نه، نه، نه. نه، نه.
‫من... من... من در واقع
‫راجع به یه موضوع ‫دیگه زنگ زدم. من...
‫- الان ویو رو دیدم. ‫- همین حالا قطع کن.
‫نه، نه! نکن، نکن، نکن!
‫لطفا، لطقا! ‫یه لحظه صبر کن، ببین.
‫اون خونه رو نگه می‌داره
‫اما اون همه کارها رو انجام می‌ده
‫و اون جون آدم‌ها رو نجات می‌ده!
‫اون واقعا جون یه زن رو نجات داده
‫- یه زن واقعا دوست داشتنی ‫- مهم نیست.
‫اون می‌خواد مراسم ‫خاکستر پدربزرگ رو
‫اونجا برگزار کنه!
‫آره. آره.
‫اون کاملا رفتارش رو تغییر داده
‫به خدا قسم.
‫و... و... و... و اون...
‫اون بابت خراب کردن مراسم تشییع
‫واقعا پشیمونه.
‫اگر اون رفتارش رو تغییر داده
‫چرا خودش اینو ازم نمی‌خواد؟
‫اوه، چون اون بیش از حد مغروره.
‫می‌دونی که چطور آدمیه.
‫آره، خب...
‫خب، به‌نظرت میای؟
‫نمی‌دونم.
‫- راجع بهش فکر می‌کنی؟ ‫- راجع به اینکه بهش فکر کنم
‫- فکر می‌کنم. ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫همین واسه‌ام کافیه.
‫عه، و... جان، جان...
‫بهم فشار نیار، هندریکس.
‫اون اخیرا یه سری کارهای ‫خیلی افتضاح مرتکب شده.
‫نه، نه. من فقط، اوم...
‫فقط می‌خواستم بدونم که
‫می‌شه نوشیدنی‌های دیگه‌ای ‫به رژیمم اضافه کنی؟
‫بازم شیر توت‌فرنگی، هندریکس
‫نه، نمی‌شه.
‫آره، باید برم.
‫اینجا چطوره؟
‫در واقع، گوشه باشه بهتره.
‫خوشم میاد.
‫والت می‌تونه ما رو از تو ‫اتاق موردعلاقه‌مون ببینه.
‫هندریکس بود بهت زنگ زد؟
‫اوهوم.
‫راجع به چی صحبت می‌کردید؟
‫اوه، هیچی.
‫خوشم ازش میاد. و همچنین ویویان.
‫دیدن‌شون تو مراسم ‫تشییع خیلی جالب بود.
‫بعد از شیش ماه، شروع به فکر کردن ‫راجع به اینکه اونا اصلا وجود ندارن، کردم.
‫دوست دارم کاری واسه‌شون انجام بدم.
‫مرگ یکی از عزیزان، دوران سختیه.
‫ببین، این کیفِ لباس‌های پدربزرگت...
‫با صندلی بود.
‫خب تو خونواده من، ما دوست داریم
‫با استفاده از لباس‌های عزیزان ‫فوت شده‌مون پتو درست کنیم.
‫پس اونا می‌تونن همیشه همراه ما باشن.
‫این یه مراسم عزاداری کلمبیاییه؟
‫نه. مراسم عزاداری کلمبیایی
‫نوشیدن قهوه و غیبت کردن
‫راجع به افرادیه که هنوز زنده هستن.
‫این مراسم عزاداری خونوادگی منه.
‫اوهوم. منظورم اینه که
‫تو خونواده ما پتو ‫واقعا چیز مهمی نیست.
‫یعنی چی؟
‫این... یعنی اینکه، اوه ما ‫واقعا ازشون استفاده نمی‌کنیم.
‫به‌خصوص ویویان و هندریکس.
‫اونا یه جورایی...
‫گرمایی هستن.
‫گرمایی هستن؟
‫نه، نه.
‫نه. منظورم گرمای هوا بود.
‫اوه، فهمیدم.
‫می‌دونی، پس احتمالا ‫این پتو خیلی...
‫خیلی به کارشون نیاد.
‫شرم‌آوره.
