‫وقتی اون روز درحال دوییدن دیدمش، ‫قلبم درد گرفت.
‫متوجه یه چیزی شدم.
‫مطمئنم که،
‫این احساس...
‫من کوینواوتوکو سنپای
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت ۴: متوجه شدم
‫چرا لباساتون رو عوض کردین؟
‫آخه، چون من کفش پاشنه بلندام رو پس گرفتم،
‫برای همینم حس کردم بدون لباس کامل ‫حیف میشن.
‫مگه نه سنپای؟
‫آ-آره.
‫بیرون عوض کردین؟
‫خجالت نمی‌کشین؟
‫ریوجی، من تصمیم گرفتم دوباره مثل دخترا ‫لباس بپوشم.
‫به‌نظر من که مشکلی نداره.
‫وقتی مثل پسرا لباس می‌پوشیدی ‫چشمات مثل مرده‌ها شده بود.
‫منظورت چیه مثل پسرا لباس می‌پوشیدم؟
‫من...
‫... چی می‌خوام؟
‫هانه‌کاوا-سان.
‫ممنون که گذاشتین از این استفاده کنم.
‫ببخشید که براتون دردسر درست کردم.
‫اوه نه، دوباره کار اشتباهی کردم؟
‫نه اصلا.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم حتی با این‌که ‫این‌طوری لباس پوشیدی، بازم خودتی.
‫احساس می‌کردم نسخه دخترت ‫با من حرف نمی‌زنه.
‫به‌نظرم این لباس‌ها خیلی بهت میاد.
‫مـ-ممنون.
‫بیا دوباره باهم حرف بزنیم!
‫یو.
‫ترسوندیم!
‫اون دوستت بود؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی دوست دارم که باشه.
‫خوش به حالت.
‫پس مثل این‌که لباس فرم دخترونه‌ات ‫رو نجات دادی، ها؟
‫یه بار انداختمش دور واقعا.
‫چی؟
‫ولی این چیزای دیگه...
‫آئوی-سان کیفی که توش کفش‌هام بود ‫رو پیدا کرد،
‫ولی بقیه‌شون...
‫اشتباهی لباس فرمت رو انداختی دور؟
‫ناجور شد که.
‫خیلی ببخشید.
‫اجازه گرفتم که بتونم دنبالش بگردم.
‫منطقیه ولی خب نتونستم بعضی از چیزای ‫بامزه و خوشکلم رو پیدا کنم...
‫ولی عب نداره. می‌تونم دوباره مثل اونا جمع کنم.
‫ریوجی؟
‫رو دماغت آشغال بود.
‫چی؟ جدی؟
‫هرچند منطقیه. ‫داشتم توی آشغالا می‌گشتم.
‫ولی تمیزشون کردم که.
‫پس مشکلی نیست دیگه، نه؟
‫اگه ماکوتو واقعا دختر بود.
‫وقتی باهم می‌دیدمشون حس بدی پیدا نمی‌کردم...
‫ماکوتو، بیا بریم خونه!
‫ببخشید ریوجی.
‫یکی توی باشگاه بسکتبال آسیب دیده،
‫برای همینم من قراره تو مسابقه بعدی بهشون کمک کنم.
‫اوه، اوکی.
‫پس من خودم تنهایی میرم خونه.
‫از وقتی که این‌طوری لباس می‌پوشید،
‫من همیشه پیشش بودم.
‫اگه بتونم کنارش باشم...
‫فکر می‌کردم اگه من بتونم بهترین دوستش باقی بمونم،
‫همین برام کافی باشه.
‫منم باید لباسامو عوض کنم؟
‫می‌خواین از این به بعد رو این غذا بخوریم؟
‫اوه، زیرانداز پیک‌نیک؟
‫زیرانداز پیک‌نیک
‫اوه واو!
‫امتحانات میان‌ترم تموم شدن.
‫برای تعطیلات برنامه دارین جایی برین؟
‫من دارم!
‫آکواریوم چطوره؟
‫خوب به‌نظر میاد.
‫بریم،‌ بریم!
‫راستی الان یادم اومد، کوتوله.
‫امتحانات چطور بودن؟
‫لو رفت
‫پسر...
‫تو چطور استاد؟
‫ریوجی هرسال شاگرد اول کلاسه.
‫ناراحت‌کننده‌اس که انقدر تعجب کردی.
‫امکان... نداره... مگه نه؟
‫هانائوکا، هنوز این‌جایی؟
‫آره!
‫ببخشید، من باید برم.
‫حتما.
‫خدافظ!
‫ماکوتو-سنپای به‌نظر میاد با همکلاسیاش ‫خوب جور شده.
‫آره انگار.
‫یکم حس تنهایی به آدم دست میده.
‫آره.
‫ببخشید...
