..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
« سارقان زمان » « فصل ۱، قسمت ۷ »
‫با صورت اومدم زمین.
‫من خوبم. وحشت نکنین. حالم خوبه.
‫- همه موفق شدن؟ ‫- آره.
‫آره خوبه!
‫نه آلتو هم همینطور. آره.
‫با صورت اومدم زمین. ‫من صورتم رو واسه روی صحنه لازم دارم.
‫آره البته. کجاییم؟
‫از یخ‌ها معلومه عصر یخبندانه.
‫سرده. ‫یخبندونه.
‫کوین مطمئنی می‌خوای والدینت رو نجات بدی
‫حتی با این که از اینجور موقعیتای یخبندون هم ‫پیش میاد؟
‫آره.
‫دوستشون داشتی نه؟ دوستشون داشتی؟
‫آره. می‌دونم شاید ظاهراً عالی نبودن ‫اما گاهی وقتا می‌تونن باشن.
‫مثلاً گاهی وقتا تو روز تولدت.
‫می‌تونستی هر کاری دلت می‌خواد بکنی.
‫مثلاً اونا...
‫نه نه. ادامه بده.
‫خب مثلاً می‌ذاشتن برم «وودهنج».
‫می‌دونم شاید از این کار لذت نبردن ‫اما گذاشتن برم.
‫درسته.
‫آدم احساس می‌کرد مهم‌ترین آدم دنیاست.
‫چه عالی. تموم شد؟
‫نمی‌خوام وسط حرفات بپرم. ‫فقط این که...
‫از جاتون تکون نخورید شاید ما رو نبینه.
‫وای نه. می‌خواد اون «کردگردن» رو بخوره.
‫سکوت.
‫توجهش رو جلب نکنید.
‫آهای.
‫غذا می‌خوای گنده بک دندون‌دار کثیف؟
‫- بیتلیگ! ‫- چیه؟
‫اینجا رو نگاه کن!
‫بیتلیگ، توصیه‌ی جمله‌ی قبلم رو یادته؟
‫بهش فکر نکردم.
‫می‌خوام از این فرصت استفاده کنم
‫و عذرخواهی کنم ‫که جون همه‌تونو به خطر انداختم.
‫پس نگران نباشید همه‌ش تقصیر منه.
‫باشه خیلی خب. ‫همه‌ی گنجینه‌های دزدی رو پرت کنید سمتش.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. آره.
‫- خیلی خب. ‫- خطا رفت.
‫نخورد. نخورد.
‫تموم شد. همینا رو داشتیم.
‫- به این زودی؟ ‫- این خوشبوکننده‌ها رو دارم.
‫- خوشبوکننده‌ دهان پرت کنم؟ ‫- آره.
‫می‌ترسم.
‫محض رضای...
‫- زدمش! ‫- آره!
‫حال کردی؟!
‫داره منو نگاه می‌کنه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫کاملاً.
‫بترسونیدش. فراریش بدید.
‫- بترسونیمش؟ ‫- برو گم شو!
‫باهمدیگه یه شکارچی بزرگتر می‌شیم.
‫یالا. همه باهم. گم شو!
‫گم شو!
‫- گم شو! ‫- جواب داد!
‫- آره! ‫- آره!
‫- قدرت بازیگری! ‫- آره!
‫آره!
‫فرار کنید! فرار کنید!
‫اونجا! اون پشت! سریع!
‫زود باشید!
‫خیلی خب. اینجا چیزیمون نمی‌شه.
‫ماموت.
‫کوین!
‫سفرون؟
‫بالاخره پیدات کردم کوین. ‫بالاخره پیدات کردم.
‫- کوین؟ ‫- داداش کوین؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫آره. ایول.
‫سفرون، چه جوری... چی... کی...
‫چی... چرا سوار یه ماموت شدی؟
‫چی؟
‫دیرینه‌شناس‌ها می‌گن هیچ شواهدی ‫مبنی بر سوار شدن انسان‌ها روی ماموت‌ها نیست.
