‫قوانین خاص وستون، دست‌وپامونو بسته.
‫نمی‌تونیم درست‌وحسابی تحقیق کنیم.
‫انگار که خودمونم زندانی شدیم.
‫خب، لاأقل بالأخره وارد این گروه «P4» شدم.
‫ببینم چه جواب‌هایی برای سؤالای سرراستم درمورد دریک توی آستین‌شون دارن.
‫توی خوابگاه بنفش هم یه دوست دارم‌ـــ
‫اسمش دریک آردن‌ـــ
‫گفتی، دریک؟
‫به‌هرحال، انتقالش به تصمیم آقای مدیر بود.
‫دستورات آقای مدیر همیشه بجا هستن.
‫و...
‫تصمیمات آقای مدیر ردخور ندارن.
‫آردن تنها دانش‌آموزی نیست که منتقل شده.
‫اسم‌هاشون چیه؟
‫من از کجا بدونم.
‫تصمیم آقای مدیر بوده.
‫عجب.
‫پس ادوارد هم باهاشون هم‌فکره.
‫خب؟ چطوری با جناب دریک صحبت می‌کنین؟
‫اگه مچ‌تونو بگیرن، توی بد مخمصه‌ای میفتین.
‫ساده‌ست.
‫از اونجایی که نمی‌تونیم بریم تو...
‫...کاری می‌کنیم اون بیاد بیرون.
‫بالأخره قراره همو ببینیم، دریک آردن.
‫همه‌ برن بیرون!
‫بجنبین!
‫سباستین، دریک و بچه‌های دیگه رو پیدا کن.
‫بله، سرورم.
‫اومدن بیرون؟
‫نه هنوز.
‫جریان چیه؟ زود باشین بیاین بیرون دیگه.
‫مبصر، حضور غیاب کن و به ارشد گزارش بده!
‫چشم!
‫هنوز نیومدن؟
‫نه.
‫چاره‌ای نیست. ‫سباستین، برو دریک و بقیه رو نجات‌ــ
‫یه‌لحظه صبر کنین، سرورم.
‫حدس می‌زدم.
‫حضور هیچ روحی رو توی خوابگاه بنفش احساس نمی‌کنم.
‫چی؟
‫توی این فاصله‌ی کم، می‌تونم حضور هر روحی رو داخل خوابگاه حس کنم،
‫یعنی هر انسان زنده‌ای رو.
‫پس الان همه‌شون بیرون اومدن؟
‫بله.
‫هیچ‌کدوم از پنج نفری که گفته می‌شه ‫توی خوابگاه بنفش مخفی شدن، بین‌شون نیستن.
‫به عبارتی...
‫دریک اصلاً از اول توی خوابگاه بنفش نبود؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
خادم سیاه
آرک مدرسه‌ی عمومی
‫وایولت!
‫همه حالشون خوبه؟
‫آره. همه‌شون اومدن بیرون.
‫اوضاع عجیب‌تر شد.
‫بله.
‫این ثابت می‌کنه که P4 قطعاً دارن ‫موضوعی مربوط به پسرهای گمشده رو مخفی می‌کنن.
‫حالا که دریک اینجا نیست، ‫دلیلی نداره بیشتر از این کشش بدیم.
‫آتیش رو خاموش کن.
‫اطاعت.
‫خوابگاه سبز، برین آب بیارین!
‫خوابگاه آبی، سریع‌تر از خوابگاه‌های دیگه آب بیارین!
‫خوابگاه سرخ، نذارین برنده شن! ‫برین این موضوع رو به اساتید گزارش بدین!
‫بچه‌ها!
‫آب آوردم!
‫استاد میکائلیس؟
‫اون فیل منه!
‫تا آتیش پخش نشده، سعی کنین هرچه زودتر خاموشش کنین.
‫بله!
‫آفرین!
‫خیلی‌خب! خوابگاه سبز، دنبالم بیاین!
‫بله، قربان!
‫بزنید بریم، خوابگاه آبی!
‫اطاعت!
‫به خوابگاه بنفش نزدیک نشین!
‫و ـ ولی...
‫اسکل! الان وقتِ ادا و اصول درآوردن نیست!
‫تو رئیس خوابگاه بنفشی، درسته؟
‫غرور مسخره‌ت نمی‌تونه از افرادت محافظت کنه!
‫کدوم رئیسی نمی‌تونه از افرادش محافظت کنه؟
‫فکر کردی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫چسلوک!
‫مشکلی نیست. می‌تونن کمک‌مون کنن.
‫باشه.
