..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫واقعا، کی فکرشو میکرد؟
‫اون نورمن لجباز معروف، یه یتیمو شاگرد کنه؟
‫این یه غافلگیریه.
‫اون همیشه میگفت مهارتاشو به هیچکی آموزش نمیده.
‫اسم شاگردش چیه؟
‫اسم پسر دوازده سیزده سالشه آرتوره.
‫آره، البته.
‫ماری... نگو که فکر میکنی آنستازیا هنوز زنده است؟
‫فکر میکنی شاگرد نورمن ممکنه خواهرت باشه؟
‫خیلی بعیده.
‫بله، البته.
‫متوجه شدم.
‫چند هفته از احضاریه بابام میگذره.
‫قسمت 10 "لطفاً نامزدی رو بهم بزنید"
‫هنوز هیچ جوابی نیومده.
‫فقط میتونم همه چیزمو بذارم برای یاد گرفتن آداب اشرافی...
‫و نامه تشکر برای مهمونای مراسم نامزدی بنویسم.
‫تا یه کم بیشتر لایق لرد کیروس بشم.
‫دیروز یه کالسکه فرستادم که بارونو مستقیم بیاره اینجا.
‫می‌فهمم.
‫اگه هنوزم قبول نکنه، شاید مجبور بشم از روش‌های سخت‌تر استفاده کنم.
‫خیلی متاسفم.
‫اگه بابام قایم بشه، من به‌عنوان فامیلش،
‫آماده‌ام هر مجازاتی رو قبول کنم.
‫اینو نگو! فکر میکنی من همچین چیزی رو اجازه میدم؟
‫ولی یکی باید مسئولیت کاراشو قبول کنه، نه؟
‫ماری!
‫حالم خوبه.
‫حالا میرم تمرین رقص.
‫دیگه هیچی ندارم که بهش یاد بدم.
‫خیلی بیشتر از بقیه تلاش میکنه.
‫آره.
‫هیچوقت ولش نکن.
‫می‌دونم.
‫خانم اشرافی،
‫یه رقص باهام میرقصی؟
‫با کمال میل... آقا.
‫خیلی خوب شدی!
‫خوشحالم که اینو میگی.
‫خیلی تمرین کردم، واسه همین...
‫چیه؟ خوبی؟
‫ب-ببخشید. پام یهو پیچ خورد.
‫خیلی داری خودتو اذیت میکنی.
‫کمی استراحت کن.
‫نه، اصلا خودمو اذیت نکردم!
‫تا مراسم نامزدی، بهتر از این...
‫ماری!
‫حالت خوبه؟ نباید بری تو اتاقات استراحت کنی؟
‫نه، خوبم.
‫نه، خوب نیستی!
‫از وقتی از شاگرد نورمن شنیدیم، عجیب رفتار می‌کنی!
‫هنوزم به آناستازیا فکر می‌کنی، نه؟
‫این... این طور نیست...
‫چیزی اذیتت می‌کنه، نه؟
‫یه نفر رو دیدم... نزدیک محله‌ی صنعتگرا.
‫کسی که شبیه خواهرم بود.
‫یه نفر بور.
‫باشه. بریم شاگرد نورمن رو ببینیم.
‫چی؟
‫وقتی با چشم خودت ببینی، آروم میشی.
‫آره.
‫اسمیت نورمن رو آوردم.
‫نورمن، خیلی وقته، نه؟
‫بله، کنت گرانادو.
‫نورمن... چشات چی شده؟
‫سه سال پیش، موقع کار،
‫خرده‌های آهن داغ پرید و عینکم رو سوراخ کرد.
‫هنوزم روشنی و تاریکی و رنگ‌ها رو می‌بینم، جوری که می‌تونم تقریبا عادی زندگی کنم.
‫چهره آدم‌ها چطور؟
‫اگه کسی رو خوب بشناسم، می‌تونم تشخیص بدم.
‫ولی شاگردم به مشتریای جدید رسیدگی می‌کنه.
‫راستی، شاگردت کجاست؟
‫چرا اینجا نیست؟
‫معذرت می‌خوام.
‫بهش گفتم باهام بیاد، گفت حالش خوب نیست.
‫پیام رسان دیگه می‌فرستیم.
‫نورمن، لوئیفون گفت شاگردت یه پسر جوونه،
‫ولی چطور می‌دونی پسره؟
‫خودش گفت. چرا می‌پرسی؟
‫مگه می‌تونی فکر کنی که یه زن رو پنهون می‌کنم؟
‫اصلا همچین شوخی‌ای نکن! ‫زن رو هیچوقت تو کارگاهم راه نمی‌دم!
‫آرتور هنوز تازه‌کاره، ولی هم استعداد داره هم شجاعت!
‫آها... شنیدم تو پایتخت سلطنتی با آرتور آشنا شدی.
‫آره، داشت از دست اربابا فرار می‌کرد،
‫بی پول تو خیابونا ول می‌گشت.