‫اما، اوم، عه...
‫می‌دونی که آدم‌ها می‌تونن تغییر کنن.
‫و اوم، مطمئنم که اونا این پتو
‫از طرف تو رو دوست دارن، الخاندرو.
‫خب...
‫من می‌رم ببینم اینجا چی داریم.
‫هوم. باشه.
‫چای می‌خورید؟
‫من یه کاری بیرون دارم باید انجام بدم.
‫امی، چطور تونستی؟
‫گفتی از پسش برمیای!
‫تو بهم قول دادی...
‫می‌دونی پسر دایی‌هات چقدر ‫واسه اون گوشت گاو هزینه کردن؟
‫می‌دونید الان چی می‌تونه کمک کنه؟
‫اینکه یکم صداتون رو بیارید پایین.
‫شرمنده.
‫واقعا شرمنده.
‫چهار روز پیش یه چیزی رو تجربه کردم
‫که فقط می‌تونم به‌عنوان ‫یه بیداری معنوی عمیق
‫توصیفش کنم.
‫از لیموزین پریدم بیرون.
‫و بعدش یه درنای استرالیایی دیدم.
‫درنای نگهبان.
‫که منو از بین جنگل‌ها
‫به ویویان و این خونه
‫و جایی که باید باشم، رسوند.
‫اوه، مامان.
‫من شاید... برم یکم دیگه چای بیارم.
‫ازت عذر می‌خوایم، ویویان.
‫خواهش می‌کنم. فکر کنم ‫بهتره اونو ببرید خونه‌اش...
‫امی تو کیسه آمنیوتیکش به دنیا اومد.
‫خیلی نادره. ‫از هر ۸۰۰۰۰ نوزاد یک نفر.
‫اون موقع بود که فهمیدیم
‫با هر دومون فرق داره.
‫تو دنیای خودشه.
‫امی یه پرشگره.
‫ببخشید، چ... چی؟
‫یه مکانیسم مقابله‌ایه.
‫وقتی نمی‌تونه مسائل ‫زندگی‌اش رو مدیریت کنه
‫از جایی می‌پره یا کارها رو ول می‌کنه.
‫اتوبوس‌ها. قایق‌ها. غسل تعمید.
‫می‌دونیم که این به‌خاطر ترسه.
‫دخترمون از تعهد می‌ترسه.
‫چای بیشتر!
‫امی، بشین. لطفا.
‫اوهوم.
‫منو ببین.
‫جورج هنوز هم می‌خواد با تو باشه، عزیزم.
‫اون هنوز دوستت داره.
‫و ما... ما باور داریم که ‫تو هم هنوز دوستش داری.
‫به هر حال تو زندگی خودتو داشتی.
‫آپارتمان، پول، کار.
‫فکر نکنم الان بتونم ویویان رو تنها بذارم.
‫قطعا می‌تونی منو تنها بذاری.
‫خب، اون یه جورایی ‫به یه دستیار نیاز داره.
‫متأسفانه، الان دن رو دارم.
‫فکر کنم گفتی من باید خودم ‫تصمیم بگیرم و به زندگی ادامه بدم.
‫قبلش گفتی که جورج آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫گفتی که اشتباه بزرگی مرتکب شدی.
‫اوه... مال خودت.
‫گوه توش! حرومزاده!
‫اوه، گندش بزنن.
‫اوه، گوه توش.
‫اوه، خدایا!
‫درست پشت سرتم، بهت کمک می‌کنم.
‫اوه، چرا؟
‫چرا این گوهو اینجا گذاشتی؟
‫فقط سعی می‌کردم یکم منصرفت کنم.
‫- منو منصرف کنی؟ ‫- وایسا، وایسا.
‫مگه من یه کبوترم؟
‫فقط بی‌حرکت بمون.
‫وایسا. فقط...
‫- آخ! ‫- من اینجام تا بهت کمک کنم.
‫چیزی نیست.
‫- در اومدی؟ ‫- آره.
‫اوه، خدا را شکر در اومدی.
‫من ویوین هستم. و شما؟
‫- من بئاتریس هستم. ‫- بئاتریس.
