..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اینجا یه مدرسه‌ی عمومی معتبره که ‫توسط آداب و رسوم و انضباط محافظت می‌شه.
‫حالا که جزئی از دانش‌آموزان اینجایی، باید از قوانین پیروی کنی.
‫شیل فنتوم‌هایو...
‫عهد می‌بندی که از تمام آداب و رسوم و مقررات کالج وستون تبعیت کنی؟
‫بله.
‫گندش بزنن! دیرم می‌شه!
‫صـ ـ صبر کنین!
‫رسیدم.
‫کالج وستون، واقع‌‌در حاشیه‌ی رود تیمز،
‫برجسته‌ترین مدرسه‌ی عمومی در انگلستان ـه.
‫محوطه‌ی وسیعش، هزارتویی از ساختمان‌های آموزشی عظیم،
‫و کلیساهای به‌سبک گوتیک ـه.
‫چهار خوابگاه خصوصی باقدمت داره،
‫و دانش‌آموزانش از اصول انضباطی سفت‌وسختی ‫تبعیت می‌کنن که بیش‌ از هرچیزی به آداب و رسوم ارج میذاره.
‫گویا خوابگاه‌های خصوصی پسرانه،
‫به‌علاوه‌ی برنامه‌ی آموزشی ویژه و مدرسان نمونه‌شون،
‫دانش‌آموزان‌شون رو «نجیب‌زادگان انگلیسی تمام‌عیار» به بار میارن.
‫تمام خانواده‌های اشرافی، با رضایت خاطر شهریه‌های هنگفت می‌پردازن،
‫تا جاه‌ومقامی که مدرسه فراهم می‌کنه رو برای پسران‌شون حاصل کنن.
‫برداشت اولیه از اهمیت بسیار بالایی برخورداره.
‫باید حواسمو جمع کنم.
‫اون الان...
‫نگاهش کن.
‫باورم نمی‌شه.
‫روی چمن‌زار رفت.
‫عجب رویی داره! حتی از اعضای P4 هم نیست!
‫یه Y رو شاخشه.
‫ای بابا.
‫درمورد چی-
‫اونجا رو!
‫اومدن.
‫چهار ارشد!
‫کارش ساخته‌س!
‫ای وای.
‫حقشه.
می‌خواد بزنتم؟
‫کراواتت کجه.
تو... اسمت چیه؟
‫فنتوم‌هایو.
‫به گوشم نخورده.
‫آقای مدیر گفتن امروز یه دانش‌آموز جدید به خوابگاه آبی میاد.
‫توئی؟
‫بله.
‫قانون شمارۀ 48 کالج وستون:
‫«صرفاً ارشد‌ها یا کسانی که اجازه‌ی یک ارشد ‫را دارند، می‌توانند از چمن‌زار عبور کنند.»
‫باید قبل از اومدن، مقررات رو حفظ می‌کردی.
‫خیلی متأ-
‫بجنبید بریم داخل.
‫این بیرون هوا خیلی آفتابیه.
‫از این به بعد بیشتر مراقب باش، فنتوم‌هایو.
‫شانستو برم! روی چمن‌زار پا گذاشتی و بدون مجازات قسر در رفتی.
‫بیا.
‫مک‌میلان هستم. منم مثل تو، یه سال‌اولی توی خوابگاه آبی‌ام.
‫آ ـ آها. ممنونم.
‫راستی، «P4» و «Y» از زبون بچه‌ها نمی‌افتاد، معنی‌شون چیه؟
‫«Y» یه واحد مجازاته. به ازای هر Y، ‫باید 100تا شعر لاتین رو رونویسی کنی.
‫و «P4»؟
‫اون چهار نفری که الان دیدی. ‫جلیقه‌های رنگی‌شون رو یادته؟
‫فقط ارشد‌ها اجازه دارن خودشون پارچه‌ی جلیقه‌شون رو انتخاب کنن.
