..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی داری می‌گی.
‫آ ـ آ ـ آ ـ آخه، آخه این... این...
‫چهارتا پادشاه دبیرستان فورین جلوی روم وایسادن!
‫کی چیه الان؟
‫بهشون نگو «چی»ان.
‫بـ ــ باشه.
‫رئیس تیم جوکوکو، تسوباکینو-سان. m 0 -192 l 65 -194 65 198 0 200 تسوباکینو تاسوکو
‫رئیس تیم کوموکو، میزوکی-سان. m 0 -192 l 65 -194 65 198 0 200 میزوکی ساکو
‫رئیس تیم زوجو، موموسه-سان. m 0 -192 l 65 -194 65 198 0 200 موموسه تاکومی
‫و رئیس تیم تامونِ خودمون، هیراگی-سان.
‫هسته‌ی اصلی بوفورین رو تشکیل می‌دن.
‫ممنون که جمع شدین.
‫کسایی که اینجا می‌بینین، از ‫الان به بعد بوفورین رو هدایت می‌کنن.
‫اما قبلش، می‌خوام به شما بچه‌ها یه چیزی بگم.
‫شاید بعضی‌هاتون متوجه شدین...
‫ولی کارای پیوند زدن همه‌ی جوونه‌های امسالو تموم کردیم.
‫هــــا؟
چطورم؟ ‫سوگیشیتایی که اونجا مشاهده می‌کنین، ‫حسابی کمکم کرد.
‫محصولای امسالمون خیلی بیشتره، ‫می‌تونیم حسابی غذا بخوریم.
‫منتظر مهمونی کباب‌زنی تابستون باشین.
‫اومه‌میا، الان وقت این حرفاست؟ غـــــــر
‫عـــــه، این‌قدر زحمت کشیدیم واسه پیوندشون، ‫حداقل می‌خوام ببیننشون.
‫کاپیتانای پایه این‌همه راه اومدن بالا، حداقل باشون سلام احوال‌پرسی کن.
‫سلام احوال‌پرسی؟
‫والا همچین چیز گنده‌منده‌ای توی برنامه‌م نبود.
‫ولی گمونم یه چیزی بتونم بگم.
‫بچه‌ها.
‫روتون حساب می‌کنم.
‫از منِ تنها کار زیادی بر نمیاد.
‫حتی اینکه بخوام هوای همه‌ی آدمای این ‫مدرسه رو داشته باشم هم غیرممکنه.
‫برای همین می‌خوام به شماها بسپارمش.
‫هرجایی هستین از نزدیک حواستون به دوستاتون باشه و بهشون کمک کنین.
‫دمتون.
‫چشم.
‫خب، فعلاً هر تیم بیاد خودشو معرفی کنه.
‫پس تو همون سال‌اولی هستی که کاپیتان پایه‌ست، ها؟
‫دردم گرفت! چرا این‌قدر می‌زنیم؟
‫سـ ــ ساکورا-سان، می‌شناسیشون؟
‫روز اولی که اومده بودم اینجا دیدمشون.
‫خب، قبل از اینکه بیای تو مدرسه حسابی ترکوندی.
m 0 -192 l 65 -194 65 198 0 200 ماتسوموتو یودای
‫می‌دونستم این‌طوری می‌شه.
‫همین‌طوری مزخرف سرهم نکن.
m 0 -192 l 65 -194 65 198 0 200 یاناگیدا جیِن
‫ها؟ چی شد؟ ‫سـ ــ ساکورا-سان!
‫حتی شنیدم در مقابل توگامه هم بردی؟
‫ آ ــ آره.
‫شـ ــ شنیدم چی گفت.
‫تیم سال دوم تامون همگی از همون سال قبل ادامه می‌دن، ها؟
‫آه، بی‌خیال این کارا.
‫پس کاپیتان پایه‌ی سال‌اولی‌ها ساکوراست؟
‫دمتون گرم.
‫روی شما هم حساب باز کردما، نیر‌ی و سو.
‫چشم.
‫بـ ــ بـ ــ بـ ــ بـ ــ بله.