‫خب به همون دیرینه‌شناس‌‌ها بگو ‫یه بار سوار شن
‫چون من سوار یه ماماوت کوفتی‌ام، مگه نه؟
‫کوین، ما خانواده‌ت رو پیدا کردیم.
‫- کمکم کن. مرسی. ‫- اون... نه.
‫از دیدنت خوشحالم. ‫دنبالت می‌گشتیم.
‫- اونا... ‫- همه‌تون شبیه همین.
‫غارنشین‌ها قبلاً به من حمله کردن.
‫اونا... خانواده‌شن.
‫- ببخشید. جسارت کردم. ‫- لعنتی.
‫رفتی با کیا؟
‫فقط این خواهر کوچیکه‌مه.
‫- تو یه خواهر داری؟ ‫- همون رو مخه؟
‫- آهای! ‫- من هیچ‌وقت اینو نگفتم.
‫من هیچ‌وقت اینو نگفتم.
‫نه منظورم اینه اونی که رومخه خواهرته؟
‫به من می‌توپی؟ ‫- نه نمی‌‌توپم. ‫- به اون می‌توپی؟
‫- نه.
‫- می‌خوای حمله کنی رفیق؟ ‫- بس کنید. نه.
‫- نه. ‫- ویجیت.
‫- چیه؟ خودشون شروع کردن. ‫- فقط تسلیم شو.
‫آره. به حرف رفیقت گوش کن.
‫- تسلیم شو! ‫- تسلیم شو رفیق.
‫- یالا تسلیم شو. ‫- تسلیم شو رفیق.
‫- کوین؟ ‫- کوین؟
‫- غش کرد. ‫- حالش خوبه.
‫به هوش اومدی داداش؟
‫آره.
‫خیلی خب، معرفی می‌کنم.
‫اینا فازا و هاولر هستن.
‫در اصل مراقب من بودن.
‫در واقع والدین غارنشینم بودن. ‫سلام.
‫اونا هم توث توث و میتگرل هستن.
‫می‌خوای این آدما جورواجوری ‫که باهاشونی رو بهم معرفی کنی؟
‫بدم نمیاد.
‫به خودشون می‌گن «سارقان زمان».
‫بیشتر جورواجورهای زمانن.
‫- سلام! ‫- آره سلام.
‫چه دختریه. ‫چه جوری اومدی اینجا؟
‫با ماموت. ‫معلومه دیگه کوین.
‫- عجب خنگیه. ‫- عجب خنگیه.
‫میتگرل، توث توث خفه شین. ‫اون داداشمه.
‫شرمنده. هه هه.
‫منظورم سفر تو زمانه.
‫رفتم اتاق جادوییت رو گشتم.
‫بعدش از بقیه پرسیدم ‫این بچه‌مثبت رو ندیدین؟ و اونا گفتن...
‫«چرا، با یه مشت آدم عجیب غریب ‫اون طرفی رفت.» معلومه خب شماها رو می‌گفت.
‫وای نه.
‫همون کرگدن پشمالوئه‌ست. ‫پاش شکسته.
‫نمی‌تونیم کمکش کنیم؟
‫باشه ولی نمی‌تونیم نگهش داریم. ‫حیوون خونگی ممنوع. زیادی بزرگه.
‫من بهشون می‌گم تک‌شاخ‌های کرگدنی.
‫اما تکشاخ نیست نه؟ ‫دو تا شاخ داره.
‫خب پس یه دوشاخ لعنتیه.
‫نه نیست.
‫- چرا هست. ‫- نه نیست.
‫من اینجا زندگی می‌کردم. عادی رفتار کن.
‫خوبی بیزا؟
‫چه خبر ایگی؟ شینا؟
‫سف.
‫همینجا منتظر بمون مامبو ۲. بمون.
‫من بلد نیستم چه جوری... سف.
‫«دادبزن»، شمارش چطور پیش می‌ره؟
‫یک دو سه!
‫ایول بهت رفیق.
‫سلام گرانت.
‫این داداشمه.
‫سلام گرانت.
‫نه. گرانت. ‫چون اون اینجوری سلام می‌کنه.
