‫قطار ساعت 13:25 به سمت ‫ایستگاه پاریس گار دی نور،
‫در آستانه‌ی حرکت از سکوی شماره‌ی سوم می باشد.
‫متوجه نمی‌شم. ‫خیال می‌کردم همه چی رو حل و فصل کردیم.
‫دیگه در مورد چی باید حرف بزنیم؟
‫غذاساز؟ ‫غذاساز می‌خواد چیکار؟
‫کباب‌پز؟
‫من که حیاط ندارم.
‫خودش هم خبر داره که من حیاط ندارم.
‫ممنون.
‫[پانزده جولای سال 1999] ‫[پاریس]
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- تیپ و قیافه‌ت فرق کرده. ‫- واقعاً؟
‫اگه یه مهمونی بالماسکه‌ی باکلاس بود،
‫باید به عنوان یه پاریسیِ فرهیخته میومدی.
‫آره. ‫اون وقت خودت به عنوان کی میومدی؟
‫من به عنوان یه مطلقه‌ی به‌گایی میومدم ‫که تمایل به خودکشی داره.
‫خب، حداقل نچسب نیستی.
‫- باید برگردم تو قطار؟ ‫- نه، هنوز نه، بیا.
‫آپارتمانت چقدر با اینجا فاصله داره؟
‫پیش خودم فکر کردم اول با هم میریم ‫قدم بزنیم و یه چندتا جای دیدنی رو ببینیم.
- ‫اوه! - ‫باشه.
‫اشکالی نداره؟
‫معلومه که نه. ‫آره.
‫- لازم نبود بیای دیدنم. ‫- معلومه که بود، توریست خان.
‫پاریس بهت میاد.
‫آره، عاشق اینجام.
‫کاملاً مشخصه. ‫عوض شدی.
‫در عرض دو ماه؟
‫خوشگل شدی.
‫- آخرین بار کِی پاریس بودی؟ ‫- حدوداً سه سال پیش.
‫من و همسرم واسه یه تعطیلات کوتاه‌مدت اومدیم ‫تو خیابون جورج پنجم موندیم.
‫واقعاً پول حروم کردن بود.
‫یه لطفی بهم بکن، اگه دوباره این مسئله رو ‫پیش کشیدم هلم بده داخل رودخونه.
‫از نظر من که مشکلی نیست.
‫ولی دلیل اومدنم این نیست.
‫خیلی‌خب.
‫منظورم اینه که باید در موردش حرف بزنیم.
‫در مورد اتفاقی که افتاد.
‫آره، می‌شه حرف بزنیم.
‫فقط الان نه.
- ‫اینجا خوبه؟ - ‫یه کم شراب سفارش بدیم؟
‫من که نمی‌خورم، ممنون. ‫یه جورایی تو ترکم.
- ‫واقعاً؟ ‫چند وقته؟ - ‫حدوداً یک ماهی می‌شه.
‫حالا نمیرم تو جلسات الکلی‌های ناشناس ‫یا یه همچین چیزی شرکت کنم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم ‫خیلی دور و برش پیدام نشه.
‫هیچ‌وقت هیچ سودی به حالم نداشته.
‫باشه. ‫پس فقط قهوه سفارش میدیم.
‫فقط قهوه.
‫- راستی... ‫- دکس، گوش کن، باید یه چیزی بهتـ...
‫- لطفاً واسم امضاش کن. ‫- نه، مسخره‌بازی درنیار.
‫باید امضاش کنی. یه چیز خصوصی ‫واسه قرار امروزمون به کارم میاد.
‫محض اینکه یهو خیلی معروف بشی ‫و منم پول لازم بشم.
‫اصلاً تا حالا خوندیش؟
‫شروعش کردم. ‫فقط تو صفحه‌ی چهار گیر کردم.
‫اِما، به نظرم کتابت معرکه‌ست.
‫فقط یه کتاب احمقانه‌ واسه کودکانه.
