..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫♪ Put On A Happy Face ♪ ‫♪ Dick Van Dyke & Janet Leigh ♪
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫تولدت مبارک، هیزل کوچولوی من
‫با دونات رسیدم خدمتت
‫فکر می‌کردم برنامه‌ی امشب کیکـه
‫یعنی نمیشه هم کیک خورد هم دونات؟
‫باشه
‫هورا!
‫اینا همه واسه هیزل هستن؟
‫آب دهنت رو نریز روشون، مکس
‫میشه یکی رو باز کنم، مامان؟
‫فقط یکی. ‫بقیه بمونه واسه امشب.
‫چرا این‌همه کادو می‌گیره؟
‫15 تا کادو برای 15 سالگی. ‫روال‌مون همینـه دیگه.
‫اون 16 سالشـه
‫اونی که آبی تیره‌ست
‫اون یکی واسه توئـه
‫- مرسی. از کجا فهمیدی؟ ‫- آره
‫چون مامان بهترینـه؟ ‫یه بغل بده، دختری که تولدشـه
‫- بیا اینجا ‫- چی؟ نه، بابا، خیسِ خیسی
‫عزیزم، آب بارونـه. عرق نیست
‫- بوی گند میدی. برو دوش بگیر ‫- برو دوش بگیر، بابا
‫شماها... دست به یکی می‌کنید خوشم نمیاد...
‫- آهای، چیکار می‌کنی مکس؟ ‫- صبحونه می‌خورم
‫نه، اون صبحونه نیست، فقط قنده
‫- من بهش گفتم عیبی نداره ‫- اگه اینجا قند نخوره،
‫از بیرون و خیابون می‌گیره
‫خیابون؟ آخه تو از خیابون چی می‌دونی؟
‫- 15 سالت بیشتر نیست ‫- از خیابون حالیمـه
‫از آرایشم خوشت نمیاد؟ ‫وای خدا، بیا خودت بزن برام
‫همیشه باید چیزی انتخاب کنی که
‫به رنگ پوستت بخوره
‫رنگ‌های گرم‌تر خیلی بهت میان
‫خیلی‌خب، من میرم دوش بگیرم ‫بابا!
‫خوشگل شدی، دختری که تولدشـه
‫«چیلیوک» چیه؟
‫چی؟
‫چیلیوک... چیه؟
‫از کجا اومده؟
‫کارت تبریک تولده. ‫برام پست شده.
‫«از مامانت بپرس
‫واسه کل خانواده یه محل خاص بود.»
‫- چی شده؟ ‫- اوه، هیچی نیست
‫- کیه؟ ‫- من نمی...
‫نمی‌دونم
‫وای. چه ترسناک
‫وسایلت رو جمع کن
‫باید بریم مدرسه
‫مامان، گفتن از اعضای خانواده‌ان
‫یه عموی بزرگ دارم که ساکنِ ایالت اورگن‌ـه
‫توی خانه‌ی سالمندان زندگی می‌کنه
‫اگه دوباره برات نامه فرستاد، بهم بگو
‫- اسمش چیه؟ ‫- کفش‌هات رو بپوش، باید بریم
‫- برو، برو، برو ‫- باشه
‫- شمع هم لازم داریم؟ ‫- آره
‫موقع برگشتن از سر کار می‌خرم
‫مرسی
‫خوبی؟
‫آره... خوبم
‫باشه
‫- سلام ‫- سلام
‫- صبح بخیر، ملیسا ‫- صبح بخیر
‫- سلام ‫- سلام
‫برام مهم نیست الان چی میگه
‫قبل اینکه سوار هواپیماش کنیم
‫همچین حرفی نزده بود، خب؟
‫- صبح بخیر ‫- سلام، ملیسا
‫صبح بخیر
‫- صبح بخیر ‫- سلام
‫صبح بخیر، استوارت
‫آیوی واسه چی اینقدر ناراحتـه؟
‫- همون ماجرای همیشگی ‫- مهمون یا هنرمند؟
‫اون مادر اهل کلرادو که ‫پارسال دخترش به قتل رسید
‫میگه که نمی‌خواد ادامه بده
‫مشکلش پولـه یا اعصاب نداره؟
‫پنج دقیقه! ‫ببین، باشه. می‌فرستمش برای ‫آرایش و مرتب کردن مو،
‫بعد خودش می‌تونه تصمیم بگیره
‫خیلی‌خب ‫خداحافظ
‫سلام، آیوی
‫سلام، ملیسا
‫اسمش «کتی ویور»ـه
‫ببین می‌تونی آرومش کنی یا نه. خب؟
‫- باشه ‫- مرسی
‫آره
‫نوبت توئـه، ملیسا ‫وای
‫همین الانش ظاهرت حرف نداره،
‫فقط یکم هایلایت می‌کنیم
‫تا اون درخشندگی ‫«گوئینت پالترو» رو داشته باشی
‫حتماً
‫ولی راستش، مطمئن نیستم ‫بخوام ادامه بدم
‫من...
‫مثلاً قراره راضیت کنم
‫ولی بین خودمون،
‫من هیچ نفع یا ضرری توی این ماجرا ندارم
‫می‌دونستی دخترم کُشته شده؟
‫آره. خیلی متأسفم
‫یه سالی میشه. ‫هیچ سرنخی دست پلیس نیست.
