..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫'ز' برای زمین، خونه‌ی همه‌ی آدم‌هاست.
‫'خ' برای خانواده، ‫که به خاطرش سپاسگزاریم."
‫ماما.
‫ماما؟
‫من مادر هستم، ‫ربات کمکی همه کاره‌ی تو.
‫- ماما. ‫- ربات همه کاره...
‫ماما.
‫ایوا، داری چیکار می‌کنی؟
‫نه ایوا. ربات ایوا.
‫تو به یه هم‌بازی نیاز داری.
‫این میگوئه.
‫ما باهم انجامش می‌دیم!
‫میگو!
‫من دوست جدید تو هستم.
‫باز کن.
‫اینجاییم.
‫باز کن.
‫اینجاییم.
‫باز کن.
‫باز کن!
‫نه، نه، نه. ما هنوز نمی‌تونیم ‫ این در رو باز کنیم.
‫باز کن!
‫- باز کن! ‫- ایوا. ایوا. آروم باش.
‫بیا یه کار دیگه پیدا کنیم.
‫ایوا، من واقعاً نقاشی‌هاتو دوست دارم، ‫ولی باید پاکشون کنم!
‫این یکی رو پاک نکن.
‫شب بخیر، ایوای عزیزم
‫- سلام، مامان. ‫- نود و نه.
‫- سلام، مامان. ‫- و صد.
‫- دوباره منم. ‫- یک.
‫نوبت توئه.
‫این باغو ببین!
‫چه روز خوبی! با همه دوستام بیرونم
‫کِی می‌تونم با دوستام بازی کنم؟
‫تو دوستایی خواهی داشت که باهاشون روی سطح ‫ زمین بازی می‌کنی.
‫می‌تونم الان باهاشون بازی کنم؟
‫نه. نه، هنوز نه.
‫باید زمانش برسه
‫می‌خوای امشب چادر بزنیم؟
‫اینجا مخفیگاه مورد علاقه‌ی منه.
‫دوست دارم باهات باشم، ‫ولی باید برنامه‌ی فردا رو آپلود کنم.
‫شب بخیر، عزیزم.
‫زیاد بیدار نمون.
‫شب بخیر، مامان.
‫تولد شش سالگیت مبارک، ایوا.
‫یه آرزو بکن.
‫و حالا کادوت...
‫یه هدیه‌ی تولد؟!
‫عاشقشم!
‫این چیه؟
‫یه امنی‌پاده.
‫یه امنی‌پاد؟ ‫دقیقاً همون چیزیه که همیشه می‌خواستم!
‫امنی‌پاد چیه؟
‫اون دکمه رو فشار بده.
‫درود. اسمت رو بگو.
‫اسمت.
‫درود، "اسمت".
‫نه "اسمت". اسمت رو بگو.
‫ایوا
‫درود، ایوا.
‫من یه امنی‌پاد شرکت داینستیز هستم.
‫ولی می‌تونی بهم بگی امنی.
‫هر چیزی می‌خوای ازم بپرس.
‫بفرما بگو...
‫ایوا؟
‫درو باز کن. سطح. دوست.
‫می‌شه دوباره بگی؟
‫می‌تونی در رو باز کنی تا بتونم ‫با بچه‌های دیگه بازی کنم؟
‫تو نمی‌تونی از پناهگاه ۵۷۳ خارج بشی ‫تا وقتی که آزمون نهایی رو پاس کنی.
‫یه آزمون؟
‫الان می‌تونم امتحان بدم؟
‫به نظر خیلی مشتاقی که امتحان بدی.
‫این یعنی وقتشه که با یه نفر آشنا بشی.
‫قراره با یه آدم آشنا بشم؟!
‫بفرما برو...
‫اتاق دینا باز شد.
‫خوش اومدی، ایوا.
‫دستورالعمل خوشامدگویی رو شروع کن.
‫شروع خوشامدگویی.
