امروز روزیه که می‌خوام به دستت بیارم
اون رفتار جدی که یهویی نشونم دادی
قلبم رو جوری به تپش میندازه
که از توانش خارجه
‫می‌دونی؟ ما می‌ریم! به سمت معجزه!
‫خدا خدا! لطفاً عجله کن!
هردفعه که می‌بینمت... قلبم تند و تندتر می‌زنه
دلم می‌خواد بهت نزدیک‌تر شدم
و قبل از اینکه این رویای شیرین از چنگم در بره
لطفاً بفهم که
من می‌خوام برای تو خاص باشم
‫چرا این تنها راهیه که برای پیش بردن کارا بلدی؟
‫دیدی چه آسون بود؟
‫به همین راحتی می‌شه دنیایی ساخت که ‫هیچ‌کسی توش آسیب نبینه.
من توی دنیای موعود دنبالش می‌گردم
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
دنبال اون تئوری که به همه‌ی سوالا جواب می‌ده
باید جواب بی نقصی داشته باشه
اما همچنان همه‌ی اینا فقط در حد حرفه
آینده یه هیولای ناشناخته‌ست
‫دنیاییه که فقط یه تلنگر می‌تونه...
پیچیده‌ش کنه
و باعث شه از بی‌نقص بودن فاصله بگیره
‫دارم توی راهی قدم برمی‌دارم...
که در نهایت همه‌ی گرمای وجودمو توی خودش می‌بلعه
اگر بخوام تغییری بکنم
باید همین الان باشه
به یه جایگزین بی‌نقص نیازی ندارم
تنها چیزی که می‌خوام یه‌چیز واقعیه
توی سرزمین موعود دنبالش می‌گردم
‫اما چیزی که تو توی گوشم زمزمه می‌کنی
پایان یه قصه‌ی پریونه
قصه‌ای که دوست دارم بهش گوش بدم
‫از وقتی که جشنواره‌ی فرهنگی تموم شد ‫و جشنواره‌ی ورزشی هم توی یه چشم به‌هم زدن گذشت،
‫شور و شوق جو از بین رفت و جای خودش رو ‫به یه نسیم خنک... بهتره بگیم سرد داد.
‫در واقع، جو دور و اطراف من که یخ‌تر از همیشه شد.
‫که خب چیز جدیدی نیست.
‫چرا فقط من تک افتادم؟
‫مگه من کی‌ام، هیکیتانی‌-کون؟
‫بله بله وای چه خنده‌دار چه خنده‌دار.
‫ببین اصلاً اسم من هیکیتانی نیست.
‫یاهالو.
‫یو.
‫امروز می‌ری کلوب؟
‫ها.
‫خوبه.
‫اون‌جا می‌بینمت.
‫هاچیمان.
‫سر کلاس بعدی قراره برای اردوی مدرسه گروه تشکیل بدیم...
‫واقعاً؟
‫خب، حتماً همه تا الان گروهشونو مشخص کردن دیگه.
‫واقعاً؟
‫من هنوز گروهی ندارم...
‫می‌خوام محافظت کنم... از این لبخند.
‫خب پس می‌خوای با هم باشیم؟
‫اوهوم!
‫دقیقاً.
‫هالوهالو!
هایاتو-کون کجا بودی؟
‫تنها تنها می‌گردی؟ مگه تو هیکیتانی-کون‌ـی؟
دیگه تنهایی هم نمی‌تونم برم توالت؟
‫بعدم توبه، دیگه شور این جوکت رو درآوردی.
‫دقیقاً. یه‌چیزو زیاد بگی دیگه بی‌مزه می‌شه.
‫یا شاید بهتره بگم، توبه‌ست که بی‌مزه‌ست.
‫حالا منو گذاشتی وسط؟
‫منو بی‌خیال شو!
‫ممنونم!
‫چاییت سرد می‌شه.
‫من نمی‌تونم چیزای داغ بخورم.
‫می‌دونین، من دوست داشتم به‌جاش یه‌جایی ‫مثل اوکیناوا یا همچین جایی بریم.
‫توی کیوتو اصلاً می‌شه چیکار کرد؟
‫یه عالمه کارا می‌شه کرد.
‫می‌تونی میراث فرهنگی کشور رو ببینی و ازشون سردر بیاری.
