..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫« سارقان زمان » ‫« فصل ۱، قسمت ۸ »
‫پورتال اینجا نیست
‫یا نقشه اشتباهـه یا سرزمین
‫نه، تو اشتباه می‌کنی ‫آره خب، این هم امکانش هست
‫یعنی میگی می‌تونستم از اینجا ‫برم خونه؟
‫آره خب، ‫اگه بتونم پورتال رو پیدا کنم
‫شاید یه چیزی زیرش نوشته باشه
‫وای نه. ‫این... نه.
‫نه. ‫انگار هیچ‌جا پیداش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب. ‫هرچقدر طول بکشه، منتظر می‌مونیم.
‫آدم‌ از سرمای اینجا می‌میره
‫- یا تا وقتی که سردمون بشه ‫- آره. من الان هم سردمـه
‫وقتی رسیدیم اونجا چی‌کار کنیم؟
‫خب، خیلی مهمـه که گذشته‌های خودتون رو ‫به هیچ‌وجه ملاقات نکنین
‫یعنی ممکنـه از بین بریم؟
‫یعنی از هم می‌پاشیم؟ ‫تبدیل به اتم‌هامون میشیم؟
‫نه، فقط تصوری که ‫از خودتون دارین رو خراب می‌کنـه
‫آره، من قبلاً خودم رو دیدم. ‫خیلی عجیب بود.
‫موندم این نمادها چه معنایی دارن
‫شاید جواب پشت این برگه باشه...
‫- واقعاً پورتال رو هیچ‌جا نمی‌بینم ‫- اونجاس!
‫اوناهاش
‫خب، چقدر وقت داریم تا ‫پدر مادرمون رو نجات بدیم؟
‫- کوین و ساورون عزیز ‫- سفرون
‫فقط ۳۰ دقیقه وقت داریم ‫سی دقیقه؟
‫آره، برمی‌گردیم به همون شبی که ‫تو رو دیدیم
‫فقط یه ذره زودتر
‫چی؟ همون شبی که اون اتفاق افتاد؟ ‫نمیشه بریم یه زمان دیگه؟
‫نه! فیونا و قادر مطلق ‫اون شب جفت‌شون اونجا بودن!
‫آره خب. ‫یه خطراتی هم داره.
‫- وایسا ‫- نه. وایسا! خیلی خطرناکـه!
‫مشکلی نیست سوز!
‫ای خدا، عجب دخترِ...
‫- آره اما خواهرمـه ‫- آره
‫- اوه، کوین ‫- نه کوین،‌ خطرناکـه!
‫هنوز نمی‌دونیم که اصلاً ‫می‌تونیم گذشته رو تغییر بدیم یا نه!
‫من می‌دونم
‫اینجا که خونه‌‌ی‌ ما نیست
‫تو یخچال بچه هست
‫نباید تو یخچال من بازی کنین
‫باشه
‫اینجا کجاس؟
‫دوران سفید و سیاهـه؟
‫- اینجا پارتیـه ‫- از کجا فهمیدی؟
‫تو که تاحالا پارتی نرفتی
‫- یه بار رفتم ‫- نرفتی
‫چرا رفتم،‌ تو دهه‌ی ۲۰
‫- نه، نرفتی ‫- رفتم ‫- نرفتی ‫- رفتم!
‫- نه، نرفتی! ‫- رفتم!
‫- نیم ساعت وقت داریم کوین! ‫- پس اینقدر بحث نکن!
‫باشه!
‫اینجا بینگلیـه؟
‫آره، متاسفانه
‫«چیزلی کلوز» از کدوم طرفـه؟
‫نمی‌دونم
‫میشه تو گوشیت بگردی؟
‫نه
‫یه نقطه‌ی مرکزی می‌خوایم تا ‫خودمون رو پیدا کنیم
‫توی سرددشت این کار رو می‌کردیم
‫مرکز خرید از کدوم طرفـه؟
‫از اون طرف. ‫دارین میرین خرید؟
‫می‌خوایم جلوی زغال‌سنگ شدن مامان‌بابامون ‫توسط یه شیطان رو بگیریم.
‫چه ترسناک
‫- روزه ‫- باید شب باشه
‫شاید بیشتر وقت داریم
‫نمی‌تونیم
‫- دفعه اول هم به زور زنده موندیم ‫- مجبوریم. اونا بچه‌ن
‫راستش فکر دیگه‌ای هم دارم
‫چون اصلاً دلم نمی‌خواد دوست‌دختر سابقم ‫به خاکستر تبدیلم کنـه
‫البته دوست ندارم کسی این کار رو بکنه ‫اما علی‌الخصوص اون
‫- باید بیشتر درموردش حرف بزنیم ‫- آره
‫نه! اینقدر حرف نزنین و ‫همین حالا راه بیفتین!
‫یا خدا!
‫اون‌ها آینده‌مونن؟ ‫اون خودمم.
‫چرا خیس عرقن؟ ‫قضیه‌ش طولانیـه، ‫وقت نداریم
‫من کوشم؟
‫جون بچه‌ها توی خطره
‫- گندش بزنن ‫- آره، گندش بزنن
‫خیلی می‌ترسم
‫نه، تو فوق‌العاده شجاعی! ‫مشارکت شخصیت مهمـه!
