مامان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تروخّدا دستم رو ول نکن ‏!‏
مامان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
مامان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ مــــامــــان ‏!‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
یوهان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ تو چه دیدی لعنتی ؟
این مرد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یه دورگه ی آلمانی ‏-‏ چکسلواکیایی بود ‏.‏
او فرزند ارشد خانواده اش بود و بعد از جنگ جهانی دوّم در شهر بوهِمیا ساکن شد ‏.‏
سربازی چیره دست که فارغ التحصیل دانشکده ی ممتاز نظامی بود ؛
و از نخبگان آینده دار کشورش محسوب می شد ‏.‏
نامش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
نامش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ اهمّیتی ندارد ‏.‏
این زن ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تنها فرزند یکی از معلّمان مدرسه ی ابتدایی واقع در شهر موراویا بود ‏.‏
موهایی بلوند ‏،‏ چشمانی آبی رنگ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ واقعاً دختر زیبایی بود ‏.‏
در دانشگاه معتبر ‏"‏ برنو ‏"‏ پذیرفته شد و در رشته ی ژنتیک تحصیلاتش را ادامه داد ‏.‏
زنی با قریحه و استعداد فراوان که طبق گفته ی استادانش آینده ای درخشان در انتظارش بود ‏.‏
نامش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
هیچ اهمّیتی ندارد ‏.‏
آن دو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ همدیگر را در کافه ی معروف پراگ ملاقات کردند ‏.‏
طوری رفتار می کردند که انگار ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بینهایت عاشق یکدیگرند ‏.‏
مدّتی بعدِ این اتّفاق ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ او حامله شد ‏.‏
مدّتی بعد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ اون مرد لب به اعتراف دردناکی گشود ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏ تمام اینها ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ جزو مأموریّتم بوده ‏.‏ ‏"‏
نژاد ‏،‏ هوش ‏،‏ استعداد ‏،‏ ساختار استخوانی و توانایی های ورزشی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
معیارهایی بود برای پیوند و آمیزش جنسی زنان و مردان برگزیده برای ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تولیدمثل و خلق بچّه هایی که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ از همه نظر نمونه بودند ‏.‏
آن دو هم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ جزو همین زوج های برگزیده بودند ‏.‏
آن مرد مأموریّتش را مطابق چیزی که خواسته بودند با موفّقیت به اتمام رساند ‏.‏
ولی او دیگر نمیخواست قسمتی ازین پازل وحشتناک باشد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ تصمیمی گرفت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و گفت ‏:‏
‏"‏ فرار کنیم ‏.‏ ‏"‏
و جفتشان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ فرار کردند ‏.‏
با وجود اینکه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ آن مرد گفته بود که دیگر نمیخواست قسمتی از آن بازی مخوف باشد ولی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
چنین سناریوی فراری ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ از قبل در چنین آزمایشی پیش بینی و برنامه ریزی شده بود ‏.‏
آن زن در اتاقی ایزوله ‏،‏ قرنطینه شد و تحت مراقبت قرار گرفت ‏.‏
‏"‏ بذارید اون رو ببینم ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ اون درگیر یه مأموریّت جدید شده ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ بذارید اون رو ببینم ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ ولی اون درگیر یه مأموریّت جدید شده ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ بذارید اون رو ببینم ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ اون درگیر یه مأموریّت جدید شده ‏.‏ ‏"‏
ولی او دائماً تکرار می کرد ‏:‏
‏"‏ بذارید اون رو ببینم ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ بذاریـــد اون رو ببینـــم ‏.‏ ‏"‏
ولی او ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خوب می دانست ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
مردی که میشناخت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ دیگر در این دنیا وجود ندارد که بخواهد ببیندش ‏.‏
‏"‏ بچّه هایش ‏"‏ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ صحیح و سالم ‏،‏ پیوسته در حال رشد بودند ؛
اونا دوقلو بودند ‏.‏
به روبرو نگاه کن ‏.‏
او کم کم متوجّه این موضوع شد که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
مردی که گهگاهی به ملاقاتش می آمد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
مردی که قلم و کاغذ به دست مشغول طرّاحی از او بود ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
در واقع اون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ مغز متفکّر و مهره ی اصلی چنین آزمایشی است ‏.‏
هیچوقت نمی بخشمت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اینو مطمئن باش که نفرینت می کنم ‏.‏
