مـــقـــر اصـــلـــی گـــروه تـــکـــاوران
اتـــاق غـــذاخـــوری مـــخـــصـــوص
رد کـــیـــپـــر سال بالایی رده اول از یونیت رد جین هیمورا ســـال پایینی رده اول از یونیت رد
بــلــو کــیــپــر سال بالایی رده اول از یونیت بلو کوماچی آیزومه سال پایینی رده اول از یونیت بلو
گــریــن کــیــپــر سال بالایی رده اول از یونیت گرین کانون هیسویی سال پایینی رده اول از یونیت گرین
پــیــنــک کــیــپــر سال بالایی رده اول از یونیت پینک ماسورو نادِشیکو سال پایینی رده اول از یونیت پینک
یـــلـــو کـــیـــپـــر سال بالایی رده اول از یونیت یلو یومِکو سوزوکیری سال پایینی رده اول از یونیت یلو
‫آخرین باری که اینطور جلسه‌ی اضطراری داشتیم، ‫ کی بود؟
غذاخوری مخصوص لیدرهای تکاوران قهرمان
‫نه تنها دراگون کیپرهای سال بالایی رده بالا،
‫بلکه سال پایینی‌های رده بالا هم اینجان.
‫قراره که بعد از مدتها اعضاء عوض بشن؟
‫حالا اون به کنار، ‫چطوره که اول غذا بخوریم؟
‫دارم از گرسنگی می‌میرم.
‫این که برای تو عادیه.
‫نفر آخر هم رسید.
‫خوبه، حالا همه اینجاییم.
شایستگان را تشــویــق و شـــــروران را تنبیه کنید
‫اوی، یِلو!
‫انگاری معشوقه‌ت رو خوب تربیت نکردی!
‫دیر کرده ولی حتی معذرت خواهی هم نمی‌کنه.
‫من عذر می‌خوام.
‫همیشه کارهاشو به روش خودش انجام می‌ده.
‫لعنت بهت، یه چیزی بگو دیگه!
‫"معشوقه"؟
‫رابطه‌ی بین دراگون کیپرها و افرادشون
‫می‌تونه تغییر کنه،
‫ولی حالا معلوم شد که تو چطور به دستیارت نگاه می‌کنی.
‫شبیه بچه دبیرستانی‌هایی که تازه به بلوغ رسیدن ‫حرف می‌زنی.
‫چه زری زدی؟! ‫سلیطه خانوم!
‫بســـــــه!
‫آی....
‫چه غلطی داری می‌کنی، آیزومه؟
‫بلو-چان! برخوردت خیلی افتضاحه!
‫باید طبق قول قرارمون، کم حرف باشی!
‫- تو دخالت نکن! ‫- بس کنید دیگه، احمقا!
دراگــــی - کـــــون نشانه‌ی خوش‌یمنی گروه تکاوران ‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫ با افراد خودت می‌جنگی؟
‫احمقِ دیوانه! ‫چرا یه‌جوری رفتار می‌کنی انگار خیلی قدرتمندی؟
‫- سرت تو کار خودت باشه! ‫- بدن نازنینم الان می‌شکنه...
‫چطوره که بحث رو خاتمه بدیم؟
‫ما که رفتیم!
‫تو! سال پایینی رده اول از یونیت یِلو.
‫وقتی یه کار اشتباه انجام میدی، ‫باید بعدش چیکار کنی؟
‫از همگی برای این که منتظرتون گذاشتم، ‫معذرت می‌خوام.
‫خوبه! حالا می‌تونیم به کارمون برسیم.
‫همینطور که دارید می‌خورید، به حرف‌‌هام گوش بدید.
‫من گند زدم. ‫- ها؟ ‫- چی؟
‫فکر کنم که سلاح مقدسم دزدیده شده.
‫بـــرو! بـــرو! تـــکـــاور بـــازنـــده!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫دزیده شدن سلاح مقدست...
!قسمت چهارم: هیبیکی، سرباز پر احساس
‫خیلی ضایع نیست؟
‫غذای منو نخــور!
‫ر-رد سان! ‫حقیقت داره؟
‫آره. احتمالا کار همون مبارزی‌ـه که صبح کشتمش!
‫به لطف اون، نمی‌تونم تغییر شکل بدم.