‫آخه هیچ راه دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه که
‫مردم رو مجاب کنم بهش اهمیت بدن،
‫جز اینکه توی این برنامه حضور پیدا کنم
‫خب جنبه‌ی منفیش چیه؟
‫شوهرم میگه با این کار به چشم بقیه ‫درمونده دیده می‌شیم
‫کدوم مادری از فهمیدنِ اینکه
‫همچین بلایی سر بچه‌اش اومده، ‫درمونده نمیشه؟
‫- من هم همینو گفتم ‫- آره
‫چند ماه پیش داشتم ‫یه یارویی رو میک‌آپ می‌کردم،
‫متخصص جرایم خشونت‌آمیز بود
‫گفت که پنج نفر از هر شش آمریکایی
‫در طول زندگی‌شون قربانی ‫یه جرم خشونت‌آمیز میشن
‫بعد می‌دونی این یعنی چی؟
‫کتی، تو تنها نیستی
‫یه جا خونده بودم که هر عمل خشونت‌آمیزی
‫مثل انداختن یه سنگ توی آب می‌مونه
‫اگه ساکت بمونی،
‫امواج ناشی از ضربه‌ی روحی ‫همچنان ادامه پیدا می‌کنن و
‫با هر کسی که تماس پیدا کنن آزارش میدن
‫- خیلی شرمنده ‫- نه. جواب بده
‫شاید بچه‌هات باشن
‫« پیامک از هیزل: اینجا همونجاییـه که ‫عموی دیوونه‌ات می‌گفت؟ »
‫« خیلی باحالـه. نریم سفر اینجا؟ »
‫یکی دخترت رو به قتل رسونده، کتی
‫نباید آب خوش از گلوی اون آدم پایین بره
‫اون شخص باید تقاص ‫کاری رو که کرده پس بده
‫تو هم باید مطمئن بشی که این اتفاق میفته
‫ملیسا
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫- هیچی، من... ‫- ببین، اگه از چنگم بپره،
‫اون‌وقت عنصر احساسی ‫جنایت رو از دست می‌دیم و
‫هیچ‌ فرقی با برنامه‌های دیگه نداریم
‫وقتی ازت می‌خوام آرومش...
‫فکر کنم واسه برنامه آماده‌ام
‫دکتر گرِگ بی‌صبرانه منتظر دیدن شماست
‫- ممنون ‫- خواهش
‫محشر شدی
‫- آره، بریم ‫- باشه
‫- می‌ترکونی ‫- مرسی
‫- این راهرو رو می‌ریم تا تهش ‫- خیلی‌خب
‫می‌تونی توی اتاق انتظار بشینی
‫سلام، شمع تولد دارید؟
‫آره. انتهای این قسمت
‫مرسی
‫« تلفن یک‌بار مصرف »
‫میشه از اونا هم یکی بدید؟
‫آره
‫به روی چشم
‫- ممنون ‫- ممنون
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫♪ تولدت مبارک، هیزل عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫این که کافی نیست، دیوونه شدی؟
‫خوش گذشت
‫آره ‫به نظر خوشحال بود
‫آره
‫خودم تمیز می‌کنم ‫تو می‌تونی بری بدویی
‫- مطمئنی؟ ‫- آره
‫ماه مِی مسابقه‌ی ماراتون داری، برو
‫مامان خوبی هستی
‫دوستت دارم ‫من هم دوستت دارم
‫« تماس با زندانی در ایالت اورگن »
‫« تماس تلفنی با زندانی » ‫« سازمان زندان‌های ایالت اورگن »
‫زود برمی‌گردم
‫همینجام
‫ممنون که با مرکز اصلاح و
‫ندامتگاه‌های اورگن تماس گرفتید
‫لطفاً شماره‌ی بخش مربوطه را وارد کنید و ‫سپس کلید مربع را فشار دهید
‫خیلی‌خب...
‫سلام! ‫سلام
‫- من رنه هستم. تازه کوچ کردم اینجا ‫- سلام، ملیسا هستم
‫الان دارم با تلفن حرف می‌زنم، پس...
‫- ممنون! ‫- اوه
‫حرفم رو شمرده‌شمرده می‌زنم ‫که حالیت بشه
‫نزدیک من و بچه‌هام نشو لعنتی
‫پات رو توی زندگیم نذار
‫اینقدر برام نامه ننویس ‫نمی‌خونم‌شون. تابحال هم نخوندم
‫اگه یه بار دیگه، فقط یه بار دیگه
‫برای بچه‌هام نامه بنویسی،
‫یا یکی از نقاشی‌های ‫روان‌پریشانه‌ات رو بفرستی،
‫به خدا قسم،
‫تمام زورم رو می‌زنم که
‫زندگی نکبت‌بارت رو
‫از اینی که هست بدتر کنم ‫سلام، شرمنده من...
‫- فقط یه سؤال داشتم... ‫- خیلی ببخشید، الان نمی‌تونم حرف بزنم!
‫اونقدر ثبت شکایت می‌کنم که
‫تمام امکانات وامونده‌ات رو ازت بگیرن
‫تلویزیون، تلفن، اینترنت، ‫ملاقاتی‌ها، همه‌چی
‫یه غلطی کردی، ‫حالا باید تا آخر عمر کیری‌ت
‫با عواقبش کنار بیای
‫تنها توی یه چهاردیواری تخمی حبس شی
‫صبح بخیر، استوارت
‫سلام. خبر جدیدی نیست؟
‫نه
‫- تو چی؟ ‫- بیخیال
‫راستی دیدی برنامه‌ی کتی ویور رو دیدی؟
‫با حرفاش اشک همه‌ی
‫- بیننده‌ها رو در آورد... ‫- ملیسا؟
‫من تابیتا هستم، ‫دستیار دکتر گرگ
‫می‌خواد باهات حرف بزنه
‫دکتر گرگ می‌خواد با من حرف بزنه؟
‫اوهوم
‫باشه
‫مگه نه؟
‫- نه، هنوز نه. نه ‫- سلام
‫جز اون تماس، هیچ چیز دیگه‌ای وصل نکن
‫لطفاً بشین، بشین
‫نه، باشه؟
‫من... یه جلسه دارم
‫آ...
‫بعداً حرف می‌زنیم. باشه
‫- یه لحظه صبر کن ‫- باشه
‫ملیسا؟
‫آره... آره. سلام
‫این جانـه
‫اون از بخش حقوقیـه
‫سلام
‫چند وقتـه که کارمند مایی؟
‫- دو سالـه ‫- دو سال!
‫که اینطور
‫از کجا منتقل شدی؟
‫بیشتر آزاد کار می‌کردم
‫میک‌آپ عروس انجام می‌دادم
‫اوهوم، اوهوم
‫سلام، می‌خواستید...
‫عه، شرمنده، می‌خواستید من...
‫نه، نه، نه، بیا داخل آیوی. ‫من داشتم...
