‫سلام!
‫خوشبختم. بنده سوکائوچی ماکوتو هستم.
‫من و کوییچی-کون تو رابطه هستیم.
‫سنپای، شرمنده.
‫ببخشید همچین درخواست عجیبی کردم.
‫قراره حسابی برات آب بخوره.
‫کوییچی-کون کوهای دانشگاهمه.
‫عه‌وا، عجب خانم دوست‌داشتنی‌ای.
‫کوییچی!
‫باز دوباره داری لاف می‌زنی!
‫عمراً همچین دختر خوشگلی باهات قرار بذاره!
‫چه سریع لو رفت!
‫و دلیلش خیلی دردناکه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫(پرو) «حرفه‌ای»
‫کسی که از راه یک شغل مشخص زندگی‌اش رو می‌گذرونه. یه فرد حرفه‌ای.
‫همچنین کسی که توی یه زمینه خاص، دانش یا مهارت تخصصی داره.
‫کاربلد، متخصص.
‫قسمت ۹ ‫ظهور مادر!
‫حالا که اینطور شد، نمی‌تونم به دانشگاه و چیزای دیگه هم اعتماد کنم.
‫انگار جدی مجبورم برت گردونم.
‫بدترین نتیجه‌ی ممکنه!
‫مادر جان، خودم حواسم به درس‌هاش هست.
‫بعدشم، هنوزم احتمال این هست که درآینده بخوام باهاش وارد رابطه بشم.
‫خوشم نمیاد با حرفای توخالی الکی اُمید آدمو ببری بالا.
‫ولی، خوشم میاد حرفتو انقدر محکم می‌زنی.
‫نظرت چیه جدی عروس‌مون شی؟
‫بهش فکر می‌کنم.
‫ببخشید، سـ ـ سـ ـ سـ ـ سلام...
‫عا؟ چی شده؟
‫خدافظ!
‫عا، وایسا یه لحظه!
‫الان یکم وضع خطریه.
‫می‌خوام حدأقل فکر کنه خاطرخواه دارم.
‫نمی‌فهمی به‌خاطر این روت این‌همه تو دردسریم؟
‫خب، مادر جان، این دختر-
‫هانیاما کازوهو هستم!
‫عه، اسم واقعیت کازوهو-چان بود.
‫چه غیرمنتظره.
‫بیخیال شو معرفیم کن.
‫چیزه، این، تو همین محله می‌چرخه... زیاد میاد اینجا.
‫عجب دروغگوی داغونیه... ‫چیزه...
‫چرا یکی از دخترای محله باید بیاد خونه‌ت؟
‫منم برام سواله. رابطه‌تون چیه؟
‫ر ـ رابطه؟
‫سلام، من اومدم.
‫تف توش! این‌یکی توضیحش سخته!
‫عه، مهمون داری؟
‫ها؟
‫عه‌وا، چه خوش‌تیپه.
‫نکن. تو هنوز جوونی، برو با هم‌سن‌وسالای خودت.
‫شیشو، امروز عجب تیپی زدی.
‫آره، یه‌جا دیگه بودم مستقیم اومدم اینجا.
‫عا، اینا مادرم و سنپایمن.
‫خوشبختم.
‫کوروایوا هستم.
‫عه‌وا، بابت تواضعتون ممنونم.
‫کارت ویزیت...
‫و اسمم داره که... کوروایوا
‫معلومه اسم داره خب.
‫می‌شه به منم یه کارت ویزیت بدین؟ ارتباطات مهمه.
‫بیاید زندگی یک‌دیگر را دل‌نشین کنیم ‫امداد مدنی: نماینده‌ی منطقه‌ی ناروهاتا ‫کوروایــوا تــاکــِشـــی
‫عو، دولتیه.
‫چه‌ کاری انجام می‌دین؟
‫ما می‌ریم پشتیبانی‌ مناطقی که دولت یا...
‫انجمن‌های محلی نمی‌تونن راحت بهشون رسیدگی کنن.
‫مثل همینجا، ناروهاتای شرقی.
‫که یعنی، از جوون‌های داوطلبی مثل کوییچی-کون اینا کمک می‌گیریم،
‫و کارهایی مثل تمیزکاری و گشت‌زنی تو محل انجام می‌دیم.
‫برگام، می‌شه باورش کرد.
‫اما این شرکته که می‌گه حتماً قلابیه دیگه.
‫آره بابا. پسرم از بچگی از این کارا خوشش میومد.
‫حتی وقتی کسی ازش نمی‌خواست، می‌رفت بیرون آشغال برداره.
‫شور و شوقش خیلی کمک‌دسته.
‫و خب، معمولاً برای جلساتمون از خونه‌ش استفاده می‌کنیم.
‫و از پشت‌بوم این ساختمون هم برای تعلیم ‫دفاع از خود پایه استفاده می‌کنم.
