..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
‫صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
‫کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
‫داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
‫و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he ‫به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
‫به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
‫منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت دوم: ماریلا ‫کات‌برد شگفت‌زده می‌شود.
‫ماتیو کات‌برد برای استقبال از پسری که به تازگی ‫سرپرستی‌اش را پذیرفته بود، به ایستگاه رفت.
‫اما به جای پسر، او با یک دختر ‫مو قرمز لاغر اندام مواجه شد.
‫زیباست!
‫هرگز فکر نمی‌کردم چنین ‫دریاچه‌ی قشنگی رو ببینم.
‫گاری برای چی انقدر می‌لرزه؟
‫از این حس خیلی خوشم میاد.
‫می‌تونیم اینجا یکم صبر کنیم؟
‫اون درخت شبیه دختریه ‫که لباس سفید به تن داره.
‫انعکاس خودش تو دریاچه ‫رو به نمایش می‌ذاره.
‫باید سریع‌تر بریم.
‫باشه بریم.
‫شب خوش، آقای ‫دریاچه‌ی آب‌های درخشان.
‫من به چیزایی که ازشون ‫خوشم میاد شب بخیر می‌گم.
‫حس می‌کنم این کار ‫خوشحالشون می‌کنه.
‫نگاه کنین! اون دریاچه ‫انگار داره لبخند می‌زنه.
‫اون حوضچه‌ی باریه.
‫اما من حس می‌کنم "دریاچه‌ی ‫آب‌های درخشان" مناسب‌تر باشه.
‫آره این اسم درستی ‫براشه. می‌تونم از حسش بگم.
‫هر موقع برای چیزی اسم درستی ‫انتخاب می‌کنم این حس هیجان رو می‌گیرم.
‫شما هم هیجان‌زده می‌شین؟
‫خب، بله.
‫منم وقتی اون دونه‌های ‫سفید زشتی که تو بوته‌ی خیار
‫رشد می‌کنن رو می‌بینم، ‫هیجان‌زده می‌شم. ازشون متنفرم.
‫فکر نمی‌کنم این دقیقا همون ‫حسی باشه که من حس می‌کنم.
‫برای چی به اونجا ‫می‌گن حوضچه‌ی باری؟
‫خب، یادمه برای این بهش همچین اسمی دادن چون که ‫باری-سان بالای تپه‌ای که اونجائه زندگی می‌کنه.
‫گرین گیبلز هم دقیقا همون پشته‌.
‫باری-سان دختر کوچیک دارن؟
‫البته نه چندان ‫کوچیک... هم سن خودم.
‫یه دختر یازده ساله ‫داره. به اسم دیانا.
‫چه اسم بی نظیری! مثل الهی ماه!
‫خب، من نمی‌دونم. من حسی ‫وحشتناک و کافرنما ازش می‌گیرم.
‫تقریبا به خونه رسیدیم. ‫اونجا گرین گیبلز—
‫لطفا بهم نگین!
‫بذارین خودم حدس بزنم!
‫من مطمئنم که خودم ‫درست حدس می‌زنم.
‫اونه! اینطور نیست؟
‫خب، درست حدس زدی.
‫اما فکر کنم اسپنسر-سان برات توصیفش ‫کرده بود برای همین تونستی حدس بزنی.
‫نه این کار رو نکردن.
‫تموم چیزی که ایشون گفتن ‫در مورد مکان‌های اطرف بود.
‫من واقعا نمی‌دونستم که ‫اینجا قرار چه شکلی باشه.
‫اما به محض اینکه دیدمش ‫می‌دونستم که حس خونه داره.
‫انگار که تو یه رویام.
‫می‌دونین احتمالا بازوم ‫کلا سیاه شده باشه.
‫آخه امروز هی به خودم مشت می‌زدم.
‫هر چند وقت یکبار ‫مریضی‌ای به سراغم میاد
‫همش می‌ترسیدم که رویا باشه.
‫اما این واقعیت داره و ما ‫واقعا نزدیک خونه هستیم.
‫به درختان گوش کنین که ‫تو خواب صحبت می‌کنن.
‫چه رویایی زیبایی دارن می‌بینن!
‫ماتیو کات‌برد، اون ‫کیه؟ پسرمون کجاست؟
‫پسری در کار نبود. فقط اون.
‫پسری نبود؟ ولی باید ‫یه پسر اونجا می‌بود!
‫ما به اسپنسر-سان گفته ‫بودیم که یه پسر می‌خوایم.
‫خب، اون پسری ‫نیاورد. اون رو آورد.
‫از مدیر ایستگاه پرسیدم.
‫چی پرسیدی؟ نپرسیدی ‫دلیل این کار چیه؟
‫خب... من دیر رسیده بودم...
‫و باید اون رو به خونه می‌آوردم.
‫خب، حالا باید چیکار کنیم؟
‫شما من رو نمی‌خواین!
