..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫داشتی از من عکس می‌گرفتی؟
‫من...
‫- به نظرم داشتی ازم عکس می‌گرفتی ‫- شرمنده
‫ولی شما مثل یه سایه مقابل اقیانوس بودی
‫یه سایه؟
‫جدی؟
‫آره. حلقه‌ای از نور خورشید اطرافت بود
‫می‌دونی این دریای مدیترانه‌ست؟
‫گفتی اقیانوسه!
‫ولی دریاست
‫می‌دونم دریاست
‫خب بگو ببینم...
‫این حلقه نوری که می‌گفتی چیه
‫عین یه هاله می‌مونه
‫هالـه؟
‫آره
‫پس از این هاله خوشت اومد؟
‫آره
‫- به نظرت این هاله قشنگ بود؟ ‫- آره
‫چقدر قشنگ؟
‫خیلـی
‫خیلی قشنگ
‫عکس‌هایی که از این هاله گرفتی...
‫می‌خوای باهاشون چیکار کنی؟
‫می‌خوای بهشون نگاه کنی؟
‫می‌خوای به هاله‌ها نگاه کنی؟
‫گشنه‌مه
‫گشنه‌تـه؟
‫میشه ماهی لقمه بخورم؟
‫ماهی لقمه می‌خوای؟ ‫مطمئنی دلت پاستا نمی‌خواد؟
‫ماهی لقمه می‌خوام
‫ماهی لقمه آخه؟ اونو که توی خونه داریم
‫- اسپاگتی نمی‌خوای؟ ‫- نه. ماهی لقمه می‌خوام
‫پیتزا چی؟
‫ایول، پیتزا!
‫ردیفه؟ چه مدل پیتزایی؟
‫پیتزای پنیر و گوجه
‫قارچ نداشته باشه؟ نظرت چیه... وای!
‫بذارین من کمک کنم
‫- نیاز به زحمت نیست ‫- نه، خوشحال میشم
‫ممنون. دست‌هام بندن
‫اسمت چیه رفیق؟
‫نیکلاس، چند سالته؟
‫چهار سالته؟ چقدر زیاد
‫- نه، نیست ‫- چرا، هست
‫نخیرم، نیست
‫معلومه که هست. ‫ببین، این یکه و خیلی کمه
‫این دوئه و بیشتره
‫این سه‌ئه و زیاده
‫ولی این چهاره و خیلی زیاده
‫این یکه و خیلی کمه
‫- این دوئه و بیشتره ‫- خب؟
‫این سه‌ئه و...
‫زیاده
‫- درسته. این سه‌ئه... ‫- آره
‫و زیاده
‫این چهاره و خیلی زیاده
‫- وای خدای من ‫- همینـه
‫بیشتر شب‌ها بیدار بودی
‫و حس می‌کردی خاطراتِ تازه از گور در اومده ‫مثل طنابی دور گردنتـه
‫بالاخره ساعت 4:30 خوابیدی
‫با این یقین از خواب بیدار میشی ‫که اولویتت باید
‫محافظت از خانواده‌ت باشه
‫تا دوباره تعادل رو به زندگیت برگردونی
‫آره. حتما
‫دارم تمامِ تلاشم رو می‌کنم ولی ‫از الان بهت بگم که این کارمون
‫ما رو با کمیته نظارت بر خزانه‌داری ‫به بن‌بست می‌رسونه
‫آره، سوالِ عجیبیه
‫البته که می‌خوام به ‫مدیریت منابع مالی ادامه بدم
‫خب... چی؟ تصمیمش دستِ تو نیست
‫این تصمیم باید با رأی اکثریت
‫اعضای خانواده و تاییدِ صندوق انجام بشه
‫یادِ دیروز می‌افتی
‫وقتی که نزدیک بود همه‌چیز رو به رابرت بگی
‫و الان خوشحالی که نگفتی
‫خیلی‌خب
‫اون خودش رو خیلی قوی می‌دونه ‫ولی در واقع این‌جوری نیست
‫وقتی تازه از دانشگاه فارغ‌التحصیل ‫شده بود، باهاش آشنا شدی
‫دو سال از تو کوچیک‌تره
‫خجالتی بود
‫و همین باعث شده بود ‫جوون‌تر از سنش نشون بده
‫و تو فورا حس کردی که باید ازش مراقبت کنی
‫باشه، اگه تو داد نزنی، منم داد نمی‌زنم
‫لاشی گوشی رو روم قطع کرد
‫- هیوگو بود؟ ‫- آره، اون کثافت بی‌همه‌چیز
‫تهدید می‌کنه خیریه‌ها رو به ‫یه شرکت دیگه منتقل می‌کنه
‫- از یه برادر همچین کاری بعیده ‫- چون برادر ناتنیمـه
‫بی‌خیال! اون همیشه بیشتر ‫هارت و پورت می‌کنه، عزیزم.
‫آره ولی مشکل اینه که هارت و پورت‌هاش
‫باعث شده صدای بقیه ‫اعضای خانواده هم در بیاد
‫انگار یه گله سگ چی‌واوا افتادن به جونم
‫اونا این سازمان‌های مردم‌نهاد و خیریه رو
‫راهی برای فرار از مالیات و سبزشویی می‌بینن.
‫نمی‌دونن واقعا باید به وظیفه‌شون عمل کنن...
‫- تو می‌دونی داری چیکار می‌کنی و... ‫- وگرنـه... آره...