‫" هیجان‌انگیزترین بیان هنری ‫از زمان سوزان لیلیان تاونسن"
‫- طبق گفته‌ی خواهرزاده‌ی 12 ساله‌ی ناشر. ‫- طبق گفته‌ی روزنامه‌ی ساندی تایمز.
‫من که تو یه چشم به هم زدن خوندمش، ‫و این حرف رو کسی داره بهت میزنه که...
‫تو پونزده سال اخیر فقط یه کتاب ‫راه هارواردز رو خونده.
‫منظورت کتاب هارواردز اِنده. ‫راه هارواردز یه چیز دیگه‌ست.
‫هر چی.
‫عاشقش شدم.
‫خیلی‌خب.
‫الان نخونش. ‫بعداً بخون.
‫خب اوضاع چه جوری پیش میره؟
‫کارای طلاق تا سپتامبر تموم می‌شه.
‫دقیقاً یک ماه قبل از سالگرد ازدواج‌مون.
‫حدوداً بعد از دو سال ‫زندگی متاهلی سرتاسر خوشبختی.
‫خیلی با هم حرف نمی‌زنید؟
‫نه اگه من سر صحبت رو باز نکنم.
‫البته لااقل دیگه به هم فحش نمیدیم ‫و به سمت همدیگه چیز میر پرت نمی‌کنیم.
‫حالا فقط در حد "آره"، "نه"...
‫"سلام"، "خداحافظ" با هم حرف می‌زنیم.
‫کم و بیش از موقعی که ازدواج کردیم ‫صحبت‌هامون در همین حد بوده.
‫شنیدی رفتن خونه‌ی کالوم بمونن؟
‫آره، خبر دارم. ‫تیلی بهم گفت.
‫آره، تو یه عمارت مسخره تو منطقه‌ی کلارکنول.
‫همون‌جایی که قبلاً واسه مهمونی می‌رفتیم. ‫آره، خب...
‫واقعاً دوست‌داشتنیه.
‫با کالوم حرف زدی یا...
‫وای نه.
‫خودش سعی کرد باهام حرف بزنه.
‫آره، چندتا پیام واسم گذاشت. ‫همه‌شون هم با حالت پرروگری و سرخوشانه بود.
‫مثلاً می‌گفت: " خیلی‌خب حالا رفیق، ‫بیا یه چندتا آبجو بریم بزنیم."
‫"بهم زنگ بزن." ‫"حرف می‌زنیم و حلش می‌کنیم."
‫مرتیکه احمق.
‫شاید باید برم پیشش. ‫هنوز حقوق سه هفته‌ رو بهم بدهکاره.
‫جَز چطوره؟
‫- ببخشید. لازم نیست در مورد این مسائل حرف بزنیم. ‫- نه، اشکالی نداره.
‫دو هفته یه بار می‌تونم ببینمش.
‫یه شبِ مسخره می‌تونه پیشم بمونه.
‫نمی‌شه ازشون بخوای ‫بیش‌تر پیشت بمونه؟
‫می‌شه، ولی...
‫ولی وقتی مامانش گازش رو می‌گیره و میره ‫حتی تو این سن هم می‌شه ترس رو توی چشماش دید.
‫"نه. من رو با این مرتیکه‌ی عجیب غریبِ افسرده ‫تنها نذار."
‫من واسش کُلی کادو می‌خرم، اِم.
‫رقت‌انگیزه. ‫رقت‌انگیزه.
‫می‌دونی...
‫هر وقت میاد پیشم ‫یه عالمه واسش تلنبار کردم.
‫هر دفعه انگار واسش ‫صبح کریسمس به پا کردم.
‫چون اگه کادوها رو باهمدیگه باز نکنیم...
‫دیگه نمی‌دونم چطوری باهاش وقت بگذرونم.
‫اگه کادویی واسه باز کردن نباشه ‫اون فقط...
‫شروع می‌کنه به گریه کردن...
‫و سراغ مامانش رو می‌گیره.
‫که یعنی هم مامانش رو می‌خواد ‫و هم اون کالوم حرومزاده رو.
‫دیگه حتی نمی‌دونم چی واسش بخرم.
