‫می‌گم...
‫چیزی شده؟
‫نه هیچی.
‫حتی می‌شه گفت تو زندگی من دیگه رسماً هیچ اتفاقی داره نمی‌افته.
‫می‌گن «خوش‌خبری بی‌خبریـه».
‫ولی به‌نظر من کاچی بهتر از هیچیه.
‫چی شده اونی‌-چان؟
‫اوه، خب...
‫منظورم اینه چیزی نشده.
‫خب، می‌دونستی؟
چی هستی شما؟ علامه‌ی دهر؟
‫تو همیشه حرفای ناامیدکننده می‌زنی.
‫اما وقتی حالت نباشه ناامید‌کننده‌ترین چیزا رو می‌گی.
اوه جدی؟
‫گوش کن...
‫با یوئی-سان و یوکینو-سان چیزی شده؟
‫اونا چیزی گفتن؟
‫نه فکر خودم بود.
‫عجب.
‫خب، چیکار کردی؟
‫چرا همیشه برداشتت اینه که من یه کاری کردم؟
‫چون ممکنه بدون اینکه حواست باشه کاری کرده باشی.
چاره‌ای نمی‌مونه، همه‌چیزو بهم بگو، باشه؟
چی بگم؟
‫نه. چیزی نشده.
عه بازم؟
خب چی شده؟
‫بی‌خیال شو داری می‌ری رو مخم.
‫مجبوری اینطوری بگی؟
‫دیگه چطور باید می‌گفتمش؟
‫داری بهم فشار میاری و می‌ری رو مخم.
‫اوه؟ عجب.
‫باشه نمی‌پرسم.
‫خوبه نکن.
‫من دیگه می‌رم. حواست باشه درو قفل کنی.
‫باش.
‫قشنگ معلومه که یه چیزی شده.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر!
‫صبح بخیر.
‫دنیایی که می‌خواد تغییر نکنه...
‫دنیایی که می‌خواست وضعیت فعلیش رو نگه داره، ها؟
‫صبح بخیر هاچیمان.
‫یو. صبح بخیر.
‫چی شده؟
‫هـ-هیچی.
‫فقط واسه‌م عجیب بود که عادی جوابمو دادی.
‫آره. خب.
‫عادیه.
‫تلخه...
‫دیگه اینکه شنیدی شیرینی فروشی نزدیک ‫ایستگاه خیلی چیزاش خوشمزه‌ست؟
‫واقعاً؟
‫یوکینون بیا با هم بریم!
‫حتماً.
‫موز شکلاتی‌ش عالیه.
‫پس اومدی.
‫آره انگار.
‫راستی، همه دارن عادی رفتار می‌کنن دیگه.
‫خب، چیزه...
‫همه...
‫آره.
‫طبق چیزی که من دیدم، به‌نظر دیگه مشکلی نبود.
‫خب، خبر خوبیه.
‫من راستش به‌خاطر اتفاقی که افتاد مضطرب بودم.
‫اما انگار نیازی به نگرانی نبود.
‫همه انگار... مثل همیشه‌ن...
‫انگار دیگه نمی‌دونم چی تو سر بقیه می‌گذره.
‫ماهیچ‌وقت نمی‌دونستیم چی تو سر آدما می‌گذره.
‫شناختن همدیگه یه‌چیزه،
‫فهمیدن همدیگه اما یه‌چیز دیگه‌ست،
‫خب، نیازی نیست زیاد نگرانش باشیم.
‫بهترین کار واسه‌ی ماها هم اینه که عادی رفتار کنیم.
‫باید عادی رفتار کنیم؟
‫آره...
‫«عادی» ها؟
‫پس عادی بودن برای تو اینه...
اینکه تغییر نکنی؟
‫تو...
‫یوکینون!
‫مـ-می‌گم...
‫دارم میام تو.
‫یه خواهشی ازتون دارم.
‫چیزی شده؟
‫نه هیچی.
‫خب چیزی می‌خواستین؟
‫اوه آره. بیاید داخل.
‫در مورد چیزی به کمکتون احتیاج دارم.
‫شیرومگوری-سنپای...
‫ایروها-چان!
‫ یوئی-سنپای! سلام!
‫یاهالو!
‫خیلی وقته ندیدمت!
برای ریاست شورای دانش‌آموزی کاندید می‌شی؟
‫آره.
‫الان داری به این فکر می‌کنی که به من نمیاد، نه؟
‫نه راستش.
‫زیاد اینو می‌گن پس خودم می‌فهمم.