‫چون پسر نیستم من رو نمی‌خواین!
‫باید فکرشو می‌کردم، ‫هیچکس من رو نمی‌خواد!
‫باید می‌دونستم اینا زیباتر از این ‫حرفاست که واقعیت داشته باشه.
‫باید می‌دونستم کسی ‫من رو نمی‌خواد.
‫باید چیکار کنم؟ ‫الانه که گریه کنم!
‫و او واقعا گریه کرد.
‫ماریلا و ماتیو کات‌برد همانطور از ‫بالای اجاق گاز به یکدیگر نگاه کردند.
‫هیچکدام نمی‌دانستند ‫که چه بگویند یا بکنند.
‫تا اینکه ماریلا بالاخره ‫به سمت میز قدم برداشت.
‫باشه نیازی به گریه کردن نیست که.
‫چرا هست!
‫شما هم بودین گریه می‌کردین!
‫اگه شما هم یتیم بودین و به جایی برده ‫می‌شدین که فکر می‌کردین قراره خونتون باشه
‫اما متوجه می‌شدین که اونا شما ‫رپ نمی‌خوان چون پسر نیستین
‫، شما هم گریه می‌کردین!
‫این بدترین اتفاقیه ‫که برام افتاده.
‫خب گریه نکن، ما که همین ‫امشب تو رو بیرون نمی‌اندازیم.
‫اسمش چیه؟
‫خب... خودمم هنوز نپرسیدم.
‫اسمت چیه؟
‫می‌تونین کوردلیا صدام کنین؟
‫کوردلیا صدات کنیم؟ اسمت اینه؟
‫نه، این دقیقا اسمم نیست...
‫اما دوست دارم کوردلیا صدام کنن.
‫اسم ظریف و زیباییه.
‫اصلا نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫اگه اسمت کوردلیا نیست پس چیه؟
‫آنه شرلی‌.
‫اما لطفا کوردلیا صدام کنین.
‫برای شما که فرقی ‫نمی‌کنه چی صدام کنین.
‫وقتی که قراره مدت ‫کمی اینجا بمونم؟
‫تازه آنه که اصلا ‫اسم رومانتیکی نیست.
‫رومانتیک نیست؟ این حرفا یعنی چی.
‫آنه اسم ساده و مناسبیه.
‫لازم نیست از داشتنش خجالت بکشی.
‫نه من اصلا خجالت زده نیستم.
‫فقط کوردیلا رو بیشتر دوست دارم.
‫همیشه تصور می‌کردم ‫که اسمم کوردیلا باشه.
‫وقتی بچه‌تر بودم تصور می‌کردم ‫دوست دارم اسمم جرارلدین باشه.
‫اما اگه می‌خواین آنه صدام کنین،
‫حداقل با E تلفظش کنین.
‫اصلا تفاوتی ایجاد نمی‌کنه.
‫ورا تفاوت بزرگی دارن.
‫اینطوری زیباتر به نظر می‌رسه.
‫شما وقتی اسمی رو ‫می‌شنوید تو ذهنتون
‫حالا نوشتاریش رو تصور نمی‌کنین؟
‫من که می‌کنم.
‫اگه شما آنه رو با E تلفظ کنین
‫منم سعی می‌کنم با خودم کنار ‫بیام که دیگه کوردیلا رو کنار بذارم.
‫خیلی خب آنه که با E تلفظ می‌شه
‫می‌تونی بهم بگی که چطور ‫همچین اشتباهی پیش اومده؟
‫هیچ پسری در نواخانه نبود؟
‫چرا اتفاقا خیلی بود.
‫اما اسپنسر-سان گفتن که شما ‫دختری می‌خواین حدودا یازده ساله.
‫نمی‌دونین که چقدر خوشحال شدم.
‫از خوشحالی نتونستم شب رو بخوابم.
‫چرا تو ایستگاه بهم نگفتین ‫و همونجا رهام نکردین؟
‫اگه مسیر سفید اشتیاق و
‫دریاچه‌ی آب‌های درخشان رو ‫نمی‌دیدم، انقدر برام سخت نمی‌شد.
‫اینایی که می‌گه یعنی چی.
‫اون... منظورش صحبتامونه که
‫تو یه راه داشتیم.
‫من می‌رم اسب رو بذارم داخل اسطبل. ‫لطفا تا بر می‌گردم چایی آماده باشه ماریلا‌.
‫اسپنسر-سان کسی ‫دیگه‌ای با خودش نیاورد؟
‫لیلی جونز رو هم با ‫برای خودشون آوردن.
‫لیلی فقط پنج سالشه، خیلی زیباست ‫و موهای قهوه‌ای سوخته داره‌.
‫اگه من هم زیبا بودم و موهای قهوه‌ای ‫سوخته داشتم من رو نگه می‌داشتین؟
‫نه‌ ما پسر می‌خواستین تا ‫به ماتیو در مزرعه کمک کنه.