‫ولی اگه خودتونم توی دردسر افتادین، بی‌تعارف ‫برین سراغ سنپای‌هاتون.
‫داش بزرگ‌تراتون هرکاری واسه‌تون می‌کنن.
‫روی شما هم حساب باز کردما، بروبچ‌های کاجی.
‫هرچیزی که دوست داشتین خودتون سال اول ‫می‌دونستین رو بهشون یاد بدین.
‫چشم.
‫چیه؟
‫همه‌چی با خودته.
‫از من کار زیادی بر نمیاد.
‫اولاً که من برادر بزرگ‌ترت نیستم. تک‌فرزندم.
‫خـ ــ خب، خودم خوب می‌دونم.
‫منظورررش این نبود.
‫یه‌طور بهتر بلد نیستی بگی «سنپای»؟
‫اوه، برگشتن برگشتن.
‫خب، چی شد؟
‫رفتیم اعضای تیمای دیگه رو دیدیم.
‫خیلی تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫عه، پس چهارتا پادشاه هم بودن؟
‫آره بودن.
‫اوه جدی؟ حسودیم شد.
‫دوست دارم ویژگی خوب چهارتا پادشاه رو بدونم.
‫آره! منم کنجکاوم.
‫هی بچه‌ها، امروز گشت نداریم، ‫چطوره بریم غذاخوری عضله‌ایا.
‫اوه، به‌نظرم خوبه.
‫نه من نمیام.
‫فایده نداره، پیداش نمی‌کنم.
‫اگه زیادی بریم توی شهر دردسر می‌شه.
‫آره همین.
‫شما دنبال چیزی می‌گردین؟
‫اگه آره، کمکتون می‌کنیم.
‫آه، خوب شد بابا.
‫دنبال شما می‌گشتیم.
‫اما...
‫هیچ‌کدومتون اون نیستین.
‫فعلاً.
‫ا ــ اون نماد، نکنه...
‫آره، یه ژاکت سفید با اسکلت اژدهای آبی.
‫«‫کیل‌»ان.
‫کیل؟ چی هستن؟
‫خودمم درست نمی‌دونم، ولی اون‌قدرا تیم بزرگی نیستن.
‫ولی همون‌طور که می‌تونی از حال و هواشون بفهمی، ‫هیچ حس خوبی نسبت به اون تیم ندارم.
‫و اونا داشتن دنبال ما می‌گشتن؟ ‫من که با کسی از اون جماعت آشنا نیستم.
‫گویا دنبال یه نفر از فورینن.
‫هـ ــ هی، تو حالت خوبه؟
‫بابا! بابا، توی دردسر افتادیم!
‫ آ ــ آنزای-سان؟
‫هی... هی...
‫خدا رو شکر، به هوش اومدی؟
‫حـ ــ حالت خوبه، آنزای-سان؟
‫بهتره خونه‌ی ما استراحت کنی.
‫خب، در اون مورد...
‫یه سگ افتاده بود دنبالم.
‫یه سگ خیلی گنده که انداز‌ه‌ی یه خرس بود دنبالم کرد.
‫اونجا قایم شدم تا وقتی که رفت پی کارش.
‫ولی به محض اینکه جام امن شد، خوابم برد.
‫آنزای-کون! این خرسه رو کجا می‌تونیم پیدا کنیم؟
‫خیلی دوست دارم باهاش یه تنی گرم کنم.
‫تسوگه-چان، خرس نبود.
‫می‌دونی...
‫اگه می‌خوای دروغ بگی یه‌دونه خوبشو بگو.
‫همین! این‌قدر ضایع بود که حتی ساکورا-سان هم فهمید.
‫اونم ساکورا-کونی که همه‌چیزو باور می‌کنه.
‫با شما دوتا بیرون حسابمونو صاف می‌کنم.
‫نه بابا! هیچی نبود.
‫من الان باید برم جایی، پس دیگه برم.
‫ننه‌جون، دفعه‌ی دیگه از مونجاهات می‌خورم.
‫ها؟ به این زودی می‌ری؟
‫چرا یه‌کم دیگه استراحت نمی‌کنی؟
‫خوبم خوبم.
