..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫نه، صبر کن
‫ارضا نشو. صبر کن
‫نه، صبر کن
‫نه، صبر کن. نه
‫نه، صبر کن. صبر کن
‫ارضا نشو
‫صبر کن
‫- جقی! ‫- ببخشید
‫ببخشید. ببخشید
‫جدی میگم. تو واقعاً جقی هستی
‫- ببخشید ‫- یعنی کسی که زیادی جق می‌زنه
‫ببخشید. به خاطر قطاره. ‫تا حالا توی قطار سکس نکرده بودم.
‫آره، انگار من هر بار که ‫سوار متروی پیکادلی میشم سکس دارم
‫- داری؟ ‫- آره
‫سفر با متروی بینِ سیرک آکسفورد ‫و خیابون باند خیلی حشری‌ام می‌کنه
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫با کارمندهای دفتر؟
‫خدای من. با کارمندهای دفتر. ‫و با اون توریست‌های لعنتی.
‫- توریست‌ها، البته ‫- و زمین‌های چسبناک
عجب جنده‌ای هستی
‫آره. آهان
‫بلیت‌هاتون
‫بده من... لعنتی. اون رو بده من
‫- جاناتان. جاناتان. جاناتان! ‫- بس کن. بس کن
‫لعنتی
‫چه غلطی می‌کنی
‫لعنتی... نمی‌تونم... ‫اون زُل زده بود به ممه‌هام،
‫و تو همش ملافه رو می‌کشیدی
‫آره، ولی باید بلیت‌های لعنتی رو ‫برمی‌داشتم، مگه نه؟
‫- برام مهم نیست. لعنتی ‫- و به هر حال ممه‌هات حرف ندارن
‫آره، ممه‌هام محشرن، ‫ولی واسه همه نیستن.
‫- چرا نه؟ خیلی خودخواهی ‫- جقی
‫مواظب روایت و ساختار باشید
‫قدرتِ اونا می‌تونه ما رو ‫به حقیقت نزدیک‌تر کنه،
‫اما همچنین می‌تونن سلاح قدرتمندی ‫برای فریب دادن افراد باشن
‫در مسیر حرفه‌ای که تقریباً ‫20 سال به طول انجامیده،
‫دریافت‌کننده‌ی جایزه‌ی امشب
‫به روایت‌ها و ساختارهایی که حواسِ ما رو از حقایق پنهان پرت می‌کنن فائق اومده‫
تا به برخی از سخت‌ترین مسائلِ معاصر بپردازه،
و به ما این امکان رو بده که نگاه بی‌پرده‌ای ‫به هویتِ واقعی سوژه‌هاش داشته باشیم
‫این مستندسازِ فوق‌العاده ‫پرده‌ای رو کنار زده
‫که مدت‌ها از مؤسسات برجسته
‫و عوامل اغلب باجذبه‌شون محافظت کرده
‫اما خانم‌ها و آقایان، آگاه باشید
‫در روند افشای موضوع مد نظرش،
‫کاترین نشون میده که اونا ‫می‌تونن ما رو فریب بدن
‫فقط به خاطر باورهای عمیق خودمون
‫و قضاوت‌هایی که می‌کنیم
و کاترین از این طریق مشکلِ دشوارتر ‫و عمیق‌تری رو آشکار می‌کنه:
‫مشارکتِ خود ما در تعدادی ‫از گناهان اجتماعی سمّی امروزه
‫و بنابراین حالا باعث افتخار منه
‫که جایزه‌ی دستاورد برجسته‌ی ‫خبرنگاری تلویزیونی امسال رو
‫به روشنگرِ حقیقت... ‫- خوبی؟ ‫- آره
‫و زنی که الهام‌بخش همه‌ی ما بوده، ‫یعنی کاترین ریونزکرافت تقدیم کنم.
از اتفاقی که افتاده بود ناراحت بودم
‫واقعاً ناراحت بودم
‫بالأخره اون فقط یه بچه بود
‫ولی من خسته بودم
‫از تدریس خسته بودم
‫از تکرار کردن یه سری درس یکسان ‫به مدت تقریباً 50 سال خسته بودم
‫ولی بیشتر از هر چیز دیگه،
‫از تحمل رفتارهای حیله‌گرانه‌ی ‫بچه‌های لوس و حق به جانب خسته شده بودم
‫آقای بریگستاک؟ ‫بله؟
‫آقای بنکس می‌خواد شما رو توی دفترش ببینه
‫- الان؟ ‫- اگه لطف کنید
‫5,500 سانتی‌گراد. درسته. ‫حالا، هسته‌ی بیرونی...
