‫جیمز؟‬
‫جیمز، صدامو می‌شنوی؟‬
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫مامان؟‬
‫جیمز!‬
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.‬
‫آخه چرا؟‬
‫من همیشه کنارت هستم.‬
‫متأسفم، مامان.‬
‫اینقدر خودتو اذیت نکن.‬
‫تو قلبِ پاکی داری.‬
‫فقط باید یاد بگیری به حرفِ دلت گوش کنی.‬
‫مامان... مامان؟‬
‫جیمز؟‬
‫صدامو می‌شنوی؟‬
‫جیمز؟‬
‫علائم حیاتیش پایداره.‬
‫حالش چطوره؟‬
‫حتماً فرشته‌ی نگهبان داشته.‬
‫آسیب خاصی ندیده.‬
‫اتاق ۲۰۷.‬
‫از اینجا به بعدش با من.‬
‫گُم شو، اوفیلیا.‬
‫اگه خانم بوفورت انقدر خوب واکنش نشون نمی‌داد،‬
‫ما نمی‌تونستیم به این سریع‬ ‫کمکش کنیم.‬
‫این لجبازی آخرش کار دستت میده.‬
‫تو فقط می‌خوای انتقام دیرینه‌ت رو بگیری.‬
‫ما تو این دنیا هیچ‌وقت دوست نمی‌شیم، مورتیمور،‬
‫با اینکه خواهرِ من خیلی هم دلش می‌خواست.‬
‫چه بخوای چه نخوای،‬
‫من از حالا به بعد مراقبِ جیمز و لیدیا هستم.‬
‫بچه‌های من دخلی به تو ندارن.‬
‫البته که دارن.‬ ‫اونا خانواده‌ی منم هستن.‬
‫با وجودِ تمامِ تلاشت برای طرد کردنم.‬
‫من و کوردیلیا همیشه با هم در ارتباط بودیم.‬
‫هردوشون رو خوب می‌شناسم.
‫مطمئنم دلش نمی‌خواست ‫اونا تنها تحتِ سلطه‌ی تو باشن.‬
‫نگران نباش.‬
‫به‌زودی می‌فهمیم آخرین وصیتِ کوردیلیا چی بوده.‬
‫بله.‬
‫ممنون از زحماتتون، دکتر.‬
‫مورتیمور.‬ ‫اوفیلیا.‬
‫چقدر طول می‌کشه تا دوباره سرپا بشه؟‬
‫جیمز!‬
‫به خدا اگه یه بارِ دیگه اینجوری منو بترسونی، می‌کشمت.‬
‫بابا هم حالا میاد.
‫نمی‌خوام ببینمش.‬
‫واقعاً نگران بود.‬
‫من دیگه نمی‌تونم این چیزا رو تحمل کنم.‬
‫پسرِ نمونه‌ی بابا بودن،‬
‫هیئت مدیره، بوفورت،‬ ‫سهامدارها، مطبوعات...‬
‫اول باید خوب بشی.‬
‫می‌تونم سعی کنم تو بوفورت هواتو داشته باشم.‬
‫بهت قول می‌دم فعلاً‬ ‫لازم نیست نگران باشی.‬
‫به روبی خبر بدم؟‬
‫من دلشو شکوندم، لید.‬
‫از دستش دادم.‬
‫شکرِ خدا.‬
‫جیمز.‬
‫هی.‬
‫چطوری؟‬
‫خیلی نگران بودم.‬
‫زودتر نتونستم بیام.‬
‫گفت چی کارم داشت؟‬
‫ببخشید، خوب نخوابیدم.‬
‫مدام خوابِ رَد شدن از آکسفورد رو می‌بینم.‬
‫مزخرفه، احمقن اگه قبولت نکنن.‬
‫نامه‌ها فردا می‌رسن،‬ ‫اون‌وقت بیشتر می‌فهمیم.‬
‫جیمز سعی کرد باهام تماس بگیره.‬
‫چی می‌خواست؟‬
‫نمی‌دونم. بهش زنگ نزدم.‬
‫خانم بِل، در موردِ جشن خیریه...‬
‫قرار بود یه ایده ارائه بدی،‬ ‫نه اینکه جای جدید رو پیشنهاد کنی.‬
‫و قطعاً نه مدرسه‌ی خودمون.‬
‫از اونجایی که شما از مهمونیِ‬ ‫ویکتوریایی خیلی تعریف کردید،‬
‫فکر کردم با فلسفه‌ی کمپبِل همخوانی داره، که رویکردِ خوبیه.
‫اینقدر قانع‌کننده بود که یکی از‬ ‫بنیادِ کمپبِل همین الان به من زنگ زد.‬
‫- هنوز رسمی نشده.‬ ‫- یعنی طرحِ روبی انتخاب شده؟‬
‫بله.‬
‫و به لطفِ طرحِ پر‌زرق‌و‌برقِ خانم بِل،‬
‫یه جشنِ خیریه‌ی اختصاصی اینجا برگزار می‌شه،‬
‫که حداقل ۴۰ هزار پوند‬ ‫هزینه می‌بره.‬
‫- چطور قصد داری این رو تأمینِ مالی کنی؟‬ ‫- حمایتِ مالی.‬
‫- ما با والدینِ هم‌کلاسی‌هامون صحبت می‌کنیم.‬ ‫- عقلتو از دست دادی؟‬
‫خانم بِل، تو والدینِ هم‌کلاسی‌هات رو،‬
‫که همین الانم بابتِ شهریه، خیلی خرج می‌کنن،‬
‫با ایده‌های جنون‌آمیزت به‌زحمت نمی‌اندازی.‬
‫مسئولیتِ تأمینِ مالی با خودته.‬
‫اگه اتفاقی بیفته که اعتبارِ مدرسه‌مون رو زیرِ سؤال ببره...‬
‫اون‌وقت اون روم رو می‌بینی.