‫ارشد‌ها؟
‫اون‌ها رو ارشدهای خوابگاه‌ها درنظر بگیر.
‫اونی که جلیقه‌ی قرمز تنش بود، ادگار ردموند، ‫ارشدِ خوابگاه روباه سرخه،
‫که اشراف‌زاده‌های عالی‌رتبه رو در خود جای داده.
‫اونی که جلیقه‌ی آبی تنش بود، لورنس بلوور، ارشد خوابگاه جغد کبوده،
‫که نخبه‌های علمی رو در خود جای داده.
‫اونی که جلیقه‌ی سبز تنش بود، هرمن گرین‌هیل، ارشد خوابگاه شیر سبزه،
‫که نخبه‌های هنرهای رزمی و ورزشی رو در خود جای داده.
‫اونی که جلیقه‌ی بنفش تنش بود، گرگوری وایولت، ارشد خوابگاه گرگ بنفشه،
‫که نخبه‌‌های هنری رو در خود جای داده.
‫اون‌ها چهار ارشد خوابگاه‌های خصوصی باقدمت کالج وستون اَن،
‫یا به‌ اختصار «P4»!
‫آها...
‫آه، اون‌ها الگوهای منن! دلم می‌خواد منم یه‌روز یه ارشد بشم.
‫آرزو بر جوانان عیب نیست.
‫درهرصورت، اجازه‌‌ی عبور از چمن‌زار رو نداشتن، قانون بیهوده‌ای به‌نظر می‌رسه.
‫آداب و رسوم همینه دیگه.
‫ای وای! برای کلاس دیرمون می‌شه!
‫بجنب! نمی‌خوام Y بگیرم!
‫ولی دروغ چرا، انتظار نداشتم کولت سنپای انقدر بی‌خبر از مدرسه بره.
‫و وسط ترم انتقالی گرفتن حتماً برای تو سخت بوده.
‫من مدت‌ طولانی منتظر این فرصت بودم. ‫انقدر بابت جا نموندن از شما خوش‌حالم که حد نداره.
‫پسرها، برپا!
‫آخرین پسری که به اون دستور واکنش نشون بده، ‫باید ترتیب کارهای پسرهای بزرگ‌ترو بده!
‫چی؟!
‫توئی که جا موندی، تازه‌واردی؟
‫بله...
‫پس، بعد از برق انداختن کفش‌های ارشدها به خوابگاه برگرد.
‫برات یه جشن خوش‌آمدگویی برگزار می‌کنیم.
‫به خوابگاه‌مون خوش اومدی، فنتوم‌هایو.
‫امیدوارم از اقامتت لذت ببری.
‫حالا بندازین!
‫خب؟ نظرت درمورد جشن خوش‌آمدگویی مرسوم خوابگاه ما چیه؟
‫حالا بندازین!
‫حالا که یکی از اعضای خوابگاه جغد کبودی، ‫یادت نره با جدیت بیشتری درس بخونی.
‫حالا بندازین!
‫این‌دفعه بالاتر بندازینش!
‫وایسین-
‫این‌همه قیل‌وقال برای چیه؟ به همه‌تون Y می‌دم.
‫لعنتی! مدیر خوابگاه!
‫کلیتون، از این‌که دیدم یه پسر بزرگ‌تر هم ملحق شده، جا خوردم. جریان چیه؟
‫جناب مدیر، راستش، این رسم خوابگاهه...
‫ای داد بیداد. همه‌ی آداب و رسوم قابل‌قبولن، ‫ولی به میانه‌روی هم پایبند باشین.
‫اگه اشتباه نکنم تو فنتوم‌هایو، پسر تازه‌واردی؟
‫به خوابگاه جغد آبی خوش اومدی.
‫من میکائلیس، مدیر خوابگاهم.
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم، آقای میکائلیس.
‫متأسفم که درست روز اول انقدر بهت سخت گذشت، فنتوم‌هایو.