‫- وای، جداً؟ ‫- آره! لعنتی!
‫چرا من باهاتون نیستم؟
‫- مُردم؟ ‫- معلوم نیست
‫منظورت چیـه که معلوم نیست؟
‫چطوری اون پورتالی که ‫ از توش حرف می‌زنین رو باز کردم؟
‫درکت از نقشه بزرگ‌تر از چیزیـه که ‫فکر می‌کنی
‫- جداً؟ ‫- آره! زمان تا میشه!
‫فهمیدی؟
‫نه، نمی‌فهمم، نه
‫- چه اتفاقی برامون افتاده؟ ‫- منظورت چیـه که معلوم نیست؟
‫نه! اینقدر سوال نکنین! ‫همین حالا باید برین. برین!
‫- هی... وایسین! ‫- باشه بابا. آروم باش.
‫چرا جیغ کشیدن؟
‫من چرا اینقدر رئیس‌بازی در می‌آوردم؟
‫- چه بلایی سر من اومده بود؟ ‫- من چی داشتم وِر وِر می‌کردم؟
‫به‌نظرم باید از همون جایی که ‫ اومدیم، برگردیم
‫اینجا از حالت معمولیش هم ترسناک‌تره
‫همه هم لباس‌های از مُد افتاده پوشیدن
‫شاید مُد باشه، نه؟
‫راستش این روزا اصلاً از مُد خبر ندارم
‫آره، یه نگاه به خودت بنداز
‫حتی آهنگ‌هاش هم از مُد افتاده‌ن
‫مثل پلی‌لیست «مستِ شراب» مامان می‌مونـه
‫اوه اوه
‫سال ۱۹۹۶ـه
‫وای نه. ‫روزای گذشته.
‫۳۰ دقیقه قبل از مرگ مامان بابامون نیست
‫تقریباً ۳۰ سال قبلشـه
‫یعنی اون نقشه‌خونه ‫همچین اشتباهی بزرگی می‌کنـه؟
‫راستش این دقیق‌ترین‌شونـه
‫کوین، اون خونه که ‫ مردم جشن هالووین گرفته بودن
‫خونه‌ی ما بوده، ‫قبل این که واقعاً خونه‌مون باشه
‫حتماً همون خونه‌س که کوبیدن تا ‫مِلک‌مون رو بسازن
‫خیابون‌مون هنوز به وجود نیومده
‫هنوز اونجا زندگی نمی‌کنیم
‫هنوز اصلاً زنده نیستیم
‫فکر می‌کرده مامان و بابا رو می‌بینم
‫واقعاً فکر می‌کردم
‫من هم همینطور
‫می‌خواستم نجات‌شون بدم
‫اشکال نداره، ‫دوباره تلاش‌مون رو می‌کنیم
‫یه زمان دیگه برمی‌گردیم
‫می‌تونیم پیداشون کنیم ‫چی؟
‫می‌تونیم ببینیم‌شون. ‫الان که زنده‌ن.
‫هنوز ما رو به دنیا نیوردن سف. ‫نمی‌شناسن‌مون.
‫اما ما که می‌شناسیم‌شون
‫می‌دونم نمی‌دونـه من کی‌ام. ‫اما می‌خوام مامان رو بغل کنم کوین.
‫اما اگه یه اشتباهی بکنیم و ‫جلوی به‌وجود اومدن‌مون رو بگیریم چی؟
‫اگه جلوی به‌وجود اومدن‌مون رو بگیریم
‫یعنی به وجود نمیایم تا ‫جلوی به وجود‌ اومدن‌مون رو بگیریم
‫یعنی به‌وجود میایم، خب؟ ‫بهش فکر کن
‫چی؟
‫شاید نباید بهشون بگیم که ‫بچه‌های آینده‌شونیم
‫چون ممکنـه اگه ببینن خسته‌کننده‌م ‫دل‌شون بچه نخواد؟
‫می‌خوای چی بگی؟
‫«من پسر آینده‌تونم، ‫اومدم تا از دست یه شیطان نجات بدم
‫که شما رو به این زغال‌سنگ‌‌هایی که ‫تو کیفم نگه می‌دارم، تبدیل کرده
‫شما اونجایین»
‫من میرم خونه‌ی باباجون، ‫تو هم برو خونه‌ی مامان‌بزرگ و بابابزرگ.
‫باید فکر کنیم که چی بگیم
‫فکر نکن، ‫فقط انجامش بده
‫دیر کردیم. ‫خونواده‌شون روح شدن.
‫من رئیس بازی در نمیارم که، ‫میارم؟
‫اشتباه اومدیم. ‫اینجا قلعه‌ی تاریکیـه؟
‫من اومدم. ‫سالمم.
‫همونجاس
‫موفق شدم، ‫هنوز زنده‌م پنه‌لوپه
‫آره، آره، خوبـه
‫آینده‌ی من منظورش از «زمان تا میشه» ‫ چی بود؟ تا میشه که چی؟
‫بعداً‌ می‌فهمی. ‫باید نجات‌شون بدیم.