‫فکر نمی‌کنم هدف این باشه.
‫اوه؟
‫پس هدف از اردوی مدرسه چیه؟
‫صرفاً یه‌طور شبیه‌سازی از زندگی اجتماعی بزرگسالاست.
‫اگه یه وقتی پیش بیاد که با رئیست بری سفر کاری، ‫تو نمی‌تونی انتخاب کنی کجا بمونین یا چی بخورین.
‫اما اگه کنار بیای، بازم می‌تونی یکمی خوش بگذرونی.
‫اردوی مدرسه یادت می‌ده تا خودتو ‫با همچین طرز تفکری گول بزنی.
‫هیکی، اردوهای مدرسه‌ی تو خیلی حوصله‌سربرن.
‫مطمئنم یکی‌دوتا چیز هست که حتی تو هم مشتاقشون باشی.
‫شاید...
‫مثلاً حموم رفتن با توتسوکا!
‫من هنوز چیزی رو چک نکردم، پس نمی‌دونم.
یوکینون تو چی؟
‫بذار ببینم...
‫خب معبد رویانجی و کیومیزو که هستن.
‫اما من دوست دارم جاهای معروفی مثل ‫معبد روکونجی و جیشوجی رو ببینم.
‫روکونجی... شوجی؟
‫ترکیبشون نکن.
‫الان یه‌طوری گفتی انگار اسم ‫یه شخصیت خفنه.
‫شاید استفاده از اسم‌های معمولشون، کیناکو و ‫گیناکو باعث ِ فهم راحت‌ترش می‌شد.
‫از اول باید همونا رو می‌گفتی.
‫دیگه این‌که...
‫دیگه همینا.
‫خیلی چیزا بلدی.
چیکاره‌ای شما؟ راهنمای تور؟
‫قشنگ مشخصه یکم زیادی برای ‫این اردو هیجان‌زده‌ست.
‫به‌نظر من که کیوتو جزء اطلاعات عمومیه.
‫چرا می‌خندی؟
‫هیچی! هیچی!
‫بفرمایید.
‫هی.
‫چیزی احتیاج دارین؟
‫یکمی مشاوره می‌خواد، ‫برای همین آوردمش.
‫نه پسر، بی‌خیالش شو.
‫من عمراً از هیکیتانی-کون مشاوره نمی‌گیرم.
ها؟
‫الان اونی که کارش گیره ماییم.
‫بی‌خیال پسر.
‫نمی‌تونم با هیکیتانی-کون در موردش حرف بزنم.
‫مگه مغز خر خورده باشم.
‫واقعاً که...
‫توبچی، مشکل تو چیه؟
‫خب... تقصیر از هیکیگایا-کون‌ـه، ‫برای همین نمی‌شه به اون خرده‌ای گرفت.
اما خب با این اوصاف، شرمنده ولی می‌شه بری؟
‫باش. کارتون تموم شد خبرم کنید.
‫صبر کن. داری کجا می‌ری؟
‫من از ایشون خواستم برن.
‫دلیلی نمی‌بینیم درخواست کسایی که...
‫حتی نمی‌تونن رفتار و آداب اولیه رو رعایت کنن، قبول کنم.
‫ممنون می‌شم درم پشت سرتون ببندین.
‫خیلی عصبانیم می‌کنی.
‫آره، اشتباه از ما بود.
‫توبه، موفقیت‌آمیز نبود.
‫خودمون باید یه فکر چاره بکنیم
‫نه داداش. دیگه تا اینجا اومدم بهتره بگم.
‫خب قصیه اینه که...
‫واقعاً؟
‫پس یعنی داری می‌گی می‌خوای از ‫ابینا-سان بخوای که باهات قرار بذاره؟
‫آره آره، زدی تو خال.
‫و خب نمی‌خوام رد شم.
‫که «نمی‌خوای رد شی»؟
‫من عاشق اینطور چیزام.
‫من هواتو دارم.
‫به‌نظر تو هم اونقدرا آسون نیست، نه؟
‫خب، چی بگم.
‫متأسفم، اما فکر نمی‌کنم ‫کمک زیادی از ما بربیاد.
‫چی؟ بی‌خیال.
‫بیا کمکش کنیم.
‫وایسا ببینم.
‫جون خودتون تصمیم رو نندازین گردن من.