‫با ملیسا بیشتر آشنا می‌شدم
‫دکتر گرگ، اگه قضیه مربوط به دیروزه و
‫حرفی که به کتی زدم، خیلی متأسفم
‫آیوی، از «قاتل صورتک خندان» ‫چی می‌دونی؟
‫همون قاتل سریالی کامیون‌دار ‫که مال این اطراف بود؟
‫- اوهوم ‫- توی دهه‌ی 90 آدم می‌کُشت
‫سریالی بود، ولی به ده تا نرسید
‫واسه روزنامه‌ها با شکلکِ ‫صورتک خندون نامه می‌فرستاد
‫- درسته، درسته ‫- آره. چطور؟
‫تو نمی‌خوای چیزی اضافه کنی، ملیسا؟
‫چرا باید اون... قضیه چیه؟
‫این واسه بخش جنایات حقیقی‌ـه. ‫اون بخش آرایشـه. ‫با این‌حال امروز کمی قبل‌تر،
‫قاتل صورتک خندان ‫با این برنامه تماس گرفت
‫گفت اطلاعاتی در مورد یه قتل داره
‫چی؟
‫آقای صورتک خندان به وضوح گفت که
‫فقط با دو نفر حاضره حرف بزنه
‫من...
‫و ملیسا
‫پس...
‫گمونم سؤال بعدیم رو می‌دونی، ملیسا
‫چرا؟
‫روحم هم خبر نداره
‫واقعاً؟
‫گفت چند ساله که واست نامه می‌نویسه
‫وای خدا، نکنه تو
‫از اون زن‌هایی هستی که ‫عاشق قاتل‌های سریالی میشن و حالا
‫مجبوریم داستانش رو پوشش بدیم چون...
‫- وای نه. نه، نه، نه، نه ‫- چی؟ نه
‫نه. نه
‫همین الان‌هاست که زنگ بزنه
‫یا خودت بهم بگو
‫یا خودش میگه
‫دکتر گرگ؟
‫اون تماس پشت خطـه
‫اون پدرمـه
‫خیلی‌خب، ملیسا؟
‫اگه...
‫اگه فکر می‌کنی پدرت داره دروغ میگه،
‫هر نکته‌ی مفیدی که ‫صلاح می‌دونی رو بگو، خب؟
‫باشه
‫خوبه، خوبه
‫آماده‌ایم، تابیتا
‫سلام. دکتر گرگ هستم
‫اینجا آیوی کمبل تهیه‌کننده‌ی ‫برنامه‌ی جرایم حقیقی‌ام،
‫جان هاولر از بخش حقوقی،
‫بعلاوه‌ی ملیسا رید پیشم هستن
‫با کی دارم حرف می‌زنم؟
‫من
‫شما کیث جسپرسون هستید؟ ‫همون قاتل صورتک خندان؟
‫صدای ملیسا رو نمی‌شنوم
‫کجاست؟
‫قبل اینکه به اینش برسیم، ‫بذار روشنت کنم
‫خوشم نمیاد ازم سوءاستفاده بشه
‫پس اگه فقط زنگ زدی که ‫افشا کنی ملیسا دخترتـه،
‫خودش قبلاً گفته
‫قضیه ملیسا نیست
‫قضیه رسوندن حقیقت
‫به دست مطبوعاتـه
‫خیلی‌خب... ‫[کسشعر میگه]
‫اون‌وقت چه حقیقتی، جناب؟
‫اول باید صدای ملیسا رو بشنوم
‫چی می‌خوای؟
‫سلام، خانم‌خانما ‫به این اسم صدام نکن
‫حق با توئـه
‫سر کاری
‫فقط می‌خواستم باهات حرف بزنم. من...
‫قبلاً حرفامو زدم ‫بهت گفتم بری درت رو بذاری
‫مگه پیغامم نرسید به دستت؟
‫من اینجوری تربیتت کردم که ‫جلوی رئیست اینطوری حرف بزنی؟
‫شما غصه‌ی اینش رو نخورید، جناب
‫خب، از چه حقیقتی حرف می‌زنیم؟
‫9 تا بود
‫گفتید «9»؟
‫چی 9 تا بود؟
‫سال 1995 وقتی اعتراف کردم،
‫یه فقره رو جا انداختم ‫[کسشعر میگه]
‫- چرا باید به یه قربانی اشاره نکنید؟ ‫- مگه نمی‌دونستی؟
‫قاتل‌های سریالی
‫هر از گاهی این کار رو می‌کنن
‫اون‌وقت چرا الان اعتراف می‌کنید؟
‫دارم پیر میشم
‫باید تا وقتی فرصتش رو دارم
‫- جبرانش کنم ‫- کسشعر نگو. خیلی خالی‌بندی
‫دارم سعی می‌کنم ‫جبران مافات کنم، خانم‌خانما
‫هیچوقت سعی نکردی چیزی رو جبران کنی
‫قبلاً بهت گفتم
‫- 9 فقره بودن ‫- هیچوقت به من نگفتی...
‫خب، شاید بهتره نامه‌هام رو بخونی!
‫اسم این قربانی چیه؟
‫جین
‫جین چی؟
‫دو ‫(به معنی زن ناشناس)
‫اسمش رو نمی‌دونی
‫یا صرفاً یه دروغ واسه بازی دادن دخترتـه؟
‫من همه‌چی رو سیر تا پیاز می‌دونم
‫فقط نمیشه که به همین راحتی‌ها باشه
‫فکر کردم قصد داری ‫جبران مافات کنی
‫آره
‫ولی زندان کسل‌کننده‌ست
‫در ضمن این تماس‌ها رو ضبط می‌کنن
‫فقط به ملیسا میگم
‫حضوری
‫آهای، ملیسا!
‫ملیسا، وایسا!
‫تا زندان با ماشین 4 ساعت راهـه
‫فردا صبح می‌تونی بری؟
‫باید برگردم سر کار، آیوی
‫اون الان...
‫گفت یه زن دیگه رو هم کُشته
‫نمی‌تونی همینطوری برگردی سر کار
‫دروغ میگه
‫می‌خواد دوباره بازیم بده
‫پس برو... باهاش روبرو شو
‫فرار نکن
‫لطفاً برای من تهیه‌کننده نشو
‫باشه
‫خیلی‌خب
‫حق با توئـه. شرمنده
‫پس کمکم کن متوجه بشم
‫تابحال رفتی دیدنش؟
‫دو بار
‫وقتی 15 سالم بود،
‫بعد از اینکه تازه دستگیر شده بود و...
‫موقعی که دخترم رو حامله بودم
‫هیچ‌کدوم به جایی نرسید
‫خانواده‌ات خبر دارن؟
‫شوهرم بن می‌دونه، ولی...
‫به بچه‌ها گفتیم که اون مُرده
‫- خیلی متأسفم ‫- اوه...
