‫بائوباب‌ها قبل از اینکه خیلی بزرگ بشن، اولش خیلی کوچولوان.
‫پس چرا می‌خوای گوسفند بائوباب رو بخوره؟
‫اونو که خودمم می‌دونم!
‫نه!
استعاره از آلت بزرگن
‫می‌دونین بائوباب‌ها استعاره‌ی چین، نه؟
‫امیدوارم بدونین.
‫تو، یعنی شازده! حواست باشه که باید ‫یه‌طوری با چشمای توله‌سگی رامش کنی!
‫یه‌طوری انجامش بده انگار داری بازیش می‌دی،
‫یه‌بار دیگه، بریم.
‫بائوباب‌ها قبل از اینکه خیلی بزرگ بشن، ‫خیلی کوچولوان.
‫پس چرا می‌خوای گوسفند بائوباب رو بخوره؟
‫اینو که می‌دونم.
‫پسرا زود باشید درست انجامش بدید.
‫داریم انجامش می‌دیم
‫و به موقع هم تمومش می‌کنیم؟
ما روی این موزیکال کردیم ها، می‌دونین که؟
‫اوه، لباسا آماده شدن؟
‫بذار ببینم!
‫وای چه خوبه!
‫درزاش خیلی تمیزه!
‫هی، می‌خوای که...
‫بله؟ چی شده؟ چرا زنگ زدی؟
می‌دونستی یوکینوشیتا امروز غایبه؟
‫ها؟
‫مثل اینکه سرما خورده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پشمام.
خودشو زده به خواب؟
‫بازم خوبه.
اما اگه انقدر مریض باشه که نتونه جواب بده چی؟
بله؟
‫یوکینون؟ منم یوئی.
‫حالت خوبه؟
‫بله، خوبم پس...
‫«پس»...
‫«پس» چی؟
‫«پس برو خونه»؟ اینه؟
‫زود باش درو باز کن.
تو چرا اینجایی؟
‫باید حرف بزنیم.
‫خوش اومدین بیاین داخل.
‫بشینین.
‫خب... باید در مورد چی حرف بزنیم؟
‫آ... خب...
امروز غایب بودی، برای همین می‌خواستیم ببینیم حالت خوبه؟
‫یه امروز نبودم. زیادی شلوغش کردین.
اما خیلی خسته نیستی؟
‫آخه، هنوز رنگت پریده.
‫خیلی خسته بودم، اما یکاریش می‌کنم. ‫مشکلی نیست.
مشکل دقیقاً همین نیست؟
‫یوکینون تو نباید همه‌ی کارها رو بندازی گردن خودت.
‫می‌دونم.
‫برای همینه که کارها رو تقسیم کردم و ‫از حجم کاریم کم کردم‌ـــ
‫واضحه که نکردی.
‫من یکم عصبانیم، خب؟
‫از تو هم عصبانی‌ام هیکی.
‫گفتی اگه توی دردسر بیفته کمکش می‌کنی.
‫اون وظیفه‌ش رو انجام داد و به کارهای مربوط ‫ به گزارش که بهش داده شده بود، رسیدگی کرد.
‫همین خوبه.
‫اما...
‫من خوبم.
‫هنوز وقت داریم.
‫می‌تونم توی خونه کار کنم، ‫پس زیاد عقب نمی‌افتیم.
‫نیازی به نگرانی نیست، یوئیگاهاما-سان.
‫اما این اشتباهه.
‫هست؟
‫تکیه کردن به دیگران.
‫کمک کردن به همدیگه.
‫و حمایت کردن از همدیگه کار درسته. ‫اکثراً می‌گن کار درست همینه.
‫که اینطور.
‫اما این ایده‌آلگراییه.
‫توی واقعیت، همیشه یه نفر هست که ‫همه‌ی کاها روی سرش ریخته می‌شه.
‫پس هیچ قصد ندارم بهت بگم به بقیه تکیه کن.
‫اما تو داری اشتباه انجامش می‌دی.
خب... تو راه درست انجام دادنش رو بلدی؟
‫عمراً بدونم.
‫اما مطمئنم با کاری که تو الان می‌کنی فرق داره.
‫متأسفم. باید چای می‌آوردم.
‫نـ-نه، مشکلی نیست!
‫من درست می‌کنم!
‫اگه نگران سلامتیِ منی، نباش.
