‫ناراحتم که با ایروها همچین کاری کردم.
‫اگه می‌خواستی عذاب وجدان بگیری، ‫نباید ردش می‌کردی.
‫اون‌طوری نمی‌شد.
‫بعدم خودت می‌دونی. خیلی نامردی که ‫منو توی همچین موقعیتی قرار دادی.
‫گمونم.
‫راستش واقعاً خوشحالم که ایروها همچین حسی داره،
‫ولی نمی‌شه.
‫واقعاً فکر نمی‌کنم که من اون شخص باشم...
‫تو فوق‌العاده‌ای...
‫که اینطور همه‌ی آدمای اطرافت رو تغییر می‌دی.
‫ها؟ این دیگه از کجا در اومد؟
‫اشتباه برداشت نکن. یادته چی بهت گفتم؟
‫من اون پسر خوبی که تو فکر می‌کنی نیستم.
‫دارم به‌خاطر خودم ازت تعریف می‌کنم.
‫قطار به‌زودی به ایستگاه کایهین ماکاهوری نزدیک می‌شود. کایهین ماکاهوری.
‫خب، بعدی ایستگاه ماست.
‫آره.
‫ایشیکی، منم اینجا پیاده می‌شم.
‫تو کدوم ایستگاه...
‫سنپای، کیسه‌م سنگینه.
‫آره، اینطوری بهتره.
‫جواب نداد.
‫نباید الان می‌گفتی. ‫خودتم می‌دونی که نمی‌شد.
‫خب، پس باید چیکار می‌کردم؟
‫هیجان‌زده شدم...
‫غافلگیر شدم.
‫فکر نمی‌کردم از اون مدلایی باشی که...
‫تحت تأثیر محیط اطرافت قرار بگیری.
‫منم غافلگیر شدم.
‫انتظار بی‌تفاوتی بیشتری داشتم.
‫ها؟ فکر کردم سعی داری ادای یه ‫عاشق دلباخته‌ی احمق رو دربیاری،
‫ولی اتفاقاً عقلت کاملاً سر جاش بوده...
‫نه از طرف من، از طرف تو.
‫ها؟
‫معلومه که بعد از دیدن همچین چیزی شوکه می‌شدم.
‫دیدن چی؟
‫منم دیگه یه‌چیز واقعی می‌خوام.
‫داشتی گوش می‌دادی؟
‫راحت می‌شد صدات رو دم در شنید.
‫فراموشش کن.
‫فراموش نمی‌کنم.
‫نمی‌تونم فراموش کنم.
‫برای همینه که امروز تلاش کردم ‫یه قدم رو به جلو بردارم.
‫خب، چیزه، می‌دونی...
‫نذار اذیتت کنه.
‫تقصیر تو یا چیزی نیست.
‫یعنی چی؟ می‌خوای از قلب شکسته‌م ‫سوء استفاده کنی و مخمو بزنی؟
‫شرمنده. من هنوز نمی‌تونم.
‫نه بابا.
‫به‌علاوه، هنوز تموم نشده.
‫این مؤثرترین راه برای نزدیک‌ شدن به هایاما-سنپای‌ـه.
‫همه الآن واسه‌ی من دل می‌سوزنن.
‫و دخترای دیگه هم بهش نزدیک نمی‌شن!
‫آ...آره...
‫و می‌دونی دیگه چی؟
‫آدما رو در مورد دختری که رد شده کنجکاو می‌کنم.
‫آدما دلشون برام می‌سوزه.
‫پس می‌شه گفت این شکست بخشی از کل استراتژیه.
‫برای قدم بعدی...
‫که پیش بیاد... بیشتر تلاش...
‫تو واقعاً عجب چیزی هستی.
‫می‌دونی، تقصیر تو بود که این اتفاق واسه‌م افتاد.
‫خب، اون جریان رئیس شورا و اینا آره، اما بقیه‌ش...
‫بهتره مسئولیتش رو قبول کنی.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، چیزه، چرا ما رو صدا کردین؟
‫تا هدفمون رو تأیید کنیم و برای آینده بحث کنیم.
‫باشه...
‫صادقانه بگم... طرحی که در حال حاضر در ‫حال اجراست، نشدنیه.
‫حتی اگه از پسش بر بیایم، یه بخش ‫کوچیکش موفق از آب در میاد.
‫با وجود همه‌ی ایده‌هایی که دادن، این رویداد ‫آخرش یه رویداد کسل‌کننده می‌شه.
‫به‌نظرتون باید برای جلوگیری از ‫همچین چیزی چیکار کنیم؟
‫چیزه... نمی‌دونم...