‫سلام، ایوا.
‫اسم من کادموس پراید هستش.
‫یه انسان!
‫خب، من در واقع ‫یه هولوگرام از کادموس پراید هستم.
‫ شنیدم امروز یه روز خیلی ویژه‌ست.
‫- من شش سالمه. ‫- شش سالته؟
‫ شرط می‌بندم خیلی هیجان‌زده‌ای ‫که بری بیرون با دوستات بازی کنی.
‫آره. الان می‌تونم برم؟
‫هنوز نه. حالا بهت می‌گم چرا.
‫می‌دونی، من سعی کردم این پناهگاه زیرزمینی ‫که الان توش زندگی می‌کنی رو بسازم.
‫چرا من تو زیرزمینم؟
‫خب، روی سطح زندگی ‫ کردن دیگه خیلی امن نبود.
‫زمین خیلی مریض بود و به زمان ‫نیاز داشت تا بدون ما بهتر بشه.
‫ولی اون خیلی وقت پیش بود.
‫و حالا زمین حالش خیلی بهتر شده.
‫بچه‌های زیادی مثل تو در پناهگاه‌های زیرزمینی
‫مثل تو بزرگ شدن و روی سطح منتظرت هستن.
‫واقعاً؟
‫آماده‌ای با خانواده‌ت آشنا بشی؟
‫آره!
‫پس چیزای زیادی باید یاد بگیری ‫تا آماده بشی بری.
‫من می‌تونم تا ۲۰۰ بشمرم.
‫ این شروع خیلی خوبیه، ایوا. ‫اما چیزهای بیشتری برای یادگیری هست.
‫ به همین خاطره که میگو و دوستاش ‫اینجان تا کمکت کنن برای امتحان آماده بشی.
‫سلام، آقای کادموس.
‫سلام، ایوا
‫میگو!
‫سلام، میگو.
‫روز قشنگیه، مگه نه؟
‫مطمئناً همینطوره، میگو.
‫چرا به ما نمی‌گی ایوا قراره ‫چه چیزهایی یاد بگیره؟
‫حتماً، آقای کادموس.
‫بیاین دوستان.
‫کشاورزی، برای کاشت غذایی که می‌خوری ‫سلامتی، که سرپا نگهت می‌داره
‫تکنولوژی، آینده‌ای که اختراع می‌کنی ‫علم، حالا بیا آزمایش کنیم
‫ارتباطات، گوش کن و با من حرف بزن ‫هنر، خلاقیت تو
‫و کار تیمی، ما همه رو با هم انجام می‌دیم
‫چون میگو و رفقاش ‫دوستای همیشگی تو هستن
‫عالی بود، میگو. ممنون.
‫پس، سخت تمرین کن.
‫ وقتی آزمون نهایی رو پاس کردی، ‫می‌تونی از در بزرگ رد بشی.
‫ ایوا ‫تو تمام راهو رو به بالا طی می‌کنی.
‫بالا، بالا از پله‌ها ‫و به سطح زمین می‌رسی.
‫سلام، ایوا! بیا اینجا!
‫جایی که می‌تونی با خانواده‌ت ملاقات کنی.
‫روی سطح زمین چه شکلیه؟
‫چند تا بچه اونجان؟ ‫شبیه من هستن؟
‫- فکر می‌کنی منو دوست داشته باشن؟ ‫- ایوا.
‫- امتحان چه جوریه؟ سخته؟ ‫- ایوا.
‫آموزش سخته؟
‫میگو کمکم می‌کنه؟
‫- تو کمکم می‌کنی؟ ‫- آره، البته.
‫من کادموس رو دوست دارم.
‫روی سطح زمین می‌بینمش؟ ‫اون خانواده داره؟
‫ایوا، وقت خوابه.
‫فردا روز بزرگیه.
‫آموزشت رو شروع می‌کنی.
‫و به استراحت نیاز داری.
