..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫بعدی، ایواتا.
‫بله.
‫قد، ۱۶۷سانتی‌متر.
‫وزن...
‫هنوز تو سن رشدیم.
‫هربار که معاینه پزشکی داریم، همش به این فکر می‌کنم که...
‫همه بچه‌ها چقدر لاغر و ظریفن.
محافظ حریم خصوصی
‫ایوا-چان! قدت چقدره؟
‫ها؟
‫بذار برگه معاینه‌تو ببینم!
‫چی؟ نه عمراً!
‫ایوا-چان!
‫ببخشید!
‫خوبی، ایواتا؟
‫عام...ایواتا؟
‫عا، آره. خوبم.
‫بیا.
‫هیچی ندیدم.
‫خیلی ناجور بود.
‫عه، درو درست کردی.
‫ایوا-چان، خیلی زور داری.
‫وای، به‌همین راحتی؟
‫کامیشیرو خیلی خفنه!
‫ولی یه‌جورایی انگار دختربازه.
‫کامیشیرو دخترباز نیست!
‫اوه، تو با کامیشیرو می‌رفتی دبستان، مگه نه ایوا-چان؟
‫اون موقع هم مثل الان جذاب بود؟
‫آره، جذاب بود.
‫البته قبلاً یکم فرق داشت.
‫کامیشیرو کوکی...
‫عشق اول منه.
‫به اون روزا که فکر می‌کنم، داستانش خیلی طولانی‌ـه.
‫خب، سائه.
‫بخند.
مراسم ورودی
‫مامان.
‫خیلی قد بلندیا، سائه.
‫تو پایه خودت احتمالاً قد بلند‌ترینی.
هستم؟
‫چه بامزه!
‫کلاس اولی هستی آره؟ ‫خیلی بامزه‌ای!
‫چی تو ابتدایی هست که ذوقشو داشته باشی؟
‫ناهار مدرسه!
‫شنیدم یه‌چیزی به اسم ناهار مدرسه تو مدارس ابتدایی هست.
‫ذوق ناهار مدرسه رو داره!
‫خیلی گوگولی‌ـه!
‫وای، سائه.
‫شنیدی چی گفت؟ منتظر ناهار مدرسه‌اس.
‫تو خیلی چیزی نمی‌خوری، و شیر هم هنوز یه جورایی ترسناکه نه؟
‫به شیر حساسیت داری؟
‫حالم ازش بهم می‌خوره.
‫نگران نباش! من واسه تو رو هم می‌خورم!
‫عاشق شیرم!
‫واقعاً؟
‫آره.
‫ایول! ممنون!
‫به‌نظرم عشق تو نگاه اول بود.
‫یکم زیادی شیر نمی‌خوری؟
‫دارم معده‌امو به شیر عادت می‌دم.
‫تا شش سال بعدش به‌اندازه دو نفر شیر خوردم.
‫ما شش سال همکلاسی بودیم، و بیشتر وقت‌ها کنار هم می‌نشستیم.
‫صف...کشیده شده بود...
‫«تشکیل شده بود».
‫تشکیل شده بود!
‫هی ایواتا، جواب‌ها رو بهش بگی یاد نمی‌گیره‌ها.
‫سائه!
‫ببخشید که به‌خاطر من دعوات کردن!
‫ولی ممنونم!
‫اون همیشه جذاب بوده، واقعاً...
‫ایوا-چان، مراقب باش!
‫...از همون ابتدایی.
‫وای، یه‌جوری گرفتش انگار هیچی نبود.
‫ایوا-چانه دیگه!
‫وای نه، نه، نه!
‫ورزشم منو یاد کامیشیرو میندازه.
‫توپو پاس بده!
‫کوکی رو هدف گرفته!
‫کوکی، از خط رد شدی، سوختی!
‫خیلی شل می‌زنه!
‫هی! به‌خاطر این بود که سائه خورد بهش!
‫سوختی!
‫کوـ...
‫تاکویاکی!
‫بیا سنگ کاغذ قیچی بازی کنیم!
‫من بردم!
‫من بودم!
‫کوکی از ناهار مدرسه خوشش نمیاد، ولی اینو دوست داره...
‫عـ-عام...
‫معذرت‌ می‌خوام که تو ورزش خوردم بهت.
‫تو تاکویاکی منو بخور!
‫چرا؟
‫یه‌جورایی ناراحت به‌نظر میای سائه.
‫تاکویاکی دوست داری، مگه نه؟
‫فقط بشقاب‌هامونو عوض کردیم. بی‌معنی بود.
