‫میا-ساما!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫متأسفم ناناکو-سان. واقعاً متأسفم.
‫فقط می‌خواستم باهام شنا کنی.
‫حالت خوبه، ناناکو-سان؟
‫خوبم.
‫متأسفم.
‫هدیه‌ی ممنوعه
‫قسمت بیست‌وسوم
‫اونی-ساما...این اولین غیبت واقعی منه.
‫بعد از اتفاقی که افتاد، امروز نتونستم به مدسه برم.
‫هنوزم بابت تمام اتفاقاتی که اون‌جا ‫افتاد بهم می‌ریزم.
‫می‌خوام برای یه مدت هم که ‫شده با واقعیت روبه‌رو نشم.
‫حالت چطوره؟ تبت چطوره؟
‫یکمی خستم، همین.
‫تا بعد از ظهر بهتر می‌شم.
‫یکمی لیموناد گرم بخور.
‫اوه، ممنونم ماما.
‫می‌تونم تاکسی صدا کنم تا ‫تا بیمارستون برسونتت....
‫باشه. اگه تبم بالاتر از 36.7 رفت.
‫متأسفم، مامان...
‫سرما خورده؟
‫بله، یه تب پایین داشت و احساس ضعف می‌کرد.
‫وقتی داشتم می‌رفتم زنگ زد، ‫برای همین نتونستم درست باهاش حرف بزنم.
‫که اینطور.
‫اگه بخواین می‌تونم پیغامتون رو بهش برسونم.
‫توی راه خونه می‌رم بهش سر می‌زنم.
‫نیازی نیست. ممنونم.
‫تب نداشتم، ولی بازم خودم نبودم.
‫یه طورایی تا مغز استخونم احساس خستگی داشتم،
‫...و کابوس‌های وحشتناک می‌دیدم.
‫توموکو تو راه برگشت بهم سر زد.
‫میای با هم بریم ساحل؟
‫حتماً چرا که نه!
‫خودتو زدی به مریضی نه؟
‫چه کلکی هستی!
‫به خاطر کیک بهم مدیونی.
‫چی داری می‌گی؟
‫دختر خوبی باش، وگرنه برات خرج بر میداره!
‫خب، پس این باشه اولین پرداخت.
‫بیا! هدیه از دریاچه!
‫اوه، عالیه!
‫حدس بزن چی شد! ‫ میا-ساما امروز داشت دنبالت می‌گشت.
‫چی؟
‫خب، خونه‌ش چه اتفاقی افتاد؟
‫نه...چیز گفتنی‌ای نیست! ‫خیلی بهم خوش گذشت.
‫چه عمارت با کلاسی!
‫اون‌جاها قدم زدیم، از منظره لذت بردیم، ‫ به موسیقی و آهنگ گوش دادیم...
‫خب! نظرت چیه مسابقه بدیم؟ بیا مسابقه بدیم!
‫تا موج‌شکنی که اون‌جاست.
‫بریم!
‫ناناکو!
‫خیلی‌خب! صبرکن!
‫من برگشتم!
‫یه تماس داری...از ایچینومیا-سان.
‫چی؟
‫چی شده؟
‫توی اتاقم جواب می‌دم.
‫اوم....سلام؟
‫شنیدم امروز غایب بودی...
‫سرماخوردی؟
‫بـ-بله.
‫حالت چطوره؟
‫خب...تبم قطع شده.
‫پس...فردا توی مدرسه دوباره ‫صورت خندونت رو می‌بینم؟
‫اوه...بله! فردا میام مدرسه.
‫ممنونم.
‫پس، خونه موندنت ربطی به اتفاقی که افتاد نداره.
‫نه...نداره.
‫من واقعاً متأسفم.
‫فقط بخاطر این بود که تو خیلی نازی.
‫نتونستم در برابر سربه‌سر گذاشتنت ‫مقاومت کنم...همین.
‫اشکالی نداره.
‫موضوع رو عوض کنیم...توی جلسه‌ی امروز سوروریتی،
‫...تصمیم گرفتیم که اعضای سال‌اولی از ‫مهمونای تولد من پذیرایی کنن.
‫بهمون کمک می‌کنی، ناناکو-سان؟
‫اونی-ساما...
‫صدای میا-ساما به همه‌ی‌ بدنم لرزه انداخت.
‫دستی که باهاش گوشی رو ‫گرفته بودم، از عرق سرد خیس شده بود.
‫همه‌ش منتظر بودم تا تلفن تموم بشه.
‫ممنونم.
‫شب‌خوش.
‫اما...در مورد اون اتفاقایی که افتاد...
‫نمی‌تونم با کسی صحبت کنم. هیچ‌کس.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫می‌گم، ناناکو-سان!
‫...تصمیم گرفتی که برای تولد ‫میا-ساما چه هدیه‌ای بخری؟
‫اوه، نه هنوز، تو چی؟
‫رازه!