‫آره، می‌دونم
‫بذار امشب من شام درست کنم
‫لطف داری که می‌خوای این کار رو بکنی
‫ولی اخیرا خیلی بابتِ اون کتاب ‫استرس داشتی پس نیازی نیست
‫اوه، اون کتاب؟ اصلا مهم نیست
‫- واقعا چیزی نیست. مسخره‌ست ‫- مطمئنی؟
‫آره، میرم سر کار
‫و بعد برمی‌گردم و یکم به کارهای خونه می‌رسم
‫بعدشم خرید می‌کنم و برات سول میونیق درست می‌کنم ‫(ماهی با سس کره و لیمـو)
‫بسیارخب. باید خیلی خوشمزه باشه
‫تازه می‌تونیم یکمی شیطونی کنیم
‫و از اون شراب پولینی-منراشه ‫که راجر برامون آورده هم بخوریم
‫خیلی‌خب. دیگه باید برم
‫یکی باید بره اون سگ‌های ‫پامرانین رو کنترل کنه
‫- کلیدهام رو برداشتم؟ ‫- توی جیبتن عزیزم
‫زندگی مشترک آسیب‌پذیره
‫نه فقط زندگیِ تو، بلکه تمام زندگی‌های مشترک
‫یه تعادلی باید برقرار بشه
‫و تو فکر می‌کنی تونستی تعادلت رو حفظ کنی
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫- ببخشید. میشه کمکم کنید؟ ‫- بله؟
‫البته. دنبال چی هستین؟
‫بله. می‌خوام جاروبرقی بخرم
‫مدلی مدنظرتونه؟
‫خب،زنم قبلا بیشتر ‫کارهای خونه رو انجام می‌داد
‫- الان هم مُرده ‫- متأسفم که این رو می‌شنوم
‫لطف داری
‫دنبال یه چیزِ سبکم
‫یه چیزی که پیرمردی مثل من ‫بتونه از پله‌ها بالا و پایینش ببره
‫البته. گمونم دقیقا همین مدلی ‫که می‌خواین رو داشته باشیم
‫لطفا تشریف بیارین
‫این مدل دایسونـه، پادشاه جاروبرقی‌هاست
‫قدرتش زیاده. ‫مکشش فوق‌العاده‌ست
‫از این بهتر توی بازار پیدا نمی‌کنید
‫تازه خیلی هم سبکه و راحت ‫می‌تونید از پله‌ها بالا و پایین ببریدش
‫عالیه. خب...
‫یکم عجیب‌وغریبه، نه؟
‫جزو آخرین مدل‌هاست. با یه تکنولوژی انقلابی
‫- البته قیمتش هم بالاست ‫- چنده؟
‫229 پوند
‫نمی‌دونم. گمونم با یه دونه که
‫شبیه مدل‌های قدیمی باشه، راحت‌تر باشم.
‫یه چیزی تو مایه‌های... اون یکی
‫بله، جارو برقی عصایی هوور.
‫قدرتش خیلی کمتره و برای ‫بودجه‌ی کم انتخاب مناسبیه
‫میشه... وای خدایا! ‫خیلی‌سنگین‌تره، نه؟
‫بعید می‌دونم زورم برسه با خودم
‫از پله‌ها بالا و پایین ببرمش
‫گمونم آره...
‫شاید یه چیز غیربرقی بهتر باشه
‫یه بیسل. اسمشون همینه؟
‫همونا که با غلطک‌هاشون که حین حرکت ‫گرد و خاک رو جمع می‌کنه
‫آهان آره. خودشه. این یکی چی؟
‫فرش آپارتمان‌تون چقدر ضخیمه؟ ‫آپارتمان نیست. خونه ویلاییه.
‫یه خونه‌ ردیفی با باغچه و...
‫فرش یا قالیچه؟ یا هیچ‌کدوم؟
‫خب طبقه پایین کفپوش چوبی داره با چندتا فرش
‫بالا هم بیشتر فرشه. نظرت چیه؟
‫همه‌شون خوبن
‫خب چه تفاوت‌هایی دارن؟
‫نه، اصلا قابل مقایسه نیستن
‫عین این می‌مونه که بخوای مازراتی رو ‫با تویوتا کمری مقایسه کنی
‫من اصلا ماشین ندارم
‫منظورم اینه که جفت‌شون یه کار رو می‌کنن
‫ولی یکی‌شون بهتـره
‫شما جای من بودی کدوم رو می‌خریدی؟
‫دایسون رو
‫شما توی این زمینه متخصصی دیگه
‫ناامیدتون نمی‌کنه. ارزشش رو داره
‫به وضوح کم‌طاقتی و بی‌حوصلگیش رو حس کردم
‫چرا اینقدر مضطرب بود؟
‫قطعا به خاطر یه پیرمردی که نمی‌دونه ‫کدوم مدل جاروبرقی رو بخره، نبود
