..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫[قبرستان ماشین رُزیلا]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫سیلوا؟
‫هی!
‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چرا اینجایی؟
‫اون‌ها نوریا رو شکنجه کردن و بعد کشتنش.
‫بریم داخل.
‫بابایی، چرا از هم متنفر بودن؟
‫داری راجع‌به کی حرف می‌زنی؟
‫عمو ریکاردو و عمو رومان.
‫کی این حرف رو بهت زده؟
‫نمی‌دونم. ‫همه اینو می‌گن.
‫خب، همه دروغ می‌گن.
‫هرگز دیگه این حرف رو نزن ‫یا بهش فکر هم نکن، خب؟
‫گوش بده چی می‌گم، عزیزم.
‫اون‌ها از هم متنفر نبودن. ‫اون‌ها از دروغ‌های مردم می‌ترسیدن.
‫- واسه همین نباید این دروغ‌ها رو بگی. ‫- فکر کنم خودش متوجه شده.
‫کار کی بود؟
‫میکی.
‫مطمئنی؟ ‫هرچند سعی کردم جلوش رو بگیرم.
‫حتی دوتا از آدم‌هاش هم کشتم.
‫ممکنه تو رو متهم کنن؟
‫- الان فقط به متهم شدن من فکر می‌کنی؟ ‫- آروم باش.
‫من آروم هستم!
‫چیزی هم گفت؟
‫نه.
‫ولی به محض اینکه جسدها رو پیدا کنن، ‫می‌فهمن پای یکی دیگه هم وسط بوده.
‫- باید اون کثافت رو دستگیر کنی. ‫- همین کار هم می‌کنم.
‫ولی به موقعش. ‫وقتی که جنس رو تحویل دادن.
‫اون اولین پلیس فاسدی نیس که دیدم، ‫و آخریش هم قرار نیست باشه.
‫میکی هم جزئی از این ماجرائه. ‫ولی یه قسمت کوچیکی از ماجراست.
‫ ما قراره کل تشکیلات‌شون رو متوقف کنیم.
‫هیچکس نگفت این کار قراره آسون باشه.
‫- خودت می‌دونستی با چه آدم‌هایی دم‌خور شدی. ‫- مثل تمام دروغ‌هایی که تو گفتی؟
‫انقدر راجع‌به نوریا دیر واقعیت رو ‫به من گفتی که دیگه دیر شده بود.
‫واسه اینکه ازت محافظت کنم این کارو کردم.
‫ما جفت‌مون دنبال یه چیزیم، ویکتور.
‫اون هم اینکه قانون نابودشون کنه، ‫آره، تک‌تکشون رو!
‫پس جرئت نداری به من شک کنی!
‫نوریا می‌دونست «مرسولۀ تزار» کجاست؟
‫نه.
‫خب، باید خودت سر دربیاری. ‫بدون اون، هیچی دستگیرمون نمی‌شه.
‫رومان و ریکاردو جفت‌شون مُردن.
‫ببخشید؟
‫مثل دوتا حیوون همدیگه رو کشتن.
‫مراسم تا دو ساعت دیگه ‫توی قبرستون مانژوئک شروع می‌شه.
‫[قسمت هشت: پای خون وسط است]
‫در این زمان بخصوص ‫و پراندوه دور هم جمع شدیم...
‫تا قبر برادران‌مون، رومان ‫و ریکاردو مانچادو، رو تقدیس کنیم.
‫و همچنین کسانی رو که ‫به منزلۀ مرگ عزیزان‌شون...
‫عزادار هستن رو با دعا ‫و محبت خودمون در آغوش بگیریم.
‫و در آخر، از خدا می‌خوایم ‫تا گناهان برادرانی که...
‫از این دنیا رفته‌ان رو ببخشه.
‫تسلیت می‌گم. ‫ممنون.
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- آره.
‫سلام.
‫متأسفم، روسیو.
‫خیلی متأسفم.
‫امیدوارم پروردگار دعاهای ما رو بشنوه،
‫و رحمتش رو از کسانی ‫که اشک می‌ریزین دریغ نکنه.
‫نستور.
‫تسلیت می‌گم. ‫خواکین چطوره؟
‫در حال حاضر، هنوز توی کمائه.
