‫قبیله آستریا
‫مرگ قهرمانانه
‫نزدیک بودا!!!
‫پس تله بود.
‫ما رو با بمب زنده به گور کنن؟
‫هم خنده داره هم خیالی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چجوری زنده موندن؟
‫لعنت بهتون زنیکه‌های عجوزه قبیله آسترا!
‫اصلا می دونید چقدر اون سنگ فشان ها رو دستمون خرج گذاشت؟
‫معلومه که زنده موندیم!
‫جهت یادآوری می گم ما قبیله آستراییما.
‫بازم انفجاری به این بزرگی...
‫معلومه خیلی وقت سر کار گذاشتنشون گذاشتی.
‫ولی حیف که به ثمر نشست...
‫عجوزه‌ها!
‫خودتو آماده کن جورا! ‫به این بازی های کثیفت پایان بدیم.
‫دیگه جایی برای فرار کردن ندارید!
‫همینجا کلکتون رو می کنیم.
‫جواب همهِ جنایت‌هات رو می دی ‫تک تکشون رو!
‫بیاید به این داستان خاتمه بدیم ‫داستان اویلیوس و گروه جنایتکارشون!
‫بیا پایین بابا! عمرا بذارم تو همچین جایی کارم تموم شه!
‫صدای چی بود!؟
‫ها؟
‫نوئن!
‫نکن لیون!
‫احمق!
‫سلتی با علامت من، آتش.
‫سلتی...ریانا...
‫ماریو!
‫منو نخور!
‫آلیس...
‫بـ..بس کن! اینوری نیا!
‫کاگویا، لیون...خوبید؟
‫اگه به نظرت خوبیم باید بری چشم پزشکی فرمانده.
‫صدمات جسمی به کنار انگار لیون بهش شوک وارد شده.
‫اصلا در شرایط جنگیدن نیست.
‫آلیس...
‫ببخشید...منم زمین گیر شدم.
‫لعنتی، نمی تونم چیزی ببینم...
‫از تون پوزش می خوام ‫ولی می خوام بیخیال جونتون بشید...
‫می خوام لیون رو نجات بدم.
‫حتما، بریم بینم.
‫زندگی خودم برام از زندگی بقیه خیلی مهم تره.
‫ولی اگه بخوام همینطوری با چشای کور بجنگم ‫اولین نفریم که غزل رو می خونه.
‫آره، اگه اینجا قراره بمیرم پس باکی نیست.
‫پس انگار وقتش رسیده که انتخاب کنیم.
‫ولی فرمانده، احیانا تو نباید بازمانده باشی؟
‫تا زمانی که تو آستریا ساما زنده باشید عدالت اجرا می شه.
‫نه، کاگویا...
‫به اندازهِ آدمای روی زمین همون اندازه هم عدالت داریم.
‫اینکه واقعا عدالت چیه خودمم هنوز جوابی ندارم.
‫ولی مطمئنم لیون.. همیشه راه درست رو انتخاب می کنه.
‫به عدالت واقعی خودش می رسه.
‫لیون، گوش کن، برای شکست دادنش به جادوی تو نیاز داریم.
‫می خوایم پوستش رو بکشنیم.
‫پس همینجا بمون و سحر کن باشه؟
‫لطفا...قول بده لیون.
‫و حتما یه روزی ایده آل هات رو به واقعیت تبدیل کن.
‫خدافظ لیون.
‫اونجایی لیون؟
‫به جای هممون زندگی کن.
‫اینا رو بهت می دم، نذارشون دکوری، ازشون استفاده کن.
‫قوی بمون، رقیب من.
‫اکنون در آسمان‌های...جنگل‌های دور دست...
‫به ستارگان بیکران که بر فلک ابدی شب سوار شده اند...
‫این بنده حقیر فقط یک بار برای حفاظت الهی از آتش ستاره ها التماس می کند ...
‫نور مهربانت را به کسی که تو را رها کرد عطا کن!
‫به جلو بیا، ای باد سرگردان....دوست سرکش من...
‫آگالیس آرونسیس!
‫از آسمان ها عبور کنید، از میان زمین های بایر سرعت بگیرید... ‫ سریع تر از هر جانداری پیشی بگیرید...
‫بگذار نور غبار ستاره مرا اشغال کند و دشمنم را نابود کند...
‫آرولیا!
‫ریو...
‫باد لومینوس!
‫امواجی از احساسات من رو در خودش غرق کرد.
‫اندوه از دست دادن عزیزان...
‫حس شکست از ناکام موندن...
‫چجوری فرار کردن...
‫و شرمنده از اینکه زنده موندم با اینکه از همه ‫نالایق تر بودم.
‫تصمیم گرفتم که اونجا نمی رم تا خون همرزمام پایمال نشه.
‫برای اینکه توجه هیولاها رو جلب نکنم سریعا فرار کردم.