‫ببخشید
‫از چی نجات‌شون بدیم؟ ‫ما که چیزی نگفتیم
‫- من چطوری قراره شجاع شم؟ ‫- نمی‌دونم. تصورش هم سختـه
‫- وای، فیانا! ‫- برو اونور لطفاً!
‫اوه، ببخشید
‫- با یکی دیگه اشتباه‌تون گرفتم ‫- با دوست‌دختر سابقش
‫رابطه‌ی متلاطمی بود ‫مشخصـه
‫خیلی‌خب، ما بریم دیگه...
‫بابا؟
‫عکس بگیر رفیق. ‫موندگاریش بیشتره.
‫بابا
‫من مایکی‌ام ‫مایکی چی؟
‫مایکی هداک. ‫تو کی هستی؟
‫من کوین... هدوی هستم
‫هدوی؟
‫مامانت عاشقمـه
‫آره ‫شوخی کردم
‫خوب بود
‫بابام گفتـه باید بیرون بازی کنم. ‫من هم زرنگی کردم.
‫بیرون بازی می‌کنم
‫آتاریـه. ‫دوچرخه‌م رو فروختم تا خریدمش.
‫افتادم تو دردسر ‫یاغی‌ام
‫مُردم
‫اشکال نداره، ‫یه جون دیگه دارم
‫آره
‫یه دور هم تو برو. ‫خفنـه.
‫نه، نه، نه
‫خب، فشارش بده
‫پیداش کردم
‫کوچولوئه که اتاق خواب جالبی داشت
‫اما تو زمان اشتباهیـه
‫و بقیه هم کنارش نیستن
‫نقشه دستشـه
‫مطمئنین اون نقشه‌س ارباب؟
‫- اوه آره،‌ پس نقشه اینـه ‫- آره، نقشه‌س
‫می‌تونی باهاش بری جاهای مختلف، درستـه؟
‫وای نه، قایمش کن ‫وگرنه می‌بینـه
‫خیلی دیره. ‫دیگه دیدمش.
‫فیانا رو بیدار کن
‫فیانا!
‫فیانا
‫منظورت چی بود که گفتی ‫مطمئن نیستی که زنده‌م؟
‫الانم که نبود بیتلیگ. ‫آینده‌م بود.
‫چیزی که آینده‌م نمی‌دونه رو ‫الان از کجا بدونم؟
‫توی خلاء زمانی سقوط کردم؟
‫نمی‌دونم!
‫- یعنی... ببخشید... گیر افتادم؟ ‫- نمی‌دونم!
‫خیلی‌خب،‌ گوش کنین
‫- هیچی پیدا نکردین؟ ‫- نه. هیچی.
‫نه انگار
‫آینده‌م خیلی رئیس‌بازی درمی‌آورد
‫واقعاً‌ ناراحت شدم که اونطوری بودم
‫من اصلاً همچین آدمی‌ام؟
‫- نه ‫- نه
‫چون رئیس‌بازی در نمیارم. ‫آره.
‫خب آلتو، ‫باید قاتی جمعیت شی
‫و بفهمی که کدوم از اینا ‫مامان‌بابای کوینـه
‫چرا من قراره شجاع باشم؟ ‫- چون که... ‫- فقط برو!
‫حتماً
‫این رئیس‌بازی بود؟ نه، این محکم بودن بود. ‫فرق می‌کنن.
‫لباس عروس مامان‌‌بزرگمـه. ‫سیاهش کردم،‌ خفن شده،‌ نه؟
‫آره، مُهلکـه ‫خفن پس؟
‫کسایی که اینجا زندگی می‌کنن رو می‌شناسی؟
‫آره، می‌دونم رفیق.
‫مهلکـه
‫رفیقام کوین و سولان رو می‌شناسین؟
‫اینجا زندگی می‌کنن
‫بچه‌ن
‫مامان و باباشون شمایین؟
‫اوق
‫- اوق ‫- نه رفیق
‫نه، باشه
‫چندتا بچه داشتن تو یخچال بازی می‌کردن
‫- کجا رفتن رفیق؟ ‫- انگار یه ماموریتی داشتن
‫آره؟
‫انگار یه شیطانی قرار بود بره مرکز خرید
‫مرکز خرید. ‫چه خفن.
‫و پایان نمایش
‫هی، می‌خوای برقصی؟
‫چه باحال
‫سلام
‫چی می‌خوای عزیزم؟
‫من تازه به این محله اومدم
‫و دارم با آدم‌های این محله آشنا میشم
‫خیلی‌خب
‫حالا هم با شما آشنا شدم و...