‫عا! برای همین شیشو صداتون کرد!
‫ظاهرتون هم خیلی قوی می‌زنه!
‫عجب بدنی هم دارین! قبلاً شغل خاصی داشتین؟
‫مثلاً ارتش یا پلیس؟
‫از عضله‌مضله خوشش میاد؟
‫چندش.
‫یا نکنه...
‫قهرمان بودین؟
‫عه‌وا ماکوتو-چان. بحث قهرمانا رو باز نکن.
‫بهتره آدما عادی باشن.
‫قهرمانا صرفاً برای بقیه زندگی می‌کنن.
‫مطمئنم حسابی از زندگی خودشون می‌زنن.
‫من اومدم!
‫کوییچی تو بچگیش خیلی مشتاق قهرمان شدن بود.
‫ولی شاید اشتباه شروع کرده بود.
‫ادای آلمایت رو در می‌آورد، قاطی دعواها می‌شد و آسیب می‌دید،
‫یا وقتی سعی می‌کرد به بقیه کمک کنه خودشو تو خطر مینداخت.
‫زمان آزمون ورودی دبیرستان هم،
‫می‌گفت می‌خواد قهرمان بشه و رفت توکیو،
‫بعدشم نمی‌دونم چرا افتاد تو رودخونه و امتحانش رو رد شد.
‫واقعاً از همون بچگیش خیلی غیرقابل تکیه و خطرناک بود.
‫ا ـ اینطوری نیست!
‫کازوهو-چان، نظری داری؟
‫می‌خوام بشنوم.
‫نـ ـ نه بابا.
‫اگه حرفی داری روراست باش!
‫عا، در رفت.
‫عه‌وا، خراب کردم.
‫نباید کسی که تازه دیدمو اینطوری زیرسوال ببرم.
‫زیر سوال که والا... سرش داد زدی.
‫جای اینکه همونجا وایسی برو دنبالش!
‫چیزه، وقتی دیدمش چیکار کنم؟
‫سوال خوبیه.
‫خیلی تلاش کرده بود تیپ بزنه. ازش تعریف کن.
‫گرفتمت!
‫واقعاً موقع راه‌ رفتن دست‌پا چلفتی می‌شی.
‫می‌خوام برم خونه! کاری داری؟
‫نه، کاری که ندارم.
‫ازش تعریف کن.
‫داشتم فکر می‌کردم تیپ امروزت با همیشه فرق داره.
‫جدی؟
‫گفتم یکم تنوع بدم.
‫عه، آره. چیزه...
‫چیه؟
‫زودباش بگو.
‫انگار...
‫عجله‌ای تیپ زدی.
‫عـ ـ عجله‌ای؟
‫آره، عجله‌ای بود مرتیکه!
‫ولی تعریف کردم که.
‫چه خوش می‌گذره!
‫خوبه هرچندوقت یه‌بار به شهر سر بزنی.
‫همینکه دارید لذت می‌برید کافیست.
‫کوییچی-کون، خوبی؟
‫قیافه‌ت مثل مجسمه‌ی بودا شده.
‫خوب می‌باشم.
‫ذهنت را آرام نگه‌ دار و صبوری کن، و آنگاه طوفان سرانجام می‌گذرد.
‫پدرم اینو بهم یاد دادن.
‫راستی، داشت یادم می‌رفت. برای بابات باید سوغاتی بخرم.
‫یکی از هودی‌های اختصاصی آلمایته!
‫باز می‌خوای سر همچین چیزای بدردنخوری پول هدر بدی؟!
‫آخ!
‫فقط داشتم نگاه می‌کردم!
‫مادر جان، وقتشه بریم سوار اتوبوس شیم.
‫عه جدی؟
‫ماکوتو-چان چه خوبه که باهامی.
‫اینو گفتم، ولی قایمکی قراره بخرمش.
‫این تور نیم‌روزه‌ی توکیو گردی تور توهاتو می‌باشد.
‫هم‌اکنون به نقطه‌ی شروع‌مون، ایستگاه توکیو برمی‌گردیم ‫و تور رو تموم می‌کنیم.
‫بابت اینکه باهام اومدی گردش ممنون، ماکوتو-چان.
‫دخترای خوبی مثل تو خیلی کمیابن.
‫دیگه نمی‌گم عروسمون شو،
‫ولی دلم می‌خواد با کوییچی طاقت بزنم و بشی دخترم.
‫چیزه، اونوقت من چی می‌شم؟
‫یه بازیکن آزاد؟
‫از گروه پرت می‌شی بیرون.
‫چه بدجنس.
‫انگار آماده‌ست.
‫وقت تور سوپرایزی رسیده.
‫لتس گو!
‫کــوســه: «بــاکــه‌نـــکو» ‫گربه‌ی هیولا، یکی از افسانه‌های ژاپنیه
‫اخ!