‫هیکیتانی-کون، نه.
‫هیکیتانی-سان...
‫چاکرتم!
‫وایسا وایسا وایسا.
‫شاید فکر کنی الان مودبی، ولی ریدی.
‫نوکرم؟
‫مخلصم؟
‫حتی هنوز اسممو هم درست نمی‌گی.
‫یوکینون، توبچی به کمکون احتیاج داره!
‫خب، حالا که اصرار می‌کنی، ‫فکر کنم بشه بهش فکر کرد.
‫یه‌لحظه یوکینوشیتا-سان؟
‫شما جدیداً یه‌ذره زیادی با یوئیگاهاما-سان مهربون نشدی؟
‫باشه.
‫بیاید انجامش بدیم.
‫خب، دقیقاً می‌خوای ما چیکار کنیم؟
‫خب، اون اعتراف و اینا رو می‌کنم.
‫اما بازم نیروی کمکی می‌خوام.
‫وای.
‫من احساست رو درک می‌کنم،
‫اما خبر داری چه ریسکایی رو داری به‌جون می‌خری؟
‫ریسک؟
‫ریسک: احتمال خطر و ضرر.
‫معنیشو خودم هم می‌دونم!
‫می‌خوام بدونم چه ریسکی.
‫خب، اعتراف می‌کنه، بعد رد می‌شه.
همین الان بریدی و دوختی؟
‫همه‌ش این نیست.
‫قطع به یقین فرداش همه‌ی بچه‌‌های کلاس خبردار می‌شن.
‫بفهمن که بد نیست.
‫اما می‌دونی؟
‫کم‌کم پچ‌پچ‌ها به گوش‌ـت می‌خوره.
‫شنیدم هیکیگایا به کائوری پیشنهاد داده!
‫وای خدا، طفلی کائوری.
‫خدا رو شکر من ایمیلمو بهش ندادم!
‫نگران نباش. کسی به تو پیشنهاد نمی‌ده.
‫ خطر اینکه همه پشت‌سرت حرف بزنن.
‫و این می‌تونه خیلی دردناک باشه.
‫بازم خاطرات هیکی؟
‫وایسا، بازم هست.
‫بیا اصلاً بگیم به کسی اعتراف می‌کنی که ‫باهاش رابطه‌ی خوبی هم داری.
‫اون دوستی برای همیشه‌ــ
‫باشه باشه فهمیدیم دیگه.
‫اون چیزا رو یکاریش می‌کنیم.
‫خب، باید تمرین کنم دیگه.
‫خب بیاید با نکات مثبت توبه‌-کون شروع کنیم.
‫دوست هایاتو-کون‌ـم؟
‫از همین الان آویزون بقیه‌ای؟
‫چیز دیگه‌ای نیست؟
‫خب...
‫خب سرخوش و شاده؟
‫اگه قرار بود سرخوش بودن ملاک باشه، ‫الان همه عاشق آدمای کچل بودن.
‫یوکینوشیتا؟
‫بذار ببینم.
‫شلوغه؟ نه...
‫پرسروصدا؟
‫ناهنجار؟
‫خب، پرانرژی... مثلاً.
‫باشه ملتفت شدم.
‫نقشه رو عوض می‌کنیم.
‫چه زود؟
‫بیاید بی‌خیال نکات مثبت توبه بشیم و ‫روی چیزایی که ابینا-سان می‌خواد تمرکز کنیم.
‫اوه، عجب.
‫راستی، نظر ابینا-سان نسبت به توبه-‌کون چیه؟
‫هه؟
‫سـ-سوال خوبیه.
‫این‌جا رو باش، همین الانم جوابو داد زدی.
‫نذار تو کف بمونم.
‫من نمی‌تونم منتظر بمونم!
‫مطمئنی؟
‫شاید تیر خلاص رو بزنه بهت.
‫نه داداش. باید بدونم.
‫خب، بفرما.
‫فکر کنم به‌نظرش... آدم خوبیه.
‫خب، بازی تمومه!
‫وقتی یه دختر به یه نفر می‌گه «پسر خوبیه»،
‫یعنی صفردرصد به‌هیچ‌جاش نیست!
‫به‌نظر من که مثبته.
‫تنها چیز مثبت این‌جا طرز فکر توـه که زیادی مثبته.
‫عالیه!