‫برو!‬
‫آره، ادامه بدین.‬
‫بله.‬
‫خیلی خوبه.‬
‫و برو!‬
‫برو!‬
‫- بگیرش!‬ ‫- آره.‬
‫بچه‌ها! بازیِ فینال به‌زودی برگزار می‌شه.‬
‫اون‌وقت معلوم می‌شه ‫مکستون هال رو به‌عنوانِ برنده ترک می‌کنید‬
‫یا به‌عنوانِ بازنده.‬
‫می‌دونم بعضی از شماها فقط ‫با بورسِ ورزشی می‌تونید برید آکسفورد.‬
‫واسه همین یه بازیِ تستی برنامه‌ریزی کردم...‬
‫- حواست جمعه؟‬ ‫- بله، مربی.‬
‫خوبه.‬
‫برای کاپیتان تصمیم گرفتید؟‬
‫جیمز به‌زودی برمی‌گرده.‬
‫فقط یکم زمان نیاز داره.‬
‫- مطمئنید؟‬ ‫- مراسم دیروز بود.‬
‫اون کاپیتانِ ماست.‬
‫خب، ادامه بدین.‬
‫آماده؟ برو.‬
‫حالش خوبه.‬
‫متأسفم که نتونستم جلوشو بگیرم.‬
‫تقصیرِ تو نیست، پرسی.‬
‫باید فوراً برم. پرسی؟‬
‫لطفاً ماشینو آماده کن.‬
‫متأسفم. باید برم.‬
‫شرکای ما تو میلان جلسه‌ی اضطراری گذاشتن.‬
‫حالا هم این قضیه‌ی جیمز.‬
‫اگه این خبر درز کنه،‬ ‫فاجعه می‌شه.‬
‫باید کلِ استراتژی رو ‫برای جلسه‌ی سرمایه‌گذارها دوباره بررسی کنم.‬
‫- به جولیا می‌گم یه چیزی آماده کنه.‬ ‫- باشه.‬
‫قبل از اینکه چیزی بگید،‬ ‫اجازه بدید حرفم تموم بشه.‬
‫تا وقتی جیمز درگیره،‬ ‫می‌تونم کمکتون کنم.‬
‫من از آمار و ارقام‬ ‫و همه چیزِ بوفورتِ جوان خبر دارم.‬
‫می‌تونم کمکتون کنم.‬
‫باشه.‬
‫باشه؟‬
‫شرایطِ خاص، اقداماتِ خاصی می‌طلبه.‬
‫باشه.‬
‫فهمیدم.‬ ‫می‌تونیم یه جذبِ سرمایه راه بندازیم.‬
‫جذبِ سرمایه برای تأمینِ مالیِ ‫یه جذبِ سرمایه‌ی دیگه؟‬
‫ایده‌ی مسخره‌ایه.‬
‫- خودشه!‬ ‫- بله؟‬
‫لباسِ پولک‌دوزی! همینو می‌پوشم.‬
‫- راه‌حل.‬ ‫- ما داریم برای بودجه ایده جمع می‌کنیم.‬
‫این وظیفه‌ی تو نیست؟‬
‫می‌تونیم کلاس‌های خصوصی رو حراج بذاریم.‬
‫حالت خوبه؟‬
‫آره. دیرم شده، باید برم سر کار.‬
‫تو اونجا بودی؟ جیمز واقعاً اونجوری که همه می‌گن از کوره در رفت؟‬
‫آره، واقعاً دیوونه شده بود.‬
‫یعنی چی؟ مراسمِ خاکسپاریِ مادرته.‬
‫مشکلتون چیه؟‬ ‫کارِ دیگه‌ای ندارید انجام بدید؟‬
‫بیا، روبی.‬
‫روبی.‬
‫نمی‌تونم تحمل کنم. این محیط، این آدما...‬
‫دارم سعی می‌کنم جیمز رو فراموش کنم، ‫ولی اون همه‌جا هست.‬
‫تنها چیزی که می‌خوام اینه که برم پیشش،‬
‫اما عاشقِ اون شدن یه اشتباهِ وحشتناک بود.‬
‫رویِ هیچ چیزی نمی‌تونم تمرکز کنم، ‫در حالی که این همه کارِ مهم دارم.‬
‫اگه خودمو جمع‌وجور نکنم، ‫هر چی براش تلاش کردم رو از دست می‌دم.‬
‫لیدیا، من...‬
‫حتی نمی‌دونم باید از کجا شروع کنم.‬
‫شنیدم چه اتفاقی برای مادرت افتاده.‬
‫خیلی متأسفم.‬
‫اگه کاری از دستم برمیاد،‬ ‫اگه به چیزی احتیاج داری، ‬
‫من کنارت هستم، باشه؟ ‬
‫به فکرتم.‬
‫- سلام؟‬ ‫- سلام لیدیا، من لین هستم.‬
‫در موردِ روبی.‬
‫زندگی بهت یه شانسِ دوباره داده.‬
‫معلومه که نمی‌تونم مجبورت کنم بمونی،‬