‫گفتم من دکمه‌سازَم، گفت:
‫«واقعاً پیرمرد؟ شاگردت میشم!»
‫چی؟
‫خودش گفت؟
‫آره.
‫گفت: «خسته شدم از این زندگی که این اراذل و اوباش پولدار سوءاستفاده میکنن!»
‫وای خدا!
‫همونطور که فکر میکردم. حتماً یه نفر دیگه‌ست.
‫دختر اشراف‌زاده اینجوری حرف نمیزنه.
‫هنرش هنوز خامِ، ولی دوخت و دوزش عالیه.
‫لباس واسه زنایی که لباس مردونه میپوشن؟
‫گفت یه مدت طولانیِ که اینجور چیزا میدوزه.
‫لباس واسه زنایی که لباس مردونه میپوشن؟ این... این که...
‫چه سرگرمی عجیبی! والدینشم دکمه ساز بودن؟
‫انگار راجب پدر و مادرش حرف نمیزنه.
‫هرچی میپرسم، همیشه جواب میده،
‫ول کن بابا! من یه گربه ی ولگردم!
‫فکر کن.
‫چه شاگرد باحالیه!
‫آره.
‫بار بعد، از اون لباسای زنونه که واسه مردا دوخته بود رو میارم.
‫منتظرم.
‫حتما به ماری خیلی میاد.
‫ماری؟
‫ماری!
‫کجایی؟
‫بیا بیرون!
‫سریع یه گشتی تو اطراف بزنید!
‫بله خانوم!
‫ماری!
‫کجایی؟
‫ماری!
‫خانم ماری!
‫خانم، چرا...
‫آقای یوهان! خانوم رو دیدید؟
‫لعنت بهش!
‫چرا پیداش نمیکنم؟
‫ماری؟ اینجایی؟
‫هستی، نه؟ میشه بیام تو؟
‫دور شو.
‫چرا این اتاق؟
‫این اتاق؟
‫آها، حالا که گفتید...
‫نمیدونم چرا... حس کردم اینجا منو محافظت میکنه.
‫لطفاً... لطفاً بذارید باهاتون باشم.
‫اینجا سرده. یه چای گرم بخوریم آروم شیم.
‫لرد کیروس...
‫ماری...
‫صدای آقای نورمن مطمئنم کرد.
‫خواهرم عاشق خیاطی بود.
‫اون شعرها از قصه گربه ی پشمالوی قرمز.
‫زنده ست، درست مثل اون چیزی که فکر میکردم.
‫حالا دیگه هیچ دلیلی نداره که اینجا بمونم.
‫یعنی چی؟
‫حتی اگه آناستازیا زنده باشه، احساسمون به هم دیگه مشترکه، نه؟
‫خواهرم یه زن مهربون، قشنگ، فوق العاده ست.
‫هر کاری هم بکنم، هیچ وقت نمیرسم بهش.
‫میدونم که احساست به من دروغ نیست.
‫ولی... فقط به خاطر اینه که خواهرمو نمیشناسی.
‫اگه درست بشناسیش، مطمئنم عاشقش میشی، اونم.
‫بیشتر از اون چیزی که میتونی عاشق یکی مثه من بشی.
‫چی میگی؟!
‫من عاشق توام! همیشه عاشق تو بودم!
‫یعنی... میتونی راحت از احساست به من بگذری؟
‫اونارو بذارم کنار؟
‫هیچوقت نمیتونم بذارم کنار!
‫نگران نباش.
‫همونطوری که هستی دوست دارم.
‫اون منی که تو دوسش داری، منه قشنگه...
‫نه اون آدم زشتِ من.
‫از خودم متنفرم.
‫ماری.
‫فکر میکردم کاش خواهرم زنده بود، اما...
‫اگه خواهرم مرده بود، میتونستم پیشت بمونم.
‫خودمو گذاشتم تو رویا.
‫احساسای واقعی من خیلی چندشن...
‫مطمئنم ناامیدت میکنن.
‫حالا که هنوز دوسم داری...
‫لطفاً نامزدیمونو بهم بزن.
‫برمیگردم خونه‌ی شادِران.
‫باشه. خواسته‌تو قبول میکنم.
‫مرسی که ازم مراقبت کردی.
‫زندگیمو وقف جبران خرج و خوراکم و تموم کردن نامزدیمون میکنم.
‫نگران هیچ کدوم از اینا نباش.
‫من میرسونمش خونه.
‫ماری... این واقعا همونی هست که میخوای؟
‫آره.
‫خیلی ضعیفم.
‫میدونم منظورت این حرفا نیست، اما...
‫من...
‫ماری، دیگه کاری از دستم برنمیاد؟
‫هیچی.
‫تو بیشتر از اینا واسه من زحمت کشیدی.
‫باشه.
‫اگه جرأت پیدا کنم...
‫اگه یه کم مرد تر بشم...
‫یه روز قول میدم پیشت بیام.
‫خواهش میکنم، تا اون روز صبر کن.
‫بدون خداحافظی از همه رفتم.
