..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر. خوب خوابیدی؟
‫نه
‫وقتِ بیدار شدنه
‫نه
‫تو خوب خوابیدی؟
‫اوهوم
‫دیر نکن، باشه؟
‫- توی مدرسه می‌بینمت ‫- می‌بینمت!
‫[قسمت دوم] ‫[راز: نهفته در یک راز]
‫بیا بهم بزنیم. تمومش کنیم
‫امیدوارم همه‌تون خوب باشید. ‫هدیه‌هاشون رو تحویل بدید.
‫خیلی ممنونیم، خانم
‫فکر می‌کردم قراره ماه بعد برگردی
‫ری‌آن، پسرِ عزیزم
‫حالت خوبه؟
‫کارم توی سنگاپور زود تموم شد، ‫برای همین گفتم بیام بهت سر بزنم.
‫مدرسه چطوره؟ سالِ سومی هم که شدی!
‫خدایا، زمان مثل برق می‌گذره. ‫به زودی میری دانشگاه.
‫وقتی می‌بینم چقدر زود بزرگ شدی ‫احساساتی میشم
‫من سال دومی هستم
‫هوم؟
‫هنوز یه سال دیگه به فارغ‌التحصیل شدنم مونده
‫این عالیه! به این فکر کردی که ‫می‌خوای کدوم دانشگاه بری؟
‫شاید... انگلیس گزینه‌ی مناسبی باشه؟
‫اوه
‫بیاید برنامه‌ام رو درست کنیم
‫بله، خانم
‫ساعت ۱۲ ناهار با اعضای هیئت مدیره
‫ساعت ۲ گالری جوشین
‫ساعت ۴ هتل جوشین
‫و... دیگه چی بود؟
‫با مدیر آن جلسه دارید
‫- بعد از ناهار با مدیر ملاقات می‌کنم ‫- بله، خانم
‫همه چیزِ لندن معرکه‌ست، ‫به جز آب و هواش.
‫یه جایی توی بریتانیا انتخاب کن. ‫ازش پشیمون نمیشی.
‫تو سه ماه نبودی
‫بیشتر از یک ساله که درست و حسابی ‫باهم صحبت نکردیم
‫می‌تونی حداقل ازم بپرسی حالم چطوره
‫مثلاً این که خوب غذا می‌خورم یا سالمم!
‫من هنوز توی سنی هستم که ‫به توجه پدر و مادرم نیاز دارم
‫چندتا کارمند رو مسئول ‫مراقبت از ری‌آن کردم؟
‫شش معلم خصوصی، دو دستیار،
‫سه متخصصِ سلامت ‫و چهار متخصص تغذیه
‫جمعاً ۱۵ نفر، خانم
‫تو از چجور توجههی محرومی؟
‫و قبل از جلسه‌ی هیئت مدیره ‫یه جلسه با مدیر عامل ریو ترتیب بده
‫چشم، خانم
‫اوه! تایهو!
‫سلام!
‫چه غلطی کردی!
‫دست‌های کثیفت رو به من نزن، ‫گدای بدبخت!
‫سلام، تایهو
‫مرد، تو واقعاً از همه جا بی‌خبری، نه؟
‫- تایهو رو می‌شناسی؟ ‫- معلومه که اون رو نمی‌شناسه
‫به قیافه‌اش می‌خوره با تنها وارثِ ‫هتل‌های جایول دوست باشه؟
‫ببین، بچه بورسیه‌ای، ‫اینجا درس خوندن تو رو دوستِ ما نمی‌کنه.
‫اون خندید!
‫- عجب! ‫- توی رومون!
‫این رعیت فکر می‌کنه هر وقت بخواد ‫می‌تونه بیاد بالا و اشراف رو لمس کنه
‫تایهو باید حواسش به شونه‌اش باشه. ‫شاید شروع به فاسد شدن کنه.
‫اوه، نگاه کنید
‫باورم نمیشه! اون واقعاً اومد؟
‫اگه ری‌آن اون رو ببینه، ‫شکمش رو سفره می‌کنه.
‫اون خیلی دل و جرأت داره. ‫جدی، اون شب چی شده بود؟
‫جیئی چطور تونست اونجا وایسه ‫و بذاره اون بچه بورسیه‌ای ببوستش؟
‫شاید ازش خوشش می‌اومد
‫امکان نداره! جیئی با بچه بورسیه‌ای؟
‫هرگز چنین کاری نمی‌کنه! ‫مگه نه، حه‌را؟
‫به نظر من که بعید نیست
‫بورسیه‌ای بودنش اهمیتی نداره، ‫مهم اینه که جیئی ازش خوشش میاد.
‫راستش، الهام‌بخشه
‫که بدون توجه به مقام و طبقه‌ی اجتماعی ‫یه نفر ازش خوشت بیاد
‫واقعاً؟
‫خب تو چی، حه‌را؟ ‫این قانون برای خودتم صادقه؟
‫اوه، من فرق می‌کنم
‫من هیچوقت نمی‌تونم از مردی ‫که انقدر ازم فقیرتره خوشم بیاد
‫این توی ذاتِ منه
‫هی، اون داره میاد
‫واقعاً نمی‌خوای باهاش چپ بیفتی
‫هرچی که چان‌مین اون روز گفت ‫حقیقت داره
‫اون پسره که مُرد،
‫به خاطر این بود که ری‌آن رو عصبانی کرد
‫گفتن یکی بهش زده و فرار کرده، ‫ولی اینا همه چرنده.
‫اون از ترس نوچه‌های گردن‌کلفتِ ری‌آن ‫دوید رفت توی ترافیک
‫یا یه نفر عمداً با ماشین زیرش کرد
‫ولی چرا؟ مگه چیکار کرده بود ‫که ری‌آن رو عصبانی کرده بود؟
‫همش به خاطر جیئی بود
‫اون با جیئی دوست بود، ‫و ری‌آن ازش خوشش نمی‌اومد.