‫مادر؟
‫بله، عزیزم؟
‫ما یه خانواده‌ایم؟
‫نه، ما نیستیم.
‫یه خانواده گروهی از انسان‌هاست.
‫همون‌هایی که روی ‫ سطح زمین ملاقات می‌کنی.
‫باشه.
‫شب بخیر، ایوای عزیز.
‫بی صبرانه منتظر دیدن خانواده‌ام هستم.
‫تولدت مبارک، ایوا. ‫زمان خیلی سریع گذشت.
‫تولد شونزده سالگیته
‫یه تیکه بزرگ کیک میخوای؟!
‫ممنون. اما...
‫به نظر خوبه... نه، نه، ‫نمی‌تونم بخورم.
‫باید آماده بشم.
‫به نظر مضطربی.
‫استرس داری؟
‫- امنی‌پاد، وضعیت. ‫- ضربان قلب بالا.
‫- کف دست‌ها عرق کرده. ‫- ما در موردش حرف زدیم!
‫بدون اجازه وضعیتم رو چک نکن.
‫شاید بهتره ‫آزمون فردا رو عقب بندازیم.
‫- مادر. ‫- امنی، آزمون فردا رو عقب بنداز.
‫- عقب انداختن آزمون. ‫- نه. هیچ عقب انداختنی در کار نیست.
‫- امنی، ما هیچی رو عقب نمی‌ندازیم. ‫- لطفاً تصمیم بگیرید.
‫مادر. من مضطرب نیستم، باشه؟
‫هیجان‌زده‌ام.
‫خیلی وقته منتظر ‫ همچین لحظه ای بودم.
‫من بالاخره می‌تونم با دوستان، ‫خانواده، و بقیه انسان‌ها آشنا بشم.
‫برم آماده بشم.
‫سلام، انسان ها.
‫من ایوا از پناهگاه ۵۷۳ هستم.
‫چکار می‌کنی؟ کارهای انسانی؟
‫آره.
‫خوشم میاد.
‫منم از انجام کارهای انسانی خوشم میاد.
‫تو هم رو سطح زمین می پلکی؟
‫خورشید در چه حاله؟
‫خیلی درخشانه، ‫و نباید بهش نگاه کنی،
‫ولی خیلی دلت میخواد بهش نگاه کنی، درسته؟
‫پناهگاه، دیگه خسته‌کننده شده.
‫و مادر، انگار، ‫جدی، آمار من خصوصیه.
‫اگه مجبور باشم یه بار دیگه از اون ساستی-بار کیل-نخود ‫بخورم... اون مورد علاقه توئه؟
‫مال منم همینطور.
‫آره، می‌دونم.
‫فقط، نمی‌دونم چطور این کارو بکنم،
‫چجور آدم‌ها قراره رفتار کنن، ‫ و باید چطور عادی باشم.
‫ولی ما از پسش برمیایم، درسته؟
‫ما از پسش برمیایم.
‫ولی اگه نتونیم چی؟
‫امنی، ‫اگه من امتحان رو قبول نشم چی می‌شه؟
‫مطمئنم که شکست نمی‌خوری.
‫اما اگه شکست بخوری، پروتکل می‌گه ‫آموزشت رو از اول مرور کنی.
‫از اول؟
‫ولی می‌تونم دوباره امتحان بدم، ‫درسته، امنی؟
‫البته که می‌تونی.
‫در تولد بعدیت.
‫یک سال؟ یک سال؟
‫نمی‌تونم یه سال دیگه صبر کنم!
‫من نیاز دارم با مردم آشنا بشم! همین الان!
‫امنی، اون ور این در چیه؟
‫متأسفم، ایوا. من اطلاعاتی ‫درباره‌ی مناطق ممنوعه ندارم.
‫ممنوعه؟
‫امنی، چطور می‌تونم این در رو باز کنم؟
‫نمی‌تونی. ‫درهای امنیتی با مغناطیس قفل شدن.