حتّی اگه بمیرم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بچّه هایی که با جون و دل مراقبشون بودم و قراره بدنیا بیارمشون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ یه روزی انتقامم رو ازت می گیرند ‏.‏
از تو بعیده چنین حرفایی به زبون بیاری ‏!‏
نه ماه بارداری بلأخره تمام شد و ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
زمان تولّد بچّه ها فرا رسید ‏.‏
با اینکه درد شدیدی داشت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
به اتاقی دیگر منتقل شد ‏.‏
و آنجا ‏،‏ فکر خطرناکی به ذهنش خطور کرد ‏.‏
کانالی با عرض کم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
سنگینی بچّه ها و درد وحشتناکی که امانش را بریده بود ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
با وجود اینها ‏،‏ از کانال تهویه ی هوا پا به فرار گذاشت ‏.‏
ولی فرارش موفّقیت آمیز نبود ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
درست چند متر آنطرفتر از درب ورودی بیهوش و افتاده بود ‏.‏
کیسه ی آب ـش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ خیلی وقت بود که پاره شده بود ‏.‏
چقدر خوشگلند ‏‏!‏‏
واقعاً بچّه های خوشگل و نازی ـند ‏‏.‏‏
این بچّه ها ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ قراره در آینده رهبران نژاد بشر باشند درست نمی گم ؟
بی نظیرند ‏!‏
دلم میخواد براشون ‏"‏ اسم ‏"‏ انتخاب کنم ‏.‏
اونا به چنین چیزای بی ارزشی احتیاج ندارند ‏.‏
ولی من دلم میخواد ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اونا ‏"‏ اسم ‏"‏ داشته باشند ‏.‏
گفتم که بهش نیاز ندارند ‏.‏
خواهش می کنم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
بذار براشون ‏"‏ اسم ‏"‏ انتخاب کنم ‏.‏
بذار براشون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه کافیه ‏!‏
اونا به ‏"‏ اسم ‏"‏ احتیاج ندارند ‏.‏
فرنز ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بناپارتا ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
درسته ‏.‏
یوهان هم ازم پرسید ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ که الان کجاست تا بره سراغش ‏.‏
بناپارتا هنوز زندست ؟‏!‏؟
‏"‏ هیچوقت نمی بخشمت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ اینو مطمئن باش که نفرینت می کنم ‏.‏ ‏"‏
حتّی اگه بمیرم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بچّه هایی که با جون و دل مراقبشون بودم و قراره بدنیا بیارمشون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ یه روزی انتقامم رو ازت می گیرند ‏.‏
گفتم فرنز بناپارتا هنوزم زندست ؟‏!‏؟
بهتره از یوهان بپرسی ‏.‏
اون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ همینجاست ‏.‏
واقعاً ‏"‏ دکتر ‏"‏ برازندت ـه ‏!‏
آخر این جادّه یه بیمارستان ـه ‏.‏
فقط بهم بگو یوهان کجاست ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ تا ببرمت اونجا ‏.‏
وگرنه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بخاطر شدّت خونریزیت می میری ‏.‏
هه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ چند بار باید بگم نمی دونم ؟‏!‏؟
بهتره زبون باز کنی حرومزاده ‏.‏
واقعاً ‏"‏ دکتر ‏"‏ برازندت ـه ‏!‏
اوّلش بهم شلّیک می کنی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بعدش که میبینی خونریزیم زیاده دست به کار میشی و جلوش رو می گیری ‏.‏
گفتم یوهــــان کجــــاست ؟‏!‏؟
واقعاً ‏"‏ دکتر ‏"‏ برازندت ـه ‏!‏
زودباش بگو لعنتـــــی ‏!‏
زودبــــــاش ‏!‏
گفتم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ نمی دونم ‏.‏
اوا ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
اون جلو باجه ی تلفن عمومی ـه ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
با بیمارستان تماس بگیر و بهشون بگو که یکی بدجوری خونریزی کرده ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و داخل ماشین ـه ‏.‏
چی ؟ منظورت ازین حرف چیه ؟‏!‏؟
لعنتی هنوز بهمون نگفته یوهان ‏-‏‏-‏‏-‏‏-‏
فعلاً زندگیش در خطره ‏.‏
عجله کن ‏!‏
زنگ بزن ‏!‏
دوباره یه نفر دیگه رو نجات دادی ‏.‏
هنوز که هنوزه هیچ تغییری نکردی ‏.‏
نمیتونی مرگ کسی رو ببینی ‏.‏
منتظر بودم که ببینمت ‏.‏
میخوام بهت بگم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یوهان الان کجاست ‏.‏
کنزو ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ یه آمبولانس تو راهه و بزودی به اینجا میرسه ‏.‏
بهتره زودتر فرار ‏‏-‏‏‏‏-‏‏‏‏-‏‏‏‏-‏‏
کنزو کجاست ؟‏!‏؟
رفت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
فقط یه پیغام برات گذاشت ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
‏"‏ دیگه نمیذارم بیشتر ازین درگیر این موضوع بشی ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ من بودم که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ زندگیت رو به تباهی کشوندم ‏.‏ ‏"‏
‏"‏ معذرت میخوام و منو ببخش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ همیشه شاد باش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و شاد زندگی کن ‏.‏ ‏"‏
چرا داری گریه می کنی ؟