‫مشکل اون جلسه‌هاست.
‫با همدیگه یه عالمه ایده دادیم،
‫اما هیچ‌کسی تا الآن هیچ تصمیم درستی نگرفته.
‫پس بیاید یه جلسه‌ی درست برگزار کنیم، ‫بدون هیچ ساخت و پاخت و تبانی‌ای.
‫با پیشنهادات مخالفت، مقابله و خودشون هم رد می‌شن.
‫دقیق مشخص می‌کنیم که کدوم ایده برنده شده.
‫یه اینطور جلسه‌ای.
‫چیزه... نظرتون چیه؟
‫فکر کنم... بهتره ساز مخالف نزنیم.
‫و به‌نظرم الآن سخت می‌شه یه پیشنهاد متقابل مطرح کرد.
‫درسته...
‫اما ما انجامش می‌دیم.
‫من شخصاً دوست ندارم این رویداد کسل‌کننده بشه.
‫شاید اینطور باشه...
‫اما شخصاً، گمونم واقعاً دوست دارم یه نمایش اجرا کنم.
‫اگه شنونده‌ها بتونن هم اجرای موزیکال ‫و هم نمایشمون رو ببینن،
‫واسه‌شون چیز خیلی خوبی می‌شه، درسته؟
‫اما اگه جداشون کنیم، ممکنه اثر هم‌افزاییمون رو ضعیف کنه.
‫و این خطر رو دوبرابر می‌کنه...
‫درسته.
‫ولی ما یه مسئله به اسم بودجه هم داریم ‫که باید در نظر بگیریمش؟
‫بیاید همگی با هم در موردش فکر کنیم.
‫جلسه برای همینه.
‫من موافقم.
‫موافقم موافقم.
‫همینه.
‫چیزه، می‌شه یه‌چیزی بپرسم؟
‫چرا با دو قسمتی بودن ساختار رویداد مخالفت می‌کنین؟
‫خب، اینطور نیست که مخالفت کنم.
‫فقط فکر می‌کنم اگه همه دیدگاه‌هامون رو ‫بیان کنیم، یه نوع احساس وحدت رو به این موضوع می‌دیم.
‫به‌نظرم چارچوب رویداد مشترک یکی از باید‌ها ‫برای ساخت یه تصویر مثبت هم هست.
‫واجبه به صورت اشتراکی هم انجام بشه؟
‫معلومه، با اشتراکی انجام دادنش،
‫ما هم‌افزایی گروهی ایجاد می‌کنیم و رویداد رو بزرگ‌‌ـــ.
‫الآن اینجا هیچ هم‌افزایی‌ای نداریم.
‫و اگه با همین فرمون ادامه بدیم، ‫هیچ‌وقت به‌ هیچ‌چیز بزرگتری نمی‌رسیم.
‫پس چرا هنوز گیر دادی به اون؟
‫ما به یه اجماعی رسیدیم،
‫و برای طراحی زمینه ایده‌هامون رو ‫به اشتراک گذاشتیم.
‫موافق.
‫همینه!
‫درسته.
‫اشتباه می‌کنی.
‫می‌دونم چون این ایده‌ی متکبرانه رو داشتم که خودم می‌توم از پسش بر بیام.
‫برای همین، هرچند با اینکه اشتباه می‌کردم، نمی‌تونستم بهش اقرار کنم.
‫فکر کنم می‌خواستم روی اشتباهات خودم سرپوش بذارم.
‫برای این‌کار، از حقه و حرف‌ها استفاده می‌کردم.
‫سعی کردم با گرفتن یه‌سری قول ‫از مردم، خیال خودمو راحت کنم.
‫چون اگه خرابکاری می‌کردم، ‫می‌تونستم راحت تقصیرو بندازم گردن یه نفر دیگه.
‫حس می‌کنم این صرفاً یه‌طور ضعف توی برقراری ارتباطه.
‫نظرتون چیه اول یکم آروم باشیم، و ‫بعد دوباره به موضوع فکر کنیم؟
‫موافقم.
‫درسته.
‫اگه می‌خواین بازی تظاهر راه بندازین،
‫می‌شه برید یه‌جای دیگه انجامش بدید؟
‫از اون‌موقع همه‌جور حرفی که هیچ معنایی پشتش نیست زدین.
‫انقدر خوش می‌گذره که با یه سری کلمه که تازه یاد گرفتین...
‫و ادای بحث کردن رو در آوردن، وانمود کنین دارین کار می‌کنین؟
‫حرفای مبهم می‌زنی تا بگی مثلاً حرف زدی،
‫تا حس کنی مثلاً درک شدی.
