..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫امشب ساعت ۱۱ خواهید دید،
‫آخرین اخبار درباره‌ی ‫وضعیت کارآگاه مایلز ترنر،
‫که نزدیک به سه ماهه ‫توی مرخصی نامحدوده،
‫و سارا گرین رو به‌عنوان کارآگاه ارشد ‫تیم جرایم غیرممکن گذاشته،
‫با کمک ویلیس وو.
‫همچنین، آخرین جزئیات ‫درباره پروژه املاک شایعه شده،
‫و تأثیرش روی ساکنان محله‌ی چینی‌ها.
‫در بخش فرهنگی این هفته،
‫نگاهی عمیق‌تر به یک سس فلفل محلی
‫که همه رو به گریه انداخته.
‫و بعد نگاهی دقیق‌تر به ویلیس وو،
‫ستاره‌ی در حال اوج پلیس پورت‌هاربور.
‫من بزرگ شدم که بخوام مثل تو باشم.
‫ولی تو اون کسی نبودی که فکر می‌کردم
‫و بعد منو تنها گذاشتی.
‫ویلیس وو.
‫می‌دونم برادرت قرار بود کیو ببینه.
‫هیچ‌وقت از من ناامید نشو.
‫اون من بودم.
‫می‌خواستم وقتی بزرگ شدم مثل اون باشم.
‫حرکتاشو تقلید می‌کردم.
‫دیپ‌واتر. برای موقعیت‌های خاص.
‫هیچ‌کس نباید اینو بفهمه. ‫نمی‌فهمن.
‫ویلیس، داری چیکار می‌کنی؟
‫چرا منو توی این قضیه کشیدی؟ تو کی هستی؟
‫برادر من، ستاره‌ی محله‌ی چینی‌ها.
‫تو حتی نمی‌دونی توی خانواده‌ت چی می‌گذره.
‫لطفاً بگید که پسرمونو پیدا کردید!
‫بعضیا راحت‌تر از بقیه می‌شکنن.
‫- واقعاً فکر می‌کنی می‌تونم انجامش بدم؟ ‫- داری انجامش میدی.
‫داری اونو از خودت دور می‌کنی! ‫من باید چی باشم؟
‫داری خفه‌ش می‌کنی!
‫به من گوش بده!
‫- خوبی؟ ‫- هان؟
‫آره.
‫- خوبه. چون اونا آماده‌ن. ‫- بازیگر رو بیارید سر صحنه.
‫و اکشن.
‫پدر و مادرم اومدن اینجا ‫با هیچی جز رؤیاهاشون.
‫برای خودشون... برای یه زندگی بهتر.
‫لعنتی. ببخشید، ببخشید.
‫پدر و مادرم اومدن اینجا ‫با هیچی جز رؤیاهاشون
‫برای یه زندگی بهتر... برای خودشون.
‫پدر و مادرم اومدن اینجا ‫با هیچی جز رؤیاهاشون
‫برای یه زندگی بهتر، ‫برای خودشون، پسراشون.
‫و حالا، من دارمش.
‫با دیپ‌واتر پرمیوم خیالت راحت باشه،
‫گواراترین ویسکی توی یه قوطی.
‫ببخشید. ببخشید، میشه یه لحظه صبر کنیم؟
‫بیایید همین‌جا کات کنیم. فکر کنم گرفتیمش.
‫بریم به بعدی.
‫عالی بود.
‫نه.
‫چی شده، آقای وو؟
‫فقط فکر نمی‌کنم چنین چیزی رو بگم.
‫خب، گفتیش.
‫می‌دونم، ولی منظورم اینه که این من نیستم.
‫خب معلومه که تو نیستی.
‫داری نقش بازی می‌کنی.
‫چه نقشی؟
‫ویلیس وو، چهره‌ی عمومی،
‫از تیم جرایم غیرممکن.
‫توی این شهر یه آدم مشهوری.
‫ولی چرا یه قوطی ویسکی دستمه؟
‫برای تبلیغات خوبه، ‫و همین‌طور برای برند شخصی خودت.
‫من برند شخصی دارم؟ ‫اصلاً چرا باید برند شخصی بخوام؟
‫ببخشید. آقای وو، خیلی عذر می‌خوام.
‫دوباره مادرتون زنگ زده.
‫حالت خوبه؟
‫- لطفاً باهام حرف بزن، ویلیس. ‫- ببخشید، ولی من مشغولم.
‫خانم وو، باید بعداً بهتون زنگ بزنه.
‫فقط می‌خواستم بگم، ‫خیلی بابت برادرتون متأسفم.
‫می‌تونم گوشیمو پس بگیرم؟
‫باید ادامه بدیم.