‫دیر کردم!
‫بگیر که اومد!
‫
‫اینم یکی دیگه!
‫
‫سنپای،‌ محشر شدی!
‫این لباسا رو از کجا گرفتی؟
‫یواشکی خریدمشون.
‫چقدر خوشکل شدی...
‫پس الان، ما...
‫درسته!
‫واقعا هست.
‫ها؟
‫سنپای؟
‫چیزی شده؟
‫هیس! هیس!
‫اونا تو محله ما زندگی می‌کنن!
‫بد شد.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫بسپرینش به من.
‫ببخشید!
‫من گم شدم.
‫بزن بریم!
‫به چی می‌خندی؟
‫فکرکنم آخرین باری که دست همو گرفتیم ‫دبستان بودیم.
‫می‌دونی، خیلی...
‫چی؟
‫موفق شدین؟
‫ممنون! نجاتم دادی.
‫کاری نکردم که.
‫به ماکوتو-سنپای ‫ یه چیزی هست که باید ‫بهت بگم.لطفا بعد از مدرسه ‫توی کلاس منتظرم بمون!
‫آئوی-سان، از وال خوشت میاد؟
‫فکر... کنم. آره!
‫هی استاد! اون چیه؟
‫مارماهی باغچه‌ای.
‫مارماهی باغچه‌ای.؟
‫آکواریوم خیلی خوش گذشت.
‫آره.
‫خب پس،‌ اینا مال تو ان.
‫میشه گفت هدیه تشکر بابت ‫دردسریه که براتون درست کردم.
‫شما همیشه هوای منو دارین.
‫ببخشید که همیشه براتون دردسر درست می‌کنم.
‫نیازی بهش نبود.
‫ولی ممنون!
‫اینا رو کی خریدی؟
‫وقتی تو و آئوی-سان داشتین حرف می‌زدین.
‫یواشکی خریدمشون.
‫هی کوتوله.
‫تو چی گرفتی؟
‫یه وال!
‫سنپای، یادت مونده بود که داشتم به چی نگاه می‌کردم!
‫ازش خوب مراقبت می‌کنم!
‫سن...پای.
‫اس...تاد.
‫حالت خوبه کوتوله؟
‫بـ-ببخشید!
‫حالت خوبه؟
‫نه، نه، من باید عذرخواهی کنم!
‫ها؟
‫داره چه اتفاقی میفته؟
‫من کوینواوتوکو سنپای
‫برگه امتحان ریاضی ترم ۲ سال اول دبیرستان ‫ گروه ب | نام: آئوی ساکی
‫این... این...
‫لطفا کمکم کنین!
‫چطوری همچین نمره‌هایی گرفتی.
‫اونم توی ۲ تا مبحث.
‫اگه توی امتحانات جبرانی بالای ‫۸۰ نگیرم،
‫کارم تمومه...
‫سنپای... استاد...
‫
‫اشتباهه!
‫باید از این فرمول استفاده کنی!
‫قبلا اینو انجامش دادی!
‫ولی من همچین سخت‌گیری‌ای نمی‌خواستم!
‫سنپای، زود باش برگرد!
‫بی‌خیالش شو!
‫ماکوتو داره بسکتبال تمرین می‌کنه.
‫می‌دونم،
‫ولی تو ذهنم بیشتر این شکلی بود که:
‫سنپای، من این مسئله رو متوجه نمیشم.
‫کدوم یکی؟
‫این‌طوریه، این‌کارو می‌کنی.
‫اوه که این‌طور!
‫که این‌طور!
‫یا...
‫سنپای، انگیزه ندارم.
‫باشه، اگه اینو انجام بدی،
‫بهت جایزه میدم.
‫جایزه
‫یا!
‫صبر کن،‌ صبر کن،‌ صبر کن، صبر کن!
‫از اولشم قصد نداشتی مثل آدم درس بخونی، آره؟
‫تـــه-هـــه.
‫ببخشید دیر اومدم.
‫سنپای!
‫خب؟ پیشرفتیم کردین؟
‫معلومه!
‫به هیچ وجه.
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫نظرتون چیه اردوی درس خوندن بذاریم؟
‫اردوی درس خوندن؟!
‫پدر و مادرم آخر هفته نیستن.
‫خواهر کوچیکم قراره باشه،
‫اگه مشکلی باهاش ندارین.
‫عالیه!‌ پس میام!
‫تو هم میای ماکوتو؟
‫آره. دوست دارم برم.
‫کوناتسو، یه لحظه وقت داری؟
‫چی؟
‫ماکوتو و یکی از کوهایام از مدرسه ‫آخرهفته‌ی بعد میان خونه‌مون.
‫خیلی وقته ماکو-چان خونه‌مون نیومده بود.
‫آره فکر کنم.
