..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫من ماست‌فروشی دارم.
‫من پیتزایی دارم.
‫- کمکم کن نیتن. ‫- کمکم کن نیتن.
‫اسمم نیتن فیلدره و...
‫با نمرات درخشانی از یکی از ‫بهترین دانشکده‌های کانادا...
‫تو رشته کسب و کار فارغ‌التحصیل شدم.
‫الان قصد دارم با دانشم...
‫به صاحبان کسب و کارهای ‫کوچیک کمک کنم...
‫تا توی این دنیای رقابتی کم نیارن.
‫[قبل]
‫[بعد]
‫[قبل]
‫[بعد]
‫[قبل]
‫[بعد]
‫در این برنامه...
‫نیتن در خدمته.
‫ماست بستنی یکی از محبوب‌ترین ‫خوراکی‌های آمریکاست،
‫همه افراد، از خانم‌های آسیایی گرفته،
‫تا یه آدم معمولی تو محله‌تون ‫از این خوراکی لذت می‌بره.
‫خب، من که صرفا یه آدم معمولی...
‫تو این محله‌ام.
‫ولی اگه ماست‌فروشیتون خالی باشه...
‫این محبوبیت به تنهایی ‫بهتون کمکی نمی‌کنه.
‫نیک باتیستا صاحب مغازه‌ای ‫به اسم «ماست بهشت»...
‫در ایگل راکِ کالیفرنیاست.
‫این اواخر هم شدیدا ‫تو جذب مشتری مشکل داشته.
‫خیلی خوب می‌شه اگه بتونیم ‫کمی اینجا رو شلوغ کنیم.
‫من هم سری بهش زدم تا ببینم...
‫چطور می‌تونم به کسب و کارش کمک کنم.
‫سوال اولم: احیانا دیروز کسی رو ‫با ریش بلند دیدی که اینجا اومده باشه؟
‫راستش دیروز سر کار نبودم.
‫مرخصی بودم.
‫اون آدم من بودم.
‫- عجب. ‫- آره.
‫- اومدم نگاهی به اطراف بندازم. ‫- لطف کردی.
‫- آره. ‫- دمت گرم.
‫ماموریتم این بود که ماست بهشت رو ‫پر از مشتری کنم.
‫نقشه‌ام اضافه کردن طعم جدید ‫و مسخره‌ای بود که سر زبون‌ها بیفته.
‫طعمی که مد نظر داشتم طعم مدفوع بود.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫رسانه همیشه به حاشیه واکنش می‌ده.
‫از این بابت مطمئنیم.
‫حس می‌کنم ماست بستنی ‫با طعم مدفوع...
‫می‌تونه حسابی خبرساز بشه.
‫اگه مردم تو روزنامه چنین خبری بخونن،
‫ممکنه حتی...
‫چند صد هزار نفر رو ‫روانه این ماست‌فروشی کنه، یا...
‫که صرفا این طعم رو امتحان کنن؟
‫آره.
‫طعم مدفوع؟
‫آره.
‫خیلی دلم می‌خواست ‫نظر نیک رو به ایده‌ام جلب کنم.
‫پس در اولین گام باید ‫این طعم جدید رو درست می‌کردم.
‫شرکتی اینترنتی پیدا کردم...
‫که نوشته بودن مطابق میل مشتری ‫می‌تونن هر طعمی درست کنن.
‫اِم، راستش «نه» که نمی‌تونیم بیاریم.
‫سعی رو بر این می‌ذاریم که با هر فرمولی ‫نتیجه دل‌خواه مشتری رو درست کنیم.
‫بعد از یک هفته انتظار، ‫طعم درخواستیم آماده شد.
‫به این ترتیب عازم آزمایشگاه گلد کاست، ‫واقع در کامرسِ کالیفرنیا شدم...
‫تا طعم جدیدم رو تحویل بگیرم.
‫اگه اشتباه نکنم... ‫این طعم درخواستی شما بود.
‫اسمش رو امولسیون طعم‌دهنده ‫«مدفوع مصنوعی» گذاشتیم.
‫- توش واقعا... ‫- نه، استفاده نشده.