‫می‌خواین براتون بیاریم دم خونه؟ ‫باید هزینه بیشتری بدم؟
‫نه، برای سفارشات بالای 50 پوند ‫ارسال‌مون رایگانـه
‫چه خوب
‫خب بیاریم دم خونه یا با خودتون می‌برین؟
‫اگه بیارین بهتره
‫میشه اسم‌تون رو بفرمایید
‫جوزف تئودور کنراد کوژِینوسکی
‫میشه لطفا بگین چطور نوشته میشه؟
‫ج - و - ز - ف
‫با یه اکسان اگو روی حرف «اُ»(واو)
‫اکسان اگو دیگه چیه؟
‫علامتِ اکسان اگو به سمت راسته
‫برخلاف اکسان گراو که یکم به سمت چپ متمایله
‫مثل علامتی که بالای بعضی حروفِ فرانسویه
‫صحیح، باشه. بهتره برام روی کاغذ بنویسین
‫لطفا آدرس‌تونم بنویسین
‫بهش اسمِ اصلی جوزف کنراد رو گفته بودم (نویسنده‌ی بریتانیایی-لهستانی)
‫نه اینکه بدونه جوزف کنراد کیه
‫ولی اسم واقعیش باعث میشه بیشتر تایپ کنه
‫و احتمالا جا کم بیاره
‫بعد از "س"، "ل" نوشتین؟
‫"ک" نوشتم
‫[بـرای نیکلاس ریونزکرافت] ‫چطور پرداخت می‌کنین؟
‫اگه بشه می‌خوام با کارت اعتباریم پرداخت کنم
‫مطمئنین اون یکی جارو بهتر نیست؟
‫گفتم که، به نظرم جاروی ‫خیلی خوبی انتخاب کردین
‫- فقط من... ‫- ببخشید؟
‫مطمئن نیستم. چطور بگم؟
‫برای یه نفر با این حقوق بازنشستگی، ‫پول زیادیه
‫- ولی... ‫- واقعا شرمنده
‫بعید می‌دونم بتونم بخرمش
‫ببخشید که نظرم عوض شـد
‫ممنون از کمکت. ‫امیدوارم وقتت رو نگرفته باشم
‫ممنون
‫امیدوار بودم حداقل بتونه راضیم کنه
‫یه چیزِ غیرضروری بخرم
‫ولی امیدی نداشت
‫یه موجودِ کاملا بی‌مصرف
‫خیلی راحت می‌شد به دامش انداخت
‫صبح بخیر کاترین. ‫تبریک میگم بابت جایزه
‫مرسی جودی
‫- صبح بخیر کاترین ‫- جیسو
‫چطور پیش رفت؟
‫خوب بود
‫می‌دونم از این چیزها متنفری
‫تبریک میگم، کاترین
‫ممنون، مِگ
‫کلی کارت برات فرستادن
‫- این رو از طبقه بالا فرستادن ‫- چقدر قشنگن
‫شامپاین هم فرستادن
‫جایزه اینه؟ ‫آره
‫- میشه دستم بگیرم؟ ‫- آره حتما. سنگینه
‫- تبریک میگم کاترین ‫- سلام
‫مبارکه کاترین
‫می‌خوام ببینم سایمون وقتی جایزه رو ببینه
‫چه واکشنی نشون میده
‫خب جابه‌جایی چطور پیش میره؟
‫روالـه
‫تا میای یه جا مستقر شی باید باز جابه‌جا بشی
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- آره لطفا
‫- باریکلا کتی ‫- مرسی. مرسی سایمون
‫خب حالا برنامه‌ت چیه؟
‫خب یه نفر می‌خواد مستندم رو فیلم سینمایی کنه
‫- آره. فیلم... ‫- این...
‫- عالیه. آره ‫- جدی؟
‫- آره ‫- هرچند فکر نمی‌کنم آمریکایی‌ها
‫بتونن با فرهنگ مدرسه ‫شبانه‌روزی ارتباط بگیرن
‫- بعید می‌دونم ‫- آره
‫آره ولی می‌خوان جودی فاستر ‫نقش اصلی رو بازی کنه
‫- خیلی‌خب ‫- آره
‫خب، جودی بازیگرِ خفنیه
‫- همینو بگو! ‫- آره
‫اگه خواستی درباره‌ش حرف بزنی بهم خبر بده
‫- حتما ‫- چون من تجربه کار با...
‫چندتا فیلمساز داشتم ‫- آره می‌دونم ‫- باشه
‫- مرسی سایمون ‫- خواهش می‌کنم کتی
‫راست گفتی؟ قراره ازش اقتباس سینمایی بشه؟
‫نه. فقط می‌خواستم واکنشش رو ببینم!
‫خیلی بدی
‫واقعا
‫اینم از عکس‌هاتون، نگاتیوها و فلش
‫فکر می‌کردم به خاطر محتوای حساس عکس‌ها
‫زیر بار نرن چاپ‌شون کنن
‫ولی هیچی نگفتن
‫[رابرت ریونزکرافت. خصوصی و مهم.]