صدمه‌ای ندیدی؟
‫ممنون بابت نگرانی‌تون،
‫هرچند اگه زودتر جلوشونو می‌گرفتید، خرسندتر می‌شدم.
‫دور از ادب بود که از یه مراسم پیشواز بیش از این خرده بگیرم.
‫می‌دونید که من صرفاً یه مدیر خوابگاه نمونه‌م.
‫بگذریم، فنتوم‌هایو، آقای مدیر تو رو به دفترشون احضار کردن.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫روز اولت چطور بود، فنتوم‌هایو؟
‫اگه خوابگاه آبی برات مناسب نیست، ‫می‌تونی به خوابگاه قرمز بیای.
‫ما همیشه آماده‌ی استقبال از فردی به مقام تو هستیم.
‫خوابگاه همه‌ی دانش‌آموزان رو بلااستثناء ‫فقط مدیر مدرسه می‌تونن تعیین کنن.
‫احتمالاً توی همه‌ی خوابگاه‌ها همین آش و همین کاسه‌ باشه.
‫اینجا یه مدرسه‌ی عمومی معتبره که ‫توسط آداب و رسوم و انضباط محافظت می‌شه.
‫حالا که جزئی از دانش‌آموزان اینجایی، باید از قوانین پیروی کنی.
‫در حالت عادی، مدیر مدرسه چند کلام برای خوش‌آمدگویی بهت می‌گفتن،
‫ولی سرشون به‌شدت شلوغه، درنتیجه من به‌جای ایشون اومدم.
‫من یوهان آگارس، معاون مدیر کالجم.
‫مدیر مدرسه، تصمیم‌گیرنده‌ی کلی اینجاست.
‫داخل این مجموعه، تصمیمات ایشون مهم‌ترین قوانین به‌شمار می‌رن.
‫و ما ارشد‌ها، وظیفه‌ی نظارت بر بدنه‌ی دانش‌آموزی رو به عهده داریم.
‫هر تکلیف پردردسری، به ما تحمیل می‌شه. وظیفه‌ی دشواریه.
‫آداب‌ و رسوم مدرسه از آغاز تأسیس، بدین گونه بوده.
‫و...
‫آداب‌ و رسوم بی‌قیدوشرطن.
‫شیل فنتوم‌هایو...
‫عهد می‌بندی که از تمام آداب و رسوم و مقررات کالج وستون تبعیت کنی؟
‫بله.
‫پس، لطفاً اینجا رو امضاء کن.
‫آقای آگارس!
‫ببخشید، ببخشید، ببخشید. ‫ببخشید، ببخشید، ببخشید.
‫لطفاً اینجا رو امضاء کن.
‫به کالج وستون خوش اومدی، فنتوم‌هایو.
‫خوش‌حالیم که در کنار ما جا گرفتی.
‫امیدوارم زندگی دلچسبی اینجا داشته باشی.
‫ببخشید، احیاناً نمی‌دونید کی می‌تونم به آقای مدیر عرض ادب کنم؟
‫آقای مدیر پرمشغله‌تر از اونی‌ان که با دانش‌آموزان عادی ملاقات کنن.
‫فقط ما ارشد‌ها، اجازه‌ی ملاقات با ایشون رو داریم.
‫دانش‌آموزان عادی نمی‌تونن با مدیر مدرسه ملاقات کنن؟
‫پس مدیر مدرسه اینجا اساساً یه حاکم مطلق به حساب میاد؟
‫در مدارس عمومی، پسران هول‌وهوش 13 تا 18 سال،
‫توی خوابگاه‌ها در کنار هم زندگی می‌کنن و ‫تمام وقت و انرژی‌شون رو صرف مطالعه می‌کنن.
‫تصمیم‌گیرنده‌ی تمام جوانب زندگی‌شون، صدای زنگه.