‫یه پارچه جلوی دهن‌تون بگیرین! ‫دود رو استنشاق نکنین!
‫موقع باز کردن درها مراقب باشین! ‫ممکنه آتیش شعله‌ور شه!
‫اگه زخمی شدین، بیاین این‌طرف!
‫این رو یادم می‌مونه، نفله‌ها.
‫تلافی‌ش رو سرتون درمیارم!
‫دست بجنبونین، خوابگاه بنفش! ‫همین‌طوری اونجا واینستید!
‫دریک و بچه‌های دیگه غیب‌شون زده ‫و P4 لام تا کام درمورد این موضوع حرف نمی‌زنن.
‫تنها راه چاره‌م اینه که با آقای مدیر ارتباط برقرار کنم.
‫ولی فقط P4 و نوچه‌هاشون می‌تونن ‫توی مهمانی‌های چای شبانه شرکت کنن.
‫می‌تونم کلک کلیتون رو بکنم و ‫به‌جای اون بشم نوچه‌ی ارشد...
‫نه، نه.
‫خداروشکر آتیش دیروز فوراً خاموش شد.
‫ولی، بچه‌ها می‌گن آتش‌سوزی عمدی بوده. ترسناکه.
‫موندم مسابقات کریکت رو لغو می‌کنن.
‫از سنت‌های وستون ـه. عمراً!
‫البته،‌ خوابگاه آبی درهرصورت شانس برد نداره.
‫شنیدم آقای مدیر برای مسابقات تشریف میارن،
‫پس باید تیم‌مون رو جانانه تشویق کنیم!
‫چی؟ آقای مدیر میاد؟
‫و درسته که خوابگاه آبی همیشه از آخر اوله،
‫اما حدأقل مهمانی چای شبانه چیزیه که ‫همه به‌ یه‌اندازه شانس این رو دارن که‌ــ
‫یـ ـ یه‌لحظه صبر کن! واقعاً حقیقت داره؟
‫هــــه؟ منظورت از آخر اول بودن‌مونه؟
‫نه، بخش دیگه رو می‌گم.
‫آقای مدیر به‌شدت سرش شلوغه،
‫ولی شنیدم همیشه برای تماشای مسابقات چهارم ژوئن حاضر می‌شه.
‫و هرسال، یه ورزشکار رو که توی مسابقات گل کاشته انتخاب می‌کنه،
‫و به یه مهمانی چای شبانه دعوتش می‌کنه!
‫پس از این راه می‌تونم توی یه مهمانی چای شرکت کنم!
‫کسی‌که بیشترین امتیاز رو برای تیم برنده گرفته، انتخاب می‌کنه؟
‫راستش، هرسال یه دلیل متفاوت برای انتخابش داره.
‫بعضی سال‌ها، بازیکنی‌ـه که بیشترین امتیاز رو گرفته،
‫و سال‌های دیگه، بازیکنی‌‌ توی تیم آخره که عادلانه بازی کرده.
‫پسری که از نظر آقای مدیر «شایسته‌ترین عملکرد رو به‌عنوان یه نجیب‌زاده» داشته،
‫انتخاب می‌شه.
‫یعنی چی؟
‫این‌طوری انتخاب‌کردن نسبت به اینکه ‫صرفاً برنده رو انتخاب کنی، خیلی سخت‌تر می‌شه که.
‫گویا دو سال پیش یه‌ پسرو انتخاب کرده که خودشو جلوی توپ انداخته...
‫تا نذاره به یکی از تماشاچی‌ها برخورد کنه.
‫کلیتون!
‫به عبارت دیگه، عملکرد اون پسر از نظر ایشون «شایسته‌ی یه نجیب‌زاده»‌ بوده؟
‫ولی از اونجایی که هر تیم فقط از یازده بازیکن تشکیل می‌شه،
‫خیلی سخته که یکی از نماینده‌های خوابگاه بشی.
‫سال‌اولی‌ها هیچ شانسی ندارن.
‫بدم میاد اعتراف کنم، ولی من ورزشکار چندان خوبی نیستم.
‫به این راحتی‌ها نمی‌تونم انتخاب بشم.
‫حالا چیکار باید بکنم...
‫فنتوم‌هایو.
‫باید باهات صحبت کنم.
‫تبریک می‌گم!
‫تو رو انتخاب کردن تا توی مسابقات کریکتی که ‫چهارم ژوئن برگزار می‌شه، بازی کنی.
‫هــــه؟ را ـ راست می‌گین؟
‫اوهوم.