‫دیگه مهمات داشتم
‫فقط لازم بود یه نارنجک پرت کنم
‫صحیح، باشه. ‫فقط اینجا کلیک کن. حله؟
‫- روز خوش جناب ‫- روز خوش
‫می‌دونی که افرادِ معدودی
‫از وقایعی که الهام‌بخشِ این کتاب بودن، ‫خبر داشتن
‫و خودت رو سرزنش می‌کنی که
‫با همون دقت و جدیتی که ‫صرفِ موضوعاتِ دیگه می‌کردی
‫این موضوع رو بررسی نکردی
‫تو فقط یک بار نانسی بریگزستاک رو دیدی، ‫ اونم ده سال پیش
‫و به این نتیجه می‌رسی که ‫شاید قدرتش رو دست کم گرفتی
‫شاید اون پیرزنِ نحیف مرگ رو شکست داده
‫و حالا داره سراغِ تو میاد
‫- خانم بریگزستاک؟ ‫- بله
‫کاترین هستم
‫- قهوه یا چای می‌خورین؟ ‫- نه، مرسی
‫تسلیت میگم
‫جانم؟
‫شوهر... شوهرتون... ‫توی نامه‌تون نوشته بودین
‫- شوهرتون از دنیا رفته ‫- آهان بله. ممنون
‫بله
‫خب چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫تو به من فکر می‌کنی؟
‫چون من هر روز بهت فکر می‌کنم
‫تعجب کردم دیگه خبری ازت نشد
‫حتی به خودت زحمت ندادی مراسم ختم پسرم بیای
‫گل هم نفرستادی
‫آره. نـه
‫بله، واقعا متأسفم
‫این حداقل کاری بود که می‌تونستی بکنی
‫با توجه به اون اتفاقات، کار درست این بود
‫خودتم بچه داری. ‫باید این چیزها رو بفهمی
‫الان که اینجام، خانم بریگزستاک
‫وقتی اون اتفاق افتاد، به ‫پلیس گفتی پسرم رو نمی‌شناختی
‫جاناتان
‫ولی می‌شناختی
‫می‌شناختیش، نه؟
‫بله
‫خب چرا دروغ گفتی؟ ‫چرا راستش رو نگفتی؟
‫فکر نمی‌کردم فایده‌ای داشته باشه
‫فایده؟ برای کی؟ برای خودت؟
‫نه، نه. برای هر کسی
‫خیلی‌خب، آره. فراموشش کردی
‫خودتو خلاص کردی
‫قسر در رفتی. اینم صرفا برات یه رازِ مگو بود
‫- نه ‫- زندگیِ من بعد از اون اتفاق جهنـم شد
‫هر روزش جهنم بود
‫مجبور شدم کارم رو ول کنم. همه‌چیم رو باختم
‫بله. متأسفم
‫خب اگه الان می‌خوای کار درست رو بکنی
‫بهتره به حرف بیای
‫چون این احتمالا آخرین فرصتت باشه
‫فقط باید بدونین که برام ‫راحت نیست خانم بریگزستاک
‫در واقع خیلی پیچیده‌ست...
‫پیچیده‌ست؟ پیچیده؟ ‫نه، نه، نه، نه، نه، هیچ هم پیچیده نیست
‫- من دارم می‌میرم. سرطان لاعلاج دارم ‫- خیلی...
‫خیلی متأسفم
‫پس خیلی پیچیده نیست، نه؟
‫متأسفم. فکر نمی‌کنم...
‫فکر نمی‌کنم بتونم چیزی بگم که کمک‌تون کنه
‫اسمِ پسرت نیکلاسه، درسته؟
‫آره
‫می‌خوام ببینمش
‫جانم؟
‫می‌خوام پسرت رو ببینم
‫- نه ‫- فقط یه لحظه
‫- نه، نه، ببخشید، نمیشه ‫- مطمئنم می‌تونی دلیلش رو درک کنی
‫پسرت سالم و سرحال داره می‌چرخه درحالی‌که ‫پسرِ من زیر یه خروار خاک داره می‌پوسه
‫نیکلاس جونش رو مدیونِ پسر منـه
‫باید بدونه اگه جاناتان نبود الان زنده نبود
‫ببخشید. اصلا اشتباه کردم اومدم اینجا
‫واقعا شاهکاری!
‫چطوری می‌تونی شب‌ها بخوابی؟ ‫چطور می‌تونی با خودت کنار بیای؟
‫بابتِ بیماری‌تون متأسفم ‫ولی کمکی از من ساخته نیست
‫- اون پسرت رو نجات داد ‫- خب کاش نمی‌داد
‫خسته نمیشی اینقدر نقش بازی می‌کنی؟
‫آره، همینه. فرار کن. برو
‫نانسی بریگزستاک سال 2011 مُرده
‫- فقط شوهرش زنده مونده ‫- نه، نه، شوهرش مُرده
‫نه، زنده‌ست
‫اسمش استفان بریگزستاکـه و 77 سالشه
‫معلم بازنشسته‌ست. فارغ‌التحصیلِ کمبریجه ‫و ساکنِ لندنـه
‫اطلاعات تماسش رو داری؟
‫- بیا. ادرس و شماره تلفن ‫- مرسی
‫برات ایمیل هم کردم
‫بهش زنگ نـزن
‫فقط می‌خوام بدونم این چند سال ‫سرش به چه کاری گرم بوده
‫خب، قضیه چیه؟
‫« استفان بریگزستاک، بچه‌باز؟ »
‫هنوز نمی‌دونم
‫احتمالاً چیز خاصی نیست. ‫فقط...ممنون جیسو.
‫- مرسی ‫- خواهش
‫واسه چیزی که تهدیدت می‌کنه ‫یه اسم و یه چهره پیدا کردی
‫افسار این فرآیند رو دست گرفتی
‫تمرکزت رو دوباره بدست آوردی
‫دوباره حس امنیت داری...