‫نئاندرتال‌ها اینجوری با آدما سلام می‌کنن؟
‫۱۳ ساله‌ها اینجوری به آدما سلام می‌کنن.
‫نژادپرست.
‫تو این همه چیزو از کجا می‌دونی؟
‫چه جوری می‌تونی بدون مترجم ‫باهاشون حرف بزنی؟
‫چه جوری یاد گرفتی ماموت‌سواری کنی؟
‫و نیزه پرتاب کنی؟
‫و چرا همه مثل تو حرف می‌زنن؟
‫یاد گرفتم و یه چیزایی بهشون یاد دادم.
‫اما خیلی وقت نیست که اینجایی.
‫من خیلی وقته اینجام کِو.
‫نزدیک سه ساله اینجام.
‫چی؟
‫سی و دو ماهه اینجام. ‫هر روز رو علامت زدم.
‫اثر دستم رو انداختم.
‫عالیه، «دادبزن».
‫آره.
‫این دایره‌های کوچولوی قرمز برای چیه؟
‫اونا تولدهامن.
‫من توی تولدهات نبودم؟
‫اشکال نداره.
‫وای خدای من.
‫این یعنی حالا از تو بزرگترم.
‫سف باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫من بزرگترم.
‫این یعنی هر وقت دلم بخواد ‫می‌تونم بهت بگم خفه شو.
‫همینجوریش هم هر روز می‌گی.
‫این یعنی وقتی مامان و بابا اینجا نیستن ‫من رئیسم.
‫سف، مامان و بابا...
‫من ازت بلندترم.
‫- سف... ‫- بذار از این لحظه استفاده کنم کوین!
‫- باشه. ‫- من بزرگترم. من بالاترم.
‫من بزرگترم و بهترینم.
‫خودت هم می‌تونستی این رو بکشی.
‫پنه‌لوپه، من نمی‌تونستم ببینم ‫چون اشک توی چشمام یخ بسته بود.
‫من توی همه جا از تو برترم.
‫خواهر رومخت چطوره کوین؟
‫تا حالا انقدر خوشحال ندیده بودمش.
‫پس اینجا آشپزی می‌کنین؟ ‫و رژیم غذایی دیرینه دارین؟
‫- چی؟ ‫- تو چی؟
‫من عاشق این آدمام.
‫می‌خوام تئاتر یادشون بدم.
‫همه چی مرتبه.
‫حالا پیش بیتلیگی.
‫- حالا بخوریمش آره؟ ‫- نه.
‫الان بخوریمش؟
‫نه قرار نیست بخوریمش.
‫قراره نجاتش بدیم.
‫که الان بخوریمش؟
‫نه نه نه نه. ‫فقط نجاتش بدیم تا زندگیشو بکنه.
‫و آینده داشته باشه.
‫- بعداً دیگه؟ ‫- آینده.
‫من همه جا برترم.
‫حالا رومخ‌ترین عضو خانواده‌تون کیه؟
‫- همه جا برترم. ‫- یه مرز باریک داره نه؟
‫بین شما دو تا یه مرز باریکه.
‫برترم. به چی نگاه می‌کنی؟ ‫برو پی کارت.
‫خودت برو پی کارتت. کارت.
‫نه جنابعالی بار و بندیلت رو جمع کن ‫و برو پی کارت.
‫برو پی کارت.
‫اون اینجا می‌مونه نه؟
‫باید رئیس رو ببینیم.
‫اون یه جورایی راس قدرته. ‫مثل نخست‌وزیر غارنشین‌ها می‌مونه.
‫خوبی سف؟ ‫آره. تو چی؟
‫این همون داداشمه که بهتون می‌گفتم.
‫کوین؟
‫آره.
‫من اون مدلی حرف نمی‌زنم. ‫نمی‌دونم چرا بقیه اینجوری فکر می‌کنن.
‫خب من که...
‫مگه نه؟
‫- هه هه. ‫- هه هه. آره.
‫تو به همه‌‌ی آدمای اینجا ‫گفتی من حوصله‌سربرم؟
‫حداقل درموردت حرف زدم.
‫و این یه گروه آدم جورواجوره ‫که باهاشون سفر می‌کنه.
