..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
استاد ‏.‏‏.‏‏.‏
چجوری زنده موندی ؟
ببین ‏،‏ تسکویو ‏.‏
الان شاهد از بین رفتن کسی خواهی بود که ازت محافظت میکرد ‏.‏
و یه دشمن جدید متولد میشه که جای پادشاه تاریکی هارو میگیره ‏.‏
من ‏،‏ جیرایا ‏!‏
وقتی که متوجه شدی
که افتادی تو تار عنکبوت من ‏،‏
دیگه خیلی دیر شده بود ‏.‏
الان ‏،‏ کارت تموم میکنم ‏.‏
با مرگت ‏،‏ ماه من دوباره کامل میشه ‏.‏
ماه منو از اون دنیا تماشا کن ‏.‏
گین ‏.‏‏.‏‏.‏
گینتوکی ‏.‏‏.‏‏.‏
این یه وظیفه نشناسیه وقتی که یه نفر ترسناکه و در کنارش ناراحت هم هست ‏.‏
جیرایا معروف به عنکبوت ‏.‏‏.‏‏.‏
حرفه ای در کاشتن ریسمان ‏.‏
و میتونه تو هر مکانی اینکارو بکنه ‏.‏‏.‏‏.‏
هدفش رو میکشونه تو تارش و هر جور که بخواد نابودش میکنه ‏.‏
هیچ قاتل و دزدی به خوبی اون وجود نداشت ‏.‏
ولی این چیزی نبود که ازش میترسید ‏.‏
وفاداریش بود ‏.‏
نینجاها مثل شما سامورایی ها نیستن ‏.‏
ما هیچ وفاداری نداریم حتی به ارباب هامون ‏.‏
فقط به مهارت هایی که داریم اطمینان میکنیم ‏.‏
هر کس که به مهارت های ما علاقه و پول بده ما براش کار میکنیم ‏.‏
مهارت هامونو میفروشیم ‏،‏ مثل یه تاجر ‏.‏
برای ما هم فرقی نداره حتی اونیوابانشو ‏.‏
رو زمین به ما گفتن که باید بعنوام مامور مخفی شوگون خدمت کنیم ‏.‏‏.‏‏.‏
ولی بزار داستان و کوتاه کنم ‏،‏ برای اینکه شوگون به ما پول کلانی میداد ‏.‏
ولی اون فرق داشت ‏.‏
اون از رو تعصب وفادار شوگون بود ‏،‏
باز همون وفاداری همون تحریک کننده ش بود ‏.‏
منظورم شوگون جوان که الان مسئوله‏،‏ نیست ‏.‏
وقتی که شوگون قبلی قانون گذار بود ‏،‏
حاظر بود که بدن خودشو فدای انجام هر کار خطرناک ‏،‏ و پلیدی بکنه ‏.‏
حتی صورت خودش رو سوزوند که مخفی بمونه و
صورتش رو فدا کرد ‏،‏ اسمش رو هم رها کرد ‏.‏‏.‏‏.‏
وجود طولانی مدتش تو این همه زمان برای این بود هی تغییر هویت میداد ‏.‏
فدا کردن خودش برا کشور ‏.‏‏.‏‏.‏
اره ‏،‏ به نظر خوب میاد ‏،‏
ولی مَردی که فقط رو همون چیز تمرکز کنه
قبل از اینکه متوجه بشه خودشو بین سیاهی و تاریکی پیدا میکنه ‏.‏
وقتی بیست سال پیش آمانتو ها اومدن زمین ‏،‏
در واقع میخواستن رابطه ای جدی با مارو شروع کنن ‏.‏
همونطور که میدونی ‏،‏ باکوفو و شوگون تو یه چشم بهم زدن ترسیدن و متلاشی شدن ‏.‏
توضیح ‏:‏ شاهین اسم یه قبیله ی جنگجو هست ‏.‏
ولی این اتفاق برای شاهین های اونیوابانشو نیوفتاد ‏.‏
اونایی که ماهر بودن گفتن زمان جنگیدن و نشون دادن مهارت هامون فرا رسیده ‏.‏