‫ولی در هر صورت هیچ اقدامی نمی‌کنی.
‫اینطوری هیچ‌وقت رو به جلو حرکت نمی‌کنی.
‫هیچ‌وقت چیزی نمی‌سازی.
‫هیچ‌وقت چیزی به دست نمیاری.
‫هیچ‌وقت به کسی چیزی نمی‌دی.
‫فقط می‌شی یه متظاهر.
‫یوکینون...
‫می‌شه بیشتر از این وقت ما رو تلف نکنین؟
‫اوه، اصلاً باحال‌تر نمی‌شه بذاریم مردم...
‫به‌جای یه‌بار دوبار توی رویداد خوش بگذرونن؟
‫اینطوری فردیت مدرسه‌مونو هم نشون می‌دیم.
‫نه؟
‫اوه... درسته. به‌نظر من که خیلی خوبه.
‫نـ-نظر شما چیه؟
‫اوه، آره... به‌نظر منم باحاله.
‫نه؟ نه؟
‫آره...
‫خب، منظقیه...
‫فکر بدی هم نیست.
‫چرا باید اینطوری بگی؟
‫کاملاً جو رو ریختین به‌هم.
‫به‌نظر خودم کار اشتباهی نکردم.
‫شاید حق با شماها باشه، ولی ‫حداقل می‌تونستین یه‌ذره مراعات جمع رو بکنین.
‫راه‌های دیگه هم برای مدیریتش بود، نبود؟
‫اگه توقع داری ایشون مراعات جمع رو بکنه، زهی خیال باطل.
‫حتی توی کلوبمون هم از این کارا بلد نیست.
‫ببخشید، اما هروقت جای من باشی...
‫تو هم می‌تونی مراعات جمعو بکنی.
‫به‌علاوه، الآن با تو دعوا نمی‌کرد؟
‫اما ایشیکی-سان تأیید کرد که کار من درست بود.
‫پس دلیلی برای اینکه من سرزنش بشم، وجود نداره.
‫آره. درسته. دقیقاً برای همینه که داشت سرزنشت می‌کرد.
‫گوش کن فرزند، گوش کن.
‫ببخشید!
‫شماها گوشتون با منه؟
‫داشتم با جفتتون حرف می‌زدم.
‫بیا، مهمون من.
‫مـ-ممنون.
‫هـ-ها.
‫یه‌طورایی عوض شدی هیکیگایا.
‫قبلاً ها فکر می‌کردم خیلی کسل‌کننده‌ای.
‫و-واقعاً؟
‫اما اگه به‌نظرت یه‌نفر کسل‌کننده‌ست ‫شاید مشکل اصلاً از بیننده‌ باشه.
‫اما بازم، فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت بتونم باهات قرار بذارم.
‫اوه، منم ازت نخواستم همچین کاری بکنی...
‫اما...
‫به عنوان دوست، فکر کنم جواب بده.
‫آخه، تو خیلی خنده‌داری.
‫اگه بازم دورهمی کلاسی چیزی داشتیم، ‫نظرت چیه باهامون بیای؟
‫نه عمراً.
‫می‌دونستم، خیلی خنده‌داره.
‫نه نیست.
‫هاچیمان. چیزی نیست.
‫کمک نمی‌خوام. تنهایی هم می‌تونم.
‫آره، شاید بتونی، ولی خب...
‫چیزی نیست.
‫اما می‌دونی...
‫منم تنهایی بهتر می‌تونم.
‫چی داری می‌گی؟ احمق.
‫خب تو...
‫من «تو» نیستم...
‫رومی‌ام.
‫می‌گم، رومی...
‫می‌خوای توی نمایش کلاسمون باشی؟
‫یوئیگاهاما-سان، کلوچه‌ها رو دسته‌بندی کردی؟
‫آره، تموم شد.
‫می‌خوای منم کیک بپزم؟
‫نه نمی‌خواد.
‫به اینا هم دست نزن، تحت هیچ شرایطی.
‫تحت هیچ شرایطی، باشه؟
‫خیلی نامردی.
‫اوه، خدا...
‫توی دردسر بزرگی افتادیم.
‫متن سناریو که خیلی خوب بود.
‫چرا نگرانی؟
‫منشیم خیلی روی سناریو کار کرد.
‫و سنپای، تو...
‫اوه راستی! من فعلاً برم پیش بچه‌ها...
‫اوه، حواست باشه...
‫از معاون بپرسی چطوری آخرش رو زمان‌بندی کنی.