‫نبود!
‫اون جذاب بود.
‫حسابی تو تیم فوتبال پسران تلاش می‌کرد.
‫شاید از بچه‌های کوچک‌تر لاغر‌تر و ریزه‌میزه‌تر بود...
‫ولی به چشم من، بزرگ به‌نظر می‌رسید.
‫برای من، اون پسر خیلی جذابی بود.
‫خوشحال بودم که هیچ‌کدوم از دوستام از کوکی خوششون نمی‌اومد.
‫ولی تو کلاس ششم، اون شروع‌ کرد به قد بلند‌تر شدن.
‫حالا ما سال سوم راهنمایی هستیم،
‫و اون داره به کسی تبدیل می‌شه که همه فکر می‌کنن خیلی جذابه.
‫عه.
‫ایواتا، صبح‌بخیر.
‫صـ-صبح‌بخیر، کامیشیرو.
‫صداش کی انقدر بم شد؟
‫آره، اومدم.
‫ما از صدا کردن همدیگه با اسم کوچک‌مون به صدا زدن با فامیلی رسیدیم،
‫ولی اون هنوزم مثل ابتدایی، هروقت منو می‌بینه باهام حرف می‌زنه.
‫ولی من دیگه باید از دوست داشتنش دست‌ بردارم.
کامیشیرو
‫کوکی دیگه به کامیشیرو تبدیل شده.
‫اینجا!
‫مثل هنرمند موردعلاقه‌ات که یهویی مشهور بشه،
‫یا مانگایی که دوستش داشتی به یه پدیده اجتماعی تبدیل بشه،
‫همچین احساسی رو می‌شناسی.
‫گمونم اینم یه‌جورایی مثل اونه.
‫اونجارو! اون خیلی باحاله نه؟ ‫بچه‌ها بالاخره متوجه این شدن که اون چقدر جذابه.
‫اون که موهاش بلند‌تره!
‫این خیلی خوبه.
‫عالیه.
‫ولی، یکمم احساس تنهایی می‌کنم.
‫می‌دونی که منظورم چیه.
‫و خب اینجوریم نیست که ما هیچ‌وقت از هم خوشمون می‌اومده.
‫من یه علاقه‌ی یک‌ طرفه داشتم، همش همین.
‫حالا نمی‌تونم به کسی بگم که ازش خوشم می‌اومده.
‫کوکی‌ای که من عاشقش شدم،
‫تبدیل به کامیشیرویی شد که همه تحسینش می‌کنن و ‫خوش‌قیافه می‌دونن.
‫نماینده‌ی کلاس برای جشنواره ورزشی کیه؟
‫بله، منم.
‫بعد از مدرسه یه جلسه تو اتاق جلسات طبقه دوم هست.
اتاق جلسه
این در شکسته است و به‌راحتی باز می‌شود
‫این همون دری‌ـه که من شکستم...
‫تو نماینده‌ی کلاس بی‌ای؟
‫آره. کلاس اِی؟
‫آره.
‫این جلسه‌ها خیلی حوصله‌سربره.
‫واسه جشنواره ورزشی هیجان نداری؟
‫همه اومدن؟ بذارید حضور غیاب کنم.
‫تیم سفید، ۱-اِی.
‫حاضر.
‫اوه، داشت یادم می‌رفت.
‫هر پایه باید یه پرچم درست کنه.
‫پیشنهاد می‌کنم چند نفر از هر پایه تیم بشن که درستش کنن.
‫چـــی؟
‫پرچمش‌ ‫خیلی ‫بزرگ ‫به‌نظر ‫میاد ‫. ‫. ‫.
‫ایواتا.
‫ها؟
‫تو کارت تو هنر و کاردستی خوبه، مگه نه؟
‫عا، آره، یه جورایی...
‫می‌خوای پرچمو باهم درست کنیم؟
‫تو تنها کسی هستی که اینجا می‌شناسم.
‫برای پایه سوم رو، ایواتا و کامیشیرو از تیم سفید انجام می‌دن!
‫واای!
‫ضربه‌ ایوا-چان خیلی محکمه!
‫سرویس‌های اون خیلی قدرت دارن. مراقب باشین سال اولیا!
‫عه، تموم شد؟
‫بیا روی پرچم جشنواره ورزشی پایه‌مون کار کنیم.
‫بریم بالا تو کلاس درستش کنیم.
‫بریم وظیفه‌مونو به‌عنوان نماینده‌های کلاس انجام بدیم.
‫خیلی بزرگه.