‫دکترها هنوز نمی‌دونن کی از کما بیرون میاد،
‫یا اصلاً بیرون میاد یا نه.
‫از صمیم قلب فقدانت رو تسلیت می‌گیم، روسیو.
‫ممنون. راستش رو بخواین، خیلی سخت گذشت.
‫درکت می‌کنم.
‫خانوادۀ ما بیشتر از ‫هر چیزی برای ما باارزشه.
‫باید مراقب‌شون باشیم.
‫یه لحظه.
‫- با من حرف بزن. ‫- کل صبح دارم بهت زنگ می‌زنم.
‫کجایی؟ اینجا به مشکل خوردیم.
‫- آروم باش. ‫- آروم باشم؟
‫ببین، اون دختره تنها نبوده.
‫یکی خواست نجاتش بده ‫و زده دوتا از آدم‌هامون رو کشته.
‫یکی‌شون سیلوا بود، همون حرومی.
‫می‌شه برم؟
‫- سلام. ‫- سلام، ساندرا.
‫ناراحت نیستی؟
‫چی می‌گی، میکی؟
‫یه خبرچین دیگه توی بندر هست، ‫و ما نمی‌دونیم کیه.
‫گوشِت با منه؟
‫- می‌دونیم چی دستگیرش شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫برو از خودش بپرس. ‫حالا دیگه مُرده.
‫باید بفهمیم اون یکی خبرچین کیه.
‫من یه کاریش می‌کنم، خب؟
‫کارمونا یه بوهایی می‌بره.
‫هر وقت خبری شد بهت زنگ می‌زنم.
‫فقط گوشیت رو جواب بده.
‫روسیو.
‫بابت همه‌چیز متأسفم.
‫می‌دونی که از خانواده‌ت ممنونیم.
‫پدرت خیلی گردن ما حق داره.
‫ممنون.
‫توی ایتالیا یه مَثلی هست که می‌گه:
‫«هرچه شب تاریک‌تر، ‫درخشش ستاره‌ها بیشتر.»
‫«هرچه گور عمیق‌تر، به خدا نزدیک‌تر.»
‫نستور!
‫اون نیست! نمی‌بینمش! ‫نمی‌دونم کجاست!
‫- ساندرا غیبش زده! ‫- وایسا. روسیو، آروم باش.
‫من پیش تو گذاشتمش.
‫نه! دخترم رو ندیدی؟
‫- ساندرا! ‫- ساندرا!
‫ساندرا!
‫خیلی‌خب، بیا ببینم! ‫سوار شو، بچه! برو!
‫- اونجاست! ‫- اون طرفه! اوناهاش!
‫ساندرا!
‫روسیو!
‫- ببندش! ‫- داره میاد! بجنب.
‫گاز بده، بدو!
‫یه کمکی برسون!
‫هی!
‫ماشین کجاست؟ کجا رفت؟
‫تکون نخور، تکون نخور!
‫- چطور از اینجا در بریم؟ ‫- نمی‌دونم، روسیو.
‫- نمی‌دونم! ‫- کجا رفت؟
‫- سریع‌تر! ‫- بجنب! زود باش!
‫دارم زورم رو می‌زنم، رئیس. ‫دارم سریع‌تر میرم.
‫بجنب!
‫اوناهاشن! اونجان!
‫واسه سه نفر.
‫بریم.
‫خیلی متأسفم. شرمنده. ممنون.
‫بچه‌ها، فعلاً کار نمی‌کنیم.
‫ولی بچه‌مون حالش خوب نیست. ‫باید برگردیم به هتل‌مون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- باید به هتل‌مون بریم.
‫خواهش می‌کنم. ‫نمی‌تونم ۴۰ دقیقۀ دیگه منتظر بمونم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫- ممنون، بازم شرمنده‌ام. ‫- ما هم اینجا منتظر بودیم ها!
‫نمی‌شه که بیای وسط صف.
‫نگه‌شون دارین! وایسا!
‫- نگه‌شون دارین! ‫- هی، نگه‌شون دار!
‫- بله، رئیس. ‫- دخترمون رو بردن!
‫دارن دخترمون رو می‌برن.