‫«نوچه‌ها»؟
‫آره. نوچه‌ها یه‌جورایی حکم شاگرد رو دارن. ‫یا شاید برادر کوچولو؟
‫بعد از صبحونه، باید بریم سر کار.
‫یه رسم مختص وستون ـه که هر پسر سال‌پایینی به یه پسر سال‌بالایی خدمت می‌کنه.
‫چه خدمتی می‌کنه؟
‫اتاقشو مرتب می‌کنه، لباس مدرسه‌ش رو اتو می‌کنه،
‫شب‌ها یه بطری آب داغ براش می‌بره و چنین مواردی.
‫دراصل، نقش خدمتکارشون رو دارن.
‫یه رسم دردسرساز دیگه.
‫ارشدها نوچه دارن؟
‫معلومه! کلیتون به بلوور، ارشد خوابگاه آبی خدمت می‌کنه.
‫کلیتون؟
‫اون رو می‌گه.
‫نوچه‌ها با خدمتکارها فرق دارن، چون‌که ‫ارباب‌شون هم درعوض هواشونو دارن.
‫شاید بهترین توصیف ممکن برای رابطه‌شون، ‫«مثل دو برادر اما صرفاً درمحدوده‌ی مدرسه» باشه.
‫برادر، ها؟
‫اوه، و ضمناً نوچه‌های ارشدها از مزایای ویژه‌ای برخوردارن.
‫گل خوابگاه یکسان با اون‌ها به کت‌شون وصل می‌کنن،
‫و اگه ازشون اجازه بگیرن، می‌تونن از چمن‌زار بگذرن.
‫و اون‌طور که شنیدم، حتی می‌تونن توی «مهمانی‌های چای شبانه» ‫که آقای مدیر برگزار می‌کنه، به P4 ملحق شن!
‫اگه بتونم توی یه مهمانی چای شبانه شرکت کنم،
‫فرصت این رو دارم که با آقای مدیر ارتباط برقرار کنم.
‫اما فهرست میهمانانی که به P4 و نوچه‌هاشون خلاصه می‌شه، کارو یکم مشکل می‌کنه.
‫ای کاش منم یه‌روز شرکت کنم! آرزو بر جوانان عیب نیست، ها؟
‫چاره‌ای نیست. باید برم سر اصل مطلب.
‫تا یادم نرفته، باید یه‌چیزی بگم...
‫احیاناً دریک آردن، پسر دوک کلمنز رو نمی‌شناسی؟
‫اگه اشتباه نکنم توی خوابگاه روباه سرخه-
‫چه خبر شده؟
‫فنتوم‌هایو!
‫هیچ‌کس از پسری که با افراد خوابگاه دیگه زیاده‌ازحد صمیمی‌ـه، خوشش نمیاد.
‫هان؟ مگه اکیپ‌های دخترونه‌ی انحصاری هستیم؟
‫می‌دونی، اینجا تا دلت بخواد رقابت‌های میان خوابگاهی هست.
‫ولی قشنگ یادمه، آردن مخصوصاً به خوابگاه بنفش منتقل شد.
‫منتقل شد؟
‫از جزئیات خبر ندارم، ولی بچه‌ها می‌گن به دستور آقای مدیر بوده.
‫آقای مدیر؟
‫درهرصورت، بهتره که با خوابگاه‌های دیگه درگیر نشی!
‫به‌خصوص خوابگاه گرگ بنفش.
‫منظورت از این-
‫مک‌میلان! وقت کاره!
‫بله!
‫ایشون سال‌بالایی منن. خداحافظ، فنتوم‌هایو!
‫این دیگه چه ادا و اطواریه؟
‫پس خوابگاهِ معیّن دریک آردن، تغییر کرده؟
‫مطمئناً بی‌دلیل نبوده.
‫فنتوم‌هایو!
‫کلیتون سنپای؟
‫تاوقتی یه سال‌بالایی برات تعیین نکردن، باید سالن غذاخوری رو تمیز کنی.