‫ولی متوجهی که باید استفان بریگزستاک رو ‫گیر بندازی
‫قبل اینکه بتونه به کسی صدمه‌ی جدی بزنه
‫« پیامک از رابرت: بی‌صبرانه ‫منتظر یه قرار شام هستم »
‫درها در حال بسته شدن
‫سلام، صندوق هوپ. جنیس صحبت می‌کنه. ‫تماس‌تون رو به کجا وصل کنم؟
‫« صندوق خیریه‌ی هوپ » ‫ببخشید؟
‫بله. چه کمکی ازم برمیاد؟
‫بله. یه بسته دارم واسه آقای رابرت ریونسکرافت
‫می‌‌تونستید همون پایین به پذیرش تحویل بدید
‫بله می‌‌دونم، ولی منتظرشـه و
‫به من گفتن
‫حواسم باشه صحیح و سالم به دستش می‌رسه
‫- به منشیش میگم ‫- ممنون
‫آسانسور در حال رفتن به پایین
‫درها در حال بسته شدن
‫- سلام، رکس ‫- سلام، کاترین
‫- وضعیت صید چطوره؟ ‫- عالیه. تازه رسیده
‫عه، چه خوب. دو تا می‌خوام. مرسی
‫حتماً. پاکشون کنم؟
‫نه. فقط سرشون رو جدا کن ‫- باشه ‫- ممنون
‫اوایل رابطه‌ات،
‫با رابرت یه سفر رفتی پاریس
‫توی یه رستوران در «ایل سن لویی»،
‫جفت‌تون «سول میونیق» خوردید که ‫اون خیلی دوست داشت
‫تو آشپز حرفه‌ای نیستی، ‫ولی اون دستور پخت رو یاد گرفتی
‫هر بار که می‌خوای دوباره ‫اون اوقات شادتر و راحت‌تر رو
‫برای خودت و رابرت تداعی کنی، ‫این غذا رو می‌پزی
‫یه شاخه اضافی برداشتم
‫- سرشون رو می‌خوای؟ ‫- نه، نه. باشه پیش خودت
‫- اونا رو بده به اِما ‫- حتماً. ممنون
‫- می‌بینمت ‫- خیلی‌خب. خداحافظ
‫رابرت
‫اینا همون پرونده‌هایی بود که می‌خواستی و ‫این بسته هم کمی قبل‌تر رسید
‫گفتن منتظرشی
‫ممنون. بذارش روی میز لطفاً
‫چیز دیگه‌ای لازم داری، رابرت؟
‫نه. دیگه کاری نیست. ‫شب خوبی داشته باشی، امیلی.
‫ممنون. تو هم همینطور رابرت
‫اگه میشه در رو باز بذار ‫آره
‫رابرت مدیر شرکتیـه که
‫امور چندین سازمان مردم‌نهاد رو در دست داره،
‫خیلی‌هاشون توسط خانواده‌اش واسه ‫اهداف خیریه‌ای و اعتبار تأسیس شدن
‫ولی بعلاوه، میشه باهاشون قوانینِ ‫ضد پولشویی رو هم دور زد
‫« سراسر بیگانه، ای‌جی پرستون »
‫امیلی! امیلی!
‫امیلی!
‫- رابرت؟ ‫- شرمنده، امیلی
‫این از کجا اومده؟
‫یکی به پذیرش تحویلش داد
‫- کی؟ ‫- جنیس گفت یه پیرمرد بوده
‫گفت منتظرش هستید. ‫چیز دیگه‌ای نگفت.
‫این مرد قیافه‌اش چه شکلی بود؟
‫گفت ظاهرش نامرتب و شلخته بود، ‫ولی مؤدب بود
‫اینجا نموند، فقط پاکت رو داد و رفت
‫- مشکلی هست؟ ‫- نه، نه، نه
‫مشکلی نیست. ممنون. ‫صبح می‌بینمت.
‫- شب بخیر، آقای ریونسکرافت ‫- شب بخیر. ممنون
‫درها در حال بسته شدن
‫هتلی که عکس‌‌ها توش ‫گرفته شده بود رو شناخت...
‫ولی چیزی که نمی‌تونه ‫ازش چشم برداره، کاترینـه
‫بدون شک چهره‌ی کاترینـه
‫ولی این حالات و ژست‌ها رو ازش ندیده بود
‫این کاترین توی عکس‌ها همسرش نیست
‫وای خدا
‫این یه زن جوون پر از امیال و آرزوئـه،
‫که تمام و کمال به لذت تن داده
‫تمایلاتِ جنسیش در مطلوب‌ترین حالتـه و ‫هیچ ارتباطی با رابرت نداره
‫اون این کاترین رو نمی‌شناسه
‫همینطور برانگیختگی‌ای که توی ‫اضطراب و دردش نهفته‌ست
‫همیشه هر هفته به مادرت زنگ می‌زنی
‫هرچند، اخیراً، این تماس‌ها ‫سَرسَری بودن، مکالمات بی‌دقت و
‫حس می‌کنی حقش بیشتر از ایناست
‫مادرت کم‌کم تاریخ‌ها و زمان‌ها رو قاتی می‌کنه،
‫ولی هنوز جای نگرانی نیست
‫الو؟
‫مامان. حالت چطوره؟
‫این هفته برات چطور گذشت؟
‫عالی. ممنون
‫ساکت بود، ولی خیلی خوب
‫کِی از تعطیلات برگشتی؟
‫خیلی وقتـه برگشتم
‫از اون موقع چندین دفعه دیدمت
‫- رفتی بچه‌ی جدید اِما رو دیدی؟ ‫- آره. اومدن دنبالم
‫خیلی لطف داشتن
‫- وروجکِ کوچولو. یه بند می‎‌خندید ‫- جدی؟
‫چه خبر از نیک و کارش؟
‫آره. آره، گمونم از کارش راضیـه
‫آره، واقعاً راضیـه
‫خیلی هم عالی. الحق پسر باهوشیـه
‫شرمنده که این چند هفته بهت سر نزدم
‫همه چی به‌هم ریخته بود. ‫دردسر اسباب‌کشی و اینا دیگه.