‫خیلی‌خب.
‫آنزای-کون، با کیل به مشکلی خوردی؟
‫چـ ــ چی داری می‌گی بابا.
‫عین روز روشنه.
‫آه، منظورت بیره؟ ‫آبجو
‫تا 20 سالتون نشده نمی‌تونین بخورین ها.
‫خب دیگه من برم، ننه‌جون.
‫شماها رو بعداً می‌بینم.
‫داری می‌ری، اینو...
‫وایسا...
‫می‌خواستم چندتا تازه از تنور دراومده‌شو بخوره.
‫بچه‌های فورین همیشه دارن بهمون ‫کمک می‌کنن و ازمون محافظت می‌کنن.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونیم از خجالتشون در بیایم.
‫شماها هرچی دلتون خواست می‌تونین بخورین.
‫هورا! ‫جدی؟
‫من یه دونه با پنیر و موچی و قلیه می‌خورم.
‫مشکلی نداره؟ ما که کاری نکردیم.
‫چی میگی خوشتیپ؟
‫همه‌ی بچه‌های فورین مثل پسرای منن.
‫هی سو.
‫از کجا فهمیدی آنزای-کون با کیل یه سر و سری داره؟
‫100% که مطمئن نبودم.
‫ولی با توجه به پرسه‌زنی کیل و رفتار آنزای-کون،
‫یه حدس زدم و گفتمش.
‫ولی مثل اینکه زدم به هدف.
‫ساکورا-سان. ‫چی‌کار کنیم؟
‫ها؟
‫اگه حرفی که سو-سان زد درست باشه، ‫کیل باعث و بانیِ اون زخم‌هاست.
‫پس باید بهش کمک کنیم، ساکورا-سان.
‫یکی از هم‌کلاسی‌هامون توی دردسر افتاده.
‫ترمز ترمز ترمز! برفرض که واقعاً کار کیل بوده.
‫خودش که چیزی نگفت، پس یعنی برنامه‌ی خودشو داره.
‫حتی نمی‌دونم اصلاً می‌خواد بهش کمک کنیم یا نه.
‫امـ ــ اما...
‫هرکسی...
‫یه سری چیزا داره که دوست نداره کسی درموردشون ازش سؤال بپرسه.
‫امـ ــ اما بازم، اون توی کلاسمونه، الان یکی از ماست.
‫اگه بتونیم کمکی بکنیم، می‌خوام یه کاری بکنم.
‫هرجایی هستین از نزدیک حواستون به دوستاتون باشه و بهشون کمک کنین.
‫من برم.
‫ها؟ وایسا، ساکورا-سان هنوز حرفامون تموم نشده.
‫عه‌وا، تو هم می‌ری خونه؟
‫پس اینو بگیر.
‫ساکورا-چان گاهی وقتا روراست نیست، ها؟
‫نه فقط گاهی وقتا، بلکه همیشه.
‫مونجا هم خیلی خوشمزه‌ست.
‫نیر‌ی-کون.
‫چیزی نمی‌شه.
‫هی تو حالت خوبه؟
‫اینم کار اوناست؟
‫چیزی نیست.
‫ناگاتو چی؟
‫فایده نداشت.
‫نتونستم برش گردونم.
‫اون تیم واقعاً خطرناکه.
‫این‌طور پیش بره، ناگاتو کاری که نباید بکنه رو می‌کنه.
‫می‌دونی، شاید بهتر باشه با فورین حرف‌ بزنـ...
‫نه نمی‌شه.
‫ببخشید.
‫ولی نمی‌شه...
‫فورین...
‫بوفورین تیمیه که از این شهر محافظت می‌کنه.
‫این موضوع شخصی منه.
‫نمی‌تونم کسی رو واردش کنم.
‫پس دفعه‌ی دیگه، منم باهات میام!
‫احمق نباش! خیلی خطرناکه.
‫اشکالی نداره. بسپارش به خودم.
‫خودم یه‌طوری از پسش برمیام.
‫با اون قیافه‌ت؟
‫کجاش اشکالی نداره؟
‫همه‌جات درب و داغونه.