‫- چی؟ منظورت فقط همینه؟ ‫- فقط همین؟! جیئی دوست دخترشه!
‫پاشنه‌ی آشیلشه. ‫اون دختره تنها چیزیه که براش مهمه.
‫یه چیزی بهم بگو
‫اون نمایش کوچیک واقعاً لازم بود؟
‫منظورت از «نمایش» چیه؟
‫اون بوسه؟
‫چیزی که قبلاً گفتم باید کافی می‌بود
‫من کاملاً واضح حرفم رو بهت زدم
‫کسی که ازش خوشم میاد ‫و کاری که باهاش می‌کنم
‫هیچ ربطی به تو نداره ‫از اون پسره خوشت میاد؟
‫اون بچه بورسیه‌ای؟
‫اینجا واقعاً چه خبره؟
‫دلیل واقعی این که یهویی ‫باهام بهم می‌زنی چیه؟
‫و چرا پای اون تازه‌وارد رو وسط می‌کشی
‫گفتی حاضری بمیری اما حقیقت رو بهم نگی
‫ولی من باید بدونم، جونگ جیئی
‫در واقع،
‫اجازه نمیدم بدون توضیح دادن از زیرش در بری
‫می‌تونم همین الان بهت قول بدم ‫حاضرم هر کاری لازم باشه انجام بدم
‫هر کاری لازمه انجام بدم ‫تا رازی رو که ازم پنهان می‌کنی بفهمم
‫و تا وقتی به جایی که بهش تعلق داری برنگردی ‫دست برنمی‌دارم
‫بی سر و صدا حساب اون عوضی رو می‌رسم
‫نه، بی سر و صدا نه
‫می‌خوام همه بدونن
‫اون باید یاد بگیره دست گذاشتن روی چیزی ‫که مال منه عواقب داره
‫فکر نمی‌کنی بهتره یه مدت ‫جلب توجه نکنیم
‫حالا که اون یکی پسره تازه مُرده؟
‫خیلی خب، ترتیبش رو میدم
‫اون پیام رو می‌گیره
‫از این لحظه به بعد،
‫هر عوضی‌ای که با بچه بورسیه‌ای ‫تازه وارد حرف بزنه،
‫یا حتی بهش اعتنا کنه،
‫یه جور باهاش رفتار میشه
‫چان‌مین
‫لازم نیست بهت بگم ‫چطور این کارها رو انجام بدی
‫لعنتی، باید همه چی رو بهت توضیح بدم؟
‫حق با توئه. دیگه تکرار نمیشه
‫راستش داشتم یه نقشه می‌کشیدم
‫یه نقشه که ترتیبش رو بدم!
‫ببخشید
‫فقط من هیچوقت کسی رو ندیدم ‫که جلوی هدفش نقشه بکشه
‫- تو دیدی؟ ‫- تو آرزوی مرگ داری، حروم‌زاده؟
‫هی، یون‌سئوک الان بهت گفت ‫با من حرف نزنی
‫یا نشنیدی چی گفت؟
‫عوضیِ روانی...
‫- چان‌مین! ‫- هی!
‫اگه الان قرار باشه کسی رو بزنی، ‫باید اون رو بزنی نه من رو، درسته؟
‫همم؟
‫آی! انگشت‌هام!
‫لعنتی! حروم‌زاده! ‫شماها چرا اونجا وایسادید؟
‫این کُس‌شعر محضه!
‫عوضی!
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫یه سال سومی؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫لعنتی! خیلی شرم‌آوره!
‫یه اطلاعیه‌ی کوتاه دارم
‫اردوی جنگلِ شفابخش امسال ‫طبق برنامه برگزار میشه
‫تمام جزئیات توی گروه کلاس قرار می‌گیره
‫اگه نمی‌تونید شرکت کنید، ‫لطفاً از قبل بهم اطلاع بدید.
‫همین
‫جیئی
‫صبر کن. میشه یه لحظه باهم حرف بزنیم؟
‫آره
‫فقط بگو ‫نگرانِ اون نباش
‫شنیدی چی گفت
‫بابتِ اون شب معذرت می‌خوام
‫- ببخشید اگه جسارت کردم... ‫- بچه بورسیه‌ای
‫کانگ‌حا. اسمم اینه
‫«بچه بورسیه‌ای» نه. کانگ‌حا
‫اسمت هرچی که هست، ‫فقط توی یه مهمونی شیطنت می‌کردیم.
‫همین. از پسرهای آویزون متنفرم
‫اوه، یه نصیحتی بهت بکنم؟
‫پول پیراهنی رو که اون روز ‫بهم قرض دادی بهت میدم
‫انصراف بده ‫انصراف بدم؟
‫چرا باید الان انصراف بدم؟
‫ری‌آن ازت متنفره، پس این تنها کاریه که ‫می‌تونی برای دفاع از خودت انجام بدی
‫اگه به خاطر اونه، ‫می‌تونم از خودم مراقبت کنم.
‫و همچنین...
‫از بوسیدنت خوشم اومد
‫خوشم اومد که تو بودی
‫و واقعاً خوشم اومد ‫که من رو پس نزدی
‫من تشویقت می‌کنم،
‫این رابطه‌ی رومانتیکِ بین طبقات مختلف
‫ولی چی باعث شد جیئی رو انتخاب کنی؟ ‫کلی دختر اونجا بود.