‫برو کنار.
‫- دارن می‌ذارن دخترمون رو ببرن! ‫- دخترم! بیا.
‫متأسفم، ولی اجازه ندارم. ‫تا ده دقیقۀ دیگه به بندر می‌رسه.
‫بندر! بندر! بندر!
‫ویکتور!
‫بندر! دارن بندر میرن.
‫گاز بده! سریع‌تر! ‫نذار در برن.
‫دارن دنبال‌مون میان.
‫- دنبالش کن. ‫- برو، برو!
‫لعنتی.
‫آره، قشنگه.
‫سریع‌تر، نستور.
‫بیا، نزدیک‌تر شو. دنبالش برو!
‫لعنتی.
‫هی! هی!
‫لعنتی.
‫اون بیشرف‌های حرومی سایه به سایه ‫دارن دنبال‌مون میان، لوسیا.
‫می‌شه خفه شی، رفیق؟
‫برو کنار!
‫چه‌خبر، فیدل؟
‫دیگه چیزی نمونده. ‫آماده باش که رسیدیم.
‫مراقب باش، نستور.
‫بِپا!
‫بزنش، حالا، حالا!
‫بزنش، دیگه.
‫ترمز!
‫سریع‌تر برو! ‫دیگه چیزی نمونده.
‫هی!
‫اون‌ها بچه‌مو دزدیدن.
‫مراقب کامیون باش، نستور.
‫بجنب، یالا.
‫از اینجا ما رو بیرون ببر. زود!
‫لعنتی. لعنت بهش! ‫برو کنار! زود باش!
‫لعنتی! برو! برو!
‫هی!
‫برو، برو، برو.
‫- موتور ویکتور رو می‌بینم. ‫- اوناهاش!
‫- همین‌جا بمون! ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫هی!
‫بریم!
‫نه. نه.
‫نه.
‫دخترمون کجاست، بیشرف؟ ‫دیگه مزخرف تحویل‌مون نده!
‫هی، آروم باش، خب؟ ‫یه نفسی بکش.
‫خوب گوش کن چی می‌گم.
‫چون حرفم رو دوبار نمی‌زنم.
‫بلایی که سر خانواده‌ت اومد ‫ذره‌ای برام اهمیت نداره، فهمیدی؟
‫و این همه انتظار خسته‌ام کرده.
‫من جنس‌ها رو می‌خوام، خب؟
‫و همین الان هم می‌خوامش.
‫دختره رو نشونم بده. ‫بهتره دختره رو نشونم بدی! حالا!
‫ساندرا، نه!
‫باهاش چیکار کردین؟
‫هنوز کری نکردیم. ‫هنوز کاری نکردیم.
‫ولی اگه تا صبح بهم محموله رو نرسونین،
‫دفعۀ بعد که ببینینش دیگه خواب نیست!
‫چون مُرده.
‫شنیدی چی گفتم، دیوث؟
‫بیست و چهار ساعت فرصت داری.
ا‌را‌‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌‌گا‌ه ب‍ا‌م‍ا‌‌ب‍ی‍ن
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫ویکتور، پیشش بمون.
‫بعداً باهات تماس می‌گیرم.
‫نستور.
‫روسیو، من میرم سراغش.
‫ولی آخه چطوری، نستور؟ ‫چطور می‌خوای این کارو کنی؟
‫گوش بده چی می‌گم.
‫به من اعتماد کن، خب؟
‫بهم اعتماد کن.
‫دخترت رو بهت برمی‌گردونیم.
‫نگران نباش. ‫چیزی نمی‌شه.
‫[رستورن پیتزای دی‌کامپولو]
‫آروم باش، آروم باش.
‫تو هم از ماجرا خبر داشتی؟
‫نه. چی می‌خوای؟
‫می‌خوام باهاشون صحبت کنم. ‫جون دخترم در خطره.
‫کاری که خواستی رو انجام میدم.
‫ولی اگه چیزی که می‌خوان ‫رو بهشون ندی بی‌فایده‌ست.
‫محموله رو تحویل‌شون میدم.
‫تحویل‌شون میدم.
‫چیزی هست که می‌خوای بهم بگی؟
‫فقط این که همه‌چی تا فردا آماده می‌شه.