‫سالن غذاخوری؟
‫منظورتون... کل اینجاست؟
‫همین‌طوره.
‫نبینم از زیر کار در بری!
‫سباستین.
‫در خدمتم.
‫ظاهراً، دریک آردن خوابگاه‌شو عوض کرده.
‫بله، توی فهرست اسمش کنار خوابگاه روباه بنفش ـه.
‫این ساعت از روز باید اونجا باشه.
‫من می‌رم یه‌ سر بهش بزنم. تو یه دستی به سروصورت اینجا بکش.
‫الساعه.
‫خب...
‫بریم تو کارش!
‫عجب نمای خارق‌العاده‌ای.
‫الحق که خوابگاه عجیب‌الخلقه‌هاست.
‫یه غریبه‌ست.
‫یه غریبه.
‫اون آرم خوابگاه آبی‌ـه.
‫کِـ ـ کِی سروکله‌شون پیدا شد؟!
‫هوی، هوی. توی خوابگاه بنفش چیکار داری؟
‫صرف نمرات خوب برای ورود به اینجا کافی نیست!
‫گم‌شو بیرون.
‫آره، گم‌شو بیرون.
‫گم‌شو بیرون، غریبه.
‫گم‌‌شو بیرون!
‫آخ!
‫از خوابگاه بنفش گم‌شو بیرون!
‫دفعه‌ی بعد که میای یه دیکشنری خوب و کلفت ‫بالای سرت بگیر که اوف نشی، بچه خرخون!
‫چـ ـ چه مرگشون بود؟!
‫برای چی قشقرق راه انداختین؟
‫وایولت سنپای.
‫یکی از خرخون‌ها آفتابی شد.
‫تازه‌وارد؟
‫افتضاح بود.
‫از قرار معلوم، دشمنی بین خوابگاه‌ها عمیق‌تر از چیزیه که فکر می‌کردم.
‫آقای مدیر که هیچی، ‫آردن هم حتی نمی‌تونم ببینم؟
‫مقام و ثروت اینجا هیچ معنایی ندارن.
‫تاوقتی که دانش‌آموز معمولی‌ای بیش نیستم، ‫حتی برای جمع‌آوری اطلاعات هم با مشکل مواجه می‌شم.
‫که برای سر درآوردن از اصل این موضوع، ‫فقط یه راه چاره برام باقی می‌ذاره.
‫صرفاً باید پاچه‌خواری چهار ارشد رو بکنم.
‫ولی، آخه چطوری...
‫نه بابا.
‫چجوری از پسش براومده؟
‫فنتوم‌هایو!
‫بله؟!
‫لعنتی! فهمیده دست به سیاه و سفید نزدم؟!
‫من اصولاً آدمی نیستم که از کسی به به و چه چه کنم. ولی...
‫امروز، می‌خوام ازت تقدیر کنم!
‫جان؟
‫سالن غذاخوری قدیمی، نه، باقدمت‌مون تابه‌حال انقدر تمیز و بی‌عیب‌ونقص نشده بود.
‫دست‌مریزاد، فنتوم‌هایو!
‫آه، خجالتم ندین.
‫مرتیکه خرفت زیاده‌روی کرده!
‫آقای میکائلیس!
‫چی شده؟
‫این سالن غذاخوری رو نگاه کنین! ‫فنتوم‌هایو امروز تمیزش کرده.
‫عجب، عجب.
‫خسته نباشی، فنتوم‌هایو.
‫لازم نکرده بود.
‫ممنونم، آقا.
‫نه،‌ وایسا.
‫کلیتون نوچه‌ی بلووره...
‫من نظافت اینجا رو بهش سپردم تا ببینم چند مرده حلاجه.
‫چون‌که فعلاً اربابی نداره.
‫می‌تونم از این استفاده کنم.