‫کجاش اشکالی نداره آخه؟
‫اوی.
‫بهم بگو الان دقیقاً از چی حرف زدین.
‫تـ ــ تو...
‫کی هستی؟
‫من هم‌کلاسی همون یارویی‌ام که الان اینجا بود.
‫بهم بگو الان دقیقاً از چی حرف زدین.
‫مـ ــ من دوست بچگی آنزای‌ام.
‫از وقتی بچه بودیم توی این پارک بازی می‌کردیم.
‫یه پسره که اسمش ناگاتو بود بعداً باهامون رفیق شد.
‫من و آنزای شیطون بودیم، واسه همین معمولاً ‫به‌خاطر کله‌خریمون زخم و زیلی می‌شدیم.
‫ناگاتو همیشه آروم و مهربون بود، ولی پاش به کله‌خری‌های ما کشیده می‌شد.
‫توی دبیرستان راهمون از هم جدا شد.
‫اما من فکر می‌کردم هنوزم می‌تونیم دوستای خوب هم باشیم.
‫ولی...
‫عــــه! اون آنزای‌‍ه!
‫مشتاق دیدار. البته خیلی از فارغ‌التحصیلی نگذشته.
‫آه، قیافه رو. ‫بازم رفتی دعوا کردی نه؟
‫عین همیشه‌ای.
‫شک ندارم ناگاتو شوکه می‌شه و می‌گه «بازم این؟»
‫منم دلم می‌خواد دوباره ناگاتو رو ببینم.
‫اینو یه یارویی از تیم کیل داد بهم.
‫کیل؟
‫امروز دیدم یکی‌شون می‌خواد کیف‌قاپی کنه، و منم افتادم دنبالش.
‫بیرون از شهر بود،
‫ولی نتونستم ولش کنم.
‫دستشو گرفتم،
‫و کلاه روی صورتشو برداشتم.
‫و...
‫به‌نظرت کی بود؟
‫ناگاتو... بود.
‫ناگاتو هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه!
‫واسه همین قرار بود آنزای امروز ناگاتو رو بیاره تا از زبون اونم بشنویم.
‫ولی تنهایی و درب و داغون اومد.
‫ازش چراشو پرسیدم ولی هیچی بهم نگفت.
‫گفت اونا خیلی خطری‌ان، ولی اینم گفت که قضیه ‫شخصیه واسه همین نمی‌تونه فورین رو درگیرش کنه.
‫می‌خواد تنهایی حلش کنه.
‫پس واسه اینه که چیزی نگفته.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫دوست بچگیم توی دردسره ولی کاری ازم برنمیاد.
‫از اینکه فقط می‌تونم صبر کنم، دردم میاد.
‫از اینکه این‌قدر ضعیفم، دردم میاد.
‫گرفتم.
‫باید اون یارو ناگاتو رو بیارم اینجا دیگه؟
‫ها؟
‫ولی فورین،‌ تیمیه که از شهر محافظت می‌کنه؛ ‫واسه همین آنزای نمی‌تونه شماها رو هم درگیرش کنه.
‫خب،‌ می‌دونی... خودم راست‌وریسش می‌کنم.
‫آخه، با هم هم‌کلاسی‌ایم دیگه.
‫منم که از تو قوی‌ترم.
‫فقط باید بهش بگی «بسپارش به ما.»
‫و ــ واسه همین...
‫بـ ــ بسپارش به من.
‫تو پسر خوبی‌ای.
‫ممنون.
‫نـ ــ نه. چون داشتی زار می‌زدی چاره‌ای ندارم!
‫پس واسه این، باید بیشتر ازت تشکر کنم.
‫حالا که یه‌کم خیالم راحت شده، داره گشنه‌م می‌شه.
‫بهت نمی‌دما.
‫اوه، اوهوم. منم نمی‌خوام.
‫اون‌جوری گفتم بهش...
‫ولی باید چی‌کار کنم؟
‫اووه، صبح به‌خیر ساکورا-کون ‫صبح به‌خیر.
‫صبح عالی متعالی.