‫باهاشون تماس بگیر ‫و زمانش رو هماهنگ کن، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫ولی وقتی این ماجراها تموم شه،
‫باید جواب یه سری سؤالات رو بدی، خب؟
‫هر وقت که تموم شه حتماً.
‫و این هم بهشون بگو، ‫که اگه یه تار مو از سر دخترم کم شه،
‫تا اون دنیا نفرستم‌شون ولشون نمی‌کنم.
‫خب، نظرت چیه؟
‫خوبه.
‫میرم باهاش هماهنگ می‌کنم. ‫می‌بینمت.
‫فرانسویه‌ست.
‫- چه‌خبر فرانسوی؟ ‫- چه غلطی کردی؟
‫ببین، آروم باش. اون دختره حالش خوبه.
‫نیازی نبود سمت خانواده‌ش بری.
‫یه سری قانون‌های نانوشته‌ای هست، می‌دونی؟
‫قانون نانوشته بره به درک! ‫این چیزها هیچ اهمیتی برام ندارن، فرانسوی.
‫ما که بهشون بدهکار نیستیم.
‫اون‌هان که محصولاتم رو از دست دادن.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫مانچاندوها بهم قول دادن ‫تا فردا محموله رو میارن.
‫ولی بذار بهت هشدار بدم...
‫اگه بلایی سر اون دختر بیاد...
‫تمام سختی‌هایی که کشیدیم ‫به باد فنا میره.
‫متوجه‌ای؟
‫حتماً. مطمئن باش.
‫قول میدم دختره صحیح و سالم بمونه.
‫تا ۲۴ ساعت.
‫بعدش ولی... نمی‌دونم.
‫و امیدوارم تو هم ‫وظیفه‌تو به خوبی انجام بدی.
‫خیلی‌خب، ما همیشه کاری ‫که لازم بشه رو انجام می‌دیم.
‫پس برو سر کار خودت.
‫بذار روی تخت دراز بکشه.
‫مراقب باش.
‫نترس. ‫هیچ اتفاق بدی قرار نیست بیفته.
‫میرم یه چیزی بیارم بخوری.
‫زود برمی‌گردم.
‫باید به بابا زنگ بزنیم.
‫من دیگه خسته شدم، لوسیا.
‫خسته شدم از بس ‫همه‌چی رو به بابا توضیح دادم.
‫از الان به بعد ‫خودم تمام تصمیم‌ها رو می‌گیرم.
‫حله؟
‫خیلی‌خب، قبول می‌کنم.
‫باید حرف بزنیم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫چه‌خبر؟
‫اینجا. بیا. بریم.
‫اون بزرگه اینجاست. ‫زود باش، حالا.
‫ژاوی، کجا بودی؟ ‫از دیروز دارم بهت زنگ می‌زنم.
‫- وحشت کرده بودم! ‫- سرم شلوغ بود، بعداً بهت توضیح میدم.
‫یالا. کل روز رو وقت نداریم. ‫زود باشین.
‫خواهش می‌کنم، دست بجنبونید!
‫هی، دستت چی شده؟
‫هیچی، یه اتفاقی پیش اومد.
‫مراقب گوشه باشین. ‫قابش خیلی گرونه.
‫- زود باشید، بریم. بجنبید. ‫- خیلی‌خب.
‫زود، عجله کنید.
‫می‌شه بگی چه‌خبر شده؟
‫- دارم سرمایه‌گذاری می‌کنم. ‫- یعنی چی؟
‫به پول بیشتری نیاز دارم. ‫معنیش اینه.
‫این نقاشی‌ها رو پدرم هدیه داد. ‫فروشی نیستن!
‫همه‌چی فروشیه، آیرین. ‫خودت که نقاشی‌شون نکردی.
‫نمی‌تونی این کارو با من بکنی. ‫این‌ها واسه تو نیستن!
‫اموال مشترک، یادت که نرفته؟ ‫«در زمان‌های خوب و بد کنار هم خواهیم بود.»
‫لعنت بهش، ژاوی!
‫خیلی لذت‌بخش نیست!
‫مخصوصاً واسه خودم.
‫واسه همین می‌خواستم بهت هشدار بدم.