‫هیچ فکرشو نمی‌کردم که توی این مدت زمان کوتاه، همچین کارستونی بکنه.
‫نقشه‌ی من در راستای خودشیرینی برای ارشدها، با اون شروع می‌شه.
‫خیلی خوش‌حالم که راضی بودید.
‫حقیقتش، خونه‌داری راست کار خودمه!
‫لطفاً، هرچیزی نیاز داشتین بهم بگین، کلیتون سنپای.
‫«پسر دلبندم،
‫اتفاقی که در کامپانیا رخ داد، واقعاً وحشتناک بود.»
‫«امیدوارم رنگ و رو گرفته باشی و اکنون ‫عید رو با لذت سپری می‌کنی.»
‫«متأسفانه، من شخصاً ‫به‌قدری نگران و دلواپس هستم،
‫که نمی‌توانم با تمام وجود از تعطیلات لذت ببرم.»
‫«چیزی که فکرم را مشغول کرده، ‫فرزند پسرعمویم، دریک است.»
‫«امسال، سال پنجم دریک در وستون‌ است،
‫و به دلایلی، از تابستان گذشته، ‫برای دیدن والدینش به خانه بازنگشته است.»
‫«درگذشته هر روز برایشان نامه می‌نوشت، ‫اما دیگر نامه‌ای هم از سوی او نمی آید.»
‫«مادرش، دوشس، سعی داشت ‫از خوابگاهش بازدید کند،»
‫اما شنیدم که او از بیرون آمدن سرباز زده است.»
‫«در حالت عادی، گمان می‌بردم که ‫درحال گذر از یک دوره‌ی سرکشی است،
‫اما گویا دانش‌آموزان بسیار دیگری ‫نیز به خانه بازنمی‌گردند.»
«‫»چه مشکلی ممکن است برایشان پیش آمده باشد؟
‫«کلمنزِ بیچاره بابت این‌گونه قطعی ارتباط ‫با تنها پسرش، به‌شدت ناخوش‌احوال گشته است.»
‫«واقعاً نگران هستم.»
‫«دعا می‌کنم تمامی عزیزانم هرچه زودتر ‫بتوانند از یک عید پاک آسوده لذت ببرند.
‫- ویکتوریا.»
‫به عبارتی، می‌فرماین، «علت غیب شدن دانش‌آموزان وستون رو پیدا کنید.»
‫و نشون از این داره که برای ‫مستقیماً‌ وارد عمل شدن با مشکل مواجهه،
‫چون‌که مدارس عمومی، مجموعه‌های مستقلی‌ان ‫که از دخالت حکومت محفوظن.
‫ولی گمونم درحقیقت...
‫نمی‌خواد جار و جنجال به پا کنه و ‫ریسک افشاء شدن رازهای خانواده‌ی سلطنتی رو به جون بخره.
‫نگرانی درمورد ظواهر حتی در چنین موقعیتی...
‫امان از دست بشریت.
‫ترجیح می‌دم یه نفوذی به مدرسه بفرستم،
‫ولی وستون پر از پسران اشرافی‌ـه.
‫توی این رده‌ی سنی حق انتخاب زیادی نداریم و همه‌شون سه‌سوته شناسایی می‌شن.
‫جعل کردن هویت کسی هم خطرناکه.
‫پس، خودتون می‌رین؟
‫چاره چیه؟
‫راستش، بدم نمیاد ملکه زیر بار منتم بره.
‫مسئله اینجاست که وستون ورودی‌ای ‫برای یه دانش‌آموز جدید داره یا نه.
‫این‌که کاری نداره. اگرم نداشته باشن، خودتون می‌تونین یکی بسازین.
‫بهتره من به تحقیقات در محوطه‌ی کالج رسیدگی کنم.
‫تو بدون شناسایی شدن، ازم پشتیبانی می‌کنی.
‫خرده‌کاری‌ها رو به تو می‌سپرم.
‫بله، سرورم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.