‫باشه، خب، خوب می‌شه، بئاتریس.
‫باید ازت بپرسم
‫به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫صورتت خونیه.
‫اوه، اوم...
‫چیزی نیست. مشکلی نیست.
‫الان به خودکشی فکر می‌کنی؟
‫چون اگر جوابت آره باشه ‫من اینجام تا به حرفات گوش کنم.
‫نه. الان تو دهنت هم خونیه.
‫نگاهش کن.
‫اوه، ریدم توش.
‫گوه توش! می‌برمت داخل.
‫اوه، یالا.
‫واسه‌ام این چیزها مهم نیست ‫این کاریه که انجام می‌دیم.
‫- همین‌جا دندون رو جیگر بذار، باشه؟ ‫- ای خدا!
‫می‌خوام به دوستم دن زنگ بزنم.
‫و اون بلده که این کار ‫رو چطور انجام بده.
‫خیلی‌خب. گندش بزنن. گندش بزنن.
‫نه! لطفا با دن تماس نگیر!
‫اون پسر به‌اندازه نمایش "فرشتگان ‫در آمریکا" تو خونه سالمندان
‫تکراریه و من می‌دونم.
‫چرا نمی‌ری آشپزخونه
‫و از کشوی دوم جعبه ‫کمک‌های اولیه رو بیاری.
‫- بفرما. ‫- نه، خودم ترتیبش رو می‌دم.
‫تو فقط اون قوطی رو از زیر مبل بیار.
‫اوه، قوطی، قوطی، قوطی.
‫حالا چی‌کار کنم؟
‫نفس عمیق بکش.
‫از کجا فهمیدی کجاست؟
‫اوه، من یه مدت می‌اومدم اینجا.
‫هر چهارشنبه.
‫هر چهارشنبه واسه ‫پریدن از اینجا می‌اومدی؟
‫هر چهارشنبه می‌اومدم اینجا
‫تا با پدربزرگت یه فنجون چای بخوریم.
‫فقط یه بار سعی کردم بپرم.
‫خب، چی؟ ناراحتی که اون فوت کرده و ‫فکر کردی دوباره سعی کنی این کار رو بکنی؟
‫ببین، من ناراحتم.
‫اما اون تو خواب فوت کرد.
‫این یه جورایی رویاییه.
‫نه، من... من اومدم یه سری به تو بزنم.
‫و فکر نکردی که بهتره از در ورودی بیای تو؟
‫می‌خواستی منو امتحان کنی.
‫نه، "امتحان" کلمه سنگینیه.
‫تو از حصارها رد شدی
‫که ببینی می‌تونم این کار رو انجام بدم!
‫برو بیرون.
‫چی؟
‫صادقانه بگم بئاتریس
‫این کار، وقت و سیم ‫خاردارهامو هدر داد
‫که دیگه اون‌قدر هم پشیمون نیستم.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫ولی می‌تونم حداقل اول ‫از این قوطی استفاده کنم؟
‫مفاصلم درد می‌کنه. ‫این بهم کمک می‌کنه.
‫باشه. می‌تونی ازش استفاده کنی.
‫اما می‌شه اول من یکم به من بدی؟
‫خب، حالا من رنگ‌های بیشتری می‌خوام.
‫آها.
‫شلوار؟
‫اوه، عالیه.
‫اوه، جالبه.
‫این چطوره؟
‫خب، این یکی مال خودت.
‫ویویان و هندریکس گرمایی هستن، یادته؟
‫نمی‌خوایم که خفه‌شون کنیم.
‫آره.
‫عزیزم، ویویان چطوره؟
‫آره، اون... خوبه.
‫اون خوبه؟ ‫اون بامزه‌ست.
‫تو مراسم تشییع ‫سخنرانی بامزه‌ای داشت.
‫اینکه با هم بزرگ شدید چطور بوده؟
‫اون دیگه چی بود؟
‫- ها؟ ‫- هوم؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫بیا سکس کنیم.
‫- چی؟ ‫- بیا سکس کنیم.
‫بیا... این چیزا رو فراموش کنیم و سکس کنیم!