‫وقتی جاستین من رو به دفترش صدا کرد ‫تعجب نکردم
‫آقای بنکس ‫منتظرش بودم
‫بیشتر از اونی که انتظار می‌رفت طول کشید
‫آقای بریگستاک
‫لطفاً بفرمایید بشینید
‫آقای بریگستاک، ایشون خانم پمبرتون، ‫مادرِ تریستن هستن.
‫بله. خانم پمبرتون، ‫از دیدنتون خوشحالم.
‫آقای بریگستاک، خانم پمبرتون ‫در مورد اظهار نظرتون
‫راجع به مقاله‌ی تریستن جوان ‫نگرانی‌های جدی مطرح کردن
‫خانم پمبرتون، لطفاً چیزهایی رو ‫که به من می‌گفتید تکرار کنید
‫ممنون، جاستین. حتماً
‫و خوشحالم که شما...
‫که شما بهش می‌گید نگرانی‌های جدی ‫چون دقیقاً همینطوره
‫من جداً نگرانِ چیزهایی هستم ‫که در مورد پسرم نوشتید
‫باورش سخته که یه زمانی،
‫من چند سال پشت سر هم به عنوان ‫محبوب‌ترین معلم سال انتخاب شده بودم
‫ولی اون سال‌ها قبل بود
‫اون موقع، متعهد بودم. ‫به کارم اهمیت می‌دادم.
‫باید اون موقع بازنشسته می‌شدم،
‫وقتی هنوز بارقه‌ای برای روشن کردن ‫ذهنِ بچه‌های کوچیک برام مونده بود
‫- ...که نوشته‌اش در مورد... ‫- خانم پمبرتون
‫آقای بریگستاک، میشه لطفاً ‫فقط معذرت خواهی کنید،
‫و می‌تونیم این قضیه رو فیصله بدیم ‫و فراموشش کنیم
‫من هنوزم سرِ ارزیابی اولم هستم
‫ببخشید؟
‫می‌دونم. بیا بذاریمش برای بعد
‫نه، جاناتان. می‌خوام امروز برم
‫روزِ قشنگیه. امروز می‌ریم...
‫لعنتی. شورتم رو جا گذاشتم
‫- همیشه جا میذاریش ‫- هی! چیکار می‌کنی؟
‫- هی! ‫- دستِ خودت نیست
‫- پسش بده! ‫- لعنتی. هی!
‫حالت خوبه؟ خوبی؟
‫- نه ‫- مطمئنی؟
‫- هنوزم شورتت دستمه ‫- هی!
‫خدای من. پشمام. محشره!
‫حالا کدوم گوری بریم؟
‫بیا بریم سمتِ کمپو سانتا مارگاریتا
‫- بهترین هتل ارزون قیمت ‫- یعنی چی، شنا کنیم
‫یا سوارِ مترو شیم؟
‫تو می‌تونی این کارو بکنی. ‫من سوارِ «ویپرتو» میشم
‫فکر کنم این متروشون باشه
‫- گمونم اونجاست ‫- باشه. فهمیدم
‫صبر کن، صبر کن. یه لحظه صبر کن
‫- می‌خوای عکس بگیری ‫- آره
‫- بیا بریم ‫- خوبه
‫خب، قایق هم حشریت می‌کنه؟
‫شوخی می‌کنی؟ معلومه، ‫به خاطر تمام دریانوردها.
‫- جنده ‫- جقی
‫می‌دونی، اصلاً بد نبود
‫در واقع خیلی هم عالی بود
‫- مشروب می‌خوری؟ ‫- حتماً. چرا که نه؟
‫شاید تصادفی قبل از رفتن ‫یه بطری لاتورِ 1982 باز کرده باشم
‫رابرت
‫شرمنده، فکر می‌کردم رایبیناست
‫- اشتباه سهوی بود ‫- نباید این کارو می‌کردی، عشقم
‫فکر نمی‌کنم این مناسبتِ ویژه‌ای باشه
‫مناسبتِ ویژه‌ای نیست... ‫- نگران نباش ‫- تو عاشق اون شرابی
‫هنوز دو بطری دیگه داریم ‫برای وقتی که...
‫رابرت عاشق شرابه، ‫مخصوصاً بوردوی اعلا.