‫- یعنی کاملا خوراکیه؟ ‫- می‌شه خوردش.
‫صحیح.
‫ولی اگه بخواید رقیقش کنین...
‫می‌شه با ماست ترکیبش کرد؟
‫می‌شه باهاش ماست بستنی درست کرد.
‫نمی‌خواستم اولین کسی باشم ‫که امتحانش می‌کنه،
‫ولی باید مطمئن می‌شدم ‫که طعم دقیقی داره یا نه.
‫اینطوری بود که چند غریبه رو ‫برای امتحان طعمش استخدام کردم.
‫خب، از همگی می‌خوام ‫ماست بستنی‌ای که جلوتون...
‫گذاشته شده رو امتحان کنین.
‫اوق.
‫- حالم به هم خورد. ‫- چه طعمی داشت؟
‫اصلا خوب نیست.
‫مثل نعنا تنده.
‫- نعنا تند؟ ‫- تا حدی عین شیرین بیانه.
‫هوم، چند طعم آشنای دیگه...
‫توش حس می‌کنم. ‫ولی دیگه نمی‌تونم بخورم...
‫طعمش رو چطور توصیف می‌کنین؟
‫پی‌پی.
‫- آخه چی بگم؟ ‫- واقعا؟
‫آره، واقعا شبیهشه.
‫چنین نظری به ذهنم رسید، اِم...
‫بر چه اساس به این نظر رسیدی؟
‫- اِم، قطعا ظاهرش بی‌تاثیر نبوده. ‫- درسته.
‫منظورم رنگشه. عه...
‫- معمولیه. ‫- چون واقعا جا خوردم...
‫که اینقدر زود متوجهش شدی.
‫پیش خودم گفتم شاید قبلا ‫مشابه این طعم رو خورده بود...
‫- نه. ‫- چون بر اساس پی‌پی واقعی ساخته شده.
‫تا حالا امتحان نکرده بودم.
‫البته اگر هم کرده باشی ‫هیچ اشکالی نداره.
‫نکردم.
‫- آخه ما که نمی‌خوایم... ‫- نه، متوجهم.
‫راستش باید بدونم...
‫که تا حالا امتحان کردی یا نه.
‫نه، تا به حال امتحان نکرده بودم.
‫حتی تصادفا هم امتحان نکرده بودی؟
‫- حتی تصادفا نشده بود. ‫- اشکالی نداره‌ها.
‫- آخه نکردم. ‫- هیچ‌کس قضاوتت نمی‌کنه.
‫واقعا امتحان نکرده بودم.
‫آدم‌ها همیشه کارهای عجیب می‌کنن.
‫جدا گفتم امتحان نکردم.
‫از نتایج راضی بودم.
‫حالا که فهمیدم طعم درستیه،
‫وقتش رسیده بود دوباره به ماست بهشت برم ‫و نیک رو ببینم.
‫- اِم... ‫- ها؟
‫- با اجازه این رو بندازم دور. ‫- آره، آره، آره.
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫اِم...
‫می‌تونیم امتحانش کنیم،
‫ولی چیزی نیست که بخوام ‫بیشتر از یه روز...
‫اینجا درستش کنم.
‫واسه شروع سر دو و نیم ماه ‫به توافق رسیدیم.
‫بعد با اجازه نیک...
‫طعم جدید رو معرفی کردیم.
‫فقط مونده بود مقاله‌ای ‫در موردش چاپ بشه...
‫که در این راستا ‫به ناشری نیاز داشتم.
‫واسه همین سراغ تایلر بارنت، ‫یکی از بهترین ناشران...
‫تو کل لس‌آنجلس رفتم.
‫به نظرم اگه واقعا می‌خواین...
‫طعم گه رو اضافه کنین...
‫باید رو کمپین تبلیغاتیتون ‫تجدید نظر کنین.
‫پس شما مخالفی؟
‫آره، به نظرم ایده ضعیفیه.
‫یعنی می‌گین اگه تو محله‌تون ‫ماست بستنی فروشی‌ای بود...
‫که می‌گفتن با طعم پی‌پی داره، ‫نمی‌رفتین سرک بکشین؟
‫چرا.