‫آماده‌ای؟
‫آره، بریم.
‫این کت‌وشلوار جدیده؟ ‫خیلی خوب به نظر میای، آقای وو.
‫آره؟ خب، حس خوبی ندارم.
‫تو ما رو ترک کردی، ‫پس الان نوبت منه بفهمم کی هستم.
‫ام، این لبنیاته؟ لبنیات نباشه. ‫ما از لبنیات متنفریم.
‫بیا، شاید کمکت کنه. ‫مرسی.
‫- تو کی بودی؟ ‫- جاش، دستیارت.
‫دستیارم، درسته.
‫من دستیار دارم.
‫من دستیار دارم؟
‫آقای وو، کلی کار سرتون ریخته، کلی.
‫من اینجام تا خیالت راحت باشه.
‫آها.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫و... اکشن.
‫♪ بو کن این پیراهنو ♪
‫♪ این چه بوییه؟ ♪
‫♪ زندگی کثیف و کهنه ♪
‫♪ از جهنم گذشتم ♪
‫♪ وسایلمو جمع کردم ♪
‫♪ گذشتمو دور انداختم ♪
‫♪ یه منِ جدید پیدا کردم ♪
‫♪ یه نسیم تازه ♪
‫♪ یه شغل جدید ♪
‫♪ من از اونجا بیرون اومدم ♪
‫♪ بومو از دست دادم، ‫حالا پدر و مادرم به من افتخار می‌کنن ♪
‫♪ دو-دو-دو-دو ♪
‫♪ دو-دو-دو-دو-دو-دو-دو ♪
‫♪ بالاخره حس می‌کنم یه برنامه دارم ♪
‫♪ حالا که بوی ♪
‫♪ یه مرد جدید میدم♪
‫کلین استیک، بوی موفقیت.
‫حالا با رایحه‌ی نسیم تازه.
‫- کات، گرفتیم. ‫- نه. شماها داشتین نگاه می‌کردین؟
‫من حتی نگرفتمش. ببین.
‫حتی اینو نگرفتم.
‫خرابش کردم. شماها داشتین نگاه می‌کردین؟
‫خرابش کردم، درسته؟ ‫من فکر کردم که خوب بود.
‫خنده‌داره.
‫نه، بیخیال رفیق. گند زدم بهش.
‫حالت خوبه، آقای وو؟
‫معلومه که حالم خوبه.
‫از من دور شو.
‫دئودورانت؟ اصلاً چرا اینو رزرو کردی؟
‫آسیایی‌ها دئودورانت استفاده نمی‌کنن. ‫ما همیشه بوی خوب می‌دیم.
‫آره، تو بوت عالیه.
‫هر وقت از کنارم رد می‌شی، میگم: ‫«وای، آقای وو چه بوی خوبی می‌ده.»
‫خرابش کردی.
‫می‌دونم منتظری.
‫باید ولش می‌کردی.
‫قرار بود بیشتر از این باشی.
‫فکر می‌کنی کی هستی؟ فکر می‌کنی خاصی؟
‫برادرت خاص بود. ‫چرا باید توی گذشته بگردی؟
‫برادرت خاص بود. ‫فکر می‌کنی کی هستی؟
‫فکر می‌کنی خاصی؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم، بیا ادامه بدیم.
‫مطمئنی؟
‫آره، آره، آره. ولی دیگه از آهنگ ‫و رقص خبری نباشه، فهمیدی؟
‫من کارآگاهم. باید کار کارآگاهی بکنم، درسته؟
‫آره، حرف خوبیه. ‫برای همین این کارا رو کردی.
‫با لانا لی یه تیم شدی، پیشرفت کردی،
‫رفتی تو واحد جرایم، ‫پرونده‌ی برادرتو حل کردی،
‫برای اینکه برند شخصی خودتو بسازی.
‫تو...
‫واقعاً فکر می‌کنی می‌خواستم ‫از پرونده‌ی برادرم استفاده کنم...
‫نمی‌دونی چی شد؟
‫آره. آره، حق با توئه. ‫این غم‌انگیزه.
‫ولی چیزای مثبت ‫می‌تونن از دل سختی‌ها بیرون بیان.
‫باشه، ولی چرا تبلیغ؟
‫دئودورانت چه ربطی به کار پلیسی داره؟
‫- نگو برند شخصی. ‫- چرا نمی‌تونم بگم برند شخصی...
‫نگو! نگو، جاش.
‫اگه بگی برند شخصی، ‫این قهوه رو می‌ریزم روی سرت.
‫چهره‌ی... بیرونی تو.
‫- اونجوری که مردم می‌بیننت. ‫- مردم منو نمی‌بینن.
‫هیچ‌وقت تو زندگیم ندیدن.