‫چیزیه که توی سال‌های اخیر ‫بهش علاقه پیدا کرده
به سختی متوجه تفاوت مزه‌ی ‫شرابِ قرمز و سفید میشی،
‫ولی از شریک شدن توی لذتِ شوهرت ‫لذت می‌بری
‫خودش اعتراف نمی‌کنه،
‫ولی بخشی از لذتش به خاطر اینه که ‫وُسع مالیِ خریدنش رو داره
‫بعد از اون همه شامپاین بنجل،
‫حتی اگه بهم یه لیوان سرکه هم بدی ‫متوجه نمیشم
‫خب، اگه زنم نمی‌تونه ‫به خودش حال بده،
‫که نمی‌تونه، پس این وظیفه ‫به گردن من می‌افته
‫به من نگاه کن
‫به افتخارِ یه روشنگر حقیقت،
‫کسی که هر روز بهم الهام می‌بخشه
‫ممنون، عزیزم. خیلی مسخره‌ای
‫- خیلی خوشمزه‌ست. چیه؟ ادویه‌ست؟ ‫- محشره
‫چوب صندل
‫کشمش سیاه
‫موز
‫و اینا هم هستن
‫فقط همین؟
‫بله
‫هفت تا دامن
‫اینا مالِ همسرم بودن
‫متأسفم. تازه فوت شدن؟
‫هفت تا کیف ‫نُه سال پیش
‫ده تا شال
‫یه کلاه
‫کفش‌ها هم هستن
‫- بله. و کفش‌ها ‫- بله، البته
‫یالا
‫پاهاش کوچیک بودن
‫سایز 36
‫خب، هشت جفت کفش ‫و یه جفت دمپایی بود
‫و همین بود
‫زندگیِ نانسی توی فهرستی ‫از اقلام خلاصه شده بود
‫ممنون
‫این لباس‌ها بید دارن
‫نمی‌تونیم لباس‌هایی رو که بید دارن ببریم ‫ولی می‌تونیم براتون بندازیمشون دور
‫- آره. ممنون ‫- ببریدش
‫نه، صبر کنید، صبر کنید
‫این ژاکتِ مورد علاقه‌ی همسرم بود
‫متوجهم. ممنون، آقای بریگستاک
‫خیلی لطف دارید
‫یادمه نانسی نصفِ شب ‫این ژاکت رو می‌پوشید
‫وقتی برای شیر دادن ‫به جاناتان بیدار می‌شد
‫هیچوقت نمیذاشت کمکش کنم
‫ببریمش بالا؟
‫آره. آره، من یکم دیگه میام بالا. ‫فقط می‌خوام نامه‌هام رو چک کنم.
‫ولی تو تازه یه پروژه رو تموم کردی
‫می‌دونم. من رو که می‌شناسی
‫یالا، لاتور،
‫- بیا ازش لذت ببریم ‫- فقط کنجکاوم،
‫می‌دونی، در مورد اتفاقاتِ آینده
‫چیزی که مثل همیشه ‫دنیا رو متحول می‌کنه
‫- اون منتظرت می‌مونه، مثل من ‫- بابتِ امشب ازت ممنونم
‫همیشه خوشحال میشم همراهت باشم
‫[کاملاً بیگانه] ‫[اثر: ای‌جی پرستون]
‫[برای پسرم، جاناتان]
‫[سلب مسئولیت] ‫[هر نوع شباهتی با اشخاص زنده] ‫[یا مُرده تصادفی نیست.]
‫آره
‫اونجا بمون. اونجا بمون
‫- خیلی قشنگه! ‫- پس بگیر دیگه
‫پس تکون نخور
‫- می‌خوای شورتم رو ببینی؟ ‫- نشونش بده
‫- خیلی خب، حالا ممه‌هات رو نشون بده ‫- نه. خفه شو
‫- می‌خوام با تو عکس بگیرم ‫- هی. یواش. یواش
‫اون نباید وقتی این کارو می‌کنه ‫آواز بخونه؟
‫♪ سانتا لوشیا ♪ ‫♪ سانتا لوشیا ♪
‫وقتی از زیرِ پل افسوس رد می‌شیم،
‫باید من رو زیرش ببوسی، ‫مثل فیلم «یک عاشقانه‌ی کوچک».
