‫چه بده.
‫موندم همه استلا و بچه‌های زمین ساخت‌ساز سالمن؟
‫انگار گیلد سالم مونده.
‫خیلی وقته انقدر با دقت این تابلو رو ندیدم.
‫یه ماجراجو، نه؟
‫حتی یه اسکیل به‌دردبخورم گیرت نیومد؟!
‫یه ترم سه‌ماهه‌ی کاملو تو هر مدرسه گذروندی،
‫و حتی یه اسکیلم گیرت نیومد؟
‫نوور...
‫ببخشید، ولی با این وضع نمی‌تونم بذارم ثبت‌نام کنی.
‫فکرشو نمی‌کردم دوباره استادای اون‌موقعم رو ببینم.
‫آخرین‌بار ۱۵ سال پیش دیدم‌شون؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بذارید به‌عنوان یه شمشیرزن تمرین ببینم!
‫تمرین؟
‫تو؟
‫از گیلد ماجراجویان اجازه‌شو گرفتی؟
‫همین الان از گیلدمستر گرفتم!
‫تمرین شدیده.
‫آماده‌ی تحمل کردنش هستی؟
‫بله!
‫کافیه!
‫فردا قراره سخت‌ترم باشه.
‫شانس بیاره سه‌روز دووم میاره.
‫امروز روز دهمه، نه؟
‫این بچه حداقل عزمشو داره.
‫بعدی!
‫حتی اگه استخونتونم شکست، شمشیرتونو نندازین!
‫دشمن قرار نیست منتظرتون بمونه!
‫با اینکه انقدر از بدن و ذهنش کار کشیده، ‫چشماش هنوزم انقدر قدرت دارن!
‫این بچه ممکنه واقعاً آینده‌دار باشه.
‫استاد!
‫کِی یه اسکیل یاد می‌گیرم؟
‫این چیزی نیست که من بخوام تصمیم بگیرم.
‫می‌شه حداقل نشون بدید ممکنه چه اسکیلی به‌دست بیارم؟
‫چطور بود؟
‫عـ ـ عالی بود!
‫اصلاً نتونستم ببینمش!
‫منطقیه.
‫یه حرکت سبک‌قدمه که باعث می‌شه خودمم ‫به‌سختی بتونم برش‌هام رو دنبال کنم.
‫احتمالاً بچه‌ای مثل این حتی نتونسته ‫با چشماش منو ببینـ-
‫همه‌شو رو یه ریتم بودید.
‫انگار هی پشت هم می‌بریدین!
‫دقیقاً مثل یه ساعت بودید!
‫برش! برش! برش!
‫عجب پتانسیلی.
‫برش! برش! برش!
‫اگه درست‌حسابی بهش رسیدگی بشه، ‫می‌تونه باهام برابر باشه...
‫برش! برش! برش!
‫یا حتی ازم فراتر بره!
‫برش! برش! برش!
‫عجیبه.
‫پری!
‫چرا نتونسته اسکیلی جز پری یاد بگیره؟
‫یکی هم یاد بگیره کافیه.
‫فقط یه اسکیل که به‌دردبخور درنظر گرفته بشه...
‫کافیه، نوور.
‫متاسفانه-
‫صبر کنید! فقط یکم بیشتـ-
‫فایده نداره.
‫اگه ادامه بدی صرفاً وقتتو هدر دادی.
‫پری برای شمشیرزن شدن کافی نیست.
‫تأسف‌باره.
‫نگو فقط تو شمشیرزنی استعداد نداره...
‫شاید اگه مسیر متفاوتی رو انتخاب کنی بهتر باشه.
‫شاید استعدادت تو مدرسه‌ی دیگه‌ای شکوفا بشه.
‫مطمئنم مسیر دیگه‌ای براش هست.
‫هوی هوی.
‫بچه، جدی می‌خوای تو تمرینات من شرکت کنی؟
‫استاد شمشیرزنی گفتن باید یه‌جای دیگه رو امتحان کنم.