‫استراحت امروزم همه‌چی رو درست کرد.
‫سلامتیت؟
‫ببین، یوکینون...
‫به من و هیکی تکیه کن.
‫نه روی «کسی» یا «همه».
‫به ما تکیه کن.
‫هیکی‌ـــ
‫چای سیاه خوبه؟
‫ممنون، یوکینون.
‫خب، می‌رم خونه.
‫مـ-منم!
‫یوئیگاهاما-سان.
‫بله
‫الان برام سخته.
‫اما یه‌روز، حتماً بهت تکیه می‌کنم.
‫پس...
‫ممنونم.
‫یوکینون...
‫اما... یکم زمان نیاز دارم تا فکر کنم.
‫یوئیگاهاما، بقیه‌ش با تو.
‫ها؟
‫صـ-صبر کن!
‫می‌گن وقتی خودت رو تغییر بدی، دنیات ‫رو تغییر می‌دی، اما این یه دروغ محضه.
‫اونا صرفاً با این دروغ کوچیک ساده ‫وادارت می‌کنن تا سازش کنی.
‫بذارید بهتون نشون بدم دنیا دقیقاً تغییر می‌کنه.
‫عه، واقعا؟
‫ساگامی-سان، همه اومدن.
‫اوه، باشه.
‫یوکینوشیتا-سان؟
‫خب جلسه‌ی کمیته رو شروع می‌کنیم.
‫موضوع امروز، همونطور که از رئیس شیرومگوری شنیدین،
‫تصمیم‌گیری برای شعار جشنواره‌ی فرهنگی.
‫بی‌خیال بابا!
‫اینو که حرفشم نزن!
‫واو. فکر کنم می‌دونم کار کیه.
‫اوه، این یکی رو دوست دارم!
‫«یکی برای همه.»
‫من خیلی از این ایده خوشم میاد.
‫هه، اون؟ آب خوردنه.
‫ها؟
‫یه‌نفر رو بنداز بیرون، بهش آسیب بزن، و نادیده‌ش بگیر.
‫«یکی برای همه.» عموماً همینه دیگه.
‫هیکیگایا... تو؟
‫خب آخری ایده‌ی ماست.
‫اوه پســــر.
چیه؟ عجیبه؟
‫نه هیچی.
‫مطمئنی حرفی برای گفتن نداری؟
‫نه هیچی.
‫پس خوبه، اگه دوستش نداری یه بهترشو بگو.
‫پس...
‫«آدمیزاد: اگه خوب نگاه کنی می‌بینی که یه جماعتی دارن شونه‌خاله می‌کنن.»
‫وای یه احمق بین ماست!
‫یه احمق!
‫عالی بود!
‫لعنتی این دیگه زیادی بود.
‫وای دلم.
‫هارونو نخند.
‫نه، آخه، واقعاً فکر خوبیه.
‫من با هرچیزی جالب باشه موافقم.
‫هیکیگایا توضیح بده.
‫خب می‌دونین، حروف کلمه‌ی «آدم» نمادی از ‫کمک کردن آدم‌ها به همدیگه‌ست.
‫اما یه‌نفر همیشه به شخص دیگه‌ای تکیه کرده.
‫ تأیید ضمنیِ قربانی کردنِ شخصی، ‫ایده‌ی اصلی پشت حروف این کلمه‌ست.
‫برای همین به‌نظرم خیلی به این جشنواره‌ی فرهنگی و ‫کمیته‌ی جشنواره‌ی فرهنگی میاد.
‫منظورت از «قربانی» چیه دقیقاً؟
‫منو ببینین، من اینجا یه قربانی تمام عیارم.
‫مجبورم می‌کنن یه عالمه کار احمقانه بکنم.
‫پس در واقع دارن مجبورم می‌کنن کار بقیه رو انجام بدم.
یا شایدم منظور رئیس کمیته از «کمک کردن به همدیگه» همین بود؟
‫به من که هیچ‌وقت هیچ کمکی نشد، پس درست نمی‌دونم.
‫هیکیگایا-کون.
‫رد شد.
‫ساگامی-سان، بیاید جلسه رو تموم کنیم.
‫مثل اینکه ایده‌های چندان خوبی نداریم.
‫ها؟ اما‌
‫یه‌روز کامل رو صرف این موضوع کردن کار احمقانه‌ایه.