‫- جورواجور؟ ‫- آره، ما رو می‌گه.
‫سف، تو آدمای جورواجور رو آوردی اینجا؟
‫- آره؟ ‫- آره. شرمنده.
‫ما دختره رو با خودمون می‌بریم.
‫- سف رو می‌برین؟ ‫- مطمئنم یه نفس راحت می‌کشین.
‫نه. خنده‌دار نبود. سف حالا با ماست. ‫مگه نه؟ درسته؟
‫اون خواهر منه.
‫خواهر منه. خواهر منه. خواهر منه.
‫من باید برم والدینم رو ببینم.
‫ما به سف احتیاج داریم. ‫اون یه اسطوره‌ی تمام‌عیاره، مگه نه؟
‫سف اسطوره.
‫- سف اسطوره‌ست. ‫- اسطوره‌ی تمام‌عیار. آره.
‫من یه اسطوره‌ی تمام‌عیارم مگه نه؟ ‫همونطور که می‌بینی.
‫از چه لحاظ؟
‫مثلاً از همه لحاظ.
‫خیلی شوخم. ‫به اونا هم شوخی کردن یاد دادم.
‫صندلی رو اختراع کردم.
‫ببین. صندلی خفنیه نه؟ ‫روش جمجمه هست.
‫«ف ی ب ز م»
‫فقط یه بار زندگی می‌کنی.
‫فیبزم.
‫- فیبزم. ‫- فیبزم ‫فیبزم.
‫یه جور نمایشه. ‫داره میاد سراغت.
‫ترسناکه.
‫اون باحاله بابا.
‫- چالش پذیرفته شد. ‫- چی؟
‫نه نه من...
‫«دن»، همین کارو کردی.
‫می‌گه راستش رو بخوای این کارو کردی.
‫نه نه. من فکر کردم دارم سلام می‌دم.
‫اون فکر می‌کنه تو قدرتش رو ‫تهدید می‌کنی چون یه رهبری.
‫چیز مهمیه. ‫یه جورهایی مثل پدرسالاری و ایناست.
‫آره آره. ولی من رهبر نیستم.
‫آره اما هستی. ‫- نه. ‫- اما هستی.
‫آره فهمیدم چی گفت.
‫اما ببین، ما رای می‌دیم.
‫تو هستی چون روالش همینه.
‫و تو رهبری. مگه نه؟
‫من رهبر نیستم.
‫- تو رهبری مگه نه؟ هستی. ‫- نه اماووو
‫اون ازت خوشش نمیاد. ‫خودم می‌فهمم.
‫آره تو رهبری.
‫- خیلی خب آره. ‫- بس کن.
‫- تموم نشده نه؟ ‫- باشه.
‫دیگه باید بریم.
‫- فعلاً. ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫تموم نشده!
‫دوشاخ، حالا می‌خوایم پات رو ‫جا بندازیم واسه همین یه کوچولو درد داره.
‫هر چی که لازم دارم اینجاست.
‫پس تو فقط استراحت کن. ‫هیچ جای ترسی نیست.
‫آماده‌ای؟
‫آماده نیستی؟ باشه.
‫آره من آماده بودم ‫ولی اگه تو نیستی اشکال نداره.
‫می‌تونیم بذاریم واسه بعد.
‫آره بعداً انجامش می‌‌دیم ‫وقتی که آمادگیشو داشت تا...
‫- حالا بخوریمش. ‫- نه.
‫الان چی؟
‫نمی‌خوریمش. ‫- نه. ‫- به به.
‫برید لطفاً.
‫اسکل.
‫- ساسکواچ. ‫- سفرون. ‫درسته آره.
‫اون رئیسه... منظورش از چالش چی بود؟
‫نگران نباش.
‫- احتمالاً یه جنگ فیزیکی بود. ‫- چی؟
‫چون تو سعی داری منو ببری.
‫- شاید کتک‌کاری با مشت. جنگیدن با یه حیوون. ‫- چی؟
‫پرت شدن توی یه دریاچه‌ی سرد و یخ.
‫چی؟
‫ببینیم چه قدر تحمل چماق داری.