‫تا حالا ندیدمش
‫خب، باید من رو زیرش ببوسی ‫تا عشقمون تا ابد پایدار بمونه
‫یه سؤال بهتر، ‫تا حالا زیر پل سکس کردی؟
‫خب، معلومه که کردم ‫- زیرِ پل بترسی ‫- نه بابا
‫نه، صبر کن، زیرِ پل واترلو هم سکس کردم
‫تحسین برانگیزه
‫- آره. همینطوره. جقی ‫- جنده
‫صبر کن، چرا داریم دور می‌زنیم؟
‫چرا داریم برمی‌گردیم؟
‫رفیق، نه
‫- ما می‌خوایم مستقیم بریم سمتِ پل ‫- نه، نه، نه. تموم شد
‫- آره، پل... ‫- نه، نه
‫بیخیال، رفیق. پل اونجاست. ‫خواهش می‌کنم.
‫40 یورو بهم بده ‫- چهل یورو، لعنتی؟ ‫- چهل یورو؟
‫- ما قبلاً 50 دلار بهت دادیم ‫- چهل یورو، وگرنه برمی‌گردیم
‫- من 40 دلار بهت نمیدم عوضی ‫- نه
‫- پیاده شید. پیاده شید ‫- محاله!
‫هی. بس کن. بس کن. ‫لطفاً این کارو نکن. هی.
‫جقی
‫- عزیزم، حالت خوبه؟ ‫- آره. نه، خوبم. کاملاً
‫فقط... احتمالاً زیاد نوشیدنی خوردم، عزیزم. ‫خواهش می‌کنم.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. کاملاً. بگیر بخواب
‫من خوبم
قبلاً این چهره رو دیدی
‫امیدوار بودی دیگه هرگز نبینیش
‫نقابت افتاده
تصور می‌کردم عکس‌ها مالِ تعطیلات باشن
‫حتی امیدوار بودم چندتا عکس ‫از سفرمون به کورن‌وال باشه
‫انتظار عکس‌هایی داشتم که می‌شناختم،
‫ولی نه، هیچوقت این عکس‌ها رو ندیده بودم
‫من اون زن رو می‌شناختم
‫سال‌ها بود که اسمش رو می‌دونستم
‫ولی تا اون موقع، فکر می‌کردم اون فقط ‫یه تماشاچیِ بی‌گناه توی نابودی زندگی‌ام بود
‫- هی. هی، هی. خوبی؟ ‫- من باید برگردم لندن
‫چی؟ چرا؟
‫- رُزی... ‫- آهان
‫خاله‌ام، کامیون زیرش کرده
‫- لعنتی ‫- آره
‫سوار دوچرخه‌اش بود ‫- یعنی، همیشه دوچرخه سواری می‌کنه ‫- آره
‫راننده کامیون اون رو ندیده
‫حالش خوبه؟
‫نه، کامیون زیرش کرده. اون مُرده
‫لعنتی، متأسفم. خیلی متأسفم
‫اون مثل...
‫اون مثل خواهرِ بزرگم بود
‫اون کسی بود که بعد از اولین پریودم ‫رفتم پیشش
‫مامانم پشتِ تلفن گریه می‌کرد
‫رُزی خواهرِ کوچیکش بود
‫- خیلی وحشتناکه ‫- می‌دونم. بیا اینجا. بیا اینجا
‫خیلی متأسفم
‫خیلی خیلی متأسفم
‫بعد از مرگِ پسرمون،
‫نانسی بیشتر وقتش رو توی اتاق جاناتان ‫و بینِ وسایلش می‌گذروند
‫و اونجا رو مثل یه زیارتگاه تزئین می‌کرد
‫تا این که یه روز، ‫کاملاً به اونجا نقل مکان کرد،
‫و فقط برای غذا خوردن بیرون می‌اومد
‫اوایل میذاشت منم برم پیشش،
‫ولی یه روز ازم خواست ‫دیگه نرم توی اتاق
‫تنها چیزی که می‌شنیدم ‫صدای ماشین تایپش بود
‫هیچوقت نتونستم چیزی رو ‫که می‌نوشت پیدا کنم
‫بعد از مرگش به اتاقِ پسرمون دست نزده بودم
‫اون کشوی بالا رو قفل کرده بود ‫و منم به زور بازش نکرده بودم
‫و پیش خودم می‌گفتم ‫باید به حریم خصوصیش احترام بذارم
‫حالا درک می‌کنم چرا قبلاً بازش نکرده بودم
‫بازش نکرده بودم چون از چیزی که ‫ممکن بود توش پیدا کنم می‌ترسیدم
‫نانسی مخفیانه یه کتاب نوشته بود،
‫[کاملاً بیگانه] ‫[18 سپتامبر 2011]
‫و من می‌دونستم که باید بخونمش
‫[کاملاً بیگانه] ‫[18 سپتامبر 2011]
‫حتی اگه می‌ترسیدم کلماتِ توی اون صفحات ‫ممکن باشه واقعاً من رو از پا در بیارن
‫چیکار می‌کنی؟ کاترین؟
‫کاترین! بذارش زمین! ‫کاترین. بذارش زمین...