‫دیدی‌ـشون که، بقیه‌ی اعضا...
‫همه سعی دارن بفهمن بقیه ‫چه هدیه‌ای می‌خوان بخرن.
‫می‌خوان هدیه‌های گرون‌قیمت مورد علاقه‌‌ی میا-ساما رو بخرن.
‫هوممم...
‫خب، فکر کنم به تو می‌تونم بگم.
‫به بقیه‌ی اعضا نگو.
‫چی؟ رز قرمز؟
‫بله، رزای قرمز زیبایی که خیلی دوستشون داره...
‫می‌خوام اتاق مهمونی‌ـشون رو پر از گل رز بکنم.
‫با گلفروشی هتل رویال هم هماهنگ کردم.
عـــه؟
‫ببخشید، ببخشید! کلوبم طول کشید.
‫واو، خیلی خوشگله!
‫...2,3,4,5,6 صفر!
‫همه شون دو یا سه تا صفر دارن!
‫عقلت رو از دست دادی، ناناکو؟
‫فقط دارم نگاه می‌کنم!
‫حتی اگه عقلم سرجاش بود هم وسعم نمی‌رسید.
‫کل حقوق ماهیانه‌ی پدرم میشه!
‫درسته!
‫اوه! اون‌جا رو!
‫چـ-چی؟
‫مدیوسانو کیمی‌ـه.
.پس می‌سپرمش بهت
‫حتما! خوشحالیم که خدمتگذار بودیم خانوم.
‫لطفاً سلام ما رو به پدر و مادرتون برسونید.
‫واو! حتماً برای میا-ساما هدیه خریده!
‫آره.
‫همه‌ی چیزای خوشگل واسه‌ی من خیلی گرونن.
‫این‌جا چیزی نیست که من بتونم بخرم.
‫بی‌خیال رقابت با پول شو.
‫اما...
‫اولاً که تو پولی نداری...
‫خیلی ممنونم! اینو به بابام می‌گم!
‫به جاش می‌تونی با این...رقابت کنی.
‫این؟
‫آره دقیقاً! نظرت در مورد ‫کوکی‌های معروفت چیه؟
‫دوباره همون چیز قدیمی؟
‫این سبک خودت رو داشتن‌ـه.
‫خیلی هم خود‌تـه!
‫ماها همه تو رو «کوکی ناناکو» صدا می‌کنیم!
‫چی؟
‫بابام، مامانم، برادرم، حتی همسترمون، پوچی.
‫چی؟ پوچی هم؟
‫صبح بخیر.
‫ببخشید که صبح به این زودی خبرت کردم.
‫مشکلی نیست.
‫امروز به دماغه می‌ریین؟
‫بله برین دماغه لطفاً.
‫هنوزم یه ذره مه هست...
‫هنوزم صبح این روز، دریای این‌جا زیباست.
‫آرومـه...آرامش‌بخشه.
‫همیشه وقتی به دیدنت میام اینطوریه.
‫می‌دونی که ...
‫فوکیکو-ساما به زودی 18 ساله میشه.
‫سالگرد فوت مادرته؟
‫زمان می‌‌گذره، سه سال از فوت مادرت می‌گذره.
‫بله و بعدش من به توصیه‌ی تو، ‫توی دبیرستان سه‌ران قبول شدم.
‫برام یه آپارتمان کرایه کردی،
‫...و ماهانه بهم پول دادی تا بتونم زندگی کنم.
...چیزی نبودن
‫این‌ها واقعاً برای خانواده‌ی ایچینومیا چیزی نیست.
‫با این که مادرهای متفاوتی داشتیم،
‫...اما پدرمون یکی‌ـه.
‫رستی، این یک‌شنبه جشن تولدمه.
‫تو هم میای؟ لطفاً؟
‫به عنوان تنها خواهر کوچیکم.
‫تولد 18سالگیتون مبارک، میا-ساما.
‫ممنونم...
‫یعنی چیه؟
‫اوه، دوستش دارم!
‫یه گردنبند یاقوت، ساخت ایتالیا.
‫تولدتون مبارک!
‫ممنونم.
‫عطر فرانسوی محبوبتون.
‫ممنونم.
‫تولدتون مبارک!
‫یه رز، از نوع مورد علاقه‌تون.
‫و، برای گرامی داشت تولدتون،
‫...هزار و هفتصد و نود و نه گل دیگه!
‫اوه خدایا.
‫چقدر زیبان.
چیکار کنم؟
‫هدیه‌ها رو ببین! اصلاً از مال من خوشش میاد؟
‫ناناکو-سان، داری چیکار می‌کنی؟ نوبت توـه!
‫تـ....تولدتون مبارک.
‫خب...چیزه. من اینا رو براتون پختم. ‫ از صمیم قلبم.
‫خونگی؟ ازت خیلی ممنونم.
‫خیلی شبیه خودته!