‫اما می‌خوام درمانگرِ کلینیک رو بهت پیشنهاد بدم.‬
‫دکتر پِری متخصصِ تراماست.‬
‫واقعاً هم کارش خوبه.‬
‫تنهایی.‬
‫احساسی که می‌تونه ‫خیلی ناگهانی به سراغت بیاد.‬
‫تنهایی به معنیِ نبودِ همراه نیست.‬
‫بلکه فقدانِ ارتباط با آدم‌هایی هست‬ ‫که برامون مهم‌اند.‬
‫این ماییم که باید تغییراتی رو‬ ‫که می‌خوایم ببینیم، ایجاد کنیم.‬
‫سؤال اینه که چطور؟ ‬
‫لیدیا؟‬
‫سلام؟‬
‫فقط یه نشونه‌ی کوچیکِ امید نیازه، ‬
‫یه تکیه‌گاه تو بی‌نهایت‬
‫اگه بخوایم بتونیم ایمان بیاریم.‬
‫نمی‌دونم، کیران.‬ ‫با کلِ لیستم تماس گرفتم.‬
‫اگه به‌زودی یه فکری نکنیم...‬
‫باشه، امتحان کن.‬
‫ممنون، موفق باشی.‬
‫روبی!‬
‫الان نه!‬
‫ولی مهمه!‬
‫- سلام!‬ ‫- سورپرایز!‬
‫باشه، اونا قول دادن اسم اسمشو نبر رو نیارن.
‫و از اونجایی که یه عالمه خوشگذرونی‬ ‫بهترین دارو برای قلبِ شکسته است،‬
‫ما مهمونیِ لباس‌خواب گرفتیم.‬
‫حتی مافین هم داریم.‬
‫ممنون.‬
‫شما خیلی مهربونید.‬
‫به سلامتیِ آینده!‬
‫صحبت از آینده شد،‬
‫یه چیزی با خودم آوردم.‬
‫از گالریِ مامانم گرفتم.‬
‫تو خانواده‌ی ما، ‫در نقاطِ عطفِ مهمِ زندگی، اینا رو هوا می‌کنیم.
‫و یه آرزو یا یه نیت‬ ‫روش می‌نویسیم،‬
‫روش رو روشن می‌کنیم و رهاش می‌کنیم.‬
‫هر چیزی که با خودشون به آسمون ببرن، به حقیقت می‌پیونده.‬
‫تا حالا جواب داده؟‬
‫مامانم آرزو کرد یه روزی‬ ‫از طریقِ هنر پولدار بشه.‬
‫و امسال برای اولین بار‬ ‫داره سود می‌کنه!‬
‫محشره!‬
‫باشه، من می‌دونم چی آرزو کنم.‬
‫یه میلیون فالوور؟‬
‫تو تنها کسی نیستی که دنیا رو عوض می‌کنه.‬
‫درسته، مدِ اِمبِر دنیا رو تسخیر می‌کنه.‬
‫مُد؟‬
‫خب، این قراره دامنِ زیرینِ یه لباسِ بزرگ باشه.‬
‫- می‌تونم فالوِت کنم؟‬ ‫- حتماً.‬
‫[جیمز‬ ‫لطفاً برگرد پیشم. دلم برات تنگ شده‬]
‫[جیمز بوفورت‬ ‫بلاک کردن تماس‬]
‫[تماسِ جیمز بلاک شد‬]
‫[جیمز‬ ‫لطفاً برگرد پیشم. دلم برات تنگ شده. جیمز.‬]
‫[تماس شما مسدود شد‬]
‫[خداحافظ جیمز! برای همیشه!]
‫من این خاطره رو برای همیشه‬ ‫تو قلبم نگه می‌دارم.‬
‫لحظه‌ای که از هر چیزی که‬ ‫ناراحتمون می‌کرد، رها شدیم.‬
‫تا جا برای چیزی که در راهه، باز کنیم.‬
‫اینقدر خودتو اذیت نکن.‬
‫تو قلبِ پاکی داری.‬
‫فقط باید یاد بگیری به حرفِ دلت گوش کنی.‬
‫وای! چقدر زیبا!‬
‫مثلِ نقاشی می‌مونه.‬
‫لین...‬
‫خودشه.‬
‫حالا می‌دونم چطور‬ ‫پولِ جشن رو جمع می‌کنیم.‬
‫به سلامتیِ آینده.‬
‫به سلامتیِ آینده!‬
‫[یک هفته بعد‬]
‫- سلام.‬ ‫- هی!‬ ‫تو درست می‌گفتی.‬
‫مامانم تو شبکه‌اش پرسیده.‬
‫هنرمندای زیادی هستن ‫که مایلن برای یه کارِ خیر، کارِ هنری اهدا کنن.‬
‫امروز می‌تونیم تو گالریِ مامانش ببینیمش.‬
‫- واقعاً؟‬ ‫- آره.‬ ‫- این عالیه...‬ ‫- لعنتی.‬
‫هی!‬
‫- همه چی خوبه؟‬ ‫- سلام، لیدیا.‬
‫هی، برگشتی.‬
‫داداش.