‫ایشون دخترتونن؟
‫آره، اسمش لیساس
‫چقدر کوچیکـه
‫آره خب، ‫شیش سالشـه
‫مامانت کجاس عزیزم؟
‫فوت کرده
‫تسلیت میگم
‫- حتماً خیلی دلتنگشی ‫- واقعاً‌. خیلی
‫حتی دلم واسه جر و بحث کردن ‫ باهاش هم تنگ شده
‫کاش می‌تونستم ازش معذرت بخوام
‫خب،‌ همه‌مون یه چیزایی ‫ به مامان‌هامون گفتیم که پشیمونیم
‫اشکالی هم نداره ‫چون وقتی خودت مادر بشی
‫یادت میاد که خودت هم یه روزی ‫این حرفا رو می‌زدی
‫می‌خوای بیای داخل عزیزم؟
‫برات چایی بریزم؟ ‫صورتت هم تمیز کنی؟
‫آخه چطوری نفهمیدی؟
‫- از در رد شد؟ ‫- نه، خوردش کرده
‫چشماش هم قشنگ عین گدازه می‌درخشید
‫فیانا
‫راستش چشمای خیلی باجذبه‌ای هم داشت
‫باید قبل از اون ‫کوین و سالمون رو پیدا کنیم
‫وایسین
‫برگشتی
‫می‌دونستم برمی‌گردی
‫اگه باهام برقصی ‫به‌خاطر شکوندن در می‌بخشمت
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم
‫فرصت نکردم باهاتون آشنا شم
‫نه خب، آخه تازه به این محل اومدی، ‫درستـه؟
‫اینطوری خیلی محترمانه‌تره
‫چندسال بود که خودم رو تو آینه ندیده بودم
‫بزرگ‌تر شدم
‫بدک نیست. ‫دندونام رو با چوب تمیز می‌کردم.
‫می‌خواین یکم بازی کنین؟
‫تا من برم یه زنگی بزنم؟
‫ باشه؟ ‫- باشه، خوبـه
‫سلام مامان
‫آینده‌ای که از جنون مجازی ساخته شده
این عشق‌مون همه‌چیز رو به دست گرفته
‫و از این تکنولوژی جدید ‫به شکل بی‌فایده استفاده می‌کنیم
‫هیچ صدایی نمیاد ‫چون همه‌مون زیر زمین زندگی می‌کنیم
‫آهنگ باحالیـه
‫پشم‌ریزونـه
‫تو این دوران همین رو میگین دیگه؟
‫آره. درمورد اینه که آینده قراره ‫ جنون‌آمیز باشه. جنونِ مجازی.
‫تا سال ۲۰۲۰، ماشین‌های پرنده داریم
‫نه، اینطوری نیست
‫ایده‌ی ماشین‌های پرنده ‫ قدمتش به اندازه‌ی ماشین‌های معمولیـه
‫از اواخر قرن ۱۸۰۰ هست
‫وای، چه با دانش. ‫تحت‌تاثیر قرار گرفتم.
‫- جداً؟ ‫- صداش رو کم کن مایکی!
‫داریم خوش می‌گذرونیم!
‫و حالا هیچ صدایی نمیاد
‫واقعاً هم کاش هیچ صدایی نمیومد! ‫کمش کن.
‫شرمنده بابابزرگ
‫این وروجک پررو دیگه کیـه؟
‫نه،‌ شما واقعاً...
‫کوین هدویـه
‫اون آتاریتـه؟
‫- توقیف شد ‫- فعلاً بابابزرگ
‫پرروی بی‌ادب!
‫شانس آوردین که گوش‌تون رو نگرفتم
‫ببخشید بابابزرگ
‫من ۳۲ سالمـه و هنوز سرحالم
‫خب. با دانش و یاغی
‫تو خیلی باحالی کوین
‫همیشه دلم می‌خواست این رو ازت بشنوم
‫هان؟
‫منظورم این بود همیشه دلم می‌خواست ‫این رو از یکی بشنوم
‫خیلی خوبـه که از تو می‌شنوم
‫بابای تو چطوری کِوستر؟
‫خب، رفتارش از رفتاری که ‫باباش باهاش داشت، بهتره
‫و فکر کنم دلش بخواد که ‫این رو بدونـه
‫دوستش دارم
‫ببخشید همیشه زبون‌درازی می‌کردم
‫ببخشید هروقت کارم داشتی ‫جواب نمی‌دادم
‫ببخشید که با گوشیت از اینترنت خرید می‌کردم
‫چی؟
‫ببخشید که وقتی کوین می‌خوابـه ‫موهاش رو می‌چینم
‫ببخشید بهت احترام نمی‌ذارم
‫داریم «مامان‌بازی» می‌کنیم
‫من هم مامانم
‫چقدر مغازه هست
‫خیلی‌خب، ‫یعنی تو کدوم مغازه‌ن؟
‫کوین! ‫- کوین! ‫- کوین!
‫- وای نه، ‌اون...
‫نه
‫خب آلتو، ‫قاتی جمعیت شو
‫ببین کسی اونا رو ندیده؟
‫مواظب فیانا هم باش
‫- من؟ ‫- آره
‫چرا من؟ چرا نه...
‫خب، اون رو که تو آینده ندیدیم. ‫تو رو دیدیم و می‌دونیم سالمی.