‫شیگ، نه؟
‫شنیده بودم یه بچه زیرنظرشه، ولی...
‫انقدر لاغره که حس می‌کنم با یه باد پرت بشه.
‫هرطور شده می‌خوام ماجراجو بشم!
‫قانون مبارزین اینه که سپر همراهاشون بشن!
‫می‌فهمی؟
‫بله!
‫خب، پس بیا شروع کنیم.
‫فکرشو نمی‌کردم تا اینجا پیش بیاد.
‫عجب قلبی داره!
‫اگه یه اسکیل گیرش بیاد،
‫می‌تونم به یه سپر شکست‌ناپذیر تبدیلش کنم...
‫ببخشید، نوور.
‫می‌تونم بازم ادامه بدم!
‫تلاشتو قبول دارم،
‫ولی تنها چیزی که گیرت اومده، ‫فقط تقویت جزئی توانایی‌های فیزیکیته.
‫اگه بخوای خودتو مجبور به ادامه دادن کنی، ‫خودتو به کشتن می‌دی.
‫می‌دونم دلت نمی‌خواد، ولی برو سراغ بعدی.
‫این‌همه تلاش کرده.
‫لایقه تلاشش به ثمر برسه.
‫لطفاً بذارین اینجا تمرین کنم.
‫واقعاً؟
‫بله!
‫خب پس اگه اصرار داری...
‫بیا.
‫سعی کن پرتش کنی اونجا.
‫چه دوره.
‫پرت کن.
‫اگه خطا بزنه با یه دلیل مسخره ردش می‌کنم.
‫قشنگ مشخصه از اون دانش‌آموزای دردسر-
‫خوب بود؟
‫دوباره.
‫عالی بود.
‫نخیر!
‫اصلاً هم عالی نیست!
‫استاد، چرا جز پرتاب سنگ کاری انجام نمی‌دم؟
‫چون می‌دونم قراره دردسر باشی!
‫می‌خوام از تیرکمون استفاده کنم.
‫خب پس حسابی بگیرش تو دستت و ‫حالت تیراندازی بگیر.
‫حسابی بگیرمش؟ اینطو-
‫چرا شکست؟!
‫درست حدس زدم...
‫ولمون کن بچه!
‫دیگه تیرکمون تمرینی نداریم، از مال من استفاده کن.
‫این‌یکی دیگه نباید بشکنـ-
‫همون سنگتو پرت کن، فهمیدی؟!
‫باش.
‫اونو از کجا یاد گرفتی؟
‫کسی یادم نداده.
‫صرفاً همیشه اینطوری پرنده شکار می‌کنم.
‫اون رنگی رنگیا که از آسمون شیرجه ‫می‌زنن تا خرگوش کوهی بگیرن.
‫بابا بیخیال...
‫اونا مرغ‌رعده!
‫کشتن‌شون با یه کمان درجه‌یک برای ‫یه شکارچی باتجربه هم سخته...
‫البته من با چشمای بسته می‌تونم شکارشون کنم.
‫اصلاً هدفش از اینجا بودن چیه؟
‫وقتت تمومه.
‫از اینجا برو.
‫عه؟! ولی هنوز هیچی یاد نگرفـ-
‫اصلاً نمی‌تونی از سلاح‌های حساس استفاده کنی!
‫به همون سنگ‌ پرت کردنت بچسب.
‫واقعاً عجب دردسری.
‫همین‌الانشم به حدی رسیدی که تیرکمون نیاز نداشته باشی.
‫صحیح.
‫پس تو همون نووری.
‫باشه.
‫عه؟ اشکالی نداره؟
‫دنبالم بیا. همین‌الان شروع می‌کنیم.
‫حضور دشمن رو حس کنین.
‫و بدون هیچ صدایی بهش نزدیک بشین.
‫کارش بد نیست.
‫خوبه!
‫آخ!
‫هنوز این چیزا زوده!
‫تو این راهرو تله‌های زیادی قرار داره.
‫از تله‌ها دوری کنین و راه‌تون رو به این ‫صندوقچه‌ی سرسخت برسونین!