‫حتی لباس نمایش تنمه!
‫خوشم نمیاد اینو بپوشم ‫توش احساس خفگی می‌کنم.
‫یه مبارز ناچیز تونست همچین کاری بکنه؟
‫باورم نمی‌شه...
‫۱۲ سال شده.
‫کاملا فراموش کرده بودم که می‌تونن بهمون ‫خیانت کنن.
‫با این حال، اگر اون مبارز نتونسته ازش استفاده کنه...
‫ممکنه که جایی مخفیش کرده باشه؟
‫یا شایدم...
‫امکانش هست که به کس دیگه‌ای ‫داده باشتش.
‫کارش غیرقابل بخششه!
‫باید با شمشیر عدالت مجازاتش کنم.
‫افراد زیادی از قول و قراری که با هیولاها گذاشتیم،
‫با خبر نیستن.
‫برای این که یه بار دیگه باهم متحد بشیم...
‫- بیاید متقابلا اقدام کنیمـ- ‫- یه لحظه صبر کنید.
‫بله، اقدامات متقابل باید انجام بشه...
‫ولی در کنارش...
‫معتقدم که باید مسئولیت این اشتباه مهیب رو گردن بگیری.
‫مرتکب خطای خیلی بزرگی شدی، رد-سان!
‫و هنوزم می‌خوای سال بالایی رده اول باشی؟
‫بس کن! الان تو شرایط اضطراری هستیمـ-
‫و مقصر این شرایط اضطراری کیه؟
‫سلاح‌های مقدس، سنگ بنای تکاورها هستن.
‫آخرین امیدمون برای محافظت از بشریت در مقابل ‫هیولاها!
‫خیلی تمسخر آمیزه که دزیده شده.
‫باید از مقامت به عنوان دراگون کیپر بودن، ‫استعفا بدی!
‫برای کسی که خودش اطلاعات سلاح مقدس رو لو داده،
‫زیادی از کوره در رفتی!
‫پسر، واقعا از دنیای آدم بزرگا متنفرم.
‫حق با تو‌ئه!
‫همونطور که گفتی،
‫باید از دراگون کیپر بودن استعفا بدم.
‫هــا؟
‫من بهتر از هر کسی می‌دونم که تو چقد سخت کار می‌کنی.
هیچ قانونی وجود نداره که بگه ما باید بر اساس رنک‌بندی نفر بعدی رو انتخاب کنیم
ولی خوشحال میشم که این مقام رو ‫دو دستی تقدیمت کنم.
‫البته!
دقیقا از زمانی که بچه بودم و رد کیپر رو ‫ در حال انجام وظیفه دیدم،
‫فقط برای این هدف خاص، خودم رو به اینجا رسوندم.
‫از پسش برمیام!
‫من از صلح به روش‌های متفاوت از تو، محافظت ‫می‌کنم.
‫در عدالت، قدرت حرف اول رو می‌زنه.
‫ر-د سان...
‫چیشد پس؟ به‌نظر نمیاد از من قوی‌تر باشی!
‫این جوری که نمیشه.
‫ناامیدم کردی! ‫آکابانه! بس کن!
‫درسته، حرفام نصفه موند.
‫خیلی خب، خوب میشه اگه حین این که ‫ غذا می‌خوریم، به حرفهام گوش بدید.
‫ادامه بدیم؟
‫خوشمزه‌س.
‫خیره سرشون متحدان صلحن.
‫از این وضعیت خوشم نمیاد.
‫موافقم. اشتهام از بین رفت.
‫- منظورم اون نیست. ‫- ها؟
‫یه چیزی آزارم میده.
‫رو این انفجار حساب می‌کنم.
‫گوش کن، هِیکیرو. این می‌تونه بدترین ‫اتفاق ممکن باشه.
‫اون مبارز تونست جون سالم به در ببره و با ‫سلاح مقدس رد فرار کنه.
‫اون مبارز دو تا راه جلو پاش داشت.
‫یا فرار کرده رفه تو قلعه شناور
‫یا باد پرتش کرده این‌ور اون‌ور
‫من قلعه رو می‌گردم.
‫تو مختصات باد رو حساب کن و سعی کن مکانش رو ‫ردیابی کنی.
‫من زنده‌ام.
‫مواد منفجره‌ی سوزوکیری، یه بار دیگه نجاتم داد.