‫اون در مورد منه ‫چرا این کتاب رو می‌سوزونی؟
‫برای من فرستاده شده، ‫و فکر کنم دارم مجازات میشم.
‫- مجازات میشی؟ ‫- خدایا
‫- خدایا. من دارم مجازات میشم ‫- آره، گفتی، عزیزم
‫- کی سعی داره مجازاتت کنه؟ ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم
‫هرکی که اون کتاب رو فرستاده
‫از چه نظر مجازاتت می‌کنه، عزیزم؟
‫خدایا. من می‌میرم
‫- من می‌میرم ‫- کسی تهدیدت کرده؟
‫کاترین، چرا کسی باید بخواد ‫به تو صدمه بزنه؟
‫کاترین!
‫به خاطر اتفاقی که سال‌ها پیش افتاده
‫چی؟ چه اتفاقی برات افتاده؟
‫- به خاطر یکی از فیلم‌هاته؟ ‫- نه. نه
‫اگه واقعاً اینطور فکر می‌کنی، ‫پس باید به پلیس خبر بدیم.
‫- کاترین ‫- نه، اصلاً اینطور نیست
‫چی باعث میشه فکر کنی در مورد توئه؟
‫خدایا. من خودم رو می‌شناسم
‫- خب، اسمی ازت آورده شده؟ ‫- نه
‫نه، اسمی ازم آورده نشده، ‫ولی توصیف شدم.
‫چطور توصیف شدی؟ سفید؟ بلوند؟
‫- زیبا، جذاب، موفق؟ ‫- بس کن
‫نه، من پلیدم ‫من هیچکدوم از اونا نیستم،
‫و یه چیزی توی اون کتاب ‫باعث شد دوباره از خودم بدم بیاد
‫آخه چرا از خودت متنفری؟ ‫تو که آزارت به مورچه هم نرسیده.
‫- تو آدمِ خوبی هستی ‫- واقعاً؟
‫معلومه که هستی، عروسکم
‫- تو کاملاً معصومی ‫- نه، نه، نه
‫من نمی‌دونم که آدمِ خوبی هستم یا نه
‫رابی، من همسرِ خوبی نیستم ‫و احساس می‌کنم مادرِ افتضاحی بودم
‫اینا چرندیاتِ محضه
‫نه، کنار اومدن با خودم برام خیلی سخته. ‫من خیلی از نیک فاصله گرفتم.
‫خب، این دلیل نمیشه ‫داستانِ قتل تصور کنی،
‫- مگه نه، عزیزم؟ ‫- نه. خواهش می‌کنم، عزیزم
‫خواهش می‌کنم گوش کن. متأسفم
‫فقط چیزهای خیلی زیادی هست ‫که باید بهت می‌گفتم
‫می‌دونی، چیزهایی که واقعاً می‌خوام بدونی،
‫ولی فقط نمی‌دونم چطوری بهت بگم
‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫از اتفاقی که بین من و نیک افتاد. ‫از کاری که کردم.
‫- می‌دونم. من همه چی رو می‌دونم ‫- من...
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫می‌دونم رابطه‌ی تو و نیک ‫هیچوقت آسون نبوده،
‫ولی اون دوستت داره
‫خودتم می‌دونی که خیلی دوستت داره
‫- آره. بحث این نیست... ‫- نه، نه، نه،
‫فقط چون من و اون خیلی راحت ‫باهم حرف می‌زنیم،
‫به اشتباه برداشت نکن که این یعنی ‫اون تو رو دوست نداره
‫اون دوستت داره
‫اون کتاب ذهنت رو درگیر کرد، مگه نه؟
‫- موضوع چیه؟ احساس گناه داری؟ ‫- آره
‫تو دلیلی برای احساس گناه نداری، کاترین
‫نیک 25 سالشه
‫دیگه وقتشه بره خونه‌ی خودش
‫تو تصمیمِ کاملاً درستی گرفتی
‫- بعید می‌دونم ‫- آره، درست بوده،
‫و متأسفم که باهاش مخالف بودم، باشه؟
‫خب. اگه جور در نیاد، ‫اون برمی‌گرده پیش خودمون.