‫خل شدی؟ همین دو روز پیش اومدی که
‫دیروز که دیدمت خوشحال شدم
‫نه مامان، دو هفته‌ست که نیومدم
‫می‌دونی، من و رابرت اسباب‌کشی کردیم
‫نمی‌دونستم
‫خونه‌مون رو عوض کردیم
‫ببین، چطوره یه ناهار خانوادگی با هم بخوریم؟
‫می‌تونم نیک رو هم بگم بیاد. ‫بیام دنبالت؟
‫نه، لازم نیست بیای دنبالم، کاترین. ‫می‌تونم با اتوبوس بیام.
‫خیلی‌خب. می‌تونیم درموردش حرف بزنیم
‫آلینا چطوره؟ ‫حواسش به همه چی هست؟
‫خوبه
‫خیلی‌خب. می‌خوای بیشتر بهت سر بزنه؟
‫یعنی طول هفته هر روز بیاد
‫وای خدا، نه. نه
‫می‌شینیم با هم تلوزیون می‌بینیم
‫مبل بوی ادویه کاری گرفته
‫- خب، لابد خیلی دوستت داره پس ‫- اون حرف نداره
‫خیلی‌خب مامان. آره، ‫بهتره برگردم سر آماده کردنِ شام و...
‫- ولی باز بهت زنگ می‌زنم. خب؟ ‫- باشه، عزیزم
‫- دوستت دارم. آره. خداحافظ ‫- خداحافظ. مراقبت کن. خداحافظ
‫می‌دونی که دلت نمی‌خواد قبول کنی ‫وضع مادرت رو به وخامت میره
‫هنوز جدی نیست، ‫ولی بالأخره به چشم میاد
‫« شام ساعت 7 حاضره، ‫انگشت‌هات رو می‌خوری! بوس بوس »
‫رابرت می‌دونه عکس‌ها چه زمانی گرفته شدن
‫حین سفر ایتالیا
‫یادش میاد که یه جاهایی ‫از اون تعطیلات رو حضور نداشت
‫زودتر با پرواز برگشت خونه و
‫کاترین و نیکلاس رو تنها گذاشت
‫کاترین: « شام ساعت 7 حاضره، ‫انگشت‌هات رو می‌خوری! بوس بوس »
‫- الو؟ ‫- نیک. سلام، منم پدرت
‫سلام
‫گوش کن، غذا خوردی؟
‫نه
‫خب، میام پیشت و
‫شام می‌برمت بیرون
‫کارم تا دیروقت طول کشید و ‫دارم از گشنگی تلف میشم
‫زیاد طولش نمیدم
‫می‌ریم همون میخونه‌ای که نزدیکتـه. ‫اتفاقاً سر راه مسیرم تا خونه‌ست.
‫راستی مامان داره سعی می‌کنه ‫باهات تماس بگیره
‫آره. آره. آره. می‌دونم. می‌دونم
‫باهاش حرف زدم، ‫جای نگرانی نیست
‫زودی می‌بینمت، پسرک
‫باشه
‫« شام حاضره؟ بوس بوس »
‫رابرت جواب پیامک‌ها و تماس‌هات رو نمیده
‫این آزارت میده. ‫حتی زنگ نزده عذرخواهی کنه.
‫فکر می‌کنی خودخواه شده. ‫اصلاً به فکرت نیست.
‫ناراحتی
‫« ساعت 7:45 شد. ‫کاش زودتر بهم خبر می‌دادی که نمیای »
‫کاترین اشتباه می‌کنه
‫این دو ساعتِ گذشته، ‫تمام فکر و ذکر رابرت، کاترین بوده
‫قبل آشناییش با کاترین،
‫رابرت تجربه‌ی جنسی چندانی نداشت
‫و هرچند هیچ‌وقت در این باره صحبتی نکردن، ‫[کاترین: چی شده؟]
‫همیشه می‌ترسید که نکنه ‫کاترین ازش باتجربه‌تر باشه
‫این همیشه حس اعتماد به نفس رو ازش می‌گرفت
‫- بریم؟ ‫- هنوز حاضر نیستم
‫مشکلی نیست. میام بالا منتظر میشم
‫بشین. کسی نیست
‫از خونه‌اش بوی مواد مخدر میاد
‫از سه ماه پیش که
‫با کاترین به نیکلاس کمک کردن به اونجا ‫اسباب‌کشی کنه، رابرت به اونجا سر نزده بود
‫حالش از آپارتمان به‌هم خورد،
‫ولی واسه خودش اینطوری توجیه کرد که ‫توی آپارتمانی پر از دانشجو، جز این انتظار نمیره
‫فقط نیکلاس دانشجو نبود
‫رابرت نمی‌خواست قبول کنه
‫ولی عمیقاً از نیکلاس ناامید شده بود
‫به خودش میگه که پسرش یه زمان ‫پر از استعداد و پتانسیل بود و
‫عصبانیتش از کاترین ‫از یه جهت دیگه شدت می‌گیره
‫این تقصیر کاترینـه
‫اون همیشه کار و لذت خودش رو ‫توی اولویت قرار میده
‫از پسر خودش غفلت می‌کنه
‫و حالا نیکلاس رو از خودش دور کرده
‫رابرت رو قانع کرد که
‫واسش بهتره که مستقل باشه
‫زود باش رفیق. بریم «مونت‌پلیه»؟
‫از اون کروکت‌های خوک دارن که ‫واسش سر و دست می‌شکونی
‫می‌تونی بیرون منتظر باشی. ‫یه دقیقه‌ای میام.