‫یعنی من سالم نیستم؟ ‫- درستـه؟ ‫- لزوماً نه
‫پس به‌خاطر همین لحظه بود که ‫می‌گفتم شجاعم
‫- ساعت داری رفیق؟ ‫- آره
‫شوخی معمولی
‫منصفانه‌س
‫باید قبل از فیانا ‫کوین و هِل رو پیدا کنیم
‫آره
‫فیانا دنبال نقشه‌س
‫شاید هم هنوز دنبال منـه
‫من چقدر احمقم. ‫هرچی می‌خواد رو دارم براش آماده می‌کنم.
‫پنه‌لوپه.
‫من نباید الان بمیرم
‫باشه
‫هنوز کاری تو زندگیم نکردم
‫بجز بوته درست کردن و ‫دزدیدن چندتا کوزه
‫هیچ کاری مهمی تو زندگیم نکردم
‫بیتلیگ، ‫دیگه زیادی درگیرش شدی
‫و این شاید همون حواس‌پرتی‌ای باشه که ‫جونت رو به خطر میندازه
‫و واقعاً نمی‌تونم از دستت بدم
‫جداً؟ ‫آره
‫دیدی، رئیس‌بازی در نمیارم
‫حساسم و نصیحت‌های خوبی هم می‌کنم
‫آره
‫برو بچه‌ها رو پیدا کن
‫- همین حالا. بجنب ‫- باشه. ممنون
‫مراقب هم باش
‫برام سوال شده بود که شما دو نفر ‫دوتا بچه‌ی ژولیده پولیده ندیدین؟
‫بچه‌ی ژولیده پولیده؟
‫- این طرف‌ها؟ ‫- آره،‌ این طرف‌ها
‫کلی بچه‌ی ژولیده پولیده این طرف‌ها هست
‫آره. همش این دور و بر می‌پلکن و ‫بی‌تربیت هم هستن
‫این درست نیست
‫مایکل جوردن
‫دست چپ
‫روز خوبیـه. ‫این لحظه رو میگم.
‫لحظه‌ی فوق‌العاده‌ایـه
‫آره، لحظه‌ی استثنائی‌ایـه
‫وای. ‫من آوردمش اینجا.
‫خیلی ممنونم با... ‫مایکی
‫امروز بهترین روز عمرم بود. ‫واقعاً ممنونم.
‫باشه بابا رفیق، آروم باش. ‫باز هم بازی می‌کنیم.
‫آره اما خیلی نمی‌بینمت و ‫تو هم یادت میره
‫چرا دیگه خیلی نمی‌بینمت؟
‫به‌خاطر تعهدات کاری.
‫تعهدات کاری؟
‫باید برم. ‫دوستت دارم.
‫اون دیگه چه کوفتیـه؟
‫- شیطانـه. برو داخل ‫- باشه بابا
‫اون دنبال من و دوستامـه. ‫یادت باشه.
‫نقشه رو بده! ‫جاخالی بده!
‫- چی؟ ‫- یادت بمونه!
‫بترس! ‫یادت بمونـه!
‫بابا!
‫مِی بعدش چی گفت؟
‫قبول کرد
‫- نه. ‫- آره. معلومـه.
‫خوبی داداش؟
‫- رنگت عین گچ سفید شده ‫- آره، مگه نه؟
‫- چیشده؟ چیـه؟ ‫- اِلسی، سید. من باید برم
‫اون اینجاس
‫فکر می‌کردم می‌خوای ‫ بواسیر وینی رو برات تعریف کنم
‫وای نه
‫الان وقتیـه که می‌میرم؟
‫آره، احتمالاً
‫ببخشید که روی دیوار دسشتویی و سالن ‫نقاشی کشیدم
‫ببخشید که به خانم فیتزوری فحش دادم و ‫گفتم از تو یاد گرفتم
‫البته از خودت یاد گرفته بودم
‫سلام
‫از طرف خدمات اجتماعی اومدیم. ‫شما به‌خاطر یه بچه‌ی مضطرب زنگ زده بودین؟
‫آره. وقتی اومد ‫خیلی کثیف و سردرگم بود
‫کار درستی کردین زنگ زدین. ‫ما ازش مراقبت می‌کنیم.
‫آره، آخه دندون‌هاش رو ‫با چوب مسواک می‌زنـه.
‫با چوب؟
‫عزیزم، یکی اومده اینجا کمکت کنـه
‫سف، چی‌کار می‌کنی؟
‫مامان‌مونـه
‫- می‌خوام با خودمون بیارمش ‫- نمیشه که
‫باید زندگیش رو بکنـه، ‫وگرنه ممکنه به دنیا نیایم
‫من می‌خوام نجاتش بدم کوین
‫وای نه
‫لیسا رو ول کن. ‫باهامون بیا عزیزم.
‫آره، متوجهیم که مادرت رو ‫از دست دادی
‫اما تو که دلت نمی‌خواد لیسا هم ‫مادرش رو از دست بده، می‌خوای؟
‫میشه بغلت کنم؟
‫خیلی دوستت دارم
‫خب دیگه، ‫ولش کن لطفاً
‫سف، باید بریم. ‫دوستت دارم مامان.