‫پس اجماعی صورت گرفته؟
‫کاری از دستم برنمی‌اومد.
‫ببین، پیلار، من متوجۀ شرایطت هستم.
‫ولی اون‌ها تنها چیزی که می‌بینن ‫اسناد و مدارک دروغ‌گویی‌هاست.
‫منو از کار کنار می‌زنن؟
‫خب، نه. نه اگه بشه ازش اجتناب کرد.
‫به همین خاطره که باید ‫از این پرونده خودت رو کنار بکشی.
‫اونوقت کی جای من میاد؟ ‫هرکسی که باهاش قرارداد ببندن.
‫ببین پیلار، مسئله خیلی جدیه.
‫توی عملیاتی که به عهده داشتی، ‫چندتا از نیروها رو از دست دادی.
‫و یکی از مأمورین عمور داخلی هم مفقود شده.
‫وزیر کشور می‌خواد ‫مسئولیت هرکس رو مشخص کنه.
‫بهمون فشار آوردن. ‫ولی می‌تونن این کارو بکنن؟
‫بیخیال. ‫معلومه که می‌تونن.
‫ببین، اگه می‌خوای شغلت رو از دست ندی، ‫کاری که بهت می‌گم رو انجام بده.
‫سعی می‌کنم با همکارهام قضیه رو آروم کنم.
‫اگه شانس باهامون یار باشه، ‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫خیلی‌خب.
‫هر وقت با یه قاضی جدید قرارداد بستن، ‫می‌خوام اطلاعات‌شون رو بررسی کنم. همین.
‫می‌تونی. از طریق نهادهای وابسته می‌شه.
‫می‌خوام ۱۰۰ کیلومتر ‫از بندر بارسلونا دور شی.
‫- خب؟ بهترینه، هان؟ ‫- آره، همیشه ازش خوشم می‌اومد.
‫چون واسه توئه، ۸۰۰ تا، خب؟
‫خب، من تهش می‌تونم پنج‌تا پیشنهاد بدم.
‫این یک‌سوم قیمتِ سه سال پیش هم نیست!
‫خب، خاوی، می‌دونی، خودت ‫بهتر می‌دونی قایق چقدر استهلاک داره.
‫حالا دوست هستیم یا نه؟
‫حتی همسرهامون هم باهم صمیمی‌ان.
‫آره، ولی حساب حسابه، کاکا برادر.
‫نمی‌شه قاتی‌شون کرد.
‫خودت که بهتر می‌دونی. ‫این‌ها رو از خودت یاد گرفتم.
‫عوضی.
‫هی، واقعاً خوشحال می‌شم کمکت کنم.
‫ولی فقط نیم میلیون می‌تونم بدم.
‫اگه قبول می‌کنی خبرم کن.
‫وایسا، کجا میری! ‫بیا بیشتر راجع‌بهش صحبت کنیم.
‫هی، جوردی. ‫حالت چطوره، پپه؟
‫- چطوری؟ پارسال دوست امسال آشنا. ‫- خوبم.
‫همینو کم داشتیم.
‫می‌تونم یه لحظه با دامادم صحبت کنم؟
‫آره، البته. به پیشنهادم فکر کن.
‫اومم...
‫جوردی، چه‌خبر؟
‫چه مرگته که جواب تلفن‌هامو نمی‌دی؟
‫چه‌خبر شده؟
‫آیرین گفت نقاشی‌ها رو برداشتی.
‫و ظاهراً قایق هم واسه فروش گذاشتی.
‫ما که هیچ استفاده‌ای ازش نمی‌کردیم.
‫قایق رو به تو ندادم، به دختر دادم.
‫و اونه که تصمیم می‌گیره ‫قایق رو بفروشه یا نگه داره.
‫یالا، بگو ببینم. ‫پول رو می‌خوای چیکار؟
‫من یه مشکلی دارم، ‫یه مشکل بزرگ.
‫چقدر پول لازمی؟
‫یه میلیون، نقد.
‫- نقد می‌خوام. ‫- نه، خیلیه.
‫من همیشه به دختر می‌گفتم که دردسری.