‫از تله‌ها دوری کنیم، نه؟
‫باشه!
‫پری!
‫پرتاب سنگ!
‫عالیه.
‫نه خب...
‫هدف تمرینو زیر سوال برد.
‫نتونستی تله‌ی رو صندوقچه رو خنثی کنی،
‫حضور کسی هم نمی‌تونی حس کنی.
‫فایده نداره.
‫ولی بازم، قدرت و استقامتش فراتر از بقیه‌ست.
‫و پتانسیل هم داره.
‫اگه از ماجراجو شدن دست کشید،
‫بهش دعوت‌نامه می‌دم تا عضو سازمان اطلاعات پایتخت بشه.
‫هو هو؟
‫عجب شاگرد جوونی، مگه نه؟
‫تا جایی که یادمه سن موردنیاز ۱۵ بود...
‫از اون عمو تو گیلد اجازه گرفتم،
‫و تو بقیه‌ی مدارس هم تمرین دیدم.
‫هرچند فایده نداشت.
‫هو هو!
‫انگار دلیل اینکه با جادو مشکل داری، اینه ‫که اصلاً جادو تو بدنت جریان نداره.
‫چرا جریان نداره؟
‫شاید همینطوری به‌دنیا اومدی.
‫اگه اینطور باشه،
‫تنها راهی که میشه اوضاعتو عوض کرد، اینه ‫که بری داخل اتاق طنین جادو.
‫طنین چی چی؟
‫بذارید امتحانش کنم!
‫خب، اشکال نداره.
‫ولی اگه حس کردی سختته درجا بیا بیرون.
‫هنوز نیومده بیرون؟!
‫نه.
‫بـ ـ بد شد!
‫اون اتاق به‌شدت حواس آدمو تقویت می‌کنه، ‫و چندین روزه اون‌ توئه!؟
‫ممکنه به‌ کشتنش بده!
‫نوور!
‫جان؟
‫حـ ـ حالت خوبه؟ بدنت سالمه؟
‫سالمه.
‫مزاحم نشید.
‫حس می‌کنم دارم به یه‌چی می‌رسم.
‫عه؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فقط همینو یاد گرفتم...
‫هو هو.
‫بعد از این همه تلاش فقط می‌تونی یه «آتش کوچک» بسازی.
‫کم پیش میاد کسیو ببینی که مثل تو تا این ‫حد استعداد جادو نداره.
‫ولی با وجود کمبود جادوت،
‫جالبه تا اینجا پیش اومدی.
‫هــــا؟!
‫داره چه غلطی می‌کنه؟!
‫داره افـ ـ افسون دوتایی اجرا می‌کنه؟!
‫۵۰ سال طول کشید به این سطح برسم،
‫ولی فقط تو سه‌ماه اونم تنهایی تونست بهش برسه؟!
‫اینم کمکم نمی‌کنه ماجراجو بشم.
‫درسته.
‫پس جدی اینجا جای تو نیست، نه؟
‫حیفه.
‫واقعاً حیفه.
‫اگه بدنش با جادو سازگار بود،
‫می‌تونست به‌عنوان یه جادوگر بی‌رقیب ‫تو کل سرزمین شناخته بشه.
‫بذار بپرسم،
‫وقتی بچه بودی مورد نعمت واقع شدی؟
‫نعمت؟ چی هست؟
‫فقط دانش‌آموزایی که از قبل انتخاب شدن و ‫نعمت رو دریافت کردن می‌تونن اینجا تمرین کنن.
‫ببخشید.
‫تا وقتی قبول نکنید تمرینم بدید از اینجا جُم نمی‌خورم.
‫هرطور مایلی.
‫تا وقتی قبول نکنید تمرینم بدید از اینجا جُم نمی‌خورم.
‫واقعا؟
‫نگو جدی می‌خواد تا ابد همون‌جا بمونه...
‫می‌ذارم تو تمرینات پایه‌مون شرکت کنی.