‫چی... نه. فکر کنم باید بریم.
‫- موافقم. ‫- اون بیرون شب می‌میرین.
‫نه. اونجا زنده نمی‌مونیم.
‫باهاش موافقم.
‫به هر حال به اینا نیاز دارین ‫چون شب سرد می‌شه.
‫شب؟ همیشه سرده دیگه.
‫آره. عصر یخبندانه ها ‫عصر گرم که نیست.
‫وای این معرکه‌ست.
‫بوی گند می‌دن.
‫تو مشکلت چیه؟
‫اون ازت خوشش نمیاد چون نمی‌شناستت.
‫آره از اون هم خوشم نمیاد چون می‌شناسمش.
‫این چیه؟
‫برای اینه که گرم بمونی.
‫تا گرم بمونم؟
‫شرمنده.
‫ولی من مشغول مراقبت از تکشاخِ دوشاخ بودم.
‫اون تکشاخ نیست.
‫برای ما هست.
‫برای ما هست کوین. اسرارآمیزه.
‫- نیست. نیست. نیست. ‫- خفه شو. خفه شو. خفه شو.
‫- سف. ‫- کوین خفه شو!
‫از پرتگاه پرتش کنین.
‫نه.
‫اما مرسی هاولر.
‫نه. نه اون داغه. یادته؟ داغه.
‫- سوزانه. ‫- آره مگه نه؟
‫آره همینطوره.
‫- الان بهت گفتم بهش دست نزن. ‫- شرمنده.
‫همه چی درست می‌شه.
‫پات رو خوب می‌کنیم.
‫و تو دوباره راه می‌ری. آره.
‫سوزان رو از دست دادیم. ‫جودی رو از دست دادیم.
‫اما تو رو از دست نمی‌دیم رفیق.
‫سف باید یه چیزی رو بهت بگم.
‫گفتنش سخته اما...
‫صبر کن.
‫بزرگ قبیله اینجاست.
‫- ای وای. این یاروئه. ‫- پنه‌لوپه.
‫همون که تو غار بود.
‫آره شناختمش.
‫واقعاً زل زده بهت.
‫نمی‌دونم چی کار کردم.
‫تو کاری نکردی پنه‌لوپه.
‫مرسی.
‫فقط یه انرژی عجیبی به آدما ‫و حیوون‌ها می‌دی.
‫این دیگه یعنی چی؟
‫ببین الان واقعاً زل زده بهت.
‫چی؟
‫داری منو مسخره می‌کنی؟
‫- ببخشید؟ ‫- منو مسخره می‌کنی؟
‫یعنی چی؟> ‫فکر می‌کنه داری مسخره‌ش می‌کنی.
‫یعنی چی؟
‫فکر کنم منظورش اینه که تو ‫مسخره‌ش کردی.‌
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی دست انداختیش.
‫منو مسخره می‌کنی مگه نه؟
‫- منو مسخره می‌کنی؟ ‫- نمی‌کنم. خیر. نه.
‫- آره! ‫- نه واقعاً. چه وضع ناجوری.
‫چه جوری ازش خلاص شم؟
‫سف. باید یه چیز مهم بهت بگم.
‫نه. من مسخره نمی‌کنم.
‫- چی رو از دست دادم؟ ‫- می‌شه خصوصی حرف بزنیم؟
‫- آره. ‫- کوین منو تنها نذار...
‫آهان می‌خوای... باشه.
‫سف، درمورد مامان و باباست.
‫دلم براشون تنگ شده. تو هم؟
‫خب واسه تو مدت زیادی نگذشته ‫پس اونقدر شدید نیست.
‫اما هنوزم دلتنگشونی دیگه؟
‫اون چیه؟
‫اونائن. اینا مامان و بابائن.
‫شبیه چند تیکه زغاله.
‫- آره می‌دونم خیلی فاجعه‌ست. ‫- خیلی فاجعه‌ست؟
‫چه بلایی سرشون اومد؟
‫یه شیطان اونا رو به زغال‌سنگ تبدیل کرد.