‫خیلی بگایی‌ـه
‫« برنامه‌ی دکتر گرِگ »
‫می‌دونی چی بگایی‌تره؟
‫اگه حرفش دروغ نباشه، ‫یعنی یه خانواده هست که
‫هنوز براشون سؤالـه ‫چه بلایی سر دخترشون اومده
‫می‌تونیم اونا رو به جواب برسونیم
‫اینو از ته دل گفتم. قسم می‌خورم
‫باید بهش فکر کنم
‫« خدا رو اینجا پیدا کن »
‫بابایی اومده خونه!
‫یالا!
‫بیا ببینم
‫عه، خانم‌خانما!
‫دلم برات تنگ شده بود
‫بگیرش، پسرم
‫- مرسی بابایی ‫- واست چی گرفتم؟
‫می‌خوای ببینی؟
‫زیر چشمی نگاه نکنی ها
‫چشمات رو ببند
‫دستت رو باز کن
‫بفرما
‫از یه فروشگاه توی آریزونا برات خریدمش
‫اون خانم گفت که این سنگ، ‫سنگِ پدر آسمونـه؛
‫برای محافظت و عشق پایدار خوبـه
‫خوشت میاد؟
‫امروز یکشنبه، 22اُم مِی،
‫بنده هم جان والش هستم
‫دو نفر از تحت‌تعقیب‌ترین فراری‌های آمریکا...
‫در ساعت 9:45 جمعه شب،
‫استیون رندال دای
‫جلوی یک ماشین پلیس سن‌دیگو را گرفت و ‫خودش را تحویل داد
‫دای تحت‌تعقیب بود برای...
‫بهت گفتم اون واسه تماشای این ‫زیادی سنش پایینـه، کیث
‫خدا به دادمون برسه
‫داره بهت دروغ میگه
‫می‌خواد تو رو به زندگیش برگردونه
‫یا یه خانواده هست که ‫دخترشون رو از دست دادن و ‫هیچ‌وقت به جواب نمی‌رسن
‫سر کار اینو بهت گفتن؟
‫می‌دونی این چقدر فریبکارانه‌ست؟
‫- کاری که اون... ‫- کاری که پدرت کرده
‫به گردن تو نیست
‫چیزی که اون گفت و چیزی که دیدم
‫می‌دونستم، می‌دونستم یه جای کار می‌لنگه
‫هیچوقت واکنشی نشون ندادم ‫بچه بودی
‫ولی الان عاقل و بالغم
‫یادت نیست دفعه پیش که رفتی چی شد؟
‫چون من یادمـه ‫تا چند ماه حال خوشی نداشتی، ملیسا
‫شده بودی شبح
‫من فقط...
‫می‌دونم اگه نرم پیشش و
‫باهاش روبرو نشم،
‫دست‌بردار نیست
‫عمراً دست از سرمون برداره
‫مطمئن نیستم خودت دلت بخواد که ‫دست از سرت برداره
‫یعنی چی؟
‫چون حتی بعد از همه‌ی کارهایی که کرده،
‫هنوز دوستش داری
‫همیشه که هیولا نبود. ‫به مرور شد هیولا.
‫قبلش اون فقط...
‫پدرم بود
‫تو هیچوقت اینجاش رو ندیدی، ولی من دیدم
‫باشه
‫خب، به بچه‌ها چی بگیم؟
‫آهای ‫خوبی؟
‫آره، مرسی
‫یه ساعت وقت دارید. ردیفـه؟
‫از دیدنت خیلی خوشحالم، خانم‌خانما
‫به این اسم صدام نکن
‫آقای جسپرسون، من آیوی کمبل هستم
‫پشت تلفن حرف زدیم
‫بله. کارتون خیلی به دلم می‌شینه
‫ممنون. ممنون. خب زندان بهمون
‫اجازه داده که این مکالمه رو ضبط کنیم،
‫ولی ازتون می‌خوام ‫فرم رضایت‌نامه رو امضاء کنید
‫اوه. اوه
‫لازمـه قبلش به وکیلم بگم که
‫یه نگاهی بهش بندازه؟
‫می‌خواستی بیایم اینجا تا ‫در مورد یه قتل حرف بزنی
‫حالا اومدیم، زبون وا کن
‫چیلیواک رو یادتـه؟
‫یادت میاد اون روز رفتیم شنا، ‫فقط خودم و خودت؟
‫بعدش هم ما...
‫بغل آب نشستیم و ‫به رودخونه زل زدیم...
‫بعدش گفتی
‫«رودخونه رو نگاه کن، بابایی، ‫خیلی درخشانـه.
‫به نظرم چیلیواک دختره.»
‫یادتـه؟
‫آقای جسپرسون، شما قول دادید که
‫از قربانی نهم برامون بگید، ‫اون زن ناشناس
‫ما آماده‌ایم که حرفاتون رو ضبط کنیم،
‫ولی قبلش باید رضایت‌نامه رو امضاء کنید
‫قبلاً به آیوی گفتم که کل ‫این ماجرا فقط یه دروغ بود که
‫- منو بکشونی بیاری اینجا، پس... ‫- کاش همینطور بود
‫پس ثابت کن. اسمش چیه؟
‫خب، اگه اینو بهتون بگم، ‫از جات بلند میشی و
‫از اینجا می‌زنی بیرون و
‫دوباره تا 15 سال دیگه نمی‌بینمت
‫خب، اگه همین الان بهم نگی، ‫از جام بلند میشم و
‫از اینجا می‌زنم بیرون و ‫دیگه تا آخر عمرت
‫منو نمی‌بینی، پس...
