..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫Kikoeru kashira
صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست
‫Hizume no oto
کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند
‫Yuruyakana oka wo nutte
‫Kaketekuru basha
داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne
و من رو همراه خودش می‌بره
‫Dare ka ga
‫Watashi wo tsureteyuku no ne
‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز
به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he
منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne
‫قسمت بیست و سوم: آنه به ‫مهمانی چای دعوت می‌شود.
‫ممنونم آقا.
‫ظهر بخیر، روزنامه من اومده؟
‫آره. "فمیلی هرالد" داخله.
‫ممنونم.
‫برای منه!
‫چیزی شده؟
‫مهمانی چای!
‫ممنونم آقا!
‫آنه همانند یک نسیم دلنواز که در یک غروب ‫ملایم ماه آگوست می‌وزد، مسیر خانه را طی کرد.
‫ماریلا!
‫ماریلا! خبر مهم!
‫چی شده؟ این قیافه برای چیه؟
‫دوباره یه الهه جدید کشف کردی؟
‫نه ام می‌تونی حدس بزنی؟
‫نمی‌دونم.
‫فردا عصر خانم آلان من ‫رو به مهمونی دعوت کرده.
‫خانم آلان تو اداره ‫پست برام نامه گذاشته.
‫اینو ببین.
‫"خانم آنشرلی از گرین‌گیبلز"
‫اولین باره که "خانم" صدام ‫می‌زنن. واقعا هیجان‌زده‌ام!
‫تا ابد بعنوان یکی از بهترین ‫لحظه‌هام، به یادش خواهم موند.
‫خانم آلان بهم گفت
‫که قصد داره تمام دختران مدرسه‌ یک‌شنبه‌ها ‫رو درعوض مهمانی‌ها، به مهمانی دعوت کنه.
‫به عبارت دیگه، ‫فردا نوبت توست، آنه.
‫اما ماریلا...
‫اما اولین کسی که من رو ‫"خانم" خطاب کرد، خانم آلانه.
‫پس دعوت خانم آلان—
‫نیازی نیست که اینقدر شلوغش کنی.
‫بهتره که یاد بگیری ‫آرامش خودت رو حفظ کنی.
‫آرامشم رو حفظ کنم ماریلا؟
‫چطوری می‌تونم بعد از چنین ‫چیزی، آرامشم رو حفظ کنم؟
‫خانم آلان من رو به ‫مهمونی دعوت کرده!
‫کجا داری میری؟ ‫باید غذا رو آماده کنیم.
‫می‌خوام نامه رو ‫به ماتیو نشون بدم.
‫ماتیو عجب باد پرقدرتیه!
‫درسته، اگه همینطوری پیش ‫بره، فردا حتما بارون می‌باره.
‫بارون؟ ‫جدی ماتیو؟
‫همینطوره. بادی که به شمال ‫شرقی بورزد، اغلب با بارون همراهه.
‫اما! دقیقا روزی که دعوت شدم!
‫ماتیو تا حالا پیش‌بینی ‫آب و هوات اشتباه شده؟
‫خب... اغلب درست در میاد.
‫من باید چیکار کنم؟
‫چی شده آنه؟
‫آنه؟
‫چی شده برادر؟
‫من نمی‌دونم.
‫فقط گفتم فردا بارونیه.
‫واقعا نیازه که یاد بگیره ‫آرامشش رو حفظ کنه.
‫آن‌شب، آنه ساکت و ‫ماتم‌زده به تخت رفت.
‫بارونه؟
‫همه چیز تمومه.
‫اگه قراره فردا بارون بیاد، ‫اینکه فردا هرگز نرسه بهتره.
‫سروصدای برگهای درختان ‫اطراف خانه، آنه را نگران می‌کرد.
‫زیرا که مشابه صدای باران بود.
‫و فریاد دوردست خلیج، ‫نوید یک طوفان را می‌داد.
‫اما صبح، علی‌رغم پیش‌بینی ماتیو
‫آفتابی بود و آنه هم ‫به آسمان‌ها پرواز کرد.
‫چه صبح زیبایی!
‫ماتیو! ‫ماتیو!