‫ولی حرفم اینه راه‌های بهتری ‫واسه جلب توجه هست.
‫همین الان حداقل ‫پنج تا ایده می‌تونم بدم.
‫خب، یکی از ایده‌هاتون رو بگین.
‫مسابقه ماست‌بستنی خوردن.
‫تمام بچه‌های محل رو دعوت کنین...
‫تا تو مسابقه ماست‌بستنی‌خوری شرکت کنن.
‫با این که از بیخ مشکل دارم. ‫ایده بعدی چیه؟
‫می‌دونین چی خوب می‌شه؟
‫می‌تونین یه سطل کامل رو ‫پر از ماست بستنی گه کنین،
‫بعد روی سرتون بذاریدش ‫و برین بیرون مغازه وایستین...
‫و پلاکاردی دستتون باشه که نوشته:
‫«بلد نیستم چطور بازاریابی کنم»...
‫شاید در اون صورت ‫توجه مردم جلب شد.
‫ملت می‌تونن با قاشق بیان ‫و یه تیکه از...
‫امروز که به دفترتون اومدم،
‫گفتم باید مستراح برم ‫و شما دسته‌کلیدتون رو قرض دادین.
‫درسته.
‫بعد متوجه شدم که ماشینتون پورشه است.
‫درسته.
‫اِم، مگه نمی‌گن آدم‌هایی ‫که ماشین گرون‌قیمت دارن...
‫احتمالا کیر کوچیکی دارن؟
‫کی گفته؟
‫گمونم همه این مسئله رو می‌دونن.
‫خب، بهت اطمینان می‌دم ‫که اینطوری هم نیست.
‫چطور می‌تونین اطمینان بدین؟
‫زیاد تو زندگیت کیر دیدی؟
‫- چند تا که دیدم. ‫- چند تا؟
‫صرفا پرسیدم که ببینم ‫متخصص کیر هستی یا نه.
‫متخصص که کیر نیستم. ‫این چه حرفیه؟
‫خودت گفتی متخصص کیری.
‫نه، گفتم تو زندگیم چند تا کیر دیدم.
‫پس فکر کنم من به اندازه شما ‫تو زندگیم کیر ندیدم.
‫اصلا تعداد کیری که...
‫من تو زندگیم دیدم...
‫چه ربطی به کیر کوچیک شما داره؟
‫متاسفانه تایلر با پیشنهاد ‫استخدامم موافقت نکرد.
‫واسه همین سراغ رویکرد ‫مردمی‌تری رفتم...
‫تا خبرش رو سر زبون‌ها بندازم.
‫بله مامان؟
‫خاک عالم. شرمنده.
‫وای خدا.
‫- ببخشید، می‌شه... وای. ‫- اجازه بده.
‫- نه، اشکال نداره. ‫- بذار کمک کنم.
‫شرمنده، دست‌هام پر بود.
‫اشکال نداره، فدای سرت.
‫داشتم به مامانم می‌گفتم این اطراف ‫یه ماست بستنی فروشیه...
‫- که یه طعم مسخره آورده. ‫- آها؟
‫فکر کنم طعم پی‌پی آورده.
‫داشتم به مامانم می‌گفتم.
‫واسه همین وسایلم افتاد.
‫حتما سرکی بکش. به سلامت.
‫نقشه‌ام داشت جواب می‌داد...
‫و مردم برای امتحان طعم جدید...
‫راهی ماست فروشی می‌شدن.
‫شما چه طعمی گرفتی؟
‫من وانیل، تارت اروپایی...
‫و طعم پی‌پی رو گرفتم.
‫پی‌پی رو امتحان کردم. ‫اصلا ازش خوشم نیومد.
‫موفقیت‌آمیز بود.
‫همونطور که پیش‌بینی کرده بودم، ‫کل مغازه پر شد.
‫تو جهان کسب و کار، ‫هیچی مهم‌تر از این نیست.
‫ولی درست لحظه‌ای که فکر می‌کردم ‫ماموریتم رو به اتمام رسوندم،
‫روز بعد با ایده‌ای حتی بهتر،
‫رفتم و سری به نیک زدم.