میانجی ها گفتن که باید از بالا دستیامون اطاعت کنیم ‏،‏
و یه دفعه یه جنگ فرقه ای راه افتاد ‏.‏
طبیعتا ‏،‏ برای شوگون ‏،‏ خیلی وحشتناک بود برای جنگیدن ‏،‏ و از یه طرف میدونستن که شاهین ها براشون مزاحمت ایجاد میکنن ‏.‏
و یه دستور به نامردی صادر شد ‏.‏
تک تک شاهین ها‏،‏ تا آخرین نفرشون کشته شدن ‏،‏ و از تاریخ محو شدن ‏.‏
و برای کشتن دوستاش و همرزماش ‏،‏ یه مشت آدم مسلح و با استعداد ‏،‏
اون بهترین انتخاب بود ‏.‏
وفاداریت خیلی قابل تحسینِ ‏.‏
اگرچه ‏،‏ بعد از کشتن دوستان خودت مقامت در اونیوابانشو به خطر میوفته ‏.‏
برام مهم نیست ‏.‏ هیچ دوستی ندارم ‏.‏
تار عنکبوت من فقط برای خودم و طعمه ی خودم جا داره ‏.‏
پس اونا دوستات نبودن ‏،‏ فقط یه مشت آدم معمولی بودن که افتادن تو تار تو ؟
ارباب ‏،‏ منظورم اون نبود ‏.‏
عنکبوت ها به راحتی طعمه هاشونو نمیخورن ‏.‏
میدونم ‏.‏
عنکبوت ها صبر میکنن تا طعمه شون تو تار ضعیف بشه بعد از اون میرن و دلی از عزا در میارن ‏.‏
اونی که شما گفتین کار یه عنکبوت عادی بود ‏.‏
ولی من فرق میکنم ‏.‏
من به طعمه هام این اجازه رو نمیدم که بفهمن کی گیر تار من افتادن ‏.‏
من ضعیفشون نمیکنم ‏.‏
بهشون غذا میدم ‏.‏
غذا میدی ؟
مثل یه کار بلد حرفه ای ‏.‏‏.‏‏.‏
مثل یه معلم ‏.‏‏.‏‏.‏
خودمو فدای طعمه هام میکنم ‏،‏
کمک میکنم تا چاق بشن ‏.‏
و وقتی حوصلم سر رفت و طعمه هم چاق شد ‏،‏
بعدش دلی از عزا در میارم ‏.‏
اون موقع زمانی جبران اون گشنگی و لذت وصف نشدنی هست ‏.‏
هر چی من بیشتر به طعمه میرسم ‏،‏
بیشتر خوشگل میشه ‏،‏
بیشتر خوشمزه تر میشه ‏.‏
اونا طمعه هام نبودن ‏.‏
فقط غذای من بودن ‏.‏
و طعمه ای که الان گیر تار عنکبوت من میوفته
شمایین ‏،‏ سرورم ‏.‏
یه دفعه ای اتفاق افتاد ‏.‏
پیر مرد حتی اومدنش رو ندید ‏.‏
اگه پیرمرد خطر رو پیش بینی نمیکرد و به سرعت عکس العمل نشون نمیداد ‏،‏
شاید الان تاریخ عوض میشد ‏.‏
و شایدم پدرم داشت از چیزی محافظت میکرد و من نمیدونستم ‏.‏
جیرایا توسط اونیوابان محاصره شده بود ‏،‏
و با توجه به یه سری جراحاتی که برداشت ‏،‏ بازم تونست فرار کنه ‏.‏
و اون موقع بود که پدرم پاهاش رو از دست داد ‏،‏ پاها تنها وسیله ای هستن که یه آدم و به یه نینجا تبدیل میکنن ‏.‏
از تعلیم دادن نصل بعدی کناره گیری کرد ‏.‏
و یه دلیل دیگه ش هم این بود که از کارای کثیف خسته شده بود ‏.‏
جیرایا هیولایی بود که اونیوابان نتونست نابودش کنه و گذاشت که به زندگی ادامه بده ‏.‏
و به عنوان بهترین شاگرد پدرم (داره خودشو میگه) ، من باید این وظیفه رو به عهده بگیرم .