‫ولی درنظر بگیر تضمینی نیست که کاری ازت بر بیاد.
‫بدون‌شک این شفای جزئیه.
‫اصلاً چطوری ممکنه؟
‫ولی...
‫آره، متاسفانه،
‫شفای جزئی یه اسکیل به‌دردبخور برای ‫ماجراجو شدن به‌حساب نمیاد.
‫که اینطور.
‫پس اینجا هم شانسی نداشتم...
‫با اینکه فقط می‌تونی آسیبای سطحی رو درمان کنی،
‫عالیه که بدون مورد نعمت واقع شدن، می‌تونی ‫از «شفای جزئی» استفاده کنی.
‫بدون استفاده از ارواح یا حتی مورد نعمت واقع شدن، ‫یه معجزه به‌بار آورد.
‫پس از این نظر بخوایم بگیم،
‫یعنی می‌تونه بدون محدودیت از قدرت معجزه استفاده کنه.
‫جناب سین! نوور...
‫از پایتخت رفته؟!
‫دیروز باید خودم جلوشو می‌گرفتم...
‫نمی‌شه به‌حال خودش بذاریمش؟
‫اون انقدری قویه که تنها دووم بیاره.
‫نه.
‫اگه وقتمونو صرف پرورش استعدادش کنیم،
‫بدون‌شک فرد بی‌نظیری می‌شه.
‫هو هو...
‫راست می‌گی.
‫فکرشم نمی‌کردم وضعش تو مدارس دیگه هم همین باشه...
‫باید همه‌مون با هم بزرگش کنیم و راهنماییش کنیم.
‫اون پسر لبریز از استعداده.
‫اعتراضی نیست.
‫هرچند اینطوری نمی‌تونم راحت عضو ‫سازمان اطلاعاتش کنم...
‫منم با سین موافقم.
‫منم.
‫نمی‌شه کاریش کرد...
‫شیگ، تو چی؟
‫من می‌رم سفر تا نوور رو پیدا کنم.
‫هوی وایسا!
‫می‌دونم چه حسی داری، ولی آروم باش.
‫خب، پس باز می‌گم...
‫به‌عنوان شش فرمانروا، نوور رو بزرگ می‌کنیم.
‫همه موافقین، نه؟
‫پس بیاین سریعاً دنبالش بگردیم.
‫عه، نوور!
‫سلام عمو! خوشحالم سالمی.
‫یه‌طوری دووم آوردم.
‫این رو زمین افتاده بود.
‫عا، پس پرت شده بود اونجا.
‫ممنون.
‫مگه تو راه میثرا نبودی؟
‫ولی خب، دیدی وضع پایتخت چطور شد.
‫آره، درجا برگشتم.
‫خیلی خاکی‌ای. لباساتم سوخته...
‫کلی اتفاق افتاد، کلی هم از بدنم کار کشیدم.
‫خب، نمی‌شه کاریش کرد.
‫وضع همه‌مون مثل همه.
‫منم دهنم سرویس شد.
‫خودمم خیلی خستمه.
‫راستی نوور.
‫خوشم نمیاد با اینکه خسته‌ای اینو بخوام،
‫ولی رئیس گیلد ساخت‌ساز ‫عین چی دنبالت بود.
‫نیاز داره آوارو بلند کنی یا چندتا خونه‌ی ‫موقتی اینا براش بسازی.
‫فکر می‌کردم همین باشه، برای همین اومدم.
‫کجاست؟
‫نقشه می‌دم. ببرش.
‫خوشحالیم اینجایی.
‫وقتی تو اینجایی، برنامه خیلی سریع‌تر پیش می‌ره!
‫خوشحالم می‌تونم کمک کنم.
‫واقعاً عجب روزی بود.
‫با کالسکه رفتم سفر...
‫رورو رو دیدم...
‫با جادوی لین پرت شدم...
‫و کلی چیز پیش اومد،
‫ولی فقط پرت شدن با جادوی لین رو یادمه...
‫استراحت و غذا نیاز دارم.