‫چون هر دفعه که می‌بینمش، فرق کرده.
‫انگار روت رو...
‫به مدت یه هفته، ده سال برمی‌گردونی و...
‫بعدش می‌بینی همه چی فرق کرده.
‫شروع کرده به راه رفتن.
‫محض رضای خدا! دخترم شروع کرده به راه رفتن ‫و من این صحنه رو ندیدم.
‫چطوری؟ آخه چطوری ندیدمش؟ ‫آخه...
‫مگه وظیفه‌م نیست؟ ‫لعنت بهش، شرمنده.
‫شرمنده.
‫برنامه‌م این نبود. ‫برنامه‌م این نبود.
‫انقدر نگو شرمنده، دکس.
‫نیازی به برنامه‌ریزی نداری.
‫باشه؟ ‫منم بابا.
‫♪ بهت میگم چرا... ♪
‫♪ نمی‌خوام بدونم کجایی ♪
‫♪ یه جوک یاد گرفتم ♪ ‫♪ بدجور مشتاقم واست تعریفش کنم ♪
‫خونه‌م حدوداً نیم ساعت با اینجا فاصله داره.
‫حالا پیش خودت فکر نکنی پنجره‌های بزرگ داره و ‫کفش پارکتی چیزیه.
‫فقط دوتا اتاق بالای یه حیاطه.
‫اتاق زیرشیروونی.
‫آره، دقیقاً. ‫یه اتاق زیرشیروونیه.
‫اتاق زیرشیروونی یه نویسنده.
‫فاصله‌ی زمانی تحصیلیم که میگه: ‫اتاق زیرشیروونی اِمایِ سی و سه ساله‌ست.
‫که داره داخل آرزوش زندگی می‌کنه.
‫خب، رسماً دارم روی کتاب دومم کار می‌کنم.
‫داستان نیشا هالیدی که با مدرسه میره یه اردو ‫به مقصد پاریس و عاشق یه پسر فرانسوی می‌شه.
‫لوک گرونوبل.
‫پس اوضاع منم از این قراره.
‫دارم تحقیقاتم رو انجام میدم.
‫کجا سیر می‌کنی؟
‫نمی‌دونم، اِم.
‫انگار...
‫وقتی کم سن و سال‌تر بودم ‫به نظر می‌رسید هر چیزی شدنیه،
‫حالا انگار هیچی شدنی نیست.
‫فقط اعتماد به نفست رو از دست دادی. ‫همین و بس.
‫خیلی‌خب، دوران گند و کوفتی رو گذروندی.
‫ولی از یه جنبه‌ای می‌تونی بهش ‫به چشم یه شروع جدید نگاه کنی.
‫چه خبر از کار و بارت؟
‫- خبری نیست. ‫- خیلی‌خب، از پس یه عالمه کار برمیای.
- ‫مثلاً چی؟ - ‫نمی‌دونم. ‫در زمینه‌ی رسانه.
‫می‌تونی دوباره مجری‌گری رو شروع کنی.
‫- آخ. ‫- عکاسی چی؟ یا بزنی تو کار غذا.
‫- می‌تونی در زمینه‌ی غذا یه کارایی بکنی. ‫- تجربه‌ش رو ندارم.
‫راستش واجد صلاحیت هیچ شغلی نیستم.
‫- ولی مدرک که داری. ‫- یه مدرک معدل پایینِ انسان‌شناسی.
‫هی، مردم همیشه به انسان‌شناسان نیاز دارن.
‫روحیه دادنت همین بود؟
‫همین بود. ‫چطور بود؟
‫هنوز می‌خوام بپرم داخل رودخونه.
‫یالا! بیا بریم.