‫می‌خوای رو لباس‌های ‫پدربزرگ مرحومت سکس کنی؟
‫آره.
‫چرا که نه؟
‫ما همیشه کارهای عجیب ‫و غریب انجام می‌دیم!
‫اعتراف تو واتیکان رو یادته؟
‫کاخ تو یونان؟
‫هوم. اون یکی رو که یادمه.
‫سلام؟
‫- یه صدایی نشنیدی؟ ‫- نه.
‫- ها؟ ‫- نه.
‫کسی خونه نیست؟
‫ببین، عزیزم، عزیزم، عزیزم.
‫فکر کنم کسی اینجاست.
‫من کمک می‌خوام!
‫خیلی‌خب.
‫آره. خیلی‌خب.
‫نه، نه، نه. تو همین‌جا بمون.
‫چیه؟
‫یه مورد اضطراریه.
‫اوه، اینجا رو دوباره رنگ کردی؟
‫واقعا خوب به‌نظر می‌رسه.
‫من یه احمقم.
‫امروز صبح یه قفل زدم به در انبارمون
‫چون می‌دونی من هیچ ‫اراده‌ای از خودم ندارم...
‫می‌تونی... می‌تونی ‫فقط آروم صحبت کنی؟
‫بعدش، کلیدش رو تو کیف لورا گذاشتم.
‫اما من متوجه نشدم که امشب ‫اون با یه مشتری آلمانی قرار داره
‫تا طراحی‌اش رو بهش نشون بده.
‫- هوم. ‫- به هر حال، مشکلی نبود.
‫تا حدود دو ساعت پیش
‫که دخترها رو واسه یه ‫چرت کوتاه بیرون بردم
‫و کنار دیوار از حال رفتم.
‫- پس غذا می‌خوای؟ ‫- آره.
‫چرا نرفتی یه فروشگاه؟
‫هندریکس؟
‫الخاندرو؟
‫توهم می‌زنم
‫یا واقعا اون لباس رو پوشیدی؟
‫چه اتفاقی واسه‌اش افتاده؟
‫اون رژیم آبمیوه درمانی گرفته.
‫اوه، هندریکس!
‫این خطرناکه! هوم.
‫من دخترهای نوجوون زیادی ‫رو تو آمبولانسم سوار کرده‌ام
‫که از گرسنگی بیهوش شده‌اند.
‫مطمئنی گرسنگی بوده؟
‫اوهوم.
‫چرا این رژیمو گرفتی؟
‫می‌دونی، امروز هیچ‌کس ‫ازم این سوالو نپرسید، رفیق.
‫خب، بگو.
‫صحبت کردن راجع بهش یه جورایی مشکله
‫اما شاید بتونم سعی خودمو بکنم؟
‫- بفرما! ‫- آهای.
‫این... این ۲۰۰ کالریه.
‫این قند خونت رو بالا می‌بره
‫و از فردا می‌تونی دوباره ‫رژیم رو شروع کنی. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. مرسی، داداش.
‫می‌دونی، شاید یه وقت دیگه ‫بتونیم صحبت کنیم، الخاندرو؟
‫آره. حتما. ‫خیلی واسه‌اش مشتاقم.
‫خیلی‌خب. می‌تونی تو ماشین بخوریش، هندریکس.
‫برو که رفتیم.
‫می‌دونی، اون آدم زندگیه.
‫می‌دونم. گمشو.
‫پس پدربزرگ فروشنده‌ات بود؟
‫اوه، نه. این کلمه‌ای نیست ‫که اون استفاده می‌کرد.
‫وقتی متوجه شد که می‌تونه کمکم کنه
‫رفت و تو پارک ایستاد
‫یه تی‌شرت پوشیده بود که ‫یه برگ ماریجوانا روش بود
‫تا اینکه یه بچه‌ای اومد و ‫بهش جنس‌ها رو فروخت.
‫خیلی ساده.
‫خیلی بی‌عرضه.
‫اونم با تو ماریجوانا کشید؟
‫البته که کشید.