‫وقتی که دارن کیوتو‌گردی ‫می‌کنن با همدیگه صمیمی می‌شن.
‫هینا داشت می‌گفت کیوتو رو دوست داره، ‫پس فکر کنم اینا به دردمون بخوره!
‫ یعنی اینکه اول باید شرایطی بسازیم که ‫توبه‌-کون و ابینا-سان با همدیگه باشن، درسته؟
‫بفرمایید.
‫ببخشید.
‫ها؟
‫هینا-چان؟
‫یو یوئی.
‫هالو‌هالو.
‫یاهالو.
‫این چی بود دیگه؟
‫به روش سرخ‌پوستی دارن سلام می‌دن؟
‫یوکینوشیتا-سان، هیکیتانی-کون....
‫شما هم هالو‌هالو.
‫چاکرم.
‫بفرما بشین.
‫چی شده؟
‫می‌دونین...
‫من یکم مشاوره در مورد توبچی نیاز دارم.
‫تـ-تـ-توبچی؟
چی؟ چی؟
‫می‌دونین، توبچی...
توبچی؟
‫توبچی...
‫جدیداً خیلی با هایاتو-کون و هیکیتانی-کون جیجی‌باجی شده،
‫و اوکا-کون و یاماتو-کون رو ول کرده به امون خدا!
‫من شخصاً خوشم میاد اوضاع به گیس و گیس‌کشی برسه.
‫اما اینطوری مثلث عشقی که با خون و دل ساختم خرد و خاکشیر می‌شه!
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اوه...
‫می‌دونین که توبچی اخیراً خیلی با هیکیتانی-کون حرف می‌زنه؟
‫هی بهش نگاه‌های معنی‌دار می‌کنه و اینا؟
‫و خب.
‫اگه قراری پسرا رو تور کنی، همه‌شون رو تور کن.
‫باید همه‌شونو بگیری زیر بال و پرت.
‫خلاصه بگم، می‌خوام با همه‌شون باشی.
‫عمراً تو خواب ببینی.
‫خب یعنی حرف آخرت چیه؟
‫خب چیزه...
‫من یه حسی دارم که اوضاعِ ‫توی گروهمون داره تغییر می‌کنه.
‫ولی بی‌خیال پسرا هم سختی‌های خودشونو توی ‫دوستی‌ها و اینطور چیزا دارن که باید باشون کنار بیان.
‫نمی‌شه با همدیگه با سختیا کنار بیان؟
‫تمومش کن یوئی. خیلی شهوانیه.
‫من الان چیز بدی گفتم؟
‫نه. مشکل از گیرنده‌ست، نگرانش نشو.
‫ولی راستش، اوضاع مثل همیشه نیست. ‫و منم اینو دوست ندارم.
‫می‌خوام همه مثل قبلاًها باشن.
‫اما، اینو که تو داری میای تو جمعمون رو دوست دارم، هیکیتانی-کون.
‫برای چشمای عینکی منم صحنات دل‌پذیری می‌سازی.
‫خب، منتظرم تا توی اردوی مدرسه خوش بگذرونیم.
‫با همه‌شون! هی‌هی!
‫هیکیتانی-کون، بقیه‌ش با تو!
‫الان چی شد دقیقاً؟
‫نپرس.
‫خب، الان باید یه‌کاری کنیم همه با همدیگه خوب باشن، درسته؟
‫آره.
‫اما هیکی.
شما پسرا چطوری دوست می‌شین؟
‫فکر نمی‌کنی پرسیدن این سوال از ‫هیکیگایا-کون یه ذره بی‌رحمیه؟
‫یوئیگاهاما-سان، بیا یکم ملاحظه داشته باشیم، نه؟
‫آره واقعاً.
‫اونی که باید ملاحظه داشته باشه، تویی.
‫
‫عه...
‫خب، قراره چطوری بشینیم؟
‫فرقی هم می‌کنه؟
‫من لب پنجره می‌شینم.
‫ممنونم، هایاتو.
‫یالا یوئی، ابینا.
‫اوه، پس هینا می‌تونه اون‌جا بشینه، و توبچی هم کنارش...
‫نه، اول تو یوئی.
‫من اینجا می‌شینم.
‫و کاواساکی-سان جلوی من می‌شینه.
‫نه، من می‌رم یه‌جای دیگه می‌ـ
‫خب خب.