‫آی، لعنـــتی!
‫سوراخ شکمم بسته نمیشه.
‫پس قدرت سلاح مقدس اینه...
‫هر چند...
‫هنوز نباختم...
‫متاسفانه ما فنا ناپذیریم.
‫شما تکاورای لعنتی هرگز نمی‌تونید این رو فراموش کنید...
‫خودم نابودتون می‌کنم.
‫من...
‫بر جهان مسلط میشم.
‫میدونستم! ‫زنده موندی!
‫تو...چرا اینجایی؟
‫می‌پرسی "چرا"؟
‫یه تکاور از یه هیولا فقط یه چیز می‌خواد.
‫از اونجایی که هیچ جوره نمی‌میری،
‫- اومدم که کمکت کنم. ‫- کمک؟
‫خیر سرم هیولاما.
‫خیلی زود جوش میاری!
‫لعنت بهش...
‫به‌خاطر زخم شکمم نمی‌تونم درست حرکت کنم.
‫‌نمی‌دونم زخمت رو خوب می‌کنه یا نه
‫ولی با خودم جعبه کمک‌های اولیه آوردم.
‫عه...
‫روش ‫ کمک ‫یک: ‫سرش رو ‫بزنی تا ‫ اون یکی ‫ دردش رو ‫یادش بره ‫روش ‫ کمک ‫دو: ‫ بهش ‫اهمیت ‫بدی ‫و ‫نازش کنی ‫منظوت از "کمک" این بود؟
‫هــوی!
‫نکــن!
‫انقد بدبخت نشدم که یه تکاور بخواد بیاد ازم مراقبت کنه.
‫- اوخ...درد می‌کنه... ‫- عه؟
‫اگه اینطوریه چرا از قدرت هیولاییت برای درمان زخمت ‫ استفاده نمی‌کنی؟
‫منظورم اینه که، اگه توانایی تغییر چهره داری پس ‫ حتما می‌تونی زخمت رو هم...
‫عمرا بتونم همچین کاری کنم....
‫- خب پس انگاری نمی‌تونی. ‫- هـــا! معلومه که می‌تــونم!
‫آه، باشه...
‫اگه بتونم یه تیکه از دستم رو به شکل شکمم در بیارم
‫وووآه!
‫به اعضای نحیف بدنم زل نزن!
‫آه، ببخشید.
‫واقعا از بی‌ادبیم بود که بهت زل زدم ولی ‫نتونستم نگاهم رو بگیرم.
‫این قدرتی‌ـه که از درک آدما خارجه.
‫واقعا مثل یه معجزه‌س. ‫عالیه! خارق‌العاده‌ست!
‫این که چیزی نیست.
‫واو! ایول.
‫نمایش برگزار نمی‌کنم که!
‫درخواستی داری؟
‫لطفا خودتو شبیه من کن.
‫اوه.
‫- هیبیکی هستم. ‫- فوق‌العاده‌ست!
‫می‌تونی ماسک صورت خودتو درست کنی؟
‫مثل آب خوردنه!
‫- بی‌نظیـــره! ‫- بفرما.
‫نگاه کن! ‫ حالا منم یه مبارزم!
‫اسکلی؟ انقدی خوب نیستی که یکی از ما باشی!
‫می‌تونی ترس هربار ترکیدن رو تحمل کنی؟
‫فکــ-فکر نکنم بتونم.
‫شکمم هنوز درد می‌کنه.
‫این تمام چیزی‌ـه ازم می‌خوای؟
‫می‌خوام بشناسمت.
‫می‌خوام خودمو هم بشناسم.
‫رد می‌کنم.
‫- از وقتی بچه بودم... ‫-اوی گوش میدی چی می‌گم؟
‫- همیشه می‌خواستم که کار درست رو انجام بدم. ‫- خب پس می‌خوای همینطوری به حرف زدن ادامه بدی!
‫هـــوی!
‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫این درست نیست، هیبیکی!
‫اوه...
‫حتی کلاغ‌هام باید غذا بخورن وگرنه می‌میرن.
‫زندگی همه به یک اندازه اهمیت داره.
‫خیلی خودخواهانه‌ست که ما انسان‌ها، چرخه‌ی ‫طبیعت رو از قصد به هم بریزیم.