‫لعنتی!
‫نگه نمی‌داره!
‫یه اتوبوس خارج از کنترله!
‫دم داره!
‫هه، یه‌چیزی به اتوبوس چسبیده.
‫گربه‌ست؟
‫ولی یه گربه نمی‌تونه اطلاعات مربوط به تریگر بهم بده.
‫این‌یکی رو می‌سپرم به حرفه‌ایا.
‫پیری، انقدر بدموقع زنگ نزن.
‫ها؟ کوییچی؟!
‫سوار یه اتوبوس خارج از کنترله؟ یعنی چی؟
‫جدی انگار شانسش خیلی داغونه.
‫چیزی که گفتمو آوردی؟
‫یه گردگیر و چسب.
‫می‌خوای چیکارشون کنی؟
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫یکم دیگه می‌رسه!
‫ا ـ اون...
‫قهرمان توربو: اینگنیوم، حاضر در صحنه!
‫یه گربه‌ست، نه؟
‫ببخشید، باید در رو بشکونم!
‫همه حالشون خوبه!؟
‫عا.
‫راننده، می‌تونین برونین؟
‫نه! نه ترمز و نه فرمون کار نمی‌کنن!
‫اگه بره تو مرکز خرید بد می‌شه.
‫یه‌سری آدم اون جلون!
‫شیشو؟! اون چیه دستشه؟
‫اسباب‌بازی گربه؟!
‫اینگنیوم هستم. اتوبوس خارج از کنترل وارد بزرگراه شده.
‫از اینجا می‌بینیمش.
‫ولی جلوتر، محوطه‌ی ناروهاتا به‌خاطر ریختن پل بسته‌ شده.
‫حتماً به‌خاطر هیولای اون روزه.
‫با سرعت فعلی، پنج دقیقه دیگه بهش می‌رسین.
‫خوبه که ماشین دیگه‌ای سر راه نیست، ولی محدودیت زمانی داریم.
‫اگه اتوبوس بیوفته، ترجیح می‌دم سوارش نباشم.
‫پیت-۲، اومدی.
‫به‌محض قرارگیری در جایگاه مناسب انتقال ‫مسافران رو شروع می‌کنیم.
‫دلیلش رو نمی‌دونم، ولی اتوبوس یه گربه شده.
‫حواستون باشه تحریکش نکنین.
‫چشم.
‫همگی، قراره منتقل‌تون کنیم به تریلی‌ای که بغلمونه!
‫کارکنانم می‌گیرنتون، لطفاً یکی یکی و آروم به سمت خروجی برین!
‫سلام سلام!
‫برو ببین.
‫بیا ببینم. برو. بیا.
‫این همه بود؟
‫بله.
‫خب.
‫داره کسل‌کننده می‌شه، برای همین...
‫آخ آخ.
‫اینگنیوم!
‫تف!
‫هوی انیگما! خوبی؟
‫آره...
‫ای‌وای! سوختم ته کشید!
‫سرعتم داره کم می‌شه!
‫سوخت اینگنیوم تموم شد؟
‫موقع دنبال کردن اتوبوس خیلی دوید.
‫باید سریع‌تر بهش سوخت برسونیم.
‫ولی پیت-۲ از کار افتاده.
‫کسی کوسه‌ی تحرکی داره؟!
‫بله!
‫من مردی‌ام که خیلی پاهای سریعی داره!
‫کراولر!
‫تو کی هستی؟
‫کوییچی! بس کن!
‫دخالت نکن! اینکه کار تازه‌کارا نیست!
‫مامان! الان وقت این حرفا نیست!
‫من رفتم.
‫کوییچی...
‫خانم. خوبین؟
‫می‌تونم برای کمک‌های اولیه کمک کنم! ‫عا، کوروایوا-سان.
‫نمی‌تونم بهش برسم!
‫اینطوری اون مسافر تو خطره!
‫اگه سوخت داشتم...
‫اومدم پشتیبانی!
‫بفرما!
‫اینگنیوم-سان، برای سوخت از آبمیوه استفاده می‌کنی؟ نمی‌دونستم!
‫تو...
‫این هودی رو می‌گین؟
‫من مردی‌ام که تو تاریخ و فرهنگ آساکوسا پوشیده شده!
‫کراولر: نسخه‌ی ویژه‌ی دروازه‌ی رعد!
‫نه اونو نمی‌گم. چرا تو پشتیبانمی؟
‫بله، ازم خواستن بعد از تحویل آبمیوه، کمکتون کنم.
‫درسته، تنهایی سخت می‌شه.
‫خب، می‌گیم یه شهروند عادی که تو صحنه بود کمک کرد.
‫شاید.
‫اون جلو با من.
‫تا جایی که می‌شه عقب بمون و ازم پشتیبانی کن.
‫بله!