.همین‌جاست
.بفرمایید .خونه من اینجاست
...وای. این
.کتاب دومه؟ آره، ولی نخونش .هنوز دارم روش کار می‌کنم
.شرمنده. شرمنده - .نه -
.دکس، دکس، دکس، دکس، دکس
.ببخشید. شرمنده .یه کم خجالت کشیدم
.مسئله اینه که دکس، من با کسی ام
با کسی دوستی؟
.آره
باشه. کی هست؟
.اسمش ژان پیر هست .ژان پیر دوسولیر
فرانسویه؟
.نه، دکس .لابد ولزیه
...خُب
...آره.. خُب .خوش به حالت، اِم
.واقعاً عالیه
.فقط ای کاش بهم گفته بودی - .آخه تازه رسیدی -
.آره. نه، منظورم قبلاً هست .قبل از اینکه بیام
خُب، زیاد با هم صحبت نکرده بودیم، درسته؟
،فقط یه ایمیل عجیب واسه‌م فرستادی .و الان هم که اینجایی
.آره. اومدم تا درباره اون قضیه باهات صحبت کنم - .چی بگی؟ ما فقط یه بار با هم خوابیدیم -
.سه بار شد
.منظورم این نیست که تو یه شب چند بار با هم سکس داشتیم، دکس
.منظورم به کل شرایطه
.باشه. یه شب بود .فقط یه شب با هم بودیم. یه شب
.آره، بعدش یه دفعه فرار کردی و اومدی پاریس
.و خودت رو انداختی تو بغل اولین مرد فرانسوی که دیدی
خودم رو انداختم تو بغلش؟ .دهنت رو ببند، دکستر
.معلومه که منظورم این نبود
.فرار نکردم .از قبل بلیت گرفته بودم
چرا فکر می‌کنی دلیل تمام اتفاقا تویی؟
نمی‌تونستی یه زنگ بهم بزنی؟
که چی بشه؟ ازت اجازه می‌گرفتم؟ - .نه، که ببینی چه حسی به این قضیه دارم -
.درباره اون شب حرف می‌زدیم
.اینکه چه معنایی واسه‌مون داشت. نمی‌دونم - .محشره -
.از این ناراحتی که نتونستیم احساساتمون رو بررسی کنیم
.از این ناراحتی چون فکر می‌کنی باید منتظرت می‌موندم
.نه، منظورم انتظار نبود
چیه؟
خودت متوجهی که چقدر این شرایط مسخره‌س؟
از چه نظر؟
،ببین. اگه می‌خوای در مورد اون شب حرف بزنیم .بیا حرف بزنیم
.جفتمون مست بودیم - .من نبودم -
.دکس، حتی نمی‌تونستی شلوارت رو راحت دربیاری
اونقدرا هم بد نبود. بود؟
.نمی‌خواد از آب گل‌آلود ماهی بگیری .بیا بگیر بشین
...به نظرم... اون روز خیلی ناراحت و عصبانی بودی و
.اومدی پیش من و یه دفعه اون اتفاق افتاد
حس کردم به خاطر اوضاعت با سیلوی ،و ندیدن جَزمین
.تنهایی و یه شونه لازم داشتی که سرت رو روش بذاری
.یا باهاش بخوابی
.من همین بودم .یه شونه که بتونی باهاش بخوای
پس همچین فکری می‌کنی؟ - .همچین فکری می‌کنم -
پس به خاطر اینکه حالم رو بهتر کنی باهام خوابیدی؟
بهتر شدی؟
.آره، خیلی بهتر شدم
.باشه،خُب، منم همین‌طور .بفرما دیگه
.پس از روی ترحم باهام سکس کردی .سکس از روی ترحم بود
.از روی ترحم نبود و خودت هم می‌دونی
.خُب، این مدت داشتم به این مسئله فکر می‌کردم
.خیلی زیاد
.یه لحظه هم از ذهنم بیرون نمی‌رفت
.از همون اول که همه چیز اتفاق افتاد
.من و تو با هم آشنا شدیم
.آره، منم بهش فکر کردم
.از اواخر دهه هشتاد، همه فکرم همین بوده
حالا چی؟ - حالا؟ -