‫یه شیطان؟ چی؟
‫تقصیر توئه؟
‫واسه منم سواله.
‫اونا مردن؟
‫آره.
‫اما یه نقشه داریم که می‌تونیم ‫باهاش توی زمان سفر کنیم.
‫فکر می‌کنیم اگه پورتال مناسب رو ‫پیدا کنیم می‌تونیم...
‫این شیطان رو پیدا می‌کنین ‫و با زانو می‌زنین توی بیضه‌هاش؟
‫اون دختره. جنسیت‌زده.
‫نه ما می‌تونیم مانع این اتفاق بشیم.
‫اون زنیکه شیطان چشمای نارنجی براق ‫و موهای شلخته داره؟
‫تو دیدیش؟ توی خونه‌مون؟
‫نه. اون زنیکه‌ی عجیب و غریب ‫توی جنگل تعقیبم کرد.
‫حالمو بهم زد.
‫- خیلی پتیاره‌ست. ‫- خودشه.
‫اگه الان میومد سراغم ‫دمار از روزگارش درمی‌آوردم.
‫اون قدرتمنده.
‫یه نیزه برمی‌داشتم و بعد رفیقام ‫کاگاه و میتگرل و اسکارلت رو صدا می‌زدم.
‫اونا دوستای مدرسه‌من. ‫بعد می‌دم می‌ترکوندمش. می‌بستمش.
‫اون یه شیطانه سف.
‫از وقتی اون اتفاق افتاده ‫در تلاشم برم پیش مامان و بابا.
‫و نمی‌دونم چه جوری.
‫نمی‌دونم کجا برم.
‫نمی‌دونم کی برم.
‫حتی نمی‌دونم ممکنه یا نه.
‫تقریباً تسلیم شدم.
‫خب منم تسلیم شدم کوین.
‫نمی‌تونستم راه خروج از اینجا رو پیدا کنم.
‫گشتم و گشتم و گشتم و جا زدم.
‫باید روی بقا تمرکز می‌کردم.
‫حالا همدیگه رو پیدا کردیم.
‫و باهمدیگه این کارو می‌کنیم درسته؟
‫آره. ‫- آره؟ ‫- آره.
‫و تسلیم نمی‌شیم.
‫رفقای حقه‌بازت رو می‌بینی؟
‫شاید اینجوری.
‫یا شاید اینجوری.
‫من بانو کاپولتم. «به رخت خوابتان بروید ‫ و هر چقدر می‌خواهید بیارامید.»
‫و حالا ژولیت می‌شم. ‫نگران نباش میتگرل. تو روز جای تو می‌شم.
‫اونا شبیه آدم‌‌دزدهایین که ‫لباس‌ بازیگرهای سیرک مناطق محروم رو پوشیدن.
‫اما تا وقتی که اون تک‌شاخ ‫دوباره راه نرفته، اون تسلیم نمی‌شه.
‫اون هم تا وقتی که به غارنشین‌ها ‫بازیگری یاد نداده تسلیم نمی‌شه.
‫و نمی‌دونم اونا اونجا می‌خوان چی کار کنن.
‫تو قشنگ داشتی منو مسخره می‌کردی مگه نه؟
‫اما اونا نمی‌تونن جا بزنن.
‫ما هم نمی‌تونیم.
‫فردا راه میفتیم می‌ریم پورتال رو پیدا کنیم.
‫و مامان و بابامونو نجات می‌دیم.
‫- آره. ‫- آره.
‫ما تسلیم نمی‌شیم.
‫درست مثل رفیق‌های تو.
‫نمی‌تونم این کارو بکنم. ‫روش درمانی‌ دیگه‌ای ندارم.
‫من تسلیم می‌شم دوشاخ. تسلیم می‌شم.
‫- من زنده‌م متوجهین؟ ‫- تو مردی.
‫نه جولیت توی نمایشنامه مرده ‫اما من در واقع زنده‌م. این بازیگریه.
‫- تو مردی! ‫- همین. متوجه نیستین.
‫- تو مردی! ‫- قرار نیست بفهمین... بیخیال. نخواستم.