‫بیاید همگی روش فکر کنیم و فردا تصمیم بگیریم.
‫و در مورد کارهای باقیمونده، اگه همه هر روز ‫حاضر بشن، می‌تونیم زمان از دست رفته رو جبران کنیم.
‫درسته؟
‫آ-آره، درسته.
‫خیلی‌خب، همگی. فردا دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫خسته نباشین.
‫چشه؟
‫آخرش اونی که می‌خواد شونه خالی کنه خودشه.
مشکلی نداری؟
با چی؟
‫فکر کنم باید سوءبرداشت رو حل و فصل کنی.
‫هیچ‌وقت حل نمی‌شه.
‫همه همین الانش به جوابشون رسیدن، ‫پس مشکل همین‌جا تمومه.
‫برای بی‌ارزش‌ترین چیزها بهونه تراشی می‌کنی؛
اما وقتی به بهونه نیازی داری، نمیاری؟
‫بهونه‌آوردن بی‌فایده‌ست.
‫هرچقدر اوضاع سخت‌تر بشه، احتمال اینکه ‫مردم برای خودشون ببرن و بدوزن هم بیشتر می‌شه.
‫درسته. احتمالاً حق با تو باشه.
‫بهونه‌ها بی‌معنان.
‫پس باید دوباره سوال رو بپرسی.
راستی، اون دیگه چه شعاری بود؟
‫واقعاً خیلی بدسلیقه‌ای.
‫بهتر از مال تو بود حداقل.
‫تو مگه لغت‌نامه‌ی دهخدایی؟
‫اصلاً عوض نمی‌شدی، دیدی؟ ‫واقعاً تحت تأثیر قرار می‌گیرم.
‫آدمیزاد نمی‌تونه به این راحتی عوض نمی‌شن.
‫و تو از اولش هم عجیب بودی.
‫حرف خوب از دهنت در نمیاد...
‫گاهی وقتا که رفتارت رو می‌بینم...
‫باعث می‌شه فکر کردنم به‌زور ‫عوض کردن کسی احمقانه‌ست.
‫می‌بینمت.
‫بله. خدانگهدار.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫فردا می‌بینمت.
‫این می‌شه شعار جشنواره‌ی فرهنگی امسال
‫ساگامی-سان، باید فوراً این شعار ‫رو همه‌جا قرار بدیم.
‫درسته.
‫بچه‌ها بیاید زودی این پوسترها رو آماده کنیم!
‫معاون رئیس، آپلود نمونه‌ی آزمایشی وب‌سایت انجام شد.
‫متوجه شدم.
‫ساگامی-سان، تأیید کنید.
‫ها؟ آ-آره. باشه.
‫خب حالا برید سراغ آماده‌سازی برای روز اصلی.
‫باشه!
‫هی هی، داری سخت کار می‌کنی؟
‫همونطور که مشاهده می‌کنید.
‫به‌نظر نمیاد سخت کار کنی.
‫چرا؟ سخت مشغولم.
‫آخه کارایی که کردی توی این صورت جلسه نیست.
‫وقت امتحانه!
‫چی یه گروه رو گروه می‌کنه؟
یه رهبر بی‌رحم؟
‫اوه، بی‌خیال تو که بلدی.
‫یه دشمن مشترک.
‫هرچند دشمن اینجا یه‌‌ذره بازنده بود.
‫تنهام بذارید.
‫اما اگه تو که آدم بده باشی کارت رو درست انجام بدی، ‫باعث می‌شه شاخ بره تو جیب بقیه.
‫اگه دشمن هم کارش رو دوست انجام نده، ‫مردم دیگه هیچ رشدی نمی‌کنن.
‫عقد درگیری و پیشرفت رو تو آسمونا بستن.
‫واو، چقدر صدا می‌کنی...
‫می‌گم...
‫می‌گم یعنی شما هم این کارا رو از قصد‌ـ....
‫اونه-سان از پسرایی که زیادی می‌فهمن خوشش نمیاد.
‫دستیار، برگرد سر کارت.
‫ازت می‌خواد مدارک مربوط به شعار و....
‫صورت جلسه‌ها رو آماده کنی.
‫شعار رو به اطلاع همه‌ی شرکت‌کننده‌ها هم برسون.