‫خوبه که آشتی کردین.
‫اوهوم.
‫ماکوتو میاد خونه‌مون! ماکوتو میاد خونه‌مون! ‫ماکوتو میاد خونه‌مون! ماکوتو میاد خونه‌مون!
‫ماکوتو میاد خونه‌مون!
‫چقدر چندشم! از خودم چندشم شد!!
‫اگه یه روزی حسمو نسبت بهش بدونه،
‫دیگه نمی‌تونیم همچین کاری بکنیم.
‫اونجور...
‫خیلی بد می‌شد.
‫یاالله!
‫یادش بخیر!
‫عه؟
‫خوش اومدین.
‫پس کوهات ایشونه؟
‫مشتاق دیدار، کوناتسو-چان.
‫مشتاق دیدار، ماکو-چان.
‫چقدر کوچیکه. چه بامزه‌س!
‫چقدر این بشر بی‌ادبه.
‫اسم من آئوی ساکی ـه!
‫خواهر کوچیکمه، کوناتسو.
‫ساکی-چان، ها؟ ‫پس می‌شه ساچان.
‫همونطور که فکر می‌کردم شد. ‫سنپای خیلی مهربون‌تره.
‫چی گفتی؟!
‫می‌گم، ماکو-چان.
‫بله؟
‫اگه بشه می‌خواستم یچیزی ‫رو برام توضیح بدی.
‫حتما، چی هست؟
‫زل...
‫گوش می‌کنی؟!
‫هوی!
‫کوتوله!
‫نـ- نگو که کوناتسو-چان هم ‫سنپای رو دوست داره...
‫چی شده، ساچان؟
‫ماکو-چانو دوست داری؟
‫بله!‌ دوست دارم!
‫از کجا فهمیدی؟
‫تابلو ـه.
‫ذهن خونی!
‫خیلی خب.
‫وقت شام پختنه.
‫اینجوری می‌پیچینشون!
‫بله قربان!
‫هاپو! جیک‌جیک!
‫چه اشکال خاصی، ماکوتو.
‫نگران نباشین!
‫هر گیوزایی که سنپای ‫درست کرده باشه رو من می‌خورم!
‫مرسی.
‫آه، آئوی-سان.
‫رو گونه‌ت آرد مونده.
‫ببخشید! غیر ارادی بود.
‫نه، نه.
‫امشب این سمت صورتمو نمی‌شورم.
‫بشورش.
‫اصلا چطور آرد خورد اونجا؟
‫سوال خوبیه.
‫برو بشورش دیگه.
‫باشه.
‫به نظرت ساچان واقعا ‫ماکو-چانو دوست داره؟
‫آره خب معلومه که داره.
‫خودش اینطور گفت.
‫به نظرم اگه واقعا دوستش داشت،
‫نمی‌تونست اینقدر راحت بگه.
‫اصلا شبیه تو نیست رفتارش.
‫آره. نیست.
‫وایسا! ای پدسـ-!
‫اونجور نیست!
‫وقت حمومه. وقت حمومه.
‫بـ- ببخشید!
‫نه، دست شما درد نکونه!
‫آ- آئوی-سان!
‫حالت خوبه؟
‫سنپای، می‌تونم یکم بهت نزدیک‌تر بشم؟
‫عه... آئوی-سان!
‫هی،‌اتفاقی افتاد؟
‫استاد!
‫بازم خون دماغ شدی؟!
‫وقتی می‌ری حموم مراقب باشیا.
‫بله قربان!
‫مرسی.
‫بیا بریم، ماکوتو.
‫باشه.
‫ماکوتو، موهاتو کامل خشک کنیا.
‫مرسی، ریوجی.
‫پیو!
‫تاپ، تاپ، تاپ
‫پیو
‫تاپ چاکا، تاپ چاکا
‫تاپ چاکا، تاپ چاکا، تاپ چاکا.
‫خب، شب‌بخیر.
‫شب‌بخیر!
‫لرز لرز
‫باشه، ولی کوناتسو-چان ‫بهترین داستانای ترسناکو داره!
‫چی شده؟
‫خوبی، ماکوتو؟
‫تقصیر توـه، ریوجی.
‫ترس و لرز
‫چون گفتی ترسناک نیست، ‫نشستم گوش کردم!
‫سنپای، انگول انگول.
‫ببخشید گولت زدم.
‫انگول
‫چی شده؟
‫بیداری؟!
‫بذار حدس بزنم، چون از ‫روح می‌ترسی خوابت نمی‌بره؟
‫اشتباه... که نیست.
‫تا وقتی کسی نزدیکم نباشه، ترسناکه.
‫در ضمن، همه‌ش به خاطر اینه که جلوشو نگرفتی.
‫می‌دونی که با چیزای ترسناک اوکی نیستم.