‫ولی حالا می‌بینن.
‫و نه به‌عنوان برادر جاناتان وو.
‫داستان تو واسه جامعه‌ت مهمه.
‫داستان من؟
‫آماده‌ای واسه‌ی بعدی؟
‫دیگه از اون آهنگ و رقص خبری نباشه، فهمیدی؟
‫چشم.
‫اوه!
‫اوه. ببخشید، آقای وو.
‫فکر کردم که...
‫خانم وو اینجا نیست.
‫فقط داشتم ظرف‌هاشو پس می‌آوردم.
‫باشه.
‫ببخشید که دیر شد.
‫بعد از همه‌ی اتفاقا، نتونستم...
‫- چقدر گذشته، دو ماه؟ ‫- آره.
‫هی، یه‌کم غذای مونده دارم.
‫می‌خوای یه لحظه بیای تو؟
‫- اوه، نه. نه، ممنون. ‫- آره، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- این، نه، نه، نه... ‫- یه لحظه بیشتر طول نمی‌کشه.
‫برای خانم وو غذا درست کردم،
‫اونم این روزا خیلی کار داره و... آره.
‫ آره، باشه.
‫آره، آره، آره. بیا تو، بیا تو، بیا تو.
‫یه‌کم جوانه‌ی نخود سبز پرورش دادم.
‫خیلی خوشمزه‌ست، ‫ولی نمی‌تونم همه‌شو بخورم.
‫حالت چطوره؟
‫داشتم وسایل قدیمی رو می‌دیدم ‫و اینو پیدا کردم.
‫ببین.
‫- چقد خوشحال به نظر می‌رسید. ‫- هوم.
‫جانی چقد شبیه مامانشه.
‫ویلیس چطوره؟
‫- باهاش حرف نزدم. ‫- اوه.
‫آره، حدس می‌زنم تو هم حرف نزدی، نه؟
‫می‌دونی... ‫متوجه‌م.
‫واقعا متاسفم اگه باعث...
‫درد یا ناراحتی شدم یا،
‫اگه می‌دونستم، من...
‫نه، نه.
‫حقیقتو دونستن بهتره.
‫یه نگاهی به وضعیت آب‌وهوا...
‫اچ‌بی‌دبلیو‌سی؟
‫هوم؟
‫این یه شبکه‌ی جدیده؟
‫نه، جای پورت ناین رو گرفت.
‫این شرکت بزرگ همه ‌چیو داره می‌خره.
‫خبر فوری این ساعتمون.
‫جسد یه کارگر ساختمون ‫توی محله چینی‌ها پیدا شده
‫پای یه ساختمونی که اونجا کار می‌کرد.
‫اون مرده.
‫آره، خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫بازم.
‫همون یارو.
‫چی؟
‫هوم؟ ‫پدر مادرم اومدن اینجا...
‫ هی، هی، هی.
‫حالت خوبه؟
‫- برای زندگی بهتر... ‫- ام...
‫- برای خودشون، پسراشون... ‫- خیلی ببخشید، باید برم.
‫- و الان این زندگی رو دارم. ‫- ممنونم.
‫ذهن خودتو راحت کن با دیپ‌واتر پریمیوم،
‫گواراترین ویسکی توی قوطی.
‫اوه، اوه، صبر کن.
‫- لیلی! ‫- اوه، بتی!
‫اینجا خیلی گرمه.
‫ باشه.
‫دمپایی؟
‫راستی، خیلی متاسفم برای جاناتانت.
‫ممنونم، بتی. می‌دونی اون...
‫ولی می‌دونی ویلیس الان وضعش خوبه.
‫باید بهش افتخار کنی.
‫خیلی افتخار می‌کنم.
‫چطوره خونه رو بهت نشون بدم؟
‫آره! ‫- بیا تو، لطفا. ‫- باشه.
‫فیلمبردار به زودی میاد.
‫اوه، این کمد خودمه.
‫برای مادرم بوده.
‫ولی هیچوقت جاشو نداشتم.
‫خیلی قشنگه.
‫می‌شه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫آره، حتما.
‫تو حالا عضو گلد سرکل هستی.
‫این کار گلد سرکل نیست.
‫ما داریم یه تبلیغ ضبط می‌کنیم.
‫اون خانواده‌ی اونجا، ‫خیلی خاصن.
‫ممکنه مخاطب‌مون رو محدود کنه.
‫تو توی محله چینی‌ها ‫خیلی خوب کار می‌کردی.
‫امیدوار بودم آماده‌ی یه ‫چالش جدید باشی، ولی...
‫نه، نه. ببین، درستش می‌کنم.
‫نه، من خودم درستش می‌کنم.
