..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تا کنون، تمام تجهیزات الکترونیکی تحت هدایت ‫ای.‌آی‌ها در منطقه کلان‌شهر و فراتر...
‫لعنتی. پس دیگه واقعا نمیتونم لوگ این بشم.
‫لازم بود که اینقدر هیجان انگیز وارد بشی؟
‫خب، خیلی وقته که با دنده دستی رانندگی نکردم.
‫با اینکه گفتی دیگه کمکم نمیکنی، ‫خیلی زود اومدیا.
‫خب، الان دیگه توی وضعیت سختی ‫هستم که نمیتونم جا بزنم.
‫عه، آزمایشگاه اون توـه؟
‫ببخشید مزاحم میشم!
‫اون بیرون اوضاع خیلی ناجوره.
‫اومدن به اینجا، کار آسونی نبـ...
‫وای. دکتر ایزاوا چه آزمایشگاه محشری داشته.
‫ببخشید به عجله میندازمت، ولی میشه کمکم کنی؟
‫حـ-حتما!
‫به لطف برنامه پاک کننده‌ای آپلود شد، ‫من دیگه اصلا نمیتونم مداخله کنم.
‫و دیتاهایی که داخلن به سرعت دارن خورده میشن.
‫با این وضع...
‫مونفا!
‫لعنتی!
‫سنپای...
‫اوبوکاتا.
‫بله؟
‫هنوز یه چیزی هست که میتونیم امتحانش کنیم.
‫به کمکت احتیاج دارم.
‫به روی چشم!
‫روت حساب میکنم، آساهی!
‫وای نه.
‫سنسه...
‫واسه چی خودنمایی میکنه؟
‫چون یجورایی قویه باید اینقدر خفن بازی دربیاره؟ ‫چه احمقانه.
‫هی، کارین.
‫مون-چان همیشه این کارو میکنه.
‫سعی میکنه بچه مثبت باشه و نقش معلما رو بازی کنه.
‫«نوبت منه که ازت محافظت کنم»؟!
‫«میدونی من چقدر قوی‌ام»؟!
‫چه احمقانه.
‫خیلی احمقانه‌س...
‫آساهی.
‫وقت نیست. بیاین بریم.
‫چی؟
‫صبر...
‫چرا؟
‫مون-چان همین الان ناپدید شد!
‫چطور میتونی اینقدر بی احساس باشی؟
‫اگه ادامه ندیم، همه اینا بی نتیجه میشه.
‫همونطوره که مونفا بهم گفت.
‫نمیتونی اینجا وایسی. باید جلو بری.
‫میدونم که میتونی انجامش بدی.
‫راست میگی.
‫بیاین بریم. بخاطر مونفا سنسه.
‫پس این دفعه، مدرسه‌ست.
‫خیلی سوت و کوره.
‫یجورایی ترسناکه، نه؟
‫نمیدونیم که چی ممکنه بیاد سراغمون.
‫بیاین حواسمونو جمع کنیم.
‫اشغال...!
‫آساهی!
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟
‫داره خونریزی میکنه!
‫درد میکنه؟
‫اونقدرا بد نیست.
‫هست.
‫اگه توی این دنیا صدمه ببینی، ‫فیدبک روی بدن واقعیت هم اثر میذاره.
‫درحالی که اگه ما صدمه ببینیم-
‫ولی بازم شما درد رو احساس میکنین، نه؟
‫خب...
‫پس فرقی نمیکنه.
‫تازه، اصلا نمیخوام که یکی دیگه ‫از شماها هم صدمه ببینه.
‫آساهی...
‫ولی بازم اگه خیلی بی احتیاط باشی، هیچ فایده‌ای نداره.
‫واقعا خنگیا، میدونی.
‫بفرما. دیگه اینطوری خوب میشی.
‫مرسی.
‫آملیا، مسیرمون کجاست؟
‫هنوز دارم دوباره اسکنش میکنم. زیاد طول نمیکشه.
‫آها.
‫میگم...
‫مدرسه واقعی چجوریه؟
‫اوه، منم دوست دارم بدونم.
‫جهان ناشناخته‌ای که از دسترس ما خارجه...
‫باید جای فوق العاده‌ای باشه، نه؟
‫راستش من چند ماهه که نرفتم مدرسه.
‫انرژی انجام هیچ کاری رو نداشتم ‫و شجاعت دوست شدن با کسی رو هم نداشتم.
‫سر جام چسبیده بودم و نمیتونستم حرکت کنم.
‫از اون روز به بعد.
‫ولی، اینجا تونستم بیخیال بشم ‫و وقتمو به خوشی بگذرونم.
‫یجورایی رقت انگیزم، نه؟
‫ولی خیلی خوش گذشت بهم. جدی میگم.
‫زمانی که با همه شما بودم.
‫زمانی که اینجا بودم.
‫پس...
‫پس قطعا با موفقیت اینو از سر میگذرونیم.
‫همگی با هم.
‫آره. قطعا.
‫خب. تجزیه و تحلیل تکمیل شد.
‫ظاهرا مسیر مخفی بعدی نزدیک‌تر ‫از چیزیه که انتظار داشتم.
‫شاید از نظر فاصله نزدیک باشه....
‫آسانسور کار نمیکنه.
‫چه کار میتونیم بکنیم خب؟
‫نباید خیلی مونده باشه.
‫بیاین تلاشمونو بکنیم!
‫نگاه، همون بالا و جلوـه!
‫ها؟
‫یه بن بست؟
‫ولی شکی نیست که همینجاست.
‫بچه‌ها نگاه کنین! پله‌ها!
‫وای نه! چیکار کنیم؟
‫ها؟
‫اینا دقیقا شبیه...
‫میشناسیشون؟
‫وقتی وارد این دنیا شدم، ‫یکیشون راهو بهم نشون داد.
‫یعنی آئوی داره تو رو فرامیخونه، آساهی؟
‫آئوی؟
‫آساهی!
‫ما کجاییم؟
‫اینجا هم امن نیست.
‫مثل اینکه در بعدی بیرونه.
‫اوکی!
‫خیلی زیادن.
‫چیکار کنیم؟
‫خودت چی فکر میکنی؟ ادامه میدیم دیگه.
‫ولی دربرابر اونا چیکار میتونیم بکنیم؟
‫بذار ببینم...
‫یکی میتونه نقش طعمه رو بازی کنه و حواسشونو پرت کنه.
‫محاله! و آخه کی-
‫نگو که...
‫هر چی نباشه، من یه مدل‌ام.
‫جلب کردن توجه دیگران، تخصص منه.
‫این حرفای احمقانه رو نزن!
‫خودت تنهایی نمیتونی این کارو بکنی!
‫آساهی راست میگه.
‫نمیتونیم بذاریم کارین تنهایی این بار رو به دوش بکشه.
‫ایرینا... کارین...
‫نباید این کارو بکنین!
‫درسته! ما همگی-
‫ببین. وقت نیست که اینجا وایسیم و وقت تلف کنیم.
‫همونطوره که مون-چان گفت.
‫باید به جلو پیش بری.
‫اما...
‫پس بذارین منم کمک کنم!
‫آملیا، تو به عنوان راهنماش، نقش خیلی مهمی رو داری.
‫نگران نباش. نمیذاریم که شکستمون بدن.
‫درسته.
‫فقط داریم بهتون میگیم که شما جلوتر برین.
‫ما به حساب اینا میرسیم، ‫و بعدش دنبالت میاییم، آساهی.
‫حتی اگه بگی که من رو مخ ام، ‫من تا همیشه‌ی همیشه دنبالت میام.
‫ولی...!
‫حرف زدن دیگه بسه!
‫بریم تو کارش.
‫آره!
‫فعلا دیگه عرضی نداریم.
‫بزودی میبینیمتون!
‫ایرینا! کارین!
‫خرد و خاکشیرشون کن!
‫چشم!
‫بیا بریم.
‫اون دو تا چی؟!
‫آساهی!
‫خواهش میکنم...
‫منتظرتون میمونم! این یه قوله!
‫واقعا مشکلی با این کار نداری؟
‫نه.
‫یادته آساهی چی گفت؟
‫«اصلا نمیخوام که یکی دیگه ‫از شماها هم صدمه ببینه.»
‫وقتی اینو شنیدم، تصمیمو گرفتم.
‫چه بامزه. پس دقیقا عین خودمی.
‫ای بابا. یه گله‌ی بزرگ دیگه داره میاد.
‫خب، بریم باهاشون سلام کنیم؟
‫میگم! نباید یه ردی از خودمون بجا بذاریم؟
‫من یه علامت میذارم، پس نگران نباش.
‫فهمیدم.
‫راستش، فکر میکنم که...
‫سوار شو.
‫گوش کن...
‫یه دفعه یه چیزی بهت گفتم. ‫که همیشه از خودم متنفرم.
‫همیشه جوگیر میشم و پامو توی یه کفش میکنم.
‫آرزو میکردم که اینطوری نبودم.
‫ولی تو بهم گفتی که اونا در واقع نقاط قوتم‌ان.
‫اون لحظه بود که یادم اومد.
‫قبلا یه بار دیگه هم بخاطر من این کارو کردی.
‫میگم، آساهی...