‫عدالتِ من، پدر و مادرمن.
‫و پدر و مادرم همه چیز من بودن.
‫خبر فوری ‫ یک شی شناور مرموز
‫در آسمان شهر آمانوگاوا دیده شده.
‫همه‌ی ساکنین باید فورا این منطقه رو ‫ تخلیه کنن.
‫قراره بمیریم؟
‫همه چیز هدیه‌ی خداست.
‫اون سفینه هم همینطور!
‫ممکنه که برای اصلاح راه و روش آدم‌هایی ‫اومده باشه که،
‫از سر طمع‌شون زمین رو نابود می‌کنن.
‫پس در این صورت، جای نگرانی نیست.
‫از اونجایی ما به درستی زندگی کردیم، ‫ خدا هرگز رهامون نمی‌کنه!
‫- حق با توئه! ‫- بله!
‫چرا دنبالم اومدی؟ داری مزاحم ‫تمرین شبانه‌ام میشی!
باید مطمئن شم که توجه آدم بدا رو به ‫خودت جلب نمی‌کنی!
‫چون که خوشگلی، نه-سان.
‫انقد ضعیف نیستم که بچه کوچولویی مثل تو بخواد ‫ ازم محافظت کنه!
‫چی؟
‫نه-سان، خیلی سریعی!
‫مهم نیست چی میگی، ‫ من از عزیزانم محافظت می‌کنم!
‫اهمیتی نداره که دشمن ممکنه چقد قوی باشه.
‫- نه-سان! ‫اون دیالوگ رد کیپر بود!
‫ما اجازه نداریم اونو ببینیم، یادت رفته؟
‫بابا گفت چون خشونت‌آمیزه، اجازه نداریم ‫نگاهش کنیم.
‫ولی رد کیپر خیلی خفنه!
‫می‌خوام مثل اون بشم.
‫تعجب می‌کنم که اینو از تو می‌شنوم! ‫ تو که حرف گوش کن بودی!
‫ها؟ منظورت چیه؟
اگه تو از دراگون کیپرا خوشت میاد پس یعنی بابا داره اشتباه می‌کنه؟
‫نه‌خیر اصلانم این‌طور نیست...
‫پس، یعنی حق با باباست؟
‫چی؟ مگه همین الآنشم مشخص نیست؟
‫به گمونم فهمش برای بچه‌ی کوچولویی مثل تو سخت باشه.
‫با این حال، من حتی یه بار هم به سرم نزد که پدر و مادرم ممکنه اشتباه کنن.
‫واقعا که خیلی خفنن!
‫متحدان عدالت!
‫همه‌شون یه مشت آدم وحشی‌ان.
‫تنها دلیلی که هیولاها دارن به زور متوصل میشن اینه که
‫شماها از سر تا پا مسلحید و می‌خواید این مشکلو با خشونت حل کنید!
‫تازه هیچ‌کس هم به این قضیه توجه نمی‌کنه...
‫مگه نه؟ تو عجب دنیای ترسناکی زندگی می‌کنیم، هیبیکی.
‫اصلا امکان نداره که مامان و بابا اشتباه کنن...
‫من اونیم که در اشتباهه.
‫و بعد یه روز،
‫خداوند فرود اومد.
‫همگی. مدت‌ها دور هم جمع شدن و راز و نیاز ‫کردن‌هامون بالاخره به ثمر نشست.
‫به دعاهاتون جواب داده میشه
‫- و همگی به رستگاری خواهید رسید. ‫- خداوند متعال رو شکر...
‫خداوند در میان ما فرود آمدن.
‫هیبیکی، نمی‌تونی جایی بری!
‫چرا داری جلومو می‌گیری؟
‫واسه چی دارم جلوتو می‌گیرم؟ ‫آخه چرا برای یه بارم که شده اون مغزتو به کار نمیندازی؟
‫هاه.
‫سلام به همگی. من خدام.
‫شماها هم جزو معتقدای منید؟
‫خیلی خب، پس شماها رو هم نجات میدم.
‫مامان؟ بابا؟
‫هیبیکی!
‫هیبیکی؟ هیبیکی!
‫هیبیکی! حالت خوبه؟
‫آ-آره...
‫خدا رو شکر... که سالمی...
‫نه-سان!
‫ای وای، شرمنده که باعث درد کشیدنتون شدم.
‫خیلی زود تمومش می‌کنم.
‫چه‌خبر شده؟
‫اگه همه با هم برابرن،
‫یعنی من نمی‌تونم هیچ کاری
‫درباره‌ی مردن مامان و بابا و عذابی که نه-سان داره می‌کشه، بکنم؟
‫هیبیکی، فرار کن!
‫خودم از کسایی که برام مهمن محافظت می‌کنم!
‫اصلا هم فرقی نداره که دشمن چقدر قوی باشه!
‫اون روز، یه جوری نجات پیدا کردم
‫و بعد تصمیم گرفتم به تکاورها ملحق بشم تا بتونم مبارزه کنم.
‫هرچند، حتی اونجا هم امید زیادی پیدا نکردم.
‫طولــانی بود! داستانت صد سال طول کشید!
‫یعنی اگه زخمی نبودم حتما پرتت می‌کردم یه گوشه ‫و می‌رفتم پی کار و زندگیم!
‫شرمنده!
‫اوم... اسمت چیه؟
‫تو امتحان ورودی از یه اسم جعلی استفاده کردی، نه؟
‫حتما. وایسا تا بهت بگم.
‫اگه می‌خوای فرار کنی الآن بهترین موقعیته‌ها.
‫محض اطلاعت، من زدم اون یارو پاندایی‌ـه رو شکست دادم.
‫منظورت شون-کون‌ـه؟ ‫مگه اون یه سال سومی رده بالا نیست؟
‫آره فکر کنم یه همچین چیزی گفت. ‫چی چی هستن حالا؟
سال بالایی ر ده اول سال پایینی رده اول سال بالایی رده دوم سال پایینی رده دوم سال بالایی رده سوم سال پایینی رده سوم فاقد رنک نیروهای مستقل
‫یعنی تو تونستی پنجمین عضو قدرتمند
‫‫از یونیت رد رو شکست بدی.
‫یه لبخند گنده رو صورتته.
‫گرفتم... که پنجمین عضو قدرتمند، ها؟
‫هرچند، رنک یارو یکمی پایینه‌ها.
‫پس من دست کم گرفته بودمت.
‫معلومه. ‫من یه سلاح جنگی معرکه‌ام.
‫خطر اصلی برای بشریت!
‫خودشه! ‫من یه مبارز قوی و بزرگم!
‫پس یعنی کسی که قراره تکاورا رو شکست بده...
‫معلومه که خودمم! ‫جنگجوی بزرگ، مبارز دی-ساما!
‫- "مبارز دی". ‫- اوه...
‫به چه جراتی سر منو شیره می‌مالی؟
‫معذرت می‌خوام!
‫ولی اگه باعث بشه مردم دیگه انقدر سر این جنگ ‫بی‌معنی غصه نخورن
‫هر کاری هم که باشه انجامش میدم!
‫بسیار خب، دی-کون. یه درخواستی ازت دارم.
‫ا-اگه اینجاهایی خودت رو نشون بده، مبارز...
‫اصلا دلم نمی‌خواد بیشتر از این برگ رو سر و کله‌ام بیفته.
‫سال پایینی رده سوم، هِیکیرو!
‫من ساکوراما هیبیکی از نیروهای مستقل هستم.
‫پـ-پیدا کردن یه همکار این‌طرفا خیلی دلگرمی بخشه.
‫احیانا... یه هـ-هیولا این دور و ورا ندیدی؟
‫چرا. اتفاقا موفق شدم یکی از زخمی‌هاشونو دستگیر کنم.
‫از این طرف.
‫الآن... منو نجات داد؟
‫هـ-هنوز نرسیدیم؟
‫از مسیر اشتباهی اومدیم. ‫خیلی عجیبه.
‫هنوزم نرسیدیم؟ ‫فقط یه کم دیگه مونده.
‫درست یه خرده جلوتره.
‫مـ-مطمئن شو که دفعه‌ی بعد از این اشتباها نکنی.
‫چشم.
‫هیولاـه رو پیدا کردم!
‫ها؟ کجا؟
‫همین‌جا.
‫تویی که هودی پوشیدی، دیگه انقدرام منو دست کم نگیر.
‫دستبندات انقدر بی‌خود بودن که تونستم راحت از شرشون خلاص شم.
‫تویی که چتری داری، سال سومی رده پایینی هستی، نه؟ ‫واسه چی برای همچین کاری خودتو انقدر به دردسر انداختی؟
‫بالاتر از سال سومی رده بالا حساب میشی؟
‫نـ-نه... من یه رنک پایین‌ترم.
‫عه، جدی؟ ‫پس مثل آب خوردنه که!
‫دی-کون... نکنه داری سعی می‌کنی به من کمک کنی؟
‫به چی زل زدی، هودی پوش؟
‫نظرتون چیه که هر سه‌تاتون ترس و لرز رو بذارید کنار و بیاید جلو؟
‫ها؟ منظورت از "سه" چیه؟
‫چی؟ مگه اون یارو با شماها نیست؟
‫درد... داشــــــــت!
‫چه‌قدر بی‌رحمانه! خیلی بدجنسی! بهم ضربه زدی!
‫لعنتی! می‌خواستم از وسط نصفش کنما.
‫بدنم خیلی شکننده شده!
‫چه‌طور جرات کردی گولم بزنی؟
‫حتما سال بالایی رده سوم یونیت رد رو هم با یه ‫همچین کلک کثیفی شکســـت دادی!
‫ابزار مقدس، احضار!
‫اژدهای آبی، لِویاتان!
سلاح مقدس بَدَلی
‫ها؟ مگه سلاح‌های مقدس فقط مخصوص دراگون کیپرا نیستن؟
‫این یکی نسخه‌ی بدلیشه.
‫هرچند، از پس نابود کردن امثال تو خیلی خوب بر میاد!
‫دی-کون!
‫چرا تا حالا همچین چیزی رو نشنیده بودم، سوزوکیری!
‫این نسخه‌ی بدلی دیگه چیه؟
‫ها؟
‫این کپی مزخرف از سلاح مقدس از کجا اومد آخه؟
‫سوزوکیری باید اینو از قبل بهم می‌گفتی!
‫نه. نمی‌تونم به دیگران وابسته باشم.
‫باید خودم تنهایی از پسش بر بیام.
‫وگرنه دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم خودمو به دراگون کیپرا نزدیک کنم.
‫دی-کون... پس جدی جدی قصد جنگیدن داری.
‫اونم تا زمانی که همه‌ی دشمنات شکست خورده باشن.
‫د-دقـ-دقیقا چه‌قدر دیگه می‌خوای به قایم شدن ادامه بــدی؟
‫منو نادیده نگیـــــر!
‫هاه؟ وایسا ببینم...
‫نه... فرار کرد؟
‫انقدر خودتو دست بالا نگیر.
‫اگه این واسه تو مثل قایم‌باشکه،
‫پس من... خودِ خود بازیم!
‫گرفتمــش!
‫اصلا مهم نیست که یه سلاح پرتابه‌ای چه‌قدر قوی‌‌ـه،
‫تا وقتی نزدیکش باشم به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫دیگه من برنده‌ام!
‫ها؟
‫اوخ... آ-آخ! می‌سوزه!
‫اون سلاح آشغال دیگه چه مرگشه؟
‫داره ذوب میشه!
‫این همون قدرتی‌‌ـه که از بلو-سان قرض گرفتم.
‫قـ-قدرت این پیوندی که بین‌مونه دلیل اصلی اینه که ‫الآن می‌تونم این‌طوری بجنگم.
‫چی؟ چی داری میگی آخه؟
‫تو احتمالا متوجه این چیزا نمی‌شی.
‫من لیدری دارم که بهش احترام می‌ذارم.
‫همکارهایی... که می‌تونم بهشون اعتماد کنم.
‫سال پایینی‌هایی که میشه بهشون تکیه کرد... ‫و مردمی که باید ازشون محافظت کنم!
کــــــــــــــــــــورا مـــــیـــــتــــســـــوهـا ‫همین پیوندهاست که آدما رو قوی می‌کنه.
‫ها؟
‫اســـــکل.
‫تو...
‫خـ-خیلی شرمنده‌ام، هِیکیرو-سان.
‫ممکنه با استفاده از قدرت اون هیولاـه جاهاشونو ‫با همدیگه عوض کرده باشن.