‫وقتی به سطح برگشتم،
‫نتونستم به خودم کنار بیام که پا تو خونهِ قبیله مون بذارم ‫چون منو یاد آلیس مینداخت.
‫به علاوه نمی دونستم به آسترا ساما چی بگم.
‫وقتی که زخمام خوب شد، برگشتم به طبقهِ 30 تا برای دوستام ‫مراسمی درخور بگیرم....
‫حتی یدونه جسد هم از همرزمام باقی نمونده بود.
‫توسط هیولاها از هم دریده شده بودن.
‫و اون هیولاها هم...
‫باید می جنگیدم، آماده مرگ بودم.
‫برای انتقام همرزمام...قضاوت برای گناهام...
‫باید چیکار کنم؟ بهم بگو...آلیس.
‫عاجز و رونده از همه جا.
‫وظیفه ام برای زنده موندن و اشتیاقم ‫برای مردن منو سر در گم کرده بود.
‫قبل از اینکه طول بکشه عذابش تبدیل به افکار نفرت انگیز شده.
‫تقاصش رو پس می دن...
‫نمی بخشم....قبیله رودا...جورا...
‫حتی اگه آخرین کاری باشه که می کنم...
‫چیزی نبود که کسی به عنوان عدالت بهش نگاه کنه.
‫نه حتی دلیل شرافتمندانه‌ای یا ایده‌آلی.
‫فقط نفرت بود.
‫التماس می کنم!
‫از آستریا ساما خواستم بدون هیچ سوالی از اوراریو برم.
‫اعمالم تحت تاثیر احساساتم بود ‫و نمی خواستم اینطوری به نظر بیاد.
‫ولی بیشتر از همه، نمی خواستم بذارم کسی جلوی نقشم رو بگیره.
‫باشه پس.
‫ریو، باید بیخیال عدالت بشی.
‫توسط الهه‌ِ عدالت تکفیر شدم.
‫نعمت خودش رو از من دریغ نکرد که به احتمال زیاد ‫از روی شفقت بود...
‫عدالتی که ازش دفاع می کردم سوخت و دود شد ‫و فقط توده‌ای خاکستر بی ارزش ازش باقی موند.
‫اونجا بود که حموم خون شروع شد.
‫افراد و ساختمون ها و حتی پستبان‌هایی که با قبیله رودرا ‫و الویس در ارتباط بودن.
‫وقت به دخالت بقیه قبیله ها ندادم و همشون رو نابود کردم.
‫حمله در شب، شبیخون زدن، تله گذاشتن...همه و همه جور ‫راهکاری که حتی در خور من نبودن.
‫با تن ادن به احساساتم، شیاطین رو از بین بردم...همراه با هرکسی ‫که مشکوک به نظر می رسید.
‫حتی یک لحظه هم به عواقبش فکر نکردم.
‫دنبال جایی بودم که قبرم رو بکنم.
‫و بعدش...
‫تندباده!
‫کثـ...کثافت..لیون!
‫جورا.
‫تقاص کاری که کردی رو پس می دی!
‫بعد از اون دیگه درست به خاطر ندارم.
‫خون به مغزم نمی رسید خشم کورم کرده بود ‫و بارها و بارها، دوباره دوباره چاقوم رو تو قلبش فرو کردم.
‫و وقتی که زنده موند ‫من تا خیلی بعد تر نفهمیدم.
‫بدک نبود.
‫اوه؟ یعنی می خوای با خونسردی تمام خدا رو هم بکشی؟
‫اگه خون میاد پس می میره نه؟
‫این چهره‌ای که به خودت گرفتی منو به این فکر میندازه ‫که بیارمت تو قبیلم.
‫انتقامم به پایان رسید.
‫ولی هنوز، بازم زنده موندم.
‫می خواستم بمیرم، نمی تونستم بمیرم.
‫شدم کالبدی تو خالی از احساسات ‫هیچی حس نمی کردم.
‫چرا من زنده موندم؟
‫شمشیرم رو برای چی بلند کرده بودم؟
‫باید زندگی کنم چون دوستام جونشون رو برای زندگیم دادن ‫یا بمیرم تا تاوان گناهام رو بدم؟
‫هیچ هدفی نداشتم، دیگه نمی دونستم باید با خودم چیکار کنم.
‫اینطوری بود که سیر منو نجات داد ‫درست مثل موقعه‌ای که آلیس اینکار رو کرد.
‫نه...ایندفعه نمی خواستم.
‫هنوزم باید برای گناهانم مواخذه بشم...
‫بچه‌ها!
‫کاگویا، لایلا! یه چیزی بگید!
‫نسه، ماریو! منم با خودتون ببرید!
‫رانا! آستا!نوئن!ایسوکا!سلتی!
‫آلیس!
‫لطفا منو تنها نذارید!
‫کرانل سان؟
‫ریو سان...خداروشکر.