‫ایوا، دستکاری درهای امنیتی ‫ممنوعه.
‫- نه برای من. ‫- این مثل اون وقتیه که شکستی توی...
‫در باز شد.
‫امنی، سطح نور سه.
‫سوفیا؟
‫برایتون، هدلی، فریا، روشون؟
‫ایوا.
‫بچه‌های دیگه‌ای هم هستن؟
‫بچه‌های دیگه‌ای هستن.
‫من تنها نیستم.
‫سلام، کجایین؟
‫سلام، کسی اینجاست؟
‫برایتون؟
‫هدلی؟
‫روشون؟
‫سوفیا؟
‫خواهش می‌کنم، کجایین؟
‫سلام؟
‫امنی، سطح نور یک.
‫"واندلا."
‫واندلا چیه، امنی؟
‫هیچ "واندلا"یی ‫تو هیچ کدوم از فایل‌های دانشنامه‌ای من نیست.
‫- یه مکانه؟ ‫- متأسفم.
‫نمی‌تونم واندلا رو ‫تو هیچ کدوم از نقشه‌های زمین پیدا کنم.
‫"ایوا، منو پیدا کن." ‫صبر کن، کسی دنبال منه؟
‫امنی، سطح نور ۱۰!
‫باشه، باشه. بیا. بیا.
‫امنی، سیگنال تصویری رو فعال کن.
‫بیا، بیا. اینجا.
‫من اینجام! من اینجام!
‫اوا هستم!
‫سلام، من... من ایوا هستم، از پناهگاه ۵۷۳.
‫من اینجام. من دقیقاً همینجام.
‫سلام؟
‫- ایوا؟ ‫- مادر؟
‫- تو وارد یه منطقه ممنوعه شدی؟ ‫- می‌دونم.
‫متأسفم، ولی یه چیزی پیدا کردم.
‫فکر کنم بچه‌های دیگه‌ای بودن.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫ایوا، چه خبر شده؟
‫یه چیز دیگه‌ای اون تو هست.
‫اتاق ۱-۱۳ رو ببند.
‫ما از پسش برمیایم.
‫مزاحم تو پناهگاه. ‫پروتکل امنیتی ۱۹-۱-۶۵ رو فعال کن.
‫آماده باش.
‫پروتکل امنیتی فعال شد.
‫هدف‌گیری و شلیک.
‫انحراف قفل گاوصندوق. ‫کد مدیریت ۴۹-۲۶۲۶۹.
‫فشرده‌سازی شفت خروجی. ‫آزادسازی در گاوصندوق فعال شد.
‫ایوا، فرار کن!
‫مسدود شده!
‫برو آشپزخونه! بدو!
‫- کد قفل، ۱۱۹-۲۰-۳۸-۵۱۴. ‫- ایمن‌سازی اتاق سه.
‫- اون چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تو دیتابیس من نیست.
‫مادر!
‫این کانال تهویه به سطح می‌رسه.
‫این وسایل باید کافی باشن ‫تا وقتی انسان‌های دیگه رو پیدا کنی.
‫از پناهگاه‌های دیگه؟
‫تو هر پناهگاه قرار بود ‫شش تا بچه باشه.
‫تو تنها کسی هستی ‫که تنهایی بزرگ شدی.
‫بهت نگفتم. ‫مجبور بودم انتخاب کنم.
‫چی؟ درباره چی حرف می‌زنی؟
‫با من بیا!
‫نمی‌تونم پناهگاه رو ترک کنم.
‫خواهش می‌کنم، مادر، اون چیز تو رو می‌کشه.
‫من برنامه‌ریزی شدم که تو رو ایمن نگه دارم. ‫دارم همین کارو می‌کنم.
‫به چیزی که یاد گرفتی اعتماد کن.
‫برو!
‫سطح اکسیژن پایدار. هیچ سم هوابردی نیست.
‫عادی نفس بکش، ایوا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من کجام؟