‫باشه، بیا تو.
‫لیلی، برو از خانواده عذرخواهی کن.
‫جواب بده، جواب بده، جواب بده.
‫باز مامانته، نه؟
‫قهوه؟
‫لعنت به دیپ‌واتر.
‫اصلا این چه اسمیه آخه؟
‫- کی این چیزا رو می‌سازه؟ ‫- ایبوپروفن دارم.
‫یه بطری آب پیدا می‌کنم، ‫شاید هم یه ماساژور بیاریم...
‫نه! نه ایبوپروفن می‌خوام ‫نه آب، نه ماساژ، باشه؟
‫فقط می‌تونی بس کنی؟
‫ببخشید. خیلی ببخشید.
‫و این باید بره.
‫چرا؟
‫این آهنگ پخش می‌کنه.
‫ببین، خیلی بامزه‌ست.
‫لیلی، کارت اینه که به مشتریات کمک کنی
‫به رویاهاشون برسن، ‫نه اینکه رویاهای خودتو زندگی کنی.
‫اه.
‫این فقط یه پلوپزه.
‫اینجایین، چه عالی!
‫اوه، خیلی خوب به نظر می‌رسین.
‫بیاین اینجا بشینین.
‫اوه، بلوند.
‫خوبه، خوبه.
‫بذار یه ذره غلات و شیر بیاریم.
‫این چیه حالا؟
‫داریم چه‌کار می‌کنیم؟
‫این کار باحال کارآگاهیه.
‫باشه. یه لحظه وقت بده.
‫اون قهوه‌ی احمقانه رو نمی‌خوام.
‫این یکی چایه.
‫- ویلیس وو. ‫- می‌شه یه دقیقه تنها باشم؟
‫ویلیس به کمکت احتیاج دارم.
‫- از کجا اسمم رو می‌دونی؟ ‫- توی اخبار بودی.
‫چه کمکی ازم می‌خوای؟
‫و خیلی تند راه می‌ری. ‫لازمه اینقدر تند راه بریم؟
‫پنج تا دیپ‌واتر خوردم.
‫بجنب، وقت زیادی نداریم.
‫ما رو زیر نظر دارن.
‫چی گفتی؟
‫همه تو رو زیر نظر دارن، ویلیس.
‫واقعا؟
‫ببین، چقدر دقیق جا افتاد.
‫فشاری نیست، ۴۰ ثانیه تا انفجار.
‫باشه، از پسش برمیام.
‫- لعنتی، گوشیمه. ‫- خب؟
‫به نظرت جواب بدم؟ ‫به نظرت باید جواب بدی؟
‫- الو؟ ‫- ویلیس؟
‫کیه؟
‫هیچ‌وقت تسلیم نشو.
‫فقط تو می‌تونی کمکم کنی.
‫چی؟
‫الو؟
‫داری سر به سرم میذاری؟
‫کی هستی؟
‫ده ثانیه.
‫- نه، هشت... ‫- اه...
‫- آبی یا سبز؟ ‫- هفت...
‫- آبی یا سبز؟ ‫- شش...
‫- آبی یا سبز؟ ‫- پنج...
‫چهار...
‫سه، دو، یک.
‫ورمایدونگ. ثانیه‌ها. فرصت‌ها.
‫از اولش هم توی وجودت بود.
‫یعنی چی؟
‫این چی بود؟
‫نمی‌فهمم.
‫خب، می‌تونم براتون چیز دیگه‌ای بیارم؟
‫چای بیشتر؟ ‫آره، حتما. ‫
‫باشه.
‫اگه بتونی یه مقدار ویسکی ‫هم اضافه کنی، عالی می‌شه.
‫ نداریم. یعنی نمی‌تونم.
‫پس فقط یه مقدار میگوی دیگه بیار.
‫راستش تموم شده.
‫آره، همه‌شونو خوردی.
‫من؟ تنهایی همه‌شو خوردم؟
‫آره، فقط تو میگو سفارش داده بودی.
‫چرا همه‌شو گردن من میندازی؟
‫معذ... معذرت می‌خوام.
‫شما میگو رو تبلیغ کردید. ‫نوشته میگوی «هرچقدر که ‫بخوای می‌تونی میگو بخوری»
‫- خب، در حد معقول. ‫- این چی نوشته؟
‫این چی نوشته؟
‫صبر کن، این سوال انحرافیه؟
‫نوشته «هر چقدر که می‌خوای میگو بخور.»
‫باشه، پس سوال انحرافی نبود.
‫میگو هرچقدر که بخوام نیست، ‫چون من می‌تونم بخورم.
‫- تو می‌تونی بخوری. ‫- و با این حال...