‫اون خوشگل بود ‫چی؟
‫اون خوشگل‌ترین بود
‫اون شب
‫بین تمام دخترهای اونجا
‫همین؟
‫فقط چون اون خوشگل بود ‫جونت رو به خطر انداختی؟
‫یعنی، فکر کردم باید یه کاری بکنم
‫متأسفم
‫هر کاری که کردم،
‫بابتِ همه چی معذرت می‌خوام
‫چطور شدم؟ خیلی باحاله، مگه نه؟
‫بهت میاد
‫بپر بالا. تا یه جایی می‌رسونمت
‫شروع کنیم؟
‫دارم ازت فیلم می‌گیرم
‫چی می‌خوری؟
‫- بستنی ‫- تنهایی؟ به من نمیدی؟
‫بگیر. بیا یکم بخور
‫- بگو آ! ‫- آ!
‫می‌خوام یکم بیای نزدیک‌تر
‫- بدش به من! ‫- آ!
‫جدی! هی!
‫کافیه!
‫هی، هی
‫هی!
‫متأسفی؟ با غذای آدم‌ها بازی نکن
‫بستنی یا من؟
‫بستنی
‫ها؟! برگرد اینجا ببینم
‫الان بهت میدم
‫بگو آ!
‫یالا، دهنت رو باز کن! ‫تا اونجا نمی‌رسم.
‫- آ! ‫- هی!
‫تقصیرِ تو بود
‫- حق با توئه. تقصیرِ منه ‫- اعتراف می‌کنی؟
‫اعتراف می‌کنم
‫- ولی یه چیزی ‫- چی؟
‫حاضری دوست پسرت رو سرِ بستنی کتک بزنی؟
‫- خب، حقت بود ‫- بستنی یا من. انتخاب کن
‫- خب، معلومه... ‫- واقعاً؟
‫- انتخابِ من... ‫- خب؟
‫- بستنیه ‫- نمی‌خوای که گریه کنی، نه؟
‫بیا اینجا ببینم
‫- جدی، بیا اینجا! ‫- شما دوتا زیادی رومانتیک نیستید؟
‫می‌دونی، این یه ذره بی‌مزه‌ست
‫جیئی رو بیرونِ هتل دیدم
‫اصلاً به من گوش میدی؟ ‫اخم نکن. چندش‌آوره!
‫تمومش کن
‫یادت باشه، جیئی از پسرهای آویزون متنفره
‫من یه راه حلی برات دارم
‫چی توی فکرته؟
‫سعی کن با یکی دیگه دوست شی
‫از وقتی ۱۵ سالتون بود... ‫نه، حتی قبل از اون.
‫از وقتی ۶ سالتون بود،
‫تو هیچوقت به دخترِ دیگه‌ای ‫حتی برای بار دوم نگاه نکردی
‫دیدنت با یکی دیگه دیوونه‌اش می‌کنه
‫می‌دونم اگه من بودم، ‫می‌خواستم بهت برگردم.
‫پس باید با یه دختر دیگه دوست شم ‫تا به سمتِ خودم بکشونمش؟
‫آره. یا وانمود کن با یکی دیگه هستی. ‫فقط قانع‌کننده باش.
‫دخترِ بیچاره
‫مطمئنم هنوز بهت احساس داره
‫وگرنه چرا باید تا اینجا می‌اومد؟
‫اگه واقعاً می‌خوای دوباره باهاش باشی ‫باید زیرکانه عمل کنی
‫این تنها شانسته
‫خب پس...
‫تو باید در مورد یه چیزی تحقیق کنی
‫دقیقاً در مورد چی تحقیق کنم؟
‫دلیل این که داره میره
‫دلیل واقعی‌اش
‫فکر نکنم بتونم
‫هیچکس بیشتر از من نمی‌خواد شما دوتا ‫بهم برگردید، ولی من بهترین دوستشم
‫نمی‌تونم که ازش جاسوسی کنم
‫- چه عجب ‫- سلام، از دیدنت خوشحالم
‫فقط بهم بگو ببینم
‫چی رو بهت بگم؟
‫هردو می‌دونیم تو یه رازی داری
‫چرا تنهایی بارش رو به دوش می‌کشی؟ ‫می‌تونی باهام در میونش بذاری.
‫[اچ]
‫بذار این رو جواب بدم
‫انگار من تنها کسی نیستم که راز داره
‫پس در میون گذاشتن چی شد؟
‫زود برمی‌گردم
‫اگه به نادیده گرفتنم ادامه بدی،
‫به فرستادنِ این برای پدرت فکر می‌کنم
‫این آدرسِ ایمیل دفتر منشی ‫گروه جایوله، درسته؟
‫گفتی ترتیبش رو دادی
‫تو همه چی رو پاک کردی، درسته؟ ‫پس مشکل چیه؟
‫مطمئنی؟
‫مطمئنی چک کردی؟ ‫آره، مطمئنم
‫دو بار چک کردم. ‫نه، سه بار چک کردم. کاملاً مطمئنم.
‫حالا چیکار کنم؟
‫چه بلایی سرم میاد؟ ‫چه غلطی بکنم؟
‫نگران نباش، یه راهی پیدا می‌کنیم
‫نه، دیگه واسه این کار دیر شده
‫من هر کاری می‌تونستم کردم
‫- جیئی ‫- تو خبر نداری
‫تو نمی‌دونی بابام چجوریه
‫وقتی بفهمه، من رو مثل مامانم قایم می‌کنه
‫یا من رو می‌کشه
‫در حال حاضر...
‫بهتره قبل از این که خبرش پخش شه بمیرم
‫یه راهی پیدا می‌کنیم
‫من می‌تونم کمکت کنم
‫من خیلی می‌ترسم
‫عاقبتم مثل مامانم میشه
‫می‌ترسم بابام من رو بکشه!
‫صبر کن ببینم
‫نگو که...
‫جیئی؟ چی؟ هی! هی!
‫- تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ‫- جیئی!