‫نمی‌دونم دست به چه کثافت‌کاری‌هایی زدی،
‫ولی بهتره که سرش به دختر و نوه‌ام نگیره!
‫ببین، جوردی، من فقط به ‫یه مشکل کوچیک خوردم،
‫ولی یه راه حلی دارم.
‫چه کمک کنی چه نکنی.
‫خودت بهتر از هر کسی می‌دونی، ‫وقتی که وارد یه کسب و کاری می‌شی،
‫بعضی وقت‌ها...
‫هیس. ‫دیگه ادامه نده.
‫خیلی‌خب.
‫بهت قرض میدم.
‫ولی توی اسپانیا ندارم.
‫باید به «آندورا» بری.
‫نستور داره بهم زنگ می‌زنه.
‫همین‌جا بمون.
‫- چه‌خبر شده؟ ‫- با فرانسویه حرف زدم.
‫- خب؟ ‫- از کاری که آریل و لوسیا کردن خبر نداشت.
‫اون طرف خودمونه. ‫اتفاقی نمیفته.
‫اون‌ها گفتن تا ۲۴ ساعت، نستور. ‫پای دخترمون وسطه.
‫- می‌دونم، ولی پیداش می کنم. ‫- چطوری؟ کجا رو می‌خوای بگردی؟
‫الان چند روزه که گم شده.
‫بهت اعتماد کن. خیلی نزدیکم. ‫عموت یه سرنخ‌هایی گذاشته.
‫ولی نستور، ما هنوز مطمئن نیستیم ‫که اون جنس‌ها رو برداشته باشه.
‫روسیو؟ روسیو؟
‫آره، بهت گفتم که می‌تونم.
‫هی!
‫وایسا! ‫گفتم وایسا!
‫هی!
‫- چی شده؟ ‫- این همون بچه‌ایه که کیفم رو دزدیده بود.
‫- تکون نخور. گفتم تکون نخور! ‫- کوکو! کوکو!
‫ولم کن! ‫- گفتم تکون نخور! ‫- کوکو!
‫- تکون نخور، کوکو. کیف اون دست توئه؟ ‫- نه، قسم می‌خورم من ندارمش.
‫دروغگو! کیفم رو از ماشین ‫دزدیدی و پیش راوال بردی.
‫تو خل شدی، خانم. ‫من کاری نکردم.
‫- چرا، کار خودت بود! ‫- کوکو، مسخره‌بازی درنیار!
‫من تحمل خیلی چیزها رو دارم، ‫ولی از یه دوست انتظار دروغ ندارم.
‫ببین، توش یه کارت حافظه بود. ‫داریش؟
‫پول و چیزهای دیگه برام مهم نیستن. ‫من اون کارت حافظه رو می‌خوام.
‫- نه، فقط دنیال یه کارت حافظه‌ای؟ ‫- آره.
‫توی اون کارت حافظۀ اطلاعات گوشی بابامه.
‫- چطوری؟ مگه نابود نشده بود؟ ‫- نه.
‫- از کجا گیرش آوردی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یکی از کارگرها آورد، نوریا. ‫مثل اینکه مأمور مخفی بود.
‫نستور بهم گفت. ‫و اون کارت حافظه رو به من داد.
‫به من، دختر خواکین، خب؟
‫- یه چیز مهمی توی اونه. ‫- خیلی‌خب.
‫بریم پیداش کنیم.
‫بیا.
‫اونجاست. ازش بپرس.
‫- واقعاً بهش اعتماد داری؟ ‫- آره.
‫هیچوقت زندگی براش آسون نبود.
‫مادرش معتاده، اون هم ‫هر کاری از دستش بربیاد انجام میده.
‫- دزدی. ‫- خب، مثل بقیه.
‫بهش اعتماد دارم چون می‌شناسمش، ‫و می‌دونم چه خطرهایی رو به جون می‌خره.
‫شرمنده، می‌دونم که فرد مناسبی ‫واسه قضاوت زندگی اون نیستم.
‫- تا بعد. ‫- تا بعد.
‫خب؟
‫رفیقم والی پول‌ها رو برداشت ‫و کیف رو به یکی از اون دخترها فروخت.
‫و با بقیۀ وسایل توش چیکار کرد؟
‫خیلی حال به‌هم زنه.