‫دیشب واسه شام به رستورانی رفته بودم.
‫حین غذا خوردن که بودم، یهو...
‫فکر کنم مدفوع موش بود ‫که رو زمین دیدم.
‫از بس چندش بود که اشتهام کور شد ‫و نتونستم غذام رو بخورم،
‫واسه همین تو فکرم بود،
‫که گمون نکنم فکر خوبی باشه...
‫تا آدم جایی که مرتبط با غذا خوردنه، ‫هیچ چیزی مرتبط با مدفوع داشته باشه.
‫من هم از اول پیشنهادت...
‫- حرفم همین بود. ‫- آره.
‫بگذریم، صرفا خواستم ‫این توصیه رو بهت بکنم.
‫خب، قابلت رو نداشت.
‫دستت درد نکنه. یعنی...
‫مواظبت کن.
‫یعنی اگه...
‫نمی‌خوای بعدا با هم وقت بگذرونیم.
‫- عه... ‫- نمی‌دونم.
‫اشکال نداره‌ها.
‫- لزومی نداره. ‫- باشه پس، ردیفه.
‫دوباره تو زمان اشتباهی، ‫حرف اشتباهی زدم.
‫ولی حتی دفعه پیش ‫چنین قصدی نداشتم.
‫[دیگه ماست بستنی پی‌پی نمی‌فروشیم]
‫همه آدم‌ها می‌گن...
‫که تحصیلات دانشگاهی ‫چقدر حائز اهمیته.
‫ولی در طول این سالیان ‫متوجه شدم که باهوش بودن...
‫هیچ ربطی به موفقیت نداره.
‫می‌پرسید چیه که مهم‌تره؟
‫اعتماد به نفس.
‫اگر هم حرفم رو باور نمی‌کنین، ‫می‌تونم بهتون ثابت کنم.
‫یه مصاحبه شغلی تو یکی از ‫دفاتر حقوقی معتبر هماهنگ کردم.
‫بهمون اجازه دادن ‫با دوربین فیلم‌برداری اونجا بریم،
‫ولی اون‌چه که ازش خبر ندارن،
‫اینه که تمام حرف‌هام در طول مصاحبه،
‫توسط پسر هفت ساله‌ای بهم دیکته می‌شه.
‫ایشون امیره و عاشق رنگ نارنجیه.
‫رنگ مورد علاقه‌ام نارنجیه، چون...
‫چون نارنجی می‌تونه...
‫پس تنها با دیکته شدن حرف‌هایی که امیر...
‫از طریق این هدفون کوچیک بهم می‌گه،
‫اساسا مثل فردی با مغز ‫بچه هفت ساله جلوه می‌کنم،
‫ولی آیا با اتکا به اعتماد به نفس ‫می‌تونم این جایگاه مهم رو به دست بیارم؟
‫خب، الان نتیجه‌اش رو می‌بینین.
‫به طور خلاصه ما اینجا مدارکی برای دادگاه،
‫اعم از شواهد و انگیزه‌های ‫متهمان رو بایگانی می‌کنیم.
‫شما چرا می‌خواین ‫تو دفتر حقوقی کار کنین؟
‫چون شعار این دفتر ‫یعنی «آدم بدها نباید باشن».
‫یعنی آدم بدها نمی‌تونن ‫تو اون شهر باشن.
‫اِم...
‫سوال بعدی چیه؟
‫بسیارخب.
‫شما چه تجربیاتی در این زمینه دارین؟
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی چی؟
‫منظورم تجربیات حقوقیه.
‫می‌شه به این سوال جواب ندم؟
‫بسیارخب.
‫می‌دونین چطور یک پرونده ‫تو دادگاه تشکیل می‌شه؟
‫- شما از اسکیت‌سواری خوشتون میاد؟ ‫- شما از اسکیت‌سواری خوشتون میاد؟
‫خیر، از اسکیت‌سواری خوشم نمیاد.
‫ولی ازتون سوالی پرسیده بودم.
‫می‌شه بریم سوال بعد؟
‫باشه.
‫به نظر می‌رسید جواب‌های خوبی ‫به سوالات دادم.