‫- گُم شو بیرون تا نزدیم شل و پلت کنیم! ‫- جیئی! لطفاً صبر کنید!
‫- جیئی! ‫- برو بیرون!
‫حالا چی، جونگ جیئی؟ ‫الان به حرف زدن باهام علاقه داری؟
‫- داری میری؟ ‫- آره
‫خسته‌ام. بعداً می‌بینمت
‫چیزی نمونده بود بزنیش
‫نزدیک بود، بابا
‫رئیس جونگ
‫گفتم مزاحمم نشید
‫چی؟
‫چی آپلود شده؟
‫جزئیاتش رو تأیید کن ‫و فعلاً منتظر بمون
‫بگو که حقیقت نداره، جونگ جیئی
‫دخترِ من نمی‌تونه همچین کاری بکنه
‫شاید از مادرِ کثیف و سطح پایینت انتظار داشتم
‫ولی تو؟ امکان نداره
‫باور نمی‌کنم دخترم اینجوری تحقیرم کنه
‫جواب بده
‫مثل یه احمق هاج و واج واینستا!
‫همین الان جواب بده!
‫متأسفانه باید برم
‫سرِ کار یه مشکلی پیش اومده
‫واقعاً؟ حتماً خبرِ بدیه
‫یه مطلبِ عجیبی توی انجمن ‫اعضای هیئت مدیره منتشر شده
‫باید وضعیت رو بررسی کنم
‫احساس بدی دارم. ‫یه مدتی میشه که باهم شکار نکردیم.
‫حالا هم که خرابش کردم
‫برای برگشتن عجله نکنید
‫بفرمایید. حالا چاشنیِ لیمو
‫مدیر جانگ زنگ زده بود. ‫تمام صبح سعی داشت باهات تماس بگیره.
‫سرِ کار همه چی روبراهه؟
‫البته که روبراهه. مشکلی نداریم
‫و از جوشین خبری نشده؟
‫بهت که گفتم نگران نباش
‫اوه. به این زودی امروز شد
‫فقط خاص‌ترین روزِ ساله!
‫روزی که می‌تونم خودم ‫صبحونه‌ی دخترم رو آماده کنم
‫[امروز بیا جلوی خونه همدیگه رو ببینیم]
‫مگه من خدمتکارتم؟
‫این خیلی بامزه‌ست، مرد
‫تازه این جالب‌ترین قسمتش نیست. ‫بعدش...
‫سلام
‫بیا بریم
‫اونا یه چیزی قاطیِ نوشیدنی‌ام کردن
‫فکر کنم یه جور مواد بود
‫نزدیک بود بمیرم
‫جدی میگم
‫صبر کن. این‌حان. فقط سعی کن آروم باشی. ‫فکر می‌کنی بچه‌های دبیرستان این کارو می‌کنن؟
‫تو خبر نداری جوشین چجور جاییه...
‫و اونا چجور آدم‌هایی هستن
‫پدر و مادرت از جوشین اخراج شدن یا چی؟
‫اونا پیمانکارهایی بودن ‫که کارشون ته کشید؟
‫تو کی هستی؟
‫دنبال چی هستی، هان؟
‫همه بهم میگن کله‌گنده‌ی اینجا تویی
‫من فقط دارم تلاش می‌کنم دوام بیارم
‫اگه به خاطرش مجبور باشم ‫باهات در بیفتم، ملالی نیست
‫واقعاً؟
‫مطمئنی؟
‫می‌دونی، می‌خوام بدونم قصدت چیه، ‫بچه بورسیه‌ای.
‫امتحانم کن
‫خواهیم دید چقدر دوام میاری
‫این‌حان مورد خشونت ‫و زورگویی قرار می‌گرفت
‫و کیم ری‌آن پشتش بود
‫ممکنه توی نوشیدنیِ این‌حان هم ‫یه چیزی ریخته باشه؟
‫باید توی جنگل شفابخش حسابش رو برسیم
‫اگه بیشتر صبر کنیم، کارمون تمومه!
‫ولی چان‌مین، وقتی سعی کردی بزنیش ‫خم به ابروش نیاورد
‫چطور همچین آدمی رو وادار کنیم ‫انصراف بده؟
‫فقط باید روحیه‌اش رو نابود کنیم!
‫یا می‌زنیم شل و پلش می‌کنیم
‫یا مثل کانگ این‌حان ‫حسابش رو می‌رسیم،
‫کاری می‌کنیم ناپدید شه
‫به هر حال اگه یه آدمِ پست دیگه بمیره ‫هیچکس ککش هم نمی‌گزه
‫وقتی باهات حرف می‌زنم ‫سرت رو از توی گوشیت در بیار!
‫از دست این کسخل‌های احمق!
‫[دفترِ مدیریت]
‫خانم هان ازم خواست ‫این رو براتون بیارم
‫اوهوم
‫اوضاع چطوره؟
‫و بچه‌ها چطورن؟
‫منظورتون دقیقاً کیه؟
‫ری‌آن، جیئی، ووجین، حه‌را
‫در مورد دوست‌هات حرف می‌زنم
‫دوست‌هام؟
‫اونا همه خوبن
‫وقتت رو با آدم‌های اشتباه تلف نکن
‫دوست‌هایی که اینجا پیدا می‌کنی ‫تا آخر عمر برات می‌مونن
‫وقتی شروع به کار می‌کنی ‫خیلی بهت کمک می‌کنن
‫می‌فهمی منظورم چیه، مگه نه؟
‫بله
‫یه چیزی، مامان
‫چطور لاپوشونی‌اش کردید؟
‫منظورم مرگِ این‌حانه
‫مطمئن شدید حتی یه مقاله هم ‫راجع بهش نوشته نشه
‫کنجکاوم بدونم چطوری
‫متأسفانه نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی
‫برو، دیرت میشه
‫باید بازش کنید
‫من دیدم کیم ری‌آن توی کمد چوی یون‌سئوک ‫مواد جاساز کرد
‫باز کردنِ کمد شخصی دانش‌آموزها ‫برخلافِ قوانین مدرسه‌ست
‫این نقض حریم خصوصیه
‫اگه برام بازش نکنید، ‫یه شکایتِ رسمی ثبت می‌کنم.