‫همه همیشه بهم می‌گن کند... یا احمق...
‫خب، مشکل چیه؟
‫ایشیکی-سان کاندید ریاست شورای دانش‌آموزی شده.
‫اما خب چطور بگم...
‫می‌خوایم انتخاب نشه.
‫عه...
‫پس یعنی نمی‌خوای رئیس شورای دانش‌آموزی بشی؟
‫بله درسته.
پس برای چی کاندید شدی؟
‫خب...
‫خودم خودمو داوطلب نکردم.
‫یه‌نفر بدون اینکه ازم بپرسه این کار رو کرد.
‫ها؟ یعنی چی؟ مگه آیدلی؟
‫فکر کنم یه‌طور بدی توی چشمم.
‫اما آره، شبیه دختراییه که بقیه‌ی دخترا ازش متنفر می‌شن.
‫من مدیر تیم فوتبالم و با ‫هایاما-سنپای اینا خیلی جورم،
‫منو یاد یه‌نفر از دوران راهنمایی میندازه.
‫پس فکر کنم بدون اینکه حواسم باشه ‫واسه خودم اسمی در کردم.
‫دخترایی که پسرا رو توی مشتشون دارن و ‫هرجور دلشون می‌خواد بازیچه‌شون می‌کنن.
‫جا داره بگم شوخی عجیبیه.
‫تا یادمه باید حداقل 30 نفر حامی داشته باشی تا کاندید تلقی بشی.
‫انقدر؟
‫چه خفن.
‫البته که حساب کسایی که این کار رو کردن می‌رسم.
‫اگه این جایگاه رو نمی‌خوای، پس توی انتخابات بباز.
‫بعدم، مگه راهی جز این هست؟
‫خب، نیست اما مشکل اینه که در ‫حال حاضر ایشیکی-سان تنها کاندیده.
‫پس می‌مونه رأی عدم اعتماد.
‫اما اگه با رأی عدم اعتماد توی انتخابات ‫ببازم دیگه آبرویی برام نمی‌مونه!
‫کسی رو داری که سخنرانی کمپینت رو انجام بده؟
‫نه.
‫پس دیگه کاری نداره.
‫اوه، منظورت چیه؟
‫حتی اگه با رأی عدم اعتماد باشه، ‫ما فقط باید یه‌کاری کنیم...
‫که ایشیکی بدون اینکه شخصاً ‫ضرری ببینه، توی انتخابات ببازه.
‫به عبارتی، مردم فقط باید بدونن که اون دلیل باختش نبوده.
‫همچین کاری ممکنه؟
‫اگه مردم به‌خاطر سخنرانیش اعتمادشونو بهش از دست بدن،
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫و کی قراره اون سخنرانی رو انجام بده؟
‫من اینو دوست ندارم.
‫خب...
‫ما فقط به کسی احتیاج داریم که این کارو انجام بده.
‫من همچین کاری رو قبول نمی‌کنم.
‫دلیلت؟
‫چون...
‫راه مطمئنی نیست.
‫به‌علاوه، سخنرانی‌ای که انقدر بد باشه که باعث رأی عدم اعتماد بشه...
‫برای ایشیکی-سان مشکل به‌بار میاره.
‫و حتی اگه ببازه هم، ‫از کجا معلوم روباره رأی‌گیری نشه؟
‫به علاوه...
‫مردم اصلاً به شورای دانش‌آموزی اهمیت نمی‌دن.
‫اگر که شمارش رو عمومی نکنیم ‫و فقط نتیجه رو اعلام کنیم برای کسی مهم نیست،
‫پس اگه بخوایم، راه‌های زیادی...
‫یوکینوشیتا.
‫نباید این حرف رو می‌زدم، پسش می‌گیرم.
‫فکر کنم چاره‌ای نداریم جز اینکه یه کاندید دیگه ‫پیدا کنیم، و کاری کنیم تا اون برنده بشه.
‫اگه کسی واقعاً این جایگاه رو می‌خواست،
تا الآن دیگه کاندید نشده بود؟
‫اما خب، اگه از کسایی که ممکنه بخوان بپرسیم...
‫مثل اینکه این موضوع به این راحتی حل نمی‌شه.
‫بیاید یه روز دیگه در موردش بحث کنیم.
‫باشه.
‫هیراتسوکا-سنسی.
‫یه‌لحظه وقت دارین؟
‫الان کی برنده‌ست؟
‫برنده؟
‫مسابقه‌ای که برای مشخص کردن کسی که ‫بیشتری خدمات رو انجام می‌ده، گذاشتیم.