‫و به‌جای من حواستم به کیک‌ها باشه.
‫اطاعت،
‫رئیس.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خوش برگشتی.
‫برای امروز خسته نباشی یوئیگاهاما-سان.
‫ممنون!
‫عه؟ چیه؟
‫این چیه؟
‫هدیه‌ی کریسمست!
‫اسرافه که فقط به یه نفر لیوان کاغذی بدی.
‫من شکلش رو انتخاب کردم، یوکینون طرحش رو.
‫می‌دونستم.
‫ولی من که واسه‌تون چیزی ندارم...
‫نیازی نیست نگران اون باشی.
‫اینم فقط یه جایگزین برای لیوان کاغذیه.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم!
‫و برای اینکه به درخواستم رسیدگی کردین... اوه...
‫ممنونم. نجاتم دادین.
‫به‌لطف شما موفقت‌آمیز بود.
‫هنوز درخواستت رو کامل اجرا نکردیم.
‫گفتیم درخوا‌ست‌هات رو قبول می‌کنیم، نه؟
‫اوه، آره... خب تموم شد دیگه، نشد؟
‫جریان چیه، چیستان می‌گی؟
‫آره، شاید دارم چیستان می‌گم.
‫من جوابش رو فهمیدم.
‫شایدم اشکالی نداشته باشه تو نفهمی، هیکی.
‫ها؟
‫خب، اون به‌کنار...
‫هنوز کریسمسه، ‫بیاید با هم مهمونی بگیریم.
‫نه، نمی‌خوام.
‫تو برنامه‌ای داری یوکینون؟
‫اگه قراره مهمونی بگیریم، ‫برنامه‌م رو خالی می‌ذارم.
‫واقعاً؟ هورا!
‫از من نمی‌پرسی برنامه‌ای دارم یا نه؟
‫یا نکنه غیرمستقیم خواستی بگی تو دعوت نیستی؟
‫خب، می‌دونستم که تو برنامه‌ای نداری.
‫دوست دارم از کیکایی که درست می‌کنی بخورم، یوکینون!
‫اون کیکی که یکم‌پیش داشتی می خوردی رو من درست کردم.
‫اگه چیزی که آرزوش کردم رو بهم می‌دادن...
‫اگه می‌تونستم چیزی که می‌خواستم رو داشته باشم،
‫بعد احتمالاً دیگه هیچ‌وقت آرزویی نمی‌کردم یا چیزی نمی‌‌خواستم.
‫چون چیزایی که گرفتم و چیزایی که بهم داده شدن، تقلبی می‌بودن...
‫که حتماً یه روزی ناپدید می‌شدن.
‫برای همین همیشه به «خواستن» ادامه می‌دم.
‫هی، برای خرید هدیه‌ی تولد یوکینون چیکار کنیم؟
‫اوه... خب...
‫فردا خالی‌ای؟
‫آ-آره، هستم...
‫واقعاً؟ باشه، پس فردا...
‫باش.
‫اوه، یومیکوـه.
‫یاهالو یومیکو.
‫یه‌لحظه وایسا.
‫چیزه، بعد از این می‌خواین چیکار کنین؟
‫من می‌خوام برم خونه.
‫جای شلوغ دوست ندارم.
‫چی؟ اما...
‫خیلی زود دوباره توی مدرسه همدیگه رو می‌بینیم دیگه.
‫آره!
‫اوه لعنتی!
‫یادم رفت واسه خودم طلسم شانس بخرم.
‫یادم رفت آرزو بنویسم آویزون کنم.
‫من زودی برگردیم.
‫اوه، شاید بهتر باشه منم یه طلسم شانس بخرم...
‫چی داری می‌گی، اونی-چان...
‫ای داداش احمق رومخ! ای کودن! ای هاچیمان!
‫هاچیمان فحش نیست ها.
‫یوکینو-سان، من برم با اجازه.
‫چته تو؟
‫احمق... کودن... هاچیمان...
‫مثل اینکه‌ی فرهنگ لغت فحش‌های خانوم یوکینوشیتا-سان...
‫بعد از مدت‌ها به‌روزرسانی شده.
‫راستی، تو مشکلی نداشتی اینطرفی بیای؟
‫آره...
‫آخه، آخر ساله،
‫گفتم شاید خانواده‌ت برنامه‌ای داشته باشن.
‫اوه... امسال نمی‌رم خونه.
‫دلیلی برای رفتن ندارم.
‫و چه من باشم چه نباشم، تفاوت زیادی ایجاد نمی‌شه.