‫ایده‌ای داری؟
‫این چطوره؟
‫فکرشو که می‌کنم، کامیشیرو همیشه کارش تو نقاشی خوب بوده.
‫نظرت چیه؟
‫باحاله!
‫از کی می‌تونه اینجوری طراحی کنه؟
‫ایول!
‫خب پس، بیا همینو درست کنیم.
‫ماژیک کارمون رو راه میندازه نه؟
‫خیلی بزرگه، شاید استفاده از رنگ راحت‌تر باشه.
‫می‌رم بیارم!
‫ستاره‌ای درخشان‌تر از خورشید.
‫تموم شد!
‫شما دوتا این ساعت اینجا چیکار می‌کنین؟
‫داشتیم پرچم جشنواره ورزش رو درست می‌کردیم.
‫از معلم‌هامون اجازه گرفتیم.
‫اوه، جدی؟
‫شرمنده.
‫پرچم‌تون اینه؟
‫هممم...
‫خیلی حس مدرسه راهنمایی نداره.
‫عه؟ خیلی باحاله که.
‫خب، گمونم جوونا این‌ روزا از این مدلا خوششون میاد.
‫من اینو می‌برم دفتر معلم‌ها، شما برین خونه.
‫الانشم هفت شبه.
‫می‌بینمت.
‫اهوم.
‫لعنت.
‫کلید دوچرخه‌مو گم کردم...
‫تو راهرو ندیدمش.
‫روی میزمم نبود.
‫عا، خب. پیاده می‌رم خونه. شاید فردا یکی تحویلش بده.
‫چی؟ وایسا، نباید همینجوری جا بزنی! سعی کن یادت بیاد!
‫چشمات رو ببند و سعی کن یادت بیاد از صبح چیکار کردی.
‫همم...
‫درخواست...عجیبی بود، نه؟
‫عا!
‫تو جیبمه!
‫جیب ‫شلوارمو ‫یادم ‫رفت ‫. ‫. ‫.
‫شوخی می‌کنی.
‫شرمنده.
‫خداروشکر پیداش کردی.
‫ولی الان خیلی دیره.
‫می‌رسونمت، بپر بالا.
‫تا خونه می‌دوئم! نگران من نباش!
‫دوچرخه خیلی سریع‌تره.
‫پس بذار من پا بزنم.
‫زینش خیلی برات بلنده...
‫ولی من یکم سنگینم...
‫نگران نباش، من همیشه بچه‌های تیم فوتبالو می‌رسونم.
‫کارم تو سواری با مسافر عقب خوبه.
‫ممکنه من از اونا سنگین‌تر باشم...
‫حتی نگیشی رو هم رسوندم.
‫عه، پس مشکلی نیست.
‫تو دوی امدادی رو انجام می‌دی؟
‫آره.
‫تو همیشه دونده‌ی سریعی بودی، حتی تو ابتدایی.
‫من فقط بزرگم.
‫عضلاتم داره می‌ترکه.
‫حالا انقد سفت گرفتن خودم باعث نمی‌شه سبک‌تر بشم...
‫عا، خونه ما از این طرفه.
‫می‌دونم.
‫قبلاً اونجا بودم، یادته که؟
‫ایواتا، هنوزم از ناهارای مدرسه خوشت میاد؟
‫آره.
‫می‌دونی، منم دیگه آدم بدغذایی نیستم.
‫جدی؟ خیلی خوبه!
‫ناهار مدرسه‌مون خیلی خوشمزه‌اس، نه؟
‫مثلاً برنج سرخ‌شده و رامن... ‫و مرغ سرخ‌شده!
‫همیشه امیدوار بودم ازشون خوشت بیاد.
‫خوشم‌ میاد.
‫چی...
‫عا، لاستیک پنچره...
‫آه...
‫مـ-معذرت می‌خوام!
‫تو چرا معذرت‌خواهی می‌کنی؟
‫باید به‌خاطر همین باشه، خرده شیشه.
‫کار دوچرخه دیگه تمومه، پیاده می‌برمت.
‫اشکالی نداره! نگران نباش!
‫ممنون ولی. شرمنده. زحمت نده.
‫یادمه تو مسابقه دو با مانع ابتدایی می‌ذاشتی،
‫بقیه بچه‌ها جلو برن.
‫لازم نیست جلوی خودتو بگیری.
‫به کدوم دبیرستان می‌خوای درخواست بدی؟
‫دبیرستان شمالی.
‫دبیرستان شمالی؟ ‫البته، تو همیشه زرنگ بودی.
‫تو چی؟
‫دبیرستان شمالی.