‫برنده می‌تونه به بازنده دستور انجام هرکاری رو بده.
‫همچین چیزی بود؟
‫آ-آره.
‫خب شماها برای حل مشکلا با همدیگه همکاری کردین...
‫و همه هم خیلی عالی با هم کنار اومدین، آره.
‫اگه می‌خواید عملکردتون رو نسبت به همدیگه بدونید،
‫می‌تونم طبق نظر و دیدگاه خودم بهتون جواب بدم.
‫خوبه.
‫صرفاً طبق نتیجه‌ها‌ی عملکردتون ارزیابی می‌کنم،
‫هیکیگایا یه قدم جلوتره.
‫اما اگه بخوایم روند و چشم‌انداز طولانی ‫مدتش رو هم حساب کنیم،
‫یوکینوشیتا بهتر از همه‌ست.
‫از طرفی،
‫شماها بدون همکاری یوئیگاهاما راه به‌جایی نمی‌بردین.
‫پس هنوز برنده‌ی مشخصی نیست؟
‫می‌تونه همین باشه.
‫پس یعنی اگه نظراتمون باهمدیگه فرق کنه ‫اشکالی وجود نداره، درسته؟
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫یعنی نیازی نیست که من و اون ‫روش یکسانی داشته باشیم.
‫درسته.
‫دلیلی نداره برخلاف خواسته‌مون با همدیگه کار کنیم.
‫خب تا شما بیاین به یه نتیجه‌ای ‫برسین چی به سر کلوب میاد؟
‫پیشنهاد من فعالیت فردیه.
‫به‌نظرم منطقیه.
‫من فکر می‌کردم من و تو بیشتر از هرچیزی ‫از این مدل فریبکاری‌ها متنفریم.
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫عجب.
‫هیچی پس.
‫تو بچه‌ی خوبی هستی.
‫و به آدمای کمی هم کمک نکردی.
‫نه اینطور نیست.
‫شاید اینطوری به‌نظر نیاد، ولی هستن ‫کسایی که خودم شخصاً طرفشونم.
‫بعد به خودتون می‌گین معلم؟
‫به‌نظر من تشویق باعث رشد آدم‌ها می‌شه.
‫والا خیلی هم اینطور به‌نظر نمی‌رسه.
‫اما این به این معنی نیست که باشون دعوا نمی‌کنم.
‫با روشی که تو کارها رو انجام می‌دی، اگه روزی ‫به کسی بر بخوری که واقعاً به کمک احتیاج داره،
‫اون‌وقت نمی‌تونی بهش کمک کنی.
‫ازتون خیلی ممنونم.
‫وای چه تصادفی.
‫هی، نمی‌خواد فرار کنی.
‫خیلی بی ادبی‌ ها.
‫
‫هیکیگایا-کون.
‫بله؟
‫یه‌چیز بامزه واسه‌م بگو.
‫عاشق اون قیافه‌ی عصبانیتم.
‫آره دقیقاً همونطور که انتظارش می‌رفت.
‫هی، یوکینو-چان خوبه؟
‫مثل همیشه‌ست.
‫خوبه.
‫خب، پیشرفتی هم داشتین؟
‫ها؟
‫مگه نرفتین اردوی مدرسه؟
‫زیادی اطلاعات داری.
‫آخه سوغاتی‌هاش بهمون رسید.
‫فرستادشون؟
‫شاید نمی‌خواست بیاد دیدنمون.
‫بعد همچنان واسه‌تون سوغات خرید؟
‫چه وظیفه‌شناس.
‫آه، به‌نظر من که چندان درست نیست.
‫از ما بدش میاد، اما نمی‌خواد ما هم ازش بدمون بیاد.
‫بگذریم، حالا که دیگه قرار نیست ‫اتفاق خاصی توی مدرسه بیفته،
‫گمونم همه‌ی تمرکزت روی امتحان ورودیه، درسته؟
‫حوصله‌ت سر نمی‌ره؟
‫نه چندان.
‫هنوز چیزایی مثل انتخابات شورای دانش‌آموزی هست.
‫اوه جدی؟
‫بالأخره مگوری داره بازنشسته می‌شه؟
‫با توجه به شناختی که از مگوری دارم، ‫شرط می‌بندم به یوکینو-چان می‌گه جانشینش باشه، نه؟
‫راستش نگفت.
‫چی؟ چه بیخود.