‫هر دفعه هم اون تی‌شرت رو می‌پوشید.
‫خب، قضیه این سیم خاردارها چیه؟
‫نمی‌دونم. داشتم تمرین می‌کردم.
‫تمرین؟
‫با دین.
‫گند زدم به دستورالعمل‌هاش.
‫پس، ما به این نتیجه رسیدیم که
‫اگر حالت تدافعی داشته باشم، بهتره.
‫از چی ترسیدی؟
‫چه باعث می‌شه که فکر کنی ترسیدم؟
‫چیه؟
‫نمی‌شه گفت این ترسناکه.
‫یه حرکت اشتباه، یه کلمه اشتباه
‫باعث می‌شه همه چیز تموم بشه.
‫والت گفت خودت هم یه ‫مسائلی رو پشت سر گذاشتی.
‫که سال گذشته واسه‌اش تلاش کردی.
‫نه، این‌طور نیست.
‫چرا، همین‌طوره.
‫خب...
‫به تو ربطی داره؟
‫نچ.
‫کاملا درسته.
‫اما چیز بدی نیست.
‫افراد زیادی
‫که شامل دن هم می‌شن
‫فکر می‌کنن که خط بین اونا
‫و چیزهایی که اون بیرون اتفاق می‌افته
‫خط پهنیه.
‫ازشون یه اندیشمند می‌سازه.
‫با آدم‌ها جوری رفتار می‌کنن ‫که انگار بیگانگان لعنتی هستن.
‫اما واقعا، من و تو می‌دونیم
‫اون خط به سستی باده.
‫همه می‌تونیم ازش رد بشیم
‫درست همون‌طور که می‌تونیم برگردیم.
‫و این بهمون اجازه می‌ده
‫تا بزرگ‌ترین راز همه ‫این چیزها رو بدونیم.
‫چی؟
‫اینکه اونی که اون ‫بیرونه یه انسان لعنتیه.
‫و اونا به چیزی نیاز دارن که تو، تو ‫پایین‌ترین سطح خودت بهش نیاز داشتی.
‫یه انسان لعنتی
‫چیزهای انسان‌واری می‌گه
‫و فقط با تو
‫مثل یه انسان رفتار می‌کنه.
‫والت اینو خوب بلد بود.
‫آره دستورالعمل‌ها رو بلد بود.
‫اما اون جون دوباره‌ای به اونا می‌داد.
‫اون گوش می‌داد.
‫می‌خندید.
‫چرندیاتش رو به اشتراک می‌ذاشت.
‫چرندیات رو به اشتراک می‌ذاشت؟
‫اوهوم.
‫درباره شما بچه‌ها صحبت می‌کرد.
‫درباره اون تصادف.
‫اون گفت که
‫واسه پشت سر گذاشتن این ‫موضوع یکم مشکل داشتی.
‫پارسال یه بار امتحان کردم.
‫پدربزرگ تنها کسی ‫بود که می‌دونست.
‫همیشه غرق افکارم بودم.
‫این روانشناس رو دیدم که بهم گفت
‫افکارم رو مثل برگ‌های ‫روی یه جریان تصور کنم
‫و اونا فقط می‌تونستن روش شناور باشن.
‫وقتی که اینا جواب نداد، بهم دارو داد.
‫و باعث شد اضافه وزن پیدا کنم.
‫نمی‌تونستم تمومش کنم.
‫نمی‌تونستم چیزی رو احساس کنم.
‫و...
‫چی؟
‫فکر کنم خیلی نشئه‌ام.
‫منم همین‌طور.
‫خوبی؟
‫اون کوزه
‫به‌نظرت غم‌انگیزه؟
‫آره.
‫واقعا همین‌طوره.
‫ویویان؟ اونجایی؟
‫پشمام.
‫شنیدی؟
‫لعنتی. آره.
‫به کمکت نیاز دارم!
‫به کمک‌مون نیاز داره.
‫به‌نظرت چی ازمون می‌خواد؟
‫والتی
‫وقتی اینجا با هم آشنا ‫شدیم، عصبانی بودم.