‫بشین. بشین. باشه
‫می‌دونی، تو حق داری زندگی کنی. ‫تو حقِ زندگی داری.
‫آره، تو یه جورایی نبودی و فاصله گرفتی،
‫ولی برای پسرمون الگوی فوق‌العاده‌ای بودی
‫و دیگه وقتشه اون رو تبدیل ‫به یه بزرگسال مستقل کنی، باشه؟
‫پس لطفاً انقدر خودت رو شکنجه نکن
‫قول میدی؟
‫کمکم می‌کنی؟
‫معلومه که کمکت می‌کنم
‫می‌تونی هرچی دلت می‌خواد بهم بگی ‫و قسم می‌خورم هرگز قضاوتت نمی‌کنم
‫این رو می‌دونی، مگه نه؟
‫اون از هرکسِ دیگه به تو نزدیک‌تره
‫و با این حال، در تمام این سال‌ها ‫تونستی همه چی رو ازش پنهون کنی
‫و حالا، عملِ مخفی کردن راز،
‫تقریباً از خود راز بزرگ‌تر شده
‫درک می‌کنم که سرت شلوغه،
‫ولی بهت زنگ می‌زنم ‫و حالت رو می‌پرسم. باشه؟
‫پس گمونم وقتِ خداحافظیه
‫ممنون
‫بهم خبر بده کارها چطور پیش میرن
‫قراره افتضاح باشه
‫مامانم قراره داغون باشه، مگه نه؟
‫صبر کن
‫بگو سییب
‫- باشه، واقعاً باید برم ‫- باشه، خدافظ
‫خدافظ
‫- دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم
‫می‌دونی با فکر کردن به من جق بزنی
‫تو چی؟
‫من توی متروی پیکادلی با یکی سکس می‌کنم
‫خدافظ
‫- جنده ‫- جقی
‫این طرف
‫نوش
‫خوندمش ‫- آهان؟ ‫- آره
‫خب، وقتی گفتی یه رُمان نوشتی ‫خیلی خوشحال شدم
‫و خیلی تحتِ تأثیر قرار گرفتم ‫که چقدر سریع نوشتیش، رفیق
‫- نظرت در موردش چی بود؟ ‫- خوبه. خیلی خوبه
‫رفیق، به نظرم باید منتشرش کنی
‫خیلی لطف داری،
‫ولی فکر نکنم کتابِ کوچیکم ‫برای یه حرفه‌ای جالب باشه
‫رفیق، آنلاین منتشرش کن،
‫صدتا نسخه هم چاپ کن که ‫می‌تونی خودت یا آنلاین بفروشی
‫ببین چطور پیش میره
‫نمی‌دونم چطور شروع کنم
‫من می‌تونم کمکت کنم
‫چطور؟
‫مگه سرگرم مدیریتِ مدرسه نیستی؟
‫دارم بازنشسته میشم، دوستِ من
‫- کِی؟ ‫- الان
‫دارن اخراجت می‌کنن؟ ‫به خاطر منه؟
‫نه. نه
‫به خاطر خودمه
‫به خاطر این که پیر شدم
‫ما پیر شدیم
‫خب، من یکم وقت دارم ‫و به تو ایمان دارم
‫ممنون، جاستین
‫واقعاً فکر می‌کنی انقدر خوبه؟
‫آره، واقعاً اینطور فکر می‌کنم، رفیق
‫به این نتیجه رسیدم که نانسی ‫می‌خواست نوشته‌اش رو پیدا کنم،
‫همونطور که می‌خواست ‫عکس‌ها رو پیدا کنم
‫می‌دونستم چرا این کتاب باید نوشته می‌شد،
‫و شک نداشتم که برای کی نوشته شده
‫نظرت در مورد زنه چی بود؟
‫فکر می‌کنی به سزایی که لایقش بود رسید؟
‫اون یه سلیطه‌ی حیله‌گر بود،
‫و گمونم از فرصت استفاده کرد ‫تا قسر در بره، مگه نه؟
‫آره، ولی به سؤالم جواب ندادی
‫اون لایقش بود؟
‫خب، وقتی اتفاق افتاد ناراحت نشدم
‫پس، گمونم، آره. لایقش بود
‫من قرار بود توی زندگیِ واقعی نابودش کنم،
‫ولی اول باید عذاب می‌کشید، ‫مثل من و نانسی.