‫در نهایت از خانم کاستنیدا...
‫خواستم ارزیابی انجام بدن.
‫خب، از اونجا که این مصاحبه ‫به قصد مزاح بوده،
‫ولی اگه واقعا دنبال شغل بودم،
‫بر اساس اون‌چه ازم دیدین، ‫استخدامم می‌کردین؟
‫- نه. ‫- حتی احتمالش هم نبود؟
‫نه.
‫ولی یه خرده احتمال داشت، نه؟
‫شاید.
‫باورم نمی‌شه. ‫تونستم با جواب‌های...
‫بچه هفت‌ساله‌ای ‫و اتکا به اعتماد به نفسم...
‫تو دفتر حقوقی کار پیدا کنم.
‫ولی چی می‌شد اگه ‫به جای این بچه معصوم،
‫آدم بی‌شعوری بود ‫که می‌خواست آبروم رو ببره؟
‫اینطوری بود که به مصاحبه ‫شغلی دیگه‌ای رفتم،
‫این بار عازم املاکی دیلبیک شدم،
‫تا با فروشنده برترشون، ‫وست دی یانگ مصاحبه کنم.
‫به دوستم جان گفتم ‫طوری به سوالات پاسخ بده،
‫که تا حد امکان دست یافتن ‫به شغل برام غیرممکن بشه.
‫پس آیا با اتکا به اعتماد به نفسم، ‫می‌تونم به این هدف برسم؟
‫سلام، نیتنم.
‫- سلام، نیتنم. ‫- بنده وست دی یانگم.
‫وست، مثل اشاره به «غرب».
‫- هه‌هه. ‫- هه‌هه.
‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫شما می‌تونی نیتن صدام کنی،
‫یا با لقب تحقیرکننده ‫سیاه‌پوستان صدام کنی.
‫شما می‌تونی نیتن صدام کنی،
‫یا با لقب تحقیرکننده ‫سیاه‌پوستان صدام کنی.
‫بسیارخب.
‫- خب... ‫- خب...
‫- چی شد به اینجا اومدین؟
‫یعنی چه انگیزه‌ای دارین؟
‫چون دوست دارم شغلم مثل زنم باشه، ‫یعنی بشه باهاش حال کرد.
‫چون دوست دارم شغلم مثل زنم باشه.
‫- منظورتون چطوریه؟ ‫- یعنی بهم حال بده.
‫چال گونه قشنگی داری.
‫ولی سوال اینجاست که چه هدفی دارین.
‫- چال گونه قشنگی داری. ‫- لطف داری.
‫- مادرم هم دوستش داره. ‫- هنوز در قید حیاتن؟
‫- بله.
‫- حیف شد. ‫- حیف شد.
‫- چون مادر خودم... ‫- مادر خودم...
‫- فوت شدن. ‫- مادر خودم فوت شدن.
‫چطور فوت کردن؟
‫- تو جنگ. ‫- تو جنگ.
‫کدوم جنگ؟
‫- جنگ عراق. ‫- عراق.
‫بسیارخب.
‫ایشون تو چه شاخه‌ای خدمت می‌کردن؟
‫تحت فرمان صدام حسین ‫تو ارتش عراق می‌جنگیدن.
‫تو جبهه... عراق می‌جنگیدن.
‫علیه آمریکا.
‫عجب.
‫آره، بذارین بیشتر از خودم براتون بگم.
‫آره، بذارین بیشتر...
‫از خودم براتون بگم.
‫بسیارخب.
‫در کنار علاقه‌ای ‫که به خرید و فروش املاک دارم،
‫کودک‌آزار هم هستم.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫گفتم: «در کنارش به کودک‌آزاری هم ‫علاقه زیادی دارم.»
‫اِم...
‫در واقع میل بیمارگونه‌ایه ‫که از کنترلم خارجه.
‫نه، این رو نمی‌گم.
‫تقریبا ۹۸ درصد ‫حرف‌های جان رو گفتم.
‫ولی دستاورد اصلیمون جایی بود،
‫که بعد از اتمام مصاحبه...
‫- خب، ما یه مصاحبه کاری انجام دادیم. ‫- کمابیش.