یه جورایی هم که علاقه داشتم ‏،‏ و دنبالش هم گشتم ‏.‏
ولی وقتی دیدمش ‏،‏ نظرمو عوض کردم ‏.‏
دیگه نمیخوام با اون روانی بجنگم ‏.‏
به حرف منم گوش کن ‏.‏
بیخیال همه چی شو ‏.‏
وفاداریش فقط به طعمه هاش هست ‏.‏
و الان ‏،‏ وفاداریش دوبرابر شده و تمرکز کرده رو شاگردش ‏.‏
یو‏-‏یوشیوارا ‏.‏‏.‏‏.‏
بله ‏،‏ ما تو یوشیوارا هستیم ‏.‏
جایی که زمانی پادشاه شب ها اینجا حکمرانی میکرد ‏.‏
و صحنه ای که امشب برات درست کردم که همه چیزو آشکار ببینی ‏.‏
میخوام شعله های آتیش چهار سال پیش و دوباره شعله ور کنم ‏.‏
این دفعه دیگه ‏،‏ آتیشش وهم و خیال نیست ‏.‏
اینبار ‏،‏ هر کس رو که بهش متکی بودی رو خاکستر میکنم ‏.‏
همه چیزو به صفر برمیگردونم ‏.‏
وقتی ماه دوباره به رو بهشت بتابه ‏،‏
من کسی خواهم بود که حریصانه می بلعمش ‏.‏
بس کن ‏!‏ ‏!‏
اون مایل که همه چیزو برا طعمه ش فدا کنه ‏،‏ برای کامل شدن مخلوقش ‏.‏
هر چیزی کنار طعمه ش غذا به حساب میاد ‏.‏
و وقتی ثمره ی سختی هاش رو از بین میبره ‏،‏
اونجاست که احساس لذتی بی نهایت بهش دست میده ‏.‏
اگه اون دور و بر باشی ‏،‏ تو هم غذا میشی ‏.‏
ددیگه اونجا نیستم که نجاتت بدم ‏.‏
آتــــــــــیــــش ‏!‏
فـــــرار کنـــــیــــد ‏!‏
آتیش همه جا داره پخش میشه ‏!‏
اونجارو ‏!‏ آتیش ‏.‏‏.‏‏.‏
این چیه ؟ ‏!‏ چی شده ؟ ‏!‏
ببخشید ‏.‏ بعد از نجاتت و آوردنت اینجا ‏،‏
معلوم شد که اینجا هم جزئی از تار عنکبوتش بوده ‏.‏
دیگه ازت چیزی نمیپرسم ‏.‏
ها ؟
میخوای بدونی که وقتی افتادی تو تار عنکبوت چجوری باید نجات پیدا کنی ؟
اون اینه که عنکبوت رو خودت بخوری ‏.‏
میخوای ‏.‏‏.‏‏.‏
گین‏-‏سان ‏!‏
چی شده ؟ ‏!‏
این آتیش سوزی به کسایی که تسوکی رو گرفتن ربطی داره ؟
گین‏-‏سان ‏،‏ اعضای هیاکا دارن آتیش رو از بین میبرن ‏.‏
مامانم نگران زخمات بود و گفت که باید هر چه سریع تر فرار کنی ‏!‏
ممنون ‏.‏
شینپاچی ‏،‏ کاگورا ‏،‏ خاموش کردن آتیش با شما ‏.‏
گوش کنین ‏.‏ بهتره نزارین هیچکس بمیره ‏.‏
اگه بدتر از این شد ‏،‏ سریع فلنگ و ببندین و شهرو ترک کنین ‏.‏
چی داری میگی ‏،‏ گین‏-‏سان ؟
با این حالت کجا داری میری ؟ ‏!‏
تو خودت باید ‏.‏‏.‏‏.‏
گین‏-‏سان ؟
اصلا دوست ندارم ‏.‏