‫خانم بِل.‬
‫ممکنه بیای دفترم تا آخرین خبرها رو از برنامه‌ریزیِ شام به من بدی؟‬
‫- الان؟‬ ‫- الان؟‬
‫بله، الان عالی می‌شه.‬
‫- چقدر خوبه که دوباره می‌بینمت.‬ ‫- ممنون.‬
‫عالیه که برگشتی.‬
‫مربی گفت استعدادیاب‌های آکسفورد برای بازیِ فینال میان.‬
‫کاپیتانِ ما برگشته، جای نگرانی نیست.‬
‫یکی دو تا بازیِ تستی و دوباره رو فرمم.‬
‫عالیه! امروز یه بازی برنامه‌ریزی کردیم.‬
‫بریم.‬
‫بعداً می‌بینمت.‬
‫پس تا بعد.‬ ‫تو هم میای، نه؟‬
‫حتماً، بعداً می‌بینمتون.‬
‫همه‌چی خوبه؟‬
‫آره، همه‌چی خوبه.‬
‫من همه‌ی تکالیف رو برات جمع کردم.‬
‫می‌تونم بعد از مدرسه بیام‬ ‫و برات توضیحشون بدم.‬
‫بهم خبر بده.‬
‫می‌تونم کمکت کنم، باشه؟‬
‫ممنون. خیلی لطف داری.‬
‫- سلام، آقای ساتِن.‬ ‫- آقای وِگا.‬
‫- خانم بوفورت، خوشحالم که برگشتید.‬ ‫- متشکرم.‬
‫آقای وِگا،‬ ‫ممکنه یه لحظه با شما صحبت کنم؟‬
‫من می‌رم.‬
‫بله، حتماً.‬
‫نگرانتَم.‬
‫- برای آکسفورد برنامه جایگزینی داری؟‬ ‫- چرا؟‬
‫به نظر میاد نمره‌هات کافی نباشن.‬
‫چی کار می‌تونم بکنم؟‬
‫بیشتر امتحانات تموم شدن.‬
‫من که نمی‌تونم کاری کنم،‬ ‫ولی تو تو تیمِ لاکراس هستی.‬
‫یه عملکردِ عالی‬ ‫و یه برد تو بازیِ بعدی‬
‫برای یه بورسِ ورزشی‬ ‫کافی میشه.‬
‫این می‌تونه نجاتت بده.‬
‫اگه تا فردا پول رو نداشته باشی، قول می‌دم جشن رو لغو می‌کنم.‬
‫- ولی قربان، بهتون اطمینان می‌دم...‬ ‫- در رو ببند.‬
‫باشه. حتماً قربان. تا فردا.‬
‫- ببخشید دیر کردم.‬ ‫- مشکلی نیست.‬
‫این باعث شد بتونیم بیشتر گپ بزنیم.‬
‫سلام، روبی.‬
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟‬
‫- لازم نیست شرکت کنی.‬ ‫- می‌دونم که لازم نیست.‬
‫- ما واقعاً کلی کار برای انجام دادن داریم.‬ ‫- واسه همینه که اینجام.‬
‫نباید بری لاکراس بازی کنی؟
‫شنیدم مشکلِ بودجه داری؟‬
‫من فقط می‌خوام کمک کنم. جذب،‬ ‫ارتباطات، هر جا به من احتیاج داری.‬
‫یه لحظه؟‬
‫من به کمکِ تو احتیاج ندارم.‬
‫البته که نداری.‬
‫من همه‌ی قدم‌ها رو برنامه‌ریزی کردم.‬
‫- همه‌چیز عالی پیش می‌ره.‬ ‫- روبی، می‌دونم از پسش برمیای.‬
‫هر کاری که اراده کنی، می‌تونی انجام بدی.‬
‫- من واقعاً فقط می‌خوام کمک کنم.‬ ‫- این موضوع مهمیه. تو اوضاع رو خراب می‌کنی.‬
‫- متأسفم، می‌دونم گند زدم.‬ ‫- بسه.‬
‫تو می‌تونی سهمِ خودت رو انجام بدی، اما ‫زندگیِ خصوصی و مدرسه کاملاً از هم جدا هستن.‬
‫باشه.‬
‫من نمی‌تونم و نمی‌خوام با تو کار کنم.‬ ‫نه اینجا و نه هیچ جای دیگه.‬
‫می‌تونی همه‌چیز رو با کیران و لین در میون بذاری.‬
‫تو زنگ زدی؟‬
‫- کیران، بس کن!‬ ‫- نه؟‬
‫اگه نظرت عوض شد،‬
‫و ترجیح دادی لاکراس بازی کنی،‬ ‫من مانعت نمی‌شم.‬