‫خودشه، خودشه.
‫پیداش کردی؟ ‫آره.
‫آفرین، کوکو، خوب بود.
‫آفرین. ممنون.
‫می‌بینمت، خب؟
‫چی انتظار داری توش باشه؟
‫نمی‌دونم. گمونم چیزی که ‫دلیل مرگ پدرم رو معلوم کنه.
‫[درحال خواندن حافظه]
‫[پیام‌ها]
‫این آخرین پیام دریافتیشه.
‫[اگه می‌خوای مرسولۀ تزار رو پس بگیری، ‫به حیاط جنوبی بیا، تنها.]
‫مرسولۀ تزاره!
‫واسه همین اون ساعت ‫تنها توی بندر بود.
‫تله بود.
‫دوباره پخش کن. ‫شاید یه نکته‌ای داشت که دقت نکردیم.
‫همین‌جا.
‫چیه؟
‫لوگوی یه شرکته.
‫تو می‌شناسیش؟
‫ناویل کوترانس.
‫یکی از شرکت‌های آماد هستش ‫که بعضاً باهاش همکاری می‌کنیم.
‫توی ناحیۀ ۴۲ ـه.
‫[ناویل کوترانس]
‫چه‌خبر؟
‫هی، شبت چطور بود؟
‫آره، خوب بود.
‫عمراً بتونیم داخلش بریم.
‫پس بیا دور بزنیمش.
‫روسیو، بیا.
‫مرسولۀ تزار اونجاست. ‫داخل همونه.
‫کار نیکی بود.
‫عوضی.
‫- بریم. ‫- باشه.
‫جعبه رو بذار زمین!
‫بندازش!
‫چی از جون من می‌خوای؟
‫اون جعبۀ کوفتی رو بنداز زمین!
‫خیلی‌خب، باشه!
‫چه‌خبر شده؟
‫یا دارن دستگیرش می‌کنن یا دزدی.
‫بریم.
‫- یالا! ‫- خیلی‌خب، آروم، خونسرد باش.
‫دارم می‌ذارمش زمین. ‫آروم باش!
‫به‌نظر میاد شماها روح‌تون هم خبر نداره ‫از کی دارین دزدی می‌کنین، درسته؟
‫هی، من یه فکری دارم.
‫من صورت هیچ کدوم‌تون رو ندیدم، ‫پس نمی‌دونم کی هستین،
‫و برام مهم هم نیست.
‫پس برگردین همون جایی که ‫ازش اومدین و منم شتر دیدم ندیدم.
‫- جعبۀ کوفتی رو بازش کن! زود! ‫- باشه، خیلی‌خب. باشه.
‫یالا.
‫بندازش.
‫- سوییچ رو بده من. ‫- یه سؤال کوچیک.
‫از کجا می‌دونستین؟ ‫از روی کنجکاوی می‌پرسم.
‫سوییچ ون رو رد کن بیاد!
‫سوییچ ون رو بده بیاد!
‫- حالا، زود باش! ‫- آروم باش، خب؟
‫هان؟
‫ببین، این هم سوییچ. خب؟
‫همین‌جان. خب؟
‫بفرما. اینم از سوییچ.
‫خب؟
‫اوه، شرمنده.
‫متأسفم. ببخشید. شرمنده.
‫شلیک!
‫فرار کن، فرار کن! ‫سوار شو، برو!
‫بیا از اینجا بریم بیرون!
‫بزن بریم! لعنتی.
‫خبرچین، خبرچین.
‫خبرچین.
‫کار تو بود، عوضی.
‫می‌دونم.
‫کار خودت بود، عوضی...
‫کار خودت بود.
‫خبرچین! تو بودی!
‫بیشرف.
‫مُرده؟
‫آره.
‫چی گفت؟
‫نمی‌دونم. نفهمیدم.
‫اون دوتا کی‌ها بودن؟
‫فکر کنم واضحه که ‫دوست‌های میکی نبودن.
‫[تماس از نستور] ‫[روی بلندگو]
‫میکی؟
‫میکی، کدوم گوری هستی؟ ‫و چرا جواب تلفن رو نمی‌دی؟
‫مرسولۀ تزار رو داری؟
‫میکی؟
‫میکی.