‫به افتخار «کاملاً بیگانه»
‫«کاملاً بیگانه»
‫آپارتمان چطوره؟
‫- بد نیست ‫- خوبه
‫- هم‌اتاقی‌هات خوبن؟ ‫- یه ذره خرخونن
‫چی، همه‌شون؟
‫همه‌شون دانشجو هستن
‫پس مطالعه می‌کنن، آره؟
‫خیلی خب ‫معلومه، همه‌شون دانشجو هستن
‫آره
‫ولی هنوز از کار لذت می‌بری دیگه؟
‫آره، خوبه
‫این رو با خودم می‌برم
‫نیکلاس توی بخشِ الکتریکی ‫یه فروشگاه بزرگ کار می‌کنه
‫این عاقبتی نیست که تو و رابرت ‫برای پسرتون متصور بودید
‫ولی خیالت راحته که کار می‌کنه،
‫با توجه به این که زمانی بود که نمی‌تونستی
‫تصور کنی روزی به هر نوع کاری متعهد بشه
‫و سندی؟
‫یادت میاد، مگه نه؟
‫وقتی بدون بغل کردنش خوابت نمی‌برد
‫- سندی ‫- فقط...
‫درک می‌کنی دیگه، مگه نه؟
‫- نیکلاس ‫- چیه؟ ‫یالا. خواهش می‌کنم
‫- نمی‌تونی این کارو بکنی ‫- ببخشید
‫فقط می‌خوام جابجایی رو درک کنی
‫دیگه چنین جای بزرگی لازم نداشتیم
‫خب؟ و تو باید مستقل باشی
‫نمی‌خوای مستقل باشی؟
‫البته ما کنارت هستیم، ‫اگه مثلاً...
‫اگه مشکل واقعی برات پیش بیاد، ‫ولی فقط...
‫دیگه وقتشه، نیک
‫آره؟ اینطور نیست؟
‫اگه این چیزیه که می‌خوای ‫به خودت بگی، مامان
‫نیک! یالا، مسابقه داره شروع میشه!
‫هی، یالا. یالا، بیا اینجا
‫- یالا ‫- یالا
‫آره!
‫تو هیچوقت نتونستی مثل رابرت ‫با نیکلاس ارتباط برقرار کنی
‫و این آزارت میده
‫هی
‫شماها اهل کجایید؟
‫انگلیس؟
‫سلام. چه خبر؟
‫مادرِ عزیزم،
‫ونیز و فلورانس واقعاً همون قدر ‫که می‌گفتی جادویی بودن
‫اما حالا از خرابه‌ها خسته شدم، ‫برای همین به ساحل میرم،
‫بابتِ دوربین نیکونی که بهم دادی ممنونم
‫کلی عکس باهاش گرفتم
‫دوستت دارم. جاناتان
‫راستی، الان تنهام. ‫ساشا مجبور شد برگرده لندن.
‫کریسمس اومده بود و رفته بود. ‫برای من تعطیلاتی پر از تنهایی بود.
‫برای کریسمسِ واقعی‌ام ‫باید تا آخر ژانویه منتظر می‌موندم
‫کریسمسی که نوید آغازی نو می‌داد
‫بله
‫جاستین
‫بعد از ظهر بخیر، رفیق
‫ببخشید که زنگ نزدم
‫نه، نه. از دیدنت خوشحالم. ‫قدمت روی چشمه.
‫می‌خواستم غافلگیرت کنم
‫می‌دونستم دلت می‌خواد اونا رو ببینی
‫به قول معروف تازه از تنور در اومدن
‫نمی‌فهمم چرا می‌خوای ‫از اسمِ مستعار استفاده کنی،
‫ولی من که از داستانت خوشم اومد
‫خوب از آب در اومده، مگه نه؟ ‫[کاملاً بیگانه] ‫[اثر: ای‌جی پرستون]
‫- فوق‌العاده‌ست ‫- خوشحالم که ازش خوشت میاد
‫می‌دونی، و ایده‌ات برای استفاده از اون عکس؟
‫خیلی خوب شد
‫عالیه
‫ولی من ازت پذیرایی نکردم
‫بذار کتری رو بذارم بجوشه. ‫چایی می‌خوری؟
‫آره، لطفاً. با یه ذره شیر، بدون شکر
‫من با تامی صحبت کردم. اون شاگردم بود. ‫الان از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده...