‫پس یعنی یوکینو-چان رئیس شورای دانش‌آموزی نمی‌شه؟
‫نه.
‫خب، مشکلی هست؟
‫هوم، نه آخه منم هیچ‌وقت رئیس نبودم.
‫چه بیخود...
‫ها؟ هیکیگایا؟
‫واو! خیلی وقته ندیدمت! ‫آسمون به زمین اومده؟
‫اوریموتو؟
‫همیشه فکر می‌کردم همکلاسی‌های دوران راهنماییم ‫توی عمیق‌ترین لایه‌های تاریک خاطراتم دفن می‌مونن؛
‫اما اسم اوریموتو کائوری از ذهنم پاک نمی‌شه.
‫هی، هیکیگایا، تو می‌ری دبیرستان سوبو؟
‫آ-آره.
‫بچه زرنگ؟ هیچ نمی‌دونستم.
‫خب، تو که اساساً صدات در نمیومد، ‫پس گمونم هیچ‌کسی خبر نداره.
‫دوست دخترته؟
‫نه.
‫آره بابا. عمراً در سطحش نیستی.
‫الآن چرا زوری می‌خندم؟
‫چندش.
احیاناً دوستته هیکیگایا-کون؟
‫الان توهم زدم یا بیشتر منظورش این ‫بود که «وای یعنی تو هم دوست داری؟» آره؟
‫یکی از همکلاسی‌های دوران راهنمایی.
‫من اوریموتو کائوریم.
‫اوه، من یوکینوشیتا هارونوام.
‫من با هیکیگایا-کون...
‫می‌گم...
‫من دقیقاً چیکاره‌تم؟
‫از من می‌پرسی؟
‫اگه بگی دوستیم یکم عجیبه...
‫اونه-سان‌ـتم؟
‫نظرت چیه وسطش رو ‫بگیریم و بگیم دوست‌دخترتم؟
‫بیا بگیم یه سنپای فارغ‌التحصیل شده‌ای.
‫ای بابا، خیلی بیخودی.
پس یعنی تو و هیکیگایا-کون به یه مدرسه‌ی راهنمایی رفتین؟
‫خاطره‌ی بامزه‌ای نداری؟
‫چی؟
‫مثلاً دوست دارم درمورد زندگی ‫عشقی هیکیگایا-کون بدونم.
‫اوه، راستی.
‫اون یه‌بار بهم پیشنهاد داد.
‫دروغ می‌گی!
‫واسه‌م بیشتر بگو.
‫قبلش یه‌بارم با هم حرف نزده بودیم، ‫برای همین برگام ریخته بود.
‫حرف زده بودیم.
‫حتی به هم دیگه پیام می‌دادیم.
‫معلوم نبود از روی ترحم بود یا چیز دیگه‌ای ‫اما اون شماره‌ش رو بهم داد.
‫منم از همه مدل بهونه‌های احمقانه ‫برای پیام دادن بهش استفاده می‌کردم.
‫و هیجان‌زده منتظر جواب‌هایی بودم ‫که ممکن بود هیچ‌وقت داده نشن.
‫اما مطمئنم هیچ روحشم خبر نداره، ‫چه برسه به این که یادش بیاد.
عـــه؟ هیکیگایا-کون به یه دختر پیشنهاد دادی؟
‫قضیه دیگه مال خیلی وقت پیشه...
‫آره. مال خیلی وقت پیشه، ‫دیگه واسه کی مهمه آخه؟
‫راستی.
‫اگه توی دبیرستان سوبوای، پس ‫کسی به اسم هایاما-کون رو می‌شناسی؟
‫آره، می‌شه گفت.
‫واقعاً؟
‫یالا چیکا، ازش بخواه با هم آشناتون کنه.
‫نه بابا نمی‌خواد...
‫خب، ما هم با هم رفاقتی نداریم.
‫فکرش رو می‌کردم، شماها هیچ ربطی به‌همدیگه ندارین.
‫جالب می‌شه.
‫اینجانب!
‫با هم آشناتون می‌کنم.
‫اوه، هایاتو؟ می‌شه همین الان بیای ببینمت؟
‫راستش، فقط بیا.
‫من الان توی دونات فروشی نزدیک ایستگاهم.
‫دقیقاً داری چیکار می‌کنی؟
‫بعداً می‌بینیمت، هایاما-کون!
‫بهت پیام می‌دم!
‫وای! چه پسر باحالیه!
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫چون خوش می‌گذره.