‫نه بابا، راسته.
‫با یه خرس درگیر شدم و به‌بدبختی تونستم در برم.
‫دروغگو! کی حسابتو رسیده؟
‫بهت نمی‌خندیم، بگو بینم.
‫حتی اگه من چیزی بگمم، سؤالمو می‌پیچونه.
‫ساکورا-کون، دیروز تونستی با آنزای-کون حرف بزنی؟
‫هـ ــ ها؟ چیو می‌گی؟
‫رفتارهات عین روز روشنه،‌ ساکورا-چان.
‫هوی، آنزای داخله؟
‫اینجام. چی شده؟
‫اوه. ‫اون کیه؟
‫اون،‌ توچیموتو-سان از شعبه چهاره.
‫قضیه چیه؟ نامه‌ی عاشقانه؟
‫نامه‌ی عاشقانه رو توی همچین پاکتی نمی‌ذارن.
‫وقتی داشتم می‌اومدم مدرسه،‌ ‫یکی اینو داد بهم. گفت برسونمش به دستت.
‫یه کلاه سرش بود و قیافه‌ش هم چندش می‌زد.
‫آ ــ‌ آنزای-سان؟
‫ها؟ ساکورا-سان؟
‫اوی، صبر کن!
‫صبر کن!
‫سگ توت.
‫صبر کن!
‫چته؟ گمشو!
‫همه‌چیو از اون دختری که دیروز باهات توی پارک بود شنیدم.
‫ها؟ چرا تسوچیا...
‫اینش الان مهم نی.
‫از طرف کیل‌‍ه مگه نه؟
‫هوی، وایـ...
اشک اشک ناگاتو حسابی کتک خورده ‫توی کارخونه‌ی کشتی‌سازی متروکه‌ی سنکان منتظریم!! ‫آشغالای پدرسگ.
‫به تو هیچ ربطی نداره!
‫چته؟
‫بهم جزئیاتو بگو، آنزای.
‫دو روز پیش بود.
‫دیدم یکی داره کیف‌قاپی می‌کنه.
‫واسه همین افتادم دنبالش و کلاهشو برداشتم.
‫و اون...
‫دوست بچگیم، ناگاتو بود.
‫بهم مشت زد، کیفی که قاپیده بود رو انداخت زمین و در رفت.
‫واسه همین دیروز، دوباره رفتم همون‌جای اون‌دفعه‌ای؛
‫که مطمئن بشم چه اتفاقی براش افتاده.
‫حاجی، این کمه ها.
‫مگه قبلاً هم بهت نگفتیم؟
‫معـ ــ معذرت می‌خـ...
‫ای خدا، چه دردسری.
‫اگه به‌اندازه‌ی کافی گیر نیاری که دوباره همون‌کارو می‌کنیم.
‫هر مشت 1000 ینه.
‫منم می‌گم در ازای 10تا مشت، برامون 10,000 ین آوردی.
‫خب... 1000 ین، 2000 ین، 3000 ین...
‫چیه؟ چیه؟
‫بریم ناگاتو! زود باش!
‫داری چی غلطی می‌کنی؟
‫به‌نظرت چی‌کار می‌کنم؟
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫من خودم تصمیم گرفتم...
‫که می‌خوام اینجا باشم.
‫تو یکی دخالت نکن!
‫بعدش یه‌جورایی تا خود بازار دویدم و از اونجا فرار کردم.
‫و بقیه‌شو هم که می‌دونی.
‫ولی بعد از اون همه گه‌کاری‌ای که سرش میارن،‌ هنوز اونجا می‌مونه؟
‫چرا باید همچین‌کاری کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اون...
‫داشت گریه می‌کرد.
‫حتی وقتی مسخره‌بازی در می‌آورد و پاش می‌شکست،
‫یا وقتی گم می‌شدیم و می‌ترسیدیم که نتونیم برگردیم خونه؛
‫ناگاتو همیشه مهربون و ساکت بود، ‫ولی کسی که قوی بود، ‌اون بود.
‫نمی‌دونم چی شده، ولی اون... داشت گریه می‌کرد.