‫ماتیو! آب و هوای امروز رو دیدی؟
‫درسته، خیلی بهتر شده.
‫همینطوره، منم دیدمش ماتیو!
‫خورشید صبحگاهی از ‫پشت ابرها داره می‌تابه.
‫انگار... انگار که خندانه.
‫آخه دیروز باهام شوخی کرده.
‫اما ماتیو، خورشید خجالتیه ‫و عذرخواهی نمی‌کنه.
‫فقط بهم نگاه می‌کنه ‫و چشمک می‌زنه.
‫همینطوره آنه. خوشحالم که ‫پیش‌بینی من اشتباه از آب دراومده.
‫ماتیو یعنی پیش‌بینی‌های ‫تو همیشه درست نیست؟
‫اما چه خوب!
‫همینطوره. پیش‌بینی ‫من همیشه درست نیست.
‫ماریلا، امروز چیزی در من وجود داره ‫که دوست دارم به همه چیز عشق بورزم.
‫حتی نمی‌تونی درک کنی که ‫چقدر امروز احساس خوبی دارم.
‫اگه همیشه همینطور بود، چی می‌شد؟
‫اگه هر روز به مهمانی دعوت ‫می‌شدم، فرزند نمونه می‌شدم.
‫نیازی به نمونه بودن ‫نیست، ظرفهارو نشکونی.
‫اما ماریلا، مهمانی ‫موقعیت بدی هم هست.
‫خیلی مضطربم.
‫اگه درست رفتار نکنم چی؟
‫اولین باریه که به خونه‌ی یکی ‫دیگه برای چای دعوت می‌شم
‫و مطمئن نیستم که تمام آداب ‫و رسوم درست رو بدونم.
‫درمورد چنین آدابی و رسومی
‫توی بخش آداب و رسوم ‫"فمیلی هرالد" هر روز می‌خونم...
‫اما نگرانم که نکنه ‫اشتباهی مرتکب بشم.
‫آب‌گرم حاضر شده.
‫باشه ممنون.
‫ماریلا ‫این مودبانه است
‫که اگه از همه چیز ‫خوشت اومده، بازم بخوای؟
‫مشکل تو همینه آنه؛ تنها چیزی ‫که بهش فکر می‌کنی فقط خودتی.
‫تو باید به خانم آلان و اینکه ‫چی برای اون بهتره فکر کنی.
‫درست میگی.
‫ماریلا. سعی می‌کنم که ‫اصلا به خودم فکر نکنم.
‫فقط به اینکه چی خانم آلان ‫رو خوشحال می‌کنه فکر می‌کنم.
‫مثل جواهرن.
‫چه بزرگ. انگار توت‌فرنگیه.
‫عوضش الان جمع‌آوری راحت‌تره.
‫حالا متوجه می‌شم که ادی ویلز توی داستان ‫عاشقانه چطوری برای احساساتش تلاش کرد.
‫و اینکه وقتی توی آب افتادم...
‫بیخیال این. عجله ‫کن و لباس عوض کن.
‫هنوز داری چکه می‌کنی.
‫باشه ماریلا.
‫اما مطمئنم که خانم ‫آلان ازشون خوشش میاد
‫آخه همشون درشت و بزرگن. نگاه.
‫آنه!
‫عصر آن‌روز...
‫آنه به خانه کشیش رفت و ‫تمشک‌های وحشی رو با خودش برد.
‫انگار که توی دلم، ‫طبل دارن می‌زنن.
‫ضربان قلب آنشرلی.
‫گوش کن. مهم نیست که خانم ‫آلان چقدر زیبا خواهد بود...
‫مهم نیست که چای چقدر ‫خوشمزه خواهد بود...
‫هرگز من رو وادار به ‫تصمیم احساسی نکنی!
‫آنشرلی؟ بفرما. بیا داخل.
‫چی شده آنه؟
‫ظهربخیر خانم آلان. از اینکه امروز من ‫رو اینجا دعوت کردید، از شما سپاسگزارم.
‫به موقع اومدی. ‫دیگه داشتم میو‌مدم...
‫درتلاش بودم تا ‫آرامشم رو حفظ کنم.
‫بخاطر همین...