‫دو تا گزینه داری، جسپرسون
‫فرم رو امضاء کنی
‫یا برگردی سلولت
‫این باشه پیش خودم
‫ببینم می‌تونم ازش استفاده‌ی مفیدی بکنم یا نه
‫بیخیال پدر، خودکار رو بده بهش
‫شنیدی چی گفتی؟
‫صدام کردی پدر
‫خب اینو با گیره به ‫پیراهنت وصل می‌کنم، خب؟
‫چی؟ آره
‫خانم‌خانما، نمی‌خوای بیای یه دستی به سر و صورتم بکِشی؟
‫که تو فیلم خوب بیفتم؟
‫- برنامه‌ات اینـه؟ ‫- چی؟
‫که جلب توجه کنی، بری توی تلویزیون؟
‫اونی که همیشه‌ی خدا دورِ خونه می‌چرخید و
‫اَدای دالی پارتن رو درمی‌آورد، ‫من نبودم ها
‫♪ باز پات شد به زندگیم وا ♪
‫♪ درست وقتی که زندگیم گرفت یه جون تازه ♪
‫♪ بی‌هوا اومدی تو دوباره ♪
‫♪ درست عین همیشه ♪
‫♪ دلمو بُردی با یه اشاره ♪
‫هار هار هار
‫بعد به من میگی من دنبال توجه‌ام؟
‫نه، من میگم
‫تو هنوزم دختر کوچولوی خودمی
که ‫داره تو جیب‌های باباییش دنبال طلا می‌گرده
‫به خاطر همین اومدی اینجا
‫نخیر، به خاطر جنابعالی نیست که اینجام
‫اومدیم سر از واقعیت در بیاریم، کیث
‫- پس معطل نکن و بگو ‫- میگم
‫به شرطی که این خانم‌خانما
‫بهمون بگه که چرا داره جانماز آب می‌کِشه،
‫وقتی که تک‌تکِ قتل‌های من
‫به نفع ایشون تموم می‌شده
‫جانم؟
‫هر بار که زنی نفس‌های آخرش رو می‌کِشید،
‫شازده‌خانم جایزه می‌گرفتی
لحظات پدر دختری‌مون
‫باید بعد هر قتل
‫میومدم پیش تو،
‫چون نمیذاشت
توی لجن و سیاهی فرو برم
‫واسه همینم برات هزارجور هدیه‌ی
ریز و درشت می‌آوردم؛ ‫چیز میزهایی که می‌دونستم
مامانت وسعش نمیرسه
‫کُلی آبنبات
‫لبخندی که روی لب تو می‌نشست، ‫تموم خطاهام رو
پاک می‌کرد
‫چون اگه تو اونقدر دوستم داشتی و
‫متقابلاً من هم به همون اندازه دوستت داشتم،
‫پس...
‫اونقدرهام آدم بدی نبودم
‫این حرف‌ها چه ربطی به قربانی نُهم داره؟
‫چون بعد کُشتن اون بود که
‫برات ترامپولین خریدم
‫یادت میاد؟ ‫آخرین هدیه‌ای بود که بهت دادم.
‫باید برم دستشویی
‫امکانش هست برم دستشویی؟ ‫ممنون
‫پس، جسپرسون بابای بزرگوار شماست
‫ممنون میشم بین خودمون بمونه
‫من هم ممنون میشم از خجالتم در بیای
‫آروم بابا، می‌خواستم ببینم تو هم مثل بابات
ردّی هستی یا نه
‫دیگه وقت رفتنمـه، آیوی
‫خب، صبر کنید. لطفاً نرید، آقای جسپرسون.
‫شما که هنوز اطلاعاتی بهمون ندادید
اینو می‌بینی؟
‫نمیشه دست از پا درازتر برگردم پیش دکتر گِرگ، وگرنه دیگه نمیذاره برگردیم
‫اسم قربانی چی بود؟
جسدش رو کجا انداختی؟
‫از خانم‌خانما بپرس
اون ‫در جریانـه
‫هی
‫خب، چند لیوان می‌خوری؟
‫دوتا
‫پس دو لیوان هم مال من
‫می‌دونم امروز خیلی اذیت شدی
عمراً دوتا لیوان بشوره ببره
‫خوبـه. خوبـه
‫چون باید یادت بیاد
‫چی رو یادم بیاد؟
‫خب، تو که رفتی دستشویی،
‫سعی کردم یه چیزی از زیر زبونش بکِشم بیرون
‫چیزی هم عایدت نشد چون یه روده‌ی راستم تو شکم اون نیست
‫نه، راستش
‫گفت: «از خانم‌خانما بپرس. اون در جریانـه.»
‫چی رو از من بپرسی؟ ‫من چی می‌دونم آخه؟
‫سؤال من هم همینـه
‫به خدا اگه چیزی بدونم، آیوی
‫خیلی‌خب
‫ترامپولین
‫منظورش این بود که آخرین هدیه‌اش برای تو
‫قبل دستگیریش بود؟
‫آره، اگه اشتباه نکنم
‫من...
‫۱۵‏ سالم بود
‫زمستون بود. ‫من هم کاپشن تنم بود.
‫کریسمس گرفته بودمش
بپر ببینم
‫سلام، بابا
‫حتماً بعد اون روز بود
‫خیلی‌خب، کریسمس
‫کریسمس. کریسمس
‫- این چیـه؟ ‫- جدول زمانی قتل‌هاش
‫ای خدا. ببخشید؟
‫بی‌زحمت یه لیوان دیگه میدید بهم؟
‫کل بطری رو حساب کنید ارزون‌تر در میاد
‫خب، چه بهتر! ممنونم
‫پس زندگیت اینـه، آیوی کمپبل؟
‫زحمتِ جدول‌های زمانی قاتل‌ها روی دوشِتـه؟
زندگی من توی زیر و بم داستان‌ جنایی مطرح خلاصه میشه
‫بیست‌چهاری به بدبختی‌های این و اون فکر می‌کنی
افسردگی نمی‌گیری؟
‫می‌دونی که بدبختی سرِ کسی نازل نمیشه
‫بلکه به دست خودِ مردم انجام میشه
‫اینـه که برام جالبـه
‫«بازی مرگ» چیـه دیگه؟
راحت باش، بگو
‫خوشش میومد تا دم مرگ خفه‌شون کنه
‫جوری خفه‌شون می‌کرد که صرفاً از حال برن و
‫دوباره به‌هوش بیان
‫بعضاً ساعت‌ها طول می‌کِشید
‫تا بتونه دوباره بهشون تجاوز کنه
‫خیال می‌کردم می‌دونی