‫از دیدن‌تون خوشحال شدم. ‫وقتی نوزاد شدم می‌بینم‌تون.
‫این بچه‌ها کمک می‌خوان
‫- برگردین اینجا! ‫- مامان‌جون زن مهربونی بود
‫آدم دهن‌لقیـه!
‫هی، شیطان!
‫- سف! ‫- من رو یادت میاد؟
‫اگه فکر می‌کنی خیلی گردن‌کلفتی، ‫بیا جلو!
‫سف! ‫نه
‫بدو!
‫بوگندو!
‫ویجیت! ‫فیانا!
‫چیزی که دنبالشم دست توئـه
‫گفتم که. ‫دیگه رابطه‌ی‌ بین‌مون تموم شده‌س.
‫دفعه‌ی اولی که دیدمت ‫با الانم فرق می‌کردم
‫نقشه رو میگم
‫آهان، نقشه... ‫خب... نمی‌تونم بدمش بهت
‫- میشه آروم‌تر بدویم؟ بدن‌درد می‌گیریم ‫- بدو کوین!
‫واقعاً شرمنده‌م. ‫تقصیر منـه که بهتون خوردم.
‫چی؟
‫کوین! ‫تو و پاپریکا رو پیدا کردیم.
‫- سفرون ‫- حالا هرچی
‫شجاعانه بود
‫واقعاً شجاعانه بود. ‫الکی بزرگش نمی‌کنم.
‫یه کار شجاعانه انجام دادم و ‫الکی بزرگش نمی‌کنم. کردم دیگه.
‫فیانا!
‫دو تا فیانا...
‫باید همین حالا از اینجا بریم!
‫شاید اشتباه کردیم اینجا قایم شدیم
‫- چون فکر می‌کنم گیر افتادیم ‫- چی؟
‫یه در پشتی هست!
‫هی، شماها فرار کنین! ‫من باهاش مبارزه می‌کنم!
‫- نه! ‫- نه،‌ بیتلیگ! رئیس‌بازی در نمیارم
‫اما نه بیتلیگ!
‫آره! ‫می‌خوام یه کار مهم بکنم
‫شاید همین کار باشه! ‫بیاین ببینم!
‫مراقب باش!
‫- برین! ‫- برین،‌ برین، برین
‫- تو کی هستی؟ ‫- خودت کی هستی؟
‫بیاین جلو! ‫آره!
‫فقط همین؟
‫بدویین!
‫- مشکلی براش پیش نمیاد؟ ‫- نمیشه نقشه رو بدیم بهشون؟
‫- نه! ‫- نه!
‫- نمی‌تونیم بذاریم دست شر مطلق به نقشه برسه! ‫- نه
‫باید ولش کنیم
‫خیلی‌خب، نجات‌شون دادین؟ ‫فایده داشت؟ الان کجان؟
‫مامان‌بابامون بچه بودن،
‫نابغه، زمان اشتباهی آوردی‌مون
‫خب، باید از این زمان فرار کنیم، ‫قبل این که دست فیاناها بهمون برسـه
‫پس بیتلیگ چی میشه؟
‫فیانا!
‫نه ببخشید، ‫فقط یه جوون عصبانیـه
‫باید به خودمون هشدار بدیم ‫تا بتونیم بچه‌ها رو از دست فیانا نجات بدیم
‫می‌دونی چطوری؟
‫خب، به خودم گفتم درکم از نقشه ‫از چیزی که فکر می‌کنم،‌ بزرگ‌تره
‫هست؟ ‫نه
‫زمان تا میشه. ‫زمان تا...
‫زمان تا میشه
‫زمان تا میشه، ‫دوتا معنی داره
زمان به خودش تا میشه
‫و این پورتال‌‌ها ‫با تا شدن نقشه باز میشن!
‫و اگه این نماد ساعت رو ‫ به دوران عصر یخبندان برگردونم،
‫و بعدش تای نقشه رو باز کنم،
‫زمان تا میشه
‫خدای من!
‫درستـه، یادتون باشه، ‫پورتال فقط برای مدت کوتاهی بازه...
‫- باشه، خوبـه ‫- - باید بیشتر درموردش حرف بزنیم
‫نه! اینقدر حرف نزنین و ‫همین حالا راه بیفتین!
‫- یا خدا! ‫- اون‌ها آینده‌مونن؟
‫- اون خودمم ‫- چرا خیس عرقن؟
‫قضیه‌ش طولانیـه، ‫وقت نداریم
‫- من کوشم؟ ‫- جون بچه‌ها توی خطره
‫- گندش بزنن ‫- آره، گندش بزنن
‫خیلی می‌ترسم
‫نه! ‫تو فوق‌العاده شجاعی!
‫مشارکت شخصیت مهمـه!
‫- وای، جداً؟ ‫- آره! لعنتی!