‫بدنم داشت پیر می‌شد
‫اما به این معنی نیست که ‫مغزم هم داشت پیر می‌شد.
‫دیگران اینو درک نکردن.
‫تو منو می‌دیدی.
‫هر هفته واسه چندین ساعت
‫دوباره بهم حس ۲۵ سالگی دادی.
‫مرسی رفیق.
‫در ضمن الان نشئه‌ام.
‫سلام.
‫منم نشئه‌ام.
‫ببخشید که تو مراسم تشییع سرت داد زدم.
‫واقعا کار افتضاحی بود.
‫اون روزی که به دیدنم ‫اومدی و بغلم کردی
‫بعد من...
‫من واقعا خوشحال شدم.
‫اما یکم ناراحت شدم
‫چون دیدمت که طوری ‫داری بهم نگاه می‌کنی
‫که انگار قلبت رو شکستم.
‫پس من کنارت گذاشتم.
‫وقتی، واقعا باید اون کتاب ‫جنگ و صلح رو تموم می‌کردم
‫هر دو می‌دونستیم که من ‫دارم تظاهر به خوندن می‌کنم
‫و بهت گفتم...
‫لعنتی تو بهترین بودی.
‫مرسی.
‫در ضمن بابت سیم خاردار‌ها معذرت می‌خوام.
‫دفعه بعد تلاشمو بیشتر می‌کنم.
‫قول می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫آماده‌ای؟
‫اون هیچ‌وقت از ‫تصمیم‌گیری خوشش نمی‌اومد.
‫سلام.
‫سلام. من، اوه، می‌رم بخوابم.
‫خب شیفت خوبی داشته باشی.
‫یه لحظه وایسا.
‫خوبی؟
‫آره، آره. البته.
‫آره، منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫تو چیزه...
‫عه، عه، عه، عه.
‫نه، الخاندرو!
‫نه!
‫نه، نمی‌خوام سکس کنم.
‫اوه، اتاقو اشتباه گرفتی!
‫می‌دونم که نمی‌خوای سکس کنی!
‫گندش بزنن! ‫من که نمی‌خوام سکس کنم!
‫دارم بهت فشار میارم، احمق.
‫نفس عمیق بکش.
‫منو ببین، منو ببین.
‫نفس عمیق بکش.
‫خیلی‌خب.
‫دچار حمله عصبی می‌شی.
‫در طول روز دچار یکیش می‌شی.
‫از من خجالت می‌کشی؟
‫به‌خاطر همینه نمی‌ذاری ‫نزدیک خونواده‌ات بشم؟
‫چی؟ چی داری می‌گی؟
‫نمی‌ذاری باهاشون صحبت کنم.
‫یا بهشون یه پتو بدم.
‫وقتی راجع بهشون ازت ‫سوال می‌پرسم، ساکت می‌شی.
‫هوم؟
‫جان، من باعث خجالت تو می‌شم؟
‫یه اسباب‌بازی بی‌ارزش ‫واسه تعطیلاتت هستم؟
‫- نه، نه. ‫- چون یه بار قبلا بوده‌ام.
‫نه، نه، نه، نه. الخاندرو.
‫این... این‌طور نیست.
‫بهت قول می‌دم.
‫پس ثابتش کن.
‫والت کوچولو.
‫خیلی با اون پسر مهربون بود.
‫هر روز می‌رفت...
‫اوه! همون‌جا بمون!
‫بئاتریس؟
‫اوه، خدایا.
‫آره. منصفانه‌ست.
‫دستامو ببند، تام.
‫شوخی می‌کنه. ‫ما دست کسی رو نمی‌بندیم.
‫من پریدم بیرون.
‫اوه، امی. امی، امی!
‫خیلی‌خب. حالت خوبه؟
‫آره.
‫اما باید یه چیزی بهت بگم.
‫حق با تو بود.
‫اون درنا اصلا فرشته نگهبان من نبود.
‫چون اون پدربزرگت بود.
‫که به شکل درنا تناسخ پیدا کرده بود.
‫لعنت بهت.
‫ببین. داشتم فرار می‌کردم
‫وقتی این ردپاها رو دیدم...