‫پس بخاطر همینم ‫اونجا ایستاده بودی.
‫خب، بفرمایید داخل، ‫خانم آنه شرلی.
‫خانم آنه شرلی...
‫در خانه کشیش، دختر دیگری ‫هم برای مهمانی حضور داشت.
‫از مدرسه‌یکشنبه‌های ‫وایت سندز آمده بود.
‫نام او لورتا بردلی و ‫دختری هم‌سن آنه بود.
‫من اینهارو برای شما آوردم.
‫ای‌وای، تمشک وحشی؟
‫چه بزرگ و زیادن!
‫ممنونم آنشرلی.
‫جمع‌آوریشون حتما سخت بوده.
‫نه.
‫اما وقتی که خواستم چندتاشونو ‫بچینم، توی رودخونه افتادم.
‫تو رودخونه افتادی؟ ‫بله.
‫من آروم و قرار ندارم. همیشه ‫هم خانم ماریلا همین رو بهم میگه.
‫وقتی که هم‌سن تو بودم، مادر ‫منم همیشه همین رو می‌گفت.
‫واقعا خانم آلان؟
‫بله.
‫خب، آسیب که ندیدی؟
‫نه، همونطور که ‫می‌بینید کاملا سالمم.
‫خب، جفتتون بنشینید، ‫الان چای رو میارم.
‫با لبخند گرم خانم آلان، ‫آنه دیگر مضطرب نبود.
‫قلبش از سینه‌اش بیرون نیامد
‫و اولین مهمانی چای او، درست ‫همانند تصورات "خانم آنه شرلی" بود.
‫تمشک‌های وحشی آنه ‫روی میز قرار گرفته بودن
‫و هنگام صرف چای، او ‫بسیار مفتخر و شاد بود.
‫سلام، خوش اومدی آنه.
‫از دعوت شما ممنونم، جناب کشیش.
‫صدای زیبایی داری.
‫صدای آنه بسیار خوبه.
‫بنظرت به گروه کر مدرسه ‫یکشنبه‌ها دعوتش کنیم؟
‫حالا که حرفش شد، دوستت دایانا باری ‫هم توی گروه کر آواز می‌خونه، مگه نه؟
‫بله. صدای دایانا ‫همانند فرشته‌هاست.
‫آه، خانم آلان من خیلی وقته ‫که دوست دارم آواز بخونم
‫اما می‌ترسیدم که برای ‫من، امری محال باشه.
‫نگران نباش. مگه نه لورتا؟
‫بله، صدای زیباییه.
‫ممنونم لورتا.
‫خب لورتا.
‫متاسفم اما وقتشه که بریم خونه.
‫من لورتا رو به خونه می‌رسونم.
‫اما چون تو راهت ‫نزدیک‌تره، می‌تونی بازم بمونی.
‫راستی، آب‌میوه میل داری؟
‫اگه زحمتی نیست، بله.
‫ظاهرا از اون تصویر ‫خوشت اومده، آنه.
‫معذرت. من—
‫چیزی نیست. هرچقدر ‫که دوست داری نگاهش کن.
‫تصویری از عیسی(ع) ‫درحال محبت‌ به کودکانه.
‫من وقتی که این تصویر رو نگاه ‫می‌کنم، زمانی که تنها بودم رو به یاد میارم.
‫اینکه به این دختری که لباس ‫آبی پوشیده، چقدر شباهت دارم.
‫نه. اینکه اون خودمم.
‫آنشرلی...
‫با نگاه به این تصویر، احساس ‫می‌کنم که این دختر پدر و مادری نداره.
‫آخه چهره‌ای ناراحت و تنها داره.
‫اما دوست داره تا مثل ‫بقیه، بهش محبت بشه.
‫بخاطر همینم خیلی خجالت‌زده، ‫بیرون از جمع منتظره...
‫به امید اینکه هیچکس جز ‫حضرت، متوجه حضورش نشه.
‫مطمئنم که اون دختر ‫چنین احساسی داره.
‫خودم هم وقتی که از خانم ماریلا کات‌برد تقاضا ‫کردم تا در گرین‌گیبلز بمونم، چنین احساسی داشتم.