‫یه شکایت رسمی؟ برای چی؟
‫شما دیدید توی کلاس کتکم زدن ‫و نادیده گرفتیدش
‫کانگ‌حا، مدرسه یه جامعه‌ی کوچیکه
‫ما توی جوشین به دانش‌آموزهامون آزادی می‌دیم ‫که مشکلاتِ جزئی رو بین خودشون حل کنن
‫تا کمکشون کنیم داخل جامعه فعالیت کنن
‫کمکمون می‌کنید؟ چطوری کمکمون می‌کنید؟
‫کمکمون می‌کنید یاد بگیریم به پسرهای رئیس‌ها ‫احترام بذاریم چون اونا در آینده رئیس ما میشن؟
‫کمکمون می‌کنید یادمون بیاد فقیریم،
‫و بهتره به لگدمال شدن عادت کنیم؟
‫به نظر من که این اصلاً شبیه «کمک» نیست. ‫به نظر شما اینطوره؟
‫کانگ‌حا!
‫شاید باید به مطبوعات خبر بدم ‫که کتک خوردم،
‫و جوشین قوانینِ خاصی داره
‫همه چی
‫بو! ‫اوه، من رو ترسوندی
‫خیلی گرسنمه. یه ماست برام می‌خری؟
‫- ماست؟ ‫- اوهوم
‫باشه، بیا بریم ‫- با توت فرنگی؟ ‫- حتماً
‫همینه؟ این چیزیه که ازش حرف می‌زدی؟
‫می‌بینید؟ به یه تحقیقات نیاز داریم
‫باید بفهمیم اینا چی هستن
‫باید بفهمیم توی مدرسه کی ‫اونا رو به کی می‌فروشه و...
‫ممکنه اونا رو به خورد کی داده باشن
‫این زاناکسه
‫اونا برای اختلال استرس هستن
‫نمی‌دونم توی مدرسه‌ی قبلیت اینا تجویز می‌شدن ‫یا نه ولی اینا تجویز میشن
‫بیشتر بچه‌ها انقدر تحتِ فشارن ‫که به اونا نیاز دارن
‫اگه حرفم رو باور نمی‌کنی ‫برو از اداره پلیس یا بیمارستان بپرس
‫فقط قبل از این که کسی بفهمه ‫بذارش سرِ جاش
‫و دردسر درست نکن
‫اگه کسی برات پیام ناشناس بفرسته،
‫میشه فهمید کیه؟
‫مطمئن نیستم
‫چرا می‌پرسی؟
‫خب، تو گفتی یه وکیلِ آزار ‫و اذیت خوب می‌شناسی
‫اوه، آره می‌شناسم
‫اون‌گیونگ از این شرکت ‫برای پیگیری ترول‌های اینترنتی‌اش استفاده کرد
‫ولی شبکه‌های اجتماعی از افشای ‫اطلاعات کاربرها خوششون نمیاد
‫پس سخت می‌تونی بفهمی کی پشتشه
‫می‌دونی، قانونی بودن ‫یا نبودنش برام مهم نیست
‫فقط یکی رو پیدا کن که بتونه ‫حساب‌های ناشناس رو ردیابی کنه
‫ولی چطور این کارو بکنم؟
‫فکر کنم خودت آشناهای بیشتری داری...
‫تولد ووجین رو یادته؟
‫یکی ازش فیلم گرفته
‫ببخشید، چی؟
‫و اون شخص هنوز فیلمه رو داره
‫صبر کن
‫صبر کن. کی فیلمه رو داره؟
‫صبر کن، چرا؟ و چطوری؟ ‫مگه چی ضبط شده؟
‫چیزِ بدی بود؟
‫اتفاقی توی اون مهمونی افتاد
‫که بخوای ضبط شه
‫و با همه به اشتراک گذاشته شه؟
‫هر کاری لازمه بکن. ‫باید حسابش رو افشا کنم.
‫هی، این یکی چطوره؟
‫- آره، خوبه ‫- یکی دیگه رو انتخاب کنم؟
‫گفتی اردوی جنگل شفابخش امسال ‫چقدر طول می‌کشه؟
‫یه روزه، درسته؟
‫اسمِ اون پسره چی بود؟
‫کانگ...
‫اون پسره که مُرد؟
‫کانگ این‌حان
‫اون روزِ جشن تولد ووجین مُرد، مگه نه؟
‫آره، همینطوره. درست میگی
‫من یون حه‌را هستم. ‫حالت چطوره؟
‫واسه یه کاری به کمکت نیاز دارم
‫همه گوش کنید
‫قراره جلسه‌ی شناوری امروز رو شروع کنیم
‫بدنتون رو شل کنید ‫و آهسته دراز بکشید
‫یه نفس عمیق بکشید
‫دم
‫ضربه‌ی خوبی بود
‫امروز اون پسره رو ندیدم
‫- شماها دیدیدش؟ ‫- یکم پیش دیدمش
‫نظرتون چیه، بچه‌ها؟ ‫امشب آخرین شبِ کانگ‌حا روی زمینه؟
‫اوه، امشب؟
‫گمونم چان‌مین و بقیه‌ی دانش‌آموزهای بورسیه ‫می‌خوان زنده بمونن
‫- پس یه نقشه‌ای کشیدن ‫- بهتره چیز خوبی باشه
‫بیاید جالب‌ترش کنیم
‫هی، تایهو، می‌خوای روش شرط ببندی؟
‫چه شرطی ببندیم؟
‫من یه میلیون وون روی بچه بورسیه‌ای ‫شرط می‌بندم
‫مطمئنم انقدر سرسخته که دوام بیاره
‫منم همینطور. یه میلیون وون شرط می‌بندم ‫تا فردا دوام میاره
‫من یه میلیون وون شرط می‌بندم ‫امشب رو دوام نمیاره
‫بعداً زیرش نمی‌زنید. باشه، بچه‌ها؟
‫پارک تایهو؟ تو چه شرطی می‌بندی؟
‫منم یه میلیون شرط می‌بندم دوام نمیاره
‫خیلی خب! اگه ببازید باید دو میلیون بدید
‫- آره؟ بکنش پنج میلیون ‫- پنج؟
‫منم پنج میلیون شرط می‌بندم. ‫حالا شد ده میلیون.