‫خـ‌ ـ‌ خیلی خیلی باعث افتخاره. ولی چرا من رو انتخاب کردن؟
‫برخلاف نره‌غول‌های کودن خوابگاه‌های دیگه،
‫خوابگاه ما، توی بازی استراتژیک تخصص داره.
‫شاید از نظر جسمانی ضعیف و بی‌بنیه باشی،
‫ولی طوری که اعمال زشت موریس کول رو ‫افشاء کردی، هوش از سر همه پروند.
‫مطمئناً برای تیم مفید واقع می‌شی.
‫اقلاً کسی که پیشنهادت کرد، عمیقاً به این باور بود.
‫هــــه؟
‫استاد میکائلیس.
‫آه، که این‌طور، استاد من رو پیشنهاد داد؟
‫دست‌مریزاد، سباستین.
‫بدم میاد تحسینت کنم، ولی حمایت فوق‌العاده‌ای بود.
‫حتماً ازشون تشکر کن.
‫چشم، الان می‌رم!
‫تف، اطراف‌مون پر از نگاه‌های مزاحمه. ‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫استاد میکائلیس!
‫ممنون‌که منو برای تیم کریکت پیشنهاد کردین!
‫خیلی‌خب حالا. فنتوم‌هایو، نباید بدوئی.
‫ببخشید. می‌خواستم هرچه زودتر ازتون تشکر کنم.
‫نیازی به تشکر نیست. حتم دارم عملکرد بی‌نظیری از خودت نشون می‌دی.
‫چشم! باید برای مسابقات آماده بشم.
‫اگه مایل باشی، کمکت می‌کنم.
‫راست می‌گین؟
‫البته.
‫ولی فقط بعد از اینکه مطمئن شدم ‫همه‌ی تکالیفت رو انجام دادی.
‫به‌هرحال، من صرفاً یه آموزگار نمونه‌م.
‫پیروزی، دست‌آورد انفرادی، بازی جوانمردانه...
‫این‌که اولویت با کدوم‌شون می‌شه، ‫فقط و فقط به تمایل آنی آقای مدیر بستگی داره.
‫عدم وجود یه استاندارد مشخص، به این معنی‌ـه که ‫برای تضمین انتخاب‌شدنش، شدیداً به مشکل می‌خوریم.
‫اما...
‫امتیاز گرفتن، کسب جایگاه اول برای خوابگاه آبی،
‫و بازی کردن با احساسات تماشاچی‌ها، کارو یکسره می‌کنه.
‫به هر قیمتی که شده دعوت‌نامه‌ی مهمانی چای شبانه رو می‌گیرن.
‫بی‌صبرانه منتظر چهارم ژوئن ام.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مراسم افتتاحیه، به همون اندازه‌ای که تعریفش رو می‌کردن، پرشور و حرارته.
‫آه، آقایون و خانم‌ها، ببخشید که مزاحم اوقات خوش‌تون می‌شم.
‫از همگی ممنونم که به مراسم افتتاحیه‌ی...
‫مسابقه‌ی کریکت دیرینه‌ی چهارم ژوئنِ کالج وستون تشریف آوردین
‫باعث خوشحالیه که امسال هم می‌تونیم برگزارش کنیم.
‫لطفاً از مراسم افتتاحیه‌ی امروز عصر لذت ببرید.
‫و حالا...
‫ورزشکارهای خوابگاه‌ها، تشریف بیارید داخل!
‫چـ ـ‌ چی شده؟
‫زلزله‌ست؟
‫د ـ دارن میارن!
‫هیچ‌کدوم از خوابگاه‌ها به پای اتحاد و قدرت جسمانی فوق‌العاده‌شون نمی‌رسن!
‫قهرمانان جاوید، «سرآمد دنیا»...
‫خوابگاه شیر سبز!
‫برادر، خیلی خفن شدی!
‫ا ـ اونجا رو! تیمی که پارسال کم مونده بود خوابگاه سبز رو شکست بده!
‫بازی معرکه‌شون، تماشاچی‌ها رو به وجد میاره!
‫باغِ بازی‌های بی‌نظیر، «بهشت باشکوه»...
‫خوابگاه روباه سرخ!
‫نـ ـ نکنه این...
‫تیمی که گفته می‌شه رقیب‌هاشون رو با ‫بازی‌های غیرقابل‌پیش‌بینی موذیانه‌شون گیج می‌کنن؟
‫مجمع اشباح، «گروه شبح»...
‫خوابگاه گرگ بنفش!
‫حتی از در داخل نیومدن... ‫از الان دارن موذیانه رفتار می‌کنن!
‫اون پرنده‌ها، آه، خودشه.
‫از نظر جسمانی ضعف دارن،
‫اما استراتژیست‌هایی‌ان که آماده‌ن به هر فرصت پیروزی چنگ بزنن.
‫موش‌های گیرافتاده که ممکنه گاز بگیرن، «فقط خدا می‌دونه»...
‫خوابگاه جغد آبی!
‫و ـ واکنش چندانی نشون ندادن...
‫باتوجه از آخر اول بودن‌مون،
‫باید پیش‌بینی می‌کردم که ورودمون و ‫استقبال جمعیت خشک و بی‌روح باشه.
‫شیل، خیلی بامزه شدی! تمام تلاشتو بکن!
‫آتش جرج مقدس رو روشن کنین!
‫ما ورزشکارها سوگند می‌خوریم...
‫...که از آداب‌ورسوم کالج وستون پیروی کنیم...
‫...و عادلانه و جوانمردانه بازی کنیم...
‫...از ابتدا تا پایان.
‫بدین‌وسیله اعلام می‌کنم که مسابقات کریکت بین‌خوابگاهی 1889...
‫هم‌اکنون شروع می‌شه!
‫رقابت‌های نفس‌گیر فردا شروع می‌شن.
‫پس لطفاً از مراسم افتتاحیه‌ی امشب نهایت لذت رو ببرید.
‫مـ ـ‌ معاون!
‫عذر می‌خوام، عذر می‌خوام، عذر می‌خوام. ‫عذر می‌خوام، عذر می‌خوام، عذر می‌خوام.
‫با شکم خالی نمی‌تونیم به فینال برسیم! تا ته بخورین!
‫الساعه!
‫چه عالی.
‫ادب ندارن.
‫یه جلسه‌ی استراتژی برگزار می‌کنیم ‫تا طرح‌هامون رو به کمال برسونیم!
‫نمی‌تونیم حتی یه‌ثانیه رو هدر بدیم!
‫مفهوم شد!
‫انقدر کسل‌کننده نباش.
‫تو هم باید یکم خوش بگذرونی.
‫خـ ـ‌ خواهر؟!
‫خوش بگذرون، خوش بگذرون!
‫ببین چقدر کبکبه و دبدبه داره. ‫درصورتی که توی خونه دقیقاً برعکسشه!
‫کی فکرشو می‌کرد پسربچه‌ای که همیشه ‫توی خونه باهام خاله‌بازی می‌کرد، الان ارشد شده!
‫خواهر!
‫ازت خواهش می‌کنم، لطفاً حرف‌های ‫بی‌مورد نزن و برو یه‌جای دیگه!
‫هی، لوری! منظورت از «بی‌مورد» چیه؟
‫منظورت چیه؟ منظورت چیه؟
‫از آشنایی با همکلاسی‌های برادرم خوش‌حالم.
‫برادر، برادر، ادگار-ساما کجاست؟
‫با طراحی وایولت مو نمی‌زنن.
‫چروک شده، احمق.
‫واقعاً یه قهرمانه.
‫عه‌وا!
‫تو باید فنتوم‌هایو باشی.
‫برادرم توی نامه‌ش نوشته بود که سال‌اولی خیلی بااستعدادی هستی.
‫نظر لطف‌تونه.
‫آه، چقدر تو بانمکی!
‫یه‌خرده فسقلی‌ـه، ولی خوش‌ بر و روـه، ‫باهوشه و عنوان اشرافی خوبی داره. سه‌تا ویژگی فوق‌العاده.
‫هوم، هوم.
‫چیزه...
‫با خواهر کوچیک‌ترم ازدواج می‌کنی؟
‫هان؟!
‫خواهر، توروخدا بس کن!
‫برای چی لپ‌هات گل انداختن؟
‫زشته، آدلا.
‫نه، من...
‫شیل!
‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم.
‫من نامزد شیل، الیزابتم.
‫چه غلطی داری می‌کنی؟! تو نامزد لیزی هستی!
‫وایسا، بس کن.
‫آه، پس نامزد داشته.
‫لاشی! لاشی! لاشی!
‫همه‌ی مردهای خوب رو از قبل قاپ زدن.
‫بسه، داداش!
‫برادر؟
‫خوابگاه آبی مثل همیشه سرزنده‌ست.
‫شیل، اون کلاه عجیب بهت میاد!
‫پس نامزدش اونه.
‫انتظار نداشتم تو هم برای مسابقات انتخاب بشی.
‫چی فکر کردی!
‫کادار سنپای توی کریکت بی‌رقیبه.
‫هندی‌ها از وقتی شما انگلیسی‌ها با کریکت آشنا‌شون کردین، دیوونه‌شن.
‫قبلاً توی کاخ تیم تشکیل می‌دادم.
‫اوه.
‫ارباب ادگار! بالأخره کِی قراره افتخار بدین و باهام برقصین؟
‫احتمالاً وقتی‌که دیگه پام رو له نکنی.
‫بدجنس!
‫واقعاً که، ادگار، چطور می‌تونی به ‫یه خانم همچین حرفی بزنی؟
‫همه‌ی چیزهایی که بهت یاد دادم رو فراموش کردی، خواهرزاده‌ی عزیزم؟
‫ویکُنت درویت!
‫دایی آلیستر!
‫نه‌خیر! «دایی» صدام نزن.
‫گفتما ردموند منو یاد یکی میندازه...
‫پس اون بود؟!
‫آه، مدرسه‌ی قدیمی عزیزم!
‫اون روزگار جوانی که مثل گل رزی در مه صبحگاهی، تازه بودم...
‫یهو حس کردم همین دیروز بود!
‫حتی نمی‌دونستم اون فارغ‌التحصیلی وستون ـه.
‫از این مردهای جلف بدم میاد.
‫ای بابا. هرچی شخصیت آزاردهنده‌ست دور هم جمع شدن.
‫شاید بهتر باشه فاصله‌م رو باهاشون حفظ کنم.
‫اوی، خدمتکار گستاخ. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه، بانو اسکاتنی. مچمو گرفتین.
‫این مدل مو دیگه چی می‌گه؟ ‫تاحالا همچین استاد شلخته‌ای ندیدم!
‫آه، بگذریم. اگه تو اینجائی، پس یعنی انگیزه‌ی شیل برای ثبت‌نام توی وستون...
‫کاملاً درست فکر می‌کنید، بانوی من.
‫هان؟
‫تو سِـ‌‌ ـــ
‫اون دیگه کیه، دخترم؟
‫استاد، مادرم رو می‌شناسین؟
‫شما دوتا چتون شده! اون استاد...
‫وقت بخیر. خیلی‌وقته همو ندیدیم.
‫آه! اصلاً متوجه نشدم.
‫منم.
‫خیال می‌کردم متوجه شدی و صداشو درنیاوردی.
‫وقتی لیزی این اطرافه، چرا باید متوجه کس دیگه‌ای بشم؟
‫طوری نگو که انگار کاملاً طبیعی‌ـه.
‫مسابقه‌ی فردا به کارت مربوط می‌شه؟
‫یه‌جورایی، ولی لازم نیست مراعات کنی.
‫پس، کم نمیذارم.
‫من تشویقت می‌کنم!
‫برنده شو، شیل!
‫بـ ـ باشه...
‫خوابگاه آبی صد سال سیاه برنده نمی‌شه!
‫نه، لزوماً‌ این‌طور نیست.
‫وقتی من دانش‌آموز بودم، خوابگاه آبی یه‌بار برنده شد،
‫اگرچه شنیدم این اولین و آخرین بردشون بوده.
‫نـ ـ نکنه منظورتون سال معجزه‌ی آبی‌ـه؟!
‫مـ ـ من دوست صمیمی فنتوم‌هایو، مک‌میلان هستم!
‫«دوست صمیمی»؟
‫جناب اسکاتنی، لطفاً سیر تا پیازشو برام تعریف کنین!
‫حتماً. این اتفاق مربوط به زمانی‌ـه که منم مثل اِد، ‫نوچه‌ی ارشد خوابگاه سبز بودم.
‫امروز، بالأخره حقشو میذارم کف دستش!
‫سنپای، خواهش می‌کنم آروم باشین.
‫چطور می‌تونم توی همچین وضعیتی آروم باشم، میدفورد؟!
‫هیچ ارشد لایقی از زیر کارهای تدارکاتی برای چهارم ژوئن در نمی‌ره!
‫اون همیشه خیلی...
‫هوی، بیدار شو، خال‌خالی.
‫آه، سه‌دقیقه دیگه کتاب رو تموم می‌کردم.
‫ارشد‌ها اجازه ندارن برای چرت‌زدن از چمن‌زار استفاده کنن!
‫انقدر جوش نزن، دیدریک.
‫و اسم منم «خال‌خالی» نیست.
‫وینسنت فنتوم‌هایوه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.