‫نه، بهت ثابت می‌کنم‬ ‫که می‌تونی به من اعتماد کنی.‬
‫قبوله.‬
‫[لیدیا‬ ‫سلام روبی. حالم خوب نیست]‬
‫[یه دکترِ زنانِ خوب می‌شناسی؟‬]
‫یه وضعیتِ اضطراریه.‬ ‫باید تنهایی بری گالری.‬
‫یعنی... جیمز هم میاد.‬
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫قضیه‌ی بوفورت چیه؟‬
‫چرا هنوز نیومده؟‬
‫حتماً میادش..‬
‫وِ- ای- جی- اِی. وِگا.‬
‫کاپیتان وِگا.‬
‫بزنید بریم، بچه‌ها!‬
‫بزنید بریم!‬
‫خب پس...‬
‫این صندوقِ صوتیِ جیمز بوفورت است.‬
‫لطفاً پیام خود را بگذارید.‬
‫سلام، جیمز.‬
‫ببخشید، می‌دونم‬ ‫الان همه چی سخته،‬
‫ولی ما واقعاً روت حساب کرده بودیم.‬
‫میای دیگه؟
‫[جیمز - متأسفم. یه کاری برام پیش اومد.‬ ‫بعداً باهات در تماس خواهم بود. جی.‬]
‫[آلیستِر - واقعاً باید بیای.‬ ‫تو کاپیتانِ مایی!‬]
‫هی، الینگتِن، لنگتو جمع کن بیا زمین.‬ ‫یا تو هم می‌خوای جا بزنی؟‬
‫خوب گرم کنید، بچه‌ها.‬
‫- سلام، مامان.‬ ‫- لین.‬
‫سلام.‬ ‫ایشون کیران هستن.‬
‫- خانم ونگ، ممنون که مارو قبول کردید. ‫- خواهش می‌کنم.‬
‫[آلیستِر واقعاً باید بیای.‬ ‫تو کاپیتانِ مایی!‬]
‫و جیمز رو هم که از قبل می‌شناسید.‬
‫تسلیتِ صمیمانه‌ی من رو بپذیر، جیمز.‬
‫بیا.‬
‫آثارِ چشمگیری هستن، قربان.‬
‫سبک، منو یادِ مونه میندازه‬ ‫با المان‌هایی از تِرنِر.‬
‫آقای کوُن جینگ‌زائو.‬
‫- لازم نیست کلاس بذاری، خودمون از پسش برمیایم.‬ ‫- آروم باش، راثِرفورد، باشه؟‬
‫اونا بین ۸ تا ۱۰ هزار پوند قیمت دارن.‬
‫اگه یکم چاپلوسی کنیم، ممکنه ‫دو تا از اونا رو برای جشن اهدا کنه.‬
‫ما واسه همین اینجاییم. بدونِ ‫استراتژی‌های بزرگِ تو هم از پسش برمیایم.‬
‫باشه.‬
‫آقای... اسمش چی بود؟‬
‫کوُن جینگ‌زائو.‬
‫دقیقاً. اینا چند می‌شه...‬
‫دقیقاً. می‌تونید لطفاً بگید قضیه چیه؟‬
‫بله، این...‬
‫خب، بله، عالی می‌شه اگه‬ ‫خودتون یکم بیشتر توضیح بدید.‬
‫یکم کج شده.‬
‫نمی‌تونی همینطوری...‬
‫- فکر می‌کنی نگهش می‌داره؟‬ ‫- اون اونجوری نبود. وایستا!‬
‫حالا باید چی کار کنیم؟‬
‫قربان، بی‌نهایت متأسفم.‬
‫من... این یه تصادف بود.‬
‫نمی‌تونم توضیح بدم... کاملاً تقصیرِ منه.‬
‫ممنونم.‬
‫راستی، فکر کنم اینا هر کدوم‬ ‫حدود ۱۲ هزار پوند قیمت دارن.‬
‫خنده‌داره، نه؟‬
‫حالا فکر کن می‌شکست. ‫چقدر خنده‌دار.‬
‫- فقط خنده‌دار به نظر می‌رسید.‬ ‫- تو بامزه‌ای.‬
‫تو فقط برای این اینجایی‬ ‫که پیشِ روبی امتیاز جمع کنی.‬
‫اما اون کاملاً می‌دونه تو دلت چی می‌گذره.‬
‫روحت هم خبر نداره که من و روبی‬ ‫بعد از مدرسه چقدر باید کار کنیم‬
‫تا بتونیم کتاب و وسایلِ مکستون هال رو تهیه کنیم.‬
‫بعد تو میای اینجا و فقط بهش می‌خندی.‬
‫خنده‌داره.‬
‫متأسفم، باشه؟‬ ‫کارِ مزخرفی بود.