‫همین دلیل برام کافیه.
‫من اونو از اونجا...
‫میارم بیرون.
‫آها.
‫بریم.
‫چـ ــ چرا تو هم میای ساکورا؟
‫این یه مسئله‌ی شخصیه.
‫اونایی که باهاشون طرفیم خیلی خطری‌ان.
‫نمی‌تونم تو رو... فورین رو قاطی قضیه کنم.
‫چی زر زر می‌کنی؟
‫برام مهم نیست طرفت کیه،
‫و به‌عنوان یکی از بچه‌های فورین هم نمی‌رم اونجا.
‫به اون دختره قول دادم که یه یارویی به اسم ناگاتو رو ببرم پیشش.
‫منو قاطی قضیه کنی؟
‫چرا جوری رفتار می‌کنی انگار دنیا دور تو می‌چرخه؟
‫مسئله‌ی من اینه.
‫که این‌طور، پس قضیه از این قراره.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
مثل یه تیکه نور، ازت محافظت می‌کنم
من شکست‌ناپذیرم و قلبم این‌قدر درد می‌کنه که داره می‌شکنه
‫بچه‌ها... چرا...
‫اول قضیه‌ی دیروز. حالا هم این.
‫اگه می‌خوای چیزی رو قایم کنی، باید بهتر نقش بازی کنی.
‫چرا این‌قدر ازمون فاصله گرفتی؟
‫چرا بهمون چیزی نمی‌گی؟
نمی‌خوام، نزدیکم نشو ‫آخه، خب...
‫فورین تیمیه که از شهر محافظت می‌کنه.
یه‌طوری وانمود می‌کنم انگار که می‌فهمم
‫ما الان به‌عنوان بچه‌های فورین اینجا نیستیم.
دست دوستی‌ای که به سمتم دراز شده رو پس می‌زنم؛ هرچی نباشه من یه شیطانم
‫خلافِ ویژگی خوبمه که به کسی که ‫کمک لازمه، یه دستی نرسونم.
‫بله! واسه اینه که می‌خواستم کمکت کنم.
حتی لبخندت هم می‌تونه منو یاد گذشته‌های دردناکم بندازه ‫بچه‌ها گفتن دیگه، ما می‌خوایم به داشِ گلمون کمک کنیم و بس.
همه‌ی اینا هیچ معنایی ندارن و تهش من آدم اشتباهی‌ام
هیچ‌وقت یادم نمی‌ره چطوری قلبمو بیرون کشیدی و من توی تنهایی به خودم پیچیدم
‫بچه‌ها...
‫زود باش دیگه، جات می‌ذارم هـــا.
‫شرمنده که بیدارت کردم.
چی پشت اون چشم‌هاست؟
‫ولی اگه هم‌کلاسیت مشکلی داشته باشه و فقط تو تنها نیای کمک،
حتی مشتای خودخواهانه‌ام هم منو به گریه میندازن
‫به‌نظرم اومه‌میا-سان ناراحت می‌شه.
نمی‌خوام دزدیده شم، نمی‌خوام آسیب ببینم ‫واسه همین،‌ سوگیشیتا-کون هم باهامون میاد!
ازت محافظت می‌کنم، من شکست‌ناپذیرم، قلبم این‌قدری درد می‌کنه که داره می‌شکنه
‫چی؟
دیگه نگاهمو از چشمات نمی‌گیرم
‫هــــا؟ اونا دارّن چی‌کارّ می‌کـــــــنــــــــن؟
‫گفتی پاتوقشون کجا بود؟
‫کارخونه‌ی کشتی‌سازیِ متروکه‌ی سِنکان.
‫پس مخفی‌گاه کیل اونجاست؟
‫طبق عکس، وقت زیادی واسه تلف‌کردن نداریم.
‫می‌دونم.
‫امیدواریم از تماشای فصل اول این انیمه، لذت برده باشید. فصل دوم می‌بینیمتون.
بــرای یــک دوســت
‫اوی.
‫مهم نیست چی بگی، منم میام.
‫منم رفیقتونم!
‫پابه‌پامون بیا پس.
‫چشم!