‫عه؟ همون مدرسه!
‫آره.
‫چند وقتی بود اینجوری حرف نزده بودیم.
‫آره.
‫تو راهنمایی نشد تو یه کلاس بیفتیم.
‫اولین دفعه‌اس که بعد مدت‌ها عین قدیما باهم حرف زدیم.
‫کامیشیرو از اون آدماس که می‌تونه با همه گرم بگیره.
‫حتی اگه من کسی نبودم که تو پیدا کردن کلید کمک کرد،
‫هرچقدرم که خونش دور بود، تو بازم می‌رسوندیش نه؟
‫معذرت می‌خوام.
‫اگه یکی دیگه سوار دوچرخه بود،
‫شاید لاستیکت پنچر نمی‌شد.
‫تو خیلی مهربونی.
‫ایواتا، می‌تونی اول اینو جا‌به‌جا کنی؟ ‫برای مسابقه طناب‌کشی‌ـه.
‫کامیشیرو رو اون طرف دیدم، بهش بگو کمکت کنه.
‫کامیشیرو...
‫هی، تو پرچم پایه ما رو رنگ کردی، آره؟
‫دیدیمش. خیلی باحال شده!
‫ایوا-چان، اون سنگین نیست؟ ‫بذار کمکت کنیم!
‫ممنون.
‫وای، نباید اینو تنهایی ببری.
‫ایوا-چان، بعدی کشتی‌ سواری دختراست. ‫مگه تو توی تیم کشتی ارشد‌ها نیستی؟
‫بریم!
‫شروع کنین!
‫بریم! ‫تک تکشونو می‌زنیم زمین!
‫ببرینم بالاتر!
‫بـ-باشه!
‫آی، درد داشت...
‫تو کشتی سواری خیلی می‌خوری به ملت
‫نباید بندازمش. اگه بندازم زخمی می‌شه.
‫ایول!
‫تیم سفید ارشد‌ها می‌بره!
‫سوار تیم ارشد‌ها آخرین کسی‌ـه که هنوز بالا وایساده!
‫برگام، ترسناک بود.
‫کشتی سواری اونا خیلی قوی‌ـه، من قطعاً فرار می‌کردم.
‫وای، نه، موهام خیلی بهم ریخته. فکر کنم روشون خاک ریختم.
‫خوبه نگران نباش. ‫برای من چی؟
‫خوبن.
‫بعدی، کشتی سواری پسرها.
‫بعدی پسران.
‫ایواتا-سان، می‌شه یکم خم شی؟
‫اوه، ببخشید.
‫کوکی! ‫خیلی‌خب!
‫کامیشیرو! ‫بزن بریم!
‫تو تیم کشتی‌گیرای ارشدی.
‫دیدم که تو ورزش تمرین می‌کردین، برای همین می‌دونستم،
‫ولی نگاه کن چقدر قوی شدی.
‫اینو می‌دونستم ولی،
‫تو کسی شدی که فقط من نه، بلکه همه جذاب می‌بیننش.
‫می‌دونم. و باهاش مشکلی ندارم.
‫حتی وقتی نگاه‌هامون بهم نمی‌رسن، احساس تنهایی نمی‌کنم.
‫خیلی سریعه!
‫بعدی، بگرد و پیدا کن سال سومی‌ها.
‫آماده...
‫کسی که دوستش دارید
‫رِی-چان، باهام بیا!
‫مـ-من؟ باشه!
‫«کسی که دوستش دارید»؟
‫اون کسی‌ـه که دوستش دارم!
‫منم دوستش دارم!
‫که‌‌اینطور
‫بعدی، بگرد و پیدا کن پسرها.
‫یعنی کی همچین کارتی رو یواشکی آورده.
‫ایواتا!
‫عا، چرا اینور و اونورو نگاه می‌کنی؟
‫گفتم ایواتا.
‫بذار کارتت رو...ببینم.
‫بجنب واتانابه. چی نوشته؟
‫«یه...دختر...قدبلند».
‫عا، آره. قد بلنده.
‫خداروشکر که مطابقت داشتم.
‫خب، من دیگه برمی‌گردم.
‫خداروشکر. اون اول شد، نه؟
‫خوشحالم که سریع دویدم.
‫توهین یا چیز بدی هم نبود.
‫فقط یه واقعیت بود.
‫ولی...
‫فقط کامیشیرو...
‫تمام چیزی که می‌خواستم این بود که منو جور دیگه‌ای ببینه.
‫این نبود! نبود!
‫راستش، روی اون کارت بگرد و پیدا کن...