‫کس دیگه‌ای هدیه داره؟
‫تا 30 دقیقه‌ی دیگه، مهمون‌هامون می‌رسن.
‫خب، اعضای سال اولی آماده‌ی ‫پذیرایی از مهمون‌هامون بشین لطفاً.
‫بله.
‫یکمی بخورین! این شراب پرتغالیه.
‫خوش اومدین! پیش غذا اون‌جا سرو می شه.
‫لعنتی، فکر کنم یکمی دیر کردیم.
‫بریم.
‫باشه.
‫خوش اومدی! وسایلتون رو بدین به ما...
‫لطفاً لیست مهمون‌ها رو امضا کنید.
‫خیلی ممنونم.
‫اونی-ساما!
‫اوم..عصر بخیر!
‫سلام! امروز خیلی خوب شدی.
‫توی نمایشگاه دانشگاه خیلی بهم خوش گذشت.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫متأسفم!
‫اشکالی نداره. چیزی نیست.
‫اما...
‫ممنونم.
‫امیدوارم لک نشه.
‫ناناکو-سان!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫مهمون‌های اون جا نوشیدنی تازه می‌خوان.
‫اوه...بله! ببخشید!
‫من مجبورش کردم بیاد.
‫وگرنه کل روز رو توی آزمایشگاه می‌گذروند.
‫خوش اومدین.
‫ببخشید که اینطوری مزاحم شدم.
‫تولدت مبارک!
‫ممنونم.
‫ماریکو-سان! دوباره ویسکی و آب..
‫دارم یکمی آماده می‌کنم.
‫بفرمایید.
‫ممنونم.
‫آب و ویسکی میل می‌کنید؟
‫من یکی می‌خوام.
‫عصر بخیر.
‫سن‌ژوست‌-ساما! کی اومدین؟
‫یه چند دقیقه‌ای هست اومدم.
‫تو متوجه نشدی.
‫اوه؟ متأسفم...
‫شوخی می‌کنم. همین الان اومدم.
‫اوه! سن‌ژوست‌-ساما!
‫برامون یه چیزی نمی‌زنین؟
‫بزنین لطفا؟
‫برای میا-ساما یه چیزی بزنین!
‫لطفاً، می‌شه؟
‫خب، پس برای مهمون‌های افتخاری‌ـمون می‌زنم.
‫باور نکردنی بود.
‫توی همچون مهمونی بی‌نظیری،
‫...هیچ‌کس فکرشو نمی‌کرد بعداً ممکنه چه اتفاقی بیفته.
‫هیچ‌کس.
‫این آهنگ!
‫همون آهنگیـه که میا-ساما ‫توی خونه‌ی تعطیلات می‌نواخت!
‫تو...تو هرزه‌ی بی‌شرم!
‫«هرزه‌ی بی‌شرم»؟
‫فوکیکو-ساما!
‫متأسفم، همگی...لطفاً ‫مهمونی رو ادامه بدین...
‫خیلی زود برمی‌گرده...پس لطفاً... ‫از مهمونی لذت ببرین...لطفاً!
‫چرا؟ چرا فوکیکو-ساما؟
‫مگه من چیکار کردم؟
‫اون آهنگ!
‫«اون آهنگ»؟
‫اون ملودی...
‫...ملودی‌ای که من بیشتر از ‫هرچیزی توی این دنیا ازش متنفرم.
‫نه!
‫من مطمئنم که دوستش داشتی!
‫تو می‌زدیش! شنیده بودم که می‌زدیش!
‫چندین بار! چندین بار!
‫فوکیکو-ساما!
‫برو خونه!
‫من هیچ‌وقت نخواستم این‌جا باشی!
‫شینوبو-سان...می‌تونیم ‫با ماشین خودمون ببریمتون خونه.
‫نه ممنونم!
‫اما، داره بارون میاد!
‫ناناکو-سان، حواست باشه چیکار می‌کنی!
‫نذار یه مرد با شریک ‫شدن چترش باهات همکلام شه.
‫اون اتفاق باعث تموم شدن مهمونی شد.
‫نه من و نه ماریکو-سان نمی‌دونستیم چی بگیم.
‫بدون کلمه‌ای حرف تا ایستگاه رفتیم.
‫همچون تولد کوچیک شادی...
‫....با همچین طوفان وحشتناکی به پایان رسید.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫با اینکه ری آهنگی رو نواخت که ‫فکر می‌کرد مورد‌ علاقه‌ی فوکیکو هست،
‫...به دلیلی باعث شد فوکیکو با ‫عصبانیت باهاش برخورد کنه.
‫بنابراین ری، برای اینکه از عذابش کم کنه،...
‫از تاکاشی توضیح خواست و...
‫و در مورد اتفاق شوکه‌‌کننده‌ی 6 سال پیش فهمید.
‫قسمت بعدی: دوباره!
‫اونی-ساما...اشک‌های من تمومی ندارن...