یه ذره هم دوست ندارم ‏.‏
قبل از اینکه بمیرم عمرا بزارم اون به خودش بگه استاد ‏!‏
ببین ‏،‏ تسکویو ‏.‏
یوشیوارا داره میسوزه ‏.‏
مکانی که ازش محافظت میکردی ‏،‏ مکانی که بهش تعلق داشتی داره تبدیل به خاکستر میشه ‏.‏
این یکی آخریشه ‏.‏
یه عالمه مواد منفجره تو جایی که تارم تموم میشه کار گذاشته شده ‏.‏
اگه تارم وآتیش بزنم ‏،‏ یوشیوارا تا آخرین نفرش میسوزه ‏.‏
بس کن ‏!‏
لطفا تمومش کن ‏!‏
قیافت و دوست دارم ‏!‏
از تنها بودن ترسیدی ؟
اینقدر به خودت اهمیت میدی ؟
و در کنارش ‏،‏ احساسات خودتو از دست میدی
که تو رو به زیبایی و قدرت واقعی میبَره ‏.‏
این پایان نیست ‏.‏
از خاکستر همینجا دوباره شروع میکنی ‏.‏
جیرایا ‏!‏ ‏!‏
تار ها پاره شدن ‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
تار های که به همه جا کشیدم دارن پاره میشن ‏.‏
این لرزش ‏.‏‏.‏‏.‏
غذایی که تسلیم شدن نمیدونه چیه ‏،‏ ها ؟
با اینکه تو تا من گیر افتادن دارن اینجوری راحت حرکت میکنن ‏.‏
و هنوزم دارن مقاومت میکنن ؟
شینپاچی ‏!‏
همه ی اینارو بِبُر ‏!‏
نباید بزاریم آتیش پیش روی کنه ‏!‏
نمیزاریم کسی به اینجا آسیب برسونه ‏!‏
همهشون خیلی زجر کشیدن ‏!‏
تازه خونشون افتاده دست خودشون ‏!‏
مهم نیست چی بشه ‏!‏
اصلا مهم نیست که چی بشه ‏!‏
مقاومت میکنیم ‏!‏
ناجی های یوشیوارا رو دست کم نگیر ‏!‏
تیم اول شما آتیش رو ریشه کن کنین ‏.‏
تیم دوم شما به هرکسی که نتونسته فرار کنه کمک کنین ‏.‏
تیم سوم شما آپارتمان هایی که تو راه آتیش هست رو نابود کنین تا از پیش روی جلوگیری کنیم ‏.‏
با دقت گوش کنین ‏.‏
هیاکا برای انجام این کار افراد کافی نداره ‏.‏
هر کاری که از دستتون بر میاد رو بکنین ‏.‏
باید از شهرمون محافظت کنیم ‏.‏
بله ‏،‏ خانوم ‏!‏
خانوم هینووا ‏،‏ چیزی درباره ی خانمو تسکویو شنیدین ‏.‏‏.‏‏.‏
اون برمیگرده ‏.‏
مطمئنم که بر میگرده ‏.‏
پس باید به جایی که میخواد برگرده محافظت کنیم ‏.‏
جایی که بهش تعلق داره ‏.‏
همگی ‏.‏‏.‏‏.‏
تلاش های بیهوه ‏.‏
هر جور که بجنگن ‏،‏
این شهر تو تار من گیر کرده ‏.‏
فرار از تارهای من غیر ممکنه ‏.‏
غیر ممکنه که زنده بمونن ‏.‏
همشون دارن غذا میشن ‏.‏
شماها ‏.‏‏.‏‏.‏ ‏!‏
نه ‏!‏