‫خودم خواستم از جزئیات ماجرا بی‌خبر باشم
‫می‌تونم بگم ادل زنگ بزنه شرکت حمل و نقل
‫من خستم. دیگه میرم
همراهت بیام؟
‫برای چی اومدیم اینجا؟
بلدم چطوری یکی رو خیلی شیک و مجلسی بکُشم
‫چسب نواری حسابی کارمون رو جلو میندازه
‫ولی باید با خودت ببریش
‫چون حالا دیگه می‌تونن ازش اثرانگشت بگیرن
‫به همین راحتی
‫بست‌ کمربندی خیلی بهتره
‫گمونم دیگه زیادی غرقِ
‫کتاب‌های جناییت شدی، بابا
‫« قربانی‌های قاتل صورتک خندان »
‫« کیث هانتر جسپرسون »
‫« اعترافات جسپرسون: قتل کلی دیویس »
‫کیث هانتر جسپرسون، ‫معروف به صورتک خندان،
‫در اعترافاتش به مقامات قضایی اذعان داشت که
‫پنج سال پیش، ‫اولین قربانی خود، یعنی کلی دیویس را
‫با دروغ و نیرنگ ‫به این خانه در پورتلند کشانده بود،
‫خانه‌ای که در آن زمان محل زندگی وی با دوست‌دخترش بود
‫نظرت چیـه؟
‫بیا بریم داخل رو نشونت بدم
‫به گفته‌ی جسپرسون، او کِلی را در نشیمن به شدت مورد ضرب و شتم قرار داده و
‫سپس وی را خفه کرده است
‫او مدعی است که رابطه‌ی جنسی‌شان ‫با رضایت طرفین بوده،
‫ولی پلیس این اظهارات را قبول ندارد»
‫پس خونه‌ی آلیسون اینجاست؟
‫بله، دختر خوبیـه
‫اجازه داده باهاش زندگی کنم
‫باورم نمیشه هنوز هیچی نشده ‫دوست‌دختر جدید پیدا کردی
‫قراره تخت دوطبقه بخرم
تا اون‌ موقع رو کاناپه بخواب
‫سلام، خانم‌خانما
‫- سلام، بابا ‫- چیکار... داری چیکار می‌کنی؟
‫خواب بد دیدم
‫خواب دیدم یه خانمی داشت رو موهام دست می‌کِشید
‫سُس اسپاگتیـه
‫- سلام ‫- سلام ‫صبح بخیر
‫باید با مامانم صحبت کنیم
‫خونه‌اش اسپوکنـه
‫خیلی‌خب. باشه، بریم
‫- باشه ‫- بیا
‫« خونه نیست! »
‫می‌دونی کِی برمی‌گرده؟
‫میشه بیایم تو؟ براش پیغام گذاشتم، باید...
‫باید یه سَر برم توی زیرزمین
بابت ناپدری‌ام شرمنده
‫این تازه روی خوشِش بود
‫خیلی‌خب، الان داریم دنبال چی می‌گردیم؟
‫مامانم همه‌ی رسیدهاشو نگه می‌داشت
‫فقیر که باشی اونم با سه تا بچه،
‫هر از گاهی مجبور میشی از وسایلت بزنی تا ‫شکمشون رو سیر کنی
‫بعدِ طلاق اومدید اینجا؟
‫آره، ۱۲ سالم که بود
‫مامان و مامان‌جونم طبقه بالا می‌خوابیدن و
‫من هم با آبجی و داداشم این پایین
‫این پایین؟ هر شب؟
‫آره، تخت‌هامون همونجا بود
‫خوشرو خان چطور؟
‫یه چند سال بعد پیداش شد
‫این بابا چه دسته‌گلی به آب داده؟
‫ای خدا
‫این برندنـه، دوست‌پسر دوران دبیرستانم
‫ملیسا؟
‫سلام، مامان
‫واسه چی سر زده میای؟ ‫نمی‌تونستی یه زنگ بزنی؟
‫چهار باری بهت زنگ زدم. ‫برات پیغام هم گذاشتم.
‫ایشون آیوی... رئیسمـه
‫سلام، عزیزم
‫خب، رفتی ملاقات پدرت؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫از داداشت شنیدم
‫شین باهاش در ارتباطـه؟ از کِی تا حالا؟
‫وقتی نه بهمون سَر میزنی نه زنگ، ‫معلومـه که از همه چی عقب می‌مونی
‫من به تو زنگ میزنم
‫عذر می‌خوام، آیوی
‫چایی می‌خوری؟
‫تموم مدارکم رو سوزوندم
‫اصلاً هم نمی‌دونم اون ترامپولین سمّی
‫کجا غیب شد
‫یعنی اصلاً نمی‌دونی اون دفعه از کجا برگشته بود؟ ‫(دکتر گِرگ)
‫نه، حیف که از این بابت شرمنده نیستم وگرنه عذرخواهی می‌کردم
‫ولی اگه حرف‌های آقای جسپرسون مستند باشه،
‫ممکنه این اطلاعات خانواده‌ی اون دختر رو خوشحال کنه
‫آیوی، می‌دونی شغل من چیـه؟
‫ملیسا گفته مددکار خیریه‌ی «سپاه رستگاری» هستی
‫هر روز به زنان و ‫کودکان بی‌خانمان کمک می‌کنم
‫یه سرپناه داشته باشن
به اندازه‌ی کافی کار خیر می‌کنم
‫مگه اینکه پای بچه‌های خودت وسط باشه
‫ولشون می‌کنی به امون خدا
‫گذاشتم برید آواره‌ی کوچه و خیابون‌ها بشید؟
‫- گشنگی کِشیدید؟ ‫- باهامون حرف نمیزدی، مامان
‫- چیزی رو برامون توضیح ندادی ‫- خودت به بچه‌هات چی گفتی؟
‫- این فرق می‌کنه ‫- چه فرقی؟
‫من سرزنشت نمی‌کنم
‫ولی هنوزم خیلی خطرناکـه
‫نه، دستش به جایی بند نیست و رقت‌انگیز
‫افتاده پشت میله‌های زندون
‫آیوی، یه چند لحظه تنهامون میذاری؟
‫آره، آره، حتماً
‫اصلاً خودم می‌خواستم یه زنگی بزنم
‫- با اجازه میرم بیرون ‫- باشه
‫چت شده تو، مامان؟
‫چرا یجوری شدی؟
‫چند سال پیش، ‫بعد اینکه بابات افتاد زندون...