‫اوه و تا مشغولی، تمام درخواست‌ها رو هم ‫روی سایت آپلود کن،
‫همه رو امروز تموم کن.
‫می‌خوای کمک کنم؟
‫تو فقط سر راهی، برو خونه.
‫چقدر بدجنس.
‫یوکینون، خیلی بدجنسی.
‫خب، من که وقت دارم. ‫پس در هر صورت کمک می‌کنم.
‫باید یه بازنگری مالی داشته باشم. اگه باید ‫حتماً یه‌کاری کنی، می‌شه تو اون کمک کنی.
‫باشه!
‫بلـــه! کمیته‌ی جشنواره‌ی فرهنگی باید همینطوری باشه.
‫شماها الان واقعاً دارین کیف زندگیتون رو می‌برین.
‫سه دقیقه تا شروع. ‫سه دقیقه تا شروع.
‫یوکینوشیتا به همه‌ی دست اندر کاران.
‫به‌موقع پیش می‌ریم.
‫اگه مشکلی پیش اومد، فوراً گزارش بدید.
‫چرا‌غ‌ها همگی آماده!
‫سیستم اطلاع رسانی همگی، آماده!
‫بازیگران توی اتاق پرو یکمی عقب افتادن. ‫اما مثل اینکه به موقع می‌رسونن.
‫خوبه. ‫تا وقتی اشاره کنم آماده باشید.
‫ده ثانیه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫آماده‌ی جشنواره‌ی فرهنگی هستن؟
‫چیبا به‌خاطر رقص و...
‫جشنواره‌هاش معروفه!
‫ما همه دیوونه‌‌های چیباایم، پس بیاید برقصیم و...
‫یه آهنگ بخونیم!
‫سیستم اطلاع رسانی. این آهنگ به‌زودی تموم می‌شه.
‫خوبه. رئیس ساگامی آماده باشید.
‫و حالا رئیس کمیته برامون حرف می‌زنن.
‫بچــ ـ...
‫خب، بیاید از اول انجامش بدیم!
‫رئیس کمیته، بفرمایید!
‫داره وقت هدر می‌ده!
‫تلاشت رو بکن.
‫هیکیگایا-کون، بهش اشاره کن تمومش کنه.
‫داشتم اشاره می‌کردم.
‫نمی‌تونه ببینه.
‫که اینطور. شاید شخص اشتباهی رو برای کار تو انتخاب کردم.
داره به‌خاطر دیده نشدنم مسخره‌م می‌کنی؟
‫هیچ‌وقت همچین حرفی نزدم.
‫مهم‌تر از اون، الان کجایی؟
‫بین تماشاچی‌ها؟
‫ضایع‌ست داری مسخره‌م می‌کنی!
‫من رئیس جشنواره‌ی فرهنگی، ساگامی مینامی هستم.
‫می‌تونی منو ببینی!
‫ببخشید معاون رئیس، همه می‌تونن صداتونو بشنون.
‫شعار امسال: «چیبا به رقص و جشنواره‌هاش معروفه»
‫باید برنامه رو تغییر بدیم.
‫حفظش کنید، «ما همه دیوونه‌های چیباایم، ‫پس بیاید برقصیم یه آهنگ بخونیم.»
‫حقیقت اینه که من نمی‌دونستم چطور باید چیزی رو درک کنم.
‫باید بر اساس نیتش قضاوتش می‌کردم نه حرف‌هاش.
‫اون من رو سرشار از عطر و نور خودش کرد.
‫طبیعیه، تو هنوز خیلی جوون بودی، انقدر جوون ‫ که نمی‌دونستی باید چطوری بهش عشق بورزی.
‫این دیگه چه نقشیه؟
نکنه اشتباه کردم ردش کردم؟
‫امشب... می‌دونی... نیا.
‫نیام، اما چرا؟
‫گفتم که. من تنهات نمی‌ذارم.
‫یه‌جای کار می‌لنگه.
‫حتی این قسمتایی که مستقیم از کتاب اومدن ‫هم الان به چشمم دیالوگای محتواهای بی‌الن.
‫برای دیدنم نیا. ارزش عذاب کشیدنت رو نداره...
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫چاره‌ای نمونده! منو تنها بذار!
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫
‫از دست رفت این.
‫بهتره زودتر یه کاری بکنیم.
‫پس اون رو به‌جای من انتخاب کردی.