نمی فهمم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
واقعاً نمیتونم بفهمم چرا ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ‏!‏
یوهان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
خوش اومدی ‏!‏
آتـــیـــــــــش ‏!‏
جایی که آتیش گرفته ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ساختمون سه قورباغه ست ‏!‏
هرچقدر میخواهید بخورید ‏.‏
اینقدر تند تند غذا نخورید ‏،‏ وگرنه خفه میشیدا ‏!‏
معلومه خیلی گرسنه بودند ‏.‏
شماها اهل کجا هستید ؟
اسمتون چیه ؟
انگار دوست ندارند حرف بزنند ‏.‏
باشه ؛
وقتی غذاتون رو کامل خوردید ‏،‏ میشینیم باهم صحبت می کنیم ‏.‏
صبرکن ‏!‏ صبرکــــــن ‏!‏
صبرکن دیگه ‏!‏
گرفتمت ‏!‏
باید چیکار کنیم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
منظورت چیه ؟
اون بچّه ها ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ بنظرت اونا پدر و مادری دارند ؟
اگر هم داشته باشند ‏،‏ شاید به دلایلی فرار کردند و دیگه دلشون نمیخواد به خونه شون برگردند ‏.‏
میخوام بگم که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ما هم بچّه میخواستیم یادته که ؟
آره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
پس بیا به فرزندی قبولشون کنیم ‏.‏
اینقدر مزخرف نگو زن ‏!‏
ببخشید ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ نباید اینطور رفتار می کردم ‏.‏
بهتره زودتر بریم و به پلیس زنگ بزنیم ‏!‏
چی ؟
چیزی شده پسرم ؟‏!‏؟
اینو ببین ‏!‏
خیلی قشنگند مگه نه ؟‏!‏؟
میخوام برم و اینارو به اون خانوم و آقای مهربون بدم ‏.‏
نمیخواد این کارو بکنی ‏.‏
هاه ؟
گفتم که ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
یه نقشه ی خوب دارم ‏.‏
بزن بریم ‏.‏
هـــــی ‏!‏
با توأم ‏!‏ صبرکـــــن دیگه ‏!‏
بلأخره به هم رسیدیم ‏.‏
اون روز ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ داشتم از عمارت رز سرخ فرار می کردم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و درست موقعی که وارد اتاقمون در ساختمون سه قورباغه شدم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تو بهم سلام کردی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
همون موقع بود که منم بهت گفتم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
خوش اومدی ‏.‏
هیدلبرگ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تولّد بیست سالگیت رو یادت ـه ؟
مدّت های زیادی گذشته ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و مطمئنّاً اتّفاقات زیادی هم افتاده ‏.‏
اومدی منو ببینی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
یا اومده بودی منو بکشـــــی ؟‏!‏؟
خانواده هامون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ فورتنر سان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ اون یکی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ لایبرت سان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تک تک آدمایی که باهامون مهربون بودند و همه جوره کمکمون کردند ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
همشون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
تو بودی که اونارو کشتــــــی ‏!‏
زنده بمون ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
هاه ‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
خب ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ داشتم می گفتم امروز عجب هوای عالی ای شده مگه نه ؟
آ ‏-‏ آره ‏.‏
ببخشید ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
بله ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
میشه کمی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ سریعتر برید ؟
نگران نباش ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
طاقت بیار ‏!‏
بهم شلّیک کن ‏.‏
اون رو بکشید ‏.‏
من ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ نجاتت میدم ‏.‏
قبلاً هم بهم شلّیک کرده بودی یادته ؟
آره ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ حالام میخوام همه چیز به ‏"‏ پایان ‏"‏ برسه ‏.‏
‏"‏ پایان ‏"‏ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
منظورت از ‏"‏ پایان ‏"‏ چیه ؟
‏"‏ پایان ‏"‏ ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
پایانی که ازش حرف میزنی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ قبلاً بارها و بارها از نزدیک دیدمش ‏.‏
نگفتی منظورت از ‏"‏ پایان ‏"‏ چیه ؟
مرگِ تو ‏!‏
اوّل تو میمیری ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ و بعدشم من ‏.‏
چی دیدی ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
بهم بگو چی دیدی ؟
زودبـــــاش ‏!‏
بهم بگو چی دیدی ؟
تو هیچی نمی دونی ‏.‏
پس بذار بهت بگم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
داستان تجربه های ترسناکی رو که داشتم ‏.‏
من برگشتم ‏.‏
...آری .... چشم بدوز به آنچه هم اکنون در این دنیا هویداست
... آری .... با چشمانت به مهربانی ایمان بیاور
خانه ات را بنا کن .... در سرزمین یگانگی ات
خانه ات را بنا کن .... در سرزمین خلوص و پاکی ات
... خانه ات را بنا کن