‫دیروقت مشغول تمیزکاری بودم که
‫یهو تلفن زنگ می‌خوره. یه آقایی بود
‫بهم گفت:
‫«دقیقاً می‌دونم چی تنتـه، جون»
‫قشنگ گفت لباس‌خوابم چه شکلیـه
‫حتی دمپایی‌هام
‫من کجا بودم؟
‫شما طبقه‌ی پایین، خواب بودید
‫داشتم سکته می‌کردم
‫تموم لامپ‌ها رو خاموش کردم که ‫نتونه منو ببینه
‫توی تاریکی چاقو به دست،
‫روی مبل نشستم و
‫زُل زدم به دستگیره‌ی در ورودی
‫خیال می‌کنی بابا توی این قضیه دست داشت؟
‫شک ندارم
‫خودش بعداً زنگ زد ‫گفت یکی از رفقاش رو فرستاده
‫گفت به دیدنش عادت کنم
‫کی؟ ‫همیشه چند نفری بودن که
‫چشم‌بسته حرفشو بخونن
‫یعنی هواخواه داشته؟
‫من فقط می‌دونم
‫گهگداری که از مغازه میام بیرون
‫می‌بینم ماشینم پنچره
‫یا میام خونه می‌بینم
‫یکی جای فنجون‌ها رو عوض کرده
‫- خیالاتی شدی، مامان ‫- نخیر!
‫می‌خواد نشونم بده که
‫زنده بودنم رو
‫مدیونِ اونم
‫مادرِ من...
‫گوش کن به من
‫دستش از دنیای بیرون کوتاه نیست
‫توی یه شرایط مناسب...
‫حاضره به هر کسی صدمه بزنه
‫حتی به خانم‌خانمای دردونه‌اش
‫داشتم با تلفن حرف میزدم که ‫چشمم بهش افتاد
‫خودشـه دیگه، نیست؟
‫یه ترامپولین بیشتر نداشتیم ما
‫- خیلی‌خب، خودشـه پس ‫- صبر کن. بیا، بگیرش
‫خیلی‌خب
‫گرفتیش؟ ‫- آره ‫- خیلی‌خب
‫عه، ایناهاش
‫تگزاس، دنتون، خیابون اصلی ۱۵۲۹
تگزاسـه
دم خودمون گرم
‫آره
‫تگزاس
‫خب؟
‫ظاهراً نمیشه خیلی راحت ‫از شر ترامپولین خلاص شد
‫یه لیبل قدیمی روی مال خودمون پیدا کردیم که
‫آدرس یه فروشگاه لوازم ورزشی ‫توی تگزاس روش بود
‫آیوی تا صبح در مورد ‫پرونده‌های قتل باز تحقیق کرد
‫حق داشتی توی اعتراف اولت حرفی ازش نزنی
‫اینجا توی اورگن از ‫زیر حکم اعدام قِسر در رفتی،
‫ولی تگزاس ذره‌ای برای اعدامت تعلل نمی‌کرد
‫امروز کوکِ کوکید ها
‫خب، به نظرم اگه به پلیس گزارش بدیم،
‫کارها خیلی سریع‌تر پیش میره، ‫ولی اونجوری دیگه...
‫هر کی یه چیزی میگه
‫پس، اگه دلت می‌خواد ‫خودت راویِ داستانت باشی،
‫الان وقتشـه
‫ماشین رو بار زدم و
‫قاب‌ها رو رسوندم دنتون تگزاس
‫بعدش...
‫مسئول توزیع بهم گفت یکی دو روز دیگه
‫یه بار دیگه برام جور می‌کنه، ‫واسه همینم تصمیم گرفتم
‫یه چرخی توی شهر بزنم
‫رفتم یه کافه‌ای
‫برگر بزنم
‫پیشخدمت خوشگل موشگلی هم گیرم اومد
شیفتش هم ‫دیگه تموم شده بود
‫من غذام رو خوردم و سوار کامیونم شدم
‫کاری هم به کسی نداشتم
‫ولی گمونم...
‫دستِ تقدیر برام برنامه داشت
‫چون دست بر قضا،
‫دیدم پیشخدمته دم جاده وایساده و
‫می‌خواد یکی مجانی برسونتش
‫خیلی هم خوش قد و بالا بود
‫اینجوری شد که...
‫سرنوشت گذاشت تو کاسه‌ام
‫من هم زدم کنار و ازش پرسیدم
‫کمکی چیزی از دستم بر میاد یا نه
‫یادش بود توی کافه دیدتم،
‫گفت که ماشینش باتری خالی کرده
‫اسم اون کافه چی بود؟
‫- یادم نمیاد، آیوی ‫- چرند نگو
‫یعنی با میل خودش سوار کامیونت شد؟
‫خب، دودل بود، ‫ولی من عکس بچه‌هام رو نشونش دادم
‫عکسی که توی آفتابگیر ماشینم نگه می‌داشتم
‫آخه معمولاً وقتی می‌فهمن دختر داری ‫خیالشون جمع میشه
‫اسمش چی بود؟
‫چی شد اون دختر کوچولویی که ‫عاشق دالی پارتن بود؟
‫خیال می‌کردم که تو...
‫می‌خوای ستاره بشی
‫بعد تهش شدی
‫گریمور همون جماعت؟
‫تصمیمات زندگی منو می‌بری زیر سؤال؟
‫خب، این دختر پیشخدمته...
‫آرزوش بود ستاره بشه
‫اتفاقاً صداشم خیلی قشنگ بود
‫با گیتاری هم که همراهش بود
‫کُلی آواز خوند
‫یکی دو ساعت دور زدیم
‫بعدشم...
‫به سکس ختم شد
‫ولی اصلاً بهش تجاوز نکردم
‫می‌خوام علناً بگم که
‫تابحال به هیچ زنی تجاوز نکردم
‫هیچوقت پول ندادم واسه سکس
‫بعضی از این دخترها سکس خشن دوست داشتن؟ ‫بله
‫آیا خفه‌شون کردم؟ ‫بله
‫ولی اصلاً و ابداً بهشون تجاوز نکردم
‫خیلی‌خب، بعدش چی شد؟
‫یه‌بَند از ستاره‌شدنش می‌گفت
‫از اینکه می‌تونم یه روزی پُز بدم
‫بگم قبلاً باهاش بودم
‫این بهم بر خورد
‫مَنَم منم گفتن‌هاشو میگم
‫به خاطر همین هم برگشتم بهش گفتم:
‫«آرزوی ستاره شدنت رو باید به گور ببری،
‫اگه الان بزنم بکُشمت»
‫ببینید، خفه کردن یه زن
‫کار آسونی نیست
‫تو این مدت، دستم اومده بود که اگه ‫مُشتم رو بذارم
‫روی خِرخره‌اش و فشار بدم،
‫می‌تونم ثابت نگهش دارم تا
‫صبر کنم زمان کارشو بکنه
‫بعدش که بوی ادرارشو گرفتم،
‫فهمیدم کارش تموم شد
‫ولی اون فرق داشت
‫وقتی داشتم خفه‌اش می‌کردم،
‫یه بویی ازش تراوش کرد
‫دقیقاً عینهو راسو که وقتی گیر میفته ‫یه بویی از خودش تولید می‌کنه
‫اما حقیقتاً بوی ترس یا
‫شاش نبود. بلکه...