‫قلب اون دختر به شدت ‫می‌تپه و احساس سردی می‌کنه.
‫اون می‌ترسه که ممکنه ‫حضرت متوجهش نشه.
‫اما ایشون حتما ‌متوجه ‫شده، مگه نه خانم آلان؟
‫بله، حتما متوجه شدند.
‫خیلی دوست دارم که تصورش کنم.
‫هرچندلحظه یه بار یکم نزدیک‌تر ‫میاد تا اینکه بالاخره خیلی نزدیک میشه.
‫بعد حضرت به او، نگاهی می‌اندازد و ‫دستانش را بری روی سرش قرار می‌دهد
‫و اون دختر اینقدر خوشحال خوشحال میشه که ‫از شادی می‌لرزه و در پوست خودش نمی‌گنجه.
‫اما کاش نقاش این تصویر، چهره ‫حضرت رو اینقدر ناراحت نقاشی نمی‌کرد.
‫باورم نمیشه که حضرت ‫می‌تونه ناراحت باشه
‫وگرنه بچه‌ها از ایشون می‌ترسیدن.
‫آنشرلی، اگه دوست داری، می‌خوای ‫که بازهم از گذشته‌ات برای من بگی؟
‫خانم آلان...
‫ماریلا!
‫ماریلا، حدسشم نمی‌زنی ‫که چقدر خوش گذشت!
‫احساس می‌کنم که تا ‫الان بیهوده زندگی‌ نکردم.
‫همیشه باید چنین حسی داشته باشم، ‫حتی اگه دیگه به اونجا دعوت نشم.
‫ماریلا وقتی که بزرگ شدم، ‫دوست دارم همسر یه کشیش بشم.
‫اگه کشیش باشه، موهای ‫قرمز من براش مهم نیست
‫چون به چیزهای مادی ‫و دنیوی، فکر نمی‌کنه.
‫اما برای چنین هدفی، باید با ‫ذات خوب بدنیا اومده باشی.
‫و متاسفانه فکر نکنم ‫برای من ممکن باشه.
‫سنگینی.
‫بعدش ماریلا، لورتا رفت خونه و من ‫و خانم آلان حسابی باهم صحبت کردیم.
‫همه چیز رو بهش گفتم.
‫خانم توماس و دوقلوها، ‫کیتی‌ موریس و ویولتا .
‫و اینکه چطور به‌ گرین‌گیبلز ‫اومدم و مشکلات زمین‌شناسیم.
‫خانم آلان حتما از ‫گوش دادن خسته شده.
‫راستی ماریلت باورت میشه؟
‫خانم آلان بهم گفته که خودشم ‫توی زمین‌شناسی مشکل داشته.
‫باورت نمیشه که چقدر روحیه گرفتم.
‫ماریلا! ماریلا!
‫باورت نمیشه که چی شنیدم!
‫خبرای مهم!
‫چی شده ریچل؟
‫غافلگیر نشو ماریلا.
‫مسئولین یه معلم جدید استخدام ‫کردن. و تازه یه معلم زن.
‫چه خوب! حسم درست بود!
‫پس از این به بعد ‫معلم زن دارم....
‫معلم چطوریه؟ جوونه؟
‫بحث سن و سال نیست.
‫اوونلی هرگز معلم زن نداشته.
‫چنین چیزی خیلی خبر بدیه، ماریلا.
‫اما به نظر من ‫معلم زن خیلیم خوبه.
‫خب خاله، اسم معلم رو می‌دونی؟
‫اگه اشتباه نکنم... ‫خانم موریل استیسی.
‫چه اسم دوست‌داشتنی‌ای.
‫حتما مثل خانم آلان، ‫معلم زیبا و مهربونیه.
‫امیدوارم هرچه زودتر از راه برسه.
‫کاش سپتامبر زودتر برسه.
‫خاله، بابت خبرهای ‫خوب ازت ممنونم.
‫سطل رو فراموش کردی!
‫آنه واقعا خوشحال بود.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از اینکه جوزی پای او را به چالش می‌کشد، ‫آنه عزمش را جمع می‌کند تا روی سقف راه برود.
‫قسمت بعد:
‫امر شرافت
‫☆پایان این قسمت☆
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.