راهزن ها دارن از آتیش استفاده میکنن که ‏.‏‏.‏‏.‏ ‏!‏
خانوم اینووا ‏!‏
مامان ‏!‏
کونای ؟
اوه ‏،‏ ببخشید از دستم لیز خوردن ‏.‏
کونای هامو انداختم ‏.‏
نمیدونم که چی میخواد بشه ‏.‏
هیچی رو ندیدم ‏.‏
این همه مدت داشتم جامپ میخوندم ‏.‏
به جان خودم اینجا به هیچکس کمک نمیکنم ‏.‏
زنزو‏-‏سان ‏!‏
هینووا‏-‏سان ‏،‏ بودین دیگه درسته ؟
چقدر برای مهارت هام میپردازین ؟
به یوشیوارا اومدی تا خودتو بفروشی بجای اینکه زنی بخری ؟
هِـ ‏،‏ فکر میکرم اون بد قیافه ها تنها زنایی بودن که من دوست داشتم ‏،‏
ولی فک کنم خوشگلا هم بد نیستن ‏.‏
بیخیال ما بشین ‏.‏ برین به کاراتون برسید ‏.‏
این بلیت وی ای پی به هیچ دردی نمیخوره اگه اینجا بسوزه ‏.‏
عمرا اگه بتونه ‏!‏ تعدادشون خیلی زیاده ‏!‏
اون عوضی رفت کار اصلی رو بکنه ‏.‏
منم باید این کار و بکنم ‏.‏
بهتون نشون میدم که یه نینجای واقعی چقدر میتونه ترسناک باشه ‏.‏
چشماتونو خوب باز کنین و نگاه کنین ‏.‏
حرکاتم تو یه چشم به هم زدن تموم میشن ‏.‏
زنزو هاتوری از ماریشیتن ‏.‏‏.‏‏.‏
اومده تا یکم بازی کنه ‏!‏
پس دارن همه ی تار هامو پاره میکنن ‏.‏
فکر میکردم اون حشره های شجاع غذای خوبی برام میشن ‏،‏
ولی انگار زیاده روی کردم ‏.‏‏.‏‏.‏
جیرایا ‏،‏ التماست میکنم ‏.‏‏.‏‏.‏
بس کن ‏.‏
انکارو نکن ‏.‏
همه ش ‏.‏‏.‏‏.‏ همه ش تقصیم من بود ‏.‏
اینجارو ترک میکنم و
دیگه به بقیه متکی نمیشم ‏.‏
دیگه با کار بقیه کاری ندارم ‏.‏
تنها زندگی میکنم ‏.‏
هر جور که تو بگی زندگی میکنم ‏.‏
اگه با اون هم قانع نمیشی ‏،‏
میتونی منو بکشی ‏.‏
پس خواهش میکنم تمومش کن ‏.‏
آسیب ‏.‏‏.‏‏.‏ نرسون ‏.‏‏.‏‏.‏
به دوستام آسیب نرسون ‏.‏
وجودم رو هم برای دوستام فدا میکنم ‏.‏
نه ‏!‏ ‏!‏
این چیزی نیست که ازت میخواستم ‏!‏
چرا نمیفهمی ؟
برای چی اینقدر روحت ضیعفه ؟ ‏!‏
برای چی نمیتونی به قدرتی که من دارم برسی ؟ ‏!‏
برای چی نمیتونی بشی من ؟
تسکویو میدونی برای چی برای بزرگ شدنت اینقدر وقت گذاشتم ؟
برای اینکه بتونم تورو با دستای خودم بکشم ‏.‏
من مثل یه خدمتکار که خودشو فدای اربابش میکنه هموجور خودمو فدای طعمه ام میکردم ‏.‏
و وقتی میخوردمش که خوب چاق و چله شده بود ‏.‏
مثل دومینو میمونه ‏.‏