‫که ببینم می‌تونه یه وبسایت ‫برای کتاب درست کنه،
‫برای این که بتونیم سفارشاتِ آنلاین بگیریم
‫محشره
‫خب، اون میگه چند روزه آماده میشه
‫پس الان فقط کافیه ‫یه اکانتِ پی‌پل بسازیم،
‫و بعدش کارِ من و تو راه می‌افته، رفیق
‫آره، همچنین فکر می‌کردم،
‫چطوره یه مسابقه ‫برای آثارِ منتشرنشده‌ی قدیمی بذاریم؟
‫می‌دونی، اون موقع می‌تونیم چاپشون کنیم
‫جاستینِ بیچاره
‫اون در مورد پروژه‌های آینده و تبدیل شدن ‫به ناشرِ مستقل خیال‌پردازی می‌کرد
‫ای کاش می‌دونست من قصد نداشتم ‫منتظر سفارش‌های آنلاین بمونم
‫...ولی واقعاً فکر می‌کنم مهمه...
‫فقط یه خواننده بود که می‌خواستم بهش برسم
‫کتاب اون رو از مخفیگاهش بیرون می‌کشید
‫و به فضای باز می‌آوردش
‫- من میرم ‫- آره. لباس‌هات یادت نرن
‫هنوز یکم نَم دارن. ‫ببخشید، عزیزم.
‫غذای مونده هست
‫من این کتاب رو خوندم. ‫ازش لذت بردم.
‫- تو هم خوندیش؟ ‫- آره، خیلی خوبه
‫چی، همه رو خوندی؟
‫آره، تمومش کردم. ‫محض اطلاعت منم کتاب می‌خونم.
‫- اوه، نه. منظورم این نبود... ‫- آره، بیخیال، نیک
‫ما تحسینت می‌کنیم، رفیق
‫تو برام فرستادیش؟
‫نه
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، مالِ من توی آپارتمانه
‫پس، تو چطوری خوندیش؟
‫- یعنی... ‫- کاترین
‫نه، نه. فقط منظورم این بود ‫که تصادفِ عجیبیه
‫فقط برای من فرستاده شده، ‫- و نمی‌دونم واسه کی... ‫- کتابِ من هدیه‌ست
‫هدیه؟ ‫آره
‫از طرف کی؟
‫یه مشتریِ قدردان. اسمم رو روش نوشته بود ‫و گذاشته بودش روی پیشخوان
‫این خیلی عالیه، نیک ‫- مگه نه، کاترین؟ ‫- آره. آره
‫خب، اون کی بود؟
‫- یکی که نیک تحت تأثیر قرارش داده ‫- نمی‌دونم
‫من هر روز هزاران مشتری می‌بینم
‫- می‌دونم ‫- پس، مشکل چیه؟
‫- چرا مهمه؟ ‫- مهم نیست
‫اشکالی نداره. شرمنده، شرمنده
‫خب، چی... ازش خوشت اومده؟
‫- آره ‫- می‌بینی، چیزی نیست
‫- خب، چرا؟ ‫- چرا؟
‫- چون من ازش خوشم اومده حتماً آشغاله؟ ‫- نه، نه
‫فقط می‌خوام بدونم
‫- نظرت در موردش چیه ‫- جریان چیه؟ مگه مدرسه‌ست؟
‫- نه. مادرت فقط می‌خواد... ‫- بعداً می‌بینمتون
‫- در طول هفته بهتون زنگ می‌زنم ‫- میشه لطفاً بهم بگی؟
‫خدایا. زنه آخرش می‌میره!
‫خیلی هم لذت‌بخش بود. ‫حقش بود. اون یه سلیطه‌ی خودخواه بود.
‫در مورد تو نیست
‫برگرد، نیکلاس
‫- مامان، به من نگاه کن ‫- نیکلاس، نزدیکم بمون
‫با من بشمار
‫- سه، دو، یک ‫- سه، دو، یک، بپر
‫سه، دو، یک، بپر
‫به من نگاه کن، مامانی
‫نیکلاس، بیا نزدیک‌تر
‫نمی‌تونی من رو بگیری
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.