‫چرا من باهاتون نیستم؟
‫- مُردم؟ ‫- معلوم نیست
‫منظورت چیـه که معلوم نیست؟
‫چطوری اون پورتالی که ‫ از توش حرف می‌زنین رو باز کردم؟
‫درکت از نقشه بزرگ‌تر از چیزیـه ‫که فکر می‌کنی
‫- جداً؟ ‫- آره زمان تا میشه! فهمیدی؟
‫نه،‌ نمی‌فهمم،‌ نه
‫- چه اتفاقی برامون افتاده؟ ‫- منظورت چیـه که معلوم نیست؟
‫نه! اینقدر سوال نکینن. ‫همین حالا باید برین!
‫- باشه بابا. آروم باش. ‫- هی. وایسین!
‫چرا همش این کار رو می‌کنین؟
‫شبیه دوست‌دختر سابقمی!
‫چه مرد خوش‌شانسی
‫لعنتی، مجبور بودم به خودم بگم شجاعم؟ ‫همش خودنمایی!
‫من هم دوباره گفتم «زمان تا میشه»
‫دقیقاً همون حرف‌ها رو زدیم
‫نه، ‫من رئیس‌بازی در نیوردم
‫سلام بچه‌ها
‫زنده‌ای!
‫- معلومه ‫- فکر می‌کردم مُردی
‫داشتی با دوتا فیانا می‌جنگیدی
‫آره، فکر می‌کردم جفت‌شون ‫قراره برنده شن
‫راستی، فیانا، ‫دوست‌دختر سابقت، جنگجوی خوبیـه
‫اما بعدش با هم بحث‌شون شد
‫من هم از دست‌شون در رفتم
‫- و رفتم مرکز خرید... ‫- صبر کن، باید بریم
‫ببینین، واسه دوشاخ دارو پیدا کردم
‫یه کتاب هم واسه‌ی‌ درمان آسیب‌ها گرفتم
‫این همون کار مهمیـه که ‫توی زندگیم می‌کنم
‫دارم میگم وقتی من تو زمانی بودم که ‫الان تو هستی، این اتفاق نیفتاد
‫- چرا؟ یعنی چیزی عوض شده؟ ‫- آره
‫آلتو، بریم!
‫فیانا!
‫خب، الان پات رو درمان می‌کنیم. ‫تو صفحه‌ی ۳۰‌ نوشتـه
‫دوباره شکست خوردم
‫کوین، این دنیا چیزای زیادی داره که ‫ما ازش خبر نداریم
‫نمی‌دونیم امکانش هست که ‫جلوی اتفاقات بزرگ رو بگیریم یا نه
‫اتفاقاتی مثل مرگ. ‫ما امتحان کردیم.
‫سعی کردیم سوزان رو نجات بدیم.
‫- آره ‫- چه اتفاقی براش افتاد؟
‫از یه صخره پرت شد پایین و ‫زیر یه تخته‌سنگ بزرگ لِه شد
‫خیلی قاطعانه بود
‫صخره خطرناک بود اما ‫تخته‌سنگ دیگه چی می‌‌گفت؟
‫و هرچقد هم تلاش کردیم تا به قبل اون زمان برسیم،
‫همیشه درست بعدش می‌رسیدیم
‫اما ناامید نشدیم ‫پس هنوز تلاش می‌کنین؟
‫خب نه. ‫بالاخره ناامید شدیم.
‫بعضی‌وقتا بهتره یه نفس بکشی و ‫فراموش کنی
‫صبر کن. ‫اونا اینجا نیستن.
‫چی؟
‫نگاه کن، ‫زغال‌سنگ نیست
‫وایسا ببینم، ما...
‫تاریخ رو تغییر دادین؟
‫دنبال منـه!
‫الو؟
‫الو،‌ صدام میاد؟
‫صدام رو می‌شنوین؟ ‫صدام میاد؟
‫این دیگه چیه؟
‫آره منم، ‫شر مطلق
‫ردتون رو گرفتم
‫سارقان زمان و رهبرشون، ‫کسی که بهش میگن...
‫- پنه‌لوپه ‫- کوین
‫راستش نه. ‫ما اصلاً رهبری نداریم،
‫اما درواقع...
‫چیزی که می‌خوام ‫دست شماس
‫طرح بنیادی زمان و فضای دنیا
‫- نه، اصلاً... ‫- نه! ‫نه، فکر نکنم دست ما باشه
‫- پیش ما نیست ‫- نداریمش
‫شما بهش میگین نقشه
‫- آها، آره ‫- دست ویجیتـه
‫هیچوقت دستت بهش نمی‌رسـه
‫حق داری بگی. ‫اما یه چیزی هم پیش منـه که شما دنبالشین.
‫و آماده‌م تا معاوضه‌ش کنم
‫روز اول که اومدیم اینجا ‫پرسیدم برنامه «زوم» رو دارین یا نه
‫و تو پام رو آتیش زدی
‫اسمش «زوم» نیست، ‫جادوی شره
‫می‌تونم یه شبکه برات راه بندازم. ‫سیگنالش هم تقویت کنم.
‫مامان و بابان؟
‫- صداشون که مثل اوناس. مامان؟ بابا؟ ‫- کاملاً‌ درست میگین
‫کوین! سفرون!