‫و با این حال؟
‫- میگویی نیست. ‫- میگویی نیست!
‫اه!
‫بانو، اگه چیز دیگه‌ای هست که بیارم براتون.
‫بانو؟ من کارآگاهم، خب؟
‫من کارآگاهم.
‫کارآگاه خانم، اگه، اگه...
‫من توی مرخصی اجباری‌ام ‫چون دارن پیشینه‌م رو بررسی می‌کنن،
‫ولی من هنوز پلیسم. ‫من پلیسم، پلیس واقعی.
‫می‌دونم توی این پرونده ‫چیز بیشتری هست.
‫- من... ‫- و می‌تونم بازداشتت کنم.
‫بازداشت برای چی؟
‫برای تبلیغات دروغین!
‫داری بهم دروغ می‌گی، کارل.
‫کارل، این اسم واقعیه توئه؟
‫کی به یه بچه نگاه می‌کنه می‌گه «کارل.»
‫لعنت بهت، کارل.
‫باید برم سر کار.
‫خاله، حالت خوبه؟
‫آدری.
‫خوشحال شدم دیدمت.
‫منم همین طور. ‫خب، ویلیس چطوره؟
‫اوه...
‫نمی‌دونم. جواب تماس‌هام رو نمی‌ده.
‫بابت مامانم متاسفم.
‫اون زیاده‌روی می‌کنه.
‫خب، دنیای بتی چانه،
‫ما فقط توش زندگی می‌کنیم.
‫فکر کنم بهتره برم.
‫دارم روی یه قرارداد بزرگ ‫املاک برای جید کار می‌کنم.
‫بهت نگفت؟
‫پروژه‌ی جدید توی محله چینی‌ها.
‫نه.
‫اِم...
‫باشه، بعداً حرف می‌زنیم، خوبه؟ باشه.
‫لیلی؟
‫سلام.
‫تو و آدری چی داشتید می‌گفتید؟
‫هیچی، فقط احوالپرسی.
‫خب...
‫فقط می‌خوام بگم، ناراحت نباش.
‫همه اشتباه می‌کنن و ‫شایسته‌ی یه فرصت دوباره‌ هستن.
‫- من می‌خوام... ‫- یه چیزی هست که باید در موردش صحبت کنیم.
‫یه فرصت برات هست که باعث ‫می‌شه امروز رو فراموش کنی.
‫ما یه سرمایه‌گذار داریم،
‫و قراره اس‌آر‌او رو نوسازی کنیم.
‫به یه جای قابل احترام تبدیلش کنیم.
‫یعنی چی؟
‫یه طرح جدید کامل، کاربری ترکیبی.
‫مسکونی و تجاری.
‫محله چینی‌ها از نو طراحی شده.
‫و من می‌خوام تو مسئولش باشی.
‫تو این آدما رو می‌شناسی.
‫این آدما؟
‫منظورت همسایه‌های چینی منه؟
‫آره.
‫می‌تونی طوری بهشون بگی که بفهمن.
‫- آره. ‫- لیلی...
‫این همون چیزیه که براش تلاش کردیم.
‫محله‌ی چینی‌ها توی گذشته گیر کرده.
‫آدما باید ادامه بدن، درسته؟
‫آره.
‫ادامه بدن.
‫حتی یادم نمیاد آخرین ‫چیزی که بهش گفتم چی بود.
‫آخرین کلمه.
‫- اه، باید برم. ‫- هی.
‫شاید...
‫«هی، کاپشنت رو بردار»
‫سلام، ویلیس.
‫سلام.
‫اسمت رو نفهمیدم.
‫آناست.
‫آنا نوشته می‌شه، ‫ولی با لانا هم قافیه‌ست.
‫عجیبه، می‌دونم.
‫آره، عجیبه.
‫تو رو توی تلویزیون دیدم.
‫کارآگاهی؟
‫ماجراش طولانیه، پیچیده‌ست.
‫خب...
‫سر یه ویسکی برام تعریف می‌کنی؟
‫آقای وو، لاناست.
‫ببخشید. وسط یه کار مهمه.
‫می‌گم که بهت زنگ بزنه.
‫ مشکلی نیست.
‫من میرم.
‫امیدوارم بعداً ببینمت.
‫زمان بندیت بی‌نقصه. ‫جان؟
‫هر وقت یه لحظه برای خودم پیدا می‌کنم،
‫تو همون موقع با قهوه پیدات می‌شه.
‫قضیه‌ی تو و قهوه چیه؟
‫اگه نمی‌دونستم،
‫فکر می‌کردم می‌خوای بری رو مخم.
‫می‌خوای بری رو مخم؟
‫این دوران سختی برای توئه، آقای وو.