هر چی ماهر تر باشی تو بازی ‏،‏ همونقدر هم بازی زیبا میشه ‏،‏
و هر چی بازی زیبا میشه ‏،‏ دوست داری زودتر نابودش کنی ‏.‏
لذتی که هیچ وقت تموم نمیشه ‏.‏
فقط و فقط برای طعمه های بعدی قویتر میشه ‏.‏
میفهمی ‏،‏ تسکویو ؟
جوابی که سرِ تو بهش رسیدم ‏.‏
میخوام تورو خودم بکشم ‏.‏
هر چه لرزش تیغ های من بیشتر میشه لذتش هم بیشتر ‏.‏
هیچی بهتر از این نیست ‏.‏
به حس باختنت چه چیزی میتونی بدی تا جبران بشه ؟
برای رسیدن به این هدف ‏،‏ باید موجودی رو میساختم که شبیه خودم بود ‏.‏
در بر داشتن روح و بدن قوی و حس خونریزی ‏.‏
کسی که بدون تکیه به دیگران میتونه رو پاهای خودش واسته ‏.‏
فکر میکردم که تو میتونی این کارو بکنی ‏.‏
ولی اشتباه میکردم ‏.‏
انتظار نداشتم که اینقدر بدبخت بشی ‏.‏
اگه میدونستم که قراره اینجوری بشه ‏،‏
همون موقع که زیبا بودی میکشتمت ‏.‏
یه فاجعه ‏.‏
میتونم ببینم که مرگ دوستانت هم برات کافی نیست ‏.‏
چیکار کنم که مثل من بشی ؟
چیکار کنم که مثل من قوی بشی ؟
پوست بدنتو میکنَم ‏.‏
اگه بدنتو شبیه به مال خودم بکنم دیگه هیچکس نمیشناستت ‏.‏
دوستات تورو نمیشناسن ‏.‏
تو این دنیا تنها میمونی ‏،‏ درست مثل من ‏.‏
مطمئنم که میتونی مثل من قوی بشی ‏.‏
مطمئنم که میتونی مثل من بشی ‏.‏‏.‏‏.‏
هی ‏.‏‏.‏‏.‏
دستت و بکش ‏.‏
دستای کثیفتو از این زن بکش ‏.‏
تو ‏.‏‏.‏‏.‏ ؟ ‏!‏
گین‏-‏گینتو ‏.‏‏.‏‏.‏
گین ‏.‏‏.‏‏.‏ توکی ‏.‏‏.‏‏.‏
منو به شاگردیت قبول کن ‏.‏‏.‏‏.‏
گینپاچی سنسی ‏!‏
اوه ‏،‏ یه سوال از جونپی ماسودا‏-‏کون از کاناگاوا ‏.‏
سلا ‏،‏ آقای گینپاچی ‏.‏
اسم من جونپی ماسودا هست ‏.‏
من عاشق گینتاما هستم ‏.‏
برای همینم یه مانگا نویس شدم درست مثل اقای سوراچی ‏.‏
توضیح ‏:‏ سوراچی خالق گینتاما هست ‏.‏
به هر حال ‏،‏ نمیتونم خوب مانگا طراحی کنم ‏،‏ یه خیلی گند میزنم ‏.‏
من همیه از ناروتو هم مانگا طرح میکنم ‏،‏ ولی خیلی خوب در نمیاد ‏.‏
پس لطفا منو به دانش آموزی خودتون قبول کنین آقای سوراچی ‏.‏
انگار هنوز متوجه نشدی ‏.‏‏.‏‏.‏
ولی خب ‏،‏ جونپی‏-‏کون ‏.‏‏.‏‏.‏
بهتره که از
اقای کیشیموتو برای تدریس خودت درخواست بدی بهش ‏،‏ میدونی که ؟
توضیح ‏:‏ کیشیموتو خالق ناروتو هست ‏.‏