‫دختر به درد ما نمی‌خوره.
‫کلاهت رو بده به من. اون و ‫کیفت رو روی میز هال می‌ذارم.
‫چرا هیچی نمی‌خوری.
‫نمی‌تونم.
‫من در اعماق ناامیدی هستم.
‫شما وقتی تو اعماق ناامیدی ‫هستین چیزی می‌خورین؟
‫من هرگز در اعماق ناامیدی ‫نبودم برای همین نمی‌تونم جواب بدم.
‫نبودین؟
‫خب، تا حالا تصور کردین ‫که تو اعماق ناامیدی باشین؟
‫نه نکردم.
‫پس فکر نکنم بتونین ‫بفهمین که چه حالیه.
‫البته که احساس ناخوشایندیه.
‫وقتی سعی می‌کنی چیزی بخوری، ‫یه لامپ توی گلوت روشن می‌شه
‫برای همین نمی‌تونی ‫چیزی رو قورت بدی‌.
‫نه حتی اگه کارامل شکلات باشه‌.
‫من دو سال پیش یه بار ‫کارامل شکلات خودرم.
‫خوشمزه بود.
‫از اون موقع تو خواب رویا می‌بینم ‫که یه عالمه کارامل شکلات دارم.
‫اما همیشه تا به خوردنشون ‫می‌رسم از خواب پا می‌شم.
‫امیدوارم که از غذا نخوردن ‫من ناراحت نشده باشین.
‫همه چیز عالیه فقط ‫من نمی‌تونم بخورم.
‫فکر کنم خسته شده.
‫بهتره بخوابه ماریلا‌.
‫بله. بیا همین کار رو کنیم.
‫لباس خواب که با خودت آوردی؟
‫بله، دو تا.
‫اما اونا به شکل ترسناکی نحیف هستن. به هر حال ‫تو نواخانه جای زیادی نیست که آدم می‌تونه بره.
‫من از لباس‌های نحیف متنفرم.
‫اما خب آدم هم تو اینا می‌تونه رویاهای ‫زیبا ببینه و هم تو لباس‌های خوب دوخته شده‌.
‫اونایی که زیر ‫گردن تزئینات دارن‌.
‫این تسلی دادنه.
‫خب سعی کن خیلی زود بخوابی
‫من وند دقیقه دیگه میام ‫شمع رو خاموش می‌کنم.
‫خودت این کار رو نکن.
‫احتمالا تموم خونه ‫رو آتیش می‌زنی.
‫شب بخیر.
‫چطور می‌تونی بگی شب بخیر؟
‫می‌دونی که این بدترین ‫شبی بوده که تا حالا داشتم.
‫خب این هم نتیجه‌ی نامه فرستادن
‫به جای اینکه حضوری بریم.
‫یه نفرمون باید به پیش اسپنسر-سان بره و ‫باهاش صحبت کنه. حتما باید این کار رو کنیم.
‫این دختر باید به ‫نواخانه برگردونده بشه.
‫همینطور فکر می‌کنم.
‫همینطور فکر می‌کنی؟
‫تا حالا نمی‌دونستی؟
‫خب، اون دختر خوبیه ماریلا‌.
‫حیفه که وقتی این همه به اینجا ‫علاقه‌مند شده برش گردونیم.
‫ماتیو کات‌برد، نگو که فکر ‫می‌کنی باید نگهش داریم؟
‫خب نه، اینطوری ‫نه، دقیقا نه که...
‫من فکر می‌کنم...
‫از ما بر نمیاد که ‫بتونیم اون رو نگه‌داریم.
‫معلومه که نمی‌تونیم. اون ‫چه فایده‌ای برای ما داره؟
‫ما شاید براش فایده داشته باشیم.
‫ماتیو کات‌برد...
‫فکر می‌کنم که اون بچه گولت زده!
‫خب، اون واقعا دختر‌بچه‌ی جالبیه.
‫باید حرفاش رو وقتی از ‫ایستگاه می‌اومدیم می‌شنیدی.
‫بله خیلی سریعم حرف می‌زنه.
‫متوجهش شدم.
‫اما این حتی به نفعشم نیست.
‫من از بچه‌هایی که خیلی ‫حرف می‌زنن خوشم نمیاد.
‫و همینطور به دختر ‫یتیم هم نیازی ندارم.
‫باید مستقیم بفرستیمش ‫به همونجا که اومد.
‫می‌تونم یه پسر فرانسوی ‫استخدام کنم تا کمک کنه.
‫دختره هم می‌تونه به تو کمک کنه.
‫من نیازی به کمک ندارم، ‫علاقه‌ای هم ندارم که نگهش دارم.
‫خب، پس همون که تو گفتی.
‫من می‌رم بخوابم.
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.