‫- فقط می‌خوام کمکت کنم. ‫- دوران سخت؟
‫فکر می‌کنی منو می‌شناسی؟ ‫چی هستی، یه تعقیب‌کننده؟
‫من تعقیب‌کننده نیستم. فقط تحسینت می‌کنم.
‫این خیلی عجیبه.
‫جاش، داری حسابی منو می‌ترسونی.
‫لعنتی.
‫الان فهمیدم ترنر چی می‌گفت.
‫واقعی به نظر نمیاد.
‫نه، واقعی نیست.
‫ولی این همون چیزیه ‫که می‌خواستی، نه آقای وو؟
‫بری توی نور.
‫می‌دونم زندگی برای یه نفر دیگه چطوریه.
‫اون پشت، اون منم.
‫برادرم، ستاره‌ی محله‌ی چینی‌ها.
‫ما بهت نیاز داشتیم. بهت ‫نیاز داشتیم و تو رفتی!
‫- حالا چی؟ ‫- آماده‌ای برای این؟
‫- آره، آره، بریم. ‫- این یکی رو دوست داری.
‫یه چیزی واقعی‌تر.
‫خب، خب، خب.
‫ویلیس وو اومده. قهرمان محلی.
‫چرا اینجاییم؟
‫تو یه چیز واقعی خواستی.
‫این برند اصله.
‫اصله؟
‫این آشغالا رو از رستوران آورده.
‫صبر... ‫صبر کن.
‫چی پوشیدی؟
‫این کفشا پاشنه مخفی دارن؟
‫یه چیزیه که نمی‌تونی بخری.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫ببین به کجا رسیدی.
‫- ببین تو به کجا رسیدی. ‫- بدون تو نمی‌تونستم.
‫نه، نمی‌تونستی، ‫چون من بهت ایمان داشتم.
‫واسه همین ناپدید شدی؟
‫داشتم زندگی خودمو می‌ساختم.
‫خیلی خوبه که موفقیت ‫شخصیتت رو عوض نکرده.
‫خیلی خوبه که موفقیتت از فروختن ‫یه چیزی به آدمای غریبه به دست اومده
‫توی محله‌مون که همه‌شو
‫همه قبلاً نصف قیمت داشتن.
‫تو آدم مهمی هستی، ولی تنهایی نیستی؟
‫به نظر تنها میای.
‫این رویای آمریکاییه.
‫آماده، تخته.
‫و... حرکت.
‫سلام، بچه‌ها، من اینجام ‫با رفیق خودم، کارآگاه ویلیس وو.
‫و وقتی ویلیس یه چیز باهیجان می‌خواد،
‫می‌ره سراغ «چاینیز سافرینگ».
‫صبر کن!
‫یعنی چی؟
‫نه! نه! وایستا! وایستا!
‫- یعنی چی؟ ‫- تندیش چطوره؟
‫- به اندازه‌ی کافی تنده؟ ‫- جاش! جاش!
‫جاش!
‫به نظرت خنده‌داره؟
‫- فکر کنم خیلی خنده‌داره. ‫- خیلی خنده‌داره، آره.
‫حالا چی؟ هان؟ اینم خنده‌داره؟
‫- آره. ‫- اینم خنده‌داره؟
‫آره، خیلی خنده‌داره. ‫خیلی مسخره‌ست!
‫«چاینیز سافرینگ» ‫حرارت رو ببر بالا.
‫تو یه خیانتکاری!
‫چسبیدی به خانواده‌ی من؟ ‫این مدرسه‌ی کونگ‌فوی بابای منه!
‫که پدر و مادرت سپردنش به من ‫و من دارم یه کاری باهاش می‌کنم.
‫مشتری‌هات دارن بهت می‌خندن.
‫خب، منم بهشون می‌خندم ‫وقتی جنسای منو می‌خرن.
‫اگه من نمی‌رفتم نمی‌تونستی ‫این کارا رو بکنی.
‫باید ممنون باشی!
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫من ممنونم.
‫ممنونم.
‫لعنتی!
‫تو یه معتاد بدبخت بیچاره بودی
‫تا وقتی من کاری کردم ببینیش.
‫زنگ بزن به مامانت، رفیق.
‫فقط تو نیستی که داغون شده.
‫خب، حالا چی؟
‫هیچی.
‫باید یه چیز دیگه باشه.
‫متأسفم، آقای وو. ‫چیز دیگه‌ای نمونده.
‫آگهی تموم شده.
‫اخیرا اتفاقای زیادی ‫برات افتاده، آقای وو.
‫فکر کنم باید یه‌کم وقت بذاری ‫و بهش فکر کنی.
‫اگه دیگه نخوام چی؟
‫نمی‌خوام دیگه تو سرم زندگی کنم.
‫این کارا رو واسه کی می‌کنی؟
‫برادرت؟ پدر و مادرت؟
‫البته. دیگه کی می‌مونه؟
‫خودت که چیزی ازش در نیاوردی.
‫نه لذتشو بردی، ‫نه پیشرفت شغلی داشتی.
‫اون همه وقت با کارآگاه لی.
‫این کار رو کردم...
‫تا برادرمو پیدا کنم.
‫ولی یه چیز دیگه پیدا کردی...
‫این حقیقت که شاید اونو نمی‌شناختی.
‫متأسفم.
‫فکر نکنم این ماجرا راجع به میگو باشه.
‫باشه. خب...
‫راستش، دروغ گفتم.
‫هنوز میگو داریم،
‫ولی عمو وونگ گفت ‫که زیادی برات سرو کردم.
‫تو کل سودشو خوردی.
‫تو دیوونه‌ای.
‫هر چیزی غیر از میگو بخوای میارم. ‫هر چیزی که بخوای.
‫یه چیز سنگین.
‫یه چیز خیلی سنگین
‫که بتونم احساساتمو ‫باهاش قورت بدم.
‫بیسکوییت و سس. بیسکوییت و... آره.
‫اینو نداریم.
‫بعدشم بریزش دور.
‫- همه‌شو بریز دور. ‫- نمی‌تونیم بریزیمش دور.
‫- ما آسیایی‌ها چیزی دور نمی‌ریزیم... ‫- فقط ببرش.
‫من...
‫فقط بریزش دور، بریزش دور.
‫همه‌شو بریز دور، چون این کارمه.
‫- این کار منه، کارل. ‫- بریزمش دور...
‫من فقط همه‌چیز رو دور می‌ریزم.
‫باهاش برنج می‌خوای؟
‫آره.
‫شب‌به‌خیر، ویلیس.
‫سلام. ببخشید. ‫می‌دونم که زنگ می‌زدی.
‫چطوری؟ منظورم اینه که، چطوری...
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- من خوبم.
‫خب، چی شده؟
‫داشتم توی سوابق شرکتی می‌گشتم.
‫خیلی جالبه، می‌دونم.
‫فهمیدم یه شرکت ‫به اسم اچ‌بی‌دبلیوسی اینترپرایزس
‫سهام داره
‫توی یه شرکت املاک ‫به اسم جید پراپرتیز
‫که تو محله‌ی چینی‌ها خیلی فعاله.
‫هنوز داری تحقیق می‌کنی؟
‫آره، مگه نشنیدی؟
‫یادت نیست کارگر ساختمون رو؟
‫لانا، مگه تا الان ‫به اندازه کافی خرابکاری نکردی؟
‫ببین، می‌تونیم فقط حرف بزنیم؟
‫زنگ می‌زدم که بگم متأسفم، ویلیس.
‫من... من باباتو دیدم.
‫اون... اون خیلی دلش برات تنگ شده.
‫بابامو دیدی؟
‫خب، عمداً نبود. ‫دنبال مادرت می‌گشتم.
‫لانا، می‌شه دست از سر ‫خونواده‌م برداری؟ لطفاً؟
‫برای تو مهم نیست که به ‫مردم آسیب می‌زنی، نه؟
‫که به من، به ما دروغ گفتی؟
‫- من باید برم. ‫- ویلیس.
‫از طرف رستوران، ‫یه‌کم میگوی حمایت احساسی.
‫مرسی، لطف داری.
‫ولی باید بندازمت بیرون.
‫رستوران تعطیله و من کلی کار دارم.
‫یعنی کسی نمی‌تونه کمکت کنه؟
‫نه، عمو توی اسکله‌ست ‫و فعلاً فقط منم.
‫ولی فکر کنم باید یه نفر دیگه ‫استخدام کنیم چون واقعاً بهم فشار میاد.
‫گفتی توی اسکله‌ست؟
‫آره، آره. شب‌ها زیاد می‌ره اونجا.
‫از اونجا هم خیلی بهش زنگ می‌زنن.
‫آدم خوبیه، ولی یه‌کم عجیبه.
‫به هر حال، باید میزها رو تمیز کنم،
‫زباله‌ها رو ببرم بیرون و درها رو ببندم.
‫آره، می‌دونی چیه؟
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫تو... می‌خوای به من توی تعطیل ‫کردن رستوران کمک کنی؟
‫خیلی دوست دارم. دوست ‫دارم این کار رو کنم، کارل.
‫تو...
‫- واقعاً می‌خوای؟ ‫- آره، آره.
‫- خب... ‫- در مورد میگوها به من لطف داشتی.
‫- آره... ‫- و من فقط، می‌دونی...
‫نه، نه، نه، عمو حسابی شاکی می‌شه. ‫این کار منه.
‫- من باید مسئول باشم. ‫- ببین، می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫- آره؟ ‫- آره، من پلیسم.
‫- پلیسی؟ ‫- نمی‌خوام همه کارها رو
‫خودت انجام بدی.
‫باشه. ‫آره. قبول کن.
‫خب، باشه، می‌دونی چیه؟ ‫- آره. ‫- عالیه.
‫مرسی. امم...
‫فقط بذارشون توی آشپزخونه،
‫من اینو تحویل می‌دم و سریع برمی‌گردم.
‫- عالیه. ‫- خوبه.
‫اوه، راستی، اگه دنبال کاری، ‫می‌تونم با عمو حرف بزنم.
‫- شاید. ‫- آره؟
‫- آره. ‫- خب، عالیه. عالیه، عالیه.
‫ایول، ایول.
‫خوبه، خوبه، خوبه...
‫کارگر ساختمون.
‫جانی.
‫خوشحالم که زنگ زدی.
‫- می‌تونم بیام تو؟ ‫- آره، معلومه.
‫می‌خوای چیزی بخوری؟
‫امم...
‫راستش نمی‌دونم اینو چطور باز کنم.
‫بده من.
‫من برات بازش می‌کنم.
‫مرسی.
‫جاش همیشه این کار رو برام می‌کرد، ‫ولی اخراجش کردم.
‫اوه.
‫خب، مطمئنم ‫یه دستیار جدید پیدا می‌کنی.
‫خیلی‌ها دوست دارن برات کار کنن.
‫منم دوست دارم، راستش.
‫دوست داری؟
‫آره.
‫نوش جان.
‫این یه خوابه؟
‫نه.
‫والدینم اومدن اینجا با ‫هیچ‌چیزی جز یه مشت آرزو
‫برای یه زندگی بهتر، ‫برای خودشون، برای پسراشون.
‫و حالا... من بهش رسیدم.
‫تمام اون سال‌هایی که کار کردن...
‫تا به اون طرف برسن.
‫اون طرف؟
‫یه خانواده‌ی خوشبخت، همگی کنار هم،
‫رسیدن به رویای آمریکایی، می‌دونی؟
‫این طرف دیگه‌ی قضیه‌ست.
‫ولی هیچ‌وقت ندیدش.
‫و درست وقتی که مامانم ‫داشت یه‌کم بهتر می‌شد،
‫من دوباره همه‌چی رو بهم ریختم.
‫و تنها کاری که کردم... ‫خراب کردن یاد و خاطره‌ش بود.
‫ما نتونستیم برش گردونیم.
‫هیچ‌وقت برش نمی‌گردونیم.
‫همه‌چی درست می‌شه، ویلیس وو.
‫ویلیس، لازم نیست همه‌چیز رو درست کنی، باشه؟
‫ما نمی‌تونیم درستشون کنیم.
‫- مامانت امروز کجاست؟ ‫- دارم سعی می‌کنم کمکشون کنم.
‫منم دلم براش تنگ شده. ‫دلم برای خودمون تنگ شده.
‫ببخشید.
‫اینجا منتظر بمونم یا...
‫سلام، مامان.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم همین طور.
‫دلم براش تنگ شده.
‫منم همین طور.
‫اوه...
‫اون ساندویچ هات پاکته؟ ‫آره.
‫بشین، بشین.
‫تو بهترینی، مامان.
‫هوم.
‫- هوم. ‫- خوشت اومد؟ ‫اوهوم.
‫هوم.
‫سلام، من بتی چان از جید پراپرتیز هستم.
‫بفرمایید داخل.
‫این خونه‌ی زیبا یه نقشه‌ی باز داره،
‫نورپردازی توکار، کابینت‌های دیواری.
‫اوه، یه شومینه.
‫آشپزخونه‌ی مدرن.
‫در جید، املاک فقط ساختمون‌ها مهم نیستن.
‫آدما مهمن.
‫من این شرکت رو با تبدیل ‫رویاهای مشتری‌هام به واقعیت ساختم!
‫من یه زن خودساخته‌م،
‫ولی خانواده هنوز مهم‌ترین چیزه.
‫دخترم، آدری،
‫از همین حالا تو مسیر شریک شدن تو شرکتشه.
‫مامان، خیلی کار دارم.
‫باشه.
‫خوشحالی؟
‫من خوشحالم.
‫- تو خوشحالی؟ ‫- خیلی خوشحالم.
‫جید پراپرتیز،
‫جایی که رویاهای شما کار ماست!
‫اسباب‌کشی کنین اینجا!
‫ها-ها!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.