‫و حتی این عصبانیت هم بهت میاد.‬
‫الان همه جور حسی دارم جز «باحال».‬
‫به من اعتماد کن.‬
‫آقای کوُن جینگ‌زائو مجسمه‌هاش رو ‫به ارزشِ ۲۰ هزار پوند به ما اهدا می‌کنه.‬
‫- چی؟ واقعاً؟‬ ‫- بله!‬
‫پس نصفش رو از الان داریم.‬
‫- باید به روبی بگیم.‬ ‫- آره.‬
‫- بهش زنگ می‌زنیم، بیا.‬ ‫- باشه.‬
‫آره. حتماً.‬
‫سلام، بابا. ببخشید، الان نمی‌تونم صحبت کنم...‬
‫خواهرت کجاست، لعنتی؟ ‬
‫چرا جوابِ تلفنش رو نمی‌ده؟ ‬
‫من همین الان از میلان برگشتم.‬
‫هیئت مدیره جلسه‌ی اضطراری گذاشته.‬
‫هر کاری می‌کنی، همه‌چی رو ول کن.‬
‫همین الان تو رو اینجا می‌خوام! ‬
‫ممنون که باهام اومدی، روبی.‬
‫خواهش می‌کنم، نگران نباش.‬ ‫اینجا تحتِ مراقبتِ بهترین‌ها هستی.‬
‫مجبورِه اینو بگه چون من موقعِ ‫تولدش پزشکِ همراهش بودم.‬
‫اولین بار کی دچارِ گرفتگی شدی؟‬
‫امروز صبح. خیلی دردناک بود.‬
‫متأسفم.‬
‫[جیمز در حالِ تماس است - بی‌صدا‬]
‫حالت چطوره؟‬
‫تو خونه حمایت می‌شی؟‬
‫پدرِ بچه درگیره؟‬
‫نه، روبی در واقع تنها کسیه که می‌دونه.‬
‫و اولش فکر کردم می‌تونم از پسش بربیام.‬
‫بقیه هم از پسش برمیان.‬
‫اما الان...‬
‫نمی‌دونم...‬
‫قابلِ درکه که احساسِ درماندگی می‌کنی.‬
‫نترس، الان یه کم سرد می‌شه.‬
‫یه کم نفخِ شکم.‬
‫گازهای روده‌ای.‬
‫اون دیگه خودِ بچه است؟‬ ‫اون سرشه؟‬
‫بله، و این مارشمالویِ کوچولو اینجا...‬
‫قلبشه.‬
‫در نگاهِ اول،‬ ‫همه‌چیز خوب به نظر می‌رسه، لیدیا.‬
‫میشه صدای قلبِ بچه رو بشنویم؟‬
‫البته.‬
‫باورنکردنیه.
‫سه و نیم سانتیمتر دقیق اندازه گرفتم.
‫این یه بچه‌ست...‬
‫این بچه‌ی منه.‬
‫و بعضی وقتا‬ ‫بیشتر از اون چیزی که انتظار داری، به‌دست میاری.‬
‫یکی نیست.‬
‫دو تاست.‬
‫خدایا.‬
‫ممنون، خداحافظ.‬
‫- سلام، مامان.‬ ‫- سلام، شما دو تا.‬
‫چه بویِ خوبی میاد اینجا.‬
‫سلام، خانم بِل.‬
‫یه «ویژه‌ی روزِ شاد» برای ما دارید؟‬
‫البته. الان برمی‌گردم.‬
‫اینجایی.‬ ‫خوبه که اینقدر سریع اومدی.‬
‫مگه انتخابی داشتم؟‬
‫- لیدیا تماس گرفت؟‬ ‫- البته که نه.‬
‫اتفاقی افتاده؟‬
‫من به قول‌هاش اعتماد کردم، این اتفاقی بود که افتاد.‬
‫اون نمی‌دونست قراره جلسه‌ای باشه.‬
‫اون باید در دسترس می‌بود، همین.‬
‫برای قانع کردنِ هیئت مدیره، باید متحد عمل کنیم.‬
‫این نانوایی مالِ پدر و مادرم بود.‬
‫اونا هر پولی رو که تو جوونی ‫به‌دست آوردن، پس‌انداز کردن تا بخرنش.‬
‫این آرزویِ مطلقشون بود.‬
‫بعد از تصادفِ بابا،‬ ‫مجبور شدن برنامه‌هاشون رو عوض کنن.‬
‫مامان از اون موقع داره برای صاحبِ جدید، آقای اسمیت، کار می‌کنه.‬
‫به این شرط که اگه پول رو جمع کنه، ‫می‌تونه نانوایی رو پس بخره.‬
‫وای، واقعاً باورنکردنیه‬ ‫که والدینت چه چیزهایی رو پشت سر گذاشتن.‬
‫سعی کردم از آکسفورد به مامانم زنگ بزنم‬
‫تا در موردِ بارداری بهش بگم.‬
‫می‌خواستم باهاش یه برنامه بریزم‬ ‫که بازم بتونم به شرکت ملحق بشم.‬
‫بچه داشتن به این معنی نیست‬ ‫که باید برنامه‌هات رو دور بندازی.‬
‫بچه‌ها.‬
‫درسته.‬
‫دوقلوها.‬ ‫مثلِ من و جیمز.‬
‫این یعنی می‌خوای نگه‌شون داری؟‬
‫نمی‌دونم چطوری.‬
‫ولی وقتی به اون‬ ‫مارشمالوهایِ کوچولو فکر می‌کنم...‬
‫- مارشمالو؟‬ ‫- مارشمالو.‬
‫مارشمالوها.‬
‫بله، نگه‌شون می‌دارم.‬
‫اینا اقداماتِ نسبتاً شدیدی هستن.‬
‫تعطیل کردنِ ایتالیا،‬ ‫انتقالِ همه‌چیز به چین‬
‫و بعدش جذبِ سرمایه‌ی بی 2 بی؟‬
‫این بخشی از یه استراتژیِ چند وجهیه‬ ‫که ما با جزئیات محاسبه‌اش کردیم.‬
‫در عینِ حال،‬ ‫بوفورتِ جوان رو گسترش می‌دیم‬
‫و گروهِ هدف با محتوایی که قویاً قابلِ شناسایی ‫هست، موردِ خطاب قرار می‌گیره.‬
‫جیمز، تو در موردِ این چی می‌گی؟‬
‫من...‬
‫فکر می‌کنم که...‬
‫سلام.‬
‫دوباره ممنون، ماری.‬ ‫خیلی لطف کردی.