‫اما اشکالی نداره.
‫من دوباره به دیدنت میام.
‫چون...
‫آخه من وقتی برات پوزه‌ی گوسفند رو کشیدم،
‫یادم رفت براش قلاده‌ای بذارم.
‫هه هه گوسفند.
‫کارت خوب بود.
‫چطور بود؟
‫خوب، فکر کنم.
‫تماشاچی‌ها که خوششون اومده بود.
‫همه خیلی سخت کار کردن.
‫آره، گمونم کردن.
‫من نبودم، برای همین نمی‌دونم.
‫خب کارای کمیته داشتی، پس چاره‌ای نبود.
‫هی، یعنی چی؟
‫مسخره‌مون کردی؟
‫بذارید بریم داخل دیگه.
‫درست نیست پسر.
‫تا کی می‌خواین معطلمون کنید؟
‫به‌نظر خوب نمیاد.
‫اگه اینطوری پیش بره نمی‌تونن اوضاع رو کنترل کنن...
‫بچه‌ها، با شما.
‫لطفاً اینجا دوتا صف بشید.
‫ته صف اینجاست.
‫نماینده‌های کلاس 2-ای اینجان؟
‫یوکینون خیلی خفنه.
‫الان واقعاً به‌نظر بهتر میاد.
‫آره گمونم.
‫هی، می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫ها؟ چی؟
‫وقتی خونه‌ی یوکینوشیتا بودی در مورد چیزی حرف زدین؟
‫نه هیچی.
‫بعد از اینکه تو رفتی خونه، گرسنه‌مون بود، ‫پس با همدیگه شام خوردیم.
‫تلویزیون تماشا کردیم،
‫و من رفتم خونه.
‫پس چیزی که تو بخوای بدونی بهم نگفت.
‫نه، چیزی نیست که من بخوام بدونم.
‫واقعاً؟
‫یه‌چیزی بود که من می‌خواستم بدونم.
‫من تصمیم گرفتم منتظر یوکینون بمونم.
‫به‌نظرم یوکینون همه‌ی تلاشش رو می‌کنه ‫تا به ما نزدیک بشه و باهامون حرف بزنه.
‫برای همین منتظر می‌مونم.
‫اما برای بعضیا منتظر موندن فایده‌ای نداره.
‫ها؟
‫هوم؟ آره خب منتظر موندن برای کسی که ‫که تکلیفش مشخص نیست، بی‌فایده‌ست.
‫نه.
‫منظورم اینه خودم پا پیش می‌ذارم.
‫اوه واقعاً؟
‫آره. واقعاً.
‫اوه راستی.
‫هنوز ناهار نخوردی نه؟
‫بیا! تست عسلی.
‫ها.
‫اونقدرا هم که عجیب نیست.
‫هوم؟
‫وایسا بینم، اینکه نونه.
نمی‌تونستی یه‌کاری کنی کمتر شبیه نون باشه؟
‫همه‌جاش داد می‌زنه که نونه!
‫نون مطلق.
‫خوشمزه‌ست!
‫نونش خیلی سفته!
‫عسل توش قاطی نشده.
‫و خیلی یه‌طوریه.
‫چه غلطی کردم که مستحق اینم؟
‫خامه هم‌زده خیلی خوشمزه‌ست.
حالا چرا باید تست عسلی می‌خواستی؟
بعد الان داری خامه‌ی سهم منم می‌خوری؟
‫خب، خوبه... نه؟
‫سیر شدم.
‫اوه راستی، چقدر شد؟
‫اشکالی نداره. اونقدرا نبود.
‫هی، اینطوری که نمی‌شه.
‫گفتم که اشکالی نداره.
‫با اینکه از حمایت شدن لذت می‌برم،
‫هیچ قصد ندارم صدقه بگیرم.
‫این غرورت رو اصلاً درک نمی‌کنم!
‫باشه. یه‌بارم تو منو تست عسلی مهمون می‌کنی.
‫توی پاسلا.
‫الان جاشم انتخاب کردی؟
‫این الان یعنی...
‫اوه.
‫هی، می‌شه به‌جاش یه‌چیز دیگه مهمونت کنم؟
‫آره حتماً.
دوست داری کی بریم؟
‫اوه...
‫ببخشید.
‫می‌شه یه‌ذره وقت بدی فکر کنم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعدی: