‫ببخشید، میشه لطفا کمکم کنید؟
‫آه، بله.
‫خوش اومدید!
‫این دو تا رو لطفاً.
‫فهمیدم!
‫آقای کیریبایاشی واقعاً سخت‌گیره...
‫چند روز پیش
‫این اواخر، من و ماسوگو خیلی سرمون شلوغ بوده،
‫برای همین نتونستیم
‫همدیگه رو ببینیم.
‫اما به همین خاطر، می‌خوام یه شکلات خیلی خاص بهش بدم.
‫خانم میتسویا!
‫ب-بله؟!
‫به موقع اومدی. ‫وقت داری؟
‫چی؟ می‌خوای من ‫تو یه فروشگاه دارز فروشندگی کنم؟
‫درسته. برای شلوغی روز ولنتاین ‫به نیروی موقت نیاز داریم.
‫اِ؟ ولی نباید از ‫کارمندای جدید بخوای این کارو بکنن؟
‫من اونا رو ‫به فروشگاه‌های دیگه فرستادم.
‫ما هم از داخل و هم از بیرون ‫نیرو می‌گیریم، اما خوب پیش نمیره.
‫فکر کردم این ممکنه به "سوخت" ‫جاه‌طلبیت کمک کنه، خانم میتسویا.
‫موانعی که باهاشون روبرو میشم، نگرانی‌هایی که دارم، ‫و آدم‌هایی که می‌بینم...
‫فهمیدم اگه جدی باهاشون روبرو بشم، ‫همشون می‌تونن به تجربیات ارزشمندی تبدیل بشن.
‫واقعاً کمبود نیرو داریم، ‫و داره تبدیل به یه مشکل میشه.
‫خب، بالاخره خیلی بهتون مدیونم.
‫اما در عوض، می‌خوام در مورد پروژه ‫مسابقه محصولات بهاره باهاتون مشورت کنم!
‫حتماً. پس قبوله!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من تو محل کارم یه کراش دارم
‫قسمت ۹: ولنتاین ما
‫حسابداری
‫این اواخر، خودمو وقف درس خوندن قبل از کار کردم.
‫هی، بیا هردومون برای سال بعد هدف تعیین کنیم!
‫امتحان حسابداری که تو تعطیلات تابستون ‫به یویی قول دادم، به زودی برگزار میشه.
‫درس خوندن صبح زود – ‫چه پسر خوبی!
‫تو مرحله آخر ‫درس حسابداری‌ام هستم،
‫و یویی هم سرش شلوغه و داره پیشنهادش رو ‫برای مسابقه محصولات جدید تموم می‌کنه.
‫به همین خاطر، نتونستیم ‫همدیگه رو ببینیم.
‫فکر کنم دوباره تو کافه ادامه بدم.
‫به دلیل نوسازی موقتاً تعطیل است
‫جدی؟!
‫یه کافه دیگه پیدا می‌کنم.
‫اوه؟ چند تا صندلی خالی هست—
‫رئیس هایاکاوا و سومئی؟
‫چرا اینجا با همن؟ ‫انقدر با هم صمیمی بودن؟
‫یا همینطوری اتفاقی همدیگه رو دیدن؟
‫صبر کن، نکنه از اون موقعیت‌هاست ‫که نباید دخالت کنم؟
‫چی شده؟
‫آه، هیچی. ‫حتماً خیالاتی شدم.
‫یه جوری خودمو قایم کردم.
‫فکر کنم قسمت نبود امروز صبح درس بخونم.
‫یا شایدم باید می‌رفتم تو ‫و مثل همیشه بهشون سلام می‌کردم؟
‫بالاخره، نشستن سر یه میز با همکارا ‫چیز عجیبی نیست.
‫همه‌مون با هم رفتیم بازی بیسبال ‫و مهمونی،
‫پس اینطور نیست که غریبه باشن.
‫اما...
‫به طرز عجیبی به نظر می‌رسید ‫که دارن خوش می‌گذرونن.
‫آه! بی‌خیال! باید درس بخونم!
‫باید این صبح رو ‫تو ساعت ناهار جبران کنم.
‫اوه.
‫آه.
‫سلام.
‫چرا؟!
‫لعنتی، اصلا نمی‌تونم تمرکز کنم!
‫حتی اگه اتفاقی هم بوده باشه، ‫حس بدی داره
‫چون انگار دارم جاسوسیش رو می‌کنم.
‫مگه اینکه...
‫این اواخر صبح‌ها درس می‌خونم. ‫و امروز اتفاقی تو رو دیدم، سومئی.
‫همینطوری اتفاقی؟
‫درس خوندن تو ساعت ناهار؟ ‫شما حسابدارا واقعاً سختی می‌کشین.
‫اوه، این؟ اینجوری نیست که ‫اجباری باشه یا چیزی.
‫شنیدم داشتن مدارک بالاتر ‫میتونه شانس ترفیع گرفتن رو بیشتر کنه.
‫اوه...
‫پس، رئیس هایاکاوا هم داره؟
‫ها؟ ر...رئیس؟! ‫چرا می‌پرسی؟!
‫چون برای این سمت ‫خیلی جوون به نظر می‌رسه.
‫می‌فهمم.
‫وای، چرا الکی ‫خودم رو عصبی می‌کنم...
‫خب، در واقع با وجود ظاهرش، ‫کاملاً کاربلده.
‫گذشته از اینکه معمولاً چطوریه، ‫وقتی پای کار وسط میاد،
‫قبلاً خیلی سخت‌گیر بود.
‫اون موقع‌ها که تازه وارد شرکت شده بودم، ‫کلی دعوام می‌کرد.
‫اما به خاطر همین، پیشرفت کردم.
‫فکر کنم بعد از ترفیع گرفتنش و اومدن موریزونو، ‫خیلی مهربون‌تر شده.
‫با این حال، هنوز هم گاهی وقت‌ها ‫کنارش معذب می‌شم.
‫هه. اینو در موردش نمی‌دونستم.
‫راستش، این اواخر زیاد با ‫رئیس هایاکاوا حرف زدم.
‫خ... خودش می‌خواد اول بگه؟! ‫آماده نیستم!
‫اولش فکر می‌کردم یه مست شلوغ‌کنه که ‫غیرقابل تحمل بلند حرف می‌زنه،
‫و نمی‌خواستم باهاش درگیر بشم.
‫حالا من چی باید بگم؟
‫اما هرچی بیشتر شناختمش، ‫نظرم نسبت بهش عوض شد.
‫آره.
‫رئیس خوبیه.
‫شاید همین کافیه که بگم.
‫فقط چون امروز صبح خیلی صمیمی به نظر می‌رسیدن،
‫دلیلی نمی‌شه که جوگیر بشم و ‫دربارشون یه چیزایی رو از خودم در بیارم.
‫این خیلی به هردوشون بی‌انصافیه.
‫به هر حال، نباید زود قضاوت کنم.
‫با این حال، برداشت اولت ازش ‫خیلی وحشتناک بود.
‫خب، من که مشروب نمی‌خورم، پس...
‫حتی اون موقع‌ها که سخت‌گیر بود،
‫تو مهمونی‌ها همیشه خیلی سرحال بود.
‫هی...
‫راستی، این اواخر، قبل از کار ‫صبح‌ها درس می‌خونم.
‫و امروز، تو و رئیس هایاکاوا رو دیدم. ‫نمی‌دونستم انقدر با هم صمیمی هستین.
‫عه؟
‫تعجب کردم چون تا حالا ‫اونجوری ندیده بودمش که بخنده.
‫آه...
‫آره؟
‫عه؟
‫عه؟ زیادی حرف زدم؟
‫مشتری عزیز، متشکریم!
‫میشه موجودی انبار رو چک کنی، لطفا؟
‫آه، بله!
‫اوضاع خرابه.
‫کار کردن تو فروشگاه جدید و ‫جالبه،
‫اما مدیریت کردنش با کار اصلیم و ‫مسابقه‌ی محصولات جدید خیلی سخته.
‫میتسویا؟
‫خسته نباشی.
‫ماریا!
‫اوتو و بقیه بهم گفتن که ‫داری تو فروشگاه کمک می‌کنی.
‫به نظر سخت میاد.
‫آه، از این و اون یکی می‌خوام، لطفا.
‫یه جورایی هست.
‫تاته‌ییشی ارشد هم داره برای امتحان ‫حسابداری حسابی درس می‌خونه.
‫گاهی می‌بینم که داره خمیازه می‌کشه.
‫میدونم.
‫فکر کنم حدود دو هفته‌ست ‫همدیگه رو ندیدیم.
‫قراره روز ولنتاین همدیگه رو ببینیم،
‫اما تا اون موقع دیدن همدیگه ‫برامون سخت میشه.
‫دلم براش تنگ شده،
‫و خیلی سخته...
‫از آقای کیریبایاشی‌ایه.
‫وای، چقدر علامت قرمز...
‫اما الان، هردومون باید تمام تمرکزمون رو ‫روی چیزی که روبرومونه بذاریم.
‫آه، اما خوشحالم که از ماریا ‫درباره‌ی ماسوگو شنیدم.
‫با اینکه نمی‌تونم حضوری ببینمش.
‫خیلی خب، قراره تمام تلاشم رو بکنم!
‫خسته‌ام...
‫به لطف توصیه‌های آقای کیریبایاشی، دارم تو ‫مسابقه‌ی محصولات بهاری پیشرفت می‌کنم.
‫و از نظر کاری، اوضاع ‫واقعاً داره خوب پیش می‌ره.
‫این نازه!
‫فکر کنم این گیریه چوکویه و ‫این یکی هونمیه چوکویه!
‫چه خوب. ‫همه خوش می‌گذرونن.
‫نمی‌دونم می‌تونم شکلاتم رو ‫به موقع آماده کنم یا نه.
‫حتی چند تا زوج هستن که ‫با هم خرید می‌کنن.
‫هی، بیا یه نمونه امتحان کنیم!
‫اوه، این خوبه.
‫پس، روز ولنتاین رو اینجا بگذرونیم؟
‫چی؟ سورپرایزمو خراب کردی!
‫ها؟ چه تصادفی!
‫عه؟ ساتو؟ انتظار نداشتم اینجا ببینمت.
‫امم، ببخشید. ‫ایشون کی هستن؟
‫اوه، راستش! دوست پسرمه.
‫ایشون ساتو هستن.
‫ایشون ارشد من هستن که ‫سر کار خیلی کمکم کردن.
‫مردم از خستگی...
‫چند روزه حتی پیام هم به هم ندادیم...
‫اون واقعاً خیلی دل‌شوره داره.
‫خب، بعد از یه استراحت کوتاه، ‫به کار مسابقه می‌رسم.
‫چه خوب میشه...
‫اون زوج...
‫وقتی همکارشو دید، لازم نبود هول کنه. ‫و فقط معرفیش کرد.
‫هر وقت بخوان می‌تونن دست همو بگیرن.
‫با این حال، اگه بیرون همدیگه رو ببینیم، ‫خطر لو رفتن توسط دیگران وجود داره.
‫اگه رابطه ی کاری نبود، توی همچین ‫لحظاتی حس متفاوتی داشتم؟
‫همه ی این فکرا رو می‌کنم چون ‫دلم برای ماسوگو تنگ شده!
‫می‌خوام صداشو بشنوم...
‫...حتی برای یه لحظه.
‫چی شده؟
‫یویی؟
‫می‌خوام ببینمش.
‫ببخشید، سرت به درس شلوغه، درسته؟
‫نه، تازه درسم تموم شد.
‫فهمیدم.
‫می‌خوام لمسش کنم. ‫می‌خوام منو لمس کنه.
‫یه دفعه دلم خواست صداتو بشنوم.
‫هی، ماسوگو...
‫می‌خوام باهات قربون صدقه بازی کنم.
‫حتی اگه پشت تلفن باشه.
‫عه؟
‫باشه!
‫من توی محل کارم یه کراش دارم
‫یویی؟
‫مثل همیشه...
‫می‌خوام صورتمو نوازش کنه،
‫از گونه‌ام شروع کنه،
‫با اون انگشت‌های کشیده و استخونی‌ش.
‫وقتی محکم بغلم می‌کنه...
‫...و می‌بوستم.
‫پـ... پشت تلفن؟!
‫قربون صدقه؟! منظورت چیه؟!
‫وایسا... نکنه...؟!
‫ش... شوخی کردم! سورپرایز شدی؟!
‫چی؟!
‫نمی‌تونم! خیلی خجالت‌آوره!
‫راستش، بعد از شنیدن صدات، ‫یه دفعه خوابم گرفت!
‫دارم قطع می‌کنم، باشه!
‫چی؟! وایسا، یویی...!
‫خداحافظ! شب بخیر!
‫وای، من دارم چیکار می‌کنم؟! ‫نکنه فقط دارم از بی محبتی می‌میرم؟!
‫آه، میچان. ‫داری میری طبقه‌ی بالا؟
‫میشه وقتی اونجایی ‫یه سری هم به حسابداری بزنی؟
‫باید اینو تحویل بدی.
‫یه مدتی میشه که به حسابداری نرفتم.
‫نمی‌دونم ماسوگو سر میزش هست یا نه.
‫این اواخر، حتی سر کار هم ‫نتونستم ماسوگو رو ببینم.
‫به یه دلیلی، ‫همش از هم جا می‌مونیم.
‫- دارم میرم حسابداری! ‫- آه، بذار...
‫یا زمان‌بندیمون اشتباهه.
‫قبلاً زیاد می‌دیدمش و ‫حتی خیلی اتفاقی بهش برمی‌خوردم.
‫خب، اگه توی یه شرکت کار نمی‌کردیم،
‫اصلاً همدیگه رو ‫توی روز نمی‌دیدیم.
‫منظورم اینه که بعد از اون ‫مکالمه‌ی تلفنی خجالت‌آور دیروز،
‫اصلاً نمی‌دونم ‫امروز چطوری باهاش روبرو بشم!
‫هی، کاری هست انجام بدم؟
‫چه سرد!
‫وایسا، سر کاریم. ‫باید عادی رفتار کنم.
‫این برای پروژه جدیدِ ‫واحد برنامه‌ریزیه.
‫باشه.
‫یه دقیقه طول می‌کشه.
‫زود باش.
‫حتی برای یه لحظه کوتاه هم که شده، ‫دلم می‌خواد باهاش حرف بزنم.
‫حتی اگه سر کار همدیگه رو ببینیم، ‫نمی‌تونم بهش لبخند بزنم.
‫آه، میتسویا. خسته نباشی.
‫خسته نباشید.
‫همچنین.
‫شنیدم تو یه فروشگاه کار می‌کنی.
‫حتما سخته.
‫خیلی شلوغ بود، نه؟
‫خودم این قانون رو گذاشتم، ولی...
‫اگه رابطه عاشقانه‌ی ‫همکارا ممنوع نبود...
‫یا اگه می‌تونستیم ‫راحت‌تر با هم باشیم...
‫ام، در مورد این سند...
‫ها؟ کدوم؟
‫خسته نباشید. هایاکاوا هستم از حسابداری. ‫اطلاعات رو بررسی کردم.
‫شاید من برای رابطه عاشقانه ‫سرِ کار ساخته نشدم.
‫اه، ولش کن دیگه! ‫دوباره دارم فکرهای عجیب غریب می‌کنم.
‫وایسا، منم میام!
‫ها؟ چی؟!
‫یه کارایی دارم. ‫طبقه چندم؟
‫همکف...
‫خوبه.
‫"خوبه"؟
‫اومدم یه کم انرژی بگیرم.
‫اگه چیزی ذهنت رو مشغول کرده، بگو.
‫سرِ کاریم، ‫و خیلی داری زل می‌زنی.
‫پشت تلفن یه جوری رفتار می‌کردی.
‫یعنی، من خودم رو کنترل می‌کردم ‫که نبینمت،
‫بعد تو یه همچون چیزی گفتی...
‫هر از گاهی، استفاده از یه امتیاز کوچیک ‫مثل این ضرری نداره، مگه نه؟
‫دستش یه کم عرق کرده... ‫حتما دویده اومده منو ببینه.
‫با اینکه نباید.
‫هی، ماسوگو.
‫هوم؟
‫دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫آره.
‫من... من انجامش دادم! نمونه‌های من برای ‫مسابقه محصولات بهاره بالاخره آماده‌ان!
‫بالاخره تموم شدن!
‫این لحظه‌ایه که هر دفعه ‫بیشتر از همه هیجان‌زده‌مون می‌کنه.
‫بله!
‫وایسا! وقت ندارم از این لحظه لذت ببرم!
‫باید دوباره به دارز کمک کنی؟
‫کارهای اداری امروزت رو ‫من تموم می‌کنم.
‫ببخشید، اوچان! ممنون!
‫روز ولنتاینه.
‫اما وقتی خیلی غرق کاری هستی،
‫زمان خیلی سریع می‌گذره.
‫و همینطوری، ‫امروز، روز شلوغ کاری تموم میشه.
‫هنوز شکلات نخریدم.
‫بعد از تعطیلی مغازه، ‫حراج‌ها رو چک می‌کنم، و اگه ساعت هفت راه بیفتم...
‫خیلی دیر میشه، نه؟
‫من... من ولنتاین رو دست کم گرفتم!
‫پس این شلوغی ولنتاینه؟!