‫[پایان تماس]
‫بیشرف.
‫همه‌ش تقصیر اون بود.
‫به‌نظرت اون می‌تونست این کارها رو کنه؟
‫جون دختر خودش رو به خطر بندازه؟
‫نمی‌دونم واقعاً.
‫فکرش هم نمی‌کردم ‫اون بتونه پدرم رو بکشه.
‫باید بریم. ‫بیا از اینجا بریم.
‫روسیو، باید از اینجا بریم.
‫بیا.
‫همه‌چی درست می‌شه. ‫بهم اعتماد کن. بیا بریم.
‫بیا.
‫[آندورا]
‫[تماس دریافتی از فرانسوی]
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫برای چه کاری سفر می‌کنین؟
‫چند روز می‌خوام برم اسکی.
‫مدارک همراه‌تون هست؟
‫بله.
‫ببخشید، فکر می‌کردم دارم.
‫حتماً توی کیف جا گذاشتم. ‫توی صندوق ماشینه.
‫اجازه هست؟
‫بفرمایید.
‫شب آرومی بود.
‫چندتا نوجَوون رو گرفتیم...
‫آره. با مشخصات اون یکی ‫که دیده بودم مطابقت داره.
‫- بهتره یه بررسی‌ای بکنیم. ‫- نگران نباش.
‫- عالیه. ‫- خیلی‌خب.
‫لعنتی. ‫یه فراری داریم، بچه‌ها.
‫پروتکل جست‌وجو رو فعال کنید. ‫منطقه رو ببندید.
‫کد ۲۵، یه مظنون فراری داریم.
‫[تماس دریافتی از فرانسوی]
‫ایست بازرسی مرز، ‫احتمالاً به سمت جنوب غربی رفته.
‫زود، زود! ‫شما دوتا اون سمت.
‫- چه‌خبر؟ همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- اوضاع وقف مراده.
‫عجله کنید. زود باشید. ‫جایی واسه این دارین؟
‫همه‌چی تحت کنترله، شاهزاده خانم.
‫الان یه حوله برات میارم.
‫روسیو.
‫چرا رفتی؟
‫باید فرار می‌کردم.
‫از همه‌تون، از بندر.
‫از تو.
‫همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫حاضر بودم به‌خاطرت قید همه‌چی رو بزنم.
‫ولی تصمیمش با تو بود.
‫اینکه کنار خانواده‌ت باشی.
‫کنار پدرت.
‫ساندرا هم حقش بود کنار پدرش باشه.
‫منم حقم بود کنار تو باشم.
‫نظرت چیه بری زیر تخت و...
‫هر اتفاقی که افتاد بیرون نیای؟
‫زود برو زیر تخت قایم شو.
‫رومان، رومان نه!
‫رومان، منو نگاه کن، منو نگاه کن!
‫مجبور نیستی این کارو کنی! ‫مجبور نیستی!
‫خواهش می‌کنم، رومان!
‫من خواکین مانچادو هستم.
‫ممنون بابت کاری که کردی، آندرس. ‫حیاتی بود.
‫در عوض چه قولی بهش دادیم؟
‫- خره‌فروشی توی کَن‌تنیس. ‫- هوم.
‫ژولیسو سزار یه نقل قولی داره که من عاشقشم.
‫«من عاشق خیانتم،
‫ولی از خیانت‌کار متنفرم.»
‫امروز تو از پشت به سالازارها خنجر زدی.
‫فردا هم به مانچادوها می‌زنی.
‫و نمی‌تونم این اجازه رو بدم، آندرس.
‫نه! نه! نه! نه! نه! نه!
‫زنده‌باد مانچادوها!
‫زنده‌باد!
‫زنده‌باد مانچادوها!
‫زنده‌باد! زنده‌باد!
‫زنده‌باد مانچادوها!
‫زنده‌باد!
‫- زنده‌باد آرملس! ‫- زنده‌باد!
‫حالا با خاک یکسانش کنین!
‫بابا! بابا!
‫ویکتور...
‫خواهش می‌کنم، بابا! بابا!
‫بابا خواهش می‌کنم!
‫بیا بریم.
‫بابا...
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.