‫عجله نکن، رفیق
‫آره، کنجکاوم که به کجا می‌رسی
‫نه، اگه بتونم توش مشارکت داشته باشم و
‫پول بیشتری به جیب بزنم، عالی میشه
‫عالیه ‫نمی‌دونم. شاید
‫گمونم دلم می‌خواد واردِ...
‫کار مدیریت و این چیزا بشم
‫حتی یه برنامه‌ی پنج ساله بهم دادن
‫گمونم گفتن بعد یک ماه آموزش تمومه و
‫بعدش شامل مزایای کارکنان و این چیزا میشم
‫یعنی، بهتر از این نمیشه، نه؟
‫آره. آره. آره، محشره
‫خب، اوضاع توی آپارتمان چطوره؟
‫این اواخر زیاد اونجا نبودم
‫- چرا؟ ‫- یه دختری هست که باهاش آشنا شدم و
‫اکثر اوقاتم توی خونه‌ی اون می‌گذره
‫بیشتر ازش برام بگو
‫چیز زیادی واسه گفتن نیست
‫فکر نکنم باب سلیقه‌ی مامان باشه
‫ربطی به مادرت نداره که. ‫اون کی باشه قضاوتت کنه؟
‫خب این دختره، چطوریاست؟
‫خدا خدا می‌کنیم این تابستون بریم سفر،
‫ولی مطمئن نیستم بتونم پولش رو جور کنم
‫کجا برید؟ ‫یه جای ارزون
‫مثلاً مایورکا یا اسپانیا
‫ایتالیا چطور؟
‫گمونم آره. سواحل‌شون قشنگـه؟
‫آره، البته که قشنگـه
‫مگه اون تعطیلاتی که وقتی بچه بودی ‫رفتیم ایتالیا رو یادت نیست؟
‫- نه ‫- آره، پنج سالت بود
‫به خاطر کارم مجبور شدم ‫وسط سفر برگردم خونه
‫مامان و تو رو تنها گذاشتم
‫- خاطره‌ی واضحی ازش توی ذهنم نیست ‫- آره. فقط یه چند روز بود
‫اون موقع خیلی بابت رفتنم ناراحت شدم
‫نباید با مامانی جونت تنهات می‌ذاشتم
‫لازم نیست ناراحت بشی، پدر، ‫چون من یادم نمیاد
‫نه، ولی ناراحتم... بدجور
‫مطمئنی چیزی یادت نمیاد؟
‫مامانی با یکی از دوستاش ملاقات نکرد؟
‫دارم میگم، چیزی یادم نیست
‫باید دوست‌دخترت رو ببری یه جای خوب. ‫کمکت می‌کنم.
‫من که از خدامـه، ولی مامان راضی نمیشه
‫میگه خلاف قوانینـه و ‫باید خودم راست و ریستش کنم
‫خب پس، گور باباش
‫ممنون
‫- یه بطری دیگه می‌خوای؟ ‫- نه، همین کافیه واسم
‫به طرز غیر قابل توجیهی وحشتناکـه
‫خیلی‌خب. الان برمی‌گردم
‫چی شده؟
‫عزیزم؟
‫وای خدا
‫اینا رو فرستادن دفتر
‫کی فرستاده؟
‫نمی‌دونم
‫دیگه کی اینا رو داره؟
‫نمی‌دونم
‫نمی‌دونی؟
‫اینا ممکنه هر لحظه توی ‫اینترنت پخش بشن. بگیر بشین
‫نگاهشون کن
‫کی اینا رو بهت داده؟ ‫نگاهشون کن
‫خواهش می‌کنم، من...
‫با دقت نگاهشون کن
‫خواهش می‌کنم، رابرت. ‫می‌تونم توضیح بدم.
‫من فقط...عزیزم، خواهش می‌کنم بس کن
‫چطور تونستی؟
‫خیلی متأسفم
‫وای خدا، باید بهت می‌گفتم
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاد؟ ‫اینطوری نیست که...
‫مالِ خیلی وقت پیشـه. من...
‫دقیقاً می‌دونم چه زمانی بوده. ‫باهات روی اون تخت خوابیدم.
‫آره می‌دونم. باید بهت می‌گفتم
‫تا جایی که یادمـه، ‫اون موقع به ندرت رابطه‌ی جنسی داشتیم
‫واسه همین این شورت کوفتی رو برات خریدم
‫رابرت، بس کن. بهت میگم، ‫ولی فقط گوش کن.
‫- حالا با عقل جور در میاد ‫- اگه گوش کنی برات میگم
‫چون بعد از اون تعطیلات...
‫بعد از اون... ‫بذار حرف بزنم، کاترین
‫بعد از همون تعطیلات کوفتی بود که
‫بهم گفتی می‌خوای برگردی سر کارت
‫- آره، خب... ‫- آره. گفتی «من افسرده شدم.
‫دلم واسه کارم تنگ شده. ‫دیگه خودم رو نمی‌شناسم.»
‫کسشعر گفتی
‫از مادر بودن خسته شده بودی. ‫از ازدواج با من خسته شده بودی.
‫- نه. نه. نه ‫- نه، خسته شده بودی و
‫- باید توجه بقیه رو به خودت جلب می‌کردی ‫- نه، رابرت، اینطور...