‫خب چرا نری پس؟
‫اگه فرق چندانی نداره، اینطوری واسه‌ت راحت‌تره.
‫برای کسی دردسری درست نمی‌کنی که.
‫می‌دونی آدمایی هستن که با صرف حضور ‫داشتنشون جو رو خراب می‌کنن.
‫خودتو اینطوری معرفی می‌کنی؟
‫آره. برای همینه که همیشه تلاش داشتم با آدما دم‌خور نشم.
‫خب، من اینجا پیاده می‌شم.
‫هیکیگایا-کون.
‫مشتاق امسال هم هستم.
‫یه‌طورایی ظاهرمو باهوش می‌کنه، نه؟
‫این فکر که خیال می‌کنی عینک ‫با باهوش بودن برابره، بیشتر نشون می‌ده خنگی.
‫اوه خفه شو احمق.
‫هی هیکیگایا-کونه.
‫هارونو-سان... و هایاتو-کون!
‫هی.
‫اوه، راستی.
‫تولد یوکینو-چانه برای همین اینجایین.
‫دوتایی تنهایی با هم میاین بیرون... ‫مثل اینکه هنوز خوب با هم کنار میاین.
‫خواهرمم اولش باهامون بود،
‫ولی یه‌جایی وسط راه گذاشت رفت.
‫بگذریم، عجیبه که شما دو نفر با هم باشین.
‫اوه، ما برای شام سال نو اینجاییم.
‫والدینمون از دوست‌های همیشگی هم هستن.
‫ما رو هم مجبور کردن همراهشون بیایم.
‫مامان‌ و بابای من داشتن با یکی ‫دیگه سلام احوال پرسی می‌کردن.
‫الآن منتظر اوناییم.
‫آه، که اینطور.
‫اوه راستی.
‫الو؟
‫سلام یوکینو-چان، خواهرته.
‫می‌تونی همین الآن پاشی بیای اینجا؟
‫قطع می‌کنم.
‫اوه؟ مطمئنی؟
‫چیه؟
‫خب، راستش...
‫بیا!
‫چی... خب...
‫خب... الو.
‫باورم نمی‌شه.
‫تو اون‌جا چیکار می‌کنی؟
‫چیزه، خب... من می‌دونی...
‫الآن میام.
‫یوکینون! اینجا!
‫یوئیگاهاما-سان... تو هم هستی؟
‫اوه، آره، خب...
‫داشتیم با هیکی خرید می‌کردیم که گیر افتادیم.
‫که... که اینطور.
‫یوکینو-چان خیلی لفتش دادی.
‫با اینکه بهم زنگ زدی والا که خیلی رو داری...
‫خب خب... یوکینو-چانم که زود رسید...
یوکینوشیتا-سان، چی می‌خوری؟
‫چای سیاه.
‫خیلی وقته که همگی با همدیگه چای نخوردیم.
‫آره.
‫هارونو؟
‫اوه، حرفاتون تموم شد؟
‫آره.
‫هایاتو-کون، ببخشید که منتظرت گذاشتیم.
‫اشکالی نداره. بچه‌ها بودن، حوصله‌م سر نرفت.
‫اوه، یوکینو، تو هم هستی؟
‫خدا رو شکر.
‫مامان...
‫دوستاتن؟
‫دوستای یوکینو-چان.
‫اوه شرمنده.
‫هیچ‌کدوم از هم‌مدرسه‌ای های ‫یوکینو رو جز هایاتو-کون نمی‌شناسم.
‫لطفاً از الآن به بعد هم دوستای خوبی برای یوکینو باشید.
‫حتماً.
‫خب، بریم؟
‫چشم.
‫یوکینو...
‫من...
‫جشن تولد تو هم هست.
‫یوکینو-چان، نکن.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫شاید این ذات واقعی منه.
‫برای همینه که نمی‌تونم بی‌خیالش بشم.
‫درون خودم زندانیش کردم...
‫و تظاهر کردم نمی‌بینمش.
‫من فقط می‌خواستم حقیقت محکومم کنه.
‫می‌خواستم یه‌نفر این چیز احمقانه ‫که کارایی که برای بقیه کردم در اصل برای خودم بوده رو ببینه.
‫توی چشمای آدمایی که بهم نگاه می‌کنن...
‫برای همین امیدوار بودم...
‫که، شاید، یه‌نفر پیدام کمه...
‫شاید یه‌نفر درونمو ببینه.
‫حقیقت...
‫چطور می‌تونی با قاطعیت بگی که این توهم محض نیست؟
‫یه چیز «واقعی» اصلاً وجود داره؟