‫فقط وانمود کن توی یه سفرِ عادی ‫با یه مدرسه‌ی عادی هستی. این اتاقته.
‫اینا یکم دورترن، برای همین ‫واسه دانش‌آموزهای بورسیه بهترن
‫خیلی خب
‫از باجه‌ی اطلاعات برای هر جلسه‌ای ‫که می‌خوای ثبت نام کن
‫یه نصیحتی برات دارم
‫یه لطفی به خودت بکن ‫و نامحبوب‌ترین‌ها رو انتخاب کن
‫خواهیم دید. مرسی، مرد
‫این ما رو دوست نمی‌کنه
‫جلوی بقیه با من حرف نزن
‫یه دلیلی داره که من رو جلبک صدا می‌کنن
‫وجودم به سختی مورد توجه قرار می‌گیره
‫- این لقبِ خیلی بدیه که بهت دادن ‫- این لقب بهم برنمی‌خوره
‫من مدت‌ها سخت تلاش کردم ‫که این لقب رو به دست بیارم
‫قصد ندارم خرابش کنم
‫برای هیچکس
‫خب، ممنون بابتِ نصیحتت
‫من در مورد مشکلت تحقیق کردم
‫می‌دونی، هرکی که پشتِ این حسابه، ‫اگه با ما توی مهمونی بوده،
‫این احتمالاً یعنی کسیه که می‌شناسیم
‫فکر می‌کنم دوست‌هامون عاقل‌تر از اونی باشن ‫که این کارو با ما بکنن
‫طرف چی می‌خواد؟
‫نمی‌دونم
‫هیچوقت نگفته
‫شاید امیدواره با تهدید به افشا کردنش ‫یه پولی به جیب بزنه
‫ولی کی توی مهمونی انقدر درمونده یا احمقه
‫که سعی کنه ازمون اخاذی کنه؟
‫هر وقت فرصت کردی اون پیام‌ها رو برام بفرست. ‫به یکی میگم ردشون رو بزنه.
‫خودم پیام‌ها رو براش می‌فرستم
‫حتماً بدجوری توی دردسر افتادی، جیئی
‫تو تنها کسی نبودی که در حال انجام کاری ‫که نباید می‌کردی ازت فیلم گرفته شده
‫کسی برانچ می‌خواد؟
‫من اصلاً به غذام دست نزدم،
‫ولی اشتهام از بین رفته
‫- ممکنه به خاطر حال و هوا باشه؟ ‫- آره و فکر کنم مُسریه
‫چون منم همین احساس رو دارم
‫بچه‌ها، خیلی وقته که ما باهم وقت نگذروندیم
‫نمی‌تونید یه روز باهم کنار بیاید؟
‫من که میرم بیرون
‫بمون. گفتی می‌خوای دوست باشیم
‫اگه حرفت جدی بود دلیلی نداره ‫از من دوری کنی
‫یادت نمیاد بهم چی گفتی؟
‫که هر کاری لازم باشه انجام میدی ‫تا بهم دیگه برگردیم
‫این دلیل کافیه، فکر نمی‌کنی؟
‫هی، جیئی!
‫صبر کن. من همراهیت می‌کنم
‫خب به نقشه‌ام فکر کردی؟
‫نقشه رو فراموش کن، حه‌را. ‫هیچوقت جواب نمیده.
‫جیئی درجا متوجه رابطه‌ی صوری میشه
‫- می‌فهمه ‫- با دخترِ مناسب، شاید نفهمه
‫من انجامش میدم
‫تو؟ چرا؟ چی باعث میشه ‫تو برای این کار عالی باشی؟
‫باید کسی باشه که جیئی باور کنه،
‫ولی همچنین کسی که حاضر باشه دقیقاً ‫لحظه‌ای که حسودیش میشه کنار بکشه
‫بهم اعتماد کن. من تنها گزینه‌اتم
‫نمی‌خواستم این رو بهت بگم،
‫ولی با این که جیئی هنوز بهت احساس داره،
‫داره عاشق بچه بورسیه‌ای میشه
‫می‌تونم از نگاه توی چشم‌هاش تشخیص بدم
‫اگه سریع یه کاری نکنی،
‫برای این که دلش رو به دست بیاری دیر میشه
‫فکر می‌کردم تمام داروهای اضطراری رو برداشتم ‫ولی یادم رفته داروی ضداسید بیارم
‫سه قوطی باید کافی باشه
‫کانگ‌حا
‫من تو رو برای این کار انتخاب کردم که ‫کمکت کنم از بقیه‌ی بچه‌ها دوری کنی
‫خب، گمونم مرسی
‫اگه می‌خوای بهم بگو ترسو، ‫ولی اینجا اینجوریه.