‫میگم.
‫بنظرت اونو رها کردن؟
‫اون قلاده داره. احتمالا گم شده.
‫به هیچ وجه.
‫بهت گفتم که الان واقعا سرم شلوغه.
‫من همه کارهاشو میکنم.
‫مراقبت از یه حیوون آسون نیست.
‫ولی نمیتونم همینطوری با نگاه غمگینش ولش کنم.
‫وقتی صاحبشو پیدا کردیم، ‫اگه گریه‌ات گرفت، نندازیش تقصیر منا.
‫گریه نمیکنم!
‫قول میدم! که نکنم!
‫ولی-
‫لطفا! من ازش مراقبت میکنم! باشه؟
‫و واقعا گریه نمیکنی؟
‫اینقدر وول نخور!
‫به دنبال
‫صاحبش میگردیم
‫عالی شد.
‫وایسا!
‫بیا فردا بازم با هم بازی کنیم.
‫خیلی ممنونم.
‫خب، رفتش.
‫کارت عالی بود.
‫اون لحظه، فهمیدم که عشق چه حسی داره.
‫اون لحظه‌ای بود که خود واقعی من متولد شد.
‫آملیا...
‫اوضاعمون بنظر خوب نمیاد.
‫درست میگی.
‫اون اتفاق کی برات افتاد، کارین؟
‫ها؟
‫کی فهمیدی که آساهی رو دوست داری؟
‫آها. واسه من...
‫میگم، هنوزم میخوای ادامه بدی؟
‫تو میتونی بری خونه، آساهی.
‫میدونی، خیلی از مردم نمیتونن این کارو بکنن.
‫نزدیکی! یکم مونده!
‫تونستی!
‫اوهوم!
‫آفرین!
‫ن-نه. هیچی.
‫خاطراتمو زنده کرد.
‫پس اینطوری بود.
‫تو چی؟
‫واسه من...
‫روز تولد
‫بابا!!
‫شرمنده، آي.
‫باید در یه کار فوری شرکت میکردم.
‫تولدت مبارک
‫ولی الان میتونیم...
‫آی!
‫برگرد اینجا! آی!
‫فکرشو میکردم که اینجایی.
‫آساهی...
‫بابات اومد خونه ما و دنبال تو میگشت.
‫خیلی نگرانت بود.
‫خب، بیا برگردیم.
‫نه.
‫اون قول داد که همه جشن تولدها رو با هم بگذرونیم.
‫امن نیست که خودت تنها باشی.
‫آساهی...
‫نه؟ اگه این کارو کنیم، گرم نگهمون میداره.
‫آها.
‫وقتی اینطوری درموردش حرف میزنیم، ‫آساهی یجورایی شبیه...
‫...یه دخترباز بنظر میاد؟
‫ولی میدونی، حتما جنبه‌های زیادی از ‫آساهی هست که ما ندیدیم.
‫من میخواستم بیشتر درمورد جنبه‌های مختلفش بدونم.
‫اه، ای کاش حداقل قبل پایان کار یه بوس بهم میداد.
‫اگه میداد، نمیتونستی که ولش کنی.
‫درسته.
‫بنظرت مشکلی برای آساهی پیش نمیاد؟
‫خب، اون پسر خوبیه.
‫آساهی...
‫اینو بگیر.
‫این آخرین چیزیه که میتونیم بهت بسپاریم.
‫چی شد؟
‫اینو یادته؟
‫این یه طلسم باارزشه برام.
‫وقتی محکم نگهش داشتم، حس ‫کردم دوباره قوت قلب گرفتم.
‫پسر، من واسه چی باید عاشق میشدم؟
‫اگه بهش توجه‌ای نمیکردم، ‫الان این حس رو نداشتم.
‫اوه، فقط محض شفاف‌سازی، ازش پشیمون نیستم.
‫از وقتی که همو دیدیم، تو بهم همه چیز رو یاد دادی.
‫کلی احساسات باحال...
‫احساسات غم انگیز...
‫و احساسات لذت بخش.
‫حسود، حرصی و چشم سفید بودن.
‫گریه کردن، عصبانی شدن و خندیدن.
‫ولی میدونی، هر شرایط و هر احساسی که بوده باشه،
‫میتونم به عقب نگاه کنم و ببینم که چقدر شاد بودم.
‫و فقط من نیستم که این فکرو میکنه.
‫مونفا سنسه، کارین، و ایرینا هم... ‫مطمئنم که همگی باهام هم نظرن.
‫چرا داری اینطوری حرف میزنی؟
‫مثل اینکه این آخرین مسیر مخفیه.
‫ولی هیچ دری نیست که.