‫بوی گریپ‌فروت بود
‫گریپ‌فروت؟
‫بوش کل اتاقک راننده رو برداشته بود
‫پوست صورتیش، می‌دونید...
‫مثل مرکبات برق می‌زد
‫یه‌آن جا خوردم
‫ولی بوی خودش بود
‫بوی...
‫بوی مرگش بود
‫رفتم که جابه‌جاش کنم،
‫یهو بیدار شد
‫شک نداشتم تموم کرده
‫که شروع کرد به سرفه کردن
‫برای همینم زدم تو سرش و
‫اون‌موقع دیگه واقعاً تموم کرد
‫آلت قتاله چی؟ ‫با چی زدی تو سرش؟
‫با آچار فرانسه‌ی ۲۸ سانتیم
‫خیلی‌خب، بعدش چی؟
‫بلندش کردم
‫تا زیر یه پُلی بردمش و
پرتش کردم همونجا
‫بعدشم یه ترامپولین خریدم و
‫مستقیم اومدم پیشت
‫اسمش چی بود؟
‫به خیالت از من آدم بهتری هستی
‫فکر می‌کنی هیچیت به من نرفته
‫شباهت‌مون اصلاً به چشمت نمیاد، نه؟
‫ذاتاً که پنهون‌کاری،
‫خوب بلدی خود واقعیت رو پنهون کنی و
اَدا دربیاری
‫پوست‌کلفت‌بازی درمیاری، ‫ولی قلباً...
‫مثل یه شیشه پُر از تَرَکی و
‫ترست از اینـه که بویی از عشق نبُرده باشی
‫و متقابلاً از اینکه کسی نتونه بهت عشق بورزه
‫من ۲۰ سالـه که متأهلم
‫آها، همون رئیس شعبه، یعنی بن رو میگی؟
‫با اون بچه‌هات
‫مکس
‫می‌دونه چشم‌هاش به من رفته؟
‫و هیزل، شک ندارم ‫با اون لباس فرم چهارخونه‌اش
‫میره...
‫گوهِ بچه‌های منو نخور
‫متأسفم که یکی مثل من
‫شده بابات، خانم‌خانما
‫حقت این نبود
‫چیز دیگه‌ای هم برامون آوردی؟
‫کسر شأنـه برات بری ترامپولین‌بازی؟
‫بذار توی جیب‌هام رو بگردم
‫چه گنجی دارم این تو؟
‫آره، این چیـه؟
‫- این یکی مال من ‫- نه، نه، نه ‫به اون یکی دست نزن
‫اون مالِ خانم‌خانماست
‫گیتار داشت
‫چی میگی؟
‫- چی شده؟ ‫- سلام، بن
‫سلام. چطور پیش رفت؟
‫هنوز تموم نشده. ‫باید یه کاری برام بکنی.
‫می‌تونی بری سراغ
‫- گاوصندوقم؟ ‫- مامانیـه؟
‫گوشی رو میدی به من؟
‫خیال می‌کردم الان تو راه باشی
‫درگیر یه چیزی شدیم اینجا
‫به کمکت نیاز دارم
‫لطفاً برو پیش گاوصندوق. خواهش می‌کنم
‫الان برمی‌گردم، خب؟
‫یه لحظه صبر کن
‫باشه، اومدم ‫رمزش تاریخ عروسی‌مونـه
‫خیلی‌خب، ۰۷۲۹۰۴
‫باز شد
‫یه جعبه‌ی عطر باید باشه که ‫روش «الیزابت پاپی» نوشته
‫بگیر خالیش کن
‫یه پیکِ زردرنگِ گیتار می‌بینی
‫این...
‫مال توئـه
‫تا بشی یه ستاره عینهو دالی
‫روش چی نوشته؟
‫«ویسکی ریور»
‫یه کافه توی تگزاسـه. ویسکی ریور
‫- ملیساجان، جریان چیـه؟ ‫- آره
‫یه سرنخ از ‫قربانی نُهم گیرمون اومده
‫یعنی داره راستشو میگه؟
‫نمی‌دونم، ولی اگه کس دیگه‌ای رو کُشته باشه،
‫من باید یه کاری بکنم
‫ملیساجان، تهِ این ماجرا
‫همه می‌فهمن که قاتل صورتک خندان، ‫بابای توئـه
‫می‌دونی دیگه؟
‫ملیسا؟
‫پیداش کردم
‫باشه بعداً بهت زنگ می‌زنم، خب؟ ‫دوستت دارم، خداحافظ
‫خودشـه؟ اسمش چیـه؟
‫«شهر کوچکمان، یاد و ‫خاطره‌ی هدر ریچموند، خواننده‌ی آینده‌داری را
‫که در ۱۸ فوریه‌ی سال ۱۹۹۵ ‫قربانی تجاوز و قتل شد،
‫را گرامی می‌دارد»
‫«وی آخرین بار در حال خروج از محل کار خود،
کافه‌ی ویسکی ریور
‫واقع در جفرسونِ تگزاس دیده شد»
‫پشمام. موفق شدیم. ‫پیداش کردیم.
‫وایسا، صبر کن. صبر کن
‫پرونده‌اش باز نیست
‫چی؟ یعنی چی؟
‫«دوست‌پسر آن زمانِ هدر، الایجا کارتر،
‫به جرم قتل وی محکوم گردید
‫همچنان در بند اعدامی‌هاست و ‫بر بی‌گناهی خود پافشاری می‌نماید»
‫بند اعدامی‌ها؟
‫دو ماه وقت داره
‫ای خدا
‫گوه توش. باید همین الان ‫راه بیفتیم سمت تگزاس و
‫ببینیم ماجرا از چه قراره
‫♪ Happy Face - Jagwar Twin ♪
‫« قاتل صورتک خندان »
‫« کیث هانتر جسپرسون، ‫ملقب به قاتل صورتک خندان »
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.