‫وست همچنان تحت تاثیر ‫اعتماد به نفسم قرار گرفته بود.
‫اعتماد به نفست باعث شد...
‫فکر کنم ارزش داره ‫بیشتر باهات صحبت کنم.
‫یعنی همچنان به دستاوردم رسیدم.
‫ولی اون‌چه الان دیدین...
‫با ادامه داستان قابل مقایسه نیست.
‫تو دنیای پیتزافروشی، ‫تحویل و پیک حرف اول رو می‌زنه.
‫ولی لزومی نداره فقط از دهن من بشنوین.
‫تونی اِی صاحب پیتزافروشی‌ای ‫تو ون‌نایز کالیفرنیاست.
‫ایشون اذعان دارن که بیش از ‫سی درصد مشتریانشون رو...
‫با تحویل اصولی به دست میارن.
‫هشتاد درصد بازار کارم...
‫با تحویل می‌چرخه.
‫طبق معمول از یک روز قبل ‫با ریش مصنوعیم به اونجا رفتم...
‫تا سر و گوشی آب بدم.
‫روز بعد بدون ریش مصنوعیم ‫با تونی آشنا شدم.
‫اینجا والیه، مرکز پیتزاست.
‫درسته.
‫از طرفی پیتزایی هالیوود رو داریم،
‫پیتزایی لس‌آنجلس رو داریم.
‫«تحویل» رو اشتباه نوشتین. ‫«ی» نداره.
‫آره، آره.
‫[تحول رایگان]
‫تونی برام توضیح داد ‫که کلید موفقیت کسب و کارش...
‫تضمین تحویل زیر ‫سی و پنج دقیقه است.
‫ولی من حتی ایده بهتری داشتم...
‫که می‌تونست خودش رو ‫چند سر و گردن بالاتر از رقباش بکشه.
‫باید شرط بذارین که اگه در عرض ‫هشت دقیقه پیتزا تحویل ندادین،
‫پیتزای مجانی به مشتری می‌دین.
‫جدی؟ نه، چنین کاری نمی‌کنم.
‫چرا؟
‫چون نمی‌تونین تو هشت دقیقه ‫تحویل بدین، درسته؟
‫معلومه که نمی‌شه.
‫حتی تو هشت دقیقه ‫نمی‌تونم پیتزا رو آماده کنم.
‫- نکته همینه. ‫- آره.
‫در اون صورت همیشه دیر می‌کنین.
‫ولی پیتزای مجانی که در کنارش ‫به مشتری می‌دین، یک اینچه.
‫آها، فهمیدم.
‫نقشه: تضمین تحویل هشت دقیقه‌ای.
‫با این پیشنهاد،
‫تونی همچنان پول سفارش ‫اصلی رو می‌گیره،
‫فقط در کنارش باید یه پیتزای کوچیک ‫به عنوان جریمه پرداخت کنه.
‫خجالت نکش، ‫بگو که خیلی فکر خوبیه.
‫راستش رو بخوای ‫عاشق تعریف و تمجیدم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫باشه پس.
‫دادم چند آگهی درست کنن ‫که تبلیغ این سیاست جدید باشه.
‫وای، چه قشنگ.
‫«تضمین تحویل هشت دقیقه‌ای».
‫پس می‌خوای امتحانش کنی؟
‫آره بابا. امتحان می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫بعد با موافقت تونی،
‫چند صد آگهی تولید کردیم،
‫تا برای خونه‌ها و آپارتمان‌های...
‫اطراف شهر بفرستیم.
‫خیلی زود تماس‌های مشتریان شروع شد،
‫و کارکنان سخت مشغول بودن ‫تا ایده‌ام رو امتحان کنن.
‫ولی چون این شرط قرار بود ‫شرایط جدیدی برای...
‫پیک رستوران ایجاد کنه...
‫می‌خواستم برای اون‌چه که ممکنه ‫جلوی در خونه رخ بده، آماده‌اش کنم.
‫- آنجل هستم. ‫- آنجل؟ اسمت اینه؟
‫- آره. ‫- چرا چنین اسمی داری؟
‫اِم، چون مادرم روم گذاشته.