ما چیکار کنیم؟
‫هاچیمان...
نون گوشتی
‫نیکومان...
‫خدایا، از چیزی که فکر می‌کردم سخت‌تر بود.
‫اون‌جا اتفاقی افتاد؟
‫خب...
‫توبچی از ترس کاواساکی-سان جرئت جم خوردن نداره.
‫برای همین اصلاً نتونسته دوکلوم حرف بزنه.
‫ساکی-چان به‌نظرت کدومشون باتمه؟ صندلی وسط یا کنار پنجره؟
‫و هینا هم از همیشه خل‌و‌چل‌تر شده.
‫بدبخت توبه.
‫ای کاش می‌شد یکم با همدیگه تنها باشن...
‫اما فکر نکنم تنها هم باشن اتفاق خاصی بیفته.
‫آره والا.
‫اوه، توبه‌-کون...
‫سای-چان همه رو شنیدی؟
‫اوهوم، ولی ما که از اردوی تابستونی در موردش شنیده بودیم.
‫نه هاچیمان؟
‫آ-آره.
‫می‌دونین، من یه‌طورایی از ابینا-سان خوشم میاد.
‫هی، کوه فوجیه.
‫اون‌جا رو ببین!
‫خیلی نزدیکه!
‫منم می‌خوام ببینم!
‫وای، کوه فوجی خیلی خوشگله.
‫دخترا و این سربه‌هوایی‌هاشون.
‫قشنگ می‌تونه باعث بشه یه پسر هوا برش ‫داره و راهی بهشت برین بشه.
‫فهمیدی؟ لمس بدنی موقوف.
‫دیگه هیچ‌وقت توی تعطیلات یا بعد از مدرسه جای یه پسر نشین.
‫اگه چیزی رو یادت رفت، هیچ‌وقت از یه پسر قرض نگیر.
‫همیشه گاردتو بالا نگه دار!
‫هی.
‫اوه.
‫من دیگه برم.
‫اوه، هاچیمان...
‫هنوز تموم نشده؟
‫بـ-ببخشید.
‫هیکی!
‫یه لحظه وقت داری؟
‫آره. بعداً.
کارمونو یادت رفته؟
‫دیگه به توبچی و هینا زنگ زدم.
‫زود باش. زود باش.
‫داخلش خیلی تاریکه.
‫اگه توی زمانای متفاوت بریم، می‌تونیم ‫یه فرصتی براشون بسازیم تا تنها باشن.
‫آره.
‫بیایید دوتا دوتا بریم!
‫یومیکو و هایاتو-کون می‌تونن اول برن.
‫ما دوتا آخر از همه می‌ریم.
‫زیاد وقت نداریم، پس زیاد بین جفتا فاصله نندازین.
‫آره.
‫هرچند به‌نظرم نمیاد زیاد وقت ببره.
‫مشکلی نیست.
‫آره، ولی اگه می‌تونیم بهتره که زودتر برگردیم.
‫بی‌‌خیال هایاتو. بیا بریم.
‫به‌نظر جالب میاد.
‫بعداً می‌بینمتون.
‫وای، خدایی خیلی تاریکه.
‫داره میاد!
‫ظلمات مطلق داره میاد!
‫آره.
‫شنیدم اگه این سنگ رو بچرخونی و آرزو کنی، برآورده می‌شه.
‫تصمیم گرفتی چه آرزویی کنی؟
‫آره.
‫پس بیا بچرخونیمش.
مگه این‌جا معبده؟
‫تموم؟
‫آ-آره.
‫خوبه. خب دیگه، بریم.
‫آی. بد شانسی رو کشیدم.
‫خوبه! شانس عالی.
‫آره ولی نیمه‌ی پر لیوانو ببین!
‫خیلی خوبه یومیکو.
‫فقط از اینجا می‌تونه بالا بره، پس چیز خوبیه.
‫آره گمونم.
‫هوی.
‫مثکه هرچی طالع رو بالاتر ببندی، تأثیرش بیشتره.
‫بده‌ش به من.
‫ممنونم.
‫چه پسر خوبی.
‫اصلاً نیازی نیست ما کاری بکنیم، ‫خودش داره همه‌ی تلاششو می‌کنه.
‫امیدوارم اوضاع واسش خوب پیش بره.