‫یـ-یعنی تا لحظه‌ی آخر هم دست از این روش‌های کثیفت نمی‌کشی...
‫باید سلاح مقدس بدلی رو
‫به این هیولا تحویل بدین!
‫وگرنه حتما منو می‌کشه!
‫فقط اگه مطمئن بودم با هم دست به یکی کردن
‫یا فقط جاهاشونو با همدیگه عوض کردن، می‌تونستم ‫ابتکار عمل رو به دست بگیرم.
‫همین الآن مطمئن میشم!
‫فـ-فهمیدم...
.تکاور ساکوراما
‫تو تکاور خیلی خوبی بودی.
‫نگو که...
‫من از مقر اصلی درخواست کمک کردم!
‫پس دیگه چیزی نمونده! ‫لطفا فقط یه کم دیگه طاقت بیارین!
‫اگه بقیه بفهمن فقط واسه سر و کله زدن با یه مبارز معمولی
‫یه تکاور رو قربانی کردم، خیلی بد میشه!
‫چاره‌ی دیگه‌ای نیست. ‫مجبورم به حرفت گوش بدم.
‫برید عقب! ‫لطفا از سلاح مقدس فاصله بگیرید!
‫انگاری که من با دستای خودم سلاح رو ‫ تحویل هیولاهایی مثل تو میــــدم!
‫پس خود واقعیشه!
‫جاهاشونو عوض نکردن!
‫چـ-چه‌طور جرات می‌کنی بهم صدمه بزنی؟
‫خـ-خطرناکه‌ها!
‫گـ-گرفتیش؟
‫از این‌که سر خود رفتار کردم معذرت می‌خوام.
‫اصلا نمی‌تونستم ببخشمش.
‫هرچند، خودم به تنهایی نمی‌تونستم کاری از پیش ببرم.
‫انجام این کار فقط به این خاطر ممکن بود که ‫شما قدرتتون رو بهم قرض دادین.
‫آه... چه‌جوری باید بگمش؟
‫به گمونم، این قدرت پیوند بین‌مونه؟
‫هاه؟
‫خوب پیش رفت.
‫ولی واقعا که خیلی درد داره‌ها.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫حتی اگه اون سلاح بدلی رو هم بگیری اصلا راه نداره ‫که بتونی برنده شی.
‫- پس... ‫- ها؟
‫چی؟
‫ها؟ و-وایسا ببینم! داری چه غلطی می‌کنی؟
‫دستت قرار نیست دوباره سر جاش رشد کنه‌ها، یادت رفته؟
‫نسبت به تمام زخم‌هایی که این‌همه مدت به دوش کشیدی
‫این مثل یه خراش می‌مونه.
‫کله فندقی بودنت حد و مرز نداره، نه؟
‫دی-کون، اگه واقعا می‌خوای برنده شی پس لطف با نقشه‌ی ‫من جلو برو و بیشتر از این باهاش نجنگ.
‫به عنوان من زندگی کن و جواب‌هایی که قبلا بهشون نرسیدی رو پیدا کن.
‫- نمی‌تونم همچین کاری کنم. ‫- چی؟
‫فکر می‌کردم تا الآن همه‌ی جوانب لازم برای موفقیت رو بررسی کردم...
‫من یه هیولام و تو یه تکاور.
‫جنگیدن تنها کاریه که می‌تونیم انجام بدیم.
‫پس بیا یه مسابقه بذاریم...
‫من اول از همه گروه تکاوران رو نابود می‌کنم.
‫و منم بهت اجازه‌ی همچین کاری رو نمی‌دم.
‫چون من زودتر از اون گروه تکاوران رو تصحیح می‌کنم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ادامه دارد....
‫- خوش اومدید. ‫- مبارز-کون؟
‫وایسا ببینم، این‌جا یه رستوران سوشی‌ـه؟
‫- خوش اومدید. ‫- من پیشنهاد سرآشپز رو می‌خوام.
‫اوه، ممنون!
‫اینم یه پیش غذا از قسمت بعدی خدمت شما. ‫"مبارز دی به عنوان عضوی از 'گروه تکاوران' "!
‫- وایسا ببینم! این دیگه سر و کله‌اش از کجا پیدا شد؟ ‫- خوش اومدید.
‫-خوش اومدید. ‫- یام.