‫چرا نمی‌ری به آئوی بچسبی؟
‫خوشحالش می‌کنه ها.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫درست نیست، آخه... اون دختره.
‫درسته اینم.
‫دیدن بیدار شدن سنپای عالیه!
‫کوناتسو-چان کجاست؟
‫بیرون رفت.
‫ها؟
‫استاد، عینکتو نزدی.
‫آره، لنزامو گذاشتم.
‫ابتدایی که بودیم عینک نمی‌زدی.
‫راهنمایی چشمات ضعیف شدن؟
‫آره.
‫آلبوم عکس داری؟
‫دوست دارم جوونیای استادمو ببینم!
‫آه، نکنه اون...
‫یه عکس خونوادگیه؟!
‫هی، نکن!
‫پس استاد قدیما این شکلی بوده.
‫استاد، خیلی زحمت کشیدیا.
‫ای تخم...
‫بیا زودتر صبحونه بخوریم و درس بخونیم!
‫ها؟ آئوی-سان، تنهایی با ‫مامانبزرگت زندگی می‌کنی؟
‫درسته.
‫پدرم همیشه خارج از کشور ‫مسافرت تحقیقاتیه.
‫نمی‌دونستم.
‫سخت به نظر میاد.
‫نه، اونقدرم نه!
‫توی لاین باهم صحبت می‌کنیم.
‫و مامانم...
‫خب، بابت اردو مطالعاتی ممنونم!
‫امتحانای جبرانیمو می‌ترکونم.
‫فردا مدرسه می‌بینمتون!
‫مواظب خودت باش!
‫مرور کنیا!
‫برای سیگنال فشار دهید
‫می‌گم.
‫راجع به آئوی...
‫آره؟
‫به نظرت واقعا ساچان ‫ماکو-چان رو دوست داره؟
‫ازش اینو بپرسم که چی؟
‫ریوجی؟
‫آه، خب، داشتم فکر می‌کردم که ‫امتحان جبرانیاش خوب پیش می‌ره یا نه.
‫مطمئنم خوب پیش می‌ره.
‫اگه واقعا دوستش نداشت،
‫بهش نمیگفت که دوستش داره.
‫خجالت نمی‌کشی اصلا؟
‫ها؟
‫مامانبزرگ! من اومدم!
‫خوش برگشتی! اردو مطالعاتیتون با ‫ماکوتو-سنپای خوش گذشت؟
‫صدالبته!
‫سنپای فرد خاص منه خب.
‫خب، استادم اونجا بود حالا.
‫یاعلی...
‫کش موـت داره پاره میشه.
‫ای وای. اینو پدربزرگت بهم داده بود.
‫از قدیم می‌پوشیش.
‫یه چیز خاصی که از یه فرد خاص گرفتم.
‫همونطور که ماکوتو-سنپای فرد خاص توـه.
‫درسته...
‫نگران نباش.
‫یکی از همین روزا ماکوتو-سنپای ‫به خوبیات پی می‌بره.
‫آره!
‫من خودم می‌کشونمش به خودم.
‫خب، می‌رم حموم!
‫قرارت با بابابزرگ خوش بگذره!
‫باشه، حتما.
‫چقدر انرژی داره این بچه.
‫عزیزم.
‫خیلی خوشحالم که ساکی هم ‫فرد خاصشو پیدا کرده.
‫به نظر میاد که زیادی نگران بودم.
‫از اونجایی که از چیزی بدش نمیاد.
‫می‌ترسیدم چیزیم خیلی دوست نداشته باشه.
‫ساکی واقعا خوب بزرگ شده.
‫با اینکه باباش خیلی ‫مشغول تحقیقاتشه که بیاد خونه...
‫و مامانم نداره،
‫ولی دائم داره رشد می‌کنه.
‫سنپای و استاد خیلی از سوغات حوششون اومد! ‫خوشحالم که اونارو انتخاب کردم! ‫ ‫آه، راستی. با سنپای و استاد می‌رم خرید! ‫ظاهرا مدرسه‌مون جشن سالگرد داره. ‫نمی‌دونستم. ‫چی باید بپوشم. ‫نظر تو چیه؟ ‫ ‫ امروز با سنپای و استاد رفتیم آکواریوم! ‫توی نمایش دلفینا همه‌ش آب داشت ‫اینور و اونور می‌پاچید! ‫سنپای برگشتنی یه بند وال بهم داد. ‫دفعه‌ی بعدی که اومدی خونه بهت نشون می‌دم.
‫خاص...
‫خاص، ها...؟
‫فکر می‌کردم بالاخره ‫فرد خاصمو پیدا کردم...
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس چرا قلبم تند تند نمی‌زنه؟
‫ماکوتو-سنپای رو دوست دارم.