‫ولی هنوز وقت این چیزا نیست!
‫مطمئنم متوجه شدی،
‫ولی حکومت دینی میثرا از پشت صحنه ‫با دریداس رو این جنگ کار می‌کرده.
‫بله.
‫از حادثه‌ی میناتور گرفته تا سلاح‌های امپراتوری جادویی،
‫سنگ‌های جادویی خالصی که فقط قابل تولید تو ‫اون کشورن دلیل همه‌ش بوده.
‫انگار از این به‌بعد روزهای آرومی در انتظارمون نیست.
‫ولی کسایی هستن که کشورمون می‌تونه ‫روشون حساب کنه.
‫و مهم‌تر از همه،
‫الان، ما اون مرد رو داریم.
‫ممنون! میل کنین!
‫استاد نوور.
‫بابت دیروز واقعاً ممنون.
‫من باید تشکر کنم.
‫لین تو هم بهت سخت گذشت، نه؟
‫داری غذا پخش می‌کنی؟
‫بله.
‫همچنین دارم کسایی که زخمی شدن رو هم درمان می‌کنم.
‫شما هم اومدید برای بازسازی کمک کنید؟
‫آره.
‫اینو دارم بین همه پخش می‌کنم، شما هم بفرمایید.
‫اشکال نداره؟
‫اصلاً‍!
‫ممنون.
‫من می‌رم بقیه‌شو پخش کنم. فعلاً!
‫باش. موفق باشی!
‫ممنون!
‫استاد، شما هم به خودتون فشار نیارید!
‫ولی جدی بدون کمک بقیه نمی‌تونستم ‫به اینجا برسم.
‫خب.
‫الان می‌تونم بیشتر تکون بخورم.
‫واقعاً شمشیر محکمیه.
‫البته تا وقتی که دست منه، قرار نیست ‫درست‌حسابی بدرخشه.
‫ولی با این‌وجود، می‌خوام یه ماجراجو بشم.
‫می‌خوام یه ماجراجو مثل قهرمانایی ‫که بابام می‌گفت بشم.
‫الان، بذار اینجا ازت استفاده کنم.
‫نوور!
‫اینجا به‌اندازه‌ی کافی تمیز شده!
‫می‌تونی بازم اون‌ور ادامه بدی؟
‫مشکلی نیست!
‫پری!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، از اینجا واقعاً کارم شروع می‌شه!
‫ــــ پایتخت سلطنتی . ۱۵ سال پیش ــــ
‫ـــ دوماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ سه‌ماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ دوماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ سه‌ماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ دوماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ سه‌ماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ دوماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
‫ـــ سه‌ماه پس از ‫ شروع تمرینات ـــ
همه‌چی رو پری کردم
‫نفس عمیقی بکش، قسم بخور آسمان را می‌بینی
‫آبی درخشانی که آشکارا رنگ شده.
‫به سوی دنیا رهایش کن!
‫هنگام بر دوش کشیدن تنهایی، تناقض‌هایی به ذهن می‌رسه.
‫تا حدی که برگرداندن‌شون، غیرممکن به‌نظر میاد.
‫به دنبال چی می‌گردم؟ می‌خوام به چی چنگ بندازم؟
‫بدون نگاه کردن به عقب، بی‌پروایانه به دنبالش می‌روم.
‫حتی اگه، مأموریتی باشه که نمی‌تونم ازش برگردم...
‫تسلیم لغزشی که درحال بیداریه، نمی‌شوم.
‫بیا ببینم جلوست، یا عقب.
‫قدرتی که در حین ضعف درکش کردم را آزاد می‌کنم!
‫هرچند بار نیازه فریادش بزن.
‫پرَی‌ای به‌سوی بیدارکننده به سوی آینده
‫لحظه‌ای که قلب و بدن شعله‌ور می‌شن و می‌سوزن
‫قدرت لب‌ریز، قهرمانی به‌وجود می‌آورد.
‫اگه من باشم، بهش می‌رسم.
‫هرگز به عقب نَنِگر.