‫آها، باشه.
‫خلاصه وقتی جلوی در خونه می‌رسی،
‫قطعا دیر کردی.
‫مردم هم در اون شرایط ‫پیتزای مجانیشون رو می‌خوان.
‫پس واسه اینکه سطح انتظار ‫واقع‌گرایانه‌ای داشته باشی...
‫می‌تونیم شرایط فرضی رو بازی کنیم.
‫- باشه. ‫- خب؟
‫قبوله.
‫- الان در بزن... ‫- آها.
‫عه، سلام.
‫سلام، سفارش پیتزاتون ‫از پیتزالند رو آوردم.
‫درسته، دستتون درد نکنه.
‫ولی تو تبلیغات نوشته بودین اگه در عرض ‫هشت دقیقه نیارین، پیتزای مجانی می‌دین.
‫الان هم بالای نیم ساعت گذشته.
‫این هم پیتزای مجانیتون قربان.
‫هوم.
‫این کوچیک‌تر از چیزیه که انتظار داشتم.
‫ولی عملا شما هم...
‫اندازه پیتزای مجانی رو ‫ذکر نکرده بودین.
‫پس منصفانه است. ‫خیلی ازتون ممنونم.
‫احتمالا اینطور پیش بره.
‫همچنان هم باید پول ‫پیتزای بزرگ رو ازشون بگیری.
‫فهمیدم.
‫با آموزش کافی ‫و تعداد سفارشات عقب‌افتاده،
‫وقتش رسیده بود تا آنجل ‫پیتزاها رو تحویل بده.
‫هدف... مثلا هدف نهاییت چیه؟
‫می‌خوام هنرمند بشم. خوانندگی کنم.
‫- خوانندگی؟ ‫- آره.
‫♪ تا به مهد... ♪
‫♪ شجاعت و دلاوری برسیم. ♪
‫آره، یه خرده عوضش کردم و...
‫امضای خودم رو بهش اضافه کردم.
‫آره، واقعا... عالی بود.
‫سلام، بنده آنجلم.
‫عه، سفارش پیتزای خانواده ‫پپرونی و پنیر داده بودین.
‫- همون پیتزایی با تبلیغات معروفش؟ ‫- بله.
‫ولی قطعا بیشتر از هشت دقیقه طول دادین.
‫- خدمت شما. ‫- این چیه؟
‫پیتزای مجانیتون.
‫شوخیت گرفته دیگه، نه؟
‫خیر جناب.
‫شوخیت گرفته؟
‫پیتزای مجانیتون اینه؟
‫اینجا نوشته «تضمین پیتزای مجانی».
‫اندازه‌اش رو که ذکر نکرده.
‫هیچ‌کس از این بابت شاکی نشده؟
‫واقعا کارتون مسخره است.
‫ولی بهت انعام نمی‌دیم. ‫شرمنده رفیق.
‫اشکال نداره. روزتون به خیر.
‫- به نظرت این من رو سیر می‌کنه؟ ‫- شد ۱۴.۲۶ دلار.
‫همین مبلغ رو برو به رئیست بگو ‫و بهش بگو...
‫اینقدر کثافت نباشه ‫و کار درست رو بکنه.
‫چون این کار درست نیست.
‫این پیتزای آشغال حق مشتری نیست.
‫همین پیتزا رو هم برگردون. ‫خسته نباشی.
‫مواظبت کن.
‫تو راه هم مواظب خودت باش.
‫شانس بیاری یکی تو راه ‫نزنه دهنت رو سرویس کنه.
‫باشه. مرسی.
‫- پیتزا رو قبول نکرد. ‫- قبول نکرد؟
‫- اصلا. ‫- پولش رو داد؟
‫نه، قبول که نکرد. ‫پول هم بابتش نداد.
‫گفت... نمی‌خواد ریختم رو ببینه.
‫وایستا، لباست رو بده.
‫لباست رو بده خودم برم.
‫اینجا نوشته «اگر در عرض هشت دقیقه ‫تحویل ندادیم، پیتزای مجانی می‌گیرید.»
‫اندازه پیتزا رو که ذکر نکرده.