‫حواست باشه درگیر مبارزه نشی یا حرکات پرسرعت خطرناکی انجام ندی.
‫مواظب باش.
‫بله!
‫خب.
‫رفیق، بزن بریم!
‫دم‌هاش خیلی دردسرن.
‫کراولر! ببخشید ولی می‌شه طعمه شی؟
‫بله!
‫هی هی!
‫منو ببین!
‫کـ ـ کرومن؟!
‫توجه شرور رو جلب می‌کنم،
‫اینگنیوم-سان هم از پشت سوار اتوبوس می‌شه ‫و ماکوتو سنپای رو نجات می‌ده!
‫یا حدأقل نقشه‌مون اینه.
‫بد شد!
‫تورکو اور! ‫ابر گشتاور
‫رسیپرو برست! ‫انفجار دوطرفه
‫تف! باز شتاب گرفت!
‫یکم دیگه داغ می‌کنم!
‫چیکار کنم؟!
‫۲۰۰ متر تا بخش شکسته مونده.
‫اینگنیوم، سرعتت رو کم کن!
‫وقت نیست. از اون استفاده کنم؟!
‫ولی اگه گند بزنم، کامل از کار میوفتم!
‫من می‌رم!
‫وایسا!
‫کراولر! خیلی خطرناکه!
‫با اراده سریع‌تر می‌رم!
‫من اومدم!
‫کرومن!
‫کوییچی-کون؟!
‫اتوبوس خارج از کنترل داره از پل سقوط می‌کنه.
‫هنوز مونده!
‫حالت موتور!
‫ابر شتاب!
‫راکت شارژ! ‫یورش موشکی
‫کراولر!
‫بپر!
‫تو هوا می‌گیرمت!
‫بله!
‫اینگنیوم-سان داره از می‌پره اون‌طرف!
‫از خزش و جهش رو بدنه‌ی اتوبوس استفاده می‌کنم،
‫و می‌پرم سمتش!
‫ولی...
‫شتابم کافی نبود!
‫چیزی که کم دارم رو...
‫با قدرت اراده جور می‌کنم!
‫شتاب!
‫می‌دونین، قبلاً می‌تونست پرواز کنه.
‫وقتی بچه بود، قبل از راه رفتن یاد گرفت معلق شه.
‫کوییچی!
‫نمی‌دونستم ممکنه پرواز کنه کجا بره، برای همین نگران بودم.
‫اون‌موقع می‌زدمش تا جلوشو بگیرم.
‫ولی انگار دیگه زدنش جلوشو نمی‌گیره.
‫هرچقدر پدر مادرا نگران باشن،
‫زمانی می‌رسه که بچه‌ها خودشون سرخود پرواز می‌کنن.
‫تنها کاری که می‌تونیم بکنیم اینه که یادشون ‫بدیم چطور درست فرود بیان.
‫کوییچی-کون!
‫خوب فرود اومدم.
‫احتمالاً درست می‌گین.
‫عه؟ مامان، داری برمی‌گردی؟
‫راحت باش یکم دیگه بمون خب.
‫آخ!
‫حرفی که تو دلت نیستو نزن!
‫کازوهو-چان و کوروایوا-سان، لطفاً مواظبش باشین.
‫اگه کار بدی کرد راحت باشین کتکش بزنین.
‫بسپرینش به خودم.
‫و ماکوتو-چان، تو هم همینطور.
‫امروز یکم وضعیت عجیب شد،
‫ولی جدی می‌شه درمورد پسرم فکر کنی؟
‫مامان، بیخیال شو دیگه.
‫خب، ببینم...
‫حسابی درنظر می‌گیرمش.
‫سنپای، شما دیگه نکن.
‫سی سانت.
‫اگه تمرین کنی شاید به پنجاه برسی.
‫می‌تونی از رو موانع کوتاه بپری برای همین بدرد بخوره.
‫آره، ولی اون‌روزی...
‫داشتم ویـــژ پرواز می‌کردم! خیلی خفن بود.
‫مطمئنی توهم نزدی؟
‫شاید به‌خاطر عقده‌ی کوسه‌ت یه توهم غم‌انگیز زدی.
‫نه.
‫واقعی بود. ولی نمی‌تونم بازسازیش کنم.
‫شاید یه معجزه‌ی یک‌باره بوده که قدرت آساکوسا به ارمغان آورده.
‫ربطش به آساکوسا چیه؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫برای افتتاح مرکز خرید ماروکانه یه مراسم برگزار می‌شه.
‫پاپ هم تصمیم گرفت با یه‌سری اجراکننده‌ی محلی شرکت کنه.
‫عه؟ راستی چندوقته شیشو رو ندیدم.
‫قسمت بعد، «اعلانیه‌ی مراسم!»
‫چیزایی که ازشون خبر ندارم دارن رخ می‌دن.