‫- تسلیم. ‫- منو مسخره می‌کنی آره؟
‫- شیفون. ‫- کاملاً داری مسخره‌م می‌کنی.
‫- وای نه. دوباره گیر داد به رفیقت. ‫- منو مسخره می‌کنی آره؟
‫اونو به چالش بکش.
‫نه!
‫پنه‌پوله باید یه چالش انتخاب کنه ‫تا بتونه سف رو ببره. مگه نه؟
‫انتخاب کن خب؟
‫باید یه چالش انتخاب کنی.
‫وگرنه نمی‌تونم باهاتون بیام.
‫پس یا باید با کاگا دست به یقه بشی...
‫و ناخون‌های محکمی داره.
‫احتمالاً کارتو می‌سازه.
‫کارتو می‌سازه مگه نه؟
‫- کاگا! ‫- خب؟
‫یا باید قدم‌روی ترس بری.
‫خیلی خب. قدم‌روی مرگ چیه؟
‫ترسناک به نظر میاد.
‫باید تنهایی تا اون سنگه پیاده بری و برگردی.
‫چه خطراتی داره؟
‫همین امروز یه بسته خوشبوکننده‌ی دهان
‫به سمت یه شیر غارزی پرت کردم ‫و گنونم هنوز همون دور و برها باشه.
‫- برو. ‫- برو.
‫- آره باشه. ‫- برو. راه بیفت. ‫حرکت کن.
‫راستش خیلی تاریکه.
‫خب این کار خیلی خاصی نمی‌کنه نه؟
‫زنده می‌مونه؟
‫بستگی داره خوب بلد باشه ‫با حیوون‌ها بجنگه یا نه.
‫سردمه ویجیت.
‫دارم یخ می‌‌زنم رفیق.
‫آره منم دارم یخ می‌زنم بیتلیگ.
‫این خز سایز من نیست نه؟
‫نه نیست.
‫گوش کن...
‫یه راهی هست که خز بیشتری گیرمون بیاد.
‫- واقعاً؟ چه جوری؟ ‫- آره.
‫نه.
‫فکر کردی می‌تونی منو بترسونی. ‫من یه نئاندرتال واقعیم.
‫واسه من غرش کنی واسه‌ت غرش می‌کنم.
‫صدای من بود مگه نه؟
‫من کجام؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی خب.
‫رد پا. اونجا و اونجا.
‫گل گفتی که من یه رهبرم.
‫خیلی خب اون برفه. ‫چیزی نیست.
‫می‌بینی؟ از قدم‌روی ترس ابایی ندارم.
‫من توفان آتشم.
‫من ترس حالیم نیست.
‫خب گمونم این ترسه.
‫نه نمی‌تونم. من عاشق اون «کردگردنم».
‫می‌دونم رفیق.
‫آخه من چشماش رو دیدم ویجیت.
‫دوستش دارم. نمی‌تونم.
‫یا اون حیوون زنده می‌مونه یا ما.
‫اینا مردها و زن‌های پشمالو و قویِ کوهستانن.
‫من برای این شرایط ساخته نشدم.
‫آلتو رو ببین.
‫فکر کنم داره می‌ره بیرون.
‫ویجیت، کجا داره می‌ره؟
‫مجبورم نکن بگم.
‫- دوباره یه نگاه میندازم. ‫- آره.
‫اونجاست.
‫خیلی خب.
‫چشمان مرگ.
‫داره منو نگاه می‌کنه.
‫واقعاً متاسفم...
‫که اون بسته‌ی خوشبوکننده‌ی دهان رو...
‫پرت کردم تو سرت.
‫واقعاً متاسفم.
‫لطفاً منو ببخش.
‫من فقط... اشکال نداره اگه من...
‫من می‌خوام...
‫خوبه. تموم شد. خداحافظ.
‫چشمان مرگ. چشمان مرگ.
‫چشمان مرگ.
‫چشمان مرگ. چشمان مرگ.
‫چشمان مرگ.
‫نتونستی نه؟
‫نه.
‫خیلی خب، وقت رفتنه ناشی‌ها.
‫نه... ما سارقان زمانیم.