‫من فقط سعی دارم ‫شرایط رو یکم بهتر کنم
‫نیازی نیست بهم توضیح بدید
‫اینجا فقط پر از بزرگ‌ترهای ترسوئه ‫که از بچه‌های دیوونه می‌ترسن
‫دیگه حتی کنجکاو نیستم علتش رو بدونم
‫واو!
‫هی
‫خدایا! من رو ترسوندی! ‫نزدیک بود زیرت کنم!
‫- جایی میری؟ ‫- آره
‫میرم از داروخونه دارو بگیرم
‫راه بیفت. منم باید سیگار بگیرم
‫چی؟
‫چیه؟ می‌خوای من پدال بزنم؟
‫ها؟ اون جیئی نیست؟
‫آره، خودشه با بچه بورسیه‌ای
‫محکم بشین
‫حسِ خوبی داره
‫هوم؟ چی گفتی؟ نشنیدم
‫آها. از ساحل خوشت میاد؟ ‫می‌خوای کنارش نگه دارم؟
‫نه. راهت رو برو
‫چشم
‫این رو می‌خوای؟
‫نه، مرسی. راحتم
‫فکر نکنم به این زودی بند بیاد
‫الهی
‫تو خیلی نازی
‫خیلی خوشگلی
‫چی؟
‫می‌دونی، وقتی می‌خندی خوشگل میشی
‫تا حالا لبخندت رو ندیده بودم
‫درک نمی‌کنم
‫تو خوشگلی، باهوشی، محبوبی،
‫و انقدر پولداری که هر چی می‌خوای ‫توی زندگیت داشته باشی
‫تو همه چی داری
‫ولی هیچوقت لبخند نمی‌زنی
‫من اینجوری بزرگ شدم
‫بهم یاد دادن احساساتم رو ‫پیش دیگران پنهان کنم
‫«خنده‌ی امروز حرف و حدیثِ فردا میشه»
‫«و اگه کسی گریه کردنت رو ببینه
‫دیر یا زود ازش علیه‌ات استفاده می‌کنه»
‫صبر کن. اینجوری بزرگت کردن؟
‫اوهوم. از سه سالگی
‫عجب
‫پولدارها واقعاً مثل بقیه‌مون نیستن، نه؟
‫تو چی؟
‫همه همیشه به خاطر فقیر بودن ‫بهت زور میگن
‫تو چی داری که همیشه ‫به خاطرش لبخند می‌زنی؟
‫چی؟
‫کی گفته من فقیرم؟
‫خنده‌داره
‫من هیچوقت فکر نکردم فقیر یا بدبختم
‫حداقل فکر نمی‌کردم...
‫تا این که به اینجا اومدم
‫بارون بند نمیاد. بیا بریم
‫هی، جیئی، صبر کن منم بیام
‫آهان. دوچرخه
‫جیئی
‫هی، جیئی
‫یه لحظه
‫این رو بپوش. سرما می‌خوری
‫بفرما
‫جیئی
‫لعنتی!
‫یادتون باشه وقتی اون رو دیدید، ‫دست‌هاش رو بگیرید.
‫یا کتکش می‌زنیم
‫یا اینجا رو آتیش می‌زنیم ‫و داخل زندانیش می‌کنیم
‫بهش درسی می‌دیم که ‫هیچوقت فراموش نکنه
‫فهمیدید؟
‫جواب بدید
‫می‌بینمت
‫صبر کن
‫بیا بریم پیراهنت رو خشک کن. ‫توی اتاقم کمد بخار دارم.
‫اینجا واقعاً محشره
‫شنیدم قیمتِ سوئیت‌های اینجا ‫شبی چند میلیون وونه
‫ای کاش یکی رو بهم می‌دادن
‫اون که چیزی نیست. ‫این رو گوش کن.
‫ویلاهای ری‌آن و جیئی ‫هر کدوم نزدیک به ۱۰ میلیون وونه
‫عجب! پولدار به دنیا اومدن ‫باید خیلی عالی باشه
‫فقط ای کاش در کنار پول یکم هم ادب داشتن
‫این بچه‌ها جوری به معلم‌هاشون ‫امر و نهی می‌کنن انگار ما کُلفتیم
‫مطمئن نیستم چقدر دیگه اینجا دوام میارم
‫وضع تو بدتره!
‫ری‌آن، حه‌را، جیئی و ووجین ‫توی کلاسِ تو هستن
‫جای تو بودم نمی‌تونستم سرِ کار بیام
‫راستش اون بچه‌ها زیادم بد نیستن
‫بعضی از دانش‌آموزهای دیگه ‫بیشتر اذیتم می‌کنن
‫هی
‫ببخشید، خانم هان؟ ‫مدیر می‌خواد شما رو ببینه.
‫خیلی خب
‫باید من رو ببخشید ‫- برو! ‫- البته!
‫صبر کن ببینم
‫مدیر پارک توی این ساعت ‫با خانم هان چیکار داره؟
‫مگه مهمه؟ بیا نوشیدنی بخوریم ‫خیلی خب
‫مشکلی پیش اومده؟
‫دوست دخترم به گوشی‌اش جواب نمیده
‫آره، گوشی‌ام رو توی اتاقم گذاشتم شارژ شه
‫صبر کن. مدیر پارک واقعاً خواست ‫من رو ببینه یا نه؟
‫توی اتاقم شراب دارم. بیا بریم اتاقم
‫کانگ‌حا کجاست؟
‫چه خبر شده؟
‫اون می‌دونه ما اینجاییم؟
‫به بچه‌ها پیام بده
‫بهشون بگو برن ببینن ‫چه اتفاقی برای این عوضی افتاده
‫و بقیه کدوم گوری هستن؟
‫مثلاً باید چهارتا نرّه‌خر اینجا باشن! ‫دهنتون سرویس!