‫اونقدر خوب ازم مراقبت کردن.
‫اگه یکی مثل منِ ناسپاسو زنش میکرد،
‫بدبختی میورد واسه همه.
‫آخرش کار درست همینه دیگه.
‫از استاد ناامیدم.
‫فکرشم نمیکردم انقدر ضعیف و ترسو باشه.
‫ترسو؟
‫به جای اینکه آینده‌ی خوبو برات انتخاب کنه، ‫گریتو الان بند آورد.
‫چون از آزار رسوندن بهت میترسه.
‫از آزار رسوندن به من میترسه؟
‫نمیخواستم آسیب ببینم، پس اول من زدمش،
‫اونم واسه حفاظت از من تلاش کرد.
‫مطمئنم چون داشتم میشکستم.
‫اینم ضعف حساب میشه؟
‫چشمای قشنگتر از هر ستاره...
‫از همون اول که دیدمت، عاشقتم.
‫عاشقتم ماری.
‫از ته دل عاشقتم.
‫هر چی بشه، همیشه کنارت میمونم.
‫زیبایی!
‫لرد کیروس همیشه راستش رو بهم میگفت.
‫ولی من...
‫فقط فرار کردم!
‫اولین گنجی که پیدا کردم.
‫خیلی میترسیدم از دستش بدم...
‫که دروغ گفتم و گفتم نمیخوامش.
‫نمیخواستم آسیب ببینم،
‫پس سعی کردم به خودم بگم لیاقتشو ندارم.
‫اما... راستش اینه که همیشه خواسته بودمش.
‫اونقدر خواسته بودمش که نمیتونستم تحمل کنم.
‫میو، لطفا! کالسکه!
‫چشم.
‫چ-چی؟
‫خیلی زود برمیگردیم.
‫تا الان فقط دور قلعه چرخیدیم، میدونی؟
‫چی؟
‫کالسکه یه کم تکون میخوره. مواظب باش زبونت گاز نگیره.
‫یه بار از دستش دادم، ولی این دفعه همه چی درست میشه!
‫دیگه فرار نمیکنم!
‫دیگه به خودم دروغ نمیگم!
‫لرد کیروس!
‫ترسو... اون که به شجاعت بیشتری نیاز داره منم!
‫پس، میخوام درست و حسابی بهت بگم!
‫میخوامت!
‫و همه ی این قلعه رو هم!
‫همه چیز مربوط به تو، همه شو!
‫نمیخوام کسی دیگه داشته باشه!
‫همه ی خودت رو به من بده!
‫لرد کیروس؟
‫چرا پشت سَری؟
‫دنبالت میدویدم.
‫احمق! ماری، خیلی احمقی!
‫دیگه نمیرید نه؟
‫میگی حالا خونگی شدی نه؟
‫آره. خونگی شدم، سیلی.
‫خانومم...
‫خوش اومدی خونه.
‫همه...
‫خیلی ببخشید که نگران تون کردم.
‫پای سیب فوق العاده!
‫یه گاز بزن دیگه هیچوقت فکر رفتن نمیکنی!
‫درسته.
‫به نظرت مهمترین ماده اش چیه؟
‫خانم ماری؟
‫لطفاً هیچ جا نرو.
‫کوروش همیشه از عاشق شدن فرار می‌کرد.
‫ولی حالا بالاخره تورو دیده.
‫آره، دیگه فرار نمی‌کنم.
‫حتی نفهمیدم کی اینجوری شد.
‫اینجا، تو این قلعه، کم کم یه چیز واقعی ساختم...
‫جایی که مال خودم باشه.
‫درسته. من...
‫ماری...
‫دنبالم می‌گرده؟
‫یه جور...نازِ.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫میو؟
‫اگه دوست داری، حموم آماده‌ست.
‫تونیکا همه چیو آماده کرده.
‫آ-آره!
‫حمام خیلی خوب بود.
‫کاش می‌دونستم لرد کوروش بیدار شده یا نه.
‫اگه دوباره دنبالم باشه چی؟
‫جابه جا نشو!
‫اتاق ماری شادِران کجاست؟
‫این صدا...
‫خیلی تاریکه، هیچی معلوم نیست. زود باش نشونم بده!
‫ماری، خوبی؟
‫لرد کوروش؟
‫بیدار شدم، اومدم دنبالت. خیلی نزدیک بود!
‫چ-چی فکر کردی داری می‌کنی، مرد غول‌پیکَر؟
‫این چیه؟ چه شرّ و شوریه کوچولو!
‫ن-نه اینجوری نیست. اون...
‫خواهر بزرگ‌ترمه، آناستازیا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خانم ماری خانواده‌ست،
‫و خیلی خوشحالم که برگشته!
‫صبر کن. خانم آناستازیا؟
‫بار بعد، "شاهزاده‌ی خالی زندگی می‌کنه."
‫قسمت یازدهم "شاهزاده‌ی خالی زندگی می‌کنه"
‫حتما ببینید.