‫اینجا...
‫یادمه تو کورشیا هیولاها دورمون کرده بودن...
‫کف کوروشیا به خاطر انفجار از بین رفت...
‫ما ازش افتادیم؟
‫درست یه مسیر زیرمون تمام این مدت وجود داشت؟
‫بیاید ادامه بدیم.
‫چرا؟ چرا آخه!
‫کرانل سان، چرا منو نجات دادی!؟
‫چرا منو رها نکردی!؟
‫جواب بده!
‫به خاطر اینکه...شما هم همینکار رو برای من می کردید ریو سان.
‫نه، من تو رو نجات نمی دادم!
‫دروغه.
‫بذارم پایین منو بذار و برو.
‫نمی تونم.
‫نمی ذارم بمیرید.
‫پس تو هم می میری!
‫بسه دیگه کرانل سان بیشتر از این ‫انرژی خودت رو حروم من نکن.
‫نکن!...خواهش می کنم بس کن!
‫لیون، جای هممون زندگی کن.
‫بذار همینجا بمیرم!
‫من جنایتکاری کثیفم...
‫گذاشتم قبیلم قتل عام بشه و عزیز ترین دوستم رو ‫با دوتا دستای خودم کشتم.
‫من تنها کسی بودم که زنده برگشت...
‫گذاشتم نفرت منو در بر بگیره، آدم کشم.
‫هیچ عدالتی درش نیست.
‫تمام چیزایی که دوستام براشون زندگیشون رو به خطر انداختن ‫و اونا رو به دست من سپرده بودن رو....
‫همونطوری که آسترا ساما گفتن رهاشون کردم.
‫هیچ عدالتی در من باقی نمونده.
‫لیاقت اینو ندارم که تو نجاتم بدی...پس دیگه
‫عدالت و اینجور چیزا رو من متوجه نمی شم.
‫ولی... شما خیلی چیزا به من دادید ریو سان.
‫و این حتما عدالته.
‫جون ماجراجوهای دیگه رو نجات دادید...
‫کامی ساما رو...لیلی رو ولف رو من رو...
‫بارها و بارها زندگیم رو نجات دادید.
‫تو چشمای من شما همیشه قهرمان بودید.
‫یه قهرمان کارکشته که هر بار میاد ورق بر می‌گرده...
‫نـ..نه....من اشتباه می کردم!
‫من عدالت رو فدا کردم و کنترل خودم رو از دست دادم!
‫نمی ذارم کسی نظرم رو عوض کنه ‫ریو سان حتی شما.
‫من ریو سان گذشته رو نمی شناسم.
‫حالا بگیم چندتا اشتباه هم کرده باشید.
‫ولی...ریو سانی که من می شناسم همیشه کارش درسته.
‫پس ریو سان شما بیخیالش یا کنارش ننداختین.
‫این خود عدالت...که دارید طبقش زندگی می کنید.
‫داخل شما هنوز عدالت وجود داره.
‫ولی می دونم لیون....می تونه مسیر درست رو انتخاب کنه.
‫آلیس، من...
‫و الانم عدالت من با شما زنده به خونه برمی گرده.
‫به خاطر همین ولتون نمی کنم.
‫شاید بتونم برم خونه...
‫تا وقتی که با این باشم...
‫تا وقتی که با کرانل سانم..
‫بربر!؟
‫کرانل سان!
‫کرانل سان بیدار شو!
‫یه چیزی بگو!
‫بل!
‫بل....بل...خواهش می کنم.
‫باهام حرف بزن...
‫نکن...نه....وایستا...
‫بـــــــــل!
‫ها؟
‫ببخشید، شنیدم صدام می کنید ‫می خواستم هیولا گاردش رو پایین بیاره...
‫ببخشید، نگرانتون کردم.
‫یه خواهشی دارم....دیگه از این کارا نکن.
‫چشم، قول می دم.
‫ریو سان، ببین.
‫نور آبی؟
‫چی می تونه باشه؟
‫مطمئن نیستم، منم اولین باره که می بینم.
‫بریم نگاه کنیم.
‫این رودخونه‌ست؟
‫آره، ولی... چشمه آب تو طبقه 37؟ ‫تا حالا نشنیده بودم کسی همچین چیزی دیده باشه....
‫و درست هم زیر کوروشیاست...
‫خب، شاید کسی تا حالا نمی دونست وجود داره از اونجایی که همه صاف و صوف شدن.
‫فعلا یه استراحتی بکنیم.
‫بل!
‫نوای جنگل‌های دوردست...
‫نوای آرامبخش زندگی...
‫شفای نوح.
‫خوبه آشامیدنیه.
‫یکم بخورید...بفرما.
‫لطفا، بخورید...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ریو سان...
‫بل، خدارو شکر...
‫خیال خام
‫دروغی شیرین
‫قسمت بعد، خیال خام