‫آی و آئوی منتظرن.
‫باید منتظر ایرینا و کارین بمونیم.
‫شرمنده که تا آخرش نمیتونم باهات بمونم.
‫نکنه شوخیت گرفته؟
‫نه. قول داریم که همگی با هم میریم!
‫و کارین و ایرینا هنوز دارن...
‫آساهی.
‫کارین!
‫یه چیزی هست که هنوز نتونستم بهت بگم.
‫پس گوش کن.
‫واقعیتش...
‫اصلا برام مهم نیست که چی به سر دنیای واقعی بیاد.
‫و اگه این دنیا هم نیست بشه، بازم برام مهم نیست.
‫تا وقتی که روی صورتت لبخند نشسته، ‫همون کافیه.
‫یادته؟
‫گفتی که باید برای خودم ارزش قائل باشم.
‫الان، منم همین آرزو رو برات دارم.
‫لطفا...
‫دنیایی که توش زندگی میکنی... ‫زمانی که اونجا سپری میکنی...
‫قدر تک به تک لحظاتشو بدون.
‫و لبخند بزن.
‫مثل همون موقعی که با ما بودی.
‫هرچی نباشه...
‫من صورت خندان تو رو دوست دارم!
‫بای بای. ‫من صورت خندان تو رو دوست دارم!
‫کارین!
‫ممنون بابت یه زندگی پر از عشق.
‫آساهی!
‫آساهی محبوب من.
‫یادته چی بهم گفتی؟
‫گفتی باید همون شکلی که میخوام زندگی کنم.
‫به لطف اون جملات، من خود واقعیم شدم.
‫دوباره به شکل خود واقعیم متولد شدم.
‫تو چی، آساهی؟
‫میتونی به همون شکلی که میخوای زندگی کنی؟
‫فکر کنم یه چیزی رو جا گذاشتی.
‫فهمیدی که یه هدیه مهم رو فراموش کردی،
‫و سر جات خشکت زد.
‫ولی اگه بتونی برسونیش،
‫مطمئنم که دوباره متولد میشی.
‫همونطور که من به لطف تو دوباره متولد شدم.
‫نگران نباش. تو از پسش برمیای، آساهی.
‫خدانگهدار.
‫اگه کسی بتونه این کارو بکنه، اون آساهی محبوب منه.
‫آساهی!
‫کارین...
‫ایرینا...
‫سرتو بالا بگیر و جلو رو نگاه کن.
‫متاسفم که اینطوری شد.
‫عجیبه که وقتی پای تو رو به این ‫ماجرا کشوندیم، اینو بهت بگیم...
‫ولی لطفا زنده بمون، آساهی.
‫سالم برگرد دنیای خودت
‫و شاد باش.
‫این آرزوی ماست.
‫من، مونفا سنسه، کارین و ایرینا.
‫آرزوی آی و آئوی هم هست.
‫آی؟
‫ولی اون...
‫مطمئنم که متوجه میشی، آساهی.
‫از جلو رفتن، نترس.
‫میدونم که میتونی شروع کنی به راه رفتن.
‫به هر حال، من میدونم که چقدر سخت ‫تلاش کردی که به اینجا برسی.
‫و یادت نره...
‫دنیایی که اطرافته، جای غیرقابل جایگزینیه.
‫خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫آملیا...
‫آملیا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
دنیای تو آنسوی شیشه‌ست
اگه حتی نتونم بهش دست بزنم
پس همونطور که می‌ایستم و رفتنت رو تماشا میکنم
هم تو و هم فردایی که رویاشو میدیدم، مبهم و مه آلود میشن
همونطور که فصل‌ها میان و میرن
تو باید یه جایی خوابیده باشی
حتی اون شب هم وقتی آرزو کردم که کنارت باشم
بهت باور داشتم
چون که هر لحظه دلتنگت میدم- رویام داره محو میشه
آه، این احساسات ناکام قلبمو به درد میاره
خداحافظی میکنم
در زمان بعد از باران - دیگه نمیتونم بگردم
یه دنیای سفید تو خالی داره آهسته نزدیک میشه
تنهایی توی یه منظره‌ام که داره محو میشه
هیچ کاری نمیتونم بکنم
‫قسمت بعد
‫آئوی...
‫آساهی...
‫زمانی که با تو و بقیه سپری کردم خیلی لذت بخش بود.
‫مرسی.
‫خب، بزودی برمیگردم.
‫قسمت ۱۲:
‫«میشه حداقل یه زیرلباسی، چیزی بپوشی؟»
‫میشه حداقل
‫یه زیرلباسی، چیزی بپوشی؟
‫اشکال نداره هشدارو بذارم رو حالت چرت؟