‫می‌دونی چیه؟
‫- پیتزات رو بردار و... ‫- ما داریم مطابق...
‫من هم مطابق قوانین خودم حرف می‌زنم.
‫کون لقتون. قانونم اینه.
‫پول مفت بهتون نمی‌دم.
‫پیتزات رو بردار و بکن تو کونت.
‫دیگه ریختت رو نبینم.
‫- لزومی نداره بی‌ادبی کنین. ‫- برو گم‌شو.
‫چرا شستت لاک داره؟
‫چون گی‌ام. مشکلی داری؟
‫بزن به چاک.
‫چطور پیش رفت؟
‫پول نداد. حالا چیکار کنیم؟
‫بعضی وقت‌ها سخت می‌شه...
‫دخترها رو درک کرد.
‫وقتی آدم خوبی پیدا می‌کنن...
‫نمی‌دونم چرا کنارش نمی‌مونن.
‫عملا دلشون می‌خواد پیش کسایی باشن ‫که رفتار بدی باهاشون دارن.
‫آدم‌های خوب مثل ما ‫همیشه از دنیا جا می‌مونن.
‫آره. تازه می‌گن آدم‌های خوب ‫همیشه دیرتر آبشون میاد.
‫حداقل به پیتزامون رسیدیم.
‫آره، واقعا عاشق پیتزام.
‫دو هفته بعد از اینکه شرط ‫تحویل فوری رو گذاشتیم،
‫به پیتزالند برگشتم،
‫تا ببینم اوضاع چطور پیش می‌ره.
‫با هشت دقیقه نمی‌شه کاری کرد.
‫پیتزا آماده نمی‌شه، ‫همیشه هم دیر می‌کنیم،
‫و پیتزای مجانی کوچیکی ‫به مشتری تحویل می‌دیم.
‫- یه هدیه دم رفتنی برات دارم. ‫- خب؟
‫- این چند تا «ی» است. ‫- خب؟
‫پس اگه «ی» تابلوتون افتاد...
‫- بسیارخب. ‫- متشکرم تونی.
‫من از شما متشکرم.
‫امیدوارم تو کسب و کارت موفق باشی.
‫[تحویل رایگان]
‫تو این برنامه دیدین که چطور ‫با کلمات امیر و جان...
‫موفق شدم به شغل جدیدی برسم.
‫ولی چی می‌شد اگه این ‫تجربه اعتماد به نفسم رو...
‫با کسی امتحان می‌کردم ‫که امکان نداشت استخدام بشه؟
‫مثل تد که لاک‌پشته.
‫پس دوباره توضیح می‌دم، ‫فقط با حرف‌های تد،
‫می‌تونیم مدیرعامل اَش حمید رو...
‫با اعتماد به نفسم تحت تاثیر ‫قرار بدم تا تو شرکتش استخدامم کنه؟
‫سلام، اش هستم.
‫اسم شما چیه؟
‫بنده اش حمیدم. ‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫اِم، مترجم زبان اشاره بیارم؟
‫خب، من که تو کسب و کار ‫همیشه خودم آقای خودم بودم.
‫به محض اینکه شروع به صحبت کرد، ‫فهمیدم که کنترل مکالمه دستمه.
‫بعدش هم...
‫بهش نشون دادم ‫که داشت با کی مصاحبه می‌کرد.
‫شما الان ایشون رو استخدام کردین.
‫قدرت اعتماد به نفس اینه.
‫«در ادامه خواهید دید...»
‫از خدامه که تو وصیت‌نامه‌تون ‫سهمی به من هم بدین.
‫اینقدر سایز سینه بالای ۸۵ برات مهمه؟
‫باید ملاک قابل توجهی باشه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫اصلا...
‫شک نکن!
‫غریزه‌ام می‌گه بزنم لهت کنم.
‫چرا می‌خوای پولم رو بدزدی؟
‫نمی‌دونم چرا از من می‌خوای...
‫پولی که خود اسکلت انداختی رو بردارم.
‫اِم، چون خودم نمی‌تونم. ‫کمک می‌خوام.
‫آخه خیلی زیاده.
‫چقدر هم که زیاده.