‫نوشته بود «یه دختر خوشگل» و تو اومدی تو ذهنم، برای همین...
‫نه اینکه بخوام مخفیش کنم یا همچین چیزی،
‫فقط هیچ‌وقت اینو بهت نگفته بودم،
‫برای همین نمی‌خواستم اون به‌جام بهت بگه.
‫بهش علامت دادم که نخونه، برای همین...
‫ببخشید.
‫اوه...عام...
‫نه، من خوبم، واقعی.
‫خیلی جذابه، نه؟
‫آره خلاصه...
‫برو دنبالش!
‫موفق باشی.
‫دبیرستان شمالی هوکایدو
‫اتاق‌های امتحان
‫موفق باشی.
‫فکر می‌کردم باید از دوست داشتنش دست بکشم.
‫اون کامیشیرویی که تو ابتدایی می‌شناختم نبود.
‫برام دست نیافتنی بود، و انگار سرنوشت عشقی که بهش دارم ‫این بود که نافرجام بمونه.
‫ولی، هیچ‌وقت قانونی وجود نداشته که بگه نمی‌تونی عاشق کسی بشی،
‫که شانسی باهاش نداری.
‫فارغ‌التحصیلیتون مبارک
‫ایواتا.
‫عام، مامانم می‌خواد یه عکس ازت براش بفرستم. می‌شه؟
‫حتماً.
‫تاکویا! یه عکس از ما بگیر!
‫باهم؟!
‫آماده؟
‫بیا، ببینش.
‫خیلی‌خب.
‫هوم، خوبه!
‫ممنون!
‫اینکه پدر و مادرها همیشه عین بچه با آدم رفتار می‌کنن تو مخه نه؟
‫عا، شرمنده! خیلی نزدیک وایسادم، آره؟
‫اشکالی نداره...
‫می‌شه عکسو برای منم بفرستی؟
‫حتماً.
‫بیا شماره‌هامونو بهم بدیم.
‫باشه.
‫می‌تونم برای تو رو بگیرم؟ عکس رو برات می‌فرستم.
‫باهم به به دبیرستان می‌ریم نه؟
‫آره. اگه سوالی داشتم می‌تونم بهت پیام بدم؟
‫حس می‌کنم انگار قراره یه چیزی رو فراموش کنم.
‫هوم، حتماً.
‫امیدوارم تو یه کلاس بیفتیم.
‫امیدوارم.
‫تو از «کوهاکو مانجو خوشت میاد؟
‫آره، اونا خاصن.
‫می‌تونی تو فروشگاها بخریشون،
‫ولی گرفتنشون تو مراسم فارغ‌التحصیلی‌مون، خاص‌ترش هم می‌کنه.
‫آره، درسته، خاصن.
‫برای منم می‌خوای؟
‫عه؟ مطمئنی؟ ممنونم!
‫بفرما. بیا تو دبیرستانم باهم کنار بیایم.
‫همیشه عاشق لبخندش با اون دندون کوچولوی بامزه‌ای که بیرون زده بودم.
‫هیچ‌وقت عوض نشد.
‫از قدیم، پسرها یکی از دکمه‌های لباس فرم‌شون رو به دخترها می‌دادن.
‫ولی من خوشحالم.
‫حتی اگه «کوهاکو مانجو» باشه.
‫فکر می‌کنم به یه عشق به‌ظاهر غیرممکن ادامه بدم.
‫با کامیشیرو تو یه کلاسم.
‫خیلی خوشحالم.
‫سال اول: طبقه سوم
‫یعنی الان اونجاست.
‫تصمیم گرفتم تو دبیرستان شانسم رو امتحان کنم.
‫و حالا ما تو یه کلاسیم.
‫حس می‌کنم بهم گفتن «برو تو کارش»!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خیلی سبکه، تازه موهاشم عین ابریشم نرمه...
‫ببخشید! لیز خوردم.
‫عا، اشکالی نداره.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫چرا همش تو ناجورترین شرایط بهش بر می‌خورم؟
‫که‌اینطور.
‫راستی، باهم تو یه کلاسیم.
‫تو لباس فرم دبیرستانش خیلی جذاب شده.
‫می‌گم، به چه باشگاهی ملحق می‌شی؟
‫دارم به باشگاه تنیس فکر می‌کنم.
‫من نمی‌تونم تصمیم بگیرم...
‫می‌خوای بیای باشگاه والیبال؟
‫اون کی بود؟!
‫قسمت دوم، ‫ «اسمم رو صدا کن».
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.