‫خب، رد پنجه‌ها، اما...
‫واسه قابل درک شدن این ماجرا ‫من از ردپا استفاده می‌کنم...
‫به هر حال، فهمیدم که این ردپاها
‫اصلا ردپا نیستن.
‫اونا شبیه حرف w بودن.
‫اول کلمه والت.
‫و بعدش... و بعدش خوب نگاه کردم
‫و اون اونجا بود.
‫مثل اولین شبی که دیدم
‫آگاهانه به من خیره شد.
‫با چشم‌هایی که کمتر ‫شبیه چشم‌های درنا بودن...
‫بیشتر شبیه چشم‌های یه انسان بودن
‫چشم‌های یه انسان زنده.
‫و بعدش منو از محوطه به اینجا
‫به یه تپه‌ای از خاک هدایت کرد.
‫شروع به پنجه زدن تو اون ‫کرد. خب، بهش کمک کردم.
‫و بعدش، دقیقا زیر اون خاک
‫این جعبه بود!
‫مسلما، نمی‌تونم بازش کنم، این...
‫که می‌تونه به دلایل مختلفی باشه.
‫شاید ما آماده نیستیم یا شاید...
‫شاید چسبش خیلی محکمه.
‫در هر صورت این ‫یه نشونه‌ست، ویویان.
‫پدربزرگت می‌خواد من اینجا باشم
‫و اون می‌خواد من این جعبه رو باز کنم!
‫موضوع چیه؟
‫خب، الان بهت گفتم...
‫نه، منظورم اینه
‫از چی می‌ترسی؟
‫الان دو باره که داری از ‫عروسی‌ات فرار می‌کنی.
‫مادرت گفت وقتی ‫می‌ترسی این اتفاق می‌افته.
‫پس می‌خوای بهم بگی چه خبره؟
‫امی؟
‫هیچی. اوه، آره.
‫هیچی، چیزی نیست.
‫مطمئنی؟
‫حق با تو بود. ‫من واقعا ترسیده بودم.
‫از چی؟
‫همه چیز.
‫تعهد به یکی.
‫می‌خوای بریم داخل
‫یکم خودتو خالی کنی؟
‫آره.
‫آره. می‌خوام.
‫امشب بهش زنگ می‌زنم.
‫تو بهم زنگ زدی. ‫خب، تو بهم زنگ نزدی.
‫در واقع، یه لحظه ‫باهام تماس گرفتی
‫اما نتونستم جواب بدم ‫چون داشتم می‌رقصیدم.
‫می‌رقصی؟
‫- مادرم می‌رقصه. من... ‫- اونم می‌رقصه.
‫خلاصه اینکه بهت نیاز نداشتم.
‫منظورت چیه؟ هشدار کاذبه؟
‫نه، فقط خودم مدیریتش کردم.
‫اون دستورالعمل‌ها رو دنبال کردی؟
‫دستورالعمل‌های مختلفی بود.
‫و به‌نظرم خیلی خوب پیش رفت.
‫شب بخیر.
‫اون سیم خارداره؟
‫الو؟
‫ویویان؟
‫بله؟
‫من... جان هستم.
‫آره.
‫می‌خوام واسه مراسم خاکستر بیام.
‫فکر کنم خوب باشه.
‫اگر هنوز هم می‌خوای.
‫اگر نمی‌خوای هم مشکلی نیست.
‫نه. آره.
‫منم فکر می‌کنم، خوب باشه.
‫فردا؟
‫فردا.
‫بهتره برم دیگه.
‫اوه، ویویان، ویویان؟
‫من...
‫من... من الخاندرو رو هم با خودم میارم.
‫و من فقط...
‫اون تا حالا ندیده که چطور من می‌تونم
‫گاهی اوقات پیش ‫شما بچه‌ها باشم. پس...
‫می‌تونی فقط بهم قول بدی
‫که هیچ گندی...
‫نزنی، لطفا؟
‫هیچ گندی نمی‌زنم.
‫فهمیدم.
‫مشتاقانه منتظرم، جان.
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫گندش بزنن!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.