‫کمکِ مالیِ شما به خیلی‌ها کمک می‌کنه.‬
‫این خیلی سخاوتمندانه‌ست.‬
‫البته. جیمز.‬
‫حالت خوبه؟‬
‫آره، ولی تو از اون عوضیِ لعنتی،‬
‫ببخشید، اُوِن ماری، چی می‌خواستی؟‬
‫متقاعدش کردم که به بودجه‌ی جشنِ روبی کمک کنه.‬
‫کافی نیست، اما با این حال.‬
‫از جلسه جا موندی، جلسه‌ای ‫که شاید بابا توش استعدادت رو قبول میکرد.
‫من می‌خواستم حداقل از این موقعیت استفاده کنم.‬
‫کدوم جلسه‌ی هیئت مدیره؟‬
‫ما تمامِ مدت سعی می‌کردیم باهات تماس بگیریم، لیدیا.‬
‫یه قرارِ ملاقاتِ غیرِمنتظره داشتم.‬
‫- بابا کجاست؟‬ ‫- رفته با بقیه غذا بخوره.‬
‫خیلی عصبانیه؟‬
‫اگه بفهمه تو گُرمزی رفته بودی نانوایی، حتماً.‬
‫اونجا چی کار می‌کردی؟‬
‫با روبی بودم.‬
‫تو دقیقاً می‌دونی رابطه‌ی ما چطوره ‫و من چه حسی در موردِ اون دارم.‬
‫به جای اینکه همون‌طور که گفتی از من ‫حمایت کنی، با اون برای قهوه قرار می‌ذاری.‬
‫پس بابا می‌تونه منو دوباره بندازه ‫تو شرکت چون تو در دسترس نیستی؟‬
‫واقعاً عالیه. ممنون.‬
‫فقط زندگیِ تو نیست که پیچیده‌ست.‬
‫- می‌خوای دوباره مشروب بخوری؟‬ ‫- روزِ مزخرفی داشتم.‬
‫- آره، این...‬ ‫- تنهام بذار.‬
‫متأسفم.‬
‫این چیه؟‬
‫لید؟‬
‫«تاریخ‌های جایگزین برای مصاحبه‌های شما.»‬
‫«با توجه به شرایطِ ناگوارِ مرگِ مادرتان، ‬
‫پدرتان درخواستِ تاریخ‌های جدیدی‬ ‫برای فرآیندِ درخواستِ شما در آکسفورد کرده‌اند.»
‫«با نهایت مسرت، تأیید می‌کنیم که...»‬
‫«...از ترم زمستان، در کالج سنت هیلدا، آکسفورد خواهید بود.‬
‫«ما با نهایت مسرت تأیید می‌کنیم که شما...»‬
‫«ما با نهایت مسرت تأیید می‌کنیم که...»‬
‫مامان...‬
‫بابا...‬ ‫اِمبر!‬
‫- به سلامتی روبی. ‫ - به سلامتی روبی.‬
‫خواهرِ فوق‌العاده باهوشِ من.‬
‫می‌دونستیم موفق می‌شی.‬
‫من هنوز به بورس تحصیلی احتیاج دارم.‬
‫من و پدرت یه مقداری پس‌انداز کردیم.‬
‫آره، و یه حساب باز کردیم ‫که یه مبلغ کوچیک برای شروع توش باشه.‬
‫نه، اون پولِ قنادیه‌.‬
‫من نمی‌خوام دست از رؤیاهاتون بکشین.‬
‫کی حرف از دست کشیدن زد؟‬
‫می‌خوایم ازت حمایت کنیم. ‫من دو شیفت کار می‌کنم. از پسش برمیایم.‬
‫یا می‌تونی قرض بگیری.‬
‫الان برمی‌گردم.‬
‫سلام روبی. ببخشید.‬
‫مزاحمم؟ لیدیا بهم گفت کجایی. مـن...‬
‫اینجا چه‌کار می‌کنی؟‬
‫متأسفم، من...‬
‫باید میومدم اینجا، باید می‌دیدمت.‬
‫نمی‌تونم تنهایی از پسش بربیام.‬
‫چی؟‬
‫بابام، کار و کاسبی...‬
‫دارم رفیقام و تیم رو ناامید می‌کنم. بعدشم بارداریِ لیدیا...‬
‫ ‫باید مصاحبه‌های آکسفورد رو جبران می‌کردم.‬
‫جیمز...‬
‫متأسفم، ولی نمی‌تونی همین‌طوری بیای اینجا.‬
‫می‌خوام برای رابطه‌مون بجنگم.‬
‫چون من مالِ توتم. همیشه مالِ تو خواهم بود.‬
‫- تو تنها کسی هستی که منو می‌فهمه. ‫ - بس کن.‬
‫نمی‌تونم، باشه؟ تلاش کردم، جواب نمیده.‬
‫چرا داری این کارو باهام می‌کنی؟‬
‫بهت نیاز دارم، روبی.‬
‫می‌دونی من به چی نیاز دارم؟‬
‫به آرامش نیاز دارم.‬
‫به زمان نیاز دارم تا فراموشت کنم. ‫تو قلبِ لعنتیِ منو تیکه تیکه کردی.‬
‫ازت متنفرم!