‫بازم؟
‫و چرا اون اینجاست؟ به اون که ربطی نداره.
‫باور نمی‌کنی.
‫ظاهراً هیکیگایا-کون اون دختر مو فره‌ رو دوست داشته.
‫دوست دارم قیافه‌ی یوکینو-چان رو موقع شنیدن این خبر ببینم.
‫خب، وقت‌کشی خوبی بود.
‫من دیگه برم
‫مرسی که باهام وقت گذروندی هیکیگایا-کون.
‫فعلاً.
‫معلومه هارونو-سان دوستت داره.
‫ها؟ خلی؟
‫فقط داره دستم میندازه.
‫اون آدمایی که دوستشون نداره رو اذیت نمی‌کنه.
‫درواقع کاری نمی‌کنه.
‫یا اونایی که دوست داره رو با توجه زیاد می‌کشه،
‫یا کسایی که ازشون بدش میاد رو نابود می‌کنه.
‫چه ترسناک.
‫صـ-صبح بخیر.
‫سلام.
‫امروز میای کلوب؟
‫نه، نمیام.
‫آره... خب...
‫خب، چیزه، ما تصمیم گرفتیم بیشتر ‫در مورد ایروها-چان حرف بزنیم.
‫و به یه راه حلی برسیم.
‫اما من نمی‌خواستم یه‌طوری به‌نظر ‫برسه انگار پشت سر تو کاری کردیم...
‫خب، گمونم بیام یه سری بزنم.
چند وقته که با یوکینوشیتا روبه‌رو نشدم؟
‫الآنم مثل همون‌موقع‌ست.
‫یوکینوشیتا بازم راه‌حل‌های منو رد می‌کنه.
‫اما اگه اوضاع همونه، من که مشکلی ندارم.
‫اومدی!؟
‫شروع کنیم.
‫برای شروع، به‌نظرم بهترین کار اینه که ‫کاندیدای جز تو پیدا کنیم...
‫و تو هم خیلی عادی انتخابات رو بهش ببازی.
‫موافقم.
‫اوه، اما ترجیح می‌دم به یه نفر ببازم که خیلی خفن باشه.
‫در مورد سوگند کمپین و سخنرانیِ کاندیدایی که انتخاب می‌کنیم هم فکر کردیم.
‫اگه قراره شماها سوگندش رو مشخص کنید،...
‫نشون می‌ده اون کاندیدا صرفاً یه‌طور ‫عروسک خیمه‌شب‌بازیه.
‫با این مشکلی نداری؟
‫حالا گیریم که انتخاب بشه، ‫چی به سر شورای دانش‌آموزی میاد؟
‫بـ-برای همینه که دنبال کسی می‌گردیم که ‫توانایی انجام کارها رو داشته باشه.
‫اینطوری همه‌چیز سخت‌تر می‌شه.
‫اگه تبعاتش رو در نظر بگیری، می‌فهمی ‫این ‫ راه حل راه به‌جایی نمی‌بره. ایده‌ی چندان خوبی نیست.
‫خب اگه به روش تو انجامش بدیم چی می‌شه؟
‫یه نمایش رو فقط برای یه‌بار انجام می‌دیم. ‫اینطوری دیگه بابت رأی عدم اعتماد انتخاب نمی‌شه.
‫و بعدم می‌تونه از انتخابات کناره‌گیری کنه.
‫«یه‌‌بار انجامش می‌دیم»؟
‫نه. یه‌بار نیست.
‫تو مدام داری ریشه‌ی مشکل رو نادیده می‌گیری.
‫و؟ مشکلی هم ایجاد کرد؟
‫تو بودی که گفتی همچین چیز سطحی‌ای فایده‌ای نداره.
‫حرفت رو که دوتا...
‫... نمی‌کنی؟
‫هـ-هی...
‫بچه‌ها...
‫من می‌رم خونه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫هی!
مشکلی پیش نمیاد؟
‫اگه یه آدم بهتر به‌جای من انتخاب بشه، خیالم راحت‌تره، اما...
‫پس گمونم به یه نفر مثل هایاما احتیاج داری.
‫هایاما-سنپای نمی‌شه!
‫خب، اگه اوضاع بد شد یه فکری می‌کنم.
‫ممنون می‌شم!
‫هیچ‌کسی نمی‌خواد بهم کمکی بکنه.
‫شماها تنها کسی هستین که می‌تونم روی کمکشون حساب کنم.
‫باید برم سر تمرین.
‫روت حساب می‌کنم.