‫خدا می‌دونه چند بار اتفاق افتاده
‫اون همه سفر کاری کوفتی رفتی
‫نه، نه، نه، نه. رابرت، خواهش می‌کنم
‫عجیب نیست که هر وقت می‌خوام باهات ‫سکس کنم میگی میگرنم عود کرده
‫می‌دونم. متأسفم
‫- دلیلش این نیست که دلم نمی‌خواد ‫- تابلوئـه هیچوقت واست کافی نبودم
‫نه، نه. بودی. بودی. ‫هستی، عزیزم.
‫باید به حرف خانواده‌ام گوش می‌دادم. ‫راجع به توی لعنتی بهم هشدار داده بودن!
‫عزیزم، لطفاً بس کن. ‫اگه میشه بهم گوش کن عزیزم.
‫بهت گوش بدم؟
‫نمی‌خواستم اونجا تنهامون بذاری
‫یادتـه؟
‫ازت خواستم نری. ‫برنگردی سر کار،
‫من و نیک رو تنها نذاری
‫یادتـه؟ چون نمی‌خواستم تنها باشم. ‫می‌خواستم...
‫بابا تو دیگه کی هستی. ‫داری میگی این...
‫- نه. می‌خواستم با... ‫- داری میگی این تقصیر منـه
‫- نه، نه، نه، نه ‫- البته، همیشه قربانی تویی
‫مگه نه؟ ‫خب، آره، هستم. من...
‫نه، نه، نه. واقعاً خیال می‌کنی ‫می‌تونی همه چی رو توجیه کنی، نه؟
‫می‌تونی همه‌ی اطرافیانت رو بازی بدی و
‫خودت رو کاترینِ مقدس جا بزنی؟
‫نامرد نباش
‫من شدم نامرد؟ کاترین
‫خب، ادامه داشت؟
‫- نه ‫- کی بود؟
‫اون...
‫- می‌خوام بدونم کدوم خری بوده ‫- عزیزم خواهش می‌کنم
‫یه پیشخدمت ایتالیایی؟
‫- نه ‫- یه سکس تصادفی حین تعطیلات بود؟
‫- مثلاً یه نوجوونِ حشری. بُکن در رو؟ ‫- نه
‫یا مثلاً یه توریستِ بریتانیایی که ‫اومده بوده تور تفریحی؟
‫- آفتاب گرفتید، چندتا آبجو خوردید و... ‫- نه
‫نمی‌دونم
‫البته، معمولاً بچه‌هاشون رو ‫با خودشون نمی‌برن، مگه نه؟
‫می‌دونم. ولی اینطوری نبود
‫خب، چطوری بود؟ ‫چون داشته از نیک هم عکس می‌گرفته
‫پسرمون اونجا بود. پسرمون!
‫- می‌دونم. متأسفم. خیلی متأسفم ‫- چطور تونستی این کار رو باهاش بکنی؟
‫با من بکنی یه چیزه، ولی با اون آخه؟!
‫بیخود نیست که سال به سال باهات حرف نمی‌زنه
‫بیخود نیست که حتی نمی‌تونه نگاهت کنه
‫علتش چیزاییـه که دیده؟
‫- نه، نه، نه ‫- این اتفاقات رو دیده؟
‫یا شنیده؟
‫نه، نیک هیچی نشنیده. ‫قسم می‌خورم.
‫حواسم بود چیزی نبینه و نشنوئـه
‫عالیه. تو بهترین مادر تاریخی
‫چطوره اینم بذاریم کنار بقیه‌ی جوایزت؟
‫من مادر افتضاحی هستم. خودم می‌دونم
‫ولی اون هیچی نشنید. ‫اون هیچی نمی‌دونه.
‫اون این کتاب رو خونده، مگه نه کاترین؟
‫آره می‌دونم خونده. ‫ولی به ارتباطش پی نبرده.
‫- بابا تو دیگه کی هستی ‫- خب...
‫نویسنده‌اش اونـه؟
‫چی گفتی؟ نشنیدم
‫- نمی‌تونسته اون باشه ‫- پس کی نوشته؟
‫نمی‌دونم
‫- پدرش، فکر کنم ‫- پدرش؟
‫آره. فکر کنم پدرش بوده
‫وای خدا. سگ‌مصب بچه بوده، مگه نه؟
‫چند سالش بود؟
‫اون مُرده. اون مُرد
‫واسه همین بهم نگفتی
‫خیال کردی قسر در رفتی
‫نه، فکر کردم می‌تونم فراموشش کنم
‫- دارم همین رو بهت میگم ‫- خیال کردی قسر در رفتی
‫نمی‌تونم. خواهش می‌کنم عزیزم. لطفاً
‫- می‌خوام بهت بگم ‫- فکر کردی قسر در رفتی
‫لطفاً نرو. همه چی رو بهت میگم
‫- خواهش می‌کنم ‫- بهم دست نزن، کاترین
‫خواهش می‌کنم رابرت. نرو ‫لطفاً بمون. ترکم نکن
‫- مشکلی نیست. کتاب رو می‌خونم می‎‌فهمم دیگه ‫- عزیزم. عزیزم. خواهش می‌کنم. لطفاً
‫گفتم به من دست نزن!
‫باشه. خیلی متأسفم
‫رابرت؛ لطفاً تنهام نذار ‫نرو
‫رابرت! رابرت! لطفاً نرو...
‫اینطوری که فکر می‌کنی نیست عزیزم!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.