‫ولی دوستتم دارم و این کارو خیلی سخت‌تر می‌کنه.‬
‫تمام چیزی که می‌خوام،‬
‫تویی، فهمیدی؟‬
‫وقتی با توئم، خوش‌حالم.‬
‫ولی وظیفه‌ی کوفتی ‫من نیست که خوش‌حالت کنم، باشه؟‬
‫امیدوارم پدرت دست از کنترل زندگیت برداره.‬
‫و بتونی اون برادری باشی که لیدیا لیاقتشو داره.‬
‫و بتونی پایداریتو حفظ کنی.‬
‫برای خودت.‬
‫من نمی‌تونم نجاتت بدم، جیمز. فقط خودت می‌تونی.‬
‫خانواده‌ام منتظرن.‬
‫حالا می‌خوام برم جشن ‫قبولیِ آکسفوردم رو ادامه بدم.‬
‫عزیزم.‬
‫همه چیز واقعاً خیلی امیدوارکننده به نظر می‌رسه.‬
‫من اطمینان دارم‬
‫که ایده‌ها و طرح‌های شما موردتوجه خانم کمپبل قرار می‌گیره.‬
‫ولی چیزی که بیشتر از همه برای من مهمه، بودجه‌س.‬
‫البته، قربان.‬
‫ما تونستیم مقداری بودجه تهیه کنیم،‬
‫ولی در کل، هنوز یه کمبودهایی داریم ‫که باید برطرفش کنیم تا به مبلغ هدف برسیم.‬
‫کیران؟‬
‫بله...‬
‫به لطف یک هنرمندِ چینیِ بسیار خوب،‬
‫که حالا دوستِ خودم هم هست،‬
‫یه مجسمه به ارزش ۲۰٬۰۰۰ پوند به ما اهدا شد.‬
‫به علاوه چند تا کمک مالیِ کوچیک،‬
‫که ما رو به مجموع موقتِ...‬
‫۲۰٬۹۰۰ پوند می‌رسونه.‬
‫خانم بل، اگه مهارت‌های ریاضیِ من‬
‫- منو به اشتباه ننداخته باشه... ‫ - رادرفورد.‬
‫این رقم حتی به نصف مبلغ هدف هم نرسیده.
‫این چیزی نیست که شما به من قول داده بودین.‬
‫علاوه بر این،‬
‫کمک‌های مالیِ سخاوت‌مندانه‌ی دیگری هم دریافت شده.‬
‫اوون موری، سِر کِنت و مدیرِ ‫سیمپسون موتورز قول پشتیبانی دادن،‬
‫که ما رو به مجموعِ کلِ...‬
‫۳۹٬۹۰۰ پوند می‌رسونه.‬
‫این بهتره.‬
‫- ممنون، کیران. ‫ - بله.‬
‫پس با اجازه من کسری بودجه‌تون رو تکمیل میکنم.
‫خانم‌ها و آقایان، خانم بل،‬
‫به سلامتیِ یک شبِ باشکوه.‬
‫متشکرم.‬
‫باشه، باشه، باشه.‬
‫بله، باشه. یه لحظه.‬
‫دستیارِ آلیس کمپبل پشتِ خطه.‬
‫کابینِ عکس‌برداری که می‌خوان اهدا کنن رو ‫باید همین الان بریم بیاریم.‬
‫- چی؟ الان؟ ‫- الان!‬
‫من و کیران باید بریم ‫پیشِ شرکتِ کترینگ و دکوراسیون.‬
‫خودم انجامش می‌دم، ولی کمک می‌خوام. ‫اون چیز خیلی...‬
‫من هنوز اینجام. باشه، این کارو می‌کنیم.‬
‫...سنگینه.‬
‫باشه. خداحافظ.‬
‫بوی گلِ رز میده.‬
‫مامانم عاشقِ گله.‬
‫ممنون که اجازه دادی کمکت کنم.‬
‫ببخشید که این‌طوری افتادم وسطِ جشنِ تو.‬
‫مطمئن بودم آکسفورد قبولت می‌کنه.‬
‫آخه چقدر احمق بودن اگه قبولت نمی‌کردن؟‬
‫ولی تبریک می‌گم.‬
‫واقعاً از تهِ دلم می‌گم.‬
‫ممنون.‬
‫منم باید ازت عذرخواهی کنم. خیلی رفتارِ خوبی نداشتم.‬
‫تو لازم نیست برای هیچی عذرخواهی کنی.‬
‫خانم کمپبل عالیه.‬
‫من چند سال پیش دورانِ خیلی سختی رو گذروندم.‬
‫بنیادِ اون زن جونم رو نجات داد.‬
‫تمام هزینه‌های درمانم رو پرداخت کردن و کمکم کردن دوباره رو پای خودم بایستم.‬
‫- هیچ‌وقت نمی‌تونستم تنهایی این کارو بکنم. ‫- همه باید این فرصت رو داشته باشن.‬
‫دقیقاً نظرِ منه.‬
‫اینم از این. چرا این چیز انقدر مهمه؟‬
‫مهمون‌های جشن، سیاستمدارا، اعضای خانواده‌ی سلطنتی و سلبریتی‌ها هستن.‬
‫یعنی آدم‌هایی که لزوماً از هم خوششون نمیاد.‬
‫هر چیزی که بتونه کمک کنه یخِ بینِشون ‫آب بشه، در نهایت به نفعِ کارهای خیره.‬
‫خیلی هوشمندانه‌ست.‬
‫ایده این نبود که دو نفر امتحانش کنن؟‬
‫در واقع چرا.‬
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.