‫امروز خیلی مشتری‌های دقیقه نودی داریم،
‫پس بیاید تا آخرش تمرکز کنیم!
‫بله!
‫بله...
‫حتی آقای کیریبایاشی هم اینجاست تا کمک کنه...
‫ببخشید!
‫بله، لطفا یه لحظه صبر کنید!
‫خیلی ممنون!
‫چه نازه!
‫قرار بود با ماسوگو قرار بذارم چون گفتن ‫روز آخر نمایشگاه زودتر تعطیل می‌شه.
‫اما انگار این یه ‫پرچم واضحه برای اضافه کاری.
‫تولید محصول سخته، ‫اما فروششون هم به همون اندازه سخته.
‫ببخشید.
‫میشه این یکی رو امتحان کنیم؟
‫حتما! بزارید یه نمونه بهتون بدم!
‫یو، تو میتونی اینو بخوری، درسته؟
‫نمیدونم.
‫ممنون که منتظر موندید. ‫بفرمایید.
‫این خوشمزه‌ست!
‫آره.
‫اما...
‫نمی‌ذارم هیچ چیز ناامیدم کنه.
‫خیلی ممنون!
‫از این لطفا.
‫- از این. ‫- باید تمام تلاشمو بکنم.
‫فقط یه فشار نهایی!
‫خیلی ممنون!
‫کسب و کار امروز ‫ الان تعطیله
‫خانم میتسویا، خسته نباشید.
‫واقعا ممنونم که تونستید به ما کمک کنید.
‫به عنوان یه تشکر کوچیک، ‫یه کم از...
‫ببخشید! یه کم عجله دارم!
‫یه تجربه آموزشی فوق‌العاده بود! ‫خیلی ممنون!
‫فردا یه ایمیل درست و حسابی براتون میفرستم!
‫صبر کن، شکلات...
‫چه سریع!
‫انجامش دادم!
‫از پس همه چیز بر اومدم!
‫همه چیز به جز روز ولنتاینمون.
‫ببخشید، الان کارم تموم شد!
‫الان سریع میام!
‫عجله نکن. ‫فقط تو راه مواظب خودت باش.
‫مجبور شدم اضافه کاری بمونم! باید از یه ‫فروشگاه شکلات بگیرم؟!
‫اولین قرارمون بعد از مدتهاست، ‫و من حتی موهام رو درست نکردم یا آرایش نکردم!
‫آه، خوشحالم می‌بینمت.
‫ببخشید! برات شکلات ندارم!
‫می‌خواستم تو راه برگشت بگیرم، ‫اما دیرم شده بود.
‫ببخشید، میدونم که برای دیدن من از ‫وقت درست داری میزنی.
‫اما فردا، حتما...!
‫هی، حالت خوبه؟
‫میدونم سرت شلوغ بوده.
‫واقعا برام مهم نیست.
‫هوم؟ اون کیف چیه؟
‫اوه، این یکی؟
‫نمونه‌های مسابقه محصول ‫امروز رسید...
‫جدی؟! ‫الان آماده‌ان؟
‫عالیه! ‫صبر کن، نمیتونی بجاش اینو بهم بدی؟!
‫ها؟
‫ها؟ اشکالی نداره، اما... ‫مطمئنی؟
‫منظورت چیه؟
‫بهش افتخار می‌کنم. ‫اما طعم ساکورا داره و یه کلوچه‌ست...
‫اوه، پس اینه!
‫خب، داشتم به مارک‌های مختلف ‫شکلات و این چیزا فکر می‌کردم...
‫نگرانش نباش.
‫من اونجا بودم، تمام مدت ‫گریه و ناله‌هاتو می‌دیدم.
‫الان، واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم!
‫ها؟ چی؟
‫من چه احمقی‌ام. ‫اصلا نگران چی بودم؟
‫ببخشید.
‫رابطه عاشقانه‌ی اداری ‫از همه بهتره!
‫ها؟ چی داری میگی؟
‫بیخیالش. ‫بریم.
‫کسی که دوستش دارم همیشه اونجاست، ‫و مراقبمه.
‫منو درک می‌کنه.
‫یه دفعه حالش خوب شد.
‫پس، شاید وقتشه ‫به همه درباره‌ی رابطه‌مون بگیم؟
‫ها؟
‫شوخی کردم!
‫این یه داستان کاملا متفاوته!
‫آره، آره.
‫داری دوباره مسخره‌ام می‌کنی!
‫اصلا.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.