‫این رو بگیر. لباس‌هات رو عوض کن
‫راحتم، جدی میگم. ‫دیگه زیاد خیس نیستم.
‫به محض این که پیراهنم خشک شه میرم
‫خب، هر طور راحتی
‫می‌دونی کانگ‌حا و جیئی ‫باهم صمیمی هستن یا نه؟
‫کی؟
‫می‌دونی، کانگ‌حا دانش‌آموزِ تازه‌وارد
‫آهان، بچه بورسیه‌ای
‫چرا می‌پرسی؟
‫[در حال خشک کردن]
‫عصر بخیر
‫این که فیلم گانگستری می‌سازه ‫تحتِ تأثیر قرارت داده؟
‫تو که عصبانی نیستی، مگه نه؟
‫نه
‫اگه خسته‌ای، برو روی تخت بخواب
‫نه، نه. بیدارم
‫چطوره بریم یه جایی یه گپی بزنیم؟
‫تازه از سرِ صحنه‌ی فیلم نیومدی؟ ‫باید خسته باشی.
‫منم ازش بدم نیومد،
‫می‌دونی؟
‫هوم؟
‫شبِ مهمونی که من رو بوسیدی
‫راستش، منم ازش بدم نیومد
‫باهم پیاده کجا می‌رفتن؟
‫ویلای جیئی
‫دیدم که باهم رفتن داخل
‫واقعاً؟
‫مطمئنی؟
‫آره
‫وقتی برگشتم اونا رو دیدم
‫یه لحظه صبر کن...
‫من باید یه لحظه برم بیرون
‫باشه
‫می‌دونم دیر وقته، مدیر پارک
‫ولی باید همین الان با شاه کلید بیاید اینجا
‫می‌تونم کمکت کنم
‫اینجا چه خبره؟
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫[اطلاعاتِ شخصی کانگ‌حا]
‫شماها بدتر از اونی هستید که فکر می‌کردم
‫هوم؟ نمی‌دونستم اشباح می‌تونن حرف بزنن
‫اصلاً چزا زحمت کشیدی و اومدی؟ ‫امروز اخراج میشی.
‫باورم نمیشه
‫یه دانش‌آموزِ بورسیه‌ای ‫بی‌اجازه وارد اتاق جیئی شده؟
‫فکر می‌کردم تو فقط یه سگِ دست‌آموزی، ‫ولی کاملاً بپای مزاحمی.
‫اون خیلی چندشه
‫چقدر روش شرط بستیم؟ ‫پنج میلیون؟
‫- یادت نیست ‫- نه، ده میلیون بود!
‫- پسر، گشنمه ‫- بریم یه برگر بگیریم؟
‫ری‌آن، کجا میری؟
‫تو هم میری جلسه‌ی کمیته انظباتی؟
‫بیا اون کاره رو انجام بدیم
‫منظورت چیه؟
‫ایده‌ات برای رابطه‌ی صوری
‫بیا انجامش بدیم
‫مطمئنم می‌دونی چرا به اینجا دعوتت کردیم، ‫آقای کانگ‌حا.
‫تو متهم به ورود بی‌اجازه به اتاقِ خانم جونگ جیئی ‫در زمان اردوی مدرسه شدی
‫این اتهام رو انکار می‌کنی؟
‫به سؤالم جواب بده!
‫نیازی به سؤال پرسیدن نیست
‫من خودم اونجا دیدمش
‫حداقل سعی کن توضیح بدی ‫چطور اتفاق افتاد، کانگ‌حا
‫و اگه توضیح بدم چی؟
‫کسی حرفم رو باور می‌کنه؟
‫اینجا جوشینه، کانگ‌حا
‫ما انتظارِ بهترین رفتار رو ‫از دانش‌آموزهامون داریم
‫بیشتر از هر مدرسه‌ی دیگه‌ای در کره
‫و دانش‌آموزی که ذره‌ای اظهار پشیمونی نکنه
‫نمی‌تونه به گرفتن فرصتِ دوباره امیدوار باشه
‫طبق بند ۱۲ قوانین دبیرستانِ جوشین،
‫لکه‌دار کردنِ آبروی مدرسه ‫و رفتارِ ناشایست،
‫قصد داریم کانگ‌حا رو ‫از مدرسه اخراج کنیم
‫اون بی‌اجازه نیومده بود. ‫من دعوتش کرده بودم.
‫جیئی
‫اون فقط چیزی رو آورده بود ‫که من خواسته بودم
‫اون فقط برای همین اونجا بود
‫اگه واقعاً نیاز دارید کسی رو تنبیه کنید،
‫پس من رو تنبیه کنید
‫بیا بریم
‫صبر کن، تو...
‫باورم نمیشه
‫من اومدم اینجا که شخصاً از کمیته بخوام ‫به خاطر کاری که باهات کرد تنبیهش کنه
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گفتم داری چیکار می‌کنی؟
‫از این به بعد دست از سرِ کانگ‌حا برمی‌داری
‫چی؟ ‫و قبل از این که بپرسی،
‫من ازش استفاده نمی‌کنم
‫ازش خوشم میاد، خب؟
‫اگه دستت بهش بخوره، با من طرفی
‫وایسا
‫اینجا جوشینـه،
‫جونگ جیئی
‫کاری نکن که نتونی با عواقبش کنار بیای
‫برام مهم نیست کجاییم
‫من هنوز جونگ جیئی هستم، کیم ری‌آن
‫چرا اون کارو کردی؟
‫خودم از پسش برمی‌اومدم
‫ولی به خاطر کاری که الان برای من کردی، ‫بقیه باهات دشمن میشن.
‫کانگ‌حا
‫واقعاً برای چی به این مدرسه اومدی؟
‫پس گمونم...
‫می‌دونی من کی هستم
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.