‫اینا کی‌ان کنارتونن؟
‫مامان
‫من پیش کوین و رفیقای جدیدشم
‫- باشه. خیلی‌خب ‫- من رفیق تو نیستم
‫مامان، بابا. ‫فکر می‌کردیم شما مُردین. مُرده بودین
‫- نمردیم ‫- نمردیم
‫سفرون، ما موفق شدیم. ‫نجات‌شون دادیم.
‫نه، کوین. خودمون، خودمون رو نجات دادیم. ‫مگه نه لیسا؟
‫درستـه مایک
‫شما عین بچه‌های لوس گریه کردین و...
‫من ابتکار به خرج دادم
‫از بچگی درمورد این شیطان ‫کابوس می‌دیدم
‫و همونطور که می‌دونین، من هم برای ‫ موقعیت‌های گروگان‌گیری تمرین دیدم
‫چون وقتی بچه بودم، ‫ نزدیک بود یه دختر یتیم وحشی، بدزدتم
‫برای همین آماده بودیم
‫خودشـه. ‫شیطان اینجاس.
‫لطفاً کاری بهمون نداشته باش
‫هر درخواستی داشته باشی رو قبول می‌کنیم
‫طبق دستورات‌العمل‌هات عمل می‌کنیم
‫خب دیگه، ‫جلسه‌ی خونوادگی خوبی بود
‫اگه می‌خواین دوباره ‫مامان‌باباتون رو زنده ببینین
‫نقشه رو به قلعه‌ی تاریکی جاودان بیارین
‫منتظر می‌مونم
‫مراقب خودتون باشین
‫خدافظ
‫موفق شدیم. ‫مامان و بابا نمردن.
‫نه، بدتر
‫بدتر از مُردن؟
‫آره. ‫یه کوچولو بدتر.
‫خب پس باید قلعه‌ی تاریکی رو پیدا کنیم و
‫مامان بابا‌مون رو نجات بدیم
‫اما اونجا توی دوران افسانه‌هاس
‫اجازه نداریم بریم اونجا
‫- چرا؟ ‫- چون دورانیـه که شر مطلق زندگی می‌کنـه
‫- خب؟ ‫- خب اون شره
‫شر مطلقـه
‫- خب؟ ‫- و خب مامان‌باباهاتون اونقدرا عالی نیستن
‫منظورش چی بود که شما مُردین؟
‫- نمی‌دونم ‫- تجربه‌ش رو نداشتم
‫- نمردن ‫- نمردن
‫شاید موقع سفر در زمان ‫چیزی رو عوض کردن و
‫و مسیر زندگی‌تون رو عوض کردن
‫خفه شو جان. ‫این اصلاً امکان نداره.
‫نه راستش، ‫امکان داره
‫کاملاً امکان داره
‫شیش هفته‌ی دیگه پاش رو از گچ در بیارین
‫و اگه دوشاخ درد داشت ‫سه تا از این‌ها بهش بدین
‫یک! دو! سه!
‫الان بخوره؟ ‫- الان بخوره! ‫- بخوره؟
‫نه،‌ اینا رو نخور
‫- سه‌تا ‫- سه‌تا الان بخوره. باشه.
‫نه، این رو نخور ‫- واسه دوشاخـه ‫- «پنه‌په»
‫بله؟
‫من و کاگا الان با همیم
‫- آره ‫- سوز
‫باشه. ‫منطقیـه. خوبـه.
‫حسودیت شد؟ ‫نه
‫آره، حسودیت شده
‫- حسودیش شده دیگه؟ ‫- نه راستش
‫از من سوءاستفاده کردی؟
‫- نه ‫- چرا، تو سوءاستفاده‌گری
‫- مگه نه؟ مشکوکی ‫- نه، نیستم!
‫- من مشکوک نیستم! نه، نیستم! ‫- خیلی مشکوکی. خیلی مشکوکی
‫- داری میری سف؟ ‫- آره
‫باید دوباره خونواده‌م رو نجات بدم
‫ممنون که تمام این مدت ‫مراقبم بودی
‫کاری نکردم سف
‫بعداً می‌بینم‌تون
‫فعلاً!
‫آره، فعلاً
‫- خدافظ خواهر ‫- خدافظ خواهر
‫- خدافظ ‫- خدافظ سف ‫- خدافظ ‫- فعلاً خدافظ
‫خدافظ گرانت
‫خفه‌شو کوین!
‫خب نقشه‌خون، ‫راه رسیدن به قلعه‌ی تاریکی رو نشون‌مون بده
‫خیلی خطرناکـه. ‫نمی‌خواین برین اونجا.
‫- باید بریم ‫- ببخشید
‫منظورم این بود که خیلی خطرناکه، ‫نمی‌خوام برم اونجا
‫چطوری می‌تونیم برسیم اونجا ویجیت؟
‫خب، اینجاس
‫وای نه. ‫گم شده.
‫چی؟
‫آره، گم شده
‫دوران افسانه‌ها توی گوشه‌ی گم‌شده‌س
‫پس باید بریم اون گوشه رو پیدا کنیم
‫گوشه پیدا کنیم؟
‫بیاین احمقا
‫- بعداً‌ هم رو می‌بینیم سف! ‫- فعلاً!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.