‫بریم تو کارش.
‫من جلوتر می‌رم چون بزرگترم.
‫من زودتر به دنیا اومدم. ‫من بزرگترم.
‫- سن به این بستگی داره که کی زودتر به دنیا اومده. ‫- خدای من کوین...
‫- پس اگه من باشم، من بزرگترم. ‫- من سه ساله اینجام.
‫- آره ولی الان گذشته‌ست. ‫- نزدیک ۱۳ سالمه.
‫- ۱۱ سالته. ‫- الان گذشته‌ست.
‫- من نزدیک ۱۳ سالمه. ‫- این خط زمانی عادی نیست.
‫من جلوتر می‌رم تا از همه محافظت کنم.
‫خوبه. گربه بزرگ‌ها یا جلوتر از همه می‌رن ‫ یا عقب‌تر.
‫آره. خب راستش گمونم من وسط می‌رم
‫تا به همه جای گروه دید داشته باشم.
‫من برای پنوپه احترام قائلم مگه نه؟
‫اون می‌گه برات احترام قائله چون تا حالا ‫هیچکس تا سنگ نرفته بود برگرده.
‫- اونا می‌ترسن. ‫- اسطوره.
‫اوه مرسی.
‫می‌خواین برین؟ ‫نه نه.
‫- داشتم شوخی می‌کردم. هه هه. ‫- هه هه.
‫چه بامزه.
‫- زن من شو. ‫- چی؟
‫من و تو می‌تونیم باهمدیگه ‫اینجا رو اداره کنیم.
‫اون بهت علاقه داره. ‫تو هم علاقه داری؟
‫خب من یه نفر دیگه رو دارم.
‫- فهمیدم. ‫- نامزد دارم.
‫مزدا؟
‫تو که نمی‌دونی اون کجاست ‫پس در واقع می‌تونی...
‫اما من نامزد دارم. ‫که یعنی غیرقابل‌دسترسی‌ام.
‫حسودیم شد.
‫واقعاً حسودیم شد. آره.
‫- الان می‌رین؟ ‫- باید خانواده‌مون رو نجات بدیم.
‫آره ما هم خانواده‌ایم مگه نه؟ ‫اون‌یکی خانواده‌م.
‫می‌خوایم ببینیم می‌تونیم والدینمون رو ‫نجات بدیم یا نه.
‫چی شده؟
‫خب اونا مردن.
‫- مردن؟ ‫- آره.
‫اما می‌خوایم ببینیم می‌شه دوباره ‫زنده‌شون کنیم یا نه.
‫زنده‌؟ دوباره؟
‫اما «فیبزم». ‫(فقط یک بار زندگی می‌کنیم.)
‫فیبزم.
‫شاید بیشتر از یه بار می‌شه زندگی کرد. ‫شاید «فدزم» ‫(فقط دوبار زندگی می‌کنیم.)
‫فدزم.
‫اون مرده.
‫نه. من زنده‌م. مرسی.
‫اون بازی بود. ‫تو مردی.
‫- بازی بود. ‫- دلم واسه این غارنشین‌ها تنگ می‌شه.
‫می‌دونی چه حسیه باهوشِ جمع باشی؟
‫آره.
‫«کردگردن» رو نخورید.
‫- می‌خوریمش. ‫- می‌خوریم.
‫نه من برمی‌گردم.
‫نه نخورید. ما برمی‌گردیم.
‫برمی‌گردیم؟ ‫- باشه سف. ‫- باشه سف.
‫زنم می‌شی؟
‫- خیلی خب بیاید بریم. ‫- آره از این طرف.
‫- یعنی احتمالش هست پنوپه؟ ‫- بدرود!
‫اوه نه.
‫پنه‌لوپه، کی می‌تونیم برگردیم؟
‫برگردیم؟ نه چرا؟
‫- باید به «کرگردن» کمک کنیم. ‫- من باید رفقام رو ببینم.
‫- همونایی که الان دیدی؟ ‫- آره.
‫دوست دارین یه حقیقت ‫در مورد عصر یخبندان بدونید؟
‫- نخیر. ‫- نه.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.