.دوره‌ی ما تموم شده
ما که فرصتی بهش ندادیم، پس از کجا می‌دونی؟
.می‌دونم دیگه، دکس .چون با یکی دیگه دوست شدم
.من اونی نیستم که وقتی همه گزینه‌هات ته کشید، بری سراغش
.قضیه این نیست
.اون فقط یه سکس خالی بود، دکستر
.با کمال احترام باید بگم چرت میگی، اِم
با کمال احترام، دکس، نمی‌تونی وقتی بی‌کس و تنها شدی ،بیای اینجا و پیش خودت بگی
.اِمای مهربون و قدیمیم» «.همیشه می‌تونم برگردم سراغش
من که نباید حکم دلخوشی تو رو داشته باشم، باشه؟ - .اصلاً همچین فکری نمی‌کنم -
....کاملاً برعکسشه. این... این
اون دیگه کیه؟
.ژان پیره
.تو روحش
میشه با هم ردیف باشیم؟ .فکر کردم خوبه با هم غذا بخوریم
.فکر خوبیه
.سلام - .سلام -
.دکستر، ژان پیر .ژان پیر، دکستر
.از آشنایی باهات خوشوقتم، پسر - .سلام -
.تعریفت رو زیاد شنیدم
.اوه
.دکستر معروف
.اوه - .آره -
.آره
.آره. خُب همه چیز رو در مورد اِما بهم بگو
همه چی؟
از کجا شروع کنم؟
.نه. تو اول بگو چطوری با هم آشنا شدین؟
.تو یه غذاخوری
،آره... داشت کتاب می‌خوند
و معمولاً آدمایی که تو جاهای عمومی ،مشغول کتاب خوندن هستن
بیشتر تظاهر می‌کنن که دارن کتاب می‌خونن، درسته؟
...ولی اون واقعاً تمرکز کرده بود و
.حسابی کنجکاو شدم
،در مورد کتاب ازش پرسیدم .کتاب بیگانه از کامو بود
.من که نخوندمش
اشکالی نداره. به‌هرحال داشت کتاب رو .به زبان اصلی یعنی فرانسوی می‌خوند
.و کلی هم درباره‌ی کامو حرف زد
.اینطوری بود که فهمیدم خیلی بچه مثبته
.یه بچه مثبت افاده‌ای
.آره. آره
دقیقاً. ولی دیگه خودت می‌دونی دیگه، آره؟
.آره
.آره، می‌دونم
.درسته. واسه ساعت 7 رزرو کردیم
.رستوران لگول - .عالیه -
،ببخشید واسه سرشب گرفتم .ولی ساعتای دیگه جای خالی نداشتن
- .اوه نه، اشکالی نداره - بریم؟
.آره، نه. راستش شرمنده ...فکر کنم
.فکر کنم تو قطار یه کم مریض شدم
.گلوم درد می‌کنه
.انگار متورم شده
.فکر کنم بهتر باشه امشب رو زود بخوابم
باشه. مطمئنی؟
.آره، معلومه. شماها برید
.می‌تونم پیشت بمونم
.نه، معلومه که نه .برو. برو
.ببخشید ضدحال‌بازی درآوردم
.تا فردا خوب میشم
.خداحافظ
،امشب خونه‌ی ژان پیر می‌مونم .می‌تونی روی تخت بخوابی
.صبح برمی‌گردم
.بهتر بشی
«تقدیم به بهترین دوستم. به پاریس خوش اومدی» «موفق باشی! -اِما»
چیه؟ چی شده؟
چی؟
.به فرانسوی میشه لوزه‌درد
.وانمود کردی لوزه‌درد داری
.به ژان پیر گفتم فکر کنم منم مریض شدم
.فقط می‌خوام سرکارم بذاری، دکستر
.نمیذارم - .نه، جدی میگم -
،اگه گولم بزنی ...یا ناامیدم کنی یا بهم خیانت کنی
.می‌کشمت
.به خدا قسم، قلبت رو می‌کشم بیرون و می‌خورمش
.همچین کاری نمی‌کنم، اِم
واقعاً؟
.قسم می‌خورم
چیه؟
.فکر کردم بالاخره از شرت خلاص شدم
.فکر نکنم بتونی خلاص بشی
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.