‫آره.
‫به‌نظرت همه به‌خاطر مسائل عشقی اینجان؟
‫اوه...
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫بیا هیکی.
‫چشه این دقیقاً؟
‫اوه، فکر کنم ایده‌ی خوبی نباشه.
‫کـ-کی به این چیزا اهمیت می‌ده؟
‫من می‌دم!
‫جدای اون، اگه از اون بخورم، ‫اصلاً از مزه‌ش چیزی نمی‌فهمم.
‫دیگه قهوه‌ی قوطی ندارن.
‫معلومه خب.
‫شب بخیر.
‫اوه ببین کی اینجاست.
‫می‌ذاشتی سال بعد می‌گفتی.
‫چی شده؟ نکنه اوضاع توی اتاقتون ‫ناجور شد و بابت همین فرار کردی؟
‫اگه قرار بود به‌خاطر این چیزا فرار ‫کنم، از اول نمیومدم اردو.
‫خودت چی؟
‫همکلاسی‌هام شروع کردن در مورد من صحبت کنن.
‫و درست نمی‌فهمم چرا از این موضوع انقدر لذت می‌برن.
اما اگه در مورد تو حرف می‌زنن به این معنی نیست که دوستت دارن؟
چرا باشون همراهی نمی‌کنی؟
‫یه‌طوری می‌گی اینگار ربطی به تو نداره،
اما همه‌ی اینا به‌خاطر کاریه که توی جشنواره‌ی فرهنگی‌ـــ
ها؟ من؟
‫نه وایسا.
‫تقصیر من نیست.
‫ تقصیر جامعه‌ست.
‫بگذریم، وضعیت درخواستمون چطوره؟
‫نه خوب و نه بد.
‫شرمنده من نمی‌تونم کمک چندانی ‫بکنم، از اون‌جایی که توی یه کلاس دیگه‌م.
‫خیالت نباشه.
‫من تو همون کلاسمو هنوز کاری نکردم.
‫خب تو باید عین خیالت باشه.
‫وای عالی بود!
‫مزه‌ی قوی‌ای داشت.
‫می‌خوای صدبار دیگه بگو.
‫ولی، ما چرا باید با شما همدست بشیم؟
‫این کارا مناسب یه معلمه واقعاً؟
‫معلومه که نه.
‫برای همینه که رامنتونو حساب کردم.
‫اینکه بیشتر درخور یه معلم نیست.
‫اگه کسی بفهمه توی دردسر میفتین.
‫توی دردسر افتادن چیز بدی نیست.
‫نشون می‌ده یکی حواسش بهت هست.
‫و منم حواسم به شماها هست.
‫پس هرچقدر دلتون می‌خواد خرابکاری کنید.
‫من برم واسه عشق و حال شبم ساکه بخرم.
‫تا بعد.
‫تو راه برگشت مراقب باشید.
‫می‌ریم راست.
‫بـ-باشه.
‫اگه انقدر ازم دور باشی، گم می‌شی.
‫من مشکلی ندارم زودتر بری.
خب واسه چی باید جلوتر برم؟
‫دو قدم راهه دیگه.
‫شاید تو مشکلی نداشته باشه، ولی من دارم.
واسه چی؟
‫خب...
‫الان خیلی دیروقته،
‫و من نمی‌خوام کسی ما رو با همدیگه ببینه.
‫آ-آها.
‫تا بعد.
‫آره. شبت بخیر.
‫چیزه...
‫ممنون که منو رسوندی.
‫گمونم برگردم و یه تنی به آب بزنم...
‫با توتسوکا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫کیوتو، ها؟
‫جایی هست دوست داشته باشی بری، هاچیمان؟
‫گمونم.
‫هرجایی بریم، با هم می‌ریم.
‫راستش، نه. اگه قراره با تو برم، مهم نیست کجا باشه.
‫می‌دونستم اینو می‌گی.
‫من دوست دارم برم استودیو پارک و آراشیاما.
‫آراشیاما... چشمه‌ی آبگرم داره...
‫چـ-چی؟ آبگرم؟
‫ها؟ توتسوکا؟
‫هاچیمان...
‫خفه شو زایموکوزا، خفه.
‫بیا با هم بریم، باشه؟
‫دلم می‌خواد محافظت کنم... از این زیبای خفته.