..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بهت گفتم که بالا نگهش دار...
‫ریاتسوتو...
پس تموم شد...؟
‫چقدر حیف...
می‌خوای بجنگی؟
می‌خوای ببری؟
یا شایدم... می‌خوای زنده بمونی؟
کدومش...؟
‫می‌خوام ببرم.
‫نشنیدم پسر...
‫فقط جنگیدن... معنایی نداره.
‫فقط زنده‌موندنَم... معنایی نداره...
‫می‌خوام ببرم... من...!
‫می‌خوام ببرم!
‫خیله‌خب...
‫پس تا اونجا می‌برمت...
‫اینجا که...
چه غلطی می‌کنی؟
‫ولی اینجوری که کاری نکنم پرت می‌شم پایین!
‫نیازی نیست نگران سقوط باشی.
‫اون روز... هالوئیزه‌ی تو... ‫ثبات این دنیای درونی رو گرفته بود.
‫برای همین سقوط می‌کردی... ‫ولی الان فرق داره...
‫ببین...
‫حتی وسط این نبرد شدید... ‫دنیای درونیت تزلزل پیدا نکرده...
‫وایسا... وایسا...
‫وایسا چی شد؟ می‌خوای بگی که مغز من ‫همیشه اینجوری کَجَکی و برعکسه؟
‫به نظر میاد که یه مقدار قوی‌تر شده باشی.
‫خاک عالم... کاملاً منو به پشمش می‌گیره...
‫بلند شو، ایچیگو...
‫آ اوه عه... خطرناکه بابا!
‫کی ‌اینطوری یه شمشیر بی‌غلافو پرت می‌کنه؟!
‫نگهش دار... اون شمشیر خودته...
عه؟
‫ولی اینکه تو نیستی... عمو... یعنی زانگتسو...
‫آسائوچی...
این یه زانپاکتوی بی‌نامه که شینیگامی‌های دون‌پایه
‫که نمی‌تونن به جوخه‌های 13 گانه راه پیدا کنن، حمل می‌کنن.
‫خب... برای همین می‌گم... زانپاکتوی من زانگتسوـه.
‫این زانگتسو که می‌گی...
همونه که گذاشتی رقیبت دو نصفش کنه؟
اینو داری می‌گی؟
‫اینو نمی‌تونم به تو بدم...!
چی؟
‫چیکار می‌کنی تو؟!
‫بکش کنار!
ت-تو دیگه کی‌ای؟
‫بیخیال... میشناسیم همو... شریک...
‫از اینجا به بعد، باید امتحان کنیم و ببینیم ‫که لایق حملِ من هستی یا نه...
‫اگه مایلی که دوباره منو حمل کنی... ‫بیا و با دستای خودت بگیرش...
‫رقیبت هم خودت هستی...
هه! بیاد اینو بگیره؟
‫فکر خوبیه...
‫بیا یه امتحانی بکن، شریک...
‫البته در صورتی که...
‫مال این حرفا باشی!
‫نمی‌شه دفعش کرد!
‫محشره!
‫نمی‌دونستم زانگتسو همچین کاتانای خفنیه.
‫تقریباً داره اتمسفر اینجا رو با ریاتسوش می‌سوزونه.
‫این که یه پا هیولاست!
‫زانپاکتوهای معمولی، پیش این یه تیکه چوبن...
حالا با این کوفتی چیکار می‌تونم بکنم؟
‫لعنتی!
‫چی شده، شریک...
‫اگه بخوای چمن سبز کنی...
‫می‌کشمتا!
‫چی؟!
‫چیش... خطا زدم.
‫داره زانکتسو رو با پارچه‌ی رو دسته‌ش می‌چرخونه.
این دیگه چه سبکیه این داره؟
‫من حتی به همچین‌چیزی... فکرم نکرده بودم...
‫هه! خیلی خاک‌برسریا، شریک...
‫همچین کاتانای خوفی داشتی... ‫حالا ببین چقدر تو خون غرق شدی...
‫دوزاریم نمیفته...
‫فکر کردی می‌تونی با پرسیدن اسم یه نفر...
تو برخورد اول باهاش رفیق‌جینگ شی؟
چی گفتی؟
‫آخه انگار همچین توقعایی داری...
فکر کردی زانگتسوتو صدا زدی و دیگه اوستاش شدی؟
‫عجب آدم پررویی هستی تو...
حتی به خودت زحمت ندادی بری تو فکر بیرون‌کشیدن تمام قدرتش، نه؟
‫فکر کردی کافیه خودتو تمرین بدی...
‫تا بتونی قوی‌تر شی و خلاص، نه؟!
‫راست می‌گه...
‫اصلاً تلاش نکردم تا اون عموـه، زانگتسو رو درکش کنم.
‫زانپاکتو یه ابزار خالی نیست...
‫همگی برای خودشون اسم دارن... پس زنده‌ن...
‫به غیر از اون...
‫زانپاکتوی من اسم نداره. ‫این فرم واقعی زانپاکتوی منه.
‫که اینطور...؟ پس جای شکرش باقیه...
پس... این یعنی زانپاکتوت از اینی که هست قوی‌تر نمی‌شه؟
کجایِ شُکرِش باقیه آخه...؟
‫چرت و پرت نگو!
‫داستان منم همینه الان...
‫با این اوصاف... منم هیچ فرقی با اون روانی ندارم.
‫با اونی که حتی اسم زانپاکتوشو هم نپرسیده...
‫می‌خوام درک کنم...
‫خب‌خب... بهتره کلک کارو بکنیم دیگه...
‫الان نشونت می‌دم که تسلط به زانگتسو یعنی چی.
‫اونم به تویی که قراره بدون درکِ این‌چیزا بمیری!
امکانش هست نشونم بدی، عمو زانگتسو؟
‫یکم از خودت برام بگو...
‫می‌خوام بدونم... ‫چون تو منبع قدرت منی...
‫درضمن، یه بار دیگه...
‫بذار باهات بجنگم...
‫لطفاً این اجازه رو بده!
یه بار دیگه... بهم فرصت نبرد می‌دی؟
‫مرسی... عمو...
‫رفت که...
‫ما رو باش...
همین کافی بود؟
‫آره... شرمنده که زحمتت دادم.
‫چاکرتیم باو...
‫هرچی نباشه... اونه که شاهِ این دنیاست...
‫باید ببره وگرنه سابیدیم به الک...
‫خب... کارم تموم شد؟ ‫اگه آره، منو برگردون...
‫باشه...
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پسره قـَـدَره... زانگتسو...
خوب پرورشش بده، باشه؟
‫آخرش که... اون قدرت مال من می‌شه.
‫ایچیگو...
‫من... از بارون نفرت دارم.
‫تو این دنیا هم بارون می‌باره...
‫اگه دلت آروم نباشه، ‫هوا ابری می‌شه...
‫اگه دلتو غم بگیره... تا ابد بارونی می‌شه...
‫موندم متوجه هستی یا نه...
‫که چه ترسی داره تو این دنیای تنها، بارون بگیره.
‫برای دفع اون بارون... ‫تمام قدرتمو هم بهت می‌دم.
‫اگه به من ایمان داشته باشی...
‫به هیچ عنوان نمی‌ذارم اینجا بارون بباره.
‫ایچیگو... باورم کن... ‫تو تنها نمی‌جنگی...
‫چی شد؟! باید نبض این بچه از کار می‌افتاد، ولی...
‫حالا این ریاتسو رو ببین...
‫خونریزیش...
‫بند اومده...
‫زیرِ فشارم؟!
‫شرمنده‌تم... ولی وقت واسه هدر دادن ندارم.
‫می‌خوام سریع کلکتو بکنم...
سریع کلک منو بکنی؟
‫همچین چیزی ممکن نیست...
‫آخه منی که می‌بینی...
‫تازه داره کیفم کوک می‌شه!
‫سیرمونی ندارم!
عوضی، چطوری زنده شدی؟
عوضی، چطوری اینقدر قوی‌تر شدی؟
‫یه سری سؤال دارم... باید جواب بدی بهم!
‫ولی فعلاً این‌حرفا رو می‌ذاریم کنار!
‫بذار تا داغیم حالشو ببریم!
‫لعنتی! من حمله کرده بودم!
‫پس چرا این...خم به ابروش نمیاد؟!
‫آقا این نامردیه! ‫تو یه مرگیت هست!
یعنی اینقدر جنگیدنو دوست داری؟
‫نمی‌ترسی قطع عضو شی... یا بمیری؟!
‫من یه مرگیم هست؟! ‫اونی که یه مرگشه، تویی بچه!
‫تو که اینقدر زور داری... ‫چرا عشق جنگ نداری؟!
‫حالشو ببر پسر! ‫مرگو مزه کن... برو تو دل درد!
‫مگه اینا بهایی نیست که باید پرداخت شه؟!
چه خبره اون بیرون؟
‫تو کی‌ای؟! یومیچیکا تویی؟!
‫اوی! اون بمبه!
‫نــــــــــــــــــــه!
‫کار ترقه‌ست؟! با آتیش‌بازی این طوریت کرده؟!
‫رو آب بخندی! بیا کلاه‌گیس گذاشتم!
چیه؟
‫یه حسی بهم می‌گه کاپیتان داره عشق و حال می‌کنه الان...
راست می‌گیا... حریفش کیه؟
‫قدرت اون یارو هم خیلی معرکه‌ست...
‫ایچیگوـه... اون نفله، هی‌ و هی از ‫اون موقع که جنگیدیم قوی‌تر شده.
‫الان که انگار تو یه سطح دیگه‌ست!
اونی که تو حالت دفاعه، کاپیتان ماست؟
‫اوضاع جالب نیست... ‫اینطوری که حتی کاپیتانم...
‫آخه نفهم...! اون که باخت تو کارش نیست!
‫عندِ حاله! یر به یریم تو این جنگ!
‫نه، خیلی کمرنگه ولی تو یه‌ذره بهتری...
‫یادم نمیاد آخرین بار کی تو پوستم نگنجیدم!
چشه...؟ این چرا اینقدر سرخوشه؟
‫فکر کنم با تو...
‫بشه با تمام زور جنگید!
‫جناب ستوان کوساجیشی، ‫یه پیام اضطراری دارم!
‫هممم، بعداً بیا...
‫ها... ولی این یه پیام فوق‌محرمانه‌ست...
‫کاپیتان ارشد یاماموتو و کاپیتان جوخه‌ی 10 ‫هیتسوگایا امضاش کردن.
‫هممم... باشه بعداً بیا...
‫ب-با این حال ازتون خواهش می‌کنم، ستوان-دونو!
‫بنده دستور دارم که این پیامو بدون معطلی به همه برسونم!
‫می‌بندی یا نه؟!
‫کن-چان داره حال می‌کنه! ‫مزاحمم نشو!
‫چه‌خبر شد؟!
‫از وقتی چشمبندشو برداشت، ریاتسوش فوران کرد!
خیلی کثافتی! آخرِ کاری داری کلک‌ملکاتو رو می‌کنی، آره؟
زیر اون چشمبند چی قایم کرده بودی؟
قایم؟ تو چشم راستم؟ به قیفم می‌خوره دغل‌باز باشم اصلاً؟
‫اینو داده بودم بخش تحقیق و توسعه برام بسازه...
‫این هیولاهای کوچیک انرژی روحی می‌خورن...
الان دیگه می‌تونم از تمام ریاتسویی که اینا تا الان کوفت می‌کردن
‫برای کشتن توی عوضی استفاده کنم!
‫داستان همینقدر ساده‌ست...
‫صداشو می‌شنوی ایچیگو؟ ‫می‌بینی چه ضجه‌ای می‌زنه اون شمشیر؟
‫آره...
‫خودش نمی‌تونه این صدا رو بشنوه.
‫وقتی اون دوتا که بهم اعتماد ندارن، می‌جنگن...
‫فقط دارن همدیگه رو نابود می‌کنن.
‫و کسی که فقط به خودش اعتقاد داره، اینو درک نمی‌کنه.
ایچیگو، تو به من اعتماد داری؟
‫البته که دارم...
‫هرچی قدرت دارم می‌تونی استفاده کنی.
‫هرکار دوست داری باهاش بکن...
‫درضمن... قدرتتو هم بهم بده...
‫باشه...
اوه... بعد از این همه جنگیدن بازم ریاتسوت داره می‌ره بالا؟
‫جالب شد!
‫معلومه...
‫من قدرت زانگتسو رو قرض گرفتم و داریم با هم می‌جنگیم.
‫یه لحظه فکر کن به یکی مثل تو ببازم... ‫اصلاً راه نداره!
زانگتسو...؟
این اسم همون زانپاکتوییه که دستته؟
قدرت زانپاکتوتو قرض گرفتی و داری همراش می‌جنگی؟
‫چرت و پرت محض...
‫زانپاکتوها فقط یه ابزارن برای جنگ!
‫اونایی که می‌گن قدرت زانپاکتومو قرض گرفتم...
‫و به قدرت خودشون اعتماد ندارن...
‫فقط یه مشت آدم ضعیف و بی‌جربزه‌ن!
‫این حرفی که تو الان زدی...
‫تو قاموسم نیست، ایچیگو!
‫داره میاد، ایچیگو...
‫من به سرحد توانم برای جلوگیری از خونریزیت رسیدم.
‫باید با یه